Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΑΔΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΑΔΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 15 Ιουνίου 2014

H Δικαιοσύνη και ο ΣΥΡΙΖΑ...

Τρέχοντα , και μη...
Η δικαστική εξουσία, ιδίως στο ανώτατο επίπεδο της, επέτρεψε κατά το παρελθόν το καθεστώς της φαυλότητας στη χώρα. Η απουσία ελέγχου της αφορούσε παραλείψεις απέναντι σε πολιτικούς και διαπλεκόμενους επιχειρηματίες σχετικά με οικονομικά αδικήματα που αφορούσαν την πολιτεία και το δημόσιο συμφέρον. Οι ευθύνες της δικαστικής εξουσίας 
 
Είχε στη διάθεση της δικογραφικό υλικό για να προχωρήσει. Στα συρτάρια των ανακριτικών αρχών καταχωνιάστηκαν και παραγράφηκαν σκανδαλωδώς μηνυτήριες αναφορές που στρεφόντουσαν κατά Υπουργών (Μήνυση για τα χρέη των νοσοκομείων), κατά εθνικών επιχειρηματιών για κραυγαλέες συμβάσεις προμηθειών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, (Παραγραφή για ΟΤΕ-Ιντρακόμ), για υποθέσεις δωροδοκιών πολλών πολιτικών όπως στην περίπτωση της Siemens, για πολιτικούς που δημοσίως ομολογούσαν ότι είχαν χάσει το μέτρημα μαύρων χρημάτων που κατέφθαναν σε σκουπιδοσακούλες σε γραφεία κομμάτων. Πρόσφατα μάλιστα έκρινε χρηματιστές, επιχειρηματίες και διαμεσολαβητές αθώους για το πολύκροτο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, ενώ ουδείς τιμωρήθηκε για τον τζόγο στα διαθέσιμα των ασφαλιστικών ταμείων που εξαφανίστηκαν. Τα παραδείγματα είναι ενδεικτικά μόνο. 
 
Στα χρόνια των μνημονίων το ίδιο σύστημα το οποίο άρχισε να απειλείται από το ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να θωρακιστεί από ενδεχόμενη κυβέρνηση που θα οδηγούσε στη Δικαιοσύνη σκάνδαλα από τα οποία θα τιμωρούνταν στελέχη του. Η Βουλή άρχισε να ξεπλένει μέσα από ψηφοφορίες κομματικής πειθαρχίας αλλά και αλληλεγγύης προς ημέτερους, γνωστούς, συγγενείς και αρμόδιους που εμπλέκονταν σε ατασθαλίες, σκάνδαλα, μίζες, χρηματισμούς κ.τ.λ. 
 
Άρχισαν να ψηφίζονται διάφοροι νόμοι όπου χαρίζονταν ευθύνες για οικονομικά αδικήματα κομμάτων, επιχειρηματιών, τραπεζιτών, πολιτικών. Η Βουλή ψήφισε την παραγραφή θαλασσοδανείων σε τραπεζίτες για παράνομα δάνεια σε κόμματα (Τροπολογία-σκάνδαλο παραγραφής ευθυνών για θαλασσοδάνεια), σκέπασε το σκάνδαλο για την υπόθεση της κατασπατάλησης εκατομμυρίων ευρώ από τον λογαριασμό του Ειδικού Φορέα Δασών, χάρισε τις ευθύνες σε μεγάλα σκάνδαλα όπως για τις υποθέσεις εξοπλιστικών, τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά κ.ο.κ. 

Τρίτη 10 Ιουνίου 2014

Το νέο μας τσίρκο θα περιοδεύσει για λίγο...

Τρέχοντα,  και μη...
 
Η νέα ανασχηματισθείσα συγκυβέρνηση της χώρας είναι η φυσική συνέχεια μιας αστείρευτης γελοιότητας που υποτίθεται εδώ και χρόνια ότι εκφράζει την ''σοβαρή'' διακυβέρνηση της χώρας. Αποκαλύπτεται ότι ήσαν τουλάχιστον κοντόφθαλμοι και ανεπαρκείς πολιτικά όσοι εξ αρχής θεωρούσαν ότι από αυτό το τσίρκο μπορεί να προκύψει οτιδήποτε θετικό. 
 
Σήμερα, δεν έχουν απομείνει πλέον σοβαρά επιχειρήματα για όσους υποστηρίζουν ότι αυτά τα κωμικοτραγικά στελέχη του 2ου και του 4ου κόμματος είναι περισσότερο κατάλληλα για την διακυβέρνηση της χώρας και των κατοίκων της από ότι για την διασκέδαση τους. Όταν βέβαια δέχεσαι τον Άδωνι ως μεταρρυθμιστή Υπουργό, ο Ντινόπουλος αποτελεί έναν φυσικό αντικαταστάτη του στην αστειότητα. Όταν επίσης ξεκινάς με Σίμους και Παναγιωτόπουλους θα δεχτείς μετά φυσιολογικά και τους Γιακουμάτους όπως και τους Κουκοδήμους στην κυβέρνηση. Το πρόβλημα ξεκινά πολλά χρόνια πριν και μάλλον είναι δομικό. 
 
Για τους ιδεοληπτικούς και εμμονικούς Έλληνες που κρύβονται πίσω από το επιχείρημα ότι τουλάχιστον μ' αυτούς υπάρχει κυβερνητική σταθερότητα οπότε είναι καλύτεροι απ' τον Λαφαζάνη και την παρέα του ας ξυπνήσουν επιτέλους. Κυβερνητική σταθερότητα σημαίνει επιμονή σε ένα έργο που έχει σχεδιαστεί και υλοποιείται. Δεν σημαίνει κωμικοτραγικούς, ακροδεξιούς πολιτευτές ή τυχάρπαστα λαμογιοειδή όντα τύπου Λοβέρδου που ανακυκλώνονται μεταξύ τους σε Υπουργιλίκια και σε ένα αυτιστικό και καλπονοθευτικό σύστημα για να επιτύχουν τον μαγικό αριθμό 151. 
 
Είναι τελείως υποκριτικό άλλωστε κάποιος να διατείνεται ότι απειλείται η σοβαρότητα της χώρας του από τον Λαφαζάνη και όχι από έναν γηρασμένο ακροδεξιό που περιφερόμενος στα κανάλια ονομάζει τον Σόιμπλε πράκτορα του ΣΥΡΙΖΑ και γίνεται Υπουργός. Ο όρος του ψεκασμένου Έλληνα βρίσκεται πολύ πλησιέστερα σε όσους εξακολουθούν να εκλέγουν και να στηρίζουν πολιτικούς φελλούς που υποδύονται τους σοβαροφανείς αξιωματούχους με τα χρήματα των πρώτων.

Τρίτη 11 Μαρτίου 2014

Δημοσκοπήσεις: Εργαλείο αποτύπωσης ή διαμόρφωσης της κοινής γνώμης;

Τρέχοντα, και μη...
 
Η πρόσφατη δημοσκόπηση της Kapa Research για λογαριασμό της εφημερίδας "Βήμα" τάραξε τα νερά. ''Θρίλερ η πρωτιά στις Ευρωεκλογές". ''Παραμένουν όλα ανοιχτά για την πρωτιά στις Ευρωεκλογές". "Γρίφος η πρωτιά, πέμπτο κόμμα το ποτάμι". ''Ευρωεκλογές:Πάει για τέταρτο το ποτάμι''
Όλοι παρακολουθούμε λοιπόν και συζητούμε με αγωνία το νέο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται με το νεοσύστατο και χωρίς καμία πολιτική πρόταση "Ποτάμι" να πνίγει στα νερά του την αριστερά και να συμπαρασύρει το θέμα της επικράτησης σε γρίφο. Αυτά μας λεν, αυτά διαβάζουμε, αυτά ακούμε και έτσι σκέπτεται ο κόσμος. 
 
Εδώ και χρόνια τίθεται πλέον ανοιχτά ένα τεράστιο ζήτημα με τις δημοσκοπήσεις. 

-Αποτελούν εργαλείο αποτύπωσης της κοινής γνώμης ή απόπειρα διαμόρφωσης αυτής;
-Υπάρχει σκοπιμότητα στην αλλαγή της νομοθεσίας που επιτρέπει πλέον την διεξαγωγή δημοσκοπήσεων και την ανακοίνωση των ευρημάτων τους ακόμα και ελάχιστα 24ωρα πριν τις εκλογές; Θα επιτρέπονται οι δημοσκοπήσεις ακόμα και την Παρασκευή πριν τις εκλογές
 
Τα τεράστια ποσά και τα τεράστια συμφέροντα που διακυβεύονται γύρω από τη διακυβέρνηση μιας χώρας είναι βέβαια δεδομένα. Οι δημοσκοπικές εταιρείες είναι πελάτες αυτού του συστήματος. Μόνον από κάποια στοιχεία αποδεικνύεται ότι έχουν εισπράξει από κρατικούς φορείς πάνω από 5 εκατομμύρια ευρώ την τελευταία 5 ετια. (Δημοσκόποι σφιχταγκαλιασμένοι με το Δημόσιο.) Η ίδια η Kapa Research που διενήργησε την δημοσκόπηση για το "Βήμα", φιγουράρει στην κορυφή των ωφελούμενων δημοσκοπικών εταιρειών από το κράτος . Ακολουθούν η ΜRB και η GPO. 

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2013

Ο Σαμαράς ακκίζεται με τον Φασισμό...

Του Χρηστου Λαδα, απο toPortal...
Δεν ξέρω πως είναι δυνατόν να ξεπεράσουμε το γεγονός. Η εκπαιδευτικός του Κολεγίου Αθηνών που ασκώντας τα καθήκοντα της επέπληξε και ανακάλεσε στην τάξη τον γιο του Πρωθυπουργού που αντέγραφε, απολύθηκε στυγνά και με προσχηματικές διαδικασίες (Απολύθηκε η καθηγήτρια που έπιασε το γιο του Σαμαρά να αντιγράφει). Την απόλυση επέβαλε το ίδιο το Κολέγιο Αθηνών, Πρόεδρος του οποίου είναι ο αδερφός του Πρωθυπουργού. Η διοικητική αρχή του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης επικύρωσε τη νομιμότητα της απόλυσης.

Το ίδιο το Κ.Υ.Σ.Δ.Ε. αναγκάστηκε να συνεδριάσει για να εξετάσει το ζήτημα της καταγγελίας της εκπαιδευτικού, πειθαρχώντας σε δικαστική απόφαση και δη την υπ’ αριθ. 1932/2013 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, αφού παρά το νόμο δεν δεχόταν προηγουμένως ούτε καν να συγκροτηθεί σε σώμα για να ασκήσει τα εποπτικά καθήκοντα του. Και όταν το έκανε, μας είπε ότι ζούμε σε μια βασιλευόμενη δημοκρατία στην οποία ο βασιλιάς είναι υπεράνω των θεσμών.

Δεν μπορώ να θυμηθώ ποτέ άλλοτε μια τόσο χυδαία καταπάτηση κάθε έννοιας στοιχειώδους δικαιοσύνης και αξιοκρατίας σε μια δημοκρατική χώρα από έναν Πρωθυπουργό. Εξίσου προσβλητική είναι και η σκόπιμη αποσιώπηση του γεγονότος από τα διαπλεκόμενα έγκριτα μέσα που έχοντας εξασφαλίσει πιστώσεις δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, αν και ήδη χρωστούν πολλαπλάσια, συνεχίζουν να υπηρετούν τον προστάτη τους στο απυρόβλητο.

Ο κ. Σαμαράς βέβαια έχει κάθε δικαίωμα να επιλέξει ως πατέρας τον τρόπο που θα αναθρέψει τον γιο του. Αυτό είναι προσωπικό του ζήτημα. Οικογενειακό ζήτημα επίσης είναι και η στάση του ίδιου του γιου του Πρωθυπουργού που μαθαίνει να συμπεριφέρεται στους δασκάλους του σχολείου του σαν να είναι υποτακτικοί του.

Η εκδικητική όμως απόλυση ενός εκπαιδευτικού και δη στον ιδιωτικό τομέα, που κάνοντας σωστά την δουλειά του μετά από 21 χρόνια εργασίας μένει στο δρόμο, επειδή χάλασε το χατίρι του παρανομούντος γιου του Πρωθυπουργού που αντέγραφε είναι αδιανόητη. Ο Σαμαράς πλέον ακκίζεται φανερά και χωρίς ντροπή με τον φασισμό.

Ακόμα και ο ίδιος ο Στάλιν όπως μπορεί να διαβάσει κανείς στην βιογραφία του από τον Μοντεφιόρε (Η αυλή του κόκκινου Τσάρου, εκδόσεις Ποταμός) έδωσε συγχαρητήρια στον εκπαιδευτικό που τιμώρησε τον γιο του σεβόμενος την εκπαιδευτική διαδικασία.

Ο Σαμαράς όμως είναι ένας ανόητος φασίστας.

Το γνωρίζει αυτό ο προσωπικός του φίλος και ακροδεξιός του σύμβουλος, Φαήλος Κρανιδιώτης, που δημοσίως μιλά για "τραβεστί φασίστες'' ή "για το σκυλολόι του ΣΥΡΙΖΑ για το οποίο φυλά τις σφαίρες του''. Δεν είναι τυχαίο ποιον επέλεξε ως φίλο του και σύμβουλο του ο Πρωθυπουργός μας.

Το γνωρίζει και ο αρχηγός της ΕΛΑΣ που δημοσίως στέλνει το υπηρεσιακό μήνυμα στους αστυνομικούς για τους μετανάστες που κατέληξαν στην χώρα μας: ''Κάντε τους το βίο αβίωτο'' (Αρχηγός της ΕΛΑΣ για μετανάστες: Κάντε τους το βίο αβίωτο). Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο του φασισμού.

Το γνωρίζει βέβαια και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός που δήλωνε για τους στρατιωτικούς του φιλοχουντικού κινήματος της ΠΙΤΖΑΜΑΣ το 1975, ότι αποτελείται από "αγνούς πατριώτες''. Στους αγνούς πατριώτες κατά τον κ. Σαμαρά συγκαταλέγετο και ο Ντερτιλής. Ο Πρωθυπουργός ήταν άλλωστε μέλος των ακροδεξιών και τραμπούκων Ρέηντζερ που σύστησε ο Αβέρωφ. Άνθρωποι επικίνδυνοι που διακατέχονται από μια στάση πλήρους περιφρόνησης απέναντι στους θεσμούς και την δημοκρατία (Ο Αβέρωφ, οι Ρέηντζερ και ο Σαμαράς). Η ωμότατη απόλυση της εκπαιδευτικού από το ίδιο το Πρωθυπουργικό περιβάλλον μας επειδή είπε στον γιο του Πρωθυπουργού μην αντιγράφεις, είναι αδιάψευστος μάρτυρας για το πόσο πολύ άσχημα έχουμε μπλέξει, χωρίς να το έχουμε καταλάβει.

Η ενσάρκωση των θεσμών από έναν άνθρωπο μικρόνοο, μεγαλομανή και ακροδεξιό, που θεωρεί εαυτόν ιστορικά προορισμένο για την σωτηρία της χώρας, δείχνει την τραγελαφική κατάντια μας. Αν πραγματικά είχαμε καταλάβει ποιοι μας κυβερνούν, τα βαθύτατα διεφθαρμένα, αντικοινωνικά και αντιδημοκρατικά χαρακτηριστικά τους, θα είχαμε μόνοι μας εγκαταλείψει τη χώρα. Όπως ο Μιχάλης Λιάπης που αντί να προσέλθει στο αυτόφωρο για την πιο ασήμαντη από τις παρανομίες του, έστειλε χαρτί γιατρού στο δικαστήριο ότι πάσχει, την ίδια ώρα που πετούσε σε εξωτικούς προορισμούς για τις διακοπές του. Παίζουν και γελούν μαζί μας καθώς οι ίδιοι είναι το κράτος και υπεράνω όλων.

Ίσως έχει φτάσει η ώρα να καταλάβουμε επιτέλους. Μας συμπεριφέρονται σαν ιθαγενείς. Μόνο που δεν μας μοιράζουν πλέον καθρεπτάκια αλλά μας κυνηγούν. Ο βίος αβίωτος δεν θα είναι μόνο για τους μετανάστες. Το νέο νομοσχέδιο για τα πανωτόκια των οφειλών απέναντι στο κράτος θα εξοντώσει και τους ελάχιστους που πάλευαν να ρυθμίσουν τις οφειλές τους και να παραμείνουν οικονομικά ζωντανοί. Τα χρέη θα διογκώνονται και οι απαιτήσεις του Δημοσίου προς ιδιώτες θα εκτοξεύονται, δημιουργώντας πρακτικά νέα γενιά ανείσπρακτων οφειλών, εξυπηρετώντας το στόχο για λογιστική αύξηση των δημοσίων εσόδων. Η κοινωνία παρακμάζει και εξοντώνεται. Συνειδητά.

Η μεσαία τάξη θα κυνηγηθεί ανελέητα μέσα από την υπερφορολόγηση και της ακίνητης περιουσίας της αλλά και κάθε ικμάδας διαθέσιμου εισοδήματος της. Η φτωχοποίηση της κοινωνίας θα συνδεθεί με αυταρχισμό όπως συμβαίνει σε όλα τα αντιδημοκρατικά καθεστώτα. Υπάρχει κόσμος πλέον που ζει όχι μόνο εξαθλιωμένα οικονομικά αλλά και υπό το καθεστώς του φόβου για το πότε θα καταλήξει στις φυλακές ή στα δικαστήρια για τα χρέη του. Καθημερινά γίνονται πλέον δεκάδες συλλήψεις για ληξιπρόθεσμες οφειλές. Τα media αναλαμβάνουν την προπαγάνδα. Οι μπαταχτσήδες δεν μπορούν να μείνουν ατιμώρητοι.

Όλη η κοινωνία θα δεχτεί την χυδαία και συστηματική επίθεση του κράτους στην πιο βίαιη αναδιανομή του πλούτου που στόχο έχει μόνο να συντηρήσει την ακροδεξιά πολιτική ελίτ και την φαυλοκρατική επιχειρηματική και τραπεζική διαπλοκή της στην εξουσία. Οι προληπτικές κατασχέσεις δείχνουν πλέον τις διαθέσεις του κράτους. Πλέον οι ίδιοι οι θεσμοί εκφασίζονται. Το κράτος θα είναι τιμωρός έναντι των πολιτών του ακόμα και προληπτικά.

Ο Σαμαράς δεν θα διστάσει να εξοντώσει όλα τα εναπομείναντα υγιή τμήματα της κοινωνίας για να διατηρηθεί αυτιστικά στην εξουσία μαζί με τον πλέον διεφθαρμένο Αντιπρόεδρο του, τον οποίο και δεν διστάζει να ξεπλένει για τα σκάνδαλα των υποβρυχίων αλλά και των συμβάσεων των ναυπηγείων Σκαραμαγκά που κόστισαν δισεκατομμύρια ευρώ για μίζες, τις οποίες ακόμα και μέσα στη φτώχεια μας είμαστε υποχρεωμένοι να πληρώνουμε.

Περνάμε πλέον σε ένα χρονικό σημείο της νεότερης ιστορίας μας που όλοι οι Έλληνες πολίτες αντιμετωπίζονται ως λαμόγια (εκτός αυτών που είναι στη λίστα Λαγκάρντ ή των ιδιοκτητών των offshore ή των εμβασματούχων του εξωτερικού που χαίρουν ασυλίας και λίγων άλλων εξαιρέσεων), που πρέπει να έρθουν αντιμέτωποι με την δαμόκλειο σπάθη του κράτους και να γονατίσουν μπροστά στον ίδιο τον φασίστα μαέστρο της όπως η απολυμένη εκπαιδευτικός.

Το παράδειγμα της χυδαίας απόλυσης της πλέον καταγράφεται για να μας θυμίζει πόσο άσχημα έχουμε μπλέξει ως κοινωνία. Το κράτος γίνεται πλέον παράλογα άδικο και εχθρικό απέναντι στους πολίτες του ενώ προχωρά στον εκφασισμό του.

Ο βασικός εχθρός μας βρίσκεται πλέον εντός των πυλών. Αν αργήσουμε και άλλο να το καταλάβουμε θα είμαστε συνένοχοι του άθλιου μέλλοντος μας.

Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2013

Ας μιλήσουμε για ενότητα...

Του Χρήστου Λαδά, απο toportal.gr..
Η Ελλάδα οπισθοδρομεί καθημερινά στενάζοντας υπό το βάρος μιας αδιέξοδης πολιτικής. Ένα γερασμένο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα συνυφασμένο με τα ίδια τα αδιέξοδα που δημιούργησε
και τις στρεβλώσεις που έχτισε όλα αυτά τα χρόνια δεν μπόρεσε βέβαια να λύσει κανένα από τα δομικά προβλήματα της οικονομίας.
Μετά από 5 χρόνια εξοντωτικής λιτότητας, το δημόσιο χρέος με λόγο 120% έναντι του ΑΕΠ το 2009, έφτασε στο 175% το 2013. Αυξήθηκε δηλαδή παρά τις εξοντωτικές θυσίες κατά 317 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτά τα νούμερα δεν χαρίζονται. Όπως ανέφερε κοφτά πρόσφατα ο Όλι Ρεν θα είμαστε σε επιτήρηση όσο οφείλουμε. Δηλαδή καμιά 50 χρόνια με τις αισιόδοξες προβλέψεις. Στο τελευταίο 12μηνο προς το παρόν η ύφεση μειώνει το ΑΕΠ κατά 8 δισ. ευρώ, η ανεργία έχει χτυπήσει πλέον περίπου 2 εκατομμύρια συμπολίτες μας υπερβαίνοντας το 30%, η ανεργία στους νέους έχει αυξηθεί κατά 175% σε σύγκριση με τις προμνημονιακές εποχές. Οι νέοι άνθρωποι μεταναστεύουν αφήνοντας πίσω τους μια γερασμένη χώρα και ψαλιδίζοντας τις λιγοστές ελπίδες ανάτασης για το μέλλον.
Ο κόσμος που παραμένει στην Ελλάδα βιώνει τον αργό οικονομικό θάνατο. Σταθερή μείωση των εξαγωγών, σταθερή μείωση της βιομηχανικής παραγωγής, σταθερή μείωση του τζίρου της λιανικής, αύξηση των επαγγελματιών που αδυνατούν να πληρώσουν τις ασφαλιστικές εισφορές και τους φόρους, έκρηξη των ανασφάλιστων που επαπειλούνται και με ποινικές κυρώσεις για την πραγματική τους οικονομική αδυναμία.

Ροη αρθρων