Αν δεν υπήρχε ο Λαφαζάνης, ο Τσίπρας θα έπρεπε να τον εφεύρει...

Τρυπιο Ευρω...

Δεν είμαι πολύ καλός στα μαθηματικά, σε σημείο που αν κοντραριστώ σε ένα σχετικό διαγωνισμό με έναν προικισμένο επτάχρονο το πιθανότερο είναι πως θα ηττηθώ κατά κράτος. Φαντάζομαι, ωστόσο, πως οι γνώσεις μου δεν με προδίδουν όταν ισχυρίζομαι πως το ποσοστό που συγκέντρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες ευρωεκλογές δεν του αρκεί για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Τί σημαίνει αυτό; Πως είτε πρέπει να δημιουργήσει ένα πλειοψηφικό ρεύμα για λογαριασμό του είτε να βρει συμμάχους. Προσωπικά, θα προτιμούσα το δεύτερο γιατί αποφεύγονται με αυτόν τον τρόπο πιο εύκολα το σενάριο της αλαζονείας που δημιουργεί η απόλυτη εξουσία, καθώς και μια ενδεχόμενη διολίσθηση στη σοσιαλδημοκρατία.

Το ερώτημα είναι, βεβαίως, σε ποιούς θα απευθυνθεί ο Αλέξης Τσίπρας για να ζητήσει κυβερνητική συνεργασία. Αν είναι να το κάνει με αποδέκτες το ΚΚΕ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το Σχέδιο Β ή ακόμα κι αντιμνημονιακούς πολιτικούς από το ΠΑΣΟΚ και τη ΜΝΗΜΑΡ, που προτιμούν αυτά τα δύο κόμματα να αναζητήσουν συνεργασία με την Αριστερά κι όχι με την ακροδεξιά τού Αντ. Σαχλαμαρά, με βρίσκει απολύτως σύμφωνο.

Κι αν έχει δίκιο ο Λαφαζάνης;

Του Χρήστου Λάσκου, απο το AlterThess...

Ο τίτλος του άρθρου είναι η ερωτηματική μετάθεση του τίτλου ενός άλλου άρθρου. Αυτού που δημοσίευσε το «Πρώτο Θέμα» (!) με την υπογραφή του Σπύρου Γκουτζάνη και το οποίο με παρρησία υποστηρίζει: ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ Ο ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ.
Από το «Πρώτο Θέμα», λοιπόν, μαθαίνουμε για το φυσικό δίκιο του Λαφαζάνη. Το εκπληκτικό, ωστόσο, δεν είναι αυτό. Το εκπληκτικό είναι πως πληροφορηθήκαμε το γεγονός από την Ίσκρα, η οποία αναδημοσίευσε το κείμενο του «Πρώτου Θέματος» ως εάν αποτελούσε ενίσχυση της άποψης που η ίδια η Ίσκρα υποστηρίζει. Ως εάν, δηλαδή, ένα δημοσίευμα στη φυλλάδα του Αναστασιάδη βοηθούσε τον αγώνα τον καλό των συντρόφων που στρατεύονται στη μειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ.
Άβυσσος η ψυχή της ιστοσελίδας!
Τέλος πάντων. Θεωρώντας πως το άρθρο δεν γράφτηκε στη φυλλάδα και αναγκασμένος να αποδεχτώ πως, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το περιεχόμενό του εκφράζει κάτι ουσιώδες για τους διαχειριστές της ιστοσελίδας, θα επιχειρήσω να αντιμετωπίσω το ερώτημα που έθεσα στον τίτλο.
Μήπως έχει δίκιο ο Λαφαζάνης; Σε τι, όμως; Μα, στο ζήτημα, όπως γράφει ο Γκουτζάνης, πως ο ΣΥΡΙΖΑ «είναι υποχρεωμένος να προετοιμαστεί για την ρήξη [όσο κι αν] φυσικά και θέλει και θα προσπαθήσει να μείνει η χώρα στην ΕΕ».
Μόνο που αυτό δεν το λέει ο Λαφαζάνης, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ ολούθε. Πάμπολλες φορές τα επίσημα κείμενα του ΣΥΡΙΖΑ –συνεδρίων, συνδιασκέψεων και οργάνων- έχουν με το σαφέστερο τρόπο τοποθετηθεί σχετικά. Ακριβώς επειδή η ρήξη και η ριζική ανατροπή σε τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο είναι αυτό που επιδιώκει η ριζοσπαστική Αριστερά, άλλωστε, σε κάθε ευκαιρία σημειώνεται πως «δεσμευόμαστε πως θα αντιμετωπίσουμε το ενδεχόμενο […]

Όντως, δεν είμαστε έτοιμοι...

Πισω σελιδες...

Έλα, ας πούμε την αλήθεια, δε θα είσαι ποτέ έτοιμος.
Όπως κανένας πατέρας δεν ήταν πραγματικά έτοιμος να γίνει γονιός.
Όπως κανένας εραστής δεν ήταν πραγματικά έτοιμος να γίνει σύζυγος.
Όπως κανένας ηθοποιός δεν ήταν πραγματικά έτοιμος για την πρεμιέρα.
Το αν θα πετύχεις στον νέο ρόλο εξαρτάται από την ικανότητά σου να προσαρμοστείς σε αυτόν.
Να καταλάβεις τι σου ζητάει, να θυμάσαι πάντα γιατί διάλεξες να είσαι εκεί.
Να παραδέχεσαι γρήγορα τα λάθη σου και να τα διορθώνεις.
Να καταλαβαίνεις τι ζητούν οι άλλοι από σένα και να είσαι πρόθυμος να κάνεις ό,τι περνά από το χέρι σου για να τους το δώσεις.
Να μην ξεχάσεις πως αυτοί που πίστεψαν σε σένα περιμένουν να δικαιώσεις την επιλογή τους.

Άσε με να αποφασίσω εγώ.
Ποιος κρίνει αν έγινες καλός γονιός; Εσύ ή το παιδί σου;
Ποιος τρέφει το ταλέντο σου; Εσύ ή το χειροκρότημα στους εξώστες;

Επίσης, να μην ξεχάσεις ποτέ την προηγούμενη κατάστασή σου.
Να είσαι ακόμα παιδί όταν γίνεις γονιός, να είσαι ακόμα εραστής όταν γίνεις σύζυγος.
Συνήθως οι ανέτοιμοι τα καταφέρνουν καλύτερα.
Ξέχνα τους «έτοιμους από καιρό». Είναι χαμένοι από χέρι.
Κι εμείς εδώ κάτω, κουραστήκαμε πια με δαύτους.

Σταμάτα λοιπόν να τρέχεις από κανάλι σε κανάλι για να διορθώσεις μια τόσο μεγάλη αλήθεια που είπες.
Εξάλλου, αν ήταν έτοιμοι να σε νικήσουν δε θα γλυκαίνονταν τόσο με κάθε στραβοπάτημά σου.

Αμάν πια κι αυτός ο Λαφαζάνης!...

Θανάσης Καρτερός  απο την Αυγη...

Ο Καραμανλής δήλωνε έτοιμος να κυβερνήσει για να επανιδρύσει την Ελλάδα -και το μόνο που κατάφερε να επανιδρύσει ήταν η μάσα, το πιοτί κι ένα υπνάκι για τον εαυτό του. Τη χώρα, που εμπιστεύτηκε την τύχη της στην ετοιμότητά του, τη ρήμαξε. Ο Παπανδρέου δήλωνε επίσης έτοιμος να κυβερνήσει και να τα αλλάξει όλα με τα λεφτά που υπήρχαν. Και το μόνο που κατάφερε ήταν να αλλάξει ο ίδιος επάγγελμα και να γίνει διεθνές φρικιό της κρίσης: Περάστε κόσμε να ακούσετε τον μαλάκα που κατέστρεψε την Ελλάδα. Και τέλος ο πιο φρέσκος, ο Σαμαράς, δήλωνε πανέτοιμος να κυβερνήσει και να μας σώσει από τις περικοπές με τα ισοδύναμά του -και τα είδαμε τα χαΐρια μας.
Κάπως έτσι δηλαδή πάει το πράγμα. Όλοι δηλώνουν έτοιμοι. Για να αποδειχτούν στη συνέχεια όχι απλώς ανέτοιμοι, αλλά και ξευτίλες, ανεπίδεκτοι, ανεπαρκείς εθελόδουλοι, φαρισαίοι, ταλιμπάν των αγορών. Έτοιμοι μόνο για ένα πράγμα: Να θυσιάσουν τους πολίτες που τους πίστεψαν. Για να καταντήσει τελικώς στα μάτια του ψυλλιασμένου πολίτη η διαβεβαίωση περί του ότι "είναι έτοιμοι" επιβεβαίωση ότι είναι ψεύτες. Και να απαντήσει ο Λαφαζάνης σε σχετική ερώτηση στον "Αντέννα": Αν αυτοί δήλωναν έτοιμοι και έκαναν όσα έκαναν, τότε όχι, εμείς δεν είμαστε έτοιμοι. Εμείς είμαστε απλώς σοβαροί. Πασχίζουμε να είμαστε ρεαλιστές, κάνουμε μια υπερπροσπάθεια, είμαστε σε καλό σημείο. Δεν κοροϊδεύουμε κανέναν.
Αυτό είναι το νόημα όσων είπε και όποιος αμφιβάλλει ας διαβάσει ολόκληρες τις δηλώσεις του. Αλλά οι χαλκείς της ενημέρωσης απέσπασαν τη φράση δεν είμαστε έτοιμοι και τον έκαναν του αλατιού και τον δράστη. Ομολογεί ο Λαφαζάνης, ρουκέτα Λαφαζάνη και δώστου κλώτσο να γυρίσει. Και άρχισαν τα ευφάνταστα όσων βγάζουν το ψωμί τους με το χημικό πόλεμο κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι που διέγνωσαν ότι η ρουκέτα σημάδευε τον Τσίπρα. Με αποτέλεσμα όλο και κάτι να μείνει, ως γκρίνια τουλάχιστον, και σε ευπαθείς ομάδες εντός των τειχών: Αμάν πια κι αυτός ο Λαφαζάνης! Πρέπει να προσέχουμε τι λέμε!
Όλο το νταλαβέρι φέρνει στον νου μια αρχή των κομμάτων εξουσίας: Ποτέ μην αφήνεις την αλήθεια να σου χαλάσει μια ωραία αφήγηση. Λέτε να πρέπει να ισχύσει η αρχή αυτή και για την Αριστερά; Για να είναι έτοιμη...