του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου, απο το Red NoteBook...
Θυμήθηκα την εκπομπή αυτές τις μέρες που, οι μέχρι χτες πολέμιοι του «επίδοξου έλληνα Τσάβες» –έτσι χλεύαζαν τον Αλέξη Τσίπρα διαφόρων μεγεθών opinion leaders–, σπεύδουν τώρα να του απευθύνουν το δικό τους Aló Presidente!, καταθέτοντας αιτήματα και συμβουλές –πάνω απ” όλα, όμως, μη χάνοντας ευκαιρία να του δηλώσουν τη δυσανεξία τους για τους περιττούς ενδιάμεσους, δηλαδή… τον ΣΥΡΙΖΑ.
Μια εκδοχή του φαινομένου είχαμε πέρσι τέτοιον καιρό, ενόψει του ιδρυτικού συνεδρίου. Η εικόνα που φιλοτεχνούσαν τότε ήταν αυτή ενός πολέμου μεταξύ Τσίπρα και «συνιστωσών», με τις δεύτερες να υπονομεύουν υποτίθεται τον πρώτο –και τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να καλείται, σε διάφορους τόνους, να δείξει ποιος έχει το πάνω χέρι, διαλύοντας με αποφασιστικότητα τα απομεινάρια της εποχής του 3%.
Μετά το τέλος των συνιστωσών, σειρά έχουν τώρα τα στελέχη του κόμματος που …«δεν καταλαβαίνουν». «Τα περισσότερα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ», γράφει ο Αντώνης Καρακούσης στο χτεσινό Βήμα, αποδίδοντας μάλιστα τις απόψεις του στον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα (!), «είναι πρόσωπα που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην πολιτική διεκδίκηση [...] βγαλμένα από μικρές περιθωριακές ομάδες που έδρασαν κυρίως στον δρόμο [εξ ου και] δυσκολεύονται να κατανοήσουν την πρόκληση μιας αριστερής διακυβέρνησης σε συνθήκες αστικού καθεστώτος». Ηθικό δίδαγμα: ή με αυτούς που καταλαβαίνουν τι σημαίνει κυβέρνηση, ή με τους περιθωριακούς.
Τον Μάιο του 1999 βγήκε για πρώτη φορά
στον αέρα της κρατικής τηλεόρασης της Βενεζουέλας η εκπομπή «Αλό
Πρεζιντέντε», με παρουσιαστή… τον Ούγκο Τσάβες. Όλοι ήθελαν να μιλήσουν
με το νέο ηγέτη, να του πουν τα προβλήματά τους και να μάθουν το
πρόγραμμα της κυβέρνησης,
και αν γινόταν αυτό χωρίς περιττούς
ενδιάμεσους, ακόμα καλύτερα. Ήταν τέτοια η επιτυχία της εκπομπής, που
επί 13 χρόνια ο Τσάβες ξεκινούσε κάθε Κυριακή το πρωί στις 11, και
συνήθως τελείωνε γύρω στις 5 το απόγευμα –το «Αλό Πρεζιντέντε», δηλαδή,
ήξερες πότε θα ξεκινήσει, όχι όμως και πότε θα τελείωνε.
Δεν ήταν μόνο οι βενεζουελάνοι που ήθελαν να μιλήσουν με τον Πρόεδρο.
Πιο πολύ απ” όλους, την εκπομπή τη χρειαζόταν ο ίδιος ο Τσάβες.
Ελλείψει κόμματος, και σ” ένα περιβάλλον εντελώς εχθρικό, η πολιτική του
δύσκολα θα μπορούσε να φτάσει αλλιώς στους πολίτες της Βενεζουέλας, και
μάλιστα τόσο γρήγορα και «αδιαμεσολάβητα», όσο το επέτρεπε η κρατική
τηλεόραση.Θυμήθηκα την εκπομπή αυτές τις μέρες που, οι μέχρι χτες πολέμιοι του «επίδοξου έλληνα Τσάβες» –έτσι χλεύαζαν τον Αλέξη Τσίπρα διαφόρων μεγεθών opinion leaders–, σπεύδουν τώρα να του απευθύνουν το δικό τους Aló Presidente!, καταθέτοντας αιτήματα και συμβουλές –πάνω απ” όλα, όμως, μη χάνοντας ευκαιρία να του δηλώσουν τη δυσανεξία τους για τους περιττούς ενδιάμεσους, δηλαδή… τον ΣΥΡΙΖΑ.
Μια εκδοχή του φαινομένου είχαμε πέρσι τέτοιον καιρό, ενόψει του ιδρυτικού συνεδρίου. Η εικόνα που φιλοτεχνούσαν τότε ήταν αυτή ενός πολέμου μεταξύ Τσίπρα και «συνιστωσών», με τις δεύτερες να υπονομεύουν υποτίθεται τον πρώτο –και τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να καλείται, σε διάφορους τόνους, να δείξει ποιος έχει το πάνω χέρι, διαλύοντας με αποφασιστικότητα τα απομεινάρια της εποχής του 3%.
Μετά το τέλος των συνιστωσών, σειρά έχουν τώρα τα στελέχη του κόμματος που …«δεν καταλαβαίνουν». «Τα περισσότερα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ», γράφει ο Αντώνης Καρακούσης στο χτεσινό Βήμα, αποδίδοντας μάλιστα τις απόψεις του στον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα (!), «είναι πρόσωπα που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην πολιτική διεκδίκηση [...] βγαλμένα από μικρές περιθωριακές ομάδες που έδρασαν κυρίως στον δρόμο [εξ ου και] δυσκολεύονται να κατανοήσουν την πρόκληση μιας αριστερής διακυβέρνησης σε συνθήκες αστικού καθεστώτος». Ηθικό δίδαγμα: ή με αυτούς που καταλαβαίνουν τι σημαίνει κυβέρνηση, ή με τους περιθωριακούς.
Την
Πέμπτη ο Αλέξης Τσίπρας έλαβε μέρος στο debate των ευρωεκλογών και
ανάγκασε τον Σούλτζ να κοκκινίσει και τον Γιούνκερ να καταπιεί τη γλώσσα
του. Μπορεί στην Ελλάδα των άκρων να έχουμε περάσει από τη λογική της
ανάθεσης στη λογική της ισοπέδωσης των πάντων, στο πεδίο της Ευρώπης
όμως, φάνηκε ξεκάθαρα τι είναι αυτό που διαφοροποιεί τον ΣΥΡΙΖΑ και την
Ευρωπαϊκή Αριστερά από τις υπόλοιπες δυνάμεις.
Άρθρο του Αλέξη Τσίπρα στην Εφημερίδα των Συντακτών.
