Γκεσέμια είναι τράγοι που οδηγούν το κοπάδι, ενώ τα μαντρόσκυλα φυλάνε όλη τη στάνη, τη μάντρα. Τα γκεσέμια είναι πάντοτε ευνουχισμένα ζώα, όχι όμως τα μαντρόσκυλα. Αυτή η ποιμενική ονοματολογία της φύλαξης του κοπαδιού ήρθε στο μυαλό μου καθώς παρακολουθούσα τον διασυρμό του πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητή κ. Πελεγρίνη, από τους δημοσιογράφους μεγάλων καναλιών και εφημερίδων. Τον χαρακτηρισμό των εν λόγω δημοσιογράφων ως γκεσεμιών -πολύ εύστοχος σε κάθε συμφραζόμενο της συμπεριφοράς τους- τον οφείλω στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλη. Τον χαρακτηρισμό τους ως μαντρόσκυλων στον παλαιό Γάλλο κομμουνιστή διανοούμενο Paul Nizan. Πρόκειται για μια αυθεντική δυσκολία επιλογής μεταξύ των δύο ονομάτων. Και τούτο επειδή το είδος των δημοσιογράφων στους οποίους αναφέρομαι (αποτελούν την πλειονότητα στο επάγγελμα και αντιπροσωπεύουν το πνεύμα σκουπιδότοπων αυτών των ΜΜΕ), διαθέτουν μεικτά χαρακτηριστικά. Το πνεύμα τους αντιπροσωπεύεται στο μεγαλόσωμο κριάρι οδηγό με τα πολυπλόκαμα κέρατα, επίφοβα για κάθε κατσίκι ή πρόβατο που ξεφεύγει από τη δεδομένη κατεύθυνση, αλλά το ίδιο είναι ευνουχισμένο ώστε να παραμένει αιχμάλωτο, αυτό πρώτο, καθηλωμένο στον ρόλο του και την κατεύθυνση που όρισε ο τσοπάνος ιδιοκτήτης του ΜΜΕ. Ωστόσο, αυτού του τύπου δημοσιογράφοι όταν αμφισβητούνται δείχνουν τους κοφτερούς κυνόδοντες μαζί με τα πυρωμένα μάτια, εκτοξεύοντας τα αναγκαία για την περίσταση απειλητικά γαβγίσματα και σάλια.
Πριν από 4 ώρες
.jpg)
