Μοιραίοι...

Σώτος Χρυσαφόπουλος...

Τρεις οι Μοίρες, κατά την Μυθολογία: Κλωθώ, Λάχεσις και Άτροπος.

Τίποτε περισσότερο από μοιραίος, ένας μοιραίος ανάμεσα στους μοιραίους –λιγότερο ή περισσότερο θα έρθει η ώρα που θα αποτιμηθεί και αυτό– ο Φίλιππος Σαχινίδης, αμέσως μετά την «συμφωνία» των τριών να παραταθεί το Χαράτσι Βενιζέλου και για το 2013, διερωτήθηκε: «Σε τι θα ωφελούσαν πρόωρες εκλογές;» Εννοείται ένα «άλλωστε», εννοείται ένα «διότι αυτό θα γινόταν, αν δεν συμφωνούσαμε». Τι «εννοείται» δηλαδή… Το είπε: «Αυτήν τη στιγμή γράφουμε το εγχειρίδιο “καλής συμπεριφοράς” για το πώς συμπεριφέρονται τρεις αρχηγοί κομμάτων σε κυβέρνηση συνεργασίας.»
Η προεργασία που μεσολάβησε για να νομιμοποιηθεί το αισθήμα της ματαιότητας γύρω από το αίτημα για εκλογές είχε ήδη ετοιμάσει καλά το έδαφος για τέτοιες δηλώσεις. Προηγήθηκαν οι δημοσκοπήσεις που έδειχναν ότι η πλειονότητα θεωρούσε την κυβέρνηση ως «αναγκαίο κακό»: σύμφωνα με τα «ευρήματα» ο κόσμος την αποδοκίμαζε μεν, αλλά την ανεχόταν ως προτιμότερη. Υποτίθεται. Αυτά ως πρώτο ανάχωμα. Ως δεύτερο, Ν.Δ. και Σύριζα ισοψηφούσαν –στην καλύτερη περίπτωση για την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Οπότε, για όσους δεν κατάλαβαν προστέθηκε μετά ως κερασάκι στην τούρτα και ο Σαχινίδης, λέγοντας «τι νόημα θα είχε;» Εδώ εννοείται ένα «αφού δεν είναι βέβαιο ότι θα τις έπαιρνε ο Σύριζα».
Φρονώ ότι κάτι τέτοια δεν πρέπει να μένουν αναπάντητα· δεν είναι αυτά άκακα και ανούσια λόγια, για να τα προσπερνάει κανείς. Όσοι γνωρίζουν το σχετικό ανέκδοτο θα με καταλάβουν, όταν πω ότι… είναι καφετιέρες που γίνονται τρένα. Κι ας ζούμε ήδη το Εξπρές του Μεσονυκτίου!
Έχουμε, λοιπόν, και λέμε:
Αυτή η κυβέρνηση συνεργασίας είναι εντελώς άχρηστη και ανίκανη. Δεν με ενοχλεί καθόλου που συμφωνεί με την άποψή μου η Τρόικα. Θα με ενοχλούσε, αν είχα έστω και ένα σημάδι ότι μόνο υποδύεται την άχρηστη μήπως και μας γλυτώσει από κανένα μέτρο, που επιβάλλουν οι Τροικανοί. Αντιθέτως! Αυτοί εδώ δεν χάνουν ευκαιρία να μας αποκαλύπτουν κάθε τρεις και λίγο ότι όσα κάνουν θα τα έκαναν και μόνοι τους –στο πλαίσιο του δόγματος Πάγκαλου ότι «το Μνημόνιο είναι ευλογία». Με εξαίρεση, υποτίθεται, το Χαράτσι Βενιζέλου. Που το βαφτίζουν τώρα αλλιώς. Νονοί!
Αυτή η κυβέρνηση είναι τόσο ανίκανη που δεν κατάφερε να φτιάξει μια τράπεζα δεδομένων για να μην αμφισβητεί την αποτελεσματικότητά της ο Τόμσεν και η παρέα του. Και τρέχουν τελευταία στιγμή για να γράψουν το εγχειρίδιο καλής συμπεριφοράς του Σαχινίδη. Κατάλαβες, φίλε μου; Ένας ολόκληρος λαός σε άσκηση επί χάρτου, αλλά με πραγματικά πυρά!
Αυτή η κυβέρνηση είναι και θρασύτατη. Δεν της φτάνει η παγκοσμίως πιστοποιημένη ανικανότητά της, ετοιμάζεται εντός των ημερών να μας ανακοινώσει και τις γενικές κατευθύνσεις της εθνικής στρατηγικής για τα επόμενα τέσσερα χρόνια!!! Πόσα θαυμαστικά να βάλω;
Αυτή η κυβέρνηση, εκτός από ανίκανη, άχρηστη και θρασύτατη, είναι επιπλέον και εντελώς ανήθικη. Μια τράπεζα δεδομένων δεν μπορούν να φτιάξουν, αλλά τράπεζες ξέρουν να χαρίζουν! Και τη ληστεία σε βάρος των κυπριακών τραπεζών ξέρουν να την διαπράττουν· και μετά να την καλύπτουν… κολεγιά!
Αυτή η κυβέρνηση ενδιαφέρεται μόνο για την παραμονή της στην εξουσία. Θα έλεγα ότι καλώς το εξομολογήθηκε ο Σαχινίδης, αν και δεν χρειαζόμασταν τον Σαχινίδη για να το πληροφορηθούμε.
Αυτή η κυβέρνηση… Αλλά γιατί κουράζομαι; Ρωτάει ο Σαχινίδης τι νόημα θα είχαν οι πρόωρες εκλογές; Τον ερωτώ κι εγώ σε απάντησή του: τι νόημα είχαν οι προηγούμενες, που ήσαν και αυτές πρόωρες; Τι νόημα, αφού δεν προσέθεσαν τίποτε παρά νέους μοιραίους στους μοιραίους, όμοιους του Σαχινίδη, πάνω από τον Σαχινίδη, δίπλα του και παντού μας;
Πιστεύει μήπως αυτός, πιστεύουν μήπως οι τρεις και η κουστωδία τους ότι θα τις κερδίσουν, όπως δήθεν τους επιτρέπουν οι δημοσκοπήσεις να ονειρεύονται; Τότε προς τι η αγωνία και τα εγχειρίδια; Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!
Από την άλλη, φοβάται μήπως κανείς ότι αν δεν τις κερδίσουν, μας επιφυλάσσεται ένας ακόμα μοιραίος, που ωστόσο οι άλλοι μοιραίοι δεν τον θέλουν για παρέα, διαψεύδοντας μια από τις παλαιότερες παροιμίες του λαού μας, ότι δηλαδή «όμοιος τον όμοιον αεί πελάζει»; Και σε αυτό υποκρίνονται; Ε, τότε να τους βγάλουμε το καπέλο! Αλλά αν το βγάλουμε και αυτό, ε, θα μείνουμε πλέον τελείως τσίτσιδοι! Κι όχι τίποτε άλλο, αλλά ήμασταν μέχρι τώρα πελάτες στο στριπτιζάδικο… Λουσμένοι, αλλά πελάτες.
Μπορεί, κατά την γνώμη του Σαχινίδη, οι πρόωρες εκλογές να μην ωφελούν, αλλά τούτο δεν σημαίνει ότι δεν μας τις οφείλουν κιόλας. Το πρόβλημα είναι ότι το αν και πότε θα γίνουν, προς το παρόν το αποφασίζει ελόγου του ο ίδιος και οι άλλοι μοιραίοι. Έχει όμως η μοίρα και τους δικούς της δρόμους, να ξέρετε.

Ποιος φταίει, ποιος φταίει...

του Παντελη Μπουκαλα απο την Καθημερινη...

Εχει όλο το δίκιο με το μέρος του ο λίαν επιτυχημένος πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Φίλιππος Σαχινίδης. Και μόνο οι κακόπιστοι δεν θα του το αναγνώριζαν και θα τον κατηγορούσαν ότι απλώς ήρθε να υπογράψει και αυτός το εκλεπτυσμένο σενάριο βάσει του οποίου εκτός από την πανάκεια, υπάρχει και η πανασθένεια ή ο παν-ιός, που δεν είναι παρά το κόμμα της νυν αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο βουλευτής, εφαρμόζοντας την αξιόπιστη μέθοδο με την κωδική ονομασία «ράβδος εν γωνία, άρα βρέχει», διακήρυξε ότι «τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ νομιμοποιούν την πολιτική παρουσία της Ακρας Δεξιάς» και «αυξάνουν την επιρροή της Χρυσής Αυγής».
Αθώοι στην πολιτική σκηνή βρίσκονται. Αλλά όσο και να ζορίσει κανείς τα πράγματα, ακόμα πιο δύσκολο είναι να συμπεράνει ότι για την καταβαράθρωση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος, από την οποία τρέφεται ο χρυσαυγιτισμός, φταίει ο ο ΣΥΡΙΖΑ και ουδείς άλλος. Αλήθεια, μήπως ήταν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μεταμφιεσμένα σε Παπανδρέου, σε Βενιζέλο, σε Σαμαρά αυτά που αποφάσισαν την τελετουργική νομιμοποίηση της Ακροδεξιάς, προσφέροντας στον «λάιτ» ΛΑΟΣ κυβερνητικούς θώκους και στον κ. Καρατζαφέρη τον χηρεύοντα ρόλο του Νέστορα του έθνους;
Μήπως ο λαϊκισμός εν Ελλάδι είναι ανακάλυψη του ΣΥΡΙΖΑ και ουδέν γνωρίζει περί αυτού τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η Ν.Δ.; Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ κήρυξε προεκλογικά την «ανακατάληψη των πόλεών μας», την οποία τώρα επιχειρούν, με τον δικό τους αιματηρό τρόπο, οι χρυσαυγίτες; Μήπως οι κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ, και όχι οι γαλάζιες και οι πράσινες, διόγκωσαν το μεταναστευτικό πρόβλημα; Μήπως αυτές οδήγησαν τη χώρα σε μείωση της κυριαρχίας της και την κοινωνία σε ανέχεια, δύο πληγές από τις οποίες ταΐζεται το κόμμα του κ. Μιχαλολιάκου;
Ξαναλέω ένα από τα ελάχιστα αυτονόητα που μας απόμειναν: Αμωμοι δεν υπάρχουν καν στα μοναστήρια, πώς να υπάρχουν στην πολιτική. Μερτικό ευθύνης έχουν όλοι. Εντούτοις, με τέτοια ευθυκρισία και τόση πολιτική ειλικρίνεια σαν του πράσινου βουλευτή, για το μόνο για το οποίο μπορούμε να είμαστε βέβαιοι είναι ότι η πολιτική και ιδεολογική ήττα της Χ.Α. δεν θα έρθει γρήγορα. Δεν θα έρθει τόσο γρήγορα όσο την έχει ανάγκη ο τόπος πριν μαυρίσει εντελώς η ψυχή του.

Μαθήματα νοοτροπίας από τον έφιππο Σαχινίδη...

 Η Αυγή online...

Θανάσης   Καρτερός 

 

Αν και σχετικά νέος σε ηλικία και στην πολιτική, ο φρεσκότατος υπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης το έπιασε από τα μαλλιά το θέμα. Και όχι μόνο βρήκε τι φταίει για το σημερινό χάλι της χώρας, αλλά και το κοπάνησε στα μούτρα όσων περί άλλα ετύρβαζαν στη Βουλή, κατά τη διάρκεια της συζήτησης της δανειακής σύμβασης: Η νοοτροπία ότι η Ελλάδα πληρώνει μόνο άμα θέλει είναι που μας οδήγησε στο υπέρογκο χρέος, την ύφεση και την ανυποληψία, είπε ο νέος. Κι επειδή ως γνωστό ο παλιός είναι αλλιώς αλλά ο νέος είναι ωραίος, πρέπει όλοι μας, παλιοί και νέοι, να λάβουμε σοβαρά υπόψη τα λόγια του ανδρός.
ΠΟΛΕΜΩ αυτή τη νοοτροπία, ήταν η μαχητική κατακλείδα του, που δεν άφησε καμιά αμφιβολία για τις νέες θέσεις του νέου υπουργού και τις νέες προθέσεις του φυσικά. Διότι, όσο και να πεις, δεν είναι λίγο κοτζάμ υπουργός Οικονομικών όχι μόνο να σου λέει ότι όλα είναι θέμα νοοτροπίας, ότι φταίμε εμείς για όσα τραβάμε, επειδή είμαστε μπαταχτσήδες, αλλά και να δηλώνει μάχιμος εναντίον αυτής της νοοτροπίας. Έτοιμος συνεπώς να κόψει όχι μόνο μισθούς και συντάξεις, δουλειές και επιδόματα, κοινωνικές παροχές και εφάπαξ, αλλά και να δώσει τον υπέρ πάντων αγώνα για να πάει το χρήμα που έτσι θα εξοικονομήσει στους δανειστές. Είναι θέμα νοοτροπίας, βλέπετε.
ΚΙ ΑΝ του πεις ότι λέει ανοησίες, λέτε να παρεξηγηθεί; Αν τον περιλάβεις ότι η χώρα οδηγήθηκε εκεί που οδηγήθηκε και οι πολίτες παγιδεύτηκαν εκεί που παγιδεύτηκαν από νοοτροπίες σαν τη δική του, θα θυμώσει; Όπως θύμωσε και στη Βουλή με την Αριστερά, την οποία στο πρώτο μέρος της ομιλίας του κατηγόρησε ότι δεν έχει προτάσεις και στο δεύτερο ότι οι προτάσεις της οδηγούν στην καταστροφή; Πεπεισμένος προφανώς ότι δεν είναι καταστροφή αυτό που συμβαίνει σήμερα, είναι ίσα-ίσα μονόδρομος σωτηρίας, όπως μας έπρηξαν όλοι τελευταία να επαναλαμβάνουν;
ΑΥΤΗ η... φίλιππος νοοτροπία του Σαχινίδη όμως θα πρέπει να μας απασχολήσει και από άλλες απόψεις. Να αναγνωρίσουμε πρώτα-πρώτα ότι στη σημερινή Ελλάδα, ενώ από τη μια μεριά αναπτύσσεται η κατά Βενιζέλο ετερόκλητη και ανεύθυνη αντιπολίτευση στα Μνημόνια, από την άλλη συγκροτείται μια παράκλητη συμπολίτευση στα Μνημόνια, η οποία σιγά-σιγά αφήνει τους παλιούς επιτάφιους περί λύσεων άδικων, αντικοινωνικών, αντιλαϊκών, αλλά αναγκαίων και βγάζει γλώσσα ότι η λύση που ζούμε -και που δεν είναι ακόμα η γνωστή τελική λύση, απλώς προς αυτή βαδίζουμε- και δίκαιη είναι, και κοινωνικά απαραίτητη, και στον δρόμο της ανάπτυξης και της προόδου θα μας οδηγήσει.
ΑΞΙΟΣ εκπρόσωπος αυτής της μνημονιακής συμπολίτευσης, ο Φίλιππος δεν μασάει τα λόγια του, δεν κλαίγεται για το πικρό χάπι των Μνημονίων, δεν χτυπιέται για όσα υποχρεώνεται να κάνει, τα παίρνει πάνω του, επιτίθεται στους διαφωνούντες, επιτίθεται ακόμα γερμανικότατα και στη νοοτροπία μας - θα πληρώσουμε για όσα πήραμε και όσα κάναμε επιμένει και ανακηρύσσει τον εαυτό του μαχητή για να επιβληθεί αυτού του είδους η δικαιοσύνη. Κι αν του πει κανείς ότι αυτή είναι η δικαιοσύνη του δανειστή, το δίκαιο του τοκογλύφου, ότι δεν είναι και τόσο καλή νοοτροπία να απαιτεί να πληρώσουν άλλοι για όσα δανείστηκαν άλλοι, ούτε είναι καλή νοοτροπία να επιβάλλεις σε ένα λαό καθεστώς αποικίας εν ονόματι των χρεών, μάλλον θα σε κοιτάξει σαν ούφο. Ή σαν αριστερό που δεν έχει προτάσεις.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ συνεργάτης της τρόικας με τα όλα του συνεπώς ο Σαχινίδης. Ο οποίος μπορεί να ακούει στο όνομα Φίλιππος, αλλά έφιππος, καβάλα, πώς το λένε, εποπτεύει για να πάρουν οι δανειστές τα λεφτά τους - τα λεφτά μας δηλαδή. Διδάσκων από το ύψος του ίππου του ως σύγχρονος Κολοκοτρώνης τους λαούς όχι πώς οι δούλοι γίνονται ελεύθεροι, όπως λέει η επιγραφή στο άγαλμα της Κλαυθμώνος, αλλά πώς οι ελεύθεροι γίνονται δούλοι...