Δημοσιογραφία στη Βόρειο Κορέα...

του Στελιου Κουλογλου, απο το TVXS...

Καμιά δεκαριά λεπτά αφιέρωσε χθες το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Mega, στη διαμάχη του ΣΥΡΙΖΑ με τα «Νέα» για τον τρόπο που κάλυψε η εφημερίδα την συζήτηση της πρότασης μομφής και το επίμαχο σκίτσο του Δ. Χατζόπουλου.
Η ετυμηγορία των 3 παρουσιαστών και των τριών σκιτσογράφων που παρουσιάστηκαν στο σχετικό ρεπορτάζ ήταν ομόφωνη: Tα κόμματα δεν πρέπει να εκδίδουν ανακοινώσεις εναντίον των ΜΜΕ, η σάτιρα είναι εκτός κριτικής τέτοιου τύπου και ανάλογες κομματικές καταγγελίες παρουσιάζονται για πρώτη φορά μετά την μεταπολίτευση.


Πράγματι, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έπρεπε να εκδώσει ανακοίνωση για το πως κάλυψε μια εφημερίδα τα της πρότασης μομφής και πολύ περισσότερο για μια γελοιογραφία. Μιας όμως και μιλάμε για δεοντολογία, δεν θα έπρεπε και η πλευρά του καταγγελλόμενου κόμματος να εκπροσωπηθεί στην δεκάλεπτη συζήτηση, έστω και με έναν εκπρόσωπο αντίθετο με την γνώμη των 6; Είναι δηλαδή το μοντέλο Βορείου Κορέας που πρέπει να εφαρμόζεται στην ελληνική δημοσιογραφία;

Η τελευταία ατύχησε και στην κάλυψη της συζήτησης για την πρόταση μομφής. Τα προφανή πολιτικά κέρδη του ΣΥΡΙΖΑ από την όλη υπόθεση καλύφτηκαν με τις κριτικές για την ομιλία του προέδρου του ενώ η αντικοινοβουλευτική παρουσία του πρωθυπουργού ούτε καν αναφέρθηκε στα περισσότερα μέσα ενημέρωσης. Γιατί άραγε να μην ήταν αυτό το τελευταίο ένα ακόμη θέμα στα δελτία ειδήσεων, όταν το φαινόμενο του πρωθυπουργού - κουτσαβάκη επίσης παρουσιάζεται για πρώτη φορά μετά την μεταπολίτευση;

Κάνοντας τα Αδύνατα Δυνατά: Η περίπτωση ενός “Γελοιογράφου του Βασιλιά”...

του Σπυρου Δερβενιωτη...
“Διαρκής Υπερ Αδυνάτων Λόγος”. Έτσι είχε χαρακτηρίσει ο Παντελής Μπουκάλας τη Γελοιογραφία, δίνοντας εναν ορισμό που δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί.
Ας το έχουμε αυτό κατα νού όσο εξετάζουμε την απόληξη της πρόσφατης “Χατζοπουλειάδας”. Για τους μή γνωρίζοντες (ναι, και΄τους τρείς), ο γελοιογράφος των “Νέων” Δημήτρης Χαντζόπουλος, εχοντας ήδη πίσω του “bad blood” με τον ΣΥΡΙΖΑ εξ αιτίας αυτού του πρωτοσέλιδου, έγινε εκ νέου αντικείμενο σφοδρής κριτικής απο αριστερούς αναγνώστες και απο την “Αυγή” λόγω απανωτών γελοιογραφιών του που αφορούσαν γυναίκες πολιτικούς που το μόνο κοινό τους στοιχείο εκτός απο το φύλο, είναι οτι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στάθηκαν απέναντι στην κυβέρνηση.

Η απάντηση των “Νέων” ήταν ομολογουμένως πολύ πιό αστεία απο ο,τιδήποτε έχει καταφέρει να δημιουργήσει στην τέχνη του ο συνάδελφος. Ουρλιαχτά για “λογοκρισία”, επιστράτευση αρθρογράφων προς υπεράσπιση, ενω  δεν λείπουν απο το εντιτόριαλ της εφημερίδας νουθεσίες και “τσκ τσκ τσκ” για την έλλειψη Καλών Τρόπων στη διατύπωση του Αντίλογου. Η υπερασπιστική γραμμή εντιτόριαλς και άρθρων είναι οτι η Γελοιογραφία είναι μια τέχνη βλάσφημη, οτι ο γελοιογράφος είναι ενα πνεύμα ατίθασο σαν Απαλούζα , οτι των βουλευτίνων “τα ΄θελε ο κώλος τους”  και οτι ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαλείται για διαπλοκή με συμφέροντα.