Οι σταλινικές ύαινες του Ηλία Κανέλλη...

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

Ο καλός ρεπόρτερ είναι σαν τον καλό επιστήμονα. Δεν σχολιάζει απλώς τα ήδη γνωστά, δεν ερμηνεύει καν τα ήδη γνωστά, ψάχνει, γυρεύει, ερευνά, μέχρι να ανακαλύψει, επιτέλους, τα άγνωστα. Ο καλός επιστήμονας Ισαάκ Νεύτων ανακάλυψε το νόμο της βαρύτητας, ο καλός ρεπόρτερ Ηλίας Κανέλλης των ΝΕΩΝ ανακάλυψε τις σταλινικές ύαινες και μάλιστα χωρίς να φάει κατακέφαλα το μήλο. Ούτε κεράσι δεν έπεσε επί της κεφαλής του Ηλία.

Τι είναι οι σταλινικές ύαινες, πώς είναι οι σταλινικές ύαινες; Το ρεπορτάζ δεν συνοδεύεται από φωτογραφίες, οπότε μπορούμε να εικάσουμε ότι είναι οι κλασικές ύαινες, με τρεις σημαντικές διαφορές: ΄Εχουν μουστάκι, φοράνε στρατιωτική στολή και κατασπαράσσουν τους αντιφρονούντες. Μπορούμε επίσης να εικάσουμε ότι διαβιούν στα περίχωρα της Μόσχας, ώστε να στήνουν δίκες, χωρίς να διανύουν μεγάλες αποστάσεις. Α, μην ξεχάσω, νικήσανε και τον Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Πώς είναι οι σταλινικές ύαινες δεν γνωρίζουμε ακριβώς, γνωρίζουμε ωστόσο ποια είναι η αποστολή τους επί της Γης. Μας το λέει ο Κανέλλης, μας λέει ότι οι ύαινες συνωστίζονται πίσω από τον Τσίπρα, που, παρεμπιπτόντως, δεν είναι νεοσταλινικός, και τον σπρώχνουν με τη μουσούδα τους σε ακρότητες. Οι κατά Κανέλλη σταλινικές ύαινες δαιμονοποιούν όσους ασκούν κριτική στις πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ, εκφοβίζουν μέσα ενημέρωσης, δημοσιογράφους και γελοιογράφους, καλλιεργούν διχαστικό κλίμα χωρίζοντας τις πολιτικές δυνάμεις σε μνημονιακές και αντιμνημονιακές, απειλούν ρεβανσιστικά τους «μνημονιακούς» εκτελεστές «συμβολαίων» με την τρόικα και τους «μερκελιστές» ξενόδουλους οπαδούς της «εξάρτησης», απειλούν ότι θα καταργήσουν όποιες μεταρρυθμίσεις επετεύχθησαν ή δρομολογούνται και θα μπορούσαν να κάνουν το κράτος ανταγωνιστικό. Κι αφού τελειώσουν την επίμοχθη εργασία τους, στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που τους απομένει, οι σταλινικές ύαινες πουλάνε σταλινικό σαλέπι στην Ομόνοια, που οσονούπω θα γίνει και αυτή σταλινική.

Δημοσιογραφία στη Βόρειο Κορέα...

του Στελιου Κουλογλου, απο το TVXS...

Καμιά δεκαριά λεπτά αφιέρωσε χθες το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Mega, στη διαμάχη του ΣΥΡΙΖΑ με τα «Νέα» για τον τρόπο που κάλυψε η εφημερίδα την συζήτηση της πρότασης μομφής και το επίμαχο σκίτσο του Δ. Χατζόπουλου.
Η ετυμηγορία των 3 παρουσιαστών και των τριών σκιτσογράφων που παρουσιάστηκαν στο σχετικό ρεπορτάζ ήταν ομόφωνη: Tα κόμματα δεν πρέπει να εκδίδουν ανακοινώσεις εναντίον των ΜΜΕ, η σάτιρα είναι εκτός κριτικής τέτοιου τύπου και ανάλογες κομματικές καταγγελίες παρουσιάζονται για πρώτη φορά μετά την μεταπολίτευση.


Πράγματι, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έπρεπε να εκδώσει ανακοίνωση για το πως κάλυψε μια εφημερίδα τα της πρότασης μομφής και πολύ περισσότερο για μια γελοιογραφία. Μιας όμως και μιλάμε για δεοντολογία, δεν θα έπρεπε και η πλευρά του καταγγελλόμενου κόμματος να εκπροσωπηθεί στην δεκάλεπτη συζήτηση, έστω και με έναν εκπρόσωπο αντίθετο με την γνώμη των 6; Είναι δηλαδή το μοντέλο Βορείου Κορέας που πρέπει να εφαρμόζεται στην ελληνική δημοσιογραφία;

Η τελευταία ατύχησε και στην κάλυψη της συζήτησης για την πρόταση μομφής. Τα προφανή πολιτικά κέρδη του ΣΥΡΙΖΑ από την όλη υπόθεση καλύφτηκαν με τις κριτικές για την ομιλία του προέδρου του ενώ η αντικοινοβουλευτική παρουσία του πρωθυπουργού ούτε καν αναφέρθηκε στα περισσότερα μέσα ενημέρωσης. Γιατί άραγε να μην ήταν αυτό το τελευταίο ένα ακόμη θέμα στα δελτία ειδήσεων, όταν το φαινόμενο του πρωθυπουργού - κουτσαβάκη επίσης παρουσιάζεται για πρώτη φορά μετά την μεταπολίτευση;

Σιγά μη φοβούνται τη λογοκρισία "Τα Νέα"....

Σταύρος Καπάκος, απο την Αυγη...

Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι εκεί στα "Νέα" φοβούνται μην τους λογοκρίνει η "Αυγή". Σιγά μη φοβούνται τέτοιο πράγμα στην εφημερίδα της κυβερνήσεως... Δυσκολεύομαι επίσης να πιστέψω ότι τόσο διακεκριμένοι δημοσιογράφοι, όπως αυτοχαρακτηρίζονται, δεν μπορούν να διακρίνουν το χάσμα που υπάρχει μεταξύ της κριτικής, αυστηρής έστω, αλλά κριτικής, και της πρόθεσης για λογοκρισία.
Ήταν άραγε άδικη η κριτική της "Αυγής": "Η διαπλοκή κτυπάει... κίτρινο"; Μάλλον ήπια είναι για όσους δεν έχουν χάσει την αίσθηση του μέτρου. Εκτός ίσως από τους πορφυρογέννητους της δημοσιογραφίας ή της πολιτικής. Ποιος ζήτησε από τον Δημήτρη Χατζόπουλο να σταματήσει τη σάτιρά του; Ουδείς. Αν τώρα οι "διακεκριμένοι δημοσιογράφοι" πιστεύουν πως το συγκεκριμένο σκίτσο δεν αδικεί τον ίδιο τον σκιτσογράφο, δικαίωμά τους. Αν κάποιος πιστεύει το αντίθετο από αυτούς, έχει την άδειά τους να το διατυπώσει δημόσια, έστω καθ' υπερβολή, ή πρέπει να καταθέτει αίτηση στην οδό Μιχαλακοπούλου; "Ευτυχισμένοι αυτοί που μπορούν να ακούν τους επικριτές τους και μετά κάθονται και διαλογίζονται" έλεγε ο Σαίξπηρ. Ας το σκεφτούν...
Διατηρούμε το δικαίωμα της κριτικής ή μήπως είναι κι αυτό κατ' αναλογίαν, όπως και τα υπόλοιπα δικαιώματα στη μνημονιακή Ελλάδα. Η "Αυγή" και ο ΣΥΡΙΖΑ δίνουν πολλές αφορμές για κριτική. Σε ό,τι αφορά την εφημερίδα, είναι καλοδεχούμενη. Μην κρυβόμαστε όμως, άλλο κριτική κι άλλο "σχέδιο ελέγχου του Τύπου" ή φράσεις πολιτικού γενιτσαρισμού, όπως "οι νεοσταλινικοί της 'Αυγής'" κι ακόμη περισσότερο άλλο πράγμα η λογοκρισία. Φαντάζομαι πως αν, όπως λένε, "η ελευθερία της έκφρασης είναι αδιαπραγμάτευτη", τότε η εφημερίδα τους θα ήταν πολύ διαφορετική. Σχεδόν αγνώριστη. Μεγάλα παιδιά είμαστε, καταλαβαινόμαστε τώρα, δεν χρειάζονται περισσότερα...
Ποιος μπορεί να λογοκρίνει κολοσσούς της δημοσιογραφίας, όπως η επιτελική ομάδα της εφημερίδας; Αν είναι δυνατόν! Πού ακούστηκε να σηκωθούν τα πόδια να κτυπήσουν το κεφάλι; Τέτοια ιεροσυλία...

Κάνοντας τα Αδύνατα Δυνατά: Η περίπτωση ενός “Γελοιογράφου του Βασιλιά”...

του Σπυρου Δερβενιωτη...
“Διαρκής Υπερ Αδυνάτων Λόγος”. Έτσι είχε χαρακτηρίσει ο Παντελής Μπουκάλας τη Γελοιογραφία, δίνοντας εναν ορισμό που δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί.
Ας το έχουμε αυτό κατα νού όσο εξετάζουμε την απόληξη της πρόσφατης “Χατζοπουλειάδας”. Για τους μή γνωρίζοντες (ναι, και΄τους τρείς), ο γελοιογράφος των “Νέων” Δημήτρης Χαντζόπουλος, εχοντας ήδη πίσω του “bad blood” με τον ΣΥΡΙΖΑ εξ αιτίας αυτού του πρωτοσέλιδου, έγινε εκ νέου αντικείμενο σφοδρής κριτικής απο αριστερούς αναγνώστες και απο την “Αυγή” λόγω απανωτών γελοιογραφιών του που αφορούσαν γυναίκες πολιτικούς που το μόνο κοινό τους στοιχείο εκτός απο το φύλο, είναι οτι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στάθηκαν απέναντι στην κυβέρνηση.

Η απάντηση των “Νέων” ήταν ομολογουμένως πολύ πιό αστεία απο ο,τιδήποτε έχει καταφέρει να δημιουργήσει στην τέχνη του ο συνάδελφος. Ουρλιαχτά για “λογοκρισία”, επιστράτευση αρθρογράφων προς υπεράσπιση, ενω  δεν λείπουν απο το εντιτόριαλ της εφημερίδας νουθεσίες και “τσκ τσκ τσκ” για την έλλειψη Καλών Τρόπων στη διατύπωση του Αντίλογου. Η υπερασπιστική γραμμή εντιτόριαλς και άρθρων είναι οτι η Γελοιογραφία είναι μια τέχνη βλάσφημη, οτι ο γελοιογράφος είναι ενα πνεύμα ατίθασο σαν Απαλούζα , οτι των βουλευτίνων “τα ΄θελε ο κώλος τους”  και οτι ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαλείται για διαπλοκή με συμφέροντα.

Μια απάντηση στις «λατινοαμερικάνικες θεωρίες συνωμοσίας» των "Νέων"

απο το Left.gr...

Η δημοσιογράφος Κορίνα Βασιλοπούλου απαντά στα Νέα και τις φαντασιώσεις τους για «λάτιν σχέδια του Σύριζα»

Αγαπητά NEA, επειδή για μια ακόμα φορά διαστρεβλώνετε την πραγματικότητα με το σημερινό σας κείμενο περί «λάτιν σχεδίου του Σύριζα» για τα ΜΜΕ, ας μιλήσουμε συγκεκριμένα.
Στο άρθρο γράφετε γενικά και αόριστα για διάφορα φοβερά και τρομερά που συνέβησαν στο χώρο των ΜΜΕ σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, χωρίς όμως να δίνετε παραδείγματα. Εχουμε και λέμε λοιπόν:
Στις χώρες της Λατινικής Αμερικής όπου εξελέγησαν αριστερές και κεντροαριστερές κυβερνήσεις, δεν φιμώθηκαν τα ΜΜΕ. Αντίθετα, έγιναν πιο πλουραλιστικά. Στις χώρες αυτές, όλα τα ΜΜΕ ήταν συγκεντρωμένα στα χέρια 3-4 μεγαλοεπιχειρηματιών. Σας θυμίζει κάτι; Tα εν λόγω ΜΜΕ, λοιπόν, εξαπέλυσαν ανηλεή πόλεμο απέναντι στις νέες κυβερνήσεις, φτάνοντας μάλιστα ορισμένα στο σημείο να καλούν σε δολοφονία του προέδρου! Αυτό συνέβη, για παράδειγμα, με το Globovision στη Βενεζουέλα, το μόνο κανάλι την άδεια του οποίου δεν ανανέωσε ο Τσάβες, επειδή δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις του νόμου. Δεν το έκλεισε ούτε το «φίμωσε», όπως διέρρεε η εγχώρια και ξένη προπαγάνδα. Για την ιστορία, τον Απρίλιο του 2002, όταν έγινε το αποτυχημένο πραξικόπημα κατά του νόμιμα εκλεγμένου προέδρου Ούγο Τσάβες, το Globovision αποσιώπησε εντελώς τις πολυπληθείς διαδηλώσεις υπέρ του προέδρου και τα βίαια επεισόδια μεταξύ ανάμεσα σε πολίτες που παρέμεναν πιστοί στον Τσάβες και σε οπαδούς της παρ’ ολίγο χούντας. Αντ’ αυτού, έδειχνε σαπουνόπερες και ριάλιτι σόου.
O «επάρατος» Τσάβες ίδρυσε το Telesur, μια ισπανόφωνη αλυσίδα διεθνούς εμβέλειας ως απάντηση στο CNN. Το στοίχημα πέτυχε, αλλά, κατά τη δική σας κρίση, μάλλον δεν έπρεπε, να γίνει κάτι τέτοιο.

Μεγκάλα ζόρια...

της Ευγενιας Λουπακη, απο την Αυγη...

Εδώ και αρκετό καιρό ο ΣΥΡΙΖΑ -και πολύ καλώς, κατά τη γνώμη μου- έχει πάψει ν' ασχολείται με τον Γιάννη Πρετεντέρη. Ο Γιάννης Πρετεντέρης, όμως, δεν έχει πάψει καθόλου ν' ασχολείται με τον ΣΥΡΙΖΑ. Στη χθεσινή, καλογραμμένη όπως πάντα, στήλη του στα "Νέα", διερωτάται τι ζόρι τραβάει ο ΣΥΡΙΖΑ με τα ΜΜΕ, γιατί τα κατηγορεί για παραποίηση της πραγματικότητας, τι είδους καθεστώς θέλει να επιβάλει, καθεστώς ολοκληρωτισμού τύπου Τσάβες; κ.λπ.
Δεν ξέρω τι είδους ολοκληρωτικό καθεστώς θέλει να επιβάλει ο ΣΥΡΙΖΑ στο δημοκρατικό και διαφανές καθεστώς που υπάρχει σήμερα στα ΜΜΕ. Ξέρω, όμως, ότι ακριβώς χθες η εφημερίδα του κ. Πρετεντέρη, τα θρυλικά "Νέα" της "δημοκρατικής παράταξης" και του νερού του Καματερού, δεν δημοσίευσαν ούτε ένα μονόστηλο για τη μεγάλη συναυλία - διαδήλωση που έγινε στις Σκουριές. Είχα μπροστά μου, τυχαία, χθες, στο στούντιο του "Κόκκινου", δίπλα - δίπλα την "Ελευθεροτυπία" και τα "Νέα". Στην ίδια ακριβώς θέση της πρώτης σελίδας, με ισομεγέθεις φωτογραφίες, η πρώτη εφημερίδα επέλεξε να προβάλει τους χιλιάδες διαδηλωτές που συμμετείχαν στη συναυλία. Η δεύτερη επέλεξε να προβάλει τον σκηνοθέτη και τις δύο πρωταγωνίστριες της σκαμπρόζικης "ζωής της Αντέλ" που κατέκτησε τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες.
Θα μου πείτε, καλλιτεχνικό γεγονός το ένα, καλλιτεχνικό και το άλλο. Και αναμφίβολα σημαντικότερο καλλιτεχνικό γεγονός το Φεστιβάλ των Καννών από μια συναυλία διαμαρτυρίας σ' ένα κωλοχώρι της Βόρειας Ελλάδας. Συμφωνώ. Και είμαι απολύτως σίγουρη ότι στη σχετική σύσκεψη, όπου αποφασίζονται τα θέματα της πρώτης σελίδας, αυτή η λογική επρυτάνευσε, λογική απολύτως και αυστηρά δημοσιογραφικής αξιολόγησης.
Δυστυχώς, όμως, ούτε στις εσωτερικές σελίδες των "Νέων" φιλοξενήθηκε η είδηση της συναυλίας. Ούτε στα μικρά καλλιτεχνικά μονόστηλα. Ελεύθερη, φαντάζομαι, αξιολόγηση κι εκεί των αρμοδίων αρχισυντακτών, που σε κάτι τέτοιες μεγάλες εφημερίδες - θεσμούς της δημοκρατίας δεν σηκώνουν ούτε μύγα παρεμβάσεων στο σπαθί τους. Όπως ακριβώς και στα Μεγκάλα κανάλια, όπου η παρουσίαση των ειδήσεων επαφίεται μόνο στο δημοσιογραφικό κριτήριο των έμπειρων παρουσιαστών και σχολιαστών.
Εκεί, για του λόγου το αληθές, οι Σκουριές έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο όταν υπήρχε πραγματικά είδηση: Όταν τρομεροί κομάντος κουκουλοφόροι επιτέθηκαν αλύπητα σε μηχανήματα και ελενίτ του "επενδυτή" που θέλει να χρυσώσει με το ζόρι (νάτο πάλι το ζόρι) την περιοχή. Ότι ο "επενδυτής" αυτός είναι και μεγαλομέτοχος του Mega αποτελεί απλώς σύμπτωση η οποία δεν αναφέρεται καν, ως άνευ σημασίας.
Δεν ξέρω, λοιπόν, καθόλου τι ζόρι τραβάει ο ΣΥΡΙΖΑ με τα ΜΜΕ και αν θα καταφέρει να κόψει τον γόρδιο δεσμό. Εγώ, ως δημοσιογράφος, τραβάω μεγάλο ζόρι όταν μου σερβίρουν την άποψή τους ως είδηση. Όταν αγνοούν, αποσιωπούν και διαγράφουν γεγονότα κι από πάνω παραδίδουν μαθήματα δεοντολογίας. Διότι, όντως, είναι πολύ πιθανό να μη χρειάζεται καν η άνωθεν "ατζέντα" σε τέτοια υψηλά επίπεδα διαμορφωτών της κοινής γνώμης. Και να κάνουν τις επιλογές μόνοι τους, χωρίς καθόλου "ζόρι". Αλλά αυτό δεν το λες ακριβώς ανεξάρτητη δημοσιογραφία, ε;

Photo Copyright - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΥΓΗΣ

Δημοσιογραφία των αμελέτητων...

του Θαναση Καρτερου απο την Αυγη...

Σκουρλέτης εναντίον Λαφαζάνη για το ευρώ, είναι ο τίτλος στα χθεσινά "Νέα". Φαντάζεσαι κι εσύ, ο αναγνώστης, που πληρώνεις για να ενημερωθείς εγκύρως: Μεγάλη και σοβαρή είναι η εν λόγω εφημερίδα, κεντροαριστερή και βάλε, κάποτε στήριζε με πάθος το ΠΑΣΟΚ που διακήρυσσε ότι ΕΟΚ και ΝΑΤΟ είναι το ίδιο συνδικάτο -εντάξει στήριξε παλιότερα και την αποστασία, αλλά αυτό έχει παραγραφεί με τα χρόνια-, συνεπώς όλο και κάποια ράμματα θα έχει για τη γούνα αυτών των δύο.
Πας λοιπόν όλο αδημονία στο θέμα. Και διαβάζεις ότι ο Λαφαζάνης δήλωσε ότι "ουδέποτε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε θέση για έξοδο της χώρας από το ευρώ". Σωστό και αναμφισβήτητο. Μπορεί να υπήρχαν μειοψηφικές απόψεις, αλλά η θέση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτή από πάντα. Και ο Σκουρλέτης; Αυτός δήλωσε ότι: «Δεν λέμε πάση θυσία στο ευρώ». Σωστό και αυτονόητο. Διότι ούτε και ο Κεδίκογλου δεν θα έλεγε, δημοσίως τουλάχιστον: να καταστραφεί η Ελλάδα, να καταστραφούν οι άνθρωποι, να πάμε για Ζάλογγο, για Κούγκι, για Αρκάδι - αλλά με ευρώ!
Αφού εντρυφήσεις λοιπόν στο κείμενο, σε πιάνει μια κάποια απογοήτευση με ολίγον από αγανάκτηση: Πού είναι, ρε καλόπαιδα της ΔΟΛιας δημοσιογραφίας, ο καυγάς; Γιατί υπόσχεστε σαδομαζοχιστικό πορνό και μας βολεύετε τελικώς με τον αγαπητικό της βοσκοπούλας; Κι αν εσείς είστε απατεώνες, ο ΕΦΕΤ τι κάνει; Πώς αφήνει τέτοια μεγάλα μαγαζιά, με παράδοση στην πολιτική διατροφή των Ελλήνων, να γράφουν στον κατάλογο για κόντρα φιλέτο, να πληρώνουμε για κόντρα φιλέτο, και να μας σερβίρουν αμελέτητα - κι αυτά μάλιστα μπαγιάτικα;
Για όσους έχουν πάντως μια αναρώτηση για το είδος αυτό της καυγαλέας δημοσιογραφίας, παραπέμπουμε στη συνέχεια της δήλωσης Λαφαζάνη, που φιλοξενείται χαμηλά-χαμηλά στο ίδιο θέμα: Δεν θα ήθελα να μιλήσω για προσωπικές θέσεις που είναι γνωστές από την αρχή της δεκαετίας του ’90. Αν ανοίξω εγώ μια δημόσια συζήτηση για τέτοια θέματα, επειδή δεν ζούμε σε ένα ιδανικό κλίμα στη δημόσια ζωή, θα αναπαραχθούν με έναν τρομερό τρόπο από επικοινωνιακά κέντρα που δεν θέλουν τη συζήτηση, αλλά αξιοποιούν διαφορετικές απόψεις και τις διαστρεβλώνουν.
Και το δικό μας σχόλιο: Μελετημένος για τα κέντρα των μελετημένων περί την Αριστερά ο βουλευτής της. Πού να φανταστεί όμως τον ρόλο της δημοσιογραφίας των αμελέτητων;

Δημοσιογραφικά λαμόγια και πολιτικοί παπατζήδες...

Γιωργος Ανανδρανιστάκης, απο την Αυγη...

Ξέρετε τι είναι το λαμόγιο; Περπατάτε στην Αιόλου και βλέπετε έναν παπατζή, εδώ παπάς, εκεί παπάς, πού είναι ο παπάς, και έναν κύριο που φωνάζει ενθουσιασμένος «κέρδισα πενήντα ευρώ, κέρδισα πενήντα ευρώ!». Γιατί αυτός και όχι κι εγώ, σκέφτεστε, ακουμπάτε το πενηντάρικο στον παπατζή και σε ένα λεπτό το έχετε αποχαιρετήσει σαν την Αλεξάνδρεια που έχασε ο καβαφικός Αντώνιος. Ε, λοιπόν, το λαμόγιο είναι αυτός που φώναζε ότι κέρδισε το πενηντάρικο, ο κύριος που έστρωσε το χαλί στον παπατζή, για να επιτελέσει το λειτούργημά του.
Το λειτούργημα του παπατζή βρίσκεται εδώ και χρόνια σε κρίση, με αποτέλεσμα πλήθος λαμογίων να έχει μετακομίσει στη δημοσιογραφία, ακόμη και σε εφημερίδες σοβαρές, που εσχάτως έχουν μεταβληθεί σε εύφορα θερμοκήπια ανθέων. Στα "Νέα", για παράδειγμα, ανθεί το επιφανές λαμόγιο που επί ΠΑΣΟΚ είχε εφτά αργομισθίες, μία για κάθε ψυχή του Κινήματος, και που προσφάτως αναπαρήγαγε δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας WirtschaftsWoche, σύμφωνα με το οποίο η συμμετοχή του Τσίπρα στο πανεπιστήμιο Κολούμπια είχε χρηματοδοτηθεί από τον Τζωρτζ Σόρος. Πρόκειται για κλασική λαμογιά: Ρίχνουμε στην αγορά μια φήμη, δίχως να ψάξουμε το θέμα, δίχως να ρωτήσουμε καν εκείνους τους οποίους αφορά, και περιμένουμε να έρθει ο παπατζής να αποτελειώσει τη δουλειά.
Ο παπατζής, ο οποίος τυγχάνει και αρχηγός κόμματος, τρομάρα του, πήρε την πάσα από το λαμόγιο με τις εφτά αργομισθίες και κατηγόρησε από το βήμα της Βουλής τον Τσίπρα ότι διαπλέκεται με τον Σόρος, δίχως βέβαια να προσκομίσει κανένα αποδεικτικό στοιχείο. Και τι στοιχείο να προσκομίσει ο δυστυχής, αφού βγήκε επισήμως το ίδρυμα του Σόρος και δήλωσε ότι είχε χρηματοδοτήσει τη συμμετοχή ενός δικού του στελέχους στο συνέδριο του Κολούμπια και όχι το ίδιο το συνέδριο και ότι φυσικά ουδεμία σχέση έχει με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα. Έχουν περάσει δύο μέρες από την επίσημη διάψευση και το λαμόγιο με τον παπατζή σιωπούν αιδημόνως. Γιατί να μιλήσουν άλλωστε; Το τσίμπησαν το πενηντάρικο, δεν το τσίμπησαν;
Αυτή είναι η δουλειά των λαμόγιων και των παπατζήδων, να στήνουν απάτες και να μαζεύουν πενηντάρικα. Φωνάζει το λαμόγιο ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες και επίορκοι, τσουπ κάνει 25.000 απολύσεις ο παπατζής. Φωνάζει το λαμόγιο ότι σε αυτήν τη χώρα δεν γίνονται επενδύσεις, επειδή είμαστε σοβιετική δημοκρατία, τσουπ πουλάει παραλίες, νησιά και δάση ο παπατζής. Φωνάζει το λαμόγιο ότι έχουμε γεμίσει ανάπηρους μαϊμούδες, τσουπ πετσοκόβει επιδόματα τυφλών και νεφροπαθών ο παπατζής. Φωνάζει το λαμόγιο ότι αφελληνίζονται οι τράπεζες, τσουπ δίνει 98 μύρια στο Μega ο παπατζής.
Ηθικόν δίδαγμα: Πίσω από κάθε καλοντυμένο δημοσιογραφικό λαμόγιο κρύβεται ένας επιτήδειος παπατζής που θέλει να σας αρπάξει το πενηντάρικο.

Νεα-ναζιστικές επιθέσεις...

Θανάσης Καρτερός, απο την Αυγη...

Αγκαλιά με τον Μιχαλολιάκο βρέθηκε ο δυστυχής Σκουρλέτης στα χτεσινή απογευματινή του Συγκροτήματος. Ένα τεράστιο σκίτσο των δύο να κραδαίνουν αγριεμένοι την εφημερίδα, υπό τον τίτλο Μαυροκόκκινη επίθεση κατά των "Νέων" είναι όλα τα κιλά - της δεοντολογίας. Και όλα τα λεφτά - του ΔΟΛ. Α, υπάρχει και θέμα από κάτω. Περιληπτικώς: Ο Μιχαλολιάκος επιτέθηκε στην εφημερίδα επειδή αποκάλυψε τη σύγχρονη Διάπλαση των Παίδων από τον Κασιδιάρη. Ο Σκουρλέτης την κατήγγειλε για τον τρόπο με τον οποίο επιχειρεί να συνδέσει τον Τσίπρα με τον Σόρος. Και οι δύο, συνεπώς, τη "στοχοποίησαν" (πάρτε και λίγο από Δένδια) και άρα ιδού το μαυροκόκκινο.
Ωραία λογική. Θυμίζει το παλιό ο αστυφύλακας είναι όργανο, το μπουζούκι είναι επίσης όργανο, άρα ο αστυφύλακας είναι μπουζούκι. Σύγχρονες εκδοχές του: Τα “Νέα” είναι στην πρωτοπορία της πολεμικής κατά της Αριστεράς, οι ναζί επίσης. Άρα τον έχουμε τον έξυπνο τίτλο: Νεα-ναζιστικές επιθέσεις στην Αριστερά. Θέλετε τα ακόμα καλύτερα; Μπείτε όσοι αντέχετε στο site της Χρυσής Αυγής. Και θα δείτε σε πόσα άθλια σχόλια για τον Τσίπρα επικαλούνται οι ναζί τα “Νέα” για να τον χαρακτηρίσουν άνθρωπο του Σόρος και άλλα χαριτωμένα. Με την επεξήγηση μάλιστα στην αρχή-αρχή: Αντιγράφουμε τα συστημικά “Νέα”. Έτσι ακριβώς! Αναφέρει δηλαδή την πηγή ο Παναγιώταρος, μη θεωρηθεί ότι κλέβει τον Παπαχρήστο!
Όλα καλά κι όλα ωραία - δική τους είναι η εφημερίδα, δική τους η γραμμή, δική τους η εμπάθεια για την Αριστερά, δική τους και η ξεφτίλα όταν γράφουν τέτοιες αηδίες. Δικός τους και ο Γιωργάκης, που κάποτε τον επισκέπτονταν από την πίσω πόρτα του Μαξίμου και τώρα τον κάνουν ρόμπα. Δικός τους και ο Σαμαράς, που αν μαζέψεις όσα του έχουν σούρει, θα απορήσεις πώς δεν έπαθε κανείς τους λουμπάγκο από την κωλοτούμπα. Δικός τους και ο Αντρέας, για να πάμε λίγο πίσω, που τον ύμνησαν ως Θεό και τον έστειλαν στο ειδικό δικαστήριο ως διάβολο μόλις αμφισβήτησε την παντοδυναμία τους.
Τίποτε το νέο στα “Νέα”-έτσι είναι αυτό το μαγαζί αρχαιόθεν. Παντού θα βρεις χωμένη τη μύτη του - και όχι πάντα με ανεπίληπτους τρόπους. Ας συνεχίσουν λοιπόν τη δουλειά που ξέρουν. Αλλά μια παράκληση: φτάνουν τα μαθήματα δεοντολογίας και ήθους, βρε παιδιά - καταντήσαμε μαυροκόκκινοι από τα γέλια...

RAMNOUSIA

"ΤΑ ΝΕΑ" απέλυσαν τον σκιτσογράφο τους γιατί δεν μπόρεσαν να τον φιμώσουν

Ο γελοιογράφος των «Νέων» Τάσος Αναστασίου
απολύθηκε επειδή έκανε αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση.

Τα καθεστωτικά ΜΜΕ έδωσαν ακόμη ένα μάθημα λογοκρισίας.

Απολύθηκε από την εφημερίδα τα "ΤΑ ΝΕΑ" ο σκιτσογράφος Τάσος Αναστασίου διότι με τα σκίτσα του ασκούσε κριτική στην κυβέρνηση και καυτηρίαζε τους παλιάτσους του πολιτικού θιάσου.