Οι τραβεστί σφαίρες που καλύπτουν τον φόνο...

του Μαζεστιξ απο το Ιστολογιο Τοιχο Τοιχο...

Τα καλάσνικωφ των τρομοκρατών στόχευσαν στα γραφεία της ΝΔ και αστόχησαν.
Τα νομοθετικά καλάσνικωφ της ΝΔ στόχευσαν στην Ελλάδα και ευστόχησαν.
Τι σχέση έχουν τα μεν καλάσνικωφ με τα δε;
Έχουν άμεση σχέση και θα το δούμε παρακάτω.
Για να δούμε μια ιστορία από τα παλιά που 'χει άμεση σχέση με τις σφαίρες στη Συγγρού:

Βερολίνο, 1933.
Στις 27 Φεβρουαρίου 1933 πυρπολείται το Ράιχσταγκ (Κοινοβούλιο). Ως δράστης συνελήφθη ο Ολλανδός Κομμουνιστής Μαρίνους φαν ντερ Λούμπε (Marinus van der Lubbe), που κατηγορήθηκε από τους ναζιστές ότι ήθελε έτσι να διαμαρτυρηθεί για την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Στον αντιφασιστικό, όμως, κόσμο υπήρχε η πεποίθηση ότι ο εμπρησμός ήταν μια προβοκάτσια της χιτλερικής κυβέρνησης. Χαρακτηριστικά η Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα αναφέρει: "Πιστεύεται ευρύτατα ότι ο εμπρησμός στήθηκε από την ίδια τη νεοσχηματισμένη ναζιστική κυβέρνηση για να στρέψει την κοινή γνώμη ενάντια στους αντιπάλους της και να περιβληθεί με έκτακτες εξουσίες (...) Ο Γκέμπελς, υπουργός Προπαγάνδας του Χίτλερ, φέρεται να είχε καταστρώσει το σχέδιο, σύμφωνα με το οποίο δέκα πράκτορες του NSDAP με επικεφαλής τον Καρλ Ερνστ μπήκαν στο Ράιχσταγκ από μια υπόγεια σήραγγα, η οποία συνέδεε το Ράιχσταγκ με την επίσημη κατοικία του Γκέρινγκ". Ο Ερνστ δολοφονείται το 1934, κατά την εκκαθάριση των SA. Στη διαθήκη του ομολογεί την ενοχή του για τον εμπρησμό, που είχε γίνει με διαταγή του Χίτλερ. Με τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ δίνεται η ευκαιρία στον Χίτλερ να πείσει τον Πρόεδρο Χίντενμπουργκ να εκδώσει αναγκαστικό διάταγμα βάσει του άρθρου 48 του Συντάγματος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Με αυτό ο Χίντενμπουργκ εξουσιοδοτεί στην ουσία τον Χίτλερ να καταργήσει τα κυριότερα πολιτικά δικαιώματα των Γερμανών για ένα διάστημα και να αρχίσει διωγμούς και συλλήψεις κομμουνιστών και αριστερών.
Καθώς η εξουσιοδότηση που είχε πάρει από τον Χίντεμπουργκ είχε περιορισμένο χρονικό ορίζοντα, ο Χίτλερ συγκαλεί τη Βουλή και ζητεί να του δοθούν έκτακτες εξουσίες βάσει του «Εξουσιοδοτικού νόμου» (Ermächtigungsgesetz, ο οποίος λέγεται επίσημα και "Νόμος αποτροπής κινδύνου για τον λαό και το Ράιχ") και να παραχωρηθεί όλη η νομοθετική εξουσία στην κυβέρνηση, ανεξάρτητα από το Ράιχσταγκ. Για ενεργοποίηση του νόμου αυτού ο Χίτλερ χρειάζεται όμως την υποστήριξη τουλάχιστον των δύο τρίτων της Βουλής. Για να το επιτύχει εκμεταλλεύεται την εξουσία του και τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ: οι βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος (KPD, 81 άτομα) καταζητούνται ή συλλαμβάνονται (και φυσικά δεν εμφανίζονται στη Βουλή) και οι βουλευτές του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD, σημερινό κυβερνητικό κόμμα, που τότε όμως επικαλούνταν τον μαρξισμό) τρομοκρατούνται από ομάδες των SA, (Sturmabteilung, Τάγματα Εφόδου).
Οι βουλευτές του SPD θα ψηφίσουν παρόλα αυτά κατά του Χίτλερ. Όλοι οι άλλοι βουλευτές όμως (όπως κεντρώοι και φιλελεύθεροι) θα τον υποστηρίξουν. Έτσι, στις 24 Μαρτίου 1933 το Ράιχσταγκ αποφασίζει με βάση τον Εξουσιοδοτικό νόμο (Ermächtigungsgesetz) την παραχώρηση όλης της νομοθετικής εξουσίας στη χιτλερική κυβέρνηση.
Με την απόφαση αυτή αρχίζει στη Γερμανία η περίοδος της εθνικοσοσιαλιστικής δικτατορίας, που προπαγανδιστικά ονομάζεται από τους εθνικοσοσιαλιστές "Τρίτο Ράιχ".
( http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%B4%CF%8C%CE%BB%CF%86%CE%BF%CF%82_%CE%A7%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%B5%CF%81#.CE.9A.CE.B1.CE.B8.CE.B9.CE.AD.CF.81.CF.89.CF.83.CE.B7_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.B4.CE.B9.CE.BA.CF.84.CE.B1.CF.84.CE.BF.CF.81.CE.AF.CE.B1.CF.82_-_.CE.A4.CE.BF_.CE.A4.CF.81.CE.AF.CF.84.CE.BF_.CE.A1.CE.AC.CE.B9.CF.87 )

Λοιπόν, τα πράγματα είναι παραπάνω από απλά. Είναι προφανή.
Οι σφαίρες στη Συγγρού ήταν τραβεστί.
Ξέρετε, οι τραβεστί έχουν ένα χαρακτηριστικό: έχουν ανδρικό μόριο, αλλά φορούν περούκα και ψεύτικα βυζιά για να εκδίδονται και να προσφέρουν αγοραίο έρωτα, με κάθε πιθανό συνδυασμό.
Χρησιμοποιούν άλλοτε το μόριό τους σε άλλους και άλλοτε το μόριο των άλλων στους εαυτούς τους.
Ανάλογα την παραγγελία.

Έτσι και η ΝΔ απ' την ώρα που μετακόμισε στη Συγγρού άρχισε να πολιτεύεται τραβεστί.
Αν και η ίδια έχει σφαίρες, φοράει την περούκα της και πληρώνει τον πελάτη για να της στείλει τις σφαίρες του.
Και μετά φωνάζει πως τη βίασαν.
Έτσι έχει η ιστορία.
Γάτος γαμεί και γάτος σκούζει, που λένε...

Πίστευαν πολλοί πως ο Αδόλφος έρχεται ραμμένος στα μελανά μπλουζάκια της Χρυσής Αυγής.
Λάθος. Φαίνεται να έρχεται κρατώντας τη δάδα της "φιλοευρωπαϊκής" παράταξης.
Τα ίδια κόλπα χρησιμοποιούνται με τους ίδιους πρωταγωνιστές.
Η διαφορά είναι πως τώρα ξέρουμε ή τουλάχιστον θα έπρεπε να ξέρουμε.

Ο Μανώλης Γλέζος που γνωρίζει πολύ καλά αυτές τις υποθέσεις δήλωσε στη Βουλή:
«Από αυτές τις ενέργειες δεν ωφελείται η αριστερά. Κάποιος άλλος ωφελείται.
Mήπως πρόκειται για παρακρατικές οργανώσεις φίλιες προς τη Νέα Δημοκρατία;»

Το κράτος μας γυρίζει σε εποχές μετεμφυλιακές.
Σήμερα συνελήφθη από άνδρες ασφαλείας του Καμμένου ασφαλίτης που τον παρακολουθούσε.
Αυτά δηλώνουν πως η Νέα Δημοκρατία γύρισε στα πατροπαράδοτά της λημέρια: στο δεξιό της παρακράτος με τους ρουφιάνους, τους ασφαλίτες, τον αντικομμουνισμό, τις προβοκάτσιες κλπ.

Μου διηγούνταν προ καιρού ένας παλιός αστυνομικός (προ Χούντας) ότι ένα βράδυ στο τμήμα έλαβαν εντολή να μοιράσουν κάτι προκηρύξεις σε όλη τη γειτονιά.
Ήταν προκηρύξεις που έγραφαν κάτι αριστερά αντικαθεστωτικά συνθήματα και καλέσματα ανατροπής. Αρχικά απόρησαν οι αστυνομικοί για το σκοπό της πράξης αυτής.
Πράγματι τα μοίρασαν εκείνο το βράδυ.
Το επόμενο πρωί πήραν εντολή να συλλάβουν όλους τους αριστερούς της γειτονιάς με την κατηγορία ότι μοίραζαν προκηρύξεις για ανατροπή του καθεστώτος!
Αυτή είναι η Δεξιά: Καθεστωτική, τρομοκρατική και αντιδημοκρατική.



Τυχαία η επιλογή της εβδομάδας των τρομοκρατικών επιθέσεων;
Αυτό μπορεί να το αντιληφθεί ακόμη και ηλίθιος.
Προχθές πέρασε το φορολογικό πολύ χαλαρά και ήσυχα, αφού τη συζήτηση μονωπωλούσαν οι βίλλες.
Μεθαύριο γίνετια η ψηφοφορία για την παραπομπή σε προανακριτική των υπευθύνων για την προστασία μεγαλο-φοροφυγάδων της λίστας Λαγκάρντ.

Και σήμερα;
Σήμερα υπογράφεται το λεγόμενο ΦΕΚ 240, ο νόμος του κράτους δηλαδή με τον οποίο επισήμως και αμετακλήτως εκχωρείται στους δανειστές το δικαίωμα να κατάσχουν κάθε κομμάτι δημόσιας περιουσίας στην Ελλάδα (νησιά, μνημεία, παραλίες, μουσεία, έδαφος και υπέδαφος).
Κατάλαβες μαλάκα Έλληνα γιατί σε παραμυθιάζουν με βόμβες, σφαίρες και σφεντόνες;
Για να μην καταλάβεις πως σήμερα με πράξη νομοθετικού περιεχομένου υποθηκεύεται η Ακρόπολη, το Ζάππειο, ο Λευκός Πύργος, η Ολυμπία, τα δάση της Πάρνηθας, της Χαλκιδικής, της Ηλείας, ο ήλιος κι ο αέρας μας, η Ρόδος, η Κέρκυρα, η Κρήτη και ό,τι βρίσκεται πάνω ή και από κάτω τους!

Κατάλαβες μαλάκα Έλληνα;
Μάλλον είχες μισοκαταλάβει από τις 5/5/2010, ημέρα ψήφισης του πρώτου Μνημονίου, που στο φωνάζουμε ότι υπέγραψαν την αμετάκλητη και άνευ όρων άρση του δικαιώματος της ασυλίας της εθνικής κυριαρχίας.
Αλλά εσύ και τότε μας έγραψες στα τριχωτά σου αρχίδια.
Και τώρα που γίνεται νόμος του κράτους, το ίδιο κάνεις.
Παραδίδεις την Ακρόπολη για να σου στείλει ο Γιούνκερ καμιά επιδοτησούλα μέσω ΕΣΠΑ.
Συγχαρητήρια, ντροπή της Ελλάδας.

Απλά μάθε τουλάχιστον αυτό: ο Χίτλερ έκανε τέτοια πράγματα και οι πίθηκοι που τον άκουγαν χοροπηδούσαν κάθε που τους πέταγε μπανάνες.
Όταν καταναλώσανε σαν ηλίθιοι όμως τις μπανάνες, γλιστρήσανε και πέσανε στις ίδιες τους τις μπανανόφλουδες!

Πρόσεξε μαλάκα μη σε χρησιμοποιήσουν κι εσένα ως τυχαίο θύμα κάποιου "τυφλού τρομοκρατικού χτυπήματος" προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους σχεδιασμούς τους. Είναι αδίστακτοι.
Τότε θα 'χεις χαρεί επειδή δεν θα τα καταφέρουν να 'ρθυν οι αριστεροί να σου πάρουν τα σπίτια.
Αλλά θα κλαις με μαύρο δάκρυ και θα πληρώνεις τις μπανάνες σου για όλη σου τη ζωή. Όση σου αφήσουν, δηλαδή...

Ανάπηρη κυριαρχία

Κιμπι...

Ας υποθέσουμε ότι οι άσπονδοι γείτονές μας αποφασίζουν να μας κηρύξουν πόλεμο. Στα ανατολικά θαλάσσια και χερσαία σύνορά μας συγκεντρώνονται δυνάμεις, οι ηγέτες των γειτόνων ετοιμάζουν χερσαίες εισβολές, ναυτικές αποβάσεις και αεροπορικές επιδρομές.
Η κυβέρνηση της χώρας κηρύσσει επιστράτευση, η ηγεσία του στρατού προετοιμάζει τις δυνάμεις της,
γεμίζει τις δεξαμενές των καυσίμων της, τα ντεπόζιτα των οχημάτων της, των αεροσκαφών και των πολεμικών πλοίων της, φισκάρει τις αποθήκες με πολεμοφόδια.
Το υπουργείο Άμυνας πραγματοποιεί έκτακτες και χωρίς διαγωνιστικές διαδικασίες παραγγελίες κάθε είδους υλικού αναγκαίου για την αποτροπή της επικείμενης επίθεσης στη χώρα. Ο προϋπολογισμός του υπουργείου και του στρατού βγαίνει εκτός ελέγχου. Κι ενώ πολίτες και ένστολοι βρίσκονται σε πατριωτικό οίστρο, ενώ οι μηχανές ερπυστριοφόρων, τεθωρακισμένων, F16 και φρεγατών, ακόμη και των ημιτελών υποβρυχίων μουγκρίζουν, ξαφνικά όλα παγώνουν.
Ένα «STOP» ακυρώνει τα πάντα. Ο επίτροπος που εποπτεύει το υπουργείο Άμυνας, ο οποίος με τη σειρά του επιτηρείται από τον αντίστοιχο κομισάριο, εντεταλμένο της τρόικας και υπόλογο στους προϊσταμένους του ειδικού λογαριασμού στον οποίο ουσιαστικά συγκεντρώνεται κάθε υποψία ρευστού που διαθέτει η χώρα, διαμηνύει προς την κυβέρνηση ότι η ηγεσία του υπουργείου Άμυνας παραβίασε το «μνημόνιο δημοσιονομικής πειθαρχίας» που τη δεσμεύει.
Η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία πρέπει να εκπαραθυρωθεί και κάθε ευρώ που δαπανήθηκε πρέπει να επιστραφεί ή να περικοπεί αυτομάτως από τις υπόλοιπες δαπάνες. Η άμυνα της χώρας αναβάλλεται. Μόνη δημοσιονομικά ορθή επιλογή είναι η αμαχητί παράδοσή της στους εισβολείς γείτονες.
Οι οποίοι, ως διάδοχοι στην κυριαρχία επί της ελληνικής επικράτειας, κληρονομούν μαζί με τη χώρα και τις υποχρεώσεις της έναντι των πιστωτών. Η μόνη πατρίδα που αναγνωρίζουν οι πιστωτές είναι η Πίστη (η τραπεζική) και το μόνο σύνορο το γκισέ ή το dealing room της τράπεζας...


Μπορεί να ακούγεται ακραίο, αλλά μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης όπως ο πόλεμος είναι το στοιχειώδες μέτρο για το ποιος ασκεί την κυριαρχία σε ένα κράτος. Κυρίαρχος είναι ακριβώς αυτός που έχει την ισχύ να επιβάλλει την κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Και στην περίπτωση του φανταστικού πολέμου μας, προφανώς είναι αυτός που επιλέγει αν η χώρα θα αμυνθεί ή θα παραδοθεί αμαχητί, είτε τα κριτήριά του προκύπτουν από τον οικονομικό «ορθολογισμό» της υπεράνω όλων εξυπηρέτησης του χρέους είτε προκύπτουν από πολύ πιο ευτελείς, ιδιοτελείς σκοπούς. Εν προκειμένω, κυρίαρχοι είναι οι πιστωτές.


Άλλωστε, αυτή η χώρα έχει μια αμιγή και μακρόχρονη εμπειρία εκχώρησης κυριαρχίας. Τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο που επιβλήθηκε το 1897 από τους πιστωτές-συμμάχους, ακριβώς ως συνέπεια του ελληνοτουρκικού πολέμου, και καθόρισε την έκβαση όλων των ελληνικών πολεμικών και πολιτικών περιπετειών μέχρι και τη δεκαετία του ’30.
Είναι ένα ερώτημα, για παράδειγμα, πόσο διαφορετική θα μπορούσε να είναι η έκβαση της Μικρασιατικής Εκστρατείας αν οι σύμμαχοι -που την ενθάρρυναν για να την υπονομεύσουν τελικά- δεν ήταν οι ίδιοι οι πιστωτές της χώρας (Άγγλοι, Γάλλοι, Ιταλοί, Αυστριακοί, Γερμανοί, Ρώσοι).
Και πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα από τη στιγμή που ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος των πιστωτών -εγκατεστημένος συμβολικά δίπλα στο σημερινό Προεδρικό Μέγαρο, τότε παλάτι του Διαδόχου, ο οποίος προέλαυνε άλλοτε πρόθυμος, άλλοτε απρόθυμος στα πολεμικά πεδία- μοιραζόταν την άσκηση της κρατικής κυριαρχίας με έναν βασιλικό οίκο και μια πολιτική ηγεσία που επί μια δεκαετία πολέμων διχαζόταν ανάμεσα στις πολεμικές πτέρυγες των πιστωτών.


Πόσο διαφορετικό είναι αυτό που συμβαίνει σήμερα; Ο πατέρας της πολιτικής φιλοσοφίας και επιστήμης, ο Τόμας Χομπς, τρεις αιώνες πριν ολοκληρωθεί η διαμόρφωση των εθνικών κρατών στην Ευρώπη που λίγο πολύ αντιστοιχούν στη σύγχρονη πολιτική της γεωγραφία, περιέγραψε με ακρίβεια τις προϋποθέσεις και τους όρους άσκησης της κυριαρχίας σε μια πολιτική κοινότητα στον εμβληματικό «Λεβιάθαν» του.
Ο κυρίαρχος, είτε είναι αυταρχικός μονάρχης, είτε μια ολιγαρχία βασισμένη στον φόβο των υπηκόων, είτε ένας αιρετός ηγέτης που έχει τη συναίνεση της λαϊκής πλειοψηφίας, διαχειρίζεται την κυριαρχία του ως ένα αδιαίρετο σύνολο.
Δεν έχει την πολυτέλεια να την ασκήσει «α λα καρτ», εκχωρώντας ένα μέρος της σε άλλο πόλο εξουσίας, και, πολύ περισσότερο, σε μια αλλότρια δύναμη, στον κυρίαρχο μιας άλλης χώρας ή μιας άλλης διακρατικής ένωσης. Κάθε τέτοια, υποτίθεται μερική, εκχώρηση -όπως με γλαφυρότητα περιγράφει ο Χομπς στο απόσπασμα από τον «Λεβιάθαν» που παρατίθεται δίπλα- σημαίνει «ξήλωμα του πουλόβερ». Ολική κατάλυση της κυριαρχίας του.


Ο ισχυρισμός ότι η δημοσιονομική επιτήρηση που επιβάλλουν οι δανειστές της χώρας μέσα από τα αλλεπάλληλα επίπεδα «εθνικής» και «κοινοτικής» εποπτείας είναι το «μικρότερο κακό» εν όψει ενός μεγάλου οφέλους, εκτός από ψευδαίσθηση είναι και πολιτική απάτη.
Ο Χομπς περιγράφει τον «Λεβιάθαν», την πολιτική κοινότητα, σαν έναν τεχνητό άνθρωπο, του οποίου τα μέλη και τα επί μέρους όργανα είναι τα αλληλένδετα στοιχεία του κοινωνικού σώματος: οι πολίτες, ο δημόσιος και ιδιωτικός πλούτος, οι κρατικοί λειτουργοί, το δίκαιο, οι επί μέρους εξουσίες, ο στρατός, οι δυνάμεις ασφαλείας, οι συλλογικές ενώσεις των πολιτών.
Αλλά, «η κυριαρχία αποτελεί την τεχνητή ψυχή αυτού του τεχνητού ανθρώπου, εμφυσώντας ζωή και κίνηση σ’ ολόκληρο το σώμα». Όταν, λοιπόν, η ψυχή αυτού του ήδη απεχθούς, πλην αναγκαίου για την ύπαρξη της πολιτικής κοινότητας, τεχνητού ανθρώπου αντικαθίσταται από την ψυχή ενός alien, τι έχουμε; Ένα τέρας του Φρανκενστάιν.
Και μάλιστα στην εκδοχή της παρωδίας του Μελ Μπρουκς, όπου ο κοπτορράπτης-χειρουργός εγκαθιστά λάθος εγκέφαλο στο υπό κατασκευή τέρας, επειδή ο βοηθός του έκλεψε από την τράπεζα εγκεφάλων (!) το μυαλό ενός Abnormal (= ανώμαλος), νομίζοντας ότι απλώς ονομάζεται Aby Normal…


Ακόμη κι αν κανείς είναι τόσο αφελής ώστε να πιστεύει ότι ο κατακερματισμός της (εθνικής, λαϊκής, κρατικής) κυριαρχίας είναι ένα αναπόφευκτο μεταβατικό στάδιο για την ανάκτηση και την επανασυγκόλλησή της, όσα προβλέπονται ήδη στα ψιλά γράμματα των μνημονίων, όσα εξευτελιστικά περιγράφονται στους γερμανικής έμπνευσης μηχανισμούς του «ειδικού λογαριασμού» και, πολύ περισσότερο, όσα ζοφερά διαδραματίζονται μεταξύ Βρυξελλών και Βερολίνου τα τελευταία εικοσιτετράωρα προμηνύουν όχι απλώς την άλωση της ελληνικής κρατικής κυριαρχίας, αλλά την κατάλυσή της.


Το πολιτικό πείραμα της δισυπόστατης κυριαρχίας, μοιρασμένης ανάμεσα σε πανίσχυρους πιστωτές και αποδυναμωμένους εγχώριους πολιτικούς εκπροσώπους, θα έχει την τύχη του οικονομικού πειράματος της μείωσης του τερατώδους χρέους μέσω της αύξησής του.
Τα αδιέξοδα στα οποία έχουν περιέλθει οι νέοι κυρίαρχοι του ελληνικού προτεκτοράτου, οι εταίροι-πιστωτές, συζητώντας λύσεις υψηλού κόστους για να «κοντύνουν» το χρέος, θα εμφανιστούν πολλαπλάσια στο πεδίο της πολιτικής κυριαρχίας. Η επιλογή να καταστήσουν το χρέος, αυτή την τεράστια φούσκα, απόλυτο κριτήριο άσκησης της κυριαρχίας τους ουσιαστικά αποτελεί ομολογία ότι και οι ίδιοι έχουν εκχωρήσει την κυριαρχία τους στις αγορές.
Αυτές είναι ο απόλυτος «μετρητής» και ρυθμιστής του χρέους, οι ίδιες είναι ο κυρίαρχος των χρεωμένων κρατών. Αλλά οι αγορές, διεσπαρμένες στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, κατακερματισμένες σε χιλιάδες κερδοσκοπικά χαρτοφυλάκια, ποσώς ενδιαφέρονται για τη διατήρηση του ενιαίου και αδιαίρετου της κυριαρχίας σε κάθε κράτος-προτεκτοράτο χρέους.
Η εμπειρία του ΔΝΤ -παγκόσμιου εγγυητή των αγορών δημοσίου χρέους- είναι άκρως διδακτική. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το «εξυγιαντικό» πέρασμά του από τις υπερχρεωμένες χώρες συνοδεύτηκε από πολιτικό και κοινωνικό χάος, από διάλυση της κρατικής κυριαρχίας, ακόμη και από εμφυλίους.


Το σπέρμα της καταστροφής είναι ήδη εδώ. Και δεν είναι διόλου βέβαιο ότι θα είναι «δημιουργική», όπως συνήθως είναι οι καταστροφές του καπιταλιστικού μας σύμπαντος. Ή, θα είναι τόσο «δημιουργική» όσο ο φανταστικός πόλεμος που περιγράψαμε στην αρχή. Η κατάλυση της κυριαρχίας ξεκινά από ανώδυνα, προς το παρόν, συμπτώματα.
Από δικαστικές Αρχές που αρνούνται τη συνταγματικότητα των μέτρων, από τον υποβόσκοντα πόλεμο των εξουσιών, από την άρνηση των δήμων (κι αυτοί κράτος είναι, κυριαρχία ασκούν) να εφαρμόσουν αποφάσεις της κεντρικής διοίκησης. Αλλά, το πόσο μακριά θα φτάσει αυτή η ανωμαλία δεν μπορούμε να το φανταστούμε.
Οι νέοι κυρίαρχοι της χώρας, οι πιστωτές, νομίζουν ότι δένουν τον γάιδαρό τους εξασφαλίζοντας την ψήφιση ενός νομοσχεδίου. Αλλά η πραγματική τους κυριαρχία θα δοκιμαστεί όταν χρειαστεί να εφαρμόσουν το καθένα από τα μέτρα -να εισπράξουν τον φόρο, να απαλλοτριώσουν τα δημόσια αγαθά- και θα χρειάζονται δίπλα τους έναν στρατό, μια δύναμη επιβολής της κυριαρχίας τους.

Εκτός αν έχουν αποφασίσει να το κάνουν κι αυτό: να ολοκληρώσουν την ημιτελή κυριαρχία τους με μια στρατιωτική εισβολή, με τη μετεξέλιξή τους σε κανονική δύναμη κατοχής της χώρας. Χλομό, αλλά τα έχουμε δει όλα για να το αποκλείουμε…



ΘΕΩΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΞΙΑ

Και επειδή, αν τα ουσιώδη δικαιώματα της κυριαρχίας… καταργηθούν, η πολιτική κοινότητα διαλύεται και ο άνθρωπος επιστρέφει στην κατάσταση και στη δυστυχία του πολέμου με κάθε άλλον… το λειτούργημα του κυρίαρχου συνίσταται στην ολοκληρωτική διατήρηση αυτών των δικαιωμάτων. Είναι συνεπώς ενάντιο στο καθήκον του, πρώτον, να μεταβιβάσει ή να αποποιηθεί οποιοδήποτε από αυτά. Διότι όποιος εγκαταλείπει τα μέσα εγκαταλείπει και τους σκοπούς. Και όποιος εγκαταλείπει τα μέσα, στο μέτρο που είναι κυρίαρχος, ομολογεί ότι και ο ίδιος υπόκειται στο θετικό δίκαιο και αποκηρύσσει την εξουσία να απονέμει δικαιοσύνη ως υπέρτατος κριτής, να κηρύσσει πόλεμο ή να συνάπτει ειρήνη αυτοδίκαια, να κρίνει τι είναι αναγκαίο για την πολιτική κοινότητα, να επιβάλλει φόρους και να κηρύσσει επιστράτευση όποτε και για όσο κρίνει αναγκαίο η συνείδησή του, να ορίσει αξιωματούχους και λειτουργούς στον πόλεμο και στην ειρήνη, να διορίζει δασκάλους και να εξετάζει ποιες διδασκαλίες είναι σύμφωνες ή αντίθετες με την προστασία, την ειρήνη και την ωφέλεια του λαού.



Thomas Hobbes, «Λεβιάθαν, ή ύλη, μορφή και εξουσία μιας λαϊκής και εκκλησιαστικής πολιτικής κοινότητας»

(Ελεύθερος Σκοπευτής, Επενδυτής, 24/11/2012)

Ο κύριος Bungalows ο Nowhere man και η ετνική κυριαρκία....

Του Γιώργου Πήττα | TVXS - TV Χωρίς Σύνορα...

Tip: Πριν προχωρήσετε στην ανάγνωση, κάντε μια βόλτα από εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=AvLj72apGLI. Ακούστε προσεκτικά το τραγούδι (έτσι κι’ αλλιώς είναι πολύ ωραίο) δώστε σημασία στους στίχους του Lennon και μετά-αν θέλετε-συνεχίστε.

Ο κύριος Μπάγκαλοους λοιπόν (έχει πλάκα, όταν γράφω «Μπάγκαλοου» ο αυτόματος διορθωτής του Word επιμένει να μου υποδεικνύει «Πάγκαλου» δεν καταλαβαίνω γιατί…) ο κύριος αυτός εν πάση περιπτώσει, έκανε κάτι δηλώσεις περί Ετνικής Κυριαρκίας και πως του είναι αντιάφορη τελείως γιατί είναι πρρρρώτα ευρωπαίος.
Χικ! Μάϊστα!!!
Που έλεγε και ένας ταλαίπωρος Ρωμαίος λεγεωνάριος σε μία περιπέτεια του Αστερίξ.
Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε.
Λοιπόν, αυτή τη φορά, θα συμφωνήσω πλήρως με τα λεγόμενα του κυρίου Μπάγκαλοου.
Και να εξηγηθώ:
Η ετνική κυριαρκία μου είναι και εμένα έννοια περίπου αντιάφορη.
Είμαι και εγώ-ακόμα- 100% «φεντεραλιστής» δηλαδή για πολλά χρόνια ονειρευόμουν μία ευρωπαϊκή ομοσπονδία που να λειτουργεί ως ένα κράτος στο πρότυπο των Ηνωμένων Πολιτειών όπου κάθε State διατηρεί σημαντική αυτονομία σε όλα τα επίπεδα και η πρωτεύουσα παίζει έναν ρυθμιστικό ρόλο.
Ήθελα, ταξιδεύοντας για Βρυξέλλες, να λέω «πάω στην πρωτεύουσα-που έχει ωραίες σοκολάτες και απίθανες μοναστηριακές μπύρες»
Και είμαι πρόθυμος-μιλάω σοβαρά- να στηρίξω πλήρη ακύρωση κάθε «εθνικής κυριαρχίας» υπό κάποιους όρους όμως, που προφανώς δεν ενδιαφέρουν τον κο Μπάγκαλοου.
Λοιπόν.
Δηλώ υπευθύνως προς πάσα αρμόδια αρχή, πως αποδέχομαι πλήρη κατάργηση κάθε έννοιας κυριαρχίας της Ελληνικής Επικράτειας καθώς και μόνιμη εγκατάσταση ειδικής Ευρωπαϊκής Επιτροπείας εαν ισχύσουν ένα προς ένα τα παρακάτω και όσα άλλα ενδεχομένως προκύψουν από μία Εθνοσυνέλευση:

• Κατάργηση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Επαναγορά του στρατιωτικού εξοπλισμού (εδάφους, αέρος, θαλάσσης) από τους πωλητές του στην αρχική τιμή αγοράς. Παράλληλα, απόσπαση του μόνιμου στρατιωτικού προσωπικού στις ευρωπαϊκές υπηρεσίες. Την προστασία της Ελληνικής ευρωπαϊκής –από εδώ και στο εξής- επαρχίας, εάν αυτή κινδυνεύσει, αναλαμβάνει ο Ευρωστρατός.

• Πλήρη επανίδρυση όλων των Δημοσίων Πανεπιστημίων με κατοχυρωμένο τον Δημόσιο χαρακτήρα τους. Ανανέωση της υλικοτεχνικής βάσης τους εκεί που χρειάζεται. Τακτική αξιολόγηση όλου του διδακτικού επιστημονικού προσωπικού με αυστηρότατα Ακαδημαϊκά και μόνο κριτήρια. Εισαγωγή των όρων λειτουργίας όπως αυτοί υπάρχουν στα κατά γενική ομολογία σημαντικά Ακαδημαϊκά Ιδρύματα του πλανήτη όπως το Oxford το Cambridge το UCL.

• Πλήρη επανίδρυση όλων των Εκπαιδευτικών βαθμίδων από τα νήπια έως και τον τερματισμό του Λυκείου με γνώμονα την συστηματική ανάπτυξη και καλλιέργεια του κριτικού πνεύματος, του απαλλαγμένου από κάθε μορφής πολιτικού και θρησκευτικού δογματισμού. Τεράστια σημασία έχει η διδασκαλία της Ιστορίας η οποία θα πρέπει επιτέλους να αποϊδεολογικοποιηθεί για να σταματήσει να είναι εργαλείο είτε εθνικιστικής είτε άλλης προπαγάνδας.

• Πλήρη επανίδρυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας το οποίο θα πρέπει να παρέχει Ιατρικές υπηρεσίες ποιότητας σε κάθε άνθρωπο που βρίσκεται στη χώρα, ανεξάρτητα από το εάν είναι έλληνας πολίτης, κοινοτικός, νόμιμος ή όχι μετανάστης.

• Πλήρη διαχωρισμό της Πολιτείας από την εκκλησία. Ανάληψη των αμοιβών των κληρικών από την ίδια την Εκκλησία και όχι από τα ταμεία του Ελληνικού Δημοσίου.

• Δήμευση των μεγάλων εκκλησιαστικών κτημάτων και καλλιεργήσιμων γαιών και η παράδοση τους με τη μορφή ελκυστικού leasing είτε σε ακτήμονες αγρότες είτε σε όσους θέλουν να επιδοτηθούν από την Ε.Ε. για να κάνουν πρότυπες βιολογικές καλλιέργειες.

• Απαλλοτρίωση των εκκλησιαστικών ακινήτων προκειμένου σε αυτά, εν μέρει να στεγαστούν οι χρόνιοι άστεγοι των αστικών κέντρων και εν μέρει για να στεγαστούν υπηρεσίες και εταιρίες έναντι ενοικίου το οποίο θα καρπούται το Ελληνικό Δημόσιο.

• Πλήρη απαγόρευση κάθε κατηχητικού και προσηλυτιστικού μαθήματος οποιουδήποτε θρησκεύματος, χριστιανικού ή άλλου.

• Διάλυση όλων των πολιτικών κομμάτων με σκοπό την εντός 90 ημερών σύσταση καινούργιων πολιτικών δυνάμεων στις οποίες όμως, θα απαγορευθεί η συμμετοχή α) σε όλους όσους υπήρξαν κυβερνητικά στελέχη από το 1981 και εντεύθεν, των Μνημονιακών κυβερνήσεων συμπεριλαμβανομένων.

• Στελέχη που συμμετείχαν στα κόμματα που κυβέρνησαν ή συγκυβέρνησαν και συμμετείχαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο σε μοιραίες για τον τόπο αποφάσεις, θα συλληφθούν και θα δικαστούν επί εσχάτη προδοσία. Για όσους θα βρεθούν ένοχοι η ποινή θα είναι η ισόβια χειρονακτική εργασία επί 6ωρο ανά ημέρα 7 μέρες την εβδομάδα, 365 μέρες τον χρόνο. Επιλεκτικά ορισμένοι όπως οι κ.κ. Γιάννος Παπαντωνίου, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Θεόδωρος Πάγκαλος, Ευάγγελος Βενιζέλος εάν κριθούν ένοχοι, θα εργαστούν σε καταστήματα εστίασης ως σερβιτόροι.

• Η Ελλάδα, μετατρέπεται ολόκληρη, σε μόνιμη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης με υποχρέωση όλων των σημαντικών πρώτων παραστάσεων (πρεμιέρες) να γίνονται στην Αθήνα. Τα εισιτήρια για τον ντόπιο πληθυσμό δεν θα ξεπερνούν τα δέκα ευρώ για οποιαδήποτε εκδήλωση.

• Απαγορεύεται κατηγορηματικά και δια ροπάλου η λειτουργία σκυλάδικων και των Βανδο-Βισσηκών χαμαιτυπείων καθώς και η κυκλοφορία όλων των life style περιοδικών καναλιών και σταθμών.

• Πλήρη απαγόρευση κάθε είδους αυθαίρετης δόμησης, καταστροφή όλων των κτισμάτων που βρίσκονται σε δασικές ή ενάλιες περιοχές και μεταστέγαση των κατοίκων σε νόμιμες οικείες με έξοδα της Ε.Ε.

• Πλήρη απαγόρευση σε 12μηνη βάση του κυνηγίου, τουλάχιστον μέχρι την πλήρη αποκατάσταση όλων των καμένων δασικών περιοχών που επλήγησαν από πυρκαγιές τα τελευταία 30 χρόνια.

• Τίθεται εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή. Ηγεσία και απλά μέλη συλλαμβάνονται, κρατούνται, εκπαιδεύονται και αναλαμβάνουν καθήκοντα σιτιστών σε μετανάστες ή εναλλακτικά διεκπεραιώνουν ανθρωπιστικές αποστολές σε τρίτες χώρες. Η παραμικρή παρέκκλιση από τα καθήκοντά τους θα τιμωρείται –κατ’ εξαίρεση- με τυφεκισμό χωρίς πολλά-πολλά.

Σκοπός όλων αυτών είναι να μεταλλαχθεί η Ελλάδα σε αυτό που ονειρεύτηκαν τόσο οι μεγάλοι Φιλέλληνες του 19ου αιώνα , όσο και οι Έλληνες της διασποράς εκείνης της περιόδου και να απαλλαχθεί ο τόπος από τις επιρροές της Οθωμανοκρατίας και των υπηρετών της. Η Οθωμανοκρατία μεν έληξε, οι υπηρέτες της κανοναρχούν ακόμα.
Λοιπόν κύριε Bungalows! Τι λέτε για όλα αυτά; Συμφωνείτε; Αν είναι με αυτό το περιεχόμενο η αδιαφορία σας στην Εθνική Κυριαρχία (ετνική κυριαρκία) μαζί σας!
Ο….κατάλογος, είναι βέβαια ανοιχτός σε προτάσεις από τους αναγνώστες, καθώς είμαι βέβαιος πως έχω παραλείψει πολλά. Κλείνω θυμίζοντας σας λίγα στιχάκια από το Nowhere Man σε ελεύθερη απόδοση:
Είναι στ’ αλήθεια, ένας άνθρωπος του πουθενά.
Κάθεται εκεί, στην ανύπαρκτη γη του,
κάνοντας ανύπαρκτα σχέδια που δεν αφορούν κανέναν.
Πιο τυφλός, δεν θα μπορούσε να είναι
Βλέπει μονάχα, όσα τον βολεύουν
Αλήθεια κύριε Πουθενά-μπορείς να με δεις καθόλου;

Το γαλλογερμανικό σχέδιο καταστροφής ...

ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ...

Σε δύο δόσεις αναμένεται να πραγματοποιηθεί η διαδικασία της ελεγχόμενης πτώχευσης για την Ελλάδα. Όπως συμφώνησαν Γαλ­λία και Γερμανία, ο απώτερος στόχος είναι κοινός: Συνολικό κούρεμα έως 50%-60% του χρέους με αντάλλαγμα την άρση της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας, την πλήρη εποπτεία της λειτουργίας της χώρας από την Ε.Ε. και τη μεταφορά όλης (ανεξαιρέτως) της κρατικής περιουσίας σε ευρωπαϊκό όργανο που θα αναλάβει την πώλησή της, την εκμετάλλευση και τη συνδιαχείρισή της, ώστε να διασφαλίζονται οι δανειστές μας και τα συμφέροντά τους έως ότου ξαναβγούμε στις αγορές.
Η Ε.Ε. θα συνεχίσει τις παροχές δα­νείων, ώστε να εξυπηρετούνται οι παλαιότεροι τόκοι και οι υποχρεώσεις της χώρας μας προς τους δανειστές. Όσον αφορά τα ενδότερα, δηλαδή τις υποχρεώσεις του κράτους προς τους πολίτες (μισθοί, συντάξεις), θα πρέπει να αναλάβει η κυβέρνηση να τα βγά­ζει μόνο μέσω φόρων. Αυτή είναι η συ­νταγή για την οποία έχει ενημερωθεί ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικο­νομικών.
Βεβαίως, υπάρχουν δύο τεχνικά προβλήματα:
1. Η ψήφιση του EFSF από το σλοβα­κικό Κοινοβούλιο, η οποία αναβλήθη­κε για τον Δεκέμβριο. Η χώρα βρίσκε­ται σε πολιτική κρίση και είναι αβέβαιο τι θα γίνει. Σε αυτή την περίπτωση, οι ορέξεις όλων, και ειδικά των Γαλλογερμανών, παγώνουν, γιατί απαιτείται ομοφωνία για την επικύρωση των αυξημένων αρμοδιοτήτων του προσωρι­νού μηχανισμού. Εάν δεν υπάρξει, τότε κούρεμα και νέο δάνειο πάνε περίπατο μέχρι νεωτέρας.
2. Οι γαλλικές τράπεζες πρέπει να ξεφορτώσουν ελληνικά ομόλογα, ώστε να μην εκτεθούν στο μεγαλύτερο κού­ρεμα. Μέρκελ και Σαρκοζι ψάχνουν φόρμουλες για πίστωση χρόνου κα­θώς στις μεταξύ τους συνομιλίες κανέ­νας δεν ενδιαφέρθηκε για την τύχη της Ελλάδας ή του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και των ασφαλιστικών τα­μείων, που φαίνεται πως θα χτυπηθούν ανελέητα.
Με την... ψιλή
Γι’ αυτό τον λόγο, η άποψη που επι­κρατεί μέχρι τώρα, είναι ένα αυξημένο κούρεμα στο πλαίσιο εθελοντικής βά­σης του PSI, με όσες τράπεζες το επιθυμούν, ώστε να αποφευχθεί πιστωτι­κό γεγονός.
Παράλληλα εξετάζεται η εκχώρηση ενός συμπληρωματικού δανείου προς την Ελλάδα από τον EFSF με αποκλει­στικό σκοπό να επαναγοράσουμε κρατικά μας ομόλογα από την αγορά. Θα ξεφορτώσουν αυτοί για να φορτωθού­με εμείς.
Εν τω μεταξύ θα προχωρούν οι διεργασίες, ώστε να μπει σε εφαρμογή πρόωρα ο μόνιμος μηχανισμός ESM, ο οποίος προβλέπει την ελεγχόμενη πτώχευση μιας χώρας όπως η Ελλάδα. Η Γερμανία αισιοδοξεί ότι αυτό μπορεί να γίνει μέχρι το επόμενο καλοκαίρι και τότε θα μπορεί να γίνει ένα επιπρόσθε­το κούρεμα στο ελληνικό χρέος που θα αγγίξει το 60%. Μέχρι τότε οι ποινές της Οικονομικής Διακυβέρνησης θα έχουν τεθεί σε εφαρμογή και έτσι η ελ­ληνική τύχη θα βρίσκεται εξολοκλήρου στα χέρια της Γερμανίας και των άλλων σκληροπυρηνικών χωρών.
Παιχνιδάκι...
Όπως αναφέρουν κοινοτικά στελέχη στο «Π», η έκτη δόση έπρεπε να είχε δοθεί στην Ελλάδα. Όμως το προσφι­λές παιχνίδι του εκβιασμού θα ολοκληρωθεί μόνο με την ψήφιση όλων των επαχθών μέτρων από τη Βουλή, ώστε να είναι διασφαλισμένο το πογκρόμ μέ­χρι το 2015. Ο Ε. Βενιζέλος φαίνεται να συμφωνεί με την τακτική αυτή, αφού μοιάζει να μην μπορεί πλέον να ελέγξει ούτε τους δικούς του βουλευτές.
Αυτό όμως που δεν λέει ούτε ο Βε­νιζέλος ούτε ο Παπανδρέου είναι η νέα απαίτηση της τρόικας και των δανειστών να μεταβιβαστεί όλη η κρατική περιουσία σε ευρωπαϊκό ταμείο πριν από την εκ­χώρηση του νέου δανείου. Η καινούρ­για απαίτηση έχει κυρίως να κάνει με το γεγονός ότι τα λεφτά που θα χρει­αστούμε θα είναι περισσότερα από τα 109 δισ. ευρώ.
Όλες οι αστοχίες της κυβέρνησης έφεραν σιγά - σιγά την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. Και είναι απορίας άξιο γιατί δεν αντιδρά το Μαξίμου και δέχεται αδιαμαρτύρητα να ζήσει η Ελ­λάδα μόνο απ’ όσα θα βγάζει το κράτος από τους φόρους. Κάτι τέτοιο δεν μπο­ρεί να λειτουργήσει και διαφαίνεται από την πολιτική που ακολουθήθηκε τα τελευταία δύο χρόνια:
Η ελληνική κυβέρνηση εξήγγειλε και ψήφισε για το 2011 οικονομικά μέτρα συνολικού ύψους 23 δισ. ευρώ, με σκοπό το δημοσιονομικό έλλειμμα να μειωθεί από τα 24,2 δισ. το 2010 στα 18,7-19,7 δισ. το 2011. Δηλαδή, η κυβέρνηση πήρε μέτρα που αντιστοι­χούν στο 10% του ΑΕΠ, προκειμένου να μειώσει το έλλειμμα μόνο κατά 2% του ΑΕΠ.
Κάτι αντίστοιχο αναμένεται να συμβεί και το 2012, έτος για το οποίο προβλέπονται μέτρα ύψους 11,1 δισ. ευρώ, με στόχο το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης να υποχωρήσει κατά 1,7 δισ. ευρώ (στα 14,6 δισ.).
Αντίθετη πορεία
Αυτά τα νούμερα περιλαμβάνονται στην τελευταία έκθεση της Τράπεζας Πειραιώς. Οι αναλυτές της έφεραν αντίστοιχα παραδείγματα για το πώς αντέδρασε η Γερμανία όταν βρέθηκε σε ύφεση και η ανεργία εκτοξεύθηκε:
Όταν το 2009 το Βερολίνο είδε το γερμανικό ΑΕΠ να συρρικνώνεται κατά 5,1%, η ανεργία παρέμεινε ουσιαστικά αμετάβλητη, κανένας νέος φόρος δεν επιβλήθηκε και οι δημόσιες δαπάνες αυξήθηκαν σημαντικά για να στηρί­ξουν την οικονομία.
Συνεπώς, θα διερωτηθεί κάποιος, πώς είναι δυνατόν ακόμα και τώρα που συζητείται η ελεγχόμενη χρεοκο­πία, η κυβέρνηση να συζητά οικονομι­κό μοντέλο που είναι αποδεδειγμένα ανέφικτο;
Η απάντηση βρίσκεται στο εξής: Ποι­ος θα αναλάβει όταν μια χώρα, που έχει χρεοκοπήσει, έχει εκχωρήσει την περι­ουσία της για να πληρώσει το παλαιό και νέο χρέος και δεν μπορεί να βρει χρήματα για να πληρώσει τις λειτουργικές της δαπάνες; Σίγουρα όχι η Ε.Ε.