Η σφαγή 34 ανθρώπων στη Μαρικάνα έκανε το γύρο του κόσμου. Η Anita de Klerk κοιτάζει πίσω από τα πρωτοσέλιδα. Από το Counterfire
η Λέσχη...
Μετάφραση: Κωνσταντίνος Κανδηλώρος
Είδαμε σοκαριστικές εικόνες με την Νοτιοαφρικανική Αστυνομία να πυροβολεί εναντίον απεργών μεταλλωρύχων στα βορειοδυτικά της χώρας. Περιγράφηκε σαν «την πιο βίαιη μέρα από το τέλος του Απαρτχάιντ». Έχασαν τη ζωή τους 34 άνθρωποι και 78 τραυματίστηκαν.
Η κυβέρνηση του Αφρικάνικου Εθνικού Κογκρέσου κήρυξε την απεργία παράνομη και έδωσε εντολή στην αστυνομία έπειτα από μια βδομάδα βίαιων διαδηλώσεων, να διαλύσει τη συγκέντρωση των απεργών – που διεκδικούσαν αυξήσεις μισθών στο ορυχείο πλατίνας Λονμίν. Το σκηνικό βίας τις τελευταίες επτά μέρες είχε ήδη αφήσει πίσω του 10 νεκρούς, καθώς οι αστυνομικοί χρησιμοποίησαν αντλίες νερού, δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου – λάμψης στην προσπάθειά τους να καταστείλουν την απεργία, καλεσμένη από την Εθνική Ένωση Μεταλλωρύχων με στόχο την αύξηση του μηνιάτικου κατά 1000 δολάρια.
Οι αστυνομικοί άνοιξαν πυρ χρησιμοποιώντας αυτόματα όπλα και πιστόλια, «για να προστατέψουν τους εαυτούς τους», όπως περιγράφεται από την Αρχηγό της Νοτιοαφρικανικής Αστυνομίας κατά τη δήλωσή της στα διεθνή Μέσα, αφού οι απεργοί έτρεχαν προς τις γραμμές τις αστυνομίες με pangas και knobkerries (παραδοσιακές ματσέτες- μαχαίρια που χρησιμοποιούνται για την κοπή παχιών θάμνων και παραδοσιακά όπλα για αναισθητοποίηση ζώων)
Η Αρχηγός της Νοτιοαφρικανικής Αστυνομίας, Μονγκουάσι Βικτώρια Φιγιέγκα, προκειμένου να διατηρήσει τη χώρα ασφαλή, έφτασε να ισχυριστεί πως: «αυτή δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να αποδοθούν ευθύνες. Είναι περισσότερο μια περίοδος θρήνου, κατά την οποία πρέπει να παραμείνουμε ψύχραιμοι».
Πάντως, αυτό δεν είναι με κανένα τρόπο ένα μεμονωμένο περιστατικό αστυνομικής βίας σε βάρος της νοτιοαφρικανικής εργατικής τάξης.
Τον φετινό Μάρτιο, στο ίδιο γεωγραφικό κομμάτι της Νότιας Αφρικής, οι εργάτες του ορυχείου “Aurora” δεν έλαβαν διατεταγμένη από δικαστήριο αποζημίωση 4.3 εκατομμυρίων ραντ για απλήρωτους μισθούς μετά τη χρεοκοπία του ορυχείου, που ανήκε στον εγγονό του Νέλσον Μαντέλα και ανεψιό του Τζέηκομπ Ζούμα. Το χρεοκοπημένο ορυχείο χρυσού εξακολουθεί να απογυμνώνεται από όλα του τα περιουσιακά στοιχεία, από τους διευθυντές του ορυχείου “Aurora”, με όλα τα έσοδα να πηγαίνουν κατευθείαν στο λογαριασμό των αφεντικών του ορυχείου την ίδια στιγμή που εκατοντάδες μεταλλωρύχοι λιμοκτονούν.
Οι μεταλλωρύχοι που επηρεάζονται από αυτήν την κατάσταση κατάγονται από τη Μοζαμβίκη, τη Μποτσουάνα, το Λεσότο, τη Ζουαζιλάνδη και τη Νότια Αφρική, ενώ πέντε εξ αυτών αυτοκτόνησαν αμέσως μετά το κλείσιμο του ορυχείου.
Στις 13 Απριλίου 2011, 4000 διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους και κατευθύνθηκαν προς τα γραφεία των δημοτικών αρχών στο Ficksberg. Η αστυνομία επιχείρησε να διαλύσει τους διαδηλωτές με αντλίες νερού. Ένας διαδηλωτής, ο Andries Tatane, παρενέβη ώστε να διαβεβαιώσει την αστυνομία ότι η διαδήλωση ήταν ειρηνική καθώς η διαφορά των διαδηλωτών ήταν με τις δημοτικές αρχές σχετικά με την παραμέληση των δημοτικών υπηρεσιών για τους κατοίκους του Setsoto, περιοχή του Ficksberg.
Ο Andries Tatane παρασύρθηκε από τους αστυνομικούς μακριά από το πληθός, και αφού ξυλοκοπήθηκε πολλάκις άγρια τον πυροβόλησαν δυο φορές στο στήθος και τον άφησαν να πεθάνει 20 λεπτά αργότερα. Ο Andries Tatane ανακηρύχθηκε ως ο νέος Steve Biko και Hector Pitersen.
Μονάχα το 2010, υπήρξαν
1769 περιστατικά ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στα χέρια της Νοτιοαφρικανικής Αστυνομίας. Τα περιστατικά αυτά διερευνήθηκαν από το Independent Complaints Directorate (υπηρεσία της Αφρικάνικης Αστυνομίας για την διερεύνηση καταγγελιών). Αυτό ήταν το επακόλουθο της έκκλησης του αρχηγού της Νοτιοαφρικανικής Αστυνομίας τον Αύγουστο του 2009 για να αλλάξει ο νόμος ώστε να επιτρέπεται στους αστυνομικούς «
να πυροβολούν για να σκοτώσουν χωρίς να ανησυχούν για τις συνέπειες».
Το δόγμα «πυροβολώ για να σκοτώνω» ούτε καταργήθηκε ούτε αμφισβητήθηκε από τον τωρινό αρχηγό της αστυνομίας. Στατιστικά στοιχεία που σχετίζονται με τον αριθμό των θανάτων από την Νοτιοαφρικανική Αστυνομία για το 2011 δεν έχουν ακόμη δει το φως της δημοσιότητας.
Σήμερα, Παρασκευή 17 Αυγούστου, έχουν καλεστεί συλλαλητήρια αλληλεγγύης σε όλη την χώρα στις 3μ.μ., με κεντρικά αιτήματα αφενός την παραίτηση του Nathi Mthethwa, υπουργού της Νοτιοαφρικανικής Αστυνομίας, και αφετέρου τη λήξη της αστυνομικής βαρβαρότητας.
Το πολυτελές ξενοδοχείο Emoya βρίσκεται στην καρδιά της Νότιας Αφρικής κοντά στην πόλη Μπλουμφοντέιν. Οι παροχές και οι εικόνες του δεν διαφέρουν και πολύ από τις πολύχρωμες φωτογραφίες με τα χιλιάδες θαυμαστικά και τα πολύχρωμα πλαίσια στις σελίδες των ταξιδιωτικών διαφημίσεων. Ένας προορισμός που χαζεύει κανείς όταν θέλει να φάει τα περισσευούμενα λεφτά του σε ποια καινούργια εξπίριανς (ουάου!), ή απλά θέλει να φάει το χρόνο του με πρόχειρα όνειρα μιας χρήσης ξεφυλλίζοντας τυχαίες χαζομάρες και ξεχνώντας τες αμέσως μετά. Το ξενοδοχείο προσφέρει ιδιωτικές διασκεδάσεις, συνεδριακό κέντρο, σπα, ταξίδια στην άγρια φύση όπου ο ταξιδιώτης μας μπορεί να παίξει άφοβα με καμηλοπαρδάλεις, πουλιά, πάπιες, ρινόκερους, τσίταχ και λιοντάρια ή να φάει αγγλικό πρωινό σε παραδοσιακά εστιατόρια που θυμίζουν τη θαλπωρή του πολέμου των Μπόερς. «Απολαύστε ένα ηλιοβασίλεμα που θα σας κόψει την ανάσα συνοδεύοντάς το με ένα ποτήρι κρασί ή καθίστε στην πολυτελή μας βεράντα δίπλα στη φωτιά κοιτάζοντας τα αστέρια, ακούγοντας τα τσακάλια να ουρλιάζουν και τα λιοντάρια να βρυχώνται. Μπορείτε να τα έχετε όλα…» μας πληροφορεί το διαφημιστικό του ξενοδοχείου.
