Στο Άβατον του Πρωθυπουργού...

The Three Mooges...

Μετά βαΐων και κλάδων έγινε δεκτός ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στο Άγιον Όρος για το οποίο δήλωσε ότι είναι το μοναδικό μέρος στην Ελλάδα, μαζί με τον πάτο του Αιγαίου, όπου αισθάνεται ασφαλής.

Οι μοναχοί του Αγίου Όρους καλωσόρισαν τον Πρωθυπουργό με κωδωνοκορουσίες, όπως ορίζει το πρωτόκολλο που επέβαλε ο Χριστός 2000 χρόνια πριν, όταν προφήτευσε την έλευση του Μεσία Πιτσαδόρου που θα εξαφάνιζε το ελληνικό γένος μια και καλή από τον χάρτη.

Σύμφωνα με τις προφητείες, ο Μεσίας θα κατάφερνε να γκρεμίσει μέσα σε 2 χρόνια όσα δεν κατάφεραν να γκρεμίσουν δύο παγκόσμιοι πόλεμοι κι ένας εμφύλιος, ενώ το μεγαλύτερο έργο που θα είχε να επιδείξει ως τότε θα ήταν μια πιτσαρία που έσκιζε στην Αμερική. 

Η επίσημη υποδοχή του Πρωθυπουργού έγινε το Σάββατο στην Ιερά Μονή της Παναγίας της Σαξεστοριώτισσας, όπου η εικόνα του Άξιον Εστί προσκύνησε τον Αντώνη Σαμαρά και του ζήτησε να βγάλουν αναμνηστικές φωτογραφίες για το instagram. 

Τον κ. Σαμαρά υποδέχτηκε στη Μονή ο Άγιος Πρώτος - οι άγιοι ακολουθούν σειρά προτεραιότητας - ο οποίος δήλωσε ευγνώμων που η τωρινή κυβέρνηση συνεχίζει τη μακρά παράδοση που θέλει το ελληνικό Κράτος να γλείφει τα αρχίδια της Εκκλησίας, αντί να τη στείλει στον αγύριστο.

Τα Χριστούγεννα και η Αριστερά...

Του Χρήστου Λάσκου, απο το Κοκκινο Σημειωματαριο...

Παραμονή Χριστουγέννων σήμερα. Μια μέρα πριν από την επέτειο της ενανθρώπισης του ίδιου του Θεού, σύμφωνα με τις πεποιθήσεις της «επικρατούσας», κατά το Σύνταγμα, στη χώρα μας θρησκείας. Όπως και να το κάνουμε μια σημαντική μέρα, ειδικά αν αναλογιστούμε πως, όπως έδειξε μια έρευνα, πριν από μια πενταετία περίπου, το 91% των συμπατριωτών μας πιστεύουν στην ύπαρξη του Θεού

Το πράγμα, μάλιστα, γίνεται περισσότερο ενδιαφέρον για έναν αριστερό, όπως εγώ,  αν σκεφτούμε πως η ίδια έρευνα έδειξε πως μόλις το 7% των ψηφοφόρων του ΚΚΕ δεν πιστεύει. Ακόμη και το πιο «άθεο» μεταξύ των κομμάτων, ο Συνασπισμός, διέθετε μόλις 25% «απίστων» μεταξύ των οπαδών του.

Δεν μπορούμε παρά να παραδεχτούμε πως τα συγκεκριμένα ευρήματα αντανακλούν την ιδεολογική ήττα της Αριστεράς. Με αυτό δεν θέλω να πω πως δεν μπορεί να είναι κάποιος αριστερός και πιστός ταυτόχρονα. Αλλά πως συνιστά παραδοξότητα, όπως και να το δούμε, το να συνυπάρχουν οι δύο ιδιότητες στη μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων της Αριστεράς. Πολύ περισσότερο όταν είναι προφανές πως η συνθήκη αυτή δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας ενεργητικής επερώτησης των ζητημάτων της ύπαρξης, αλλά υπαναχώρηση από τη πάγια στάση των αριστερών.  Νομίζω, δηλαδή, πως η πίστη στο Θεό υποσημειώνει μια …έλλειψη πίστης στη δυνατότητά μας να αλλάξουμε ριζικά αυτή «την κοιλάδα των δακρύων», που είναι ο κόσμος μας. 

Να μην παρεξηγηθώ, όμως. Δεν ισχυρίζομαι πως υπάρχουν εύκολες απαντήσεις –δεν ξέρω καν αν υπάρχουν απαντήσεις– στα ερωτήματα της ύπαρξης, της ζωής και του θανάτου. Δεν υποστηρίζω πως τα ζητήματα του νοήματος και του σκοπού είναι α-νόητα εξ υπαρχής, όπως θεωρούν σημαντικοί σύγχρονοι φιλόσοφοι. Πολύ περισσότερο δεν συμμερίζομαι τις βλακώδεις βεβαιότητες ενός ορισμένου σοβιετικού «μαρξισμού», που όλα τα έσφαζε και όλα τα μαχαίρωνε στο όνομα της αποκαλυφθείσας στους φορείς του «επιστήμης». Και δεν θεωρώ πως θα μπορούσαμε να επιλύσουμε το πρόβλημα του Θεού δια ψηφοφορίας –όπως έκαναν την τρίτη δεκαετία του 20ού αιώνα οι κομμουνιστές σύντροφοί μας στο Βόλο: το αποτέλεσμα ήταν 13-4 κατά της ύπαρξης του Θεού, πράγμα που αποτέλεσε απόφαση της τοπικής οργάνωσης.

Εκτός αυτού, όμως, η μέρα είναι παραμονή Χριστουγέννων, πράγμα που δίνει τη δυνατότητα για μια μετατόπιση της σκέψης. Αύριο το τιμώμενο πρόσωπο δεν είναι ο υπερβατικός Θεός, αλλά ο άνθρωπος Χριστός. Και, όπως και νάχει, ο Ιησούς έφερνε περισσότερο σε κομμουνιστή ή ροκά, παρά στους συντηρητικούς «επιγόνους», κι «εκπροσώπους»  του.

Μας έμαθαν πως μακάριζε τους «πτωχούς τω πνεύματι» κι εμείς, πιστεύοντάς τους, τον απορρίψαμε ως προαγωγό της άγνοιας και της τυφλής πίστης σε ό,τι συμφέρει τους ισχυρούς. Μόνο που υπάρχει και η άλλη παραλλαγή: «Μακάριοι σεις οι πτωχοί... Πλην ουαί εις εσάς τους πλουσίους, διότι απηλαύσατε την παρηγορία σας. Ουαί εις εσάς, οι κεχορτασμένοι, διότι θέλετε πεινάσει. Ουαί εις εσάς, οι γελώντες τώρα, διότι θέλετε πενθήσει και κλαύσει» (Κατά Λουκάν, στ΄, 21-25). Ταξικότερος λόγος δεν γίνεται.

Όπως σημειώνει ο Τέρρυ Ήγκλετον, στο Λογική, Πίστη και Επανάσταση (Πατάκη, 2011), τον Ιησού «[θ]α τον γνωρίσεις αληθινά όταν δεις το πεινασμένο πλάσμα να χορταίνει με όλα τα καλά και τους πλούσιους να αποδιώχνονται, μένοντας με άδεια χέρια… [Η] σωτηρία αποδεικνύεται να μην είναι θέμα λατρείας, νόμων και τελετουργιών, τήρησης ειδικών κανόνων και συμμόρφωσης προς κάποιον ηθικό κώδικα …ή, ακόμη, λαμπρής αρετής. Είναι θέμα σίτισης των πεινασμένων, φιλόξενης υποδοχής των μεταναστών, συμπαράστασης στους αρρώστους και προστασίας των φτωχών, ορφανών και χηρευάμενων από τη βία των πλουσίων».

Είναι ακριβώς ό,τι γίνεται σήμερα από όσους και όσες στηρίζουν τις δομές της κοινωνικής αλληλεγγύης σε όλη την Ελλάδα, τα κοινωνικά ιατρεία, φροντιστήρια, παντοπωλεία, τις συλλογικές κουζίνες, τις καταλήψεις για να σωθούν οι άστεγοι από το κρύο, τη μέριμνα για να μην πνίγονται οι πρόσφυγες και τα παιδιά τους, για να μην ταλαιπωρούνται και υποφέρουν. Αυτό είναι το καθήκον των ανθρώπων, αριστερών και χριστιανών. Και μαζί, να εξαναγκαστούν οι πλούσιοι να πληρώσουν, για την απρόκλητη βία που ασκούν.

Ας το υπηρετήσουμε και τότε θα είναι πολύ ευκολότερο και τα άλλα, τα φιλοσοφικά και θεολογικά, να τα δούμε καλύτερα. Καλά Χριστούγεννα.   

Το άρθρο δημοσιεύεται στην εφημερίδα 6 μέρες

Ευκολόπιστη εθνικόφρων σαλάτα με Παστίτσιο...

τοίχο-τοίχο...

Η φάρσα που έγινε θαύμα!

Μια ιστορία βγαλμένη απ' τη βαθειά... Ελλάδα!

Εν μέσω συνεχών αποκαλυψεων θαυμάτων και παραθαυμάτων του Παϊσίου, του Πορφυρίου, των Νεφελίμ και των Ελλοχίμ από δεκάδες έγκριτα φύλλα εφημερίδων και blogs, δημιουργήθηκε ένα σατιρικό γκρουπάκι στο Facebook, με την επωνυμία "Γέροντας Παστίτσιος", με σαφή βέβαια την αναφορά-υπονοούμενο προς τον θρυλικό πλέον παπά.

Ο διαχειριστής του group λοιπόν σκέφτηκε να κάνει μια φάρσα.
Και δημιούργησε απ' το μυαλό του μια ιστορία όπου κάποιος ασθενής, όντας σε κώμα στην εντατική του Νοσοκομείου των Σερρών, ανένηψε ανεξήγητα και κόντρα στην επιστημονική βεβαιότητα του μοιραίου.
Η μάνα του αρρώστου είχε μόλις προηγουμένως, λέει, ικετεύσει το γέροντα Παϊσιο να γιατρέψει το παιδί της.
Κι ο γέρων της απάντησε: "Μη φοβάσαι! Αύριο το πρωί θα 'ναι καλά ο Παντελής!"
Όπερ και εγένετο, λέει.
Λέει...

Τι ήταν να ακουστεί αυτό το "θαύμα" του Παϊσιου...
Γέμισαν τα blogs και κάποιες σεσημασμένες του... χώρου εφημερίδες (Ελεύθερη Ώρα) και περιοδικά αναλόγου ύφους με πανηγύρια, γιατί επιτέλους ξανααποδεικνύεται πως η Θρησκεία γαμάει την Επιστήμη! (εκτός αν πρόκειται για την ομάδα "Ε" με το υπερόπλο και την κούφια Γη, όπου γαμεί ενίοτε κι η επιστήμη!)
Τι ηδονή για τον μέσο εθνικόφρονα- παπαδόφρονα- πογκρομόφρονα!

Η είδηση αναδημοσιεύτηκε παντού και πήρε τόση έκταση ώστε ανέβηκε ακόμη και σε σοβαρές ιστοσελίδες.
Όταν η πληροφορία ξεπερνά ένα βαθμό αναγνωρισιμότητας, τότε πια είναι είδηση, ανεξαρτήτως αλήθειας.
Ίσως πολλοί να διηγήθηκαν την ιστορία σε άλλους και σαν ιστορία "άκου τι έπαθε ένας γνωστός μου", ως είθισται να αναμεταδίδονται οι αληθινές Φωσκολιάδες των θαυμάτων.

Σε ιστοσελίδες, περιοδικά και εφημερίδες, ιστορίες πίστης και αγάπης ανάμεσα σε καλέσματα "να ξεβρωμίσει ο τόπος", "να τσεκουρώσουμε τους άπιστους" και "ανασκολοπισμός σ' όσους διαφωνούν".
Αγάπη, συγχώρεση και ψωλή λάστιχο.

Τρώνε αγάπη και χέζουν μίσος...



Και να σου πανηγύρια και να σου λιτανείες απ' τους ανορθόγραφους και γκρικλισόγλωσσους Ελληναράδες.
Με πλήρες μενού πίστης, εθνικοφροσύνης ("να πάρουμε την Πόλη"), αντιεπιστημονικότητας και μια σαλάτα απ' όλα. Όχι χωριάτικη. Του σεφ.
Ρασοφόρου και ενίοτε τσεκουροφόρου σεφ.
Και να σου κοροϊδία στους απελπισμένους που ψάχνουν ένα φως μες στο σκοτάδι της απελπισίας του ενδεχόμενου χαμού αγαπημένων τους προσώπων, που για χάρη τους όπως είναι φσικό είναι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα. Θεμιτά και αθέμιτα.
Όποιος έχει διαβάσει το "Αμάρτημα της μητρός μου" του Βιζυηνού καταλαβαίνει τι εννοώ.
Ακόμη χειρότερα όποιος έχει βρεθεί σ' αυτή τη δύσκολη θέση να επιλέξει ανάμεσα στη λογική του και στην φρούδα ελπίδα του.
Εκείνη τη δύσκολη την ώρα μπορεί να κάνεις τα πάντα...
Κι αυτήν την αδιαπραγμάτευτη, πανανθρώπινη και πανιστορική αλήθεια εκμεταλλεύονται οι έμποροι της ψεύτικης ελπίδας για να πουλήσουν σταυρουδάκια, μαντζούνια, εικονοστάσια και θαυματουργά αγιασμένα νερά. Από κοντά και οι γνώστες της Σολομωνικής, που παίζουν το ίδιο παιχνιδι απ την άλλη μεριά. Σαν το τάβλι και τη ντάμα...

Σίγουρα πράγματα:
το έγραψε κι η Ελεύθερη Ώρα του Γρηγόρη Μιχαλόπουλου!
Του "άντρα με τα παντελόνια".
Που κάνει διακοπές στον Κορυδαλλό για εκβιασμό.

Επιστρέφω στο φλέγον ζήτημά μας...
Τη συγκεκριμένη "είδηση" λοιπόν περί θαύματος την είδα μέσα σε ένα διάστημα μιας περίπου εβδομάδας πάνω από 20 φορές αναρτημένη.
Πριν μερικές ημέρες ο διαχειριστής της σελίδας ανέλαβε την ευθύνη της φάρσας και ομολόγησε το αστείο του, αναφέροντας το πλήρες σκεπτικό του.

Σχετικά με το θέμα, αν έχετε λογαριασμό facebook, μπείτε στο προφίλ του "δράστη":
https://www.facebook.com/?ref=tn_tnmn#!/gerontas.pastitsios

Η απορία όμως μένει:
Μα καλά, από τις πρώτες αναδημοσιεύσεις έως και τις τελευταίες... μα κανείς δεν μπήκε στον κόπο να το διασταυρώσει;
Να πάρει ένα τηλέφωνο στο Νοσοκομείο Σερρών αν υπήρξε τέτοιο περιστατικό;
Τόσο ευκολόπιστοι όλοι;
Σάμπως μου φαίνεται πως κάπως έτσι γράφτηκαν και τα Ευαγγέλια...
Στο πόδι ιστορίες και αναδημοσίευση μέσω πίστης.

Όταν δεν υπήρχε η Google, υπήρχαν οι Απόστολοι.

Αν πιστεύεις στους τάδε, τότε ό,τι και να πει κάποιος επικαλούμενος τους τάδε είναι αλήθεια, χωρίς δεύτερη ματιά και σκέψη.
Αρκεί να πιστεύεις...

Έτσι, η φάρσα του "Γέροντα Παστίτσιου" έπιασε τόπο πολύ περισσότερο και απ' όσο φανταζόταν ίσως.
Ανέδειξε το απόλυτο χαρακτηριστικό των απελπισμένων: την ευπιστία τους!


ΥΓ.: Μα τι λέω;
Μήπως κι εγώ δε είμαι εύπιστος;
Το ότι μια σελίδα στο διαδίκτυο ανέλαβε την ευθύνη της φάρσας αποτελεί απόδειξη των λεγομένων του φαρσέρ;
Η ομολογία είναι τεκμήριο;
Και γιατί να μην είναι φάρσα στη φάρσα;
Και η μη διάψευση της φάρσας αποδεικνύει την ύπαρξή της;
Και αν όχι έτσι, τότε πώς μπορεί να αποδεικνύεται μια φάρσα;

Και αρχίζω να τρελαίνομαι...
Και γιατί να το σκέφτομαι;

Μα τι νόμιζες βρε ταπεινέ Μαζεστίξ;
Κάτι ξέρουν οι πιστοί που δε σκέφτονται, παρά μόνο πιστεύουν.
Είναι σαφέστατα πιο εύκολο και πιο ξεκούραστο.