Το Ισραήλ αποσυντονισμένο από τον πόλεμο στη Συρία...

Boms Nir , Hazani Asaf , μεταφραση Χ. Λογοθετης, απο monde diplomatique...

Εδώ και περισσότερα από τρία χρόνια, η Συρία έχει βυθιστεί σε ένα λουτρό αίματος. Το ένα τρίτο του πληθυσμού της έχει πάρει τον δρόμο της εξορίας. Οι μισές υποδομές της έχουν καταστραφεί. Το χάος στη Συρία ενισχύει τους φόβους που έχει το Ισραήλ για την ασφάλειά του. Το Τελ-Αβίβ ταλαντεύεται ανάμεσα στην εχθρότητά του προς το καθεστώς της Δαμασκού και τον φόβο να καταλάβουν την εξουσία στη Συρία ακραίες ισλαμικές ομάδες.

Από το ισραηλινό λεξιλόγιο, δεν λείπουν οι όροι για να περιγραφούν τα γεγονότα που αναστατώνουν τον αραβικό κόσμο εδώ και μερικά χρόνια. Οι όροι αυτοί αποτυπώνουν τον τρόπο που οι διάφορες πλευρές αντιλαμβάνονται τις αλλαγές. Έτσι, η « αραβική άνοιξη » των πρώτων ημερών έγινε, με το πέρασμα των μηνών, ένας επικίνδυνος « χειμώνας του ακραίου ισλαμισμού » και, κατόπιν, μπροστά στη συνεχιζόμενη αδυναμία των ηγετών του Ισραήλ να προσδιορίσουν ακόμα και τον χαρακτήρα των μετασχηματισμών, μια « μεσανατολική αναστάτωση ». Τελικά, η τάση ταλάντευσης μεταξύ αισιοδοξίας και απαισιοδοξίας μετατράπηκε σε βαθιά αμηχανία.

Το Ισραήλ, έχοντας εντυπωσιαστεί από τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που προκάλεσε η αυτοπυρπόληση του Μοχάμεντ Μπουαζίζι στην Τυνησία, αντιμετώπισε, αρχικά, τις διαδηλώσεις « εκεί », μακριά από τα σύνορά του, σαν μια συναρπαστική κοινωνιολογική εμπειρία. Έχει πειστεί, μάλιστα, ότι αποτελεί μια εντελώς διαφορετική οντότητα, μια ξεχωριστή περίπτωση στη Μέση Ανατολή. Ο πρώην πρωθυπουργός (1999-2001) και υπουργός Άμυνας (2007-2013), Εχούντ Μπαράκ, χαρακτήριζε τη χώρα του ως « μια βίλα στη μέση της ζούγκλας ». Και, για το κατεστημένο, το « κίνημα των σκηνών » του 2011 [1], καλοκαιρινή περιπέτεια που εμπνεόταν περισσότερο από τα ευρωπαϊκά και αμερικανικά κινήματα (« αγανακτισμένοι », Occupy Wall Street), αντανακλούσε μάλλον μια κάποια κοινωνική δυσαρέσκεια παρά μια διάχυση των περιφερειακών αναταράξεων.

Στην αρχή, το Ισραήλ, επιδεικνύοντας σύνεση, προτίμησε να παραμείνει αμέτοχο στις εξελίξεις. Μολονότι η « αραβική άνοιξη » βρισκόταν τακτικά στα πρώτα θέματα των μέσων ενημέρωσης, οι αλλαγές στη Σαουδική Αραβία, στην Υεμένη και στο Μπαχρέιν αποσιωπήθηκαν εντελώς, καθώς δεν αφορούσαν άμεσα την ασφάλεια του εβραϊκού κράτους.

To τουίτερ στον πόλεμο...

Του Παντελη Μπουκαλα απο την Καθημερινη...

Μπορεί να σκέφτηκαν ότι αν έβγαινε στην τηλεόραση ο κ. Νετανιάχου για να κηρύξει τον πόλεμο κατά της Γάζας ίσως ξέφευγε κάτι στο πρόσωπό του και τον πρόδιδε· ένα τικ νευρικότητας λ.χ., δημιουργημένο από τα ίδια τα μη πειστικά λεγόμενά του, ή το σίδερο στο βλέμμα του δεν θα ήταν ό,τι καλύτερο για τη μηχανή της προπαγάνδας. Αν πάλι ανακοίνωνε το νέο ο υπουργός Αμυνας, σίγουρα κάποιος από τους δημοσιογράφους που εκπροσωπούν το σθεναρά ειρηνικό Ισραήλ θα υπέβαλλε ενοχλητικές ερωτήσεις όσον αφορά το γιατί ο πόλεμος, ένας επιπλέον, και γιατί τώρα.
Οπότε; Οπότε επελέγη μια ψυχρή, απρόσωπη μέθοδος: Ο πόλεμος ανακοινώθηκε από τον προσωπικό λογαριασμό στο τουίτερ του εκπροσώπου του ισραηλινού στρατού. Με ελάχιστα γράμματα τα πράγματα απλουστεύονται, τα αισθήματα μένουν ανεκδήλωτα και ο άμεσος έλεγχος αποκλείεται. Εκτός λοιπόν από εργαλείο χρήσιμο σε κομματικές και ενδοκομματικές κόντρες, αθλητικολογικές έριδες και προεκλογικούς καβγάδες, το τουίτερ χρησιμεύει και στην επίδοση πολεμικών τελεσιγράφων. Μόνο που πια δεν πρόκειται για τιτίβισμα αλλά για κρωγμό.
Μολαταύτα, το ερώτημα «γιατί ένας ακόμα πόλεμος» εξακολουθεί να τίθεται, σε χώρους πιο παραδοσιακούς απ’ ό,τι το τουίτερ και με όρους αυστηρά πολιτικούς. Θα ήταν σίγουρα αποκρουστική η σκέψη ότι ένας πόλεμος συνδέεται με προεκλογικές ανάγκες των κομμάτων που εξουσιάζουν. Ωστόσο, τα πεισματάρικα γεγονότα έχουν τον τρόπο τους να μιλούν. Και να θυμίζουν αυτό που επισημαίνουν πολλοί δημοσιογράφοι. Οτι αυτό που συμβαίνει στο Ισραήλ, με φόντο τις εκλογές του Ιανουαρίου, συνέβη και το 2009, πάλι σε προεκλογική περίοδο. Και το 1996 επίσης, με τα «Σταφύλια της οργής». Και το 1981. Κι ακόμα πιο πίσω, το 1961 και το 1955. Για να ρυμουλκήσουν την ψήφο στην κάλπη τους οι εκάστοτε κυβερνώντες πόνταραν στην εκμετάλλευση του εκ Παλαιστινίων κινδύνου (όπως άλλοι πόνταραν στον εκ του Βορρά ή εξ Ανατολών κίνδυνο). Και καλλιεργούσαν τον φόβο και την ανασφάλεια. Ωμό; Αμοραλιστικό; Χυδαίο; Θανατηφόρο; Ναι, όλα αυτά. Αλλά και ο θάνατος μια δουλειά είναι.
Για μια φορά ακόμα το Ισραήλ ερμηνεύει αυθαίρετα το «δικαίωμα στην αυτοάμυνα» που μεροληπτικά του αναγνωρίζουν οι μεγάλες δυνάμεις, μεταφράζοντάς το σε δικαίωμα σε τυφλή και μαζική επίθεση, που οι προπαγανδιστικοί του μηχανισμοί την παρασταίνουν σαν «χειρουργική». Η δολοφονία του στρατιωτικού διοικητή της Χαμάς, η οποία είναι ο επίσημος συνομιλητής της ισραηλινής κυβέρνησης, ακολουθήθηκε από μπαράζ αεροπορικών επιδρομών, στα θύματα των οποίων συγκαταλέγονται πολλά παιδιά, και νήπια ακόμα. Ωστόσο, κάποιος Ισραηλινός επίσημος κατήγγειλε τους Παλαιστινίους ότι «έριξαν ρουκέτες κατά της Ιερουσαλήμ, που είναι το σύμβολο τριών θρησκειών, άρα δεν σέβονται τις ανθρώπινες αξίες». Μα υπάρχει καμία θρησκεία (ή κανένας θεός) που να αξίζει περισσότερο από τη ζωή ενός ανθρώπου; Ενός παιδιού;

γάζες...

costinho.gr...

ομίχλη πέφτει στις σκεπές

φεύγουν οι φάτσες σαν σκιές

και τρέμει το κερί

φωτιές ανάβουν στις ακτές

μέσα στ'αυτιά μου ακούω στριγκλιές

και τρέμω σαν πουλί

Και τελειώνει η νύχτα κλαίγοντας. Μόνος σου, χαμένος στη φωτοβολία, σε παίρνει και σπας. Σπάζεις, σε κομμάτια και πλήκτρα. Θυμάσαι ότι παλιότερα έσπαγες πιο συχνά, πιο φυσικά, πιο αναγκαία. Σαν από επιθυμία. Τώρα, σαν από πείσμα, και ενώ τα πάντα γύρω σου στο ζητάνε, εσύ κρατιέσαι, σφίγγεις τα δόντια πάνω στα χείλη μέχρι να ματώσουν και αρνείσαι να σπάσεις. Δεν παραδίνεσαι. Είναι όμως πολλά που σου φέρνει η νύχτα κι η καθάρια φωτοβολία της. Που σου ζητάνε παράδοση.
Είναι λίγο η Ουρανία που περνάει από ένα ποστ και ξαναφεύγει για τον ουρανό της και σου αφήνει λίγο ουρανό να'χεις να ξαποσταίνεις. Να τη θυμάσαι μέσα σε ουρανό, να θυμάσαι τη ζωή σου μέσα σε ουρανό, να θυμάσαι πως ουρανός θα γίνεις, να μη θυμάσαι ό,τι δεν είναι ουρανός. Πάντα θα'χουμε ανάγκη από ουρανό. Μεγάλε Σαχτούρη, κι εσύ περνάς κλαίγοντας. Και αφήνεις στίχους με δάκρυα να'χουν να κλαίνε κι οι άλλοι.

Ένα παράθυρο δίπλα, είναι η Γάζα. Είναι τα παιδιά με τις γάζες. Γάζες στα μάτια και στα χείλη, γάζες στις καρδιές που δεν μπορούν να κρατήσουν το αίμα. Γάζες στις ζωές μας, Γάζα η ζωή μας. Διαμελισμένη. Χωρίς εξήγηση, χωρίς ενοχή. Γάζα που στάζει αίμα, που τρέχει καθάριο από παντού, χωρίς ενοχή, χωρίς εξήγηση, αίμα πολύ να'χει να τρέχει και για τους άλλους. Για όλους εμάς που έξω μας δεν στάζει τίποτα, που δεν σπάμε. Δεν σπάμε ούτε όταν λεκιάζουμε τη φωτοβολία με εικόνες των παιδιών με τις γάζες. Είναι τα παιδιά που χάθηκαν στου δράκου το πηγάδι, στης στρίγκλας τη σπηλιά και σε καράβια του πελάγους με λαθρεμπόρους πειρατές. Και φοβισμένα κι ορφανά στη σμύρνη και στη βενετιά τα πιάσαν οι φρουρές.

Είναι ο φίλος σου που ζορίζεται και σου μιλάει στο τηλέφωνο για έναν κόμπο. Γόρδιο. Τη ζωή του, τον επόμενο μήνα του. Που δεν βγαίνει. Το ζόφο γύρω του που δεν τον παλεύει. Ναι, αδύναμος ξεαδύναμος, τι να κάνουμε, δεν τον παλεύει. Και σπάει. Και σπας μαζί του κι ας μην του το λες.
Είναι η ομορφιά που εξατμίζεται γύρω σου· κάποτε άφθονη στους δρόμους που αγάπησες, στις αυλακιές τους που ακόμα γλιστράς. Είναι η πίστη που λουφάζει, που χάνεται κι αυτή στου δράκου το πηγάδι. Είναι οι φίλοι που κρύβονται, οι συναντήσεις που ματαιώνονται. Είναι η μέρα που δεν είναι πια μέρα, είναι ουρανός που βρέχει αίμα, που τον κρατάμε με γάζες. Να μη σπάσει.
Είναι όλα αυτά που σε παίρνουν, ξημερώματα και σπας. Και το πρωί πίσω στην πανοπλία. Πίσω στη βομβαρδισμένη πόλη. Πίσω στη Γάζα, να αναπνέεις με γάζες. Να μη ματώνεις, να μη σπας. Ν'ακούς στριγκλιές και να τρέμεις σαν πουλί. Και να φεύγουν οι φάτσες σαν σκιές.

Ποιος σκοτώνει στην Γάζα; Ο Νόαμ Τσόμσκι και άλλοι προκαλούν τα Διεθνή Μέσα Ενημέρωσης...

Του Noam Chomsky και άλλων

Βρήκαν και μεταφράσαν η Jaquou Utopie και η Koula για τον Παραλληλογραφο...

Ο βαθμός τρόμου που νιώθουν απλοί Παλαιστίνιοι άμαχοι στην Γάζα, μόλις που παρατηρείται στα μέσα ενημέρωσης, σε πλήρη αντίθεση με την επίγνωση όλου του κόσμου για τρομοκρατημένους και σοκαρισμένους Ισραηλινούς πολίτες.

Ενώ χώρες στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική μνημόνευαν στρατιωτικές απώλειες παρελθόντων και σύγχρονων πολέμων την 11^η Νοεμβρίου, το Ισραήλ στόχευε προς τον άμαχο πληθυσμό.

Στις 12 Νοεμβρίου, ξυπνώντας στο ξεκίνημα μιας νέας εβδομάδας, οι αναγνώστες κατά το πρωινό τους κατακλύστηκαν από συγκινητικούς απολογισμούς παρελθόντων και σύγχρονων απωλειών σε στρατιωτικό προσωπικό. Υπήρξε όμως καθόλου ή μικρή αναφορά στο γεγονός ότι η πλειονότητα των θυμάτων των σύγχρονων πολέμων , είναι άμαχος πληθυσμός. Επίσης, δεν έγινε σχεδόν καμία αναφορά κατά το πρωινό της 12^ης Νοεμβρίου, περί των στρατιωτικών επιθέσεων στην Γάζα, που συνεχίστηκαν σε όλη τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου.

Ένας βιαστικός έλεγχος το επιβεβαιώνει για το CBC, την Globe and Mail, την Montreal’s Gazette και την Toronto Star του Καναδά. Εξίσου και για τους New York Times και το BBC.

Σύμφωνα με την αναφορά του Παλαιστινιακού Κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα [the Palestinian Centre for Human Rights (PCHR)] την Κυριακή στις 11 Νοεμβρίου, 5 Παλαιστίνιοι άμαχοι συμπεριλαμβανομένων 3 παιδιών, σκοτώθηκαν στη λωρίδα της Γάζας τις προηγούμενες 72 ώρες, επιπλέον των 2 Παλαιστινίων που ήταν προσωπικό ασφαλείας.  Τέσσερις από τους θανάτους συνέβησαν σαν αποτέλεσμα βολών του ισραηλινού πυροβολικού που έριξαν βλήματα σε νεαρά παιδιά που έπαιζαν ποδόσφαιρο.  Επιπλέον, 52 άμαχοι τραυματίστηκαν, εκ των οποίων 6 ήταν γυναίκες και 12 ήταν παιδιά. (Από την ώρα που ξεκινήσαμε να συντάσσουμε αυτό το κείμενο, ο αριθμός των νεκρών Παλαιστινίων έχει αυξηθεί και συνεχίζει να αυξάνεται.)

Άρθρα τα οποία πραγματικά κάνουν αναφορά στους θανάτους εστιάζουν υπερβολικά στους σκοτωμούς μελών του Παλαιστινιακού προσωπικού ασφαλείας. Για παράδειγμα, ένα άρθρο του Associated Press που δημοσιεύτηκε στο δελτίο διεθνών ειδήσεων του CBC (CBC World News) στις 13 Νοεμβρίου με τίτλο «το Ισραήλ εξετάζει το ενδεχόμενο επανάληψης  στοχευμένων δολοφονιών των αγωνιστών της Γάζας», δεν αναφέρει απολύτως τίποτα σχετικά με θανάτους αμάχων και τραυματισμούς. Απεικονίζει τους σκοτωμούς σα «στοχευμένες δολοφονίες». Το γεγονός ότι οι απώλειες ήταν συντριπτικά στην πλευρά των αμάχων, υποδεικνύει ότι το Ισραήλ δεν ασχολείται και τόσο με «στοχευμένες» δολοφονίες, όσο με «συλλογικές» δολοφονίες, διαπράττοντας έτσι για μια ακόμα φορά το έγκλημα της συλλογικής τιμωρίας.

Ένα ακόμη άρθρο του AP στις ειδήσεις του CBC στις 12 Νοέμβρη αναφέρει «εκτόξευση ρουκέτας από τη Γάζα αυξάνει την πίεση στην κυβέρνηση του Ισραήλ». Φιλοξενεί μια φωτογραφία μιας Ισραηλινής που κοιτάζει μια τρύπα στο ταβάνι του σαλονιού της. Και πάλι, καμία εικόνα ή αναφορά των πολυάριθμων αιμορραγούντων θυμάτων ή πτωμάτων στη Γάζα. Στην ίδια γραμμή κινείται ,ένας τίτλος του BBC τη 12^η Νοεμβρίου που  αναφέρει ότι «το Ισραήλ χτυπήθηκε από νέα ομοβροντία πυραύλων από τη Γάζα». Παρόμοιες τάσεις μπορούν να παρουσιαστούν και για Ευρωπαϊκές mainstream εφημερίδες.

Τα ειδησεογραφικά άρθρα εστιάζουν υπερβολικά στις ρουκέτες που έχουν εκτοξευθεί από τη Γάζα, καμία από τις οποίες δεν προκάλεσε ανθρώπινες απώλειες. Αυτό στο οποίο δεν εστιάζουν είναι τα σφυροκοπήματα και οι βομβαρδισμοί της Γάζας, που είχαν ως αποτέλεσμα πολυάριθμους σοβαρούς και θανατηφόρους τραυματισμούς. Δε χρειάζεται να είσαι ειδικός της επιστήμης των Μέσων για να καταλάβεις ότι αυτό που αντιμετωπίζουμε είναι στην καλύτερη των περιπτώσεων κακής ποιότητας και “ανεστραμμένη” δημοσιογραφία  και στη χειρότερη εκούσια ανέντιμη χειραγώγηση του αναγνωστικού κοινού.

Επί πλέον, άρθρα που πραγματικά μνημονεύουν τις απώλειες των Παλαιστινίων στη Γάζα, σταθερά αναφέρουν ότι οι ισραηλινές επιχειρήσεις είναι σε απάντηση των ρουκετών από τη Γάζα και τον τραυματισμό Ισραηλινών στρατιωτών. Όμως, το χρονολόγιο των γεγονότων της πρόσφατης έξαρσης ξεκίνησε στις 5 Νοεμβρίου, όταν ένα αθώος, όπως φαίνεται με διανοητικά προβήματα 20χρονος, ο Ahmad al-Nabaheen, πυροβολήθηκε όταν περιπλανήθηκε κοντά στα σύνορα. Οι γιατροί έπρεπε να περιμένουν 6 ώρες, ώστε να τους επιτραπεί να τον μεταφέρουν από εκεί και υποψιάζονται ότι μπορεί και να κατέληξε εξαιτίας αυτής της καθυστέρησης.

Τότε, στις 8 Νοεμβρίου, ένα 13χρονο αγόρι που έπαιζε ποδόσφαιρο μπροστά από το σπίτι του, σκοτώθηκε από πυρά από τις Δυνάμεις Κατοχής των Ισραηλινών (Israeli Occupation Forces – IOF) οι οποίες είχαν προωθηθεί μέσα σε περιοχή της Γάζας με τανκς αλλά και με ελικόπτερα. Ο τραυματισμός 4 Ισραηλινών στρατιωτών στα σύνορα τη 10^η Νοεμβρίου ήταν συνεπώς ήδη μέρος μιας αλυσίδας γεγονότων όπου άμαχοι της Γάζας είχαν ήδη σκοτωθεί και δεν ήταν το γεγονός που την πυροδότησε.

Εμείς, οι υπογραφόμενοι, πρόσφατα επιστρέψαμε από μια επίσκεψη στη λωρίδα της Γάζας. Κάποιοι από εμάς πλέον έχουν συνδεθεί με Παλαιστίνιους που ζουν στη Γάζα, μέσω των «κοινωνικών δικτύων». Για δυο συνεχείς νύχτες, οι Παλαιστίνιοι στη Γάζα εμποδίστηκαν να κοιμηθούν, μέσω συνεχών συμπλοκών από drones, F16 και άνευ διακρίσεως βομβαρδισμούς διαφόρων στόχων μέσα στην πυκνοκατοικημένη λωρίδα της Γάζας.    Η πρόθεση που κρύβεται πίσω από αυτό, είναι ξεκάθαρα η τρομοκράτηση του πληθυσμού, με επιτυχία μάλιστα, όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε από τις αναφορές των φίλων μας. Αν δεν ήταν οι αναρτήσεις στο Facebook, δε θα γνωρίζαμε τον βαθμό τρόμου που ένιωσαν οι απλοί  Παλαιστίνιοι άμαχοι στην Γάζα. Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την επίγνωση που υπάρχει παγκοσμίως για τους τρομοκρατημένους και σοκαρισμένους Ισραηλινούς πολίτες.

Ένα απόσπασμα μιας αναφοράς που έστειλε ένας Καναδός γιατρός που έτυχε να βρίσκεται στη Γάζα και βοήθησε στα επείγοντα περιστατικά σε νοσοκομείο της Shifa το Σαββατοκύριακο, αναφέρει: «οι τραυματίες ήταν όλοι άμαχοι με πολλαπλά διαμπερή τραύματα από εκρηκτικές οβίδες: εγκεφαλικές βλάβες, τραυματισμούς στο λαιμό, αίμο – πνευμοθώρακα, περικαρδιακό επιπωματισμό, ρήξη σπλήνας, διάτρηση σπλάχνων, αποκοπή άκρων, τραυματικούς ακρωτηριασμούς. Όλα αυτά χωρίς ιατρικά μέσα παρακολούθησης, λίγα μόνο στηθοσκόπια, ένα μηχάνημα υπερήχων. … Πολλοί άνθρωποι με σοβαρούς τραυματισμούς αλλά που δεν κινδύνευε η ζωή τους, εστάλησαν πίσω στα σπίτια τους για να επανεκτιμηθεί η κατάστασή τους το πρωί, εξαιτίας του μεγάλου όγκου των περιστατικών. Τα διαμπερή τραύματα από τις εκρηκτικές οβίδες ήταν ιδιαίτερα τρομακτικά.  Μικροσκοπικές πληγές με τεράστια εσωτερικά τραύματα. … . Υπήρχε μόνο ελάχιστη μορφίνη για αναλγησία.»

Προφανώς τέτοιες σκηνές δεν είναι άξιες δημοσίευσης για τους  New York Times, το  CBC, ή το BBC.

Η προκατάλλειψη και η κακοήθεια σε σχέση με την καταπίεση των Παλαιστινίων δεν είναι κάτι νέο στα Δυτικά Μέσα και έχει τεκμηριωθεί ευρέως. Παρ’ όλα αυτά, το Ισραήλ συνεχίζει τα εγκλήματά του κατά της ανθρωπότητας, με πλήρη συναίνεση και οικονομική, στρατιωτική και ηθική στήριξη από τις κυβερνήσεις μας, των ΗΠΑ, του Καναδά και της ΕΕ.

Ο Νετανιάχου αυτή την ώρα συγκεντρώνει δυτική διπλωματική στήριξη για επιπρόσθετες επιχειρήσεις στη Γάζα, πράγμα που μας κάνει να ανησυχούμε ότι άλλη μια επιχείρηση «Χυτός Μόλυβδος» μπορεί να βρίσκεται στον ορίζοντα. Μάλιστα, τα πολύ πρόσφατα γεγονότα επιβεβαιώνουν ότι μια τέτοια κλιμάκωση έχει ήδη ξεκινήσει, καθώς ο σημερινός αριθμός νεκρών ανεβαίνει. Η έλλειψη εκτενούς δημόσιας κατακραυγής για αυτά τα εγκλήματα είναι μια άμεση συνέπεια του συστηματικού τρόπου με τον οποίο τα γεγονότα αποκρύπτονται και/ή του στρεβλού τρόπου με τον οποίο αυτά τα εγκλήματα απεικονίζονται.

Θέλουμε να εκφράσουμε την οργή μας για την κατακριτέα κάλυψη αυτών των πράξεων από τα  mainstream μέσα ενημέρωσης.

Καλούμε τους δημοσιογράφους σε όλο τον κόσμο που εργάζονται για εταιρικά μέσα ενημέρωσης, να αρνηθούν να γίνουν όργανα αυτής της συστηματικής πολιτικής της μεταμφίεσης. Καλούμε τους πολίτες να ενημερώνονται οι ίδιοι μέσω ανεξάρτητων μέσων και να εκφράσουν τη συνείδησή τους με όποιο μέσο είναι προσιτό σε αυτούς.

Hagit Borer, ΗΠΑ
Antoine Bustros, Καναδάς
Noam Chomsky, ΗΠΑ
David Heap, Καναδάς
Stephanie Kelly, Καναδάς
Máire Noonan, Καναδάς
Philippe Prévost, Γαλλία
Verena Stresing, Γαλλία
Laurie Tuller, Γαλλία

****

Αναδημοσίευση από το την Stop the War Coallition , αρχική δημοσίευση στη rabble.ca

Στήλη βιβλικού νέφους...

του Gilad Atzmon, μεταφραση απο το Περγαδι...

Για άλλη μια φορά μαθαίνουμε σήμερα ότι στο εβραϊκό κράτος, το αίμα των γκογίμ (των αλλοεθνών, των μη ισραηλιτών, Έξοδος 34:24) μεταφράζεται σε πολιτική εξουσία. Για να κερδίσει τις εκλογές στο Ισραήλ,ο  Βενιαμίν Νετανιάχου αισθάνεται την ανάγκη να εμφανιστεί μπροστά στον Ισραηλινό ψηφοφόρο με μια μεγάλη στήλη πτωμάτων Παλαιστινίων.
Όπως και οι προηγούμενες περιπτώσεις πράξεων γενοκτονίας από τον ισραηλινό στρατό, IDF, έτσι και η σημερινή στρατιωτική επιχείρηση που ονομάζεται Pillar of Cloud ("Στήλη νέφους"), έχει και μια βιβλική χροιά. Στην Έξοδο 13:21-22, θα βρείτε τα εξής: " Και ο Κύριος πορευόταν μπροστά απ' αυτούς, την ημέρα σε στήλη νεφέλης, για να τους οδηγεί στον δρόμο· και τη νύχτα, σε στήλη Φωτιάς, για να Τους φέγγει· ώστε να οδοιπορούν ημέρα και νύχτα "

Προφανώς, η σημερινή ισραηλινή δολοφονική επίθεση εναντίον αμάχων είναι συνεπής με την κοσμική σιωνιστική ερμηνεία της Παλαιάς Διαθήκης. "... Θα τους πατάξεις· θα τους εξολοθρεύσεις κατά κράτος· δεν θα κάνεις συνθήκη μαζί τους ούτε θα δείξεις σ' αυτούς έλεος·" (Δευτερονόμιο 7:1-2). Αυτή τη φορά, όμως, δεν είναι ο Θεός αυτός που επέλεξε να οδηγήσει το λαό του. Είναι ένας εγκληματίας πολέμου δημοκρατικά εκλεγμένος, που επιλέχθηκε από τον περιούσιο λαό του Θεού.

Ορισμένα "προοδευτικά" μυαλά ανάμεσά μας επιμένουν ότι δεν πρέπει να αναφερόμαστε ποτέ στην εβραϊκότητα  του "εβραϊκού κράτους". Φοβάμαι όμως, ότι, αν πάρουμε υπόψη το επίπεδο της αναδυόμενης ισραηλινή βαρβαρότητας και κάποια χαρακτηριστικά με σαφή βιβλική χροιά, η κριτική αυτή στάση είναι αναπόφευκτη.
Πηγη...[--->]

Δέκα κορυφαίοι μύθοι σχετικά με την ισραηλίτικη επίθεση στη Γάζα...

la scapigliata...

Μετάφραση από το blog Informed Comment του καθηγητή Ιστορίας του Michigan Juan Cole (11/17/2012 )

1. Τα ισραηλινά γεράκια παρουσιάζουν τους εαυτούς τους, σαν να έχουν εμπλακεί σε μια “ειρηνευτική διαδικασία”, στην οποία η Χαμάς αρνείται να συμμετάσχει. Στην πραγματικότητα το Ισραήλ έχει αρνηθεί να σταματήσει τον εποικισμό και την κλοπή παλαιστινιακής γης για όσον καιρό χρειάζεται, έτσι ώστε να γίνει οποιαδήποτε παραγωγική διαπραγμάτευση. Το Τελ Αβίβ ανακοινώνει τακτικά μονομερώς καινούριο εποικισμό στην παλαιστινιακή Δυτική Όχθη. Δεν υπάρχει ειρηνευτική διαδικασία. Πρόκειται για Ισραηλινή και Αμερικανική απάτη. Το να μιλάς για ειρηνευτική διαδικασία δίνει κάλυψη στους Ισραηλίτες εθνικιστές, οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να αρπάξουν όλα όσα έχουν οι Παλαιστίνιοι και να τους μετατρέψουν (πάλι) σε πένητες πρόσφυγες .

2. Πράξεις σαν την επίθεση στη Γάζα, δεν πετυχαίνουν κάποιον αληθινό μακροχρόνιο στρατηγικό σκοπό. Εξαπολύονται, έτσι ώστε οι Ισραηλίτες να είναι οι πρώτοι που θα εκμεταλλευτούν σημαντικούς πόρους. Το να κουνάς απειλητικά σπαθιά προς τους Παλαιστίνιους δημιουργεί μία πρόφαση για περαιτέρω κλοπή γαιών και εποικισμό σε παλαιστινιακή γη. Η μιλιταριστική δράση εναντίον των ανθρώπων της Γάζας είναι μια τακτική αντιπερισπασμού : ο αληθινός στόχος είναι το Μεγάλο Ισραήλ, μία επιβεβαίωση της ισραηλινής κυριαρχίας πάνω σε όλες τις περιοχές, οι οποίες κάποτε περιλαμβάνονταν στην Βρετανική Εντολή της Παλαιστίνης.
3. Τα ισραηλινά γεράκια παρουσιάζουν τον επιθετικό τους πόλεμο σαν “αυτοάμυνα”. Αλλά ο αρχιραββίνος του Ηνωμένου Βασιλείου παραδέχτηκε μπροστά στην κάμερα ότι η επίθεση στη Γάζα “είχε κάτι να κάνει με το Ιράν“.
4. Τα γεράκια του Ισραήλ δαιμονοποιούν τους Παλαιστίνιους της Γάζας σαν “κακούς γείτονες”, οι οποίοι δεν αποδέχονται το Ισραήλ. Αλλά το 40% των κατοίκων της Γάζας είναι πρόσφυγες, που κατά κύριο λόγο μένουν σε προσφυγικές κατασκηνώσεις,  από οικογένειες της Παλαιστίνης προ του 1948, που ζουν εκεί για χιλιετίες.

Εκδιώχθηκαν από αυτό που τώρα είναι το Ισραήλ στην σιωνιστική εθνοκάθαρση του 1948. Τώρα ισραηλίτες μένουν στα σπίτια τους και καλλιεργούν τη γη τους, και ποτέ δεν πλήρωσαν καμία αποζημίωση για τα εγκλήματα που διέπραξαν προς αυτούς.. [pdf] ” Η αποτυχία του Ισραήλ στο να αποζημιώσει τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες εδώ και έξι δεκαετίες είναι σφοδρή παραβίαση του διεθνούς δικαίου.” Το Ισραήλ δεν αποδέχεται το δικαίωμα ύπαρξης στην Παλαιστίνη, αν και απαιτεί συνεχώς όλοι, ακόμα και οι εκτοπισμένοι και κατεχόμενοι Παλαιστίνιοι να αναγνωρίσουν το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ. 


5. Τα ισραηλινά γεράκια και οι Αμερικάνοι κλώνοι τους παρουσιάζουν τη Γάζα σαν ένα ξένο, εχθρικό κράτος, με το οποίο το Ισραήλ βρίσκεται σε πόλεμο. Στην πραγματικότητα, η λωρίδα της Γάζας είναι μια μικρή περιοχή 1,7 εκατομμυρίων ανθρώπων, η οποία βρίσκεται υπό τη στρατιωτική κατοχή του Ισραήλ (κάτι στο οποίο συμφωνούν και τα Ηνωμένα Έθνη και άλλοι διεθνείς οργανισμοί). Οι Ισραηλινοί δεν της επιτρέπουν να έχει ούτε λιμάνι, ούτε αεροδρόμιο, ούτε να εξάγει τα περισσότερα από όσα παράγει. Οι Παλαιστίνιοι δεν μπορούν να δουλέψουν στο ένα τρίτο περίπου της γης της, η οποία διατηρείται από τους Ισραηλινούς σαν ζώνη ασφαλείας. Σαν κατεχόμενη περιοχή καλύπτεται από τους Κανονισμούς της Χάγης του 1907 και από το Τέταρτο Συνέδριο της Γενεύης του 1949, σχετικά με τη μεταχείριση των κατεχόμενων πληθυσμών από τον στρατιωτικό κατακτητή. Ο βομβαρδισμός χωρίς διακρίσεις κατεχόμενων περιοχών από τον κατακτητή είναι ξεκάθαρα παράνομο στο διεθνές δίκαιο.
6. Τα ισραηλινά γεράκια βλέπουν τους εαυτούς τους σαν θύματα εξαγριωμένων Παλαιστινίων από τη Γάζα. Αλλά το Ισραήλ όχι μόνο έχει κρατήσει τους Παλαιστίνιους της Γάζας στο μεγαλύτερο υπαίθριο σωφρονιστικό ίδρυμα του κόσμου, τους έχει θέσει κάτω από έναν παράνομο αποκλεισμό, ο οποίος για κάποια χρόνια είχε ως σκοπό, το να μειώσει τη διατροφή τους, χωρίς να τους λιμοκτονήσει εντελώς. Έγραψα παλιότερα :

“Ο αποκλεισμός στα τρόφιμα έχει πραγματικά αποτελέσματα. Περίπου 10% των παλαιστίνιων παιδιών στη Γάζα κάτω των 5 χρονών, έχουν πρόβλημα με την ανάπτυξη τους λόγω της κακής διατροφής. Μία πρόσφατη [pdf] αναφορά από το Save the Children and Medical Aid for Palestinian βρήκε ότι η αναιμία είναι ευρέως διαδεδομένη, και πλήττει πάνω από τα δύο τρίτα των νεογνών, 58,6 % των παιδιών σχολικής ηλικίας, και πάνω από ένα τρίτο των εγγύων.”

Αν κάποια ξένη δύναμη περικύκλωνε το Ισραήλ, κατέστρεφε το λιμάνι της Χάιφα και το αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ, και εμπόδιζε τις ισραηλίτικες εξαγωγές, τί νομίζετε ότι θα έκαναν οι Ισραηλίτες; Ω, έχετε δίκαιο, είναι αγενές το να βλέπεις τους Παλαιστίνιους και τους Ισραηλινούς σαν ισότιμα ανθρώπινα όντα.
7. Τα ισραηλινά γεράκια δαιμονοποιούν τους κατοίκους της Γάζας σαν ακόλουθους της Χαμάς, ένα στρατιωτικό κόμμα της  μουσουλμανικής θρησκόληπτης δεξιάς. Αλλά οι μισοί Παλαιστίνιοι στη Γάζα είναι ανήλικοι, δεν ψήφισαν ποτέ για τη Χαμάς και δεν μπορούν να τεθούν συλλογικά υπεύθυνοι για αυτό το κόμμα.
8. Τα ισραηλινά γεράκια δικαιολογούν την επιθετικότητα τους προς τους Παλαιστίνιους ως αυτοάμυνα. Αλλά το Ισραήλ είναι μια χώρα 7,5 εκατομμυρίων ανθρώπων με τανκς, θωρακισμένα οχήματα, πυροβολικό, οπλισμένα ελικόπτερα , F-16 και F-18, συν 400 πυρηνικές κεφαλές. Η Γάζα είναι μια μικρή κατεχόμενη περιοχή των 1,7 εκατομμυρίων, η οποία δεν έχει βαρύ οπλισμό, αλλά μερικά παλιά όπλα και μερικές αρκετά αναποτελεσματικές ρουκέτες. (Οι Ισραηλινοί λένε ότι εκατοντάδες ρουκέτες εκτοξεύτηκαν στο Ισραήλ από τη Γάζα το 2012, αλλά μέχρι την πρόσφατη επίθεση του Ισραήλ δεν σκότωσαν ούτε έναν ισραηλινό, αν και τραυμάτισαν αρκετούς τον τελευταίο Μάρτιο, όταν οι αψιμαχίες μεταξύ των Παλαιστινίων και των Ισραηλινών κορυφώθηκαν). Η Γάζα είναι τόση  απειλή για το Ισραήλ, όση το Transkei για το απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής.  Όσον αφορά τις αυθεντικές ασύμμετρες απειλές από τη Γάζα προς το Ισραήλ, θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν δίνοντας στους Παλαιστίνιους ένα κράτος και σταματώντας τον αποκλεισμό που τους έχει επιβληθεί, ή στο χειρότερο σενάριο αντιτρομοκρατία, που θα επικεντρώνεται στους τρομοκράτες αντί για βομβαρδισμούς χωρίς διάκριση.
9. Τα γεράκια του Ισραήλ επιμένουν στο ότι προκλήθηκαν για την επίθεση. Αλλά στην πραγματικότητα ο Ahmad Jabari, ο αρχηγός της Χαμάς, τον οποίο δολοφόνησαν οι Ισραηλινοί νωρίτερα αυτή τη βδομάδα, είχε ξεκινήσει  συνομιλίες με τους Ισραηλινούς σχετικά με ανακωχή. Δολοφονίες που συμβαίνουν με το πρόσχημα έναρξης ειρηνευτικών συνομιλιών εγγυούνται ότι δεν θα ξαναγίνουν ειρηνευτικές συνομιλίες.
10. Αν και τα περισσότερα αμερικάνικα μέσα χειροκροτούν το κόμμα Λικούντ , στην πραγματικότητα ο κόσμος ολοένα και περισσότερα έχει βαρεθεί την επιθετικότητα του Ισραήλ.