Ο γόρδιος δεσμός του Μαξίμου: Ούτε κόβεται, ούτε λύνεται. Σπάει!

Του Θόδωρου Μιχόπουλου, απο την Εποχη...

Οι τε­λευ­ταίες η­μέ­ρες φα­ντά­ζουν νε­κρές α­πό γε­γο­νό­τα και ε­ξε­λί­ξεις. Τα πρω­το­σέ­λι­δα των α­μή­χα­νων ε­φη­με­ρί­δων δεν συ­νέ­πε­σαν ού­τε μια μέ­ρα, ε­νώ στα [κα­θο­δη­γού­με­να] κα­νά­λια κυ­ριάρ­χη­σε το θέ­μα της Χρυ­σής Αυ­γής, με τον Κα­σι­διά­ρη να πυ­ρο­βο­λεί πι­να­κί­δες και τα μέ­λη της να χαι­ρε­τούν να­ζι­στι­κά –έ­κα­ναν και… πάρ­τι, ό­πως ι­σχυ­ρί­ζο­νται, ό­που ντύ­νο­νταν ως μέ­λη της Κου Κλουξ Κλαν! Την Τρί­τη, μά­λι­στα, τα Νέ­α εί­χαν ως πρω­το­σέ­λι­δο το θαύ­μα της… Κα­νά: 700 με 800 ά­το­μα χω­ρά­ει το θέ­α­τρο Ακρο­πό­λ, ό­που έ­γι­νε η εκ­δή­λω­ση των «58», 3.000 ά­το­μα εί­δε πρω­το­σέ­λι­δα η ε­φη­με­ρί­δα ε­νώ στις μέ­σα σε­λί­δες χα­μή­λω­σε τον πή­χη, ή­ταν «πά­νω α­πό 2.000» έ­γρα­φε. Δύ­σκο­λοι και­ροί για πρί­γκι­πες…

Δύ­σκο­λη ε­πα­νεκ­κί­νη­ση

Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, ό­μως, εί­ναι τε­λείως δια­φο­ρε­τι­κή. Οι ση­μα­ντι­κές [υ­πό­γειες] διερ­γα­σίες «τα­κτο­ποίη­σης» των προ­βλη­μά­των με­τα­ξύ τρόι­κας και συ­γκυ­βέρ­νη­σης, κά­τω α­πό την πίε­ση και κού­ρα­ση της κοι­νω­νίας, έ­χουν ο­δη­γη­θεί σε «φρα­κά­ρι­σμα». Κρί­θη­κε, λοι­πόν, α­πα­ραί­τη­τη μια «ε­πα­νεκ­κί­νη­ση» της συ­νερ­γα­σίας τους, ό­χι ως προς την αλ­λα­γή των σκλη­ρών μέ­τρων –τα ο­ποία δεν φαί­νε­ται να χα­λα­ρώ­νου­ν- αλ­λά ως προς τη χρο­νι­κή πε­ρίο­δο που αυ­τά θα υ­λο­ποιη­θούν. Δια­φω­νίες της τρόι­κας με την συ­γκυ­βέρ­νη­ση υ­πάρ­χουν, κόκ­κι­νες γραμ­μές α­πό τα κόμ­μα­τα της συ­γκυ­βέρ­νη­σης δεν υ­πάρ­χουν. Επι­χει­ρεί­ται, λοι­πόν, έ­νας χρο­νι­κός «συμ­βι­βα­σμός» με την τρόι­κα που προ­κα­λεί α­ντι­δρά­σεις στην κοι­νω­νία, ό­πως και στα κόμ­μα­τα τη συ­γκυ­βέρ­νη­σης που, πλέ­ον, κι­νού­νται σε τε­ντω­μέ­νο σχοι­νί.

Οι τρεις "ήττες" του Αλέξη Τσίπρα...

Θεόδωρος Μιχόπουλος, απο την Αυγη...

Άλλοι είδαν «γκάφα ή μπλόφα», κάποιοι διαπιστώνουν ότι «κανέναν άσο δεν είχε τελικά κρυμμένο στο μανίκι του ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας». Κανάλια και δημοσιογράφοι εκτίμησαν ότι η αποχώρηση της Θ. Τζάκρη είχε προεξοφληθεί και άρα ούτε στο ελάχιστο δεν επηρεάζει την συγκυβέρνηση, ενώ, «εμπιστευτικά», άλλοι, επισημαίνουν ότι «όταν αποφασίσεις να πετάξεις το γάντι, υπάρχει πάντα ένα ενδεχόμενο ο άλλος να το σηκώσει». Το κοινό συμπέρασμα των περισσοτέρων αναμενόμενο: «Σοβαρή ήττα Τσίπρα στη συζήτηση για την πρόταση μομφής».

Η πρώτη "ήττα"

Τι μπορεί, όμως, να αλλάξει ή, πολύ περισσότερο, να ανατρέψει μια πρόταση δυσπιστίας; Στον ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον, ποτέ και κανείς δεν έχει την αυταπάτη ότι μπορεί να πέσει μια κυβέρνηση από πρόταση μομφής ή από μια κεντρική πολιτική σύγκρουση μέσα στη Βουλή, όπως αυτή που διεξήχθη. Ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας, άλλωστε, έχει κατ' επανάληψη τονίσει [τελευταία στις 15.09.13] ότι «αυτή η κυβέρνηση θα πέσει μέσα από τους αγώνες των εργαζομένων, τους αγώνες των ανέργων, της νέας γενιάς και όχι μέσα από συζητήσεις, όσο και αν αυτές είναι σημαντικές, δεν το υποτιμώ, μέσα στο Κοινοβούλιο». Τότε; Τι περίμενε ο ΣΥΡΙΖΑ που δεν απεκόμισε με αποτέλεσμα να υποστεί... ήττα;
Οι πανηγυρισμοί της Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ ότι η μομφή είναι ένα μεγάλο δώρο αντικαταστάθηκαν μετά την ψηφοφορία από αμήχανες δηλώσεις και προβληματισμό για το μέλλον τους. Δεν ήταν μόνο το «ναι» στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ της Θ. Τζάκρη, που «ψάχνει ένα καλύτερο μέλλον» [Νέα, 12.11.13], αλλά γιατί οι 153 ψήφοι που απέσπασε η συγκυβέρνηση δεν είναι σίγουρες. Το Μαξίμου συνειδητοποίησε ότι την επόμενη φορά -και θα υπάρξουν πολλές «επόμενες φορές» μέχρι το τέλος του έτους: φόροι στα ακίνητα, πλειστηριασμοί, εξεταστική για υποβρύχια, προϋπολογισμός- οι απώλειες μπορεί να είναι μεγαλύτερες. Για «ψήφο επώδυνης ανοχής» μίλησε ο Θ. Μωραΐτης, για «ψήφο με υφαρπαγή» ο Κ. Σκανδαλίδης, ενώ ο Μ. Κασσής δηλώνει ότι δεν θα ψηφίσει τον νόμο για τα ακίνητα όπως είναι στο σχέδιο - «Δεν δίνω λευκή επιταγή», είπε ο βουλευτής Ιωαννίνων. Αυτή, λοιπόν, είναι η πρώτη ήττα του Αλ. Τσίπρα: Η διαγραφή της Θ. Τζάκρη και οι διαφοροποιήσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ!

Η ηγεμονία των δρόμων...

Θεόδωρος  Μιχόπουλος, απο την Αυγη...

Η έκθεση του ΔΝΤ, που κάνοντας «αυτοκριτική» αποδομεί τα Μνημόνια, δεν αφορά το παρελθόν, αλλά κυρίως το παρόν και το άμεσο μέλλον σε Ελλάδα και Ευρωζώνη - γι' αυτό και ανησυχούν Μαξίμου και Βρυξέλλες. Το ΔΝΤ, με επίσημα στοιχεία, «κουρεύει» το success story του Αντ. Σαμαρά επηρεάζοντας άμεσα τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας και δημιουργώντας φόβο για συγκρότηση μετώπου κατά της λιτότητας στις χώρες του Νότου. Ουσιαστικά αποκαλύπτει ότι τα μέτρα που επέβαλε η τρόικα στην Ελλάδα δεν αφορούσαν τη σωτηρία της, αλλά την εξασφάλιση των τραπεζών της Ευρωζώνης που ήταν εκτεθειμένες σε ελληνικά ομόλογα.

Απεμπλοκή με απόνερα

Η αργοπορημένη «αυτοκριτική» του ταμείου, η «μεταμέλειά» του για τη λιτότητα που έχει προκαλέσει με την πολιτική του και το «σοκ» από την ανεργία που ξεπερνά το 27%, δεν στοχεύει σε αναπροσανατολισμό της πολιτικής του, αλλά σε εσωτερικά παιχνίδια με την Κομισιόν. Η ίδια η Κρ. Λαγκάρντ, άλλωστε, την ώρα που το ΔΝΤ εξέφραζε... μετάνοια επεσήμαινε ότι «δεν είναι η ώρα να χαλαρώσουν οι προσπάθειες που έχουν γίνει από τον ελληνικό λαό» [συνέντευξη στη ΝΕΤ]. Η «μετάνοια» του ΔΝΤ και «οι θρήνοι πολλών αξιωματούχων της Ε.Ε. θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα αν συνοδεύονταν από το αυτονόητο επόμενο βήμα: την άμεση αποχώρηση του ΔΝΤ από την Ελλάδα» [Ν. Χριστοδουλάκης, Βήμα, 09.06.13].
Ο στόχος της σύγκρουσης με την Κομισιόν, που προκάλεσε το ίδιο το ΔΝΤ με τη «διαρροή» της έκθεσής του, αποσκοπεί στο να πιέσει, εκθέτοντας ταυτόχρονα, την Ευρωζώνη να αλλάξει γραμμή πλεύσης, να καθιερώσει ευρωομόλογα και να βοηθήσει στο κούρεμα του χρέους προκειμένου να καταστεί βιώσιμο - «Το ΔΝΤ νίπτει τας χείρας του και ρίχνει τα απόνερα στις πλάτες της Ευρώπης», δηλώνει ο Όλι Ρεν.
Και η Γερμανία, με τη σειρά της, εκβιάζει [δημοσίευμα Der Spiegel] ότι σε περίπτωση κουρέματος το Βερολίνο θα διακόψει τη βοήθεια προς την Αθήνα! «Δεν υπάρχει δέσμευση των κρατών της Ευρωζώνης για μια νέα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους», δηλώνει ο Β. Σόιμπλε [εφημερίδα Der Handelsblatt], ενώ αναλυτές διαβλέπουν ότι είναι πολύ πιθανόν το ΔΝΤ, λόγω και των πιέσεων από τα μέλη του, να μεθοδεύει την απεμπλοκή του από την Ελλάδα.

Καταρρέει το success story

Το χρέος, ωστόσο, παρά τα δημοσιονομικά μέτρα σκληρής λιτότητας και το κούρεμα του 2012, ποτέ δεν θα καταστεί βιώσιμο όσο συνεχίζεται η ύφεση. Η πολιτική της Ν.Δ. φέρνει νέα Μνημόνια, που δημιουργούν και άλλα μέτρα που επιτείνουν και άλλο την ύφεση - το σπιράλ της κρίσης. Όλοι αναγνωρίζουν ότι το πρόγραμμα δεν βγαίνει και απαιτούνται άλλα 11,1 δισ. ευρώ για τη διετία 2014-2015 [4,6 δισ. για το 2014 και άλλα 6,4 δισ. για το 2015] και, φυσικά, νέα μέτρα. Το ΔΝΤ πιέζει να αποφασιστούν τον Σεπτέμβριο, με τους Γερμανούς να προσπαθούν να ηρεμήσουν την κατάσταση ενόψει των εκλογών τους, στις 22 Σεπτεμβρίου.
Η έκθεση, όμως, εκθέτει και το Μαξίμου. Διαψεύδει τα περί δυνατοτήτων χαλάρωσης της λιτότητας και, παράλληλα, στριμώχνει την κυβέρνηση, που έχει εσωτερικές συγκρούσεις. Το success story του Αντ. Σαμαρά περί δυνατοτήτων χαλάρωσης καταρρέει, ενώ αποδομείται και η πολιτική της αντιπαράθεσης της συγκυβέρνησης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, αντί για μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, το ΔΝΤ πιέζει να καταργηθούν οι μειωμένοι ΦΠΑ που ισχύουν στα νησιά του Αιγαίου και να καθιερωθεί ένας ενιαίος συντελεστής ΦΠΑ για όλη τη χώρα στο 19% ή 21%, γεγονός που θα σημάνει αυξήσεις σε φάρμακα, νερό, φυσικό αέριο, είδη διατροφής, βιβλία, εφημερίδες, εισιτήρια αστικών συγκοινωνιών κ.λπ., και όχι μόνο στα νησιά.

Απόκτηση εμπειρίας...

Η συγκυβέρνηση θα πρέπει άμεσα να εξηγήσει στους πολίτες γιατί μετά τις αποκαλύψεις δεν ζητά αναδιαπραγμάτευση της πολιτικής λιτότητας που εφαρμόζεται, η οποία, όπως ομολογούν και οι ίδιοι οι «κατασκευαστές» της, οδηγεί σε αδιέξοδο και σε καταστροφή. Οι αποκαλύψεις του ΔΝΤ -που, ας μη θεωρηθεί φιλολαϊκό, εκβιάζει με θύμα πάλι την Ελλάδα- για τα Μνημόνια επιβεβαιώνουν την ορθότητα της γραμμής του ΣΥΡΙΖΑ, που επέμενε ότι η Ελλάδα αποτελεί το πειραματόζωο της Ευρώπης.
«Ήταν μια διαδικασία απόκτησης εμπειρίας», σημειώνει ο Όλι Ρεν. «Η Ελλάδα θυσιάστηκε στον βωμό του αποτυχημένου πειράματος του ευρώ» τιτλοφορεί άρθρο του ο Βρετανός πολιτικός Nigel Farage [του ακραίου συντηρητικού και λαϊκιστικού Κόμματος της Ανεξαρτησίας]. «Η έκθεση του ΔΝΤ για την Ελλάδα κάνει λάθος. Η Ε.Ε. τα έκανε ακόμη χειρότερα που καθυστέρησε πολύ τη χορήγηση βοήθειας στην Ελλάδα και την απόφαση για το κούρεμα του ελληνικού χρέους», σημειώνει ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ Σάιμον Τζόνσον [Bloomberg].
Η χώρα, όμως, παρά τις αποκαλύψεις, παραμένει όμηρος των σκληρών απαιτήσεων της τρόικας. Η συγκυβέρνηση αρκείται στον ρόλο του παρατηρητή, του καλού μαθητή, παρά την κατάσταση της χώρας, την κρισιμότητα των στιγμών - η έκθεση «είναι αντικειμενική», αρκέστηκε να δηλώσει ο Γ. Στουρνάρας χωρίς να ντραπεί...

Τα δεδομένα αλλάζουν

Το Μαξίμου προσδοκά ότι τα 50 δισ. ευρώ που πήγαν στις τράπεζες για την ανακεφαλαιοποίησή τους δεν θα καταχωρηθούν στο επίσημο χρέος. Γι' αυτό τον λόγο, άλλωστε, βρίσκεται στην Αθήνα και ο Ζ. Κλ. Γιούνκερ, που έχει αναλάβει ρόλο άτυπου διαμεσολαβητή για το νέο «κούρεμα» του χρέους και [πιθανή] απόσυρση των 50 δισ. από το δημόσιο χρέος. Όλα αυτά πρέπει να μετατεθούν για μετά τον Σεπτέμβριο και την, αναμενόμενη, επανεκλογή της Α. Μέρκελ.
Ώς τότε ο Αντ. Σαμαράς στήνει γέφυρες με τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης -«οι όποιες επιτυχίες είναι κοινές και τις πιστωνόμαστε όλοι μας»- και κλιμακώνει τις επιθέσεις προς τον ΣΥΡΙΖΑ μιλώντας [Κυριακή, προσυνέδριο Κεντρικής Μακεδονίας της Ν.Δ.] για «δηλητηριώδη λαϊκισμό», μήπως και η συζήτηση φύγει από την έκθεση του ΔΝΤ.
Ο Αντ. Σαμαράς, που εκβιάζει και με εκλογές ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜ.ΑΡ., έχει εναποθέσει όλες του τις ελπίδες στην τουριστική περίοδο και σε κάποια «μπόνους» από τους Γερμανούς από τον Οκτώβριο - ο Β. Σόιμπλε δήλωσε ότι θέλει να συμπεριλάβει Ελλάδα και Πορτογαλία, και όχι μόνο την Ισπανία, στο σχέδιο χορήγησης δανείων σε νέες επιχειρήσεις από γερμανικές τράπεζες [εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung]. Το Μαξίμου σε καμιά περίπτωση δεν θέλει να μπει σε διαδικασία εκλογών, αναζητεί νέους συμμάχους στον χώρο της Κεντροδεξιάς και διεύρυνση προς την Κεντροαριστερά [και τα δύο θα ξεκινήσουν σταδιακά από το συνέδριο].
Η έκθεση, όμως, αλλάζει τα δεδομένα. Και δίνει καινούργια, νέα ευκαιρία στον ΣΥΡΙΖΑ, που δικαιώνεται αναδρομικά ότι δεν προχωρά αυτή η πολιτική. Η έκθεση μπορεί να αποτελέσει την αρχή του τέλους της συγκυβέρνησης. Αρκεί ο ΣΥΡΙΖΑ, αρχής γενομένης από την εκδήλωση της Δευτέρας στο Σύνταγμα, να αποκτήσει και πάλι την ηγεμονία στους δρόμους...

Υπηρέτες αφεντάδων...

Του Θόδωρου Μιχόπουλου απο την Αυγη...

Τέλος εποχής. Το έχουν κατανοήσει και οι ίδιοι, ανεξάρτητα αν ο συμβιβασμός στο χθεσινό Eurogroup τους δώσει ανάσες ζωής. Οι «στιγμές θριάμβου» έχουν αντικατασταθεί από «συγκρατημένη αισιοδοξία» και το μόνο που διαρρέει το Μαξίμου είναι οι... τηλεφωνικές επαφές με στελέχη της Ε.Ε. Το κυρίαρχο πολιτικό και κομματικό σύστημα καρκινοβατεί, απομονωμένο από την κοινωνία.
Eίναι πλέον φανερό ότι Ευρωζώνη και τρόικα αντιμετωπίζουν τους Αντ. Σαμαρά, Ευ. Βενιζέλο και Φ. Κουβέλη, παρά τις εξευτελιστικές υποχωρήσεις τους, ως αναλώσιμους. Και οι τρεις τους παρακολουθούν άβουλοι τις εξελίξεις αναμένοντας την ελεημοσύνη της Α. Μέρκελ. Δεν είναι τυχαίο. Θεωρούν ότι η «εξουσία» τους εκπορεύεται από τη Γερμανίδα καγκελάριο, την τρόικα και τους δανειστές. Λειτουργούν στο όνομά τους και κάτω από τις εντολές τους συνεχίζουν ψέματα και εκβιασμούς.

Αμοιβαίος συμβιβασμός
Η προσωρινή λύση από το Eurogroup συντηρεί την υπάρχουσα κατάσταση που οδηγεί, σιγά - σιγά, σε αποσταθεροποίηση και άλλων χωρών της Ευρωζώνης, με την Ελλάδα να πλήττεται από την ύφεση, την κατάρρευση του συστήματος κοινωνικής προστασίας και την άνοδο των ναζιστών.
Η εκτίμηση για αμοιβαίο συμβιβασμό -πάντα σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας- έγινε βεβαιότητα μετά τις εκατέρωθεν δηλώσεις. «Τρέφω μεγάλες ελπίδες ότι θα μπορέσουμε να επιλύσουμε το ζήτημα της οικονομικής δόσης προς την Ελλάδα», δήλωνε την Παρασκευή η Άν. Μέρκελ διευκρινίζοντας ότι είναι «κατά οποιασδήποτε διαγραφής του χρέους και θέλω να βρεθεί μια άλλη λύση». Στην ίδια γραμμή και ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Πιέρ Μοσκοβισί (Κυριακή στο τηλεοπτικό δίκτυο BFMTV) εκτίμησε ότι «η Ε.Ε. βρίσκεται κοντά στη συμφωνία για το ελληνικό χρέος (...) Δεν γνωρίζω εάν θα υπάρξει η συμφωνία, γνωρίζω ωστόσο ότι αυτό είναι εφικτό, καθώς και ότι το επιθυμώ». «Θα εργαστούμε στην κατεύθυνση μιας λύσης που να είναι αξιόπιστη για την Ελλάδα, αυτό είναι το σημαντικό», δήλωσε η Κρ. Λαγκάρντ προσερχόμενη στη συνεδρίαση.
Παρέμβαση, όμως, είχαμε και από τη Μόσχα, που θεωρεί την κρίση στην Ε.Ε. «ως μια πολύ σοβαρή απειλή», σύμφωνα με τον Ρώσο πρωθυπουργό Ντμίτρι Μεντβέντεφ (Le Figaro), γιατί «η κατάσταση στη χώρα μας, σε ένα μεγάλο μέρος, εξαρτάται από το τι συμβαίνει στις οικονομίες της Ε.Ε.» καθώς «οι μισές εμπορικές συναλλαγές της Ρωσίας γίνονται με την Ε.Ε.». Και αφού επισημαίνει ότι «οι εταίροι μας στην Ευρώπη μοιάζουν να βρίσκονται ένα βήμα πριν από τη συμφωνία» τονίζει ότι «το σημαντικό είναι να μην αργήσουν πάρα πολύ».

Αλλαγή τακτικής
Η κρίση στην Ευρωζώνη, όμως, δεν τελείωσε. Και αν μέχρι τώρα αφορούσε την περιφέρεια (Ιρλανδία , Ελλάδα, Πορτογαλία, κ.λπ.) σήμερα «πέρασε» σε Γαλλία («ωρολογιακή βόμβα» χαρακτηρίζει την οικονομία της το Economist), ενώ ορισμένοι εκτιμούν ότι θα πληγεί και η ίδια η Γερμανία. Η οικονομία της Ευρωζώνης βρίσκεται σε καθοδική πορεία καθώς εισέρχεται στη βαθύτερη ύφεση από το 2009, ενώ αρνητικές είναι οι ενδείξεις και για τη Γερμανία.
Η ίδια, δηλαδή, η καρδιά της Ευρωζώνης βαδίζει προς την ύφεση. Παράλληλα, ΗΠΑ, Ιαπωνία, όπως και οι αναδυόμενες οικονομίες των BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική), δεν βρίσκονται σε οικονομική κατάσταση που να μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά την Ευρώπη -το αντίθετο. Το παγκόσμιο σύστημα, δηλαδή, δεν έχει την απαραίτητη χώρα / «ατμομηχανή» που θα τραβήξει και τις υπόλοιπες στην ανάπτυξη.
Οι Γερμανοί το βλέπουν, έστω και καθυστερημένα. Και αλλάζουν τακτική, παρά την προεκλογική περίοδο του διανύουν, απέναντι και στην Ελλάδα -αν και υπάρχουν δύο γραμμές στο εσωτερικό της περί σωτηρίας ή μη της χώρας μας. Ο οικονομολόγος Πέτερ Μπόφινγκερ, μέλος του γερμανικού συμβουλίου των σοφών και σύμβουλος της Άν. Μέρκελ, ανέλαβε να πείσει ότι οι Γερμανοί φορολογούμενοι δεν χάνουν με το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, το οποίο αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα συμβεί -από το 2015, επιμένει ο Β. Σόιμπλε.
Το κόστος, κατά τον Π. Μπόφινγκερ, σε περίπτωση «κουρέματος» κατά 50% του ελληνικού χρέους, ανέρχεται σε 17,5 δισ. ευρώ. Διευκρινίζει, ωστόσο, ότι «λόγω της κρίσης τα επιτόκια δανεισμού είναι χαμηλότερα παρά ποτέ, με αποτέλεσμα η Γερμανία να εξοικονομεί ετησίως διψήφιο αριθμό δισεκατομμυρίων», ενώ έχει εισπράξει από την Ελλάδα, μέχρι το τέλος του 2011, περίπου 380 εκατ. ευρώ από τους τόκους των δανείων! Τα ίδια υποστηρίζει και ο υποψήφιος των Σοσιαλδημοκρατών, Πέερ Στάινμπρουκ, που τονίζει (εφημερίδα Bild am Sonntag) ότι «έως τώρα η Γερμανία δεν έχει πληρώσει για την Ελλάδα 'ούτε ένα σεντ', μόνον εγγυήσεις έχει αναλάβει».

Προσοχή στο κεφάλαιο!
Η διαμάχη ΔΝΤ - Γερμανίας εντοπίζεται στο ποιος θα βάλει τα χρήματα. Ποιος θα πληρώσει το κόστος διάσωσης, εκτός από την ελληνική κοινωνία. Είτε για αγορά ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά είτε με μείωση των επιτοκίων. Αυτό που απεύχονται οι Γερμανοί, προς το παρόν, είναι το άμεσο «κούρεμα», με τον Όλι Ρεν να είναι αποκαλυπτικός και να τονίζει: «Είναι σημαντικό να μην αγγιχτεί το κεφάλαιο. Υπάρχει ομοφωνία επ’ αυτού στην Ευρωζώνη»!
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η συγκυβέρνηση αδυνατεί να υπερασπίσει και να διεκδικήσει τα συμφέροντα της χώρας. Παραμένει απλός παρατηρητής των εξελίξεων φροντίζοντας μόνο να εκτελεί πιστά όλες τις εντολές που της δίνονται περιμένοντας την τρόικα να κάνει κάτι γι’ αυτήν. Ο καπιταλισμός, όμως, δεν λειτουργεί με ελεημοσύνη και φιλάνθρωπα αισθήματα. Και γι’ αυτόν τον λόγο είναι επικίνδυνη η πολιτική που ακολουθείται. Μια πολιτική κοινωνικής εξαθλίωσης και οικονομικής διάλυσης.