Οι διαφημίσεις, στην εποχή της κρίσης...

του Μιχαλη Παναγιωτακη, απο την Αυγη...

Προσωπικά, ποτέ δεν αγάπησα την διαφήμιση, ιδίως την τηλεοπτική. Αυτή η οργανωμένη φενάκη, η τέχνη της εξαπάτησης, το ψεύδος της καταναλωτικής ευδαιμονίας,
οι ηθοποιοί που ντύνονταν οδοντογιατροί ή μηχανικοί για να πουλήσουν διάφορα με προσποιητή αυθεντία: όλη η κουλτούρα της οργανωμένης παραπλάνησης μου ήταν και παραμένει απεχθής.
Από το ξέσπασμα της κρίσης και μετά όμως νιώθω πλέον φυσική, σωματική αποστροφή στη θέα τηλεοπτικών διαφημίσεων. Στο ελάχιστο που παρακολουθώ τηλεόραση κοιτάζω με φρίκη αυτό τον χορό ψυχωτικής καταναλωτικής χαράς που γεμίζει τις οθόνες εν μέσω της πάνδημης κατάθλιψης και παγωμάρας - μεταφορικής και κυριολεκτικής. Ευτυχείς χρήστες κινητής τηλεφωνίας, σαν να διαφημίζουν παραισθησιογόνα, παρουσιάζονται σε ένα παράλληλο κόσμο όπου καμία κρίση δεν τους αφορά παρά μόνο ενθουσιάζονται για την παραμικρή δυνατότητα επιπλέον γραπτών μηνυμάτων· αυτοκινητόβιοι ερήμην κάθε άγχους κατάθεσης πινακίδων (ή και πλαστογράφησής τους βεβαίως) και τεκμηρίου, μηδέ περί της τιμής της βενζίνης έγνοια,

Γίνεται και με δυόμιση χιλιαρικάκια...

Sotosblog...

Αφιερωμένο στα καλά έντυπα που έχουν κλείσει ή κλείνουν, αλλά και στους φουκαράδες που πιστεύουν ακόμα στις αγαθές προθέσεις, τη χρηστή διαχείριση και το δόγμα ότι εξορθολογίζονται οι δαπάνες.

Με αφορμή τη διαμαρτυρία Ευρωβουλευτή για την εικονιζόμενη, τιποτολογική όπως ακριβέστατα την χαρακτηρίζει, διαφημιστική καταχώριση του υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης, έκανα μια μικρή έρευνα, και διαπίστωσα τα παρακάτω.
Μέχρι εκεί που άντεξε η υπομονή μου με το σύστημα “Διαύγεια”, για την όλη αυτή διαφημιστική εκστρατεία του υπουργείου εγκρίθηκαν τελικά κοντά 50.000 Ευρώ, σύνολο. Υπογράφτηκαν αποφάσεις πληρωμής προς τις εφημερίδες Δημοκρατία, Μακεδονία, Αγγελιαφόρος, Έθνος, Ελεύθερος Τύπος, Κέρδος, Ημερησία, Ναυτεμπορική, Το Βήμα, Η Καρφίτσα κ.α.

Όπως αντιλαμβάνεσθε, όλο μου το ενδιαφέρον απέσπασε η τελευταία. Η Καρφίτσα –δεν την ήξερα. Κακώς! Να ‘ναι καλά οι άνθρωποι. Της κατεβλήθησαν 2.500 Ευρώ. Σε καλή μεριά! Διανέμεται δωρεάν.
Την ξεφύλλισα. Πέραν της ολοσέλιδης καταχώρισης του υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης, τις σελίδες της κοσμούν, με το αζημίωτο: 1. Μία εξίσου τιποτολογική, ολοσέλιδη καταχώριση της Εθνικής Τράπεζας, 2. Ολοσέλιδη της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, η οποία, επίσης τιποτολογικά, ανακοινώνει ότι θα συμμετάσχει στη Δ.Ε.Θ., 3. Ομοίως τιποτολογική, ολοσέλιδη διαφήμιση της Ε.Υ.Α.Θ., 4. Τιποτολογική, ολοσέλιδη, συν δύο μικρότερες σε ύψος εξάστηλες, του Ο.Π.Α.Π., 5. Τιποτολογική ημισέλιδη του Συνδέσμου Ο.Τ.Α.
Κανά δυό ακόμα καταχωρίσεις που προέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα δικαιολογούνται από παράλληλες «δημοσιογραφικές παρουσιάσεις» του διαφημιζόμενου σε άλλες σελίδες της Καρφίτσας –συνήθης πρακτική του… «μαχόμενου ρεπορτάζ».  Εύγε στη διαφημιστική ομάδα της. Αν είναι άλλη από τον Διευθυντή της Καρφίτσας, κ. Ν. Καραμανλή, κάτι κάνει κι ελόγου της.

Δημοσιογράφος σε ρόλο διαφημιστή...

Garage Blog...

Έχω γράψει και στο παρελθόν  ότι είναι εντελώς αντιδεοντολογικό να εκφωνούν ή να συμμετέχουν σε διαφημίσεις οι δημοσιογράφοι. Δεν το λέω εγώ, ο ίδιος ο κώδικας δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ το λέει. Ο λόγος είναι προφανής. Η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να ελέγχει τις επιχειρήσεις κι όχι να τις διαφημίζει. Αν ερευνήσει ένα προϊόν ή μια υπηρεσία και καταλήξει σε κάποια κολακευτικά συμπεράσματα που διαφημίζουν την υπό έρευνα εταιρεία, φυσικά και πρέπει να το πει. Αλλά σε καμία περίπτωση ο δημοσιογράφος δε μπορεί να αμοίβεται από επιχειρήσεις για να τις εκθειάζει. Αυτός είναι ο ρόλος του διαφημιστή, όχι του δημοσιογράφου.
Στη συνείδηση των πολιτών οι δημοσιογράφοι είναι αναξιόπτιστοι γι’ αυτό ακριβώς το λόγο: γιατί δεν είναι με το μέρος των πολιτών. Αντί να ελέγχουν, προστατεύουν, αντί να ερευνούν, διαφημίζουν.
Στις ραδιοφωνικές εκπομπές είναι πλέον κανόνας. Σχεδόν όλοι οι δημοσιογράφοι εκφωνούν διαφημίσεις εταιρειών. Η ΕΣΗΕΑ σφυρίζει αδιάφορα. Ένας πολύ γνωστός δημοσιογράφος, όταν του έγραψα στο Twitter ότι είναι αντιδεοντολογικό αυτό που κάνει, μου είπε ότι είναι “θέμα αγοράς” κι ότι κάποια στιγμή ίσως να το συζητήσουμε το θέμα. Ακόμα περιμένω…
Άκουγα προχθες οδηγώντας το ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΙ, την εκπομπή της κυρίας Σίας Κοσσιώνη. Κάποια στιγμή η δημοσιογράφος λέει “Και μην ξεχνάτε να πίνετε νερό Τάδε. Πρέπει να πίνετε τουλάχιστον 10 ποτήρια νερό την ημέρα”. Η φράση, επαναλήφθηκε στη διάρκεια που άκουσα την εκπομπή, άλλες 2 φορές. Η δημοσιογράφος, όχι μόνο παρότρυνε να πίνουμε τη συγκεκριμένη μάρκα εμφιαλωμένου νερού, αλλά παρότρυνε τον κόσμο να πίνει συγκεκριμένα “πάνω από 10 ποτήρια νερό την ημέρα”.
Όποιον σοβαρό γιατρό κι αν ρωτήσετε θα σας πει ότι το μήνυμα είναι όχι μόνο λάθος, αλλά κι επικίνδυνο. Κάθε οργανισμός έχει διαφορετικές ανάγκες. Σε μερικούς οργανισμούς τα 10 ποτήρια μπορούν να είναι πραγματικά επιβλαβή, διότι θα βάλουν τους νεφρούς να υπερλειτουργούν. Η σωστή συμβουλή είναι να πίνουμε νερό, όσο νιώθουμε ότι χρειαζόμαστε, κι ανάλογα με τις συνθήκες, την εργασία και τη δραστηριότητά μας. Η παρότρυνση του γενικού πληθυσμού να πίνει πάνω από 10 ποτήρια νερό την ημέρα είναι εξαιρετικά προβληματική. Ποιός θα ελέγξει τη δημοσιογράφο για την ενδεχόμενη μπούρδα που λέει; Ποιός θα ελέγξει τον ελεγκτή; Δε μένει κανένας. Αυτός που θα έπρεπε να ελέγξει ακόμα και τα μηνύματα της εταιρείας, διαλέγει επί πληρωμή, να τα μεταδώσει…

Λήθη και διαφήμιση...

Της Μαριαννας Τζιαντζη...

Όλοι, μικροί μεγάλοι γνωρίζουν τη ραδιοφωνική και τηλεοπτική διαφήμιση του Jumbo με την Κατερίνα Στανίση στο ρόλο της νονάς. Ελάχιστοι όμως γνωρίζουν ή θυμούνται τις κινητοποιήσεις που είχαν γίνει το 2009  σε όλη την Ελλάδα ως διαμαρτυρία για την τρομοκρατική απόλυση ενός εργαζόμενου σε αυτή την αλυσίδα καταστημάτων παιχνιδιών. Τότε έγιναν 29 συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας  έξω από  ισάριθμα καταστήματα της πολυεθνικής επιχείρησης, από τη Θράκη μέχρι την Κρήτη, ενώ πέρυσι δικάστηκαν 14 μέλη του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ επειδή συμμετείχαν στον ειρηνικό «αποκλεισμό» των Jumbo της Αλεξανδρούπολης και της Καβάλας.

            Η νονά τραγουδά χαρούμενη, τα βαφτιστήρια τραγουδούν, οι γονείς  τραγουδούν και χαίρονται, εμείς οι ευαίσθητοι σχολιαστές ρητορεύουμε για την αισθητική της διαφήμισης, όμως κανείς μας δεν ξέρει πόση διάθεση για τραγούδι έχουν οι εργαζόμενοι στα Jumbo, πόσο ελεύθεροι είναι να μιλήσουν για το μισθό τους και τις συνθήκες εργασίας τους. Μια πετυχημένη, λαϊκή ή λαϊκότροπη διαφήμιση είναι το καλύτερο πλυντήριο της νόμιμης εργοδοτικής ασυδοσίας.

(ΠΡΙΝ, 5-5-2013)

Προσπαθούν. Θέλει προσπάθεια η παραίτηση....

pnevmantilogias...

Ο Γιώργος και η Άννα προσπαθούν. Που θα πει δουλεύουν. Μέρα-νύχτα. Ή μάλλον αυτός μέρα, αυτή νύχτα. Δεν ξέρουμε τι σχέση έχουν μεταξύ τους. Μπορεί να είναι παντρεμένοι. Αυτό που ξέρουμε είναι πως δεν είναι σύντροφοι. Πώς θα μπορούσε άλλωστε; Δεν τρώνε καν μαζί. Είναι δυο άνθρωποι που ζουν (;) στο ίδιο σπίτι ο καθένας μόνος του. Παράλληλες ζωές. Οι ματιές τους συναντιούνται σπάνια. Στερούνται την ανθρώπινη επαφή. Την κουβέντα που κάνουν οι άνθρωποι όταν κόβουν μια φέτα ψωμί ή όταν ψήνουν τον καφέ τους.  Τη σαρκική απόλαυση. Τον κοινό βραδινό ύπνο. Αγκαλιάζουν έναν σκύλο κουλουριασμένοι ο καθένας στην πλευρά του, ο καθένας την ώρα που οι «προσπάθειές» τους τους έχουν καταδικάσει. Τι όνειρα να συντροφεύουν τον ύπνο τους;
Προσπαθούν. Για κάτι καλύτερο. Κάτι καλύτερο από τι; Οτιδήποτε θα μπορούσε να είναι καλύτερο από αυτό που έχουν, αλλά και πάλι, ξέχασαν ποιο είναι το καλό, πώς θα μπορέσουν να ‘βρουν το καλύτερο; Ξέχασαν από πού ξεκίνησαν και για πού είχαν βάλει πλώρη. Κινούνται στον αέναο ρυθμό της μοναξιάς και της αποξένωσης. Της παραίτησης και της λήθης.
Προσπαθούν. Θέλει προσπάθεια η λήθη.
Αυτόματα ρομπότ. Αγόγγυστα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Αυτή νοσοκόμα ή κάτι τέτοιο. Αυτός γυμναστής. Ναι, ξέρω, θα μπορούσε να είναι ο καθένας από μας τους αθώους, τους τίμιους βιοπαλαιστές. Δεν είναι δα και τίποτα μεγαλοστελέχη. Τι ωραία που ταυτίζεσαι μαζί τους! Κοίτα τι καλά που αποδέχονται την πραγματικότητα, αυτοί, οι ήρωες της καθημερινότητας! Δεν γκρινιάζουν, δεν μεμψιμοιρούν. Απλώς σφίγγουν τα δόντια τις λίγες δύσκολες στιγμές. Αυτοί είναι οι κύριοι των υπάρξεών τους. Είναι ό,τι κάνουν. Ό,τι υποχωρήσεις έχουν κάνει κι οτιδήποτε από το οποίο σκοπεύουν να παραιτηθούν μέχρι το τέλος.
Προσπαθούν. Θέλει προσπάθεια η παραίτηση.
Θέλει προσπάθεια ακόμα κι αυτό το μηχανικό-αμήχανο φιλί στην πόρτα. Το χαμόγελο που μοιάζει με δάκρυ.
Προσπαθούν. Η καλή εταιρεία τους σκέφτεται και θα τους ανταμείψει. Όπως ο καλός και φιλεύσπλαχνος θεός ανταμείβει τους υπομονετικούς κι ενάρετους δούλους του. Στην άλλη ζωή.
Προσπαθούν. Και μη νομίζεις ότι είναι οι μόνοι. Προσπαθούν. Όπως όλοι μας. Και μην κάνεις πως δεν κατάλαβες.  Η προσπάθεια κι η αποδοχή της είναι το μόνο βέβαιο, μοιραίο κι αδιαμφισβήτητο. Εκτός από τον θάνατο.
Προσπαθούν. Θα πληρώσουν μικρότερο λογαριασμό αυτόν τον μήνα.
Προσπαθούν. Κι όσο περισσότερο προσπαθούν, τόσο θα χρειάζεται να προσπαθούν.

ΤΥΦΛΗ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ!! Κρίμα Σταμάτη Κραουνάκη..

 sofistis...

ΤΕΛΙΚΑ ΒΡΗΚΑ ΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ!

Κάθε φορά που ακούω τις διαφημίσεις του Τζάμπο λέω δεν είναι δυνατόν!!.. και τρελαίνομαι.. και το αποδέχομαι.. και το ξανακούω και λέω δεν είναι δυνατόν και ξανατρελαίνομαι.. και πάλι το αποδέχομαι.. και το συνηθίζουμε ..και έτσι αμβλύνεται συνεχώς το αισθητικό μας κριτήριο και κατ επέκταση το κοινωνικό, πολιτικό, κλπ…και έτσι γαμάνε ασταμάτητα τη ζωή μας με μνημόνια και τρόικες και κάθε φορά λέμε δεν είναι δυνατόν και τα αποδεχόμαστε..
Τελικά η λύση είναι απλή: Μόνο αν συλληφθούν οι υπεύθυνοι του Τζάμπο μαζί με τον διαφημιστή τους και μαστιγωθούν στο Σύνταγμα για το σύνολο του “έργου” τους στην προβολή αυτής της εταιρείας, μόνο αν διαπομπευθούν και σταυρωθούν τώρα που είναι και πάσχα, μόνο αν καταδικαστούν σε ισόβια για τυφλή αισθητική τρομοκρατία, μόνο αν αναπτυχθεί ένα ρωμαλέο παγκόσμιο κίνημα κατά των διαφημίσεων του Τζάμπο, μόνο τότε μπορεί να αλλάξει κάτι σε τούτο το φουκαριάρη τόπο…Αμήν!
ΥΓ. και δεν είναι αυτό το επίπεδο του Ελληνα και κανενός λαού στον κόσμο.. Το επίπεδο δεν γεννιέται αλλά γίνεται από αυτούς που έχουν τη δυνατότητα και τα μέσα να διαμορφώνουν τις συνειδήσεις και το αισθητικό μας κριτήριο!!! Κρίμα ρε Σταμάτη Κραουνάκη!!! Είσαι μεγάλος καλλιτέχνης αλλά ο αντίλογος σου εν προκειμένω υπέρ της συγκεκριμένης ” διαφήμισης” είναι καθαρά του “κώλου” και το ξέρεις…

Το ένα χέρι νίβει τ' άλλο

Χασοδικης...

Πρόσεξε τώρα πώς γίνονται οι σωστές, οι παστρικές οι δουλειές:

Στο τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 12 του άρθρου πέμπτου του Ν. 3845/2010 (Α' 65), όπως αυτό προστέθηκε με την παράγραφο 6 του άρθρου 4 του Ν. 3899/2010 (Α' 212) και τροποποιήθηκε με την παράγραφο 9 του άρθρου 3 της από 31.12.2011 Π.Ν.Π. (Α' 268), όπως αυτή κυρώθηκε με το άρθρο δεύτερο του Ν. 4047/2012 (Α' 31), αντί της ημερομηνίας "1.1.2013" τίθεται η ημερομηνία "1.1.2014".

Η διάταξη αυτή αποτελεί το άρθρο 22 μίας ακόμα (ω! της εκπλήξεως) πράξης νομοθετικού περιεχομένου που εκδόθηκε την τελευταία ημέρα του 2012, υποθέτω λίγο μετά που ο πρωθυπουργός άκουσε τα κάλαντα στο γραφείο του από καμιά χορωδία βρακοφόρων. Όπως αντιλαμβάνεσαι, αγαπητέ αναγνώστη, η διατύπωση της διάταξης είναι κάπως, αχέμ, αδιαφανής: το τάδε εδάφιο του άρθρου του νόμου που προστέθηκε και τροποποιήθηκε και κυρώθηκε και μια ημερομηνία αλλάζει και πιάσταυγόκαικούρευτο.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να ξετυλίξουμε το κουβάρι από την αρχή. Η παράγραφος 12 του άρθρου 5 του Ν. 3845/2010 ρυθμίζει ένα διόλου ασήμαντο θεματάκι:

Επιβάλλεται ειδικός φόρος στις διαφημίσεις που προβάλλονται από την τηλεόραση. Ο συντελεστής του φόρου ορίζεται σε ποσοστό είκοσι τοις εκατό (20%) επί της αξίας της διαφήμισης που υπολογίζουν τα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις....

(το πλήρες κείμενο εδώ, παραλείπω τη συνέχεια για λόγους συντομίας)

Η ισχύς αυτής της διάταξης επρόκειτο να αρχίσει από 1.7.2010, όπως προέβλεπε ο ίδιος νόμος στο άρθρο 7. Εντελώς στα μουλωχτά, με (μαντέψτε...) τροπολογία που προστέθηκε στον Ν. 3871/2010 (ο οποίος ψηφίστηκε στις 29.7.2010), και που την υπογράφει (μαντέψτε...) ο Γιώργος ο Παπακωνσταντίνου, η έναρξη της ισχύος της διάταξης αυτής μετατέθηκε... αναδρομικά για την 1η Οκτωβρίου 2010. Λεπτομέρεια: στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας δεν υπάρχει ούτε λέξη αναφορικά με την αλλαγή αυτή, καμία αιτιολόγηση, τίποτα απολύτως. Η τροπολογία αυτή τελικά προστέθηκε στον Ν. 3871 (που έχει τον τίτλο "Δημοσιονομική Διαχείριση και Ευθύνη", το αφήνω ασχολίαστο...) ως άρθρο 49-παράγραφος 5.

Στη συνέχεια, έρχεται ο νόμος 3899/2010 ("Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του προγράμματος στήριξης της ελληνικής οικονομίας", Δεκέμβριος), ο οποίος μεταφέρει την έναρξη της ισχύος της παραπάνω διάταξης κι άλλο πιο πίσω (άρθρο 4, παρ. 6): 1η Ιανουαρίου 2012. Και πάλι η αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου δεν λέει κουβέντα σχετικά με την ρύθμιση αυτή (εδώ, σελ. 4). Και αυτόν τον νόμο, που ψηφίστηκε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος (αλίμονο...) τον εισηγείται, ποιος άλλος, ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου.

Διάλειμμα και ανακεφαλαίωση: έχουμε έναν ειδικό φόρο επί των τηλεοπτικών διαφημίσεων, που θεσπίζεται εν καιρώ μνημονίου, την ώρα που υποτίθεται ότι το υπουργείο Οικονομικών ψάχνει να μαζέψει έσοδα απ' όπου μπορεί. Και η εφαρμογή της διάταξης που θεσπίζει αυτόν τον φόρο έχει ήδη μετατεθεί δύο φορές, από 1.7.2010 σε 1.10.2010 και από 1.10.2010 σε 1.1.2012.

Συνεχίζουμε: Ο καιρός περνάει, ο Παπακωνσταντίνου ανασχηματίζεται, αναλαμβάνει ο Βενιζέλος, μετά η κυβέρνηση ΓΑΠ κλυδωνίζεται και αντικαθίσταται από την κυβέρνηση Παπαδήμου. Η οποία κυβέρνηση Παπαδήμου, την τελευταία μέρα του 2011 εκδίδει (μη μου πεις ότι δεν το περιμένεις:) πράξη νομοθετικού περιεχομένου, στο άρθρο 3 της οποίας κοτσάρει μια παράγραφο 9, με την οποία η επιβολή αυτού του φόρου αναβάλλεται ακόμα μία φορά, για την πρωτοχρονιά του 2013. Πριν μια βδομάδα δηλαδή. Εδώ δεν υπάρχει καν αιτιολογική έκθεση για να ψάξουμε μήπως τυχόν και αιτιολογείται με κάποιον τρόπο αυτή η (τρίτη κατά σειρά) αναβολή, ευτυχώς όμως οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου κάποια στιγμή έρχονται και στη Βουλή για να κυρωθούν, και η συγκεκριμένη κυρώθηκε ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου με τον Ν. 4047/2012. Ψάχνουμε λοιπόν την αιτιολογική έκθεση του νόμου αυτού, και τι βλέπουμε;

Τίποτα.

Όπως θα δεις εδώ (σελ. 6), και πάλι δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στο γιατί η κυβέρνηση, η οποία κατά τα άλλα απαιτεί αιματηρές θυσίες από όλους για τη σωτηρία της Πατρίδος, αναβάλλει για μία ακόμα φορά τη φορολόγηση των τηλεοπτικών διαφημίσεων.

Και κάπου εδώ έχουμε ξεμπλέξει το κουβάρι, κι έχουμε φτάσει στη διάταξη της πρώτης παραγράφου της ανάρτησης, η οποία (η διάταξη, όχι η ανάρτηση...) ξαναμαναμεταθέτει την επιβολή του φόρου αυτού, από την πρωτοχρονιά του 2013 στην πρωτοχρονιά του 2014.

Έλα λοπόν τώρα να συζητήσουμε για διαφάνεια και για χρηστή δημοσιονομική διαχείριση, έλα να συζητήσουμε για το πώς θα βάλουμε όλοι πλάτη για να περάσει η χώρα τον κάβο, έλα και μίλα μου για ανάπτυξη, για νέο πολιτικό ήθος, για πολιτικούς με τεχνοκρατική αντίληψη όπως ο Παπακωνσταντίνου και για τεχνοκράτες με πολιτική αντίληψη όπως ο Παπαδήμος και ο Στουρνάρας, έλα να πούμε παραμύθια για τη διαπλοκή, μίλα μου για ανεξάρτητη ενημέρωση, για πολυφωνία, για αντικειμενικότητα, για αμεροληψία. Έλα να κουβεντιάσουμε για την εξαιρετικά επείγουσα και απρόβλεπτη ανάγκη να μην γίνει καμιά μαλακία και φορολογηθούν οι μπίζνες των τηλεοπτικών σταθμών που φροντίζουν να υπηρετούν την κοινωνία προσφέροντας το ύψιστο αγαθό της Ενημέρωσης. Φαντάζεσαι να μας βρει καμιά τέτοια συμφορά;

Μην το φαντάζεσαι. Δεν πρόκειται. Έχουν γνώση οι φύλακες.

Υψηλή ευκρίνεια..

Καθρεφτη, καθρεφτακι μου...

Το σύστημα ‘ρετάρει’. Αποσυντονίστηκε, αλλού βαράει το έμβολο, αλλού σπινθηρίζει το μπουζί, ανεβάζει στροφές χωρίς αιτία, πάει να σβήσει στην κατηφόρα. Πουθενά αυτή η παραφροσύνη δεν γίνεται τόσο φανερή, απ’ όσο στην τηλεόραση.
Ενώ στα δελτία ειδήσεων, στις πολιτικές συζητήσεις, κλπ, δεν ακούς τίποτε άλλο παρά για την κρίση, τα μέτρα, κλπ, παντού αλλού, και κυρίως στα σήριαλς, κρίση δεν υφίσταται ! Ιδιωτικά και δημόσια κανάλια προβάλλουν συνήθως ‘μυθοπλασίες’ (τι λέξη κι αυτή) γυρισμένες εκτός ‘κρίσεως’. Όπου όλοι ζούσαν καλά κι εμείς καλύτερα. Όπου τα σπίτια ήταν περίπου παλάτια, και το βαρύτερο πρόβλημα που είχαν να αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι άντε να ήταν το κέρατο που τους φορούσε η γυναίκα τους ή οι αταξίες του παιδιού τους στο σχολείο ! Η δημόσια, μάλιστα τηλεόραση, ξεθάβει ενίοτε σειρές τόσο παλιές, που το βίντεο έχει απομαγνητιστεί και η εικόνα ‘βάφει’ ! Ο Παπαδόπουλος ερωτεύεται ξανά την Κομνηνού και η ‘Δημάδη’ κατασκοπεύει ξανά τα αρχεία των Γερμανών στην ‘κομαντατούρ’ !...
Η δημόσια τηλεόραση, ποιος ξέρει με τι λεφτά, αντεπιτίθεται φέτος στα σοβαρά στην ‘φτώχια’ της καταρρέουσας ‘ιδιωτικής’. Εδώ και έναν μήνα, το τρέιλερ πάει σύννεφο ! Εδώ το καλό το πράγμα, το ‘οβρωπαικό’! Αποσιωπείται η συνέχεια: Διότι σας τα πρήξανε με τις τούρκικες μαλακίες ! Πάρε κόσμε ! Πέντε ολοκαίνουριες σειρές ! Και δώσ’ του ‘με την εγγύηση του BBC’. Και ξανά μανά, ‘σειρές που έσπασαν τις τηλεθεάσεις’ ! Και πάρε ίντριγκες σε πύργους με δούλους κι αφέντες ! Και ματαξαναπάρε, την ‘δανέζικη σχολή’ (ποια είναι καλέ αυτή;) που τα λέει όλα με τ’ όνομά τους ! Και πάρε τα νέα μανουλομάνουλα του Αγγλικού θεάτρου παρέα με κάτι συμμαθήτριες του Σερ Λόρενς Ολίβιε που επιζούν ακόμη !
Από πίσω, βέβαια, απ’ την εποχή ακόμη του ‘Γιωργάκη’ –και μην μου πείτε πως είναι τυχαίο- στα πλαίσια της ‘μεταστροφής της Ελληνικής Οικονομίας’ προς άλλες ‘παραγωγικές’ ατραπούς, εκεί στην δημόσια τηλεόραση, έχει στηθεί μια αγροτο-πρασινο-μαλακισμένη προπαγάνδα άνευ προηγουμένου ! Και να ‘αυτοί που πήραν τα βουνά’ κοιτάχτε τους πώς ζούνε, μια χαρά, σαν τα ..στρουμφάκια μες το δάσος ! Και να κάτι ‘πράσινες ζωές’, όπου το ζευγάρι που έβαλε τις κοτούλες του και τον μπαχτσέ του, και τα αγγουράκια του τα ..σέξι, κοιτάξτε τους τι ωραία που περνάνε ! Και να οι ‘Κυριακές στο χωριό’, ελάτε κι από μας καλέ, ν’ αφήσετε κάνα φράγκο, θα σας φιλέψουμε και ντόπιο καρυδάκι γλυκό, θα σας πάμε να δείτε και κάτι αρχαίες πέτρες που έχουν μείνει δωνά πιο κάτ’ !
Και ασφαλώς, δεν λείπει ο γνωστός εξυπνάκιας με τις τιράντες αλά ‘μικρό σπίτι στο λιβάδι’ να περηφανεύεται ‘εδώ δεν έχουμε κρίση’: Δεν έχεις κρίση μαλάκα, εφόσον έχεις πίσω απ’ την ‘φάρμα’ το τέσσερα επί τέσσερα, φουλαρισμένο βενζίνα, που άμα κάνα βράδυ σου πέσει βαρειά  η ‘οικολογική προβατίνα’ θα σε πάει η σύζυξ στο νοσοκομείο ‘κάτω στον πολιτισμό’ ! Δεν έχεις κρίση μαλάκα, όσο εκεί κάτω στον πολιτισμό λειτουργεί ακόμη αυτό το νοσοκομείο, γιατί άμα το βρεις κλειστό, μάλλον θα πεθάνεις πριν καταλάβεις πως …έχεις κρίση και ‘κει πάν’ !..
Εν πάσει περιπτώσει, Ιδιωτικά ή Δημόσια, Βρετανικά ή Τούρκικα, προπαγανδιστικά ή αθώα, όλα στο τέλος, γελοιοποιούνται, διότι από κάτω τους τρέχει το ένα ! Το μοναδικό! Το παντοτινό! Το ..ηλίθιο ‘χαλί’ των διαφημίσεων !
Γιατί δεν γίνεται να μην μ' εκνευρίσει η επιμονή των διαφημιστών, να αγοράσω αυτοκίνητο, την ώρα που σε λιγάκι δεν θα 'χω λεφτά να βάλω βενζίνη στο παλιό ! Ή το θράσσος τους, να μου πλασάρουν κινητά τηλέφωνα στην εξευτελιστική τιμή των 300 plus ευρώ, την ώρα που σκέφτομαι σοβαρότατα να επιστρέψω στην προ-κινητών εποχή !..
Ξυπνάτε παλικάρια ! Την ώρα που εμείς ανακαλύπτουμε πως μπορούμε να ζήσουμε ‘και χωρίς’, εσείς επιμένετε να μας ‘φορτώσετε’ κι άλλα ακόμη ‘με’ ! Και δεν αμφιβάλλω. Υπάρχουν οι λιγοστοί εκείνοι Έλληνες, που ακόμη μπορούν να το πάρουν το κινητό, ή να αλλάξουν το αυτοκίνητο ! Και χαλάλι τους, ειλικρινά δεν τους ζηλεύω: Πόσοι στο διάτανο, όμως, είναι όλοι αυτοί, ώστε να συμφέρει να διαφημίζονται όλα ετούτα, τηλεοπτικά;;
Εν πάσει περιπτώσει, -εκείνοι πληρώνουν, χεστήκαμε- το πιο αστείο είναι πως δεν άλλαξε καθόλου η ΓΛΩΣΣΑ των διαφημίσεων ! Καθόλου το status ζωής στο οποίο ποντάρουν ! Κι εδώ, βέβαια, μιλάμε για διαφημίσεις που δημιουργούνται, που σχεδιάζονται ΤΩΡΑ ! Δεν μιλάμε για παμπάλαιες σειρές !
Κι όμως: Τα σπίτια είναι όπως ήταν και προ κρίσεως: Τεράστια. Χλιδάτα. Αγορασμένα, ασφαλώς τοις μετρητοίς (χωρίς στεγαστικό να ‘τρέχει’) και σε περιοχές με χαράτσι τουλάχιστον 15 ευρώ το τετραγωνικό !  Tα πρόσωπα είναι όπως ήταν και προ κρίσεως: Χαρούμενα. Ξένοιαστα. Νεανικά. Χωρίς προβλήματα!  Oι νέοι, βέβαια, κάνουν ότι έκαναν και προ κρίσεως: Διασκεδάζουν στα ίδια μέρη. Πηγαίνουν διακοπές στα ίδια νησιά. Ντύνονται τα ίδια επώνυμα ρούχα όπως και πριν: Κι ας έχουν αυτοί οι νέοι, 53% ανεργία ! Αποτέλεσμα: Ότι και να παρακολουθείς. Είτε το τούρκικο (που τα μιλάει ‘λαϊκά’ σαν τον Μεϊμαράκη), είτε το BBσένιο, το ‘ανωτέρας’, δεν την γλιτώνεις: Θα σου την πέσει σφήνα ο διαφημιστής, και θα στα ζαλίσει, που δεν αγόρασες τον ‘μαγικό κύβο που τα κάνει αυτομάτως όλα …γκουρμέ’ !!...
Θα μου πείτε, τι θέλεις να σου δείξει; Κανέναν καταθλιμμένο νεόπτωχο, να τον σώζει απ’ την …αυτοκτονία το τάδε …παριζάκι ;; Και θα έχετε δίκιο: Το marketing, κρατικό ή ιδιωτικό, ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ ! Αλυσοδεμένο σφιχτά με το ίδιο το σύστημα που το γέννησε και το χρησιμοποίησε. Γελοιοποιούμενο καθημερινά απ’ την ίδια τη πραγματικότητα, ακολουθεί την μοίρα του: Οδεύει προς τον ίδιο βυθό, ελπίζοντας μονάχα σ’ ένα θαύμα ! Ή σ’ έναν από μηχανής Θεό ! Η σε μια …Μέρκελ, το ίδιο είναι._