Οι διαφημίσεις, στην εποχή της κρίσης...

του Μιχαλη Παναγιωτακη, απο την Αυγη...

Προσωπικά, ποτέ δεν αγάπησα την διαφήμιση, ιδίως την τηλεοπτική. Αυτή η οργανωμένη φενάκη, η τέχνη της εξαπάτησης, το ψεύδος της καταναλωτικής ευδαιμονίας,
οι ηθοποιοί που ντύνονταν οδοντογιατροί ή μηχανικοί για να πουλήσουν διάφορα με προσποιητή αυθεντία: όλη η κουλτούρα της οργανωμένης παραπλάνησης μου ήταν και παραμένει απεχθής.
Από το ξέσπασμα της κρίσης και μετά όμως νιώθω πλέον φυσική, σωματική αποστροφή στη θέα τηλεοπτικών διαφημίσεων. Στο ελάχιστο που παρακολουθώ τηλεόραση κοιτάζω με φρίκη αυτό τον χορό ψυχωτικής καταναλωτικής χαράς που γεμίζει τις οθόνες εν μέσω της πάνδημης κατάθλιψης και παγωμάρας - μεταφορικής και κυριολεκτικής. Ευτυχείς χρήστες κινητής τηλεφωνίας, σαν να διαφημίζουν παραισθησιογόνα, παρουσιάζονται σε ένα παράλληλο κόσμο όπου καμία κρίση δεν τους αφορά παρά μόνο ενθουσιάζονται για την παραμικρή δυνατότητα επιπλέον γραπτών μηνυμάτων· αυτοκινητόβιοι ερήμην κάθε άγχους κατάθεσης πινακίδων (ή και πλαστογράφησής τους βεβαίως) και τεκμηρίου, μηδέ περί της τιμής της βενζίνης έγνοια,

Η Ιρλανδική "έξοδος"...

Μιχάλης Παναγιωτάκης, απο την Αυγη...

Tα χαρμόσυνα νέα της απεμπλοκής της Ιρλανδίας από τα μνημόνια, εορτάσθηκαν από την Ιρλανδική κυβέρνηση προπαγανδιστικά ως απελευθέρωση "από τα δεσμά της τρόικα", ενδεικτική φράση για το πραγματικό περιεχόμενο των μνημονίων.

Η Ιρλανδία δεν μπήκε στα μνημόνια εξαιτίας του Δημοσίου Χρέους της. Αντίθετα το δημόσιο χρέος της εκτοξεύθηκε απότομα με την είσοδό της στην επίβλεψη της τρόικα, η οποία επέβλεψε την "δημοσιοποίηση" του ιδιωτικού τραπεζικού χρέους κυρίως, αλλά όχι μόνο, της αμαρτωλής Anglo Irish, της μεγαλύτερης δηλαδή τράπεζας της χώρας, που έπεσε έξω με την κρίση. Από το πενιχρό 25% περίπου του ΑΕΠ που ήταν το δημόσιο χρέος το 2007, έφτασε με την αρωγή της τρόικα στο 120% περίπου το 2012 με αβέβαιη εξέλιξη και στο μέλλον. Οι διοικούντες την τράπεζα έχει αποκαλυφθεί ότι εξαπάτησαν την Ιρλανδική κυβέρνηση υποεκτιμώντας το κόστος της διάσωσής της στα 7 δισ, έναν αριθμό που έχουν ομολογήσει πως τον επινόησαν (για την ακρίβεια "τον έβγαλαν από τον κ… τους", όπως σάρκαζαν κυνικά οι ίδιοι).

Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι η Ιρλανδία πέρα από τις άλλες "αρετές" της πριν την κρίση, όταν παρουσιαζόταν ως παράδειγμα προς μίμηση, σαν Κέλτικος Τίγρης, είχε επίσης ένα ρόλο καταφυγίου χαμηλών φορολογικών συντελεστών, μέσα σε ένα παγκόσμιο δίκτυο εταιρικής φοροαποφυγής που περιλάμβανε εταιρείες - κολοσσούς, όπως η Google και η Apple. Αυτό και η φούσκα των ακινήτων ήταν βασικά στοιχεία του ιρλανδικού θαύματος, που κατέρρευσε με την έναρξη της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Η Νέα Δημοκρατία εκθέτει την χώρα

Μιχάλης  Παναγιωτάκης, απο την Αυγη...

Πολλά πράγματα γίνονται επώδυνα σαφή από τη σημερινή ανακοίνωση της ΝΔ, με την οποία καλεί την αξιωματική αντιπολίτευση να καταδικάσει τις επιστημονικές απόψεις που διατύπωσε, σε εκπομπή στην οποία δεν συμμετείχε μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, ο συνταγματολόγος κ. Γ. Κατρούγκαλος. Ας σημειώσουμε τρία μόνον:

1. Το ένα είναι ότι η ΝΔ αδυνατεί να καταλάβει τα αυτονόητα τα οποία είπε ο κ. καθηγητής, τα οποία δεν θα προκαλούσαν πουθενά οιαδήποτε αντίρρηση μεταξύ έλλογων ανθρώπων στην Δυτική Ευρώπη από τον διαφωτισμό και μετά παρά μόνο στην πιο εξτρεμιστική και αυταρχική δεξιά. Σε κανένα μέρος του κόσμου δεν δυσκολεύεται η εκάστοτε πολιτική και δικαστική εξουσία να διακρίνει μεταξύ γιαουρτώματος και δολοφονίας, μεταξύ απεργιακής ή περιβαλλοντικής κινητοποίησης και οργανωμένου εγκλήματος. Η παρέμβαση του κ. Μιχελάκη χθες στην εν λόγω συζήτηση, με την οποία ζητούσε εν εξάλλω, να διατυπώσει μονολεκτικά την νομική του άποψη ο κ. Κατρούγκαλος, μοιάζει να είναι πιστή απεικόνιση της πλήρους ανικανότητας της ηγεσίας της Νέας ΠΟΛ.ΑΝ / ΛΑΟΣ του κ. Σαμαρά για οιοδήποτε συλλογισμό ξεπερνάει τα όρια των συνθημάτων. Δεν περιμένει κανείς τίποτα καλύτερο από ένα κόμμα που έχει αποκτήσει πολιτική παιδεία στα ΔΑΠίτικα πάρτυ της Μυκόνου και έχει ανδρωθεί "ιδεολογικά" στην μάχη για να καβαντζάρει θέσεις στον κυβερνητικό μηχανισμό και στο σύστημα της διαπλοκής.