Λεφτεριά, ναι, αλλά να μας αξίζει!

SotosBlog...

Ο ραγιαδισμός μας δεν έχει όρια.
Όσον καιρό λειτουργεί αυτό το μπλογκ έχω προσπαθήσει, όσο μπορώ, ν’ αποφύγω να μας κατηγορήσω. Έχω μάλιστα δυσφορήσει μ’ εκείνους που, επειδή βλέπουν ότι είμαστε ραγιάδες, μας κατηγορούν –γι απάθεια, αδιαφορία, εαυτουλισμό, ωχαδερφισμό, όλα τους τούτα τίποτε μα τίποτε περισσότερο από γνήσιο σήμα κατατεθέν του ραγιά.

«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσι.»

Έρχεται όμως κάποια στιγμή που το όριο του ανθρώπου ξεπερνιέται, και δεν μπορείς πια να συγκρατηθείς. Έτσι και με το δικό μου όριο. Ξεπεράστηκε.

Πολύ σοβαροί δημοσιογράφοι...

SotosBlog...

Ο Γιάννης Μαρίνος έχει τη φήμη σοβαρού δημοσιογράφου. Ειδικά μεταξύ σοβαρών κύκλων. Χμ… Δεν παίρνω όρκο, αλλά μυρίζομαι εδώ ότι κρύβεται το «φαινόμενο της διαλληλίας», όπως ονομάζεται στη Λογική.

Να εξηγήσω το «φαινόμενο της διαλληλίας», για όσους τυχόν δεν το γνωρίζουν. Αντί γι άγνωστο Χ, θα χρησιμοποιήσω το όνομα «Γιάννης Μαρίνος» ως παράγοντα του προβλήματος, ελπίζοντας να γίνω έτσι πιο εύληπτος.
Έχουμε και λέμε. Στην περίπτωση όπου άγνωστος Χ είναι, π.χ., ο Γιάννης Μαρίνος, το «φαινόμενο της διαλληλίας» διατυπώνεται ως εξής:
«Ο Γιάννης Μαρίνος θεωρείται σοβαρός δημοσιογράφος από σοβαρούς κύκλους, που θεωρούνται σοβαροί καθώς θεωρούν σοβαρό δημοσιογράφο τον Γιάννη Μαρίνο».
Ο συλλογισμός αυτός, θα το προσέξατε, είναι κυκλικός, ατέρμων, και μπορεί να επιστρέφει από το τέλος στην αρχή του και ούτω καθεξής επ’ άπειρον ή μέχρι να κουραστείτε –ad infinitum ή ad nauseam που λένε και στα Λατινικά, για να κάνουν εντύπωση εκείνοι που ασχολούνται με αυτά τα πράγματα, και αντιστοίχως σημαίνουν αυτά στα Ελληνικά «επ’ άπειρον» ή «μέχρι ναυτίας».
Κατανοητό το «φαινόμενο της διαλληλίας»; Σχετικά απλό είναι. Κάτι σαν συλλογισμός-εκκρεμές που πάει συνεχώς πέρα-δώθε ή μάθημα πινγκ-πονγκ για αρχαρίους ή σαν τον ουροβόρο όφι των Ελευθεροτεκτόνων, δηλαδή ένα φίδι που έχει την ουρά του μες το στόμα του. Νομίζω ότι σε θέματα υπόληψης το «φαινόμενο της διαλληλίας» περιγράφεται με αρκετή ακρίβεια από το γνωστό γνωμικό για τον Γύφτο και τη γενιά του, ομολογουμένως σε ρατσιστικό φόντο.

Αρχίζει το ματς...

Sotosblog...

Η ανεργία αυξάνεται κι άλλο σύμφωνα με τη Στατιστική Αρχή, ενώ μειώνεται σύμφωνα με τον υπουργό Εργασίας. Επίσης, η ανεργία μειώνεται πριν από τις εκλογές, αλλά αυξάνεται αμέσως μετά σαν τον Τιραμόλα, ενώ ενδιαμέσως ο Σαμαράς εξαγγέλλει κοντά ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας.

Όλα πάνε πρίμα, αν και ανακοινώνεται ότι από το 2015 θα εισαχθεί… LOL ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για τους τελείως κατεστραμμένους, πιλοτικά σε δύο Δήμους (Κηφισιάς κι Εκάλης πρώτα), μέχρι να ισχύσει για όλους τους Δήμους, όταν με το καλό θα έχουμε καταστραφεί όλοι μας, όσην ώρα πάμε τόσο πρίμα και σίγουρα θα πάμε ακόμα πιο πρίμα, κατάπριμα!
Πριν από τις εκλογές ο Σαμαράς σκίζει Μνημόνια, αλλά μετά τις εκλογές βγαίνουν στη φόρα επιστολές του οι οποίες τον διαψεύδουν και τις οποίες είχε μόλις στείλει προς τους Μνημονιάρχες, με την υπογραφή του φαρδιά-πλατιά από κάτω.
Η νέα κυβερνητική εκπρόσωπος αμφισβητεί αυτές τις επιστολές, παίζει με τις ημερομηνίες προσπερνώντας το περιεχόμενό τους, τις χαρακτηρίζει παλαιότερες κατά ένα μήνα, και καταλήγει ουσιαστικά να επιβεβαιώνει μες την άρνησή της μιαν ακόμα προεκλογική εξαπάτηση.
Νέα μέτρα ανακοινώνονται, ενώ νέα μέτρα δηλώνεται ότι δεν θα ληφθούν, αλλά κόβονται οι επικουρικές συντάξεις, τρίζοντας ξανά τα δόντια στις κύριες συντάξεις με βάση τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, και αρχίζουν οι ομαδικές απολύσεις.
Η Μέρκελ λέει ότι η κρίση δεν έχει τελειώσει, ενώ εδώ παρακολουθούμε την κυβέρνηση σε απευθείας σύνδεση με τα νεκροταφεία της χώρας για να την βλέπουμε που τελεί εκεί το μνημόσυνο της κρίσης δημοσία δαπάνη.

Ποιος αποφασίζει...

SotosBlog...

Ώρες-ώρες δυσκολεύομαι να σας καταλάβω. Γράφετε, γράφετε, γράφετε, λέτε, λέτε, και δεν σας καταλαβαίνω.
Ποιο όριό σας ξεπεράστηκε με την ανάθεση καθηκόντων Κυβερνητικού Εκπροσώπου στη Σοφία Βούλτεψη, ώστε να γράφετε τόσα και τόσα γι αυτόν το διορισμό της από τη στιγμή που ανακοινώθηκε ο ανασχηματισμός;
Ρε σεις, η Βούλτεψη αντικατέστησε τον Σίμο Κεδίκογλου! Δηλαδή, εσείς ποιον περιμένατε να αντικαταστήσει τον Σίμο Κεδίκογλου; Άλλον από την Σοφία Βούλτεψη;
Ποιο όριό σας ξεπεράστηκε και πήραν φωτιά τα πληκτρολόγια, με την τοποθέτηση του Αργύρη Ντινόπουλου στη θέση του Γιάννη Μιχελάκη; Ποιο όριό σας με τον Μάκη Βορίδη στη θέση του Άδωνη Γεωργιάδη; Ποιο με τον Γκίκα Χαρδούβελη στη θέση του Γιάννη Στουρνάρα; Και ούτω καθεξής. Ε;
Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι κάπου σας καταλαβαίνω, αφού ούτε εγώ θα έβαζα την Σοφία Βούλτεψη για Κυβερνητικό Εκπρόσωπο. Εγώ, ας πούμε, θα έβαζα για Κυβερνητικό Εκπρόσωπο την Μαρία Σπυράκη. Που ξέρει τη δουλειά, αφού την έχει κάνει, πήρε και κοντά 250.000 ψήφους ως επιβράβευση γι αυτήν, άμα λάχει… Άντε να σας δω μετά τι θα λέγατε, αν έβαζα Κυβερνητικό Εκπρόσωπο τη Μαρία Σπυράκη με τις 250.000 ψήφους!
Αλλά δεν είμαι εγώ που αποφασίζω. Έτσι δεν είναι; Ποιος αποφασίζει;
Αλήθεια, ποιος αποφασίζει;

Επικουρικά κι Επικούρεια...

SotosBlog...

Μια δήλωση του Αντιπροέδρου της Βουλής και βουλευτή του Σύριζα, Γιάννη Δραγασάκη, συμπυκνώνει σε έξη λέξεις ποιος ήταν ο αληθινός νικητής αλλά και ποιο το πραγματικό μήνυμα των Ευρωεκλογών: «Να φανούμε αντάξιοι της νίκης μας», είπε.
Εξαιρετική δήλωση, θα έλεγα. Ακουμπάει κόσμο.
Στην πλευρά των ηττημένων τώρα, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ (Ελιά κ.τ.τ.) προσπαθούν να διαχειρισθούν τη νέα κατάσταση. Πώς; Με ανασχηματισμό (!..).
Ο ανασχηματισμός συνιστά επικουρικό φτιασίδωμα και δεν ακουμπάει κανέναν. Ακόμα χειρότερα, μάλλον θυμίζει τις τελευταίες ημέρες του Χίτλερ ο οποίος άλλαζε στρατηγούς και διέτασσε μετακινήσεις ανύπαρκτων στρατευμάτων μέσα από το περίφημο μπούνκερ, το θωρακισμένο του καταφύγιο στο Βερολίνο, ενώ έξω από αυτό Ρωσική και Αμερικανική εμπροσθοφυλακή είχαν πια ήδη φθάσει μέχρι το απέναντι οικοδομικό τετράγωνο.
Αν έχει κάποια αξία ο ανασχηματισμός, αυτή αφορά μόνο τους επαγγελματίες αναλυτές, που περιμένουν να ψειρίσουν:

1. Κατά πόσο ο ανασχηματισμός θα ικανοποιεί τους επίφοβους (ανεξάρτητους κ.α.) να ψηφίσουν για Πρόεδρο της Δημοκρατίας –μια κυβερνητική θέση-αντάλλαγμα, επικουρικό στην κυβερνητική επανάπαυση ότι ελόγου τους αυτοί έχουν, έτσι κι αλλιώς, να λογαριάσουν τα περίπου 160.000 Ευρώ που θα χάσουν μιαν ώρα αρχύτερα, αν διακόψουν την κυβερνητική θητεία πριν από τη λήξη της,

Σειρά σας να μας πείτε πού θα βρείτε τα λεφτά...

SotosBlog...

«Έγιναν αδικίες που πρέπει να διορθώσουμε και θα διορθώσουμε». Το λέει τούτο εσχάτως εδώ κι εκεί ο Αντώνης Σαμαράς. Είναι το κεντρικό του σκεπτικό. Το πλασάρει ως προσωπικό του στοίχημα.
Το έριξε προεκλογικά κι εξακολουθεί να το παίζει μετεκλογικά. Το αρθρώνει με διάφορες διατυπώσεις, σε διάφορες περιστάσεις. Η πιο πρόσφατη είχε ως ακροατήριο τη Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ.
Κατ’ αρχήν, συμφωνούμε όλοι, νομίζω, ότι μια διακυβέρνηση που γέννησε αδικίες είναι μια κακή διακυβέρνηση. Ένα το κρατούμενο. Ισχύει μάλιστα και το αντίστροφο: Όσο μια άδικη διακυβέρνηση είναι μια κακή διακυβέρνηση, άλλο τόσο μια κακή διακυβέρνηση είναι μια άδικη διακυβέρνηση. Δύο τα κρατούμενα. Η παραδοχή, η ομολογία από μια  κυβέρνηση ότι άσκησε μια άδικη διακυβέρνηση δεν την κάνει ούτε λιγότερο κακή κυβέρνηση ούτε λιγότερο άδικη κυβέρνηση. Η παραδοχή από μόνη της δεν αρκεί, διότι η παραδοχή από μόνη της δεν διορθώνει τίποτε. Τρία τα κρατούμενα. Και πάει λέγοντας… Σφίγγω όμως τα χείλη μου, κάνω την καρδιά μου πέτρα και τα προσπερνώ. Γίνομαι μεγάθυμος και δέχομαι ότι ο Αντώνης Σαμαράς έχει πρόθεση να διορθώσει τις αδικίες που έγιναν.
Τι θα κάνει ο Αντώνης Σαμαράς, για να αποκαταστήσει τις αδικίες; Θα χαρατσώσει τους μεγαλοκαρχαρίες τους οποίους ευνόησε σκανδαλωδώς και στους οποίους χάρισε πρόστιμα, θαλασσοδάνεια και δημόσια φιλέτα; Αυτό θα κάνει;

Αυτοί που δεν στέκουν μιλούν για σταθερότητα...

SotosBlog...

Το να ανατρέπει κάποιος τις θέσεις του, όσο να πεις, σταθερότητα δεν το λες.
Αντιθέτως, οι ασυναρτησίες, το να αυτοαναιρείσαι, και το να λες διαφορετικά πράγματα πριν καλά-καλά αρθρώσεις τα προηγούμενα που είπες,
θα έλεγα ότι είναι όχι σταθερότητα, αλλά υπόδειγμα αστάθειας. Η δε ασταθής συμπεριφορά μάλλον συνιστά την ασφαλέστερη ένδειξη, που πείθει ως και το γιατρό ότι δεν είσαι καλά και χρήζεις άμεσης φροντίδας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας κλινικής περίπτωσης είναι βέβαια η περίπτωση Βενιζέλου. Μόνο την τελευταία εβδομάδα, ο Βενιζέλος έχει μπουρδουκλώσει τις θέσεις του περίπου δέκα φορές. Τη μία θα πήγαινε στο Σαμαρά αν δεν του καθόταν το αποτέλεσμα, την άλλη δεν θα πήγαινε στον Σαμαρά αλλά στον Παπούλια, μετά θα έφευγε από την κυβέρνηση, τελικά είπε ότι δεν θα φύγει, ύστερα ήταν το άθροισμα Ν.Δ. και Ελιά που θα έκρινε το τι θα κάνει, τώρα όμως λέει ότι δεν θα αθροιστούν αυτά τελικά κ.τ.λ. κ.τ.λ. κ.τ.λ. Σοβαρό περιστατικό οξύτατου πανικού.
Πλάι στην επιστήμη υπάρχει και η λαϊκή σοφία, που λέει ότι «μ΄όποιο δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις» ή «άμα κοιμηθείς με στραβό, θα ξυπνήσεις μονόφθαλμος» κ.τ.τ.. Έτσι λοιπόν, μετά από τόσο καιρό πλάι στον Βενιζέλο, μόλις είδε το αποτέλεσμα των εκλογών, άρχισε τα εντελώς τρελά και ο Σαμαράς. Τώρα ζητάει αυτός από τους νεοδημοκράτες να ψηφίσουν τον Σγουρό και να συνεχίσουν την παρέα με τον Βενιζέλο όλοι μαζί.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Ο Σαμαράς πήγε στη συγκέντρωση του Κουμουτσάκου. Πώς περιέγραψε εκεί τον Σγουρό ο Σαμαράς; Ακούστε στο βίντεο που ακολουθεί τι ακριβώς είπε για τον Σγουρό στην εν λόγω συγκέντρωση:
 
Αυτά που λέτε ο Σγουρός, σύμφωνα με τον Σαμαρά… «Στασιμότητα», «κατεστημένα άλατ»α που θα έσπαγε ο Κουμουτσάκος, «χαμένο έδαφος δεκαετιών» κ.τ.λ. Δεν ήταν λόγια της στιγμής. Τα ίδια έλεγε για τον Σγουρό λίγο νωρίτερα από εκείνη τη συγκέντρωση και ο Κουμουτσάκος. Ακούστε τον:

Όσα ακούσατε, αν προσέξατε, είναι, σύμφωνα με τον Κουμουτσάκο, όχι μόνο η πεποίθησή του, αλλά και πεποίθηση του κόσμου! Είναι μάλιστα τόσο έξαλλος ο Κουμουτσάκος με τον Σγουρό που δεν μπορεί από τα νεύρα του να κάνει μια απλή πρόσθεση. Και λέει ότι δώδεκα και πέντε ίσον είκοσι. Στη συνέχεια κατηγορεί την πολιτική προέλευση του Σγουρού, ενώ αφήνει να ίπτανται σοβαρά υπονοούμενα για τη διαχείριση που άσκησε ο Σγουρός στην Περιφέρεια! Και το κυριώτερο: Ο Σγουρός, όπως λέει, «εκπροσωπεί και προσωποποιεί ένα κράτος από το οποίο όλοι συμφωνούμε ότι πρέπει να απαλλαγούμε»!
Σήμερα, μετά το σκαμπίλι των αποτελεσμάτων, ο πανικός του επικείμενου μοιραίου έχει κυριεύσει τον Σαμαρά. Και χωρίς καμιά ντροπή πλέον καλεί αυτός τους νεοδημοκράτες να ψηφίσουν τον Σγουρό! Τον ίδιο Σγουρό που μόλις τώρα ακούσατε πώς τον περιέγραφαν, ο ίδιος ο Σαμαράς και ο Κουμουτσάκος!
Καταλάβατε;
«Κατάλαβα», να λέτε.
Όχι, δεν είναι τρελοί. Άλλο η τρέλα και άλλο η πολιτική απάτη.
Εκείνο που δεν παίζεται είναι ότι όλο τούτο το τερατούργημα κυβερνάει τη χώρα και, για να συνεχίσει να την κυβερνάει, βαφτίζει τον εαυτό του «σταθερότητα»!

Η απόφαση του κόσμου...

SotosBlog...

Οι εκλογές έχουν κριθεί. Ο κόσμος έχει πάρει τις αποφάσεις του. Οριστικά και αμετάκλητα. Δεν αλλάζει ούτε αν ο Αλέξης Τσίπρας το χάσει, αφήσει μισό μούσι, φορέσει ζαρτιέρες και βάλει φτερά Ινδιάνου αρχηγού στο κεφάλι. Ακόμα και σε μια τέτοια περίπτωση, ο κόσμος έχει πρόχειρη στο μυαλό του την Κοντσίτα και θα ξεσπάσει σε επευφημίες. Τους ελάχιστους διστακτικούς
που έχουν απομείνει τάχα να αμφιταλαντεύονται τους έχει αναλάβει ο απύλωτος Θόδωρος Πάγκαλος. Διώχνει μακριά τους, ο χυδαιότερος των χυδαίων αυτός άνθρωπος, και τον τελευταίο τους ενδοιασμό.

Ο κόσμος δεν περιμένει να του πουν οι Φαινάνσιαλ Τάιμς τι έγινε στις Κάννες. Ο κόσμος το ζει αυτό που έγινε στις Κάννες. Κι έφαγε πολύ, πάρα πολύ ξύλο στους δρόμους και πολλή, πάρα πολλή προδοσία γι αυτό που έγινε στις Κάννες. Δεν του χρειάζονται οι Φαινάνσιαλ Τάιμς, για να καταλάβει για ποιο λόγο ακριβώς το έφαγε το ξύλο και λούστηκε την προδοσία.
Ο κόσμος δεν περιμένει τα επείγοντα απομνημονεύματα του Αμερικανού πρώην υπουργού Οικονομικών, Τίμοθι Γκάιτνερ, για να πληροφορηθεί τι σκέψεις γένναγε μέσα στο κεφάλι του ο Γερμανός ομόλογός του, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Ο ίδιος ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν τις έκρυψε ποτέ τις σκέψεις του από τον κόσμο.
Ούτε περιμένει ο κόσμος τις όψιμες, και άρα καλά μελετημένες, ύπουλες και σκόπιμες αποκαλύψεις της Μαρίας Σπυράκη, για να πληροφορηθεί τι πράγματι δεν του απεκάλυπτε αυτή, καθώς ψηνόταν στον πυρετό της οξείας υπεθυνοτίτιδας.

Ο Σαμαράς στο τούνελ...

SotosBlog...

Ο Αντώνης Σαμαράς έδωσε στη δημοσιότητα τις προτάσεις του για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Γνωρίζω ότι ουδείς ενδιαφέρεται, αλλά συγχωρήστε μου ένα σχόλιο.
Ο Αντώνης Σαμαράς προτείνει να γίνει αναθεώρηση του Συντάγματος, με στόχο την ενίσχυση του ρόλου του Βουλευτή.
Ο Αντώνης Σαμαράς! Ενίσχυση του ρόλου του Βουλευτή!! Ο Αντώνης Σαμαράς που έχει διαγράψει από την κοινοβουλευτική του ομάδα περισσότερους βουλευτές από όσους έχει διαγράψει ποτέ κόμμα στην Ιστορία του Κοινοβουλευτισμού!!!
Ο Αντώνης Σαμαράς προτείνει να γίνει αναθεώρηση του Συντάγματος, με στόχο τη διάκριση της Εκτελεστικής από τη Δικαστική Εξουσία. Ο Αντώνης Σαμαράς! Ο προϊστάμενος του Αθανασίου!! Που τον έκραξε ο Μπαλτάκος για τα τηλεφωνήματα στους Δικαστικούς και τον έκανε ρόμπα ο Κασιδιάρης!!!
Ο Αντώνης Σαμαράς προτείνει να γίνει αναθεώρηση του Συντάγματος, με στόχο την ενίσχυση του ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο Αντώνης Σαμαράς! Που έχει κάνει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας διαφήμιση της Πάρκερ!! Πρόεδρο-στυλό, να έχει να υπογράφει!!!
Προτείνει πολλά άλλα τραγελαφικά ο Αντώνης Σαμαράς. Το πιο τραγελαφικό είναι που προτείνει να γίνουν με αναθεώρηση του Συντάγματος πράγματα, που θα μπορούσε αν ήθελε να είχε κάνει ο ίδιος χωρίς να χρειάζεται καμιά αναθεώρηση του Συντάγματος, όπως τη μείωση του αριθμού των Γενικών Γραμματέων υπουργείων κ.α.
Ο Αντώνης Σαμαράς το έχει χάσει.
Ένας τρόπος να βρει κάποιος το χαμένο του είναι να αποταθεί στην εκπομπή της Αγγελικής Νικολούλη “Φως στο Τούνελ”, όπως είχε κάνει κάποτε ένας που είχε σκοτώσει τη μνηστή του, αλλά η Νικολούλη τον κατάλαβε.
Ο Αντώνης Σαμαράς έχει και αυτός σκοτώσει ό,τι ζητάει να βρει. Περιέργως, τον Αντώνη Σαμαρά τον έχουμε καταλάβει εμείς, που δεν βλέπουμε με τον Αντώνη Σαμαρά φως στο τούνελ.

Η στρατηγική της σύγχυσης...

Sotosblog...

Κοινό κτήμα τείνει να γίνει το γεγονός ότι ασύστολα ψέματα αναμεμιγμένα με μαγειρεμένες αλήθειες ξεφουρνίζονται συστηματικά από την κυβέρνηση και τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε. για όλα τα κρίσιμα θέματα,
ώστε να επιτευχθεί και να διασφαλισθεί ο αδιαμαρτύρητος εξανδραποδισμός των πολιτών. Με εξαίρεση τους κολλημένους, οι πολίτες έχουν εμπεδώσει πια αυτήν την κοροϊδία και φυλάγονται.
Ωστόσο, οι δυνάστες μας διαθέτουν ένα πρόσθετο όπλο πολύ ισχυρότερο και από το ψέμα: Τη σύγχυση. Το ψέμα το αντιμετωπίζεις. Όταν γνωρίζεις ότι ο άλλος ψεύδεται, απλώς δεν τον πιστεύεις. Τη σύγχυση δεν μπορείς να την αντιμετωπίσεις το ίδιο εύκολα, διότι δεν γνωρίζεις ούτε τι να πιστέψεις, ούτε τι να μην πιστέψεις. Παραλύεις και παραδίδεσαι. Τότε, η επίσημη εκδοχή αποκτά μέσα στη σύγχυση διαστάσεις μοναδικού καταφυγίου αξιοπιστίας, για να έχεις κάπου, όπου νάναι, ν’ ακουμπήσεις και να μην τρελαθείς.
Θα ήθελα να δώσω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα σύγχυσης. Στις 25 Απριλίου, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ δήλωνε ότι «δεν αποκλείει νέο κούρεμα του ελληνικού χρέους». Παραθέτω το σχετικό screenshot από την «Καθημερινή»:

Οι κότες που βρυχώνται...

Sotosblog...

Μερικούς επιπλέον αυτοεξευτελισμούς εθνοπατέρων, όσο να πει κανείς, δεν μας τους στέρησε η χθεσινή συνεδρίαση της Βουλής.
Πρόχειρα-πρόχειρα πάει ο νους του καθενός, λ.χ., στα διάφορα… ορνιθοπρεπή «ναι στο γάλα»
όσων προηγουμένως δεν είχαν αφήσει κανάλι για κανάλι, όπου να μην διατρανώσουν κατηγορηματική και ανυποχώρητη αντίθεση στην επίμαχη ρύθμιση. Δεσμευόμενοι κιόλας ότι θα καταψηφίσουν ανυπερθέτως τη σχετική διάταξη –Κασσήδες, Μωραΐτηδες κ.α.
Μεταξύ αυτών, ξεχωριστό βραβείο ορνιθοπρέπειας –συνδυαστικό μάλιστα με βραβείο ορνιθοφροσύνης, θα έλεγα– αξίζει στον Μάξιμο Χαρακόπουλο που λόγω γάλακτος παραιτήθηκε μεν από υφυπουργός, πλην όμως έδωσε στη συνέχεια την παστεριωμένη ψήφο του ως βουλευτής!.. Συλλεκτκό κομμάτι πολιτικής συμπεριφοράς ο άνθρωπος, ομολογουμένως.
Πάντως, το πρωτείο ορνιθοπρεπούς στάσης θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ανήκει στον Πρόεδρο της Βουλής –στον Βαγγέλη Μεϊμαράκη που προτίμησε να συνεχισθεί η συζήτηση επί του νομοσχεδίου και να γίνει η ψηφοφορία στη Βουλή, μολονότι μετά την αρχική πρόταση δυσπιστίας κατά Στουρνάρα, κατατέθηκε κι εκκρεμούσε πλέον και πρόταση μομφής σε βάρος του! Δεν είπε «Ωπ! Για μισό! Πρώτα θα συζητηθεί η πρόταση μομφής που υπεβλήθη σε βάρος του Προέδρου της Βουλής, και μετά θα γίνουν τα υπόλοιπα. Τώρα αμέσως!

Ο Mαυρογυαλούρος....

Sotos...

Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει αμέσως! Όσο μένει τόσο πιο δύσκολη θα γίνεται η υπόθεση της ανάταξης της χώρας.

Είμαστε ήδη πολύ πέρα από το σημείο του να καταγράφουμε πάλι εδώ μια προς μια τις βλάβες, που έχει μέχρι στιγμής επιφέρει. Αρκεί ως επιτομή το λεγόμενο πρωτογενές πλεόνασμα, που ως προς την Οικονομία συμπυκνώνει όλα τα προηγούμενα.

Δεν υπήρχε κανένας λόγος για να «επιτευχθεί». Πόσο μάλλον έτσι όπως «επετεύχθη» για να αποκληθεί «πρωτογενές πλεόνασμα». Δεν το ζήταγε ούτε η Τρόικα. Δεν ήταν καν στις προϋποθέσεις του Προγράμματος. Είναι χρήματα που στερήθηκε η κοινωνία, άρα η Οικονομία. Μια στις δύο μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα βάλει λουκέτο εντός του έτους εξαιτίας του. Δεκάδες αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που το χρηματοδότησαν, περιμένοντας να βγουν στη σύνταξη, δεν θα έχουν πού την κεφαλή κλίνειν. Οι ήδη αγρίως υπερφορολογηθέντες Έλληνες –πόσο πιο υπερφορολογημένος πια από το να είσαι μισθωτός και να μην έχεις δεκάρα για να πληρώσεις την εφορία;– θα ξαναϋπερφορολογηθούν, και ακόμα περισσότερος κόσμος θα χάσει τη δουλειά του, μέχρι να παρακαλάμε γονατιστοί να ξεπουληθεί το σύμπαν μπιρ παρά, μπας και γλυτώσουμε.

Όλα τούτα, για να επαναλαμβάνει υψαυχώς ο  Σαμαράς ό,τι το πιο παλαιοκομματικό σε νοοτροπία, δηλαδή τη χειρότερη εκδοχή της μαυρογυαλούρικης πρακτικής προεκλογικών παροχών. Την ίδια ώρα μάλιστα που όλα, μα όλα τα φερέφωνά του ενοχοποιούν αυτήν ακριβώς τη νοοτροπία ως υπεύθυνη για το κατάντημά μας, oι άθλιοι!

Και να τα βρει με τον Αχμέτ…

Sotos...

Διανύουμε, όπως έγραψα πρόσφατα, το στάδιο της κακιάς Τρόικας. Όσο πλησιάζουμε προς την κάλπη, τόσο πιο κακιά θα γίνεται η Τρόικα· και τόσο πιο καλή θα εμφανίζεται η κυβέρνηση.
Χθες το ρεπορτάζ (τρομάρα του!) έλεγε ότι ο Σαμαράς, που οικουρεί λόγω λοίμωξης του αναπνευστικού, ενημερώθηκε από τον Στουρνάρα για το βαρύ κλίμα που επικρατεί στην Εσπερία. Μόλις ενημερώθηκε, έδωσε αμέσως εντολή να ικανοποιηθούν όλα τα προαπαιτούμενα, κατέληγε.



Λίγο αργότερα, ο παραγωγός της ταινίας διάβασε το συγκεκριμένο επεισόδιο, που του έστειλε ο σεναριογράφος, και το απέρριψε. Κράτησε από αυτό μόνο το «οικουρεί». Ε, επειδή η ασθένεια έχει το ανθρώπινο στοιχείο και συγκινεί… Όλο το άλλο το έστειλε πίσω, για να ξαναγραφτεί.
Και ξαναγράφτηκε. Έτσι, σήμερα το ρεπορτάζ λέει ότι συνεργάτες του Πρωθυπουργού (διότι ο ίδιος, όπως είπαμε, οικουρεί…) διαβεβαιώνουν ότι δεν θα υποχωρήσει (σ.σ. εννοείται, απέναντι στις αξιώσεις της κακιάς Τρόικας.).
Σας είχα διηγηθεί παλαιότερα το ανέκδοτο με τον Αχμέτ. Με την ευκαιρία σας το θυμίζω (για να μην το ψάχνετε και μου κουράζεσθε):

Καμμένοι εγκέφαλοι...

Sotos...

Στοιχειώδης σοβαρότητα επιβάλλει να είναι κανείς πολύ προσεκτικός όταν καταπιάνεται με το Ουκρανικό, όπως αυτό διαμορφώνεται. Κι όμως ούτε τόση δα δεν περισσεύει. Πόσο σοβαροί είμαστε; Τόσο, που σε ό,τι μας αφορά έχουμε, λ.χ., αναθέσει την υπόθεση στα χέρια του Βενιζέλου. Αυτό τα λέει όλα. Αλλά δεν ανησυχούμε καθόλου. Βλέπουμε κι ακούμε το Μέγκα, και μετά πάμε για ύπνο.
Τα στρατηγικά συμφέροντα που διακυβεύονται στο Ουκρανικό, εντός τους φυσικά τα οικονομικά, ενεργειακά κ.α., είναι μεγάλα.
Και οφείλουμε να είμαστε επιφυλακτικοί απέναντι στους ρόλους όλων, καθώς και στις πίσω σκέψεις, οπισθοβουλίες κ.τ.λ., αφού είναι υποχρεωτικά άδηλο το ποιος εξυπηρετεί ποιον και τι στο προσκήνιο, μετά από εντελώς άγνωστες συμφωνίες που έχουν προηγηθεί στο παρασκήνιο. Τούτο κατ’ αρχήν.

Υπάρχουν, ωστόσο, και τα προφανή. Και από όλα τα προφανή, προφανέστερο είναι, νομίζω, ότι στην Κριμαία βρίσκεται ο ναύσταθμος του Ρωσικού Στόλου της Μαύρης Θάλασσας.
Μπορεί, λοιπόν, να κουβαλάς τα μυαλά του Φαν Ρομπέι και να πιστεύεις ότι σε παίρνει να πεις του Πούτιν να πάρει από εκεί το στόλο του και να τον πάει αλλού, λες κι είναι κουβαδάκια.

Μια Στιγμή στον Άνεμο - Τάδε έφη…

SotosBlog...

Με τις αποσκευές του πλήρεις από κροκοδείλια δάκρυα για τις γερμανικές θηριωδίες επί Κατοχής, επισκέπτεται την Ελλάδα ο Γερμανός Πρόεδρος Γιοάκιμ Γκάουκ.
Στους μαρτυρικούς τόπους όπου θα βρεθεί,
ένας προσομοιωτής τύψεων καρφιτσωμένος στο μέρος της καρδιάς θα ορίζει τις συσπάσεις του προσώπου του. Κι ένα γονατογράφημα με ανέξοδες συγγνώμες που αποστήθισε καθ’ οδόν θα υπαγορεύει τις δηλώσεις του.
Αλλά μέχρις εκεί η καλή του διάθεση. Διότι, όπως διευκρίνισε, δεν μπορεί να αποστεί από τις θέσεις της κυβέρνησής του στο θέμα των επανορθώσεων.
Μωρέ, να γινόμουν για μια στιγμή η Μέρκελ ή ο Ρεν… Κι έτσι όπως το αίμα στους κροτάφους μου θολώνει το μυαλό, ν’ άπλωνα το χέρι και ν’ άρπαζα τα χρήματα που αντιστοιχούν σε αυτές τις εύκολες συγγνώμες. Με το ίδιο νταηλίκι με το οποίο άρπαξαν και αυτοί σε μία νύχτα μέσα τις καταθέσεις από τις τράπεζες της Κύπρου. Ή τις οικονομίες των Ελλήνων ομολογιούχων και τις αποταμιεύσεις τους από τα ασφαλιστικά ταμεία της Ελλάδας, σε συννενόηση κι εγώ με τους Αναστασιάδηδες και τους Σαμαροβενιζέλους.

Πεθαίνοντας από αλληλεγγύη...

SotosBlog...

Πονάει, λέει, ο Γερμανός Πρόεδρος για όσα έκανε η Γερμανία στην Ελλάδα. Το είπε τούτο επί λέξει σε συνέντευξη που έδωσε ενόψει της προγραμματισμένης επίσκεψής του στην Αθήνα, και θα δημοσιευθεί αύριο.
Όταν λέει ο Γερμανός Πρόεδρος ότι πονάει, εννοεί φυσικά ότι πονάει για όσα έκανε η Γερμανία στην Ελλάδα κατά την Κατοχή. Δεν εννοεί τη στάση της Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα στην εποχή μας. Γι αυτήν δεν πονάει. Αυτήν την εγκωμιάζει. Τη θεωρεί υποδειγματική αλληλεγγύη –αλληλεγγύη προς μια χώρα που δεν είχε κάνει τα μαθήματά της, από μια χώρα που όχι μόνο τα είχε κάνει τα μαθήματά της, αλλά και είχε αριστεύσει στο διαγώνισμα, αναδείχθηκε πρώτος μαθητής κ.τ.λ. κ.τ.λ., τα γνωστά…
Το πόνο του για τα αποτελέσματα της αλληλεγγύης που έδειξε η Γερμανία προς την Ελλάδα στις μέρες μας θα μας τον εκφράσει ο Γερμανός Πρόεδρος του 2084. Διότι, να υπολογίζετε ότι, όπως προκύπτει, η ευαισθησία της Γερμανίας έχει χρονοκαθυστέρηση περίπου 74 χρόνων.

Ορατών τε πάντων και αοράτων…

Sotosblog....

Η αχαλίνωτη φαντασία που υπάρχει για να απελευθερώνει δημιουργικά τον άνθρωπο, και που του επιτρέπει να επισκέπτεται άλλες σφαίρες πέρα από το προφανές (όχι απαραίτητα σφαίρες μεταφυσικές), δηλαδή να αναζητεί εναλλακτικές ερμηνείες πίσω από τα φαινόμενα, να διερευνά αφανείς αιτιώδεις σχέσεις, να σταθμίζει παρασκηνιακούς παράγοντες κ.τ.τ., έχει και αυτή μια δεύτερη όψη: Την ίδια ώρα που έχει τη χάρη να ωθεί στην ελευθερία, έχει και την κατάρα, η άτιμη, να μπορεί να σε δέσει στο κάθισμά σου. Όσο έξυπνος και αν είσαι. Και τότε ακόμα, αν είσαι πια πάρα-πάρα πολύ έξυπνος, ε, δικαιώνεις στο τέλος το γνωμικό ότι το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται.
Λ.χ., ευφάνταστες και αόριστες εξηγήσεις επί εξηγήσεων που αποδίδουν το δικό μας πάθημα σε μακρόπνοα σχέδια τα οποία, σύμφωνα με αυτές, εξυφάνθηκαν από μεγάλα κέντρα κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες σε σκοτεινά αλλά παντοδύναμα υπόγεια (εντός αλλά κυρίως εκτός συνόρων), κάνουν τελικά τον άνθρωπο να αισθάνεται εκ προοιμίου μικρός και ανίσχυρος απέναντι στην πραγματικότητα. Εντείνουν το αίσθημα της ματαιοπονίας απέναντι σε άτρωτο τέρας. Το σκορ στο ταμπλό γίνεται δυσθεώρητο ήδη από τα αποδυτήρια.

Η δημοκρατία που ό,τι θυμάται χαίρεται...

Sotosblog...

Με μια εκκωφαντική έκρηξη δημοκρατικής ευαισθησίας η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου έβαλε στην άκρη το κομματικό συμφέρον και έδωσε επιτέλους στον ψηφοφόρο τη δυνατότητα να επιλέγει ο ίδιος ποιον θέλει για την Ευρωβουλή. Και να στέλνει εκεί τον δικό του άνθρωπο. Άμα βρεθεί καμιά φορά στις Βρυξέλλες ή το Στρασβούργο, να μην αισθάνεται σαν την καλαμιά στον κάμπο.
Πώς δεν το είχαμε σκεφθεί τόσον καιρό… Τόσο δύσκολο ήταν, ένα τόσο δα σταυρουδάκι δίπλα στο όνομα του ψηφοδελτίου; Κι όμως, ήρθε αυτό το τοσοδούτσικο σταυρουδάκι κι έκανε τη δημοκρατία μας να ξεχειλίσει. Τώρα πια μας βγαίνει από τα αυτιά.
Να μην σας εκπλήσσει που καμιά φορά δεν τη βλέπετε να βγαίνει και από τα αυτιά των Σαμαροβενιζέλων. Πάλι λόγω δημοκρατίας συμβαίνει αυτό. Να είναι τα αυτιά τους εκείνων ανοιχτά, για να την ακούει και κάποιος τη δημοκρατία. Μετά, μας λένε τι άκουσαν, και το ακούμε κι εμείς. Χαιρόμαστε, χαίρεται και η δημοκρατία που τα έχει χαμένα και ό,τι θυμάται χαίρεται. Άμα λάχει, αύριο φεύγει πάλι ο σταυρός κι επανέρχεται η λίστα.
–Για ποιο λόγο αύριο να επανέλθει η λίστα;
–Μα επειδή έτσι γίνεται σε άλλες χώρες της Ευρώπης.
–Τότε γιατί καταργήθηκε;

Φαντάσματα υπάρχουν...

Sotosblog...

Ποιος θα το ‘λεγε πως θα βρισκόταν κάτι ικανό να σοκάρει ως και ανθρώπους, τόσο ψημένους στην ωμότητα, που είχαν φθάσει πια να προσπερνούν συνηθισμένοι τα χυμένα σωθικά στο χώμα από το πτώμα ενός ακόμα σκοτωμένου φίλου τους! Τι άλλο να σοκάρει άνθρωπο που βγήκε ζωντανός μέσα από την κόλαση της μάχης του Στάλιγκραντ; Άνθρωπο που αποβιβασθηκε στη Νορμανδία πατώντας σε τρύπιες, διαμελισμένες, άψυχες σάρκες ανάμεσα σε ένα βιβλικό κατακλυσμό πυρών από τα μάουζερ; Τι;

Και όμως! Ένα ακόμα πιο γερό σοκ τους έμελλε. Και τους περίμενε σε εκείνο που αντίκρυσαν, σαν μπήκαν στα γερμανικά στρατόπεδα συγκεντρώσεως, μόλις εγκαταλειμμένα άρον-άρον. Τους αντίκρυζε ζωντανό-νεκρό εκεί το μέγα αίσχος: η καταρράκωση του Ανθρώπου! Και σάστισαν οι μπαρουτοκαπνισμένοι, βλέποντας ότι υπάρχουν τελικά φαντάσματα. Και σαλεύουν…

Δεν ήταν η ανέχεια, η απόλυτη κακουχία, τα οστά τα γεγυμνωμένα που σοκάρισαν. Ήταν η προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Kαι ο κυρ-Αντώνης;

Sotosblog...
Συριζαίο δεν τον λες. Ίσα-ίσα που του την έχουν πέσει άγρια οι συριζαίοι, και τους απαντάει: «Δεν σας έχω ανάγκη, δεν κυνηγάω καρέκλες, δεν πιάνω στασίδι, ζω από το μπλογκ μου, και περνάω μια χαρά.» Δεν έγινε, λοιπόν, συριζαίος τώρα, επειδή γράφει «ας κάνουμε πρώτα το βήμα να εκλέξουμε έναν νέο πρωθυπουργό που δεν προέρχεται από πολιτικό τζάκι, και μετά θα δούμε και για τα πιο σημαντικά.» Έχει άδικο;
Τον άλλον; Αυτόν κι αν δεν το λες συριζαίο! Αντιμνημονιακό όμως τον λες; Ουου! Κάργα! Γράφει αυτός: «Αλέξη Τσίπρα, με επιλογές υμνητών του ΓΑΠ και του Μνημονίου και γυριστρούλες της πολιτικής δεν πάμε πουθενά…» Για την υποψηφιότητα Βουδούρη τα γράφει αυτά. Έχει άδικο;
Άδικο, δίκαιο, τελικά τι θα ψηφίσουμε;
Ο πρώτος είναι σαφής. Ο δεύτερος τι γυρεύει;
Ή μάλλον τι γυρεύει που να μην βγάζει τα χάλια τα σημερινά; Ε; Τι;
Δεν ξέρω πώς το βρίσκετε το σκεπτικό του πρώτου, αλλά του δεύτερου είναι ομολογουμένως καταπληκτικό. Να προσέξουμε, λέει, διότι, να που τα άλλα βγάζουν τα ίδια χάλια τα σημερινά! Οπότε, τι να κάνω κι εγώ, ο φτωχός, μπροστά στην κάλπη; Λυπήσου με, άνθρωπε…