Ωρα να κληθούν και πρωθυπουργοί...

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΟΤΣΗ, απο την Ελευθεροτυπια... 

«Στο σύνολο των εξοπλισμών 1996-2006 κάθε Ελληνας επιβαρύνθηκε με 60.000 ευρώ, περίπου. Αυτή είναι η βαριά κληρονομιά, που αφήνουμε στις επόμενες γενιές, για να μας
καταριούνται...» ΚΩΝ. Π. ΦΡΑΓΚΟΣ «Η λεηλασία της Αμυνας».

Πλησιάζει, αν δεν ήρθε ήδη και μάλιστα με αδικαιολόγητη
καθυστέρηση, το πλήρωμα του χρόνου: στις ανακρίσεις για τα εξοπλιστικά,
όπου, επιτέλους, διαφαίνονται ελπιδοφόρα ρήγματα στην ομερτά της
μαφιόζικης συνενοχής, να κληθούν ως μάρτυρες (προς το παρόν) όχι μόνον
οι διατελέσαντες υπουργοί Εθνικής Αμυνας, αλλά και οι πρωθυπουργοί.
Τουλάχιστον μετά το 1996. Δηλαδή, μετά τα Ιμια: Το μέγα και παραλίγο
μοιραίο φιάσκο της αισχύνης, που αποκάλυψε παραστατικά πόσο επικίνδυνα
ανίκανη ήταν η πολιτική μας ηγεσία και πόσο ανησυχητικά τρωτή η άμυνά
μας - πάρα τους υπέρογκους εξοπλισμούς. Φιάσκο, που αντί να σημάνει
συναγερμό και να μας ταρακουνήσει αφυπνιστικά, αποτέλεσε το άλλοθι για
την πιο ξέφρενη κούρσα εξοπλισμών επί μία δεκαετία που επέτρεψε σε
αδίστακτους πατριδοκάπηλους, πολιτικούς και ενστόλους να θησαυρίσουν
ανενδοίαστα υπονομεύοντας και την εθνική μας άμυνα και την εθνική
οικονομία.

«Η λεηλασία της Αμυνας» είναι ακριβώς ο τίτλος του βιβλίου που
αποκαλύπτει πληρέστερα αυτό το χωρίς προηγούμενο πλιάτσικο.

Υπερεξοπλισμοί: η μέγιστη απάτη...

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΟΤΣΗ, απο την Ελευθεροτυπια...

Για τα εξοπλιστικά, το μέγιστο των σκανδάλων, το ερώτημά μου προς τον υπουργό Εθνικής Αμυνας Δημ. Αβραμόπουλο, λίγο πριν μπουν πρώτοι στην ατζέντα της επικαιρότητας οι χρυσοκάνθαροι του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου (έτσι κι αλλιώς, όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, σε πνίγει η μπόχα της διαφθοράς.

Αν υπάρχει κάτι νέο, είναι ότι, επιτέλους, οι χειροπέδες εισβάλλουν και στα σαλόνια).
Λοιπόν: «Είναι ακριβές, κ. υπουργέ, ότι έχει ανασταλεί η εκτέλεση όλων των εξοπλιστικών προγραμμάτων; Αν ναι, από πότε και με ποια προοπτική;»
«Ακριβέστατο. Ανεστάλη αφ' ότου ανέλαβα το υπουργείο. Κοντεύουν δυο χρόνια σχεδόν. Ανεστάλη και διότι δεν υπήρχε δεκάρα τσακιστή, αλλά και από προσωπική μου επιλογή, έως ότου ολοκληρωθεί η δέσμη προτάσεων, όπως έχω ήδη εξαγγείλει, για ριζικές αλλαγές στο σύστημα προμηθειών, ώστε να διασφαλισθεί, μια για πάντα, η διαφάνεια...»
Η στιχομυθία έγινε το βράδυ της Τετάρτης στο Μέγαρο Μουσικής, λίγο πριν αρχίσει η τελετή για την ελληνική προεδρία στην Ε.Ε. Από την οποία η πιο ηχηρή απουσία ήταν, βεβαίως, του Αλέξη Τσίπρα. Δυσεξήγητη και ατυχέστατη. Καθότι η τελετή ήταν, αναμφίβολα, μια κυβερνητική φιέστα - όχι ιδιαίτερα προκλητική. Αλλά η προεδρία στην Ε.Ε. είναι όλης της χώρας, σε μια περίοδο μάλιστα κρίσιμη για την ίδια και σοβαρών ανακατατάξεων στην Ευρώπη, που δεν επιτρέπουν καμώματα επαρχιώτικης μικροπολιτικής. Στο κάτω κάτω, ο Τσίπρας, εκτός από αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είναι πλέον και η τιμητική επιλογή της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την υποψηφιότητα διαδοχής του Ζοζέ Μπαρόζο - οφείλει, άρα, να συμπεριφέρεται ως Ευρωπαίος ηγέτης, μη συμβατικός, βεβαίως. Δεν περίμενε άλλωστε κανείς από τον Τσίπρα να χειροκροτήσει, έστω από αβρότητα, τα από μικροφώνου φληναφήματα... Ακόμη και το αυστηρά επιλεγμένο κοινό χειροκρότησε θερμότερα το καλλιτεχνικό πρόγραμμα από τις ομιλίες...
Ωστε, λοιπόν, καταπώς επιβεβαιώνει ο Δημ. Αβραμόπουλος, τα δυο, περίπου, τελευταία χρόνια η χρεοκοπημένη Ελλάδα έπαψε να είναι ο μεγαλύτερος στην Ευρώπη εισαγωγέας πανάκριβων οπλικών συστημάτων.

Εθνικά επωφελείς μίζες...

Του Γιάννη Αλμπάνη, απο το Red NoteBook...

Η ανατριχιαστική απολογία του πρώην αναπληρωτή γενικού διευθυντή Αντώνη Κάντα επιβεβαιώνει πράγματα που όλοι γνωρίζαμε, αποκαλύπτει ότι ορισμένα άλλα είναι πολύ χειρότερα απ’ όσο νομίζαμε και τεκμηριώνει για πρώτη φορά με επίσημο τρόπο κάποια ακόμη που υποψιαζόμαστε.

Όσα ξέραμε…

Πρώτα απ’ όλα, το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ επιβεβαιώνει με την κατάθεσή του ότι δεν υπάρχει προμήθεια του υπουργείου Άμυνας για την οποία να μην πέφτουν μίζες. Ο Κάντας δεν μιλάει μόνο για τα γνωστά σκάνδαλα, όπως αυτό των υποβρυχίων (για το οποίο μόλις πριν λίγες μέρες ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ αποφάσισαν ότι δεν συντρέχει λόγος έρευνας…), αλλά και για άλλα, που δεν είναι γνωστά στο ευρύ κοινό, όπως η προμήθεια των αντιαεροπορικών συστημάτων ASRAD. Στην ουσία, ο Κάντας ομολογεί ότι δωροδοκήθηκε για όλες τις σημαντικές παραγγελίες οπλικών συστημάτων που έγιναν επί θητείας του. Προσθέτει δε ότι στο πάρτι των δωροδοκιών εμπλέκονται και τα δύο κόμματα του πάλαι ποτέ δικομματισμού. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μίζα είναι ο κανόνας, όχι η εξαίρεση.