Περνάει ο στρατός…

του Νίκου Κουνενή, απο την AlfaVita...

(Διάγγελμα της Εθνικής Κυβερνήσεως)

 Κατόπιν διαδοχικών αποφάσεων της τριμερούς κυβερνήσεως Εθνικής Δημοσιονομικής Σωτηρίας και με την ευγενή συνεπικουρίαν της εθνικώς σκεπτομένης αντιπολιτεύσεως της Χρυσαυγής, ο ελληνικός στρατός γιγαντώνεται, αποκτών το απαραίτητον, δια τας κρισίμους συνθήκας τας οποίας βιώνει η χώρα και ο ελληνικός λαός, αξιόμαχον. Τουτέστιν, πλην των παραδοσιακών δυνάμεων του στρατού ξηράς, της αεροπορίας του ναυτικού και των ειδικών δυνάμεων κρούσεως, το εθνικόν στάτευμα ενισχύθη αποφασιστικώς από το σύνολον των δυνάμεων των συγκοινωνιών σταθερής τροχιάς, των ναυτεργατών και των εκπαιδευτικών της δευτεροβαθμίου δημοσίας εκπαιδεύσεως. Η μονιμοποίησις της επιτάξεως των ως άνω κατηγοριών κρίθηκε ήδη απολύτως απαραίτητος, προκειμένου να επιτελεσθή αποτελεσματικώς το προαναφερθέν πατριωτικόν σχέδιον.    

   Συμφώνως προς τον τον σχεδιασμόν των αρχιστρατήγων της Ευρωλανδικής Παρομοσπονδίας κ.κ. Μερκολάντ και Μπαροζορέν ο ηγέτης του Κράτους, αξιότιμος κύριος Σαμαρμπενκουβέλ, τελών υπό τας διαταγάς του φρουράρχου, αξιοτίμου κυρίου Τομσερμορσμαζούχ και των υπάτων επιτηρητών αξιοτίμων κυρίων Φον Ράιχ εντ Μπανκ και Φον Φρούχτελ, απεφάσισε την σταδιακήν επιστράτευσιν του συνόλου των κατηγοριών των δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων: ταχυδρομικοί, εργάται και εργάτριαι καθαριότητος, εργαζόμενοι εις οργανισμούς κοινής ωφελείας, υπάλληλοι γραφείου πάσης ειδικότητος κ.ά.

   Προκειμένου να απαντήση εις τας ανυποστάτους κατηγορίας των αντιπολιτευομένων αριστερών και κομμουνιστομοριτικών δυνάμεων, αι οποίαι κατηγορούν την Εθνικήν Κυβέρνησιν πως δι αντισυνταγματικών μεθόδων προσεπάθησε να εκβιάση τους καθηγητάς, στρέφουσα εναντίον τους τους γονείς και τους πανελληνίως εξεταζομένους μαθητάς, το Υπουργείον Εθνικής Παιδείας και Δια Βίου Επιστρατεύσεως απέδειξεν την αντικειμενικότητά του έναντι του συνόλου του Ελληνικού Λαού δια της προληπτική τιμωρίας και των ανωτέρω, μέσω πρωτοφανώς δυσκόλων θεμάτων εις διάφορα μαθήματα των Πανελληνίων Εξετάσεων. Το Υπουργείον προτίθεται να συνεχίση την προληπτικήν συμμόρφωσιν των σπουδαζόντων νέων της χώρας, προκειμένου να επιτύχη την κρίσιμον δια το Έθνος πειθάρχησιν της υπερηφάνου Νεολαίας του.

   Η Κυβέρνησις θα ενημερώσει εκ νέου τον Ελληνικόν λαόν δια τα επόμενα σχέδιά της τον Ιούνιον, κατόπιν των επαφών που θα λάβουν χώραν καθ’ αυτόν τον μήνα με τον υπεύθυνον της Τερατόικα, κύριον Τομσενμορσμαζούχ.

Ζήτωσαν οι Διεθνείς Επιτηρηταί και η Κυβέρνησις Εθνικής Δημοσιονομικής Σωτηρίας!

Μπούντεσμπανκ, Ντόιτσε Μπανκ, Κρεντί Αγρίκολε Μπανκ ούμπερ άλες!

kounenik@yahoo.gr

Fust Fuck Outlet: Ο έμπορας τρελάθηκε!...

Νίκος Κουνενής, απο το αριστερο Blog...

Απίστευτες προσφορές των πολυκαταστημάτων μας, στην καρδιά των εκπτώσεων, με την εγγύηση των διεθνών επιτηρητών και αξιολογητών των εμπορευμάτων μας: Μετοχές ΔΕΗ μόνο 3,99 ευρώ το τεμάχιο, με 30% έκπτωση στις στρατηγικές προσφορές, συν το απόλυτο πλεονέκτημα στο γενικό κουμάντο.

Μετοχές ΟΣΕ, ΟΤΕ, ΟΑΣΑ, ΔΕΣΠΑ, ΔΕΣΦΑ, ΕΥΔΑΠ, ΕΛΤΑ, ΕΛΠΕ, Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και άλλων ελκυστικών επιχειρήσεων σε τιμές έκπληξη κάτω του κόστους, με εξασφαλισμένο το μάνατζμεντ και απολύτως προνομιακή συμμετοχή στην κερδοφορία.

Ειδυλλιακή έκταση πρώην αεροδρομίου Ελληνικού, μετατρέψιμη σε μετοχές ουρανοξυστών, εμπορικών κέντρων, ξενοδοχείων, ελικοδρομίων, καζίνο, κουλοχέρηδων, μπαρμπουτιερί, μπορντελερί, κυνοδρομίων, στριπτιζάδικων, πλυντηρίων λεκιασμένου χρήματος και λοιπών ψυχαγωγικών και κερδοφόρων επενδύσεων, σε ενιαία προσφορά, γενναιόδωρα διαπραγματεύσιμη με σοβαρά ενδιαφερόμενους πελάτες.

Βραχονησίδες, χωματονησίδες, πλαγκτονησίδες, λίμνες, λιμνοθάλασσες, ποταμοί, χείμαρροι, ρυάκια, καταρράκτες, πάρκα, κρημνοί, αγροτεμάχια, βραχότοποι, έλη,  ποιμνιοστάσια, βουστάσια, πτηνοστάσια, παράκτιες και παραλίμνειες ζώνες (με πλήρη εξοπλισμό τραπεζοκαθισμάτων, ομπρελοξαπλωστρών, αποδυτηρίων και ντουσιέρων), γέφυρες, μνημειοτεμάχια, δάση και δασικές εκτάσεις, με απίστευτα ευνοικούς όρους δόμησης και φαστ τρακ περαίωση εκρεμμοτήτων, σε τιμές- έκπληξη.

Σχολικά, νοσοκομειακά, ιδρυματικά και λοιπά κτίρια, άρτι εκκενωθέντα, μαζί με τους εξοπλισμούς τους, σε συμβολικά αντίτιμα, μετρητοίς ή με άτοκες ετήσιες δόσεις.

Κι ακόμα: Λιμενοβραχίονες, σταθμοί εμπορευματοκιβωτίων, αεροδρόμια, εθνικές οδοί (μετά σταθμών διοδίων), τοπικές οδοί (με δυνατότητα κατασκευής και εκμετάλλευσης σταθμών διοδίων), μεταλλεία, λιγνιτωρυχεία, αλατωρυχεία, χρυσωρυχεία, λατομεία, πολυτελείς παραθεριστικές κατοικίες, αστικά και περιαστικά ακίνητα (νόμιμα ή αυθαίρετα με φαστ τρακ περαίωση), ακτογραμμές, κορυφογραμμές, αερογραμμές, οροπέδια, υψίπεδα, χώροι υγειονομικής ταφής απορριμμάτων, νεκροτομεία, κοιμητήρια, συστοιχίες πεζοδρομιακών δένδρων με δικαίωμα ξεριζώματος και μεταφύτευσης πλησίον οικιών, ζαρντινιέρες, κολώνες και λάμπες δημοσίου φωτισμού, παγκάκια, οδοκάγκελα, οδονησίδες, κάδοι σκουπιδιών, σωλήνες ύδρευσης και αποχέτευσης, αμαξώματα, λάστιχα, καθίσματα και λοιπός εξοπλισμός δημοσίων οχημάτων, ξυλεία και μέταλλα σιδηρογραμμών και αμαξοστοιχιών και χιλιάδες ακόμα προσφορές σε τιμές που αποκλείεται να ξανασυναντήσετε.

Προλάβετε, πριν σας προλάβουν.

(Δεκτές πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες, σιντί και στικάκια).

Fust Fuck Outlet (A. Σαμαρίλας- Ε. Βελζεβούλος- Φ. Κουρέλης Α.Ε.). Με την εγγύηση της Τroika Internasional και της Vermacht Securities.

Ν. Κουνενής

kounenik@yahoo.gr

Τερατόικα εσωτερικού: φιλόδοξα απορροφητικά σενάρια...

του Νικου Κουνενη απο το Αριστερο Βημα...

Φήμες πως το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ σκέπτονται να καταφύγουν στο άρθρο 99 του πολιτικοπτωχευτικού κώδικα, διαψεύδονται προς το παρόν κατηγορηματικά από τις ηγεσίες των δυο κυβερνητικών εταίρων. Σύμφωνα με δηλώσεις στελεχών τους, οι προαναφερθείσες μικρομεσαίες πολιτικές επιχειρήσεις θα επιχειρήσουν να επιβιώσουν με τις δικές τους δυνάμεις, προτού αναγκαστούν να κάνουν χρήση των ευεργετικών διατάξεων του άρθρου.

Παρά τις διαψεύσεις, ωστόσο, η φημολογία εξακολουθεί με ένα άλλο δυνατό σενάριο, σύμφωνα με το οποίο το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ θα απορροφηθούν από τη ΝΔ, στην προοπτική δημιουργίας μιας μεγάλη μονοπωλιακής πολιτικής εταιρείας, με καινούριο όνομα και σύμβολο, αλλά σταθερές αρχές και στοχεύσεις. Η διαδικασία αναμένεται να ακολουθήσει τα εξής στάδια:

α) Απ’ ευθείας εξαγορά πακέτων κοινών και προνομιούχων μετοχών από επιλεγμένους μεγαλομετόχους των δυο φορέων, που διάκεινται ευμενώς προς το εγχείρημα, επιζητώντας ως αντάλλαγμα υψηλές διευθυντικές θέσεις στο νέο σχήμα.

β) Εξαγορά μετοχών μέσω του Χρηματιστηρίου Πολιτικών Αξιών και διαφόρων άλλων μηχανισμών των εγχώριων και διεθνών δευτερογενών, τριτογενών και τεταρτογενών αγορών. Στο ίδιο πλαίσιο θα επιδιωχθεί και η εξαγορά ασφαλίστρων κινδύνου, η ύπαρξη των οποίων πιέζει ασφυκτικά τη χρηματιστηριακή αξία των ανωτέρω τίτλων.

γ) Διαχωρισμός εκάστου φορέα σε «καλό» και «κακό», κατά το πρότυπο της διαδικασίας που ακολουθήθηκε στην εξαγορά της Αγροτικής Τράπεζας. Τα «κακά» κομμάτια θα συμπεριλάβουν τα πολιτικά «καμμένα» στελέχη, τα ανεξόφλητα δάνεια, τα χρωστούμενα νοίκια, τις ανείσπρακτες μίζες κ. ά. Τα «καλά» κομμάτια θα συμπεριλάβουν τα άφθαρτα στελέχη (τύπου Χρυσοχοίδη, Λοβέρδου, Μπίστη, Χατζησωκράτη, Ψαριανού κ.ά.), τις κρατικές επιχορηγήσεις και σύμπασα την κινητή περιουσία των δυο φορέων (γραφεία, λάπτοπ, πλυντήρια και σιδερωτήρια λεκιασμένου χρήματος, καφετιέρες, όργανα γυμναστικής κ.ά.).

Η επιτυχία του εγχειρήματος, πάντως, κάθε άλλο παρά θεωρείται δεδομένη, καθώς οι πρόεδροι και διευθύνοντες σύμβουλοι των ως άνω μικρομεσαίων πολιτικών επιχειρήσεων αρνούνται προς το παρόν να αποδεχτούν την απορρόφηση και προτίθενται να ξεκινήσουν εκστρατείες προς τους μετόχους, με κεντρικό σύνθημα «κάλλιο πρώτοι στο χωριό, παρά τελευταίοι στην πόλη».

Παρά τις όποιες αντιδράσεις κορυφής, ωστόσο, κύκλοι της ΝΔ επιμένουν πως το σχέδιο προχωράει στο παρασκήνιο, με μεγαλύτερο πλεονέκτημά του την ανεπίσημη- προς το παρόν- εκδήλωση ενδιαφέροντος εκ μέρους της πολυεθνικής Troicana Co., η οποία, σε περίπτωση ευόδωσης της συμφωνίας, προτίθεται αφενός να εξαγοράσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της νέας εταιρείας («σε φιλική, οπωσδήποτε, τιμή», όπως δήλωσε με νόημα υψηλόβαθμος μάνατζέρ της) και αφετέρου να αναλάβει το μάνατζμεντ, δια των κ.κ. Ράιχενμπαχ, Φούχτελ, Τόμσεν, Μορς και Μαζούχ.

Επιστολή στον Γιάννη Στουρνάρα...

του Νίκου Κουνενή απο την ΑλφαΒητα...

Κύριε υπουργέ,
Παρακολουθώ με αυξημένο ενδιαφέρον και αμείωτη συγκίνηση τις αταλάντευτες προσπάθειές σας για την τρίτη κατά σειράν διάσωση της χώρας και της έμψυχης συνιστώσας της (λαό ονόμαζε την τελευταία ο πατέρας σας, ο αγωνιστής του ΕΑΜ, αν ενθυμείστε περί τίνος ομιλώ). Μετρώ τα μέτρα τα οποία η τρόικα και σεις οι εγχώριοι εκπρόσωποί της επινοήσατε και επιβάλλατε,
προκειμένου να εξυγιάνετε οριστικώς και αμετακλήτως εκατομμύρια ανεύθυνων εργαζομένων, μικροεπαγγελματιών, συνταξιούχων, ανέργων, αναπήρων, ασθενών, πολυτέκνων, μητέρων, νηπίων, βρεφών και άλλων αναιδών κοινωνικών κατηγοριών. Μένω, λοιπόν, ενεός κάθε φορά που εστιάζω στην ανυπέρβλητη αποφασιστικότητά και την πολυθρύλητη κοινωνική ευαισθησία σας, ενώπιον των οποίων ωχριούν οι Τιτάνες της ανά τον κόσμο ανωκατωδιάρθρωσης, Αουγκούστο Πινοσέτ, Μάργκαρετ Θάτσερ, Κάρλος Μένεμ, Φερνάντο Ντε λα Ρούα, Γεώργιος Παπανδρέου τζούνιορ κ.ά. Στοχάζομαι νυχθημερόν, κύριε υπουργέ, πάνω στις πρωτοφανείς επιτυχίες υμών και των λοιπών συντελεστών της τρέχουσας κοινωνικοοικονομικής εποποιίας και μένω άφωνος μπροστά στις τεράστιες επιτυχίες σας: το μη βιώσιμο χρέος του 120% του ΑΕΠ (ο γνωστός παπακωνσταντίνειος «Τιτανικός») απογειώθηκε και αγγίζει ήδη το 180%, για να ξεπεράσει πιθανότατα σε δυο-τρία χρόνια το 200%, με προοπτική, πάντως, να φτάσει πάλι το 2020- με έναν προφανώς μαγικό τρόπο- το 120%, οπότε, παραδόξως, θα έχει ξαναγίνει βιώσιμο, δια της εκ νέου ανελκύσεως του υπερωκειανείου από τα παγωμένα νερά του αφιλόξενου πελάγους! Γιατί όχι; «Κόπερφιλντ» και «ο Μάγος» ήταν τα παρατσούκλια με τα οποία σας αποκαλούσαν τα λοιπά γκόλντεν μπόις των τραπεζών, υπαινισσόμενα παιγνιωδώς πως διαθέτετε υπερφυσικές ικανότητές στον τομέα της εξαφάνισης κερδοφόρων τραπεζών (ενθυμείστε περί τίνος τυρβάζω: περί της «Εμπορικής» και της πωλήσεώς της στην Credit Agricole, στην οποία πρωτοστατήσατε με ενθουσιασμό).
Ας συνεχίσω όμως με τις επιτυχίες όλων σας. Ο δείκτης της επίσημης ανεργίας ποζάρει πλέον στην πρώτη θέση της σχετικής ευρωπαικής κατάταξης, ταπεινώνοντας την Ισπανία, που για πολλά χρόνια είχε στρογγυλοκαθίσει σ’ αυτή (ακούω πως ο κύριος Ραχόι είναι έξαλλος με αυτή την υποβάθμιση και επιχειρεί ήδη παντοιοτρόπως την ανακατάλυψη της κορυφής). Ο αριθμός των αστέγων αυξάνεται εντυπωσιακά, των αυτοχείρων επίσης, ενώ οι βαρειά ασθενείς αντιμετωπίζονται, επί τέλους, όπως τους αξίζει: εξυγίανση με αρρωστιάρηδες, υπερήλικες και ανήμπορους δεν γίνεται, γίνεται; Επ’ αυτού θα μπορούσε να μας διαβεβαιώσει κατηγορηματικώς και ο Καιάδας (όχι ο χρυσαυγίτης, ο ορίτζιναλ της Σπάρτης που φιλοξένησε στα βράχια του μυριάδες «ελαττωματικούς» σπαρτιάτες, προς δόξαν της διαρκούς fitness παρουσίας της μάχιμης αυτής πόλης στα χρόνια τα παλιά). Μαθαίνω άλλωστε ότι η ασθένεια και η ανημπόρια σάς φοβίζουν όλως ιδιαιτέρως, και προς τούτο κολυμπάτε με τις ώρες, δεν πίνετε αλκοόλ (αχ, πόσο μου θυμίζετε τον επίσης αναμορφωτή κύριο Σημίτη) και είστε εντυπωσιακά λιτοδίαιτος. Κι εμείς άκρως λιτοδίαιτοι γίναμε εσχάτως και κοντεύουμε να γίνουμε απολύτως αδίαιτοι, αλλά χαλάλι. Μπροστά στο καλό της πατρίδας, όλα να τα υποστούμε κυρ Γιάννη μας. Χαλί να γίνουμε, να μας πατήσετε. Να ξεπουλήσετε τα ασημικά της χώρας σε τιμές λαμαρίνας, να μας βουτήξετε τους μισθούς και τις συντάξεις, να μας βυθίσετε στην κατάθλιψη, να μας αυτοκτονήσετε, εκόντες άκοντες. Ή την κάνεις ολοκληρωμένα την προσπάθεια, ώστε να οι πειστούν οι ευρωενωσιακοδουνουτούδες ότι η οσφυοκαμψία  ή είναι απολύτως ειλικρινής και μη αναστρέψιμη, ή δεν την κάνεις καθόλου. Στη βράση κολλάει το σίδερο. Επ’ αυτής άλλωστε της διαβεβαιώσεως αποδεικνύεστε απολύτως συνεπής, μεμφόμενος δια του τεταμένου δείκτου της δεξιάς σας χειρός αρχηγούς κομμάτων της συγκυβέρνησης, υπουργούς κ.ά. για ολιγωρία, ανακολουθίες και ηττοπάθεια. (Εκείνο το κακόμοιρο το κουβέλι κοντεύετε να το πνίξετε, με την αγανάκτησή σας για τα «παρών» και τα λοιπά παιδιαρίσματά του. Δείξτε λίγη περισσότερη κατανόηση, από το ίδιο μετερίζι πολεμάτε).
Ιδιαιτέρως με εντυπωσιάζει η συνεχής επανάληψη της διαβεβαίωσής σας ότι στη δοκιμαζόμενη χώρα μας δεν μπορεί να υπάρχουν πατρίκιοι και πληβείοι! Αλήθεια, εσείς σε ποια ακριβώς κατηγορία ανήκετε; Εντυπωσιάζομαι όταν σκέπτομαι ότι σπουδάσατε στην Αθήνα και κατόπιν στο Σικάγο (αχ, στην υπέροχη εκείνη σχολή των αειμνήστων Φρίντμαν και Χάγιεκ; Αν είναι αλήθεια, θα κλάψω από χαρά), ότι διατελέσατε ειδικός σύμβουλος του Υπουργείου Οικονομικών και κατόπιν της Τράπεζας της Ελλάδος, τακτικό μέλος της Οικονομικής και Νομισματικής Επιτροπής της Ε.Ε., πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Εμπορικής Τράπεζας, καθηγητής στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γενικός Επιστημονικός διευθυντής του ΙΟΒΕ, υπουργός Ανάπτυξης στην κυβέρνηση Παπαδήμου και τώρα υπουργός Οικονομικών στην εθνοσωτήρια κυβέρνηση Σαμαρά, θέση για την οποία μάλιστα σας πρότεινε ο «παρών» κύριος Κουβέλης. Πατρίκιος ή πληβείος λοιπόν, προνομιούχος η ριγμένος;
Και για να θέσω με μεγαλύτερη σαφήνεια το ερώτημα, πόσα ακριβώς παίρνετε, με το συμπάθειο, για να σώσετε τη χώρα και ημάς τους κατοίκους της; Ποιες ήταν ο πενιχρές αμοιβές σας όταν θητεύατε στα προαναφερθέντα ευαγή ιδρύματα; Ποια τα μπόνους και τα πριμ; Ποιες οι αναμενόμενες συντάξιμες αποδοχές σας, όταν με το καλό θα αποχωρήσετε από την ενεργό δράση και από πόσες οι συνταξιοδοτικές πηγές; Υποθέτω πως δεν απαντάτε ποτέ σε τόσο αδιάκριτες ερωτήσεις, είναι θέμα αγωγής, πόσω μάλλον όταν αυτός που τις κάνει είναι προνομιούχος εκπαιδευτικός, εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα, με σύμβαση (λέμε τώρα) ορισμένου χρόνου και αμοιβές που κάποτε ξεπερνούσαν (ώ, μον ντιε) τα χίλια νευρώνια τον μήνα (τους μήνες που δούλευε, δηλαδή, γιατί τους υπόλοιπους τρεις μήνες το χρόνο σιτιζόταν, και συνεχίζει να το πράττει, με τα γενναιόδωρα επιδόματα των 360 νευρωνίων το μήνα, τα οποία επίσης εξυγιαίνονται ακατάπαυστα, μέχρις οριστικής εξαφανίσεως).
Τέλος πάντων, κύριε υπουργέ, πολλά θα είχα ακόμη να προσθέσω, αλλά επείγομαι να εγκαταλείψω τάχιστα τον υπολογιστή, προκειμένου να αφοσιωθώ σε μια ερασιτεχνική επιστημονική έρευνα, στην οποία εσχάτως έχω αφοσιωθεί ψυχή τε και σώματι: προσπαθώ να αναλύσω τη χημική σύνθεση του υγρού που κυλά στις φλέβες όλων υμών των σωτήρων, αλλά προς το παρόν βρίσκομαι ενώπιον πλήρους αδιεξόδου. Μετά από κάμποσους μήνες σχετικών ερευνών, για ένα μονάχα πράγμα είμαι βέβαιος: αίμα δεν είναι.
Μετά τιμής

kounenik@yahoo.gr

Διάγγελμα της ελληνικής κυβερνήσεως...

του Νίκου Κουνενή απο την Alfa Vita...


(Εν όψει της κρισίμου εγκρίσεως των μέτρων διασώσεως του Έθνους και του Λαού)
Ελληνικέ λαέ!
Επί τη ευκαιρία της ιστορικής συνόδου του Κοινοβουλίου, με θέμα την έκτην κατά σειράν διάσωσιν της χώρας και των κατοίκων της, η τρικέφαλος φαιογαλαζοπρασινορόζ κυβέρνησις σού απευθύνει θερμόν τοκοχρεωλυσιακόν χαιρετισμόν
και σου υπόσχεται αταλάντευτον υποχωρητικήν στάσιν έναντι των δικαίων απαιτήσεων των δανειστών και συμμάχων μας.

Πισταί επί διετίαν και πλέον εις τας μνημονιακάς διαταγάς των Τροικανών  στρατευμάτων και συνεπικουρουμένη ενθουσιωδώς υπό της κοινωνικής συμμαχίας των Τραπεζιτών, των Βιομηχάνων, των Ραντιέρηδων, των Χρηματιστών και των Φορομπηκτών, η κυβέρνησις υλοποίησεν ήδη μέγα μέρος του προγράμματός της και ατενίζει με αισιοδοξίαν το μέλλον: το Ελληνικόν Σύνταγμα κατηργήθη, αι αναρχοκομμουνιστικαί διατάξεις του ασφαλιστικού συστήματος κατετροπώθησαν, οι μισθοί και αι συντάξεις ακρωτηριάσθησαν, οι φόροι ανερριχήθησαν, ο πληθωρισμός και η ανεργία διεγκώθησαν, το δημόσιον χρέος ίπταται, το Ακαθάριστον Εγχώριον Προιόν κατεβαραθρώθη.
Υπό την στιβαράν Επιτήρησιν των στρατηγών Αγγέλα Μάρκετινγκ, Χοσέ Μανουέλ Μπαρούφο, Κριστίν Μπαρμπάρ και κατόπιν αόκνων προσπαθειών των αξιοτίμων μελών της κυβερνήσεως, συνεπικουρουμένων υπό των τροικανών στρατευμάτων και των εγχωρίων δυνάμεων των ευρωτσολιάδων και ματασφαλιτών, η κυβέρνησης κατήγαγεν ιστορικάς νίκας και συνεχίζει να μάχεται αποφασιστικώς εναντίον των οκνηρών κοινωνικών στρωμάτων των χειρωνακτών, των δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων, των πτωχών, των ηλικιωμένων, των ανέργων, των νέων, των μητέρων, των νηπίων και των βρεφών. Ταυτοχρόνως επεδόθη υπευθύνως εις την ταχείαν υλοποίησιν του έργου της ανακατεδαφιστικής αναπτύξεως της χώρας, παραδίδουσα ή προτιθεμένη όπως παραδώση εις το άμεσον μέλλον και έναντι ευτελών τιμημάτων κρατικάς και ημικρατικάς εταιρείας, λιμένας, δρόμους, μητροπολιτικάς εκτάσεις και παντός είδους εθνικάς γαίας, πελάγη, αιγιαλούς, λίμνας, ποταμούς, παραποτάμους και ρυάκια εις δυτικάς, αραβικάς και σινικάς επενδυτικάς δυνάμεις, αίτινες, προτίθενται όπως συνεισφέρουν συγκινητικώς εις την χώραν, επενδύουσαι εις την κερδολαγνίαν, την εμπορογλυφίαν, τας μεγαλοπρεπείς κατασκευάς, τα τυχηρά παίγνια και το εμπόριον σαρκός.
Εις τον τομέαν της εξωτερικής πολιτικής η κυβέρνησις διεκρίθη όσον ποτέ άλλοτε, συνάπτουσα φανεράς και κρυφάς συμφωνίας υποτελείας μετά των κυβερνήσεων της Ομοσπονδιακής Γερμανίας, της Γαλλίας, και του δοκιμαζομένου υπό της παλαιστινιακής τρομοκρατίας κράτους του Ισραήλ, επαναφέρουσα τοιουτοτρόπως την χώραν εις τας ηρωικάς εποχάς της Ιεράς Συμμαχίας, του Τρίτου Ράιχ και του δόγματος Τρούμαν.
Ατρόμητος έναντι της πληβειακής αχαριστίας, ευγνώμων έναντι της ευρωχρηματοπιστωτικοτοκογλυφικοκερδολάγνου  ενιαίας παγκοσμίου διακυβερνήσεως και αποφασισμένη όπως ολοκληρώση με κάθε μέσον την περιπόθητον Κεφαλαιοσωτήριον Επανάστασιν, η κυβέρνησις υπόσχεται όπως συνεχίσει την εποποιίαν της γενικευμένης ανακατασκευής της χώρας και του λαού της. Θαρσείν χρη!

Ζήτω η τρικέφαλος Εθνική κυβέρνησις!
Ζήτωσαν οι Τροικανοί επιτηρηταί!
Μπούντες Μπανκ, Ντόιτσε Μπανκ, Γκόλντμαζ Ζαξ, Τζέι Πι Μόργκαν, Κρεντί Σουίς Μπανκ, Κρεντί Αγκρίκολε Μπανκ ούμπερ άλλες!

kounenik@yahoo.gr

Νέκρα και κοΛιάτσα παντού, και άνευ (Δ)ενδοιασμών. (Τουτέστιν, σκάσε και κολύμπα)...

του Νίκου Κουνενή απο το αριστερο Blog...

Ποιος ανεύθυνος ισχυρίζεται πως βαδίζουμε ολοταχώς και με υπερβάλλοντα εξουσιαστικομουμουέδικο ζήλο προς τα εθνοσωτήρια πρότυπα Δημοσίων Συμμορφώσεων της μεταξικής εθνικοαναγεννητικής περιόδου, της μετεμφυλιακής εποποιίας του ’50 και του ’60 και της φυσικής συνέχειάς τους, της επτάχρονης χούντας; Όποιος το κάνει, θα είναι προτιμότερο να κρύβει, καλού κακού, τ’ όνομα και τη φάτσα του. Διότι και οι τοίχοι έχουν αυτιά, και το διαδίκτυο έχει μάτια, και τα κανάλια έχουν όρια (και απαράβατους όρους) και τα Χρυσά Αυγά επωάζονται, και οι Μεγάλοι Αδελφοί έχουν καταλήξει σε αποφάσεις. Αποφάσεις ρητές, κατηγορηματικές και απολύτως ανελαστικές ως προς την αναγκαιότητα εφαρμογής του Σχεδίου: όποιος κινείται, πρέπει να λιανιστεί, όποιος εκφράζεται να αφανιστεί, όποιος στοχάζεται και (αντι)δρά να καταδικαστεί στην αφωνία.

«Τρόμο και αθλιότητα στο Τρίτο Ράιχ» τιτλοφορούσε σε βιβλίο του ο Μπέρτολτ Μπρεχτ το ανάλογο πιλοτικό σχέδιο της δικής του εποχής, «Βία και αγριότητα στο Τρίτο Μνημόνιο» θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε σήμερα, τηρώντας τις απαραίτητες ιστορικές αναλογίες και όντες ενήμεροι περί των διαφορών ως προς την ένταση και τα μεγα-ιστορικά παρεπόμενα. Μικρή η χώρα μας γαρ, αν και από φασιστρόνια (συγκεκαλυμμένα ή χρυσαυγουλοειδώς πατενταρισμένα) παρουσιάζει πλέον πρωτογενές κρατικό και παρακρατικό πλεόνασμα.

Μέσα σε ελάχιστες μέρες, έλαβαν χώρα πλείστα εμβληματικά περιστατικά: καταλήψεις και αποκλεισμοί ολόκληρων πόλεων, κακοποιήσεις συλληφθέντων, ξυλοδαρμοί διαδηλωτών, προγράμματα απαγόρευσης συλλαλητηρίων, αναβαθμίσεις μεθόδων μαζικής συμμόρφωσης (μάνικες σήμερα, πλαστικές σφαίρες και σκυλιά αύριο;) και ούτω καθ’ εξής. Και το κερασάκι στην τούρτα: δυο δημοσιογράφοι οι οποίοι εδώ και δεκαετίες τιμούν- άνευ ασπασμών σε ουροστιγματισμένες (λαικιστί κατουρημένες)- ποδιές τον ενημερωτικό ρόλο τους, τιμωρούνται παραδειγματικώς, προς ακύρωσιν των ιδίων και συμμόρφωσιν των υπολοίπων: Τουτέστιν, άτεγκτοι δικαστές εγκαλούν αυτοφώρως τον Κώστα Βαξεβάνη, γιατί αποκάλυψε …προσωπικά δεδομένα φοροφυγάδων καταθετών μεγαλοτράπεζας- πλυντηρίου της Ελβετίας.

Και πριν αλέκτορα φωνήσαι άπαξ, ο τέως τιτάνας της λάιφ στάιλ δημοσιογραφίας και νυν Φωτεινός Ηγέτης ης κρατικής ραδιοτηλεόρασης, Αιμίλιος Λιάτσος με το συμπάθειο, φλΕΡΤάρει με την αλήστου μνήμης ΥΕΝΕΔ, αποκεφαλίζοντας τον Δημήτρη Αρβανίτη και την Μαριλένα Κατσίμη. Οι τελευταίοι υπέπεσαν στο έγκλημα του κριτικού λόγου απέναντι στον υπουργό Κρατικής Πυγμής κύριο Δένδια, γεγονός το οποίο ισοδυναμεί με ειδεχθές έγκλημα πρώτου κακουργηματικού βαθμού. (Παρεμπιμπτόντως- και εν γνώσει των συνεπειών του Νόμου- υπενθυμίζω προς κάθε ενδιαφερόμενο πως τόσο τον τσεκουράτο κύριο Λιάτσο όσο και τον τεθωρακισμένο κύριο Δένδια εμείς τους πληρώνουμε, εκόντες άκοντες. Τις αντλίες επίσης, τα ασφυξιογόνα με τα οποία κατακλύζουν συχνά- πυκνά τις κυψελίδες των πνευμόνων μας, επίσης. Άλλος βαράει, άλλος πληρώνει έτσι κι αλλιώς, οι παραδόσεις υπάρχουν για να τηρούνται)

Το Σχέδιο, τουτέστιν, ήταν και παραμένει σαφές, ιδίως τώρα, στους καιρούς της δημοσιονομικής και εν γένει κοινωνικοαναδιαμορφωτικής εξυγίανσης του τόπου και της έμψυχης- μέχρι στιγμής, γιατί γι’ αργότερα χλωμό το βλέπω- συνιστώσας του. Κι ας διαφωνούν επ’ αυτού οι νηφάλιοι κ.κ. Κουβέλης, Ψαριανός, Μπίστης και Χατζησωκράτης της «κυβερνώσας αριστεράς», με το συμπάθειο πάλι.

Οπότε, η στιγμή που οι κρατικοί και μιντιακοί οφικιούχοι θα αναφωνήσουν το «game over!» βρίσκεται πλέον απελπιστικά κοντά. Και οι νοήμονες και συνειδητοί άνθρωποι αυτοί τη χώρας, είναι αναγκασμένοι να μπουν για τα καλά στο δίλημμα: «Δειλοί μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουνε να γίνει κάποιο θάμα;», καθώς το έγραφε ο ποιητής, ή «στο δρόμο, στο δρόμο, να σπάσουμε τον τρόμο!»;, όπως το διατυπώνουν οι αμετανοήτως εξωστρεφείς, οι οιονεί ενοχοποιούμενοι και αμετανοήτως επιμένοντες πως μπορεί να ξαναυπάρξει ζωή πριν απ’ το θάνατο, αρκεί να το αποφασίσουν οι πολλοί.

kounenik@yahoo.gr

GAPing Idiot’s University...

του Νικου Κουνενη απο τον Δρομο της Αριστερας ...

Διακόσια σαράντα χιλιάδες μέλη του Κινήματος των Αμετανόητων (κατ’ άλλους διακόσια σαράντα, σκέτο), εξέλεξαν νέο πρόεδρο τον Ευάγγελο Α’ τον Βλοσυρό.

Κατόπιν τούτου, ο πρώην πρόεδρος Γεώργιος Γ’, ο Βραχύς, απηλλάγη πλέον από τα άγχη και προσανατολίζεται οσονούπω στην υλοποίηση του μεγάλου ονείρου της πολυκύμαντης ζωής του: της δημιουργίας μιας International Σχολής Επιτυχημένων Ηγετών (Leader’s Administration). Σκοπός της είναι η αλτρουιστική μεταλαμπάδευση των ανυπέρβλητων ιδεών, της αξιοθαύμαστης γνώσης και του αξιοζήλευτου ταλέντου του Δούναβη της Σκέψης, του Αλιάκμονα της Σύνεσης, του Αχελώου της Αποφασιστικότητας, στους επίδοξους ηγέτες της οικουμένης.
Η Σχολή θα διοικείται από δεκαεξαμελή Διοικούσα Επιτροπή στην οποία, πλην του ίδιου του Γεωργίου, θα συμμετέχουν οι Μάργκαρετ, Αντρίκος, Νίκος και Άντα Παπανδρέου καθώς και όλοι οι πρώτου βαθμού συγγενείς τους. Οι συγγενείς 2ου και 3ου βαθμού θα τοποθετηθούν σε άλλα επιτελικά πόστα του Ιδρύματος. Ο τρόπος διοίκησης της Σχολής θα βασίζεται στο επιτυχημένο μοντέλο της Ελληνίδας πρώην υπουργού Παιδείας και Διά Βίου Μάθησης, κυρίας Άννας Διαμαντοπούλου.
Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, μεταξύ των μαθημάτων των δυο πρώτων εξαμήνων περιλαμβάνονται και τα εξής: Οικογένεια και Κρατική Διαχείριση (Familiocrasy), Οσφυοκαμψία και Ευέλικτη Εθνική Κυριαρχία (Flexicure Dosilogism), Συνδυαστική Ρητορική (Paparology - Sardamology), Ηγετικό Ύφος (Spinthirobolo Vlemma Ageladas), Δημοσιονομική Αποδιάρθρωση (Destroy the Fuckinng Economy), Ψυχοπαθολογία του Στέμματος (Psonares Kareklokentavri), Κουλτούρα της Δημιουργικής Λιτότητας (Mona, zyga, dika mas), Οικονομική Ιστορία (Back to the 19th century), Μετριοφροσύνη της Εξουσίας (We are the fuckers of the world), Χημική Δημοκρατία (Kroto’s and Lampsi’s Democracy), Πολιτική Κηπουρική (Garden’s Policy).
Τον κατάλογο των διδασκόντων θα κοσμήσουν τα ονόματα των κ.κ. Παπακωνσταντίνου, Πεταλωτή, Παπουτσή, Πετσάλνικου, Χρυσοχοΐδη, Μόσιαλου, Ανδρουλάκη, Μπεγλίτη κ.ά. Επισκέπτες καθηγητές οι κ.κ. Σόιμπλε, Λαγκάρντ, Ράιχενμπαχ, Τόμσεν, Φούχτελ, Παπαδήμος, Βενιζέλος, Παπούλιας, Σαμαράς, Καρατζαφέρης κ.ά. Επίτιμοι -μετά θάνατον- διδάκτορες ορίζονται οι αλησμόνητοι Έλληνες πρωθυπουργοί του πρώτου μισού του 20ού αιώνα Τσολάκογλου και Ράλλης, καθώς και ο αξέχαστος υπουργός Μανιαδάκης.
Η σχολή θα λειτουργήσει υπό την αιγίδα του διεθνούς εκπαιδευτικού ομίλου Troikana State and Private Banking Internasional Schools. Τα συμβολικά δίδακτρα δεν αναμένεται να υπερβούν το συμβολικό ποσό των 300.000 ευρώ ετησίως και θα αποδίδονται ιδιοχείρως στους υπεύθυνους Οικονομικής Διαχείρισης της Σχολής κ.κ. Νίκο και Αντρίκο Παπανδρέου.
Ν. Κουνενής
kounenik@yahoo.gr

Εναλλάξ: Πέμπτον διάγγελμα της ελληνικής κυβερνήσεως ...

Νίκος Κουνενής, απο τον Δρομο της Αριστερας ...

Επί τη ευκαιρία της ιστορικής επαναληπτικής Συνόδου των κατοχικών δυνάμεων, με θέμα την έκτην κατά σειράν διάσωσιν της χώρας και των κατοίκων της, η τρικέφαλος φαιογαλαζοπράσινη κυβέρνησις του υπερκομματικού τραπεζίτου-πρωθυπουργού Λύκου Παπαδαίμονος, σου απευθύνει θερμόν τοκοχρεωλυσιακόν χαιρετισμόν και σου υπόσχεται διαρκή και αταλάντευτον υποχωρητικήν στάσιν έναντι των δικαίων απαιτήσεων των δανειστών και συμμάχων μας.

Πισταί επί διετίαν και πλέον εις τας μνημονιακάς διαταγάς των τροϊκανικών στρατευμάτων και συνεπικουρουμένη ενθουσιωδώς υπό της κοινωνικής συμμαχίας των Τραπεζιτών, των Βιομηχάνων, των Ραντιέρηδων, των Χρηματιστών και των Φορομπηκτών, η κυβέρνησις υλοποίησεν ήδη μέγα μέρος του προγράμματός της και συνεχίζει οσονούπω τη μεταρρύθμισιν, ατενίζουσα με αισιοδοξίαν το μέλλον: το Ελληνικόν Σύνταγμα κατηργήθη, αι αναρχοκομμουνιστικαί διατάξεις του ασφαλιστικού συστήματος κατετροπώθησαν, οι μισθοί και αι συντάξεις ακρωτηριάσθησαν, οι φόροι ανερριχήθησαν, ο πληθωρισμός και η ανεργία διεγκώθησαν, το δημόσιον χρέος ίπταται, το Ακαθάριστον Εγχώριον Προϊόν κατεβαραθρώθη.
Υπό τη στιβαράν Επιτήρησιν των στρατηγών Αγγέλα Μάρκετινγκ, Ζαν Κλοντ Μπάνκερ, Κριστίν Μπαρμπάρ, Όφη Ρεν, Μανουέλ Μπαρούφο, Χορστ Ράιχ εντ Μπανκ κ.ά. και κατόπιν αόκνων προσπαθειών των αξιοτίμων μελών της κυβερνήσεως, συνεπικουρουμένων υπό των τροϊκανικών στρατευμάτων και των εγχωρίων δυνάμεων των ευρωτσολιάδων και ματασφαλιτών, η κυβέρνησης κατήγαγεν ιστορικάς νίκας και συνεχίζει να μάχεται αποφασιστικώς εναντίον των οκνηρών κοινωνικών στρωμάτων των χειρωνακτών, των δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων, των πτωχών, των ηλικιωμένων, των ανέργων, των νέων, των μητέρων, των νηπίων και των βρεφών. Ταυτοχρόνως επιδίδεται υπευθύνως εις την ταχείαν υλοποίησιν του έργου της ανακατεδαφιστικής αναπτύξεως της χώρας, παραδίδουσα ή προτιθεμένη όπως παραδώσει εις το άμεσον μέλλον και έναντι ευτελών τιμημάτων κρατικάς και ημικρατικάς εταιρίας, λιμένας, δρόμους, μητροπολιτικάς εκτάσεις και παντός είδους εθνικάς γαίας, πελάγη, αιγιαλούς, λίμνας, ποταμούς, παραποτάμους και ρυάκια εις δυτικάς, αραβικάς και σινικάς επενδυτικάς δυνάμεις, αίτινες, προτίθενται όπως συνεισφέρουν συγκινητικώς εις τη χώραν, επενδύουσαι εις την κερδολαγνίαν, την εμπορογλυφίαν, τας μεγαλοπρεπείς κατασκευάς, τα τυχηρά παίγνια και το εμπόριον σαρκός. Εις τον τομέαν της εξωτερικής πολιτικής η κυβέρνησις διεκρίθη όσον ποτέ άλλοτε, συνάπτουσα φανεράς και κρυφάς συμφωνίας υποτελείας μετά των κυβερνήσεων της Ομοσπονδιακής Γερμανίας, της Γαλλίας, και του δοκιμαζομένου υπό της παλαιστινιακής τρομοκρατίας κράτους του Ισραήλ, επαναφέρουσα τοιουτοτρόπως τη χώραν εις τας ηρωικάς εποχάς της Ιεράς Συμμαχίας, του Τρίτου Ράιχ και του δόγματος Τρούμαν.
Ατρόμητος έναντι της πληβειακής αχαριστίας, ευγνώμων έναντι της ευρωχρηματοπιστωτικοτοκογλυφικοκερδολάγνου ενιαίας παγκοσμίου διακυβερνήσεως και αποφασισμένη όπως ολοκληρώσει με κάθε μέσον την περιπόθητον Κεφαλαιοσωτήριον Επανάστασιν, η κυβέρνησις υπόσχεται όπως συνεχίσει την εποποιίαν της γενικευμένης ανακατασκευής της χώρας και του λαού της. Θαρσείν χρη!
Ζήτω η τρικέφαλος εθνική κυβέρνησις!
Ζήτωσαν οι τροϊκανοί επιτηρηταί!
Μπούντες Μπανκ, Ντόιτσε Μπανκ, Γκόλντμαν Ζαξ, Τζέι Πι Μόργκαν, Μόργκαν Στάνλει, Κρεντί Σουίς Μπανκ, Κρεντί Αγκρίκολε Μπανκ ούμπερ άλλες!

Ν. Κουνενής
kounenik@yahoo.gr

Εναλλάξ: Επιστολή στον Κάρολο Ντίκενς (1812-1870)...

Του Νικου Κουνενη απο το Δρομο της Αριστερας ...

Αγαπητέ Κάρολε,
Έχοντας από παιδί μια αγαπητική σχέση με τα βιβλία σου, παίρνω το θάρρος να σου γράψω.

Αφορμή για το γεγονός αυτό είναι η συμπλήρωση διακοσίων χρόνων από τη γέννησή σου. Πραγματική αιτία, ωστόσο, είναι η επιμελώς οργανωμένη και ασύλληπτα βίαιη (απ)ώθηση της εποχής μου δύο αιώνες πίσω, ώστε να συναντήσει το ζόφο των δικών σου καιρών, αυτόν που η πένα σου τοιχογράφησε με αξιοθαύμαστη παρατηρητικότητα, ταλέντο, συνείδηση και ευαισθησία.
Διαβάζοντας μικρός τα βιβλία σου είχα την αίσθηση πως μιλούσαν για κάτι το οποίο η γενιά μου ήταν μάλλον αδύνατο να ζήσει. Λίγο αργότερα, στα πρώτα ενήλικα νεανικά μου χρόνια και στρατευμένος πλέον στο όραμα του κοινωνικά απελευθερωμένου μέλλοντος της ανθρωπότητας, συνέχιζα να πιστεύω ακράδαντα πως κι αυτός ακόμη ο κερδολάγνος καπιταλισμός δεν μπορούσε παρά να γίνεται λιγότερο σκληρός, περισσότερο βιώσιμος για την ανθρώπινη συνιστώσα του δύσμοιρου τούτου πλανήτη. Οι ενδείξεις ήταν ισχυρές: από τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και δώθε το βιοτικό επίπεδο των δυτικών κοινωνιών ανέβαινε χρόνο με το χρόνο, ο εργαζόμενος απολάμβανε κατακτήσεις που τις είχε κερδίσει με ιδρώτα και αίμα και το ίδιο το σύστημα έδειχνε να μη ρισκάρει την ύπαρξή του σε αχρείαστες -και επικίνδυνες για το ίδιο- αναμετρήσεις με τους αντιπάλους του. Προτιμούσε να προσφέρει λίγο περισσότερο καρότο, ώστε να μην υποστεί τις πιθανές συνέπειες των κοινωνικών συγκρούσεων, τις οποίες θα πυροδοτούσε η κατάχρηση του μαστιγίου που, φυσικά, συνέχιζε να δίνει το «παρών», όπου και όταν κρινόταν αναγκαίο. Οι πηγές που εγγυώνταν την κερδοφορία του ήταν, άλλωστε, πάμπολλες και μέγα μέρος εξ αυτών βρισκόταν στην άλλοτε αποικιοκρατούμενη περιφέρεια που συνέχιζε να ζει περίπου όπως στη δική σου εποχή, μη μετέχοντας των κατακτήσεων ημών, των «τυχερών» του ευρωπαϊκού καπιταλισμού.
Προϊόντος του χρόνου και εκλιπόντων σταδιακά των αντίπαλων δεών, η βεβαιότητα αυτή εμού και της γενιάς μου έγινε κομμάτια και θρύψαλα. Το μεγάλο πείραμα ξεκίνησε τη δεκαετία του ’70 στη Χιλή του Πινοσέτ, συνεχίστηκε στη Βρετανία της Θάτσερ και αλλού. Σήμερα κλιμακώνεται με πρωτοφανή αγριότητα στις χώρες-πειραματόζωα του Νότου (με πρώτη τη δική μου) για να επεκταθεί εν συνεχεία στο σύνολο της Ευρώπης και του λοιπού σχετικώς ευημερούντος τμήματος του κόσμου, αποσαθρώνοντας κατακτήσεις ενός αιώνα, με όχημα την ίδια ακριβώς ανθρωποφαγική μανία που χαρακτήρισε τον πρώιμο καπιταλισμό της εποχής σου. Αν μπορούσες να διαβάσεις το γράμμα μου, αν είχες τη δυνατότητα να τσεκάρεις τις διαβεβαιώσεις μου, βολτάροντας στους δρόμους της Αθήνας, της Ρώμης, της Μαδρίτης και του Λονδίνου, θ’ αντιλαμβανόσουν πως τα βιβλία σου διατηρούν, δυστυχώς, μια απίστευτα επικαιρική διάσταση. Διαφορές υπάρχουν, μα είναι κατά το πλείστον εικονικές και συνδέονται με τις τεχνολογικές δυνατότητες που συνεισφέρουν πλέον στη διοργάνωση ενός περισσότερο άυλου, μα ακόμη πιο κερδοφόρου πάρτι, πάνω στις τσακισμένες πλάτες των ηττημένων: διότι ναι, άθλιοι μισθοί, άθλιες έως ανύπαρκτες κοινωνικές υπηρεσίες, άθλια ζωή υπήρχαν και τότε όπως και σήμερα. Υπήρχαν επίσης μεγαλοκαρχαρίες, τράπεζες, τοκογλυφικά δάνεια, κρατικός αυταρχισμός από τη μια και ένδεια, φόβος, απελπισία, οργή, από την άλλη. Αυτά που δεν υπήρχαν ήταν κάποιες ευφάνταστες έννοιες και πρακτικές, που θα δυσκολευόσουν σαφώς να κατανοήσεις: τα τοξικά και δομημένα ομόλογα, τα παράγωγα, οι οφσόρ εταιρίες, τα φαντς, τα σπρεντς, τα πι ες άι, τα σι ντι ες και άλλα, ων ουκ έστιν αριθμός. Η ουσία, ωστόσο, ίδια μένει και θα την καταλάβαινες διά του γυμνού και άκρως παρατηρητικού οφθαλμού σου. Διότι, απρόσμενα, η Ιστορία επαναλαμβάνεται ως τραγωδία κι όχι ως φάρσα, όπως ο άλλος υπέροχος συγκαιρινός σου, Κάρολος και αυτός, είχε υποθέσει.
Έτσι έχουν τα πράγματα, αγαπητέ μου Ντίκενς, διακόσια ολόκληρα χρόνια μετά τη γέννησή σου και δεδομένου του περιορισμένου χώρου, άλλο τι δεν έχω να προσθέσω. Μη πιστεύοντας στη μετά θάνατον ζωή, θεωρώ άσκοπο να σου ευχηθώ το παραμικρό για τη συμπλήρωση των δυο αιώνων από τη γέννησή σου. Σε μας, ωστόσο, τους μεταγενέστερους εύχομαι να ανασκουμπωθούμε επιτέλους, και να διεκδικήσουμε διά του κοινωνικού πολέμου το αναφαίρετο δικαίωμά μας στην προθανάτια ζωή. Έτσι ώστε τα παιδάκια τού αύριο να διαβάζουν και πάλι τα βιβλία σου με γουρλωμένα μάτια, και να αναφωνούν θορυβημένα: «Πω, πω, σε τι σκληρό κόσμο ζούσαν τότε οι άνθρωποι!»

Ν. Κουνενής
kounenik@yahoo.gr

Κι όμως, κάτι θα γίνει...

pressinaction.gr ...

του Νίκου Κουνενή

Αν μείνουνε τα πράγματα όπως είναι/ είσαστε χαμένοι.

Φίλος σας είναι η αλλαγή/ η αντίφαση σύμμαχός σας.

Από το τίποτα κάτι πρέπει να γίνει/ μα οι δυνατοί πρέπει να γενούνε τίποτα.

Μπ. Μπρεχτ

Σε ξαναείδα στην περσινή πορεία του Πολυτεχνείου, κι από τότε συναντιόμαστε και πάλι συχνά- όπως τότε - σε δρόμους και πλατείες. Ως είθισται σε παρόμοιες περιπτώσεις, σε ρώτησα «τι κάνεις;», μα εσύ σχεδόν παρεξηγήθηκες. «Τι θες να κάνω ρε μαλάκα, βουλιάζω», ήταν η πληρωμένη, και ως συνήθως στερούμενη κάθε αίσθησης του σαβουάρ βιβρ, απάντησή σου.

Πορευτήκαμε κάμποση ώρα μαζί, μιλώντας ακατάπαυστα για κείνα που ζήσαμε τότε, και τούτα που μας συμβαίνουν σήμερα. Τριάντα ένα ολόκληρα χρόνια είχαμε να ειδωθούμε, και η τελευταία φορά ήταν στο αμφιθέατρο, όπου διασταυρώσαμε, ως συνήθως, τα ξίφη μας για το κλάσμα του κλάσματος της σωστής γραμμής, την οποία ο καθείς εξ ημών κατείχε, κατ’ αυθαίρετη και άκρως προνομιακή αποκλειστικότητα.

Έκτοτε χάθηκες. Από κοινούς γνωστούς μάθαινα πως αποσύρθηκες αιφνιδίως, προσχωρώντας στον αμείλικτο πραγματισμό που ήδη άρχιζε να απλώνει το πέπλο του πάνω από τα κοινά μας όνειρα, σκοτεινιάζοντάς τα με τις απαστράπτουσες φωταψίες του. Έφυγες έντιμα, ωστόσο. Χωρίς χολερικές μνησικακίες για τους αμετανόητους (κι ανόητους, όπως ίσως τους χαρακτήριζες τότε), αιθεροβάμονες, που άφηνες πίσω σου. Το κυριότερο: δεν εξαργύρωσες κανένα από τα αγωνιστικά σου funds, όπως τόσοι και τόσοι το έπραξαν έκτοτε, ανεβάζοντας στα ύψη τον γενικό δείκτη του νεοσύστατου, τότε, Χρηματιστηρίου Πολιτικών Αξιών.

Η επιστροφή σου ήταν επίσης έντιμη, αν και απολύτως απαισιόδοξη. «Φωνάζω γιατί δεν έχω άλλο τρόπο ν’ αντιδράσω. Έχω χάσει, όμως, κάθε ελπίδα», απάντησες στην ερώτησή μου, τη σχετική με το πώς βλέπεις τα πράγματα. Η κουρασμένη επιχειρηματολογία μου περί του αντιθέτου, κάθε άλλο παρά μετέβαλε τη γνώμη σου. Δεν είχες ξεχάσει, πάντως, τον Γκράμσι. Κι ας τον αντέστρεφες μελαγχολικά, γνωμοδοτώντας με βεβαιότητα πως η Απαισιοδοξία της Γνώσης κατισχύει ήδη θριαμβευτικά της Αισιοδοξίας της Θέλησης.

Σε ξαναπέτυχα προ ημερών τυχαία, σ’ ένα παράδρομο της Σόλωνος. Με ρώτησες παιχνιδιάρικα αν συνεχίζω να ελπίζω, και προβόκαρες εκ νέου την ψυχαναγκαστική εμμονή μου στο προαναφερθέν γκραμσιανό μότο. Κουρασμένος κι ο ίδιος από τις ωδύνες των καιρών, σου απάντησα με τον απλοικό και στερούμενο κάθε επιχειρηματολογικής στήριξης ισχυρισμό πως «δεν μπορεί, κάτι θα γίνει».

Δεν το πιστεύω την κάθε ώρα, ούτε την κάθε μέρα. Τις στιγμές που με παίρνει από κάτω, οικτίρω τον εαυτό μου για τον απλοικό τρόπο με τον οποίο τροφοδοτώ τις ελπίδες μου, παρά το γεγονός ότι δεν στερούμαι συγκεκριμένων ιδεών, δανεισμένων κατά μείζονα λόγο από ιστορικά υποδείγματα- παραδείγματα νικηφόρας μαζικής αντίστασης. Αλλά κάθε φορά που ξαναμαζεύω τα μυαλά μου και πασχίζω να ανακτήσω την φευγάτη αισιοδοξία μου, δεν παύω το επαναλαμβάνω: Δεν γνωρίζω με ακρίβεια ούτε το τι, ούτε το πώς, ούτε το πότε, παλιόφιλε. Μα δεν μπορεί, κάτι θα γίνει. Αλλιώς, είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε χωρίς χρονοτριβή στον μακαρίτη τον Μπρεχτ πως, ναι, τα πράγματα θα μείνουνε όπως είναι. Και πως εμείς είμαστε κιόλας χαμένοι.