Το ελληνικό «υπόδειγμα»...

του Τακη Κατσιμαρδου, απο το Εθνος...

Αρκετοί ήταν αυτοί οι οποίοι από την έναρξη των μνημονιακών χρόνων έκριναν ότι η Ελλάδα μετατρέπεται σε ένα υπόδειγμα απαξίωσης της εργασίας στο πλαίσιο της Ευρωζώνης. Σε οδηγητή για την εφαρμογή ίδιων ή παρόμοιων πολιτικών σε άλλες χώρες.
Με βασικό όχημα το δημόσιο χρέος και άλλοθι διασταλτικές έννοιες, όπως σταθερότητα, δημοσιονομική πειθαρχία, ανταγωνιστικότητα, μεταρρυθμίσεις κ.λπ.
Η εκτίμηση αυτή φάνταζε, τότε, να έχει ισχυρές δόσεις αντιμνημονιακής και αντιπολιτευτικής ρητορικής. Επιπλέον, να εκλαμβάνεται από πολλούς -δικαιολογημένα, μάλλον, μέσα σε ένα θολό τοπίο- περισσότερο ως προβολή υποψιών και φόβων, παρά ως τεκμηριωμένη πραγματικότητα. Στην πορεία η «ελληνική περίπτωση» έχει αναδειχθεί σε μοντέλο για τη νεοφιλελεύθερη Ευρώπη της λιτότητας. Τόσο αναφορικά με την υποτίμηση της εργασίας όσο και ως προπομπός για την εξαΰλωση του κοινωνικού κράτους.
Μια εξίσου καθοριστική με τα εργασιακά παράμετρος, αφού βασική επιλογή της ευρωπαϊκής ελίτ είναι η αντιμετώπιση της χρηματοπιστωτικής κρίσης μέσω της «εξυγίανσης». Κυρίως, με τη διαγραφή των υποχρεώσεων του κράτους για κοινωνική προστασία, πρόνοια και ασφάλεια. Αδιαφορώντας προκλητικά στην πράξη για τις συνέπειες αυτής της «απαλλαγής», στη μεγιστοποίηση της φτώχειας, του ανθρώπινου πόνου και της δυστυχίας.
Με φόντο αυτήν τη μεγάλη εικόνα η «δουλειά» στην Ελλάδα δεν έχει ακόμη τελειώσει. Απομένουν εκκρεμότητες για να «τσιμενταριστεί» το ελληνικό μοντέλο. Γι΄ αυτό και η επιμονή, αν όχι το πάθος, της Μέρκελ, του Σόιμπλε, του Μπαρόζο τις προηγούμενες μέρες, του Γιούνκερ και των άλλων αξιωματούχων τις επόμενες για την «ολοκλήρωση» του προγράμματος. Είναι ενδεικτικό ότι από το σχέδιο της Κομισιόν με τον τίτλο «Οικοδομώντας την ανάπτυξη», που εγκρίθηκε προχθές από τη Σύνοδο Κορυφής και αναλαμβάνουν επισήμως να εκτελέσουν οι υπουργοί Οικονομικών στην επόμενη σύνοδό τους, απουσιάζουν οι συστάσεις προς την Ελλάδα (και την Κύπρο).
Για τη χώρα μας η Κομισιόν ουδέν έχει να «συστήσει», σε αντίθεση με όλες τις άλλες! Η περίφημη ευελιξία στην εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας, για την οποία πολύς λόγος γίνεται, είναι κενή περιεχομένου για τη χώρα μας. Στα καθ΄ ημάς συνεπάγεται περισσότερες «δομικές μεταρρυθμίσεις» και εκπλήρωση των όποιων μνημονιακών προαπαιτούμενων. Οπως αυτά που προωθούνται ήδη με την ολοκλήρωση του συμπληρωματικού «πακέτου» εναντίον του κόσμου της εργασίας. Από παραπέρα ακρωτηριασμό εργασιακών δικαιωμάτων και του ασφαλιστικού συστήματος ως την εκχώρηση της ΔΕΗ και των αιγιαλών...

Ερχονται οι κομμουνιστές!

Του Δημήτρη Τρίμη, απο την Εφημεριδα των Συντακτων...    

Προσέξτε τα επίσημα στοιχεία του success story: 77 δισεκατομμύρια ευρώ τα «κόκκινα» δάνεια προς τις τράπεζες (οι οποίες χρηματοδοτήθηκαν με ενέσεις επιβίωσης ύψους 211,5 δισεκατομμυρίων ευρώ δημοσίου χρήματος), 66 δισεκατομμύρια ευρώ χρέη από φόρους εταιρειών και ιδιωτών προς το Δημόσιο,
2,4 δισεκατομμύρια ευρώ οι υποχρεώσεις του Δημοσίου προς ιδιώτες και πάνω από 30 δισεκατομμύρια ευρώ οι ζημιές των ασφαλιστικών ταμείων την τελευταία πενταετία.
Το δε δημόσιο χρέος έφτασε τα 318 δισεκατομμύρια ευρώ ή στο 175% του μειωμένου κατά 30% την τελευταία πενταετία ΑΕΠ. Από την άλλη πλευρά, οι εξαγωγές ελληνικών προϊόντων μειώνονται παρά τη ραγδαία πτώση του εργατικού κόστους, ενώ η προσέλκυση κεφαλαίων (καθαρών εισροών ξένων επενδύσεων) έπεσε από τα 4,3 δισεκατομμύρια ευρώ το 2006 στο 1,6 δισεκατομμύριο ευρώ το 2013 -παρά τις διευκολύνσεις και τα παρακαλετά. Δηλαδή η εσωτερική υποτίμηση πέτυχε, ο ασθενής λαός όμως πεθαίνει.
Πώς διορθώνεται αυτή η εικόνα καταστροφής, σύμφωνα με τις επόμενες μνημονιακές υποχρεώσεις της κυβέρνησης Σαμαρά που συνυπογράφηκαν με την τρόικα και πρέπει να πραγματοποιηθούν έως το τέλος του 2014; Πρώτον, κόβονται τα «εφάπαξ» και μειώνονται οι συντάξεις και οι υγειονομικές παροχές των συνταξιούχων και εργαζομένων. «Απελευθερώνονται» επαγγέλματα και εργασιακές σχέσεις, καταργούνται απολύτως οι συλλογικές συμβάσεις, πέφτει κάτω από τα 586 ευρώ (και τα 495 ευρώ στους κάτω των 25 ετών) ο νομοθετικά ρυθμισμένος βασικός μισθός και μειώνονται έως καταργήσεως οι εργοδοτικές εισφορές και οι φόροι «υπέρ τρίτων» (που στήριζαν σε ένα βαθμό το ασφαλιστικό σύστημα).

Αυτό, μόνο κλοπή λέγεται!

απο τον Ημεροδρομο...

Όσο κομψές κι αν είναι οι λέξεις και οι εκφράσεις  με τις οποίες στολίζεται η διαδικασία του (ξε)πουλήματος της Δημόσιας Περιουσίας, δεν μπορούν να κρύψουν την ουσία αυτής της διαδικασίας η οποία μπορεί να περιγραφεί απόλυτα και ξεκάθαρα με μια μόνο λέξη: Κλοπή.

Αυτός ο βαρύς (για όσους έχει απομείνει κάποια τσίπα) χαρακτηρισμός της «κλοπής» δεν έχει να κάνει με ιδεολογικές προσεγγίσεις, δεν εξαρτάται από το αν είναι κάποιος υπέρ ή κατά των ιδιωτικοποιήσεων. Ο χαρακτηρισμός «κλοπή» προκύπτει από το αγοραίο τίμημα  των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων που (ξε)πουλιούνται, όπως ακριβώς τα κλοπιμαία στους κλεπταποδόχους.
Περιμένοντας τη διαδικασία που θα νομιμοποιήσει μέσα από τις κοινοβουλευτικές πρακτικές το ξεπούλημα της ΔΕΗ και μέχρι να ακούσουμε το ποσό του τιμήματος που θα καταβάλει ο όποιος επενδυτής ας συγκρατήσουμε ότι η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού:
Έχει (κατά μέσο όρο ) κύκλο εργασιών  6 δισ.

•  7,5 εκατ. αποκλειστικούς πελάτες
• καθαρά κέρδη περίπου 1 δισ. το 2009
• και περιουσία 15-20 δισ.;

Πόσο λοιπόν, μπορεί να είναι το «εύλογο» τίμημα για την πώληση μιας τέτοιας επιχείρησης;
Πιθανότατα θα είναι ανάλογο με το τίμημα που εισέπραξαν οι δανειστές μας (γιατί ας μη ξεχνάμε ότι τα χρήματα του ξεπουλήματος πηγαίνουν κατ ευθείαν σε λογαριασμό για την εξυπηρέτηση του χρέους) από την ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ.
Ο ΟΠΑΠ, έχει χαρακτηριστεί και «νομισματοκοπείο» καθώς τα στοιχεία δείχνουν ότι τα καθαρά του κέρδη στην πενταετία 2007 – 2011 διαμορφώθηκαν ως εξής:

• το 2011 537.458.314, 49 ευρώ
• το 2010 575.801.575,89 ευρώ
• το 2009 593.788.565, 64 ευρώ
• το 2008 728.487.704, 33 ευρώ
• το 2007 571.437.031,01 ευρώ.

Πόσο (ξε)πουλήθηκε αυτό το «νομισματοκοπείο»; Γύρω στα 700 εκ ευρώ.  Όσα δηλαδή είναι κατά μέσο όρο τα καθαρά κέρδη του οργανισμού μέσα σε ενάμιση χρόνο!
Ο Διαχειριστής του Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ)  (ξε)πουλιέται  για 400 εκ. ευρώ. Ο ΔΕΣΦΑ με καθαρά κέρδη κατά μέσο όρο περί τα 60 εκ ευρώ το χρόνο «χαρίζεται» με τίμημα μικρότερο από την επένδυση που έχει  κάνει για να μετατρέψει το νησάκι Ρεβυθούσα, απέναντι από την Σαλαμίνα, σε αποθήκη υγροποιημένου φυσικού αερίου. Ποιο άραγε (και ποιος το ορίζει) το εύλογο τίμημα για την πώληση μιας στρατηγικού χαρακτήρα υποδομής όπως ο ΔΕΣΦΑ;

Πάμε τώρα στην … κτηματαγορά για να δούμε πόσο αποτιμήθηκε η αξία του Αστέρα Βουλιαγμένης. Το εν λόγω ακίνητο έχει συνολική έκταση 308 στρεμμάτων και περιλαμβάνει:

•  Ξενοδοχείο  Αrion Resort and Spa με 123 δωμάτια που έχουν ανακαινισθεί το 2004, 58 bungalows, σπα και κέντρο ευεξίας, χώρους εστίασης, συνεδριακό κέντρο
• Ξενοδοχείο  Τhe Westin Hotel Athens, (πρώην Ναυσικά) με 162 δωμάτια, χώρους εστίασης, συνεδριακό κέντρο κ.ά., που έχουν ανακαινισθεί επίσης το 2004.
• όμορο ακίνητο (115.671 τ.μ.), ιδιοκτησίας του ΕΟΤ. Πρόκειται για το ακίνητο στο οποίο βρίσκεται το ξενοδοχειακό συγκρότημα Αφροδίτη, με συνολική επιφάνεια 20.027 τ.μ. (13.090 είναι οι βασικοί χώροι) και έκταση η οποία δεν έχει αξιοποιηθεί. Το ξενοδοχείο εδώ και χρόνια δεν λειτουργεί καθώς χρήζει εκτεταμένης ανακαίνισης, ωστόσο στο παρελθόν αριθμούσε συνολικά 165 δωμάτια.
• Επιπλέον, η Αστήρ έχει τα δικαιώματα χρήσης της παραλίας του Αστέρα (έως το 2022) και της μαρίνας μέχρι και το 2052.

Πόσο «τιμολογήθηκαν» τα εν λόγω ακίνητα για να παραδοθούν στους …επενδυτές; Γύρω στα 400 εκατομμύρια ευρώ, όσο δηλαδή κοστολογούνται 2- 3 πολυκατοικίες στην Ηρώδου του Αττικού!

Ας δούμε τώρα πόσα έδωσε ο Λάτσης (Lamda Development) για να αγοράσει τα   6.000. στρέμματα του Ελληνικού.  Κοντά στα 900 εκατομμύρια ευρώ. Αν κάνει κανείς τη διαίρεση θα διαπιστώσει ότι ο Λάτσης αγόρασε την καλύτερη παραλία της Αθήνας με τιμή 2 με 3 φορές μικρότερη απ όσο κοστίζει το τετραγωνικό στο Περιστέρι, για παράδειγμα.

Ας ρίξουμε τέλος μία ματιά στα πόσα ευρώ η αγορά κοστολογεί την αξία της των δημόσιων εταιριών ύδρευσης  Αθήνας (ΕΥΔΑΠ)   και Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ)των οποίων το ξεπούλημα  είναι στα προαπαιτούμενα της χρονιάς. Οι γνωρίζοντες λένε ότι αυτές οι εταιρίες όταν έρθει η ώρα θα δοθούν πεσκέσι στους ενδιαφερόμενους  (Γάλλους της Vinci με τον Μπόμπολα και Ισραηλινούς  με  εγχώριους συνεταίρους  Περιστέρη και Αποστολόπουλους) ούτε για 300 εκατομμύρια ευρώ!
Ανάλογα πεσκέσια ετοιμάζονται να δοθούν στους ενδιαφερόμενους να ψωνίσουν τζάμπα   (Κοπελούζο,  Siemens , ρωσική RZD , ΓΕΚ-Τέρνα) η ΤΡΕΝΟΣΕ  και κάποια από τα περιφερειακά αεροδρόμια για τα οποία παίζουν οι ίδιοι γνωστοί και μη εξαιρετέοι εγχώριοι εκ του ασφαλούς επενδυτές (Μπόμπολας, Κοπελούζος, Μυτιληναίος, Ιωάννου)
ΥΓ. Οι  αστυνομικές ταινίες σε πολλές περιπτώσεις έχουν αναδείξει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κλέφτες προσπαθώντας να «διαθέσουν» τα κλοπιμαία στο κύκλωμα των κλεπταποδόχων. Στην προκειμένη περίπτωση τα πράγματα είναι απλούστερα. Οι κλοπές συντελούνται με το νόμο της πλειοψηφίας στη Βουλή και οι κλεπταποδόχοι είναι κύριοι (και εταιρίες) υπεράνω πάσης υποψίας…

Ιδιωτική σοβιετία...

του Γιωργου Κυριτση, απο την Αυγη...

Στην προσπάθειά της να ιδιωτικοποιήσει τη ΔΕΗ, για την ακρίβεια να αποσπάσει το φιλέτο και να το παραδώσει, με προίκα τους καταναλωτές, σε κολλητούς (Μυτιληναίο, Μπόμπολα κ.λπ.), η κυβέρνηση και τα φιλοκυβερνητικά μίντια επαναφέρουν τη ρητορική της τελευταίας Σοβιετίας. Υπονοούν πως η ΔΕΗ είναι δημόσια και γι' αυτό δεν πάει καλά ως επιχείρηση, άρα πρέπει να την ξεφορτωθούμε.

Φυσικά όλα αυτά είναι ψέματα, και το γνωρίζουν. Η ΔΕΗ δεν είναι δημόσια, είναι κατ' ουσίαν ιδιωτική, εισηγμένη στο Χρηματιστήριο και, παρά το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις που θέλουν να την πουλήσουν φρόντισαν διά πράξεων και παραλείψεων να τη λεηλατήσουν, η ΔΕΗ παραμένει κερδοφόρα επιχείρηση, μοιράζει μάλιστα και μέρισμα.
Το επόμενο επιχείρημα, λογική συνέπεια του προηγούμενου, είναι ότι το κράτος δεν μπορεί να κάνει τον επιχειρηματία. Πρόκειται περί ενός ιδεολογικού επιχειρήματος, το οποίο δεν δικαιώνεται από την πράξη. Η εμπειρία της ιδιωτικοποίησης της ενέργειας στην Ελλάδα μπορεί να περιγραφεί κάλλιστα με την περίπτωση των Hellas Power και Energa, των δύο εταιρειών - παρόχων που εισέπρατταν κανονικά το χαράτσι και, αντί να το αποδίδουν στο Δημόσιο, το έστελναν στην Ελβετία... Είναι μάλιστα τόση η απέχθεια της κυβέρνησης προς όσους "ποινικοποιούν την επιχειρηματικότητα", που στη δίκη των δύο εταιρειών συνήγορος υπεράσπισης είναι ο υπουργός Υγείας Μάκης Βορίδης.

Μικρή ΔΕΗ - μικρή Ελλάδα...

Στάθης στον enikos.gr...

Προαπαιτούμενο για να είναι μια χώρα υποτελής είναι να διαθέτει κυβέρνηση Κουίσλινγκς. Επί παραδείγματι, οι ακτές της Ελλάδας, οι λίμνες κι ορισμένοι λόγγοι ιδιαιτέρου κάλλους. Για να πουληθούν, προαπαιτούμενο είναι να υπάρξει νόμος (και τα σκυλιά αμολητά ν’ αρπάξουν) του πολυχρονεμένου μας κράτους.

Προαπαιτούμενο για να περάσει ένας τέτοιος νόμος απ’ τη Βουλή (όπου, όσον και να ’ναι, δεν είναι το σύνολο της συμπολίτευσης ξεφτιλισμένο) είναι να ’ναι το τμήμα θερινό, όπως «θερινό» μπορεί να το καταντήσει μια κυβέρνηση Κουίσλινγκς. Προαπαιτούμενο επίσης είναι να ακολουθηθεί η διαδικασία του φαστ τρακ και κατεπείγοντος, ώστε να υπομνησθεί εις όλους μας ότι η προϋπόθεση (άντε, προαπαιτούμενο) του εξευτελισμού της δημοκρατίας δεν είναι μόνον η πολιτική βούληση αυτών που την εξευτελίζουν αλλά και η κονόμα, κυρίως αυτή, όσων τους εμπιστεύονται ένα τέτοιο πατριωτικό έργο. Βεβαίως προαπαιτούμενο στην τελετουργία αυτής της διαδικασίας είναι να διαφωνεί το ΠΑΣΟΚ. Ωσπου να συμφωνήσει, και, από κοινού ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., να μας αλλάξουνε την Παναγία και να την κάνουν Εταιρεία Ανάπτυξης Αιγιαλών και Εκμετάλλευσης Κυμάτων.
Πλην όμως, αν όλα αυτά είναι αισχρά, αίσχιστο είναι το γεγονός ότι για να ψηφίσουν αυτόν τον νόμο τα δύο συνεταιράκια της συμφοράς, προαπαιτούμενο είναι να τον θέσουν πρώτα υπ’ όψιν των Κυρίων τους. Να τον θέσουν δηλαδή υπ’ όψιν της Τρόικας. Κι αν η Τρόικα τον εγκρίνει, τότε -οι άθλιοι- να τον φέρουν στη Βουλή. Και να την εξευτελίσουν. Οχι υποχρεώνοντας, αλλά απλώς ζητώντας από τους βουλευτές τους να υπερψηφίσουν τα όρντινα των Επικυρίαρχων - σαν να ’ναι οι βουλευτές τους οι τελευταίοι σμπίροι μιας συμμορίας που μοιράζει δώθε κείθε τα ιμάτια της χώρας, σαν να τα βρήκε απ’ τον πατέρα της.
Δεύτερο παρόμοιο άγος η Μικρή ΔΕΗ. Μιλούν και λένε τα ίδια σαν να απευθύνονται σε λωτοφάγους. Για τον ανταγωνισμό, για την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και τα λοιπά παρόμοια. Ξεχνούν το φιάσκο με την Energaκαι την HellasPower;

Τι ψηφίζει ο Κινέζος;

απο την Αυγη...

 "Ψήφος εμπιστοσύνης από την Κίνα" είναι ο τίτλος μεγάλης συστημικής εφημερίδας, που σχολιάζει την επίσκεψη του Κινέζου πρωθυπουργού στην Αθήνα. Δεν διακρίνεται για πρωτοτυπία, μάλλον αποτελεί ευτελές προπαγανδιστικό μότο, που αλλάζει, κατά την περίσταση, μόνο το υποκείμενο. Τους τελευταίους μήνες επανειλημμένα έχει γραφτεί πότε ότι ο Σόιμπλε ψηφίζει Σαμαρά, πότε ότι οι αγορές δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση κ.ο.κ.

Προς στιγμήν ας πάρουμε στα σοβαρά το δημοσιογραφικό στερεότυπο. Η πολιτική επιστήμη (και η κοινή λογική) διδάσκει ότι κάποιος ψηφίζει κάποιον επειδή συμφωνεί μαζί του ιδεολογικά ή επειδή εξυπηρετούνται τα συμφέροντά του. Αδυνατούμε να πιστέψουμε ότι ο Κινέζος πρωθυπουργός έχει κοινή ιδεολογία με τον Σαμαρά. Διά γυμνού οφθαλμού μπορεί κανείς να παρατηρήσει ότι η ιδιότυπη περί "ψήφου εμπιστοσύνης" θεωρία εξυπηρετεί τα συμφέροντα των άλλων. Δεν αρνούμαστε την ανάγκη ξένων επενδύσεων και οικονομικής συνεργασίας, αλλά αυτή, κατά τη διανυόμενη περίοδο, πραγματοποιείται μέσα σε κλίμα ξεδιάντροπης εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, καθώς και "κινεζοποίησης" των εργαζομένων. Είναι χαρακτηριστικός ο τίτλος αφιερώματος της γαλλικής εφημερίδας Libération: "Η Ελλάδα πωλεί τα πάντα, οι Έλληνες στον άνεμο".
Ο υπότιτλος του ρεπορτάζ για την επίσκεψη του Κινέζου πρωθυπουργού θριαμβολογεί ότι υπογράφτηκαν συμφωνίες ύψους 6,5 δισ. δολαρίων. Το ρεπορτάζ μάς πληροφορεί ότι, πέραν από το (σ.σ.: πονηρό) ενδιαφέρον της Κίνας για επενδύσεις στα λιμάνια, τα τρένα και την ενέργεια, το μεγαλύτερο μέρος των 6,5 δολ. αφορά τη χρηματοδότηση Ελλήνων εφοπλιστών για τη ναυπήγηση πλοίων σε κινεζικά ναυπηγεία. Αδυνατούμε να αντιληφθούμε το όφελος για την ελληνική οικονομία, δεδομένου ότι οι εφοπλιστές εξακολουθούν να μη φορολογούνται. Και επιπλέον μεγάλο μέρος του ελληνόκτητου στόλου δεν φέρει την ελληνική σημαία, ενώ ο αριθμός των Ελλήνων στα πληρώματα μειώνεται, καθώς και οι αποδοχές τους.
Το ίδιο δημοσιογραφικό στερεότυπο, με το οποίο επιχειρείται η συγκάλυψη της ζημίας του δημοσίου συμφέροντος, είχε χρησιμοποιηθεί και παλαιότερα. Τότε που η χρηματιστηριακή απάτη παρουσιαζόταν ως... έκφραση λαϊκής κυριαρχίας! Τα "παπαγαλάκια" της "ισχυρής Ελλάδας" έκρωζαν πως "το Χρηματιστήριο ψηφίζει Σημίτη".

«Καλώς τα κινεζάκια, τα ζουμπουρλούδικα»...

Δημητρα Μυριλλα , απο τον Ημεροδρομο...

Ξενίζει ο τίτλος; Δεν θα ‘πρεπε καθόλου… Διότι αυτό ακριβώς είναι το επίπεδο  της κυβέρνησης. Είναι η λογική της Τρούμπας. Είναι το «καλώς τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα» όπου ανάλογα την περίπτωση μπορούν να έχουν διάφορες εθνικότητες. Θα τη θυμάστε την ταινία του Σακελλάριου «Καλώς ήρθε το δολλάριο».

Τότε ήταν αμερικανάκια του στόλου και αγόραζαν γυναικεία συντροφιά. Τώρα οι εθνικότητες ποικίλουν. Ανοίξανε οι δουλειές, ανάπτυξη γαρ… Μπορούν να είναι κινεζάκια, γερμανάκια, αμερικανάκια, αραβάκια και πάει λέγοντας. Και παρά την κατάληξη σε –άκια, η οποία παραπέμπει μάλλον σε άκακες και γλυκές φιγούρες, είναι παραπλανητική αφού πρόκειται για πραγματικά αρπακτικά. Στην μεν Τρούμπα οι μαγαζάτορες και οι «νταβατζήδες» της εποχής εκμεταλλεύονταν την ανέχεια των κοριτσιών, τα οποία γίνονταν φτηνό εμπόρευμα για κάθε είδους ορέξεις εγχώριων και εισαγόμενων πελατών. Στην Ελλάδα του Σαμαρά, του Βενιζέλου, της τροϊκας και όλης της αδηφάγας κουστωδίας που τους ακολουθεί, τη θέση των κοριτσιών έχει πάρει όλος ο δημόσιος πλούτος της χώρας. Ο,τι υπάρχει και μας περιβάλλει είναι για πούλημα. Το ρόλο  του καθηγητή των αγγλικών Γιώργου Κωνσταντίνου από τη ταινία «Καλώς ήρθε το δολλάριο», ο οποίος  πηγαινοερχόταν στο λιμάνι, τσακωνόταν με τους ανταγωνιστές από τα άλλα μαγαζιά και ίδρωνε να μαζέψει τα περισσότερα ναυτάκια, στην προκειμένη περίπτωση έχει αναλάβει ο πρωθυπουργός. Τρέχει πάνω κάτω, φωνάζει, χειρονομεί, τους τάζει «μπιούτιφουλ λιμάνια και αεροδρόμια» μην τυχόν και πάνε και ψωνίσουν απ’ αλλού. Και μετά ικανοποιημένος που κατάφερε και έφερε στο μαγαζί τους περισσότερους κάθεται και παρακολουθεί πως τα ναυτάκια απολαμβάνουν το εμπόρευμα. Γιατί εδώ που τα λέμε… πράγματι τι να τους πει κοτζάμ πρωθυπουργός, ενώ αυτοί έχουν έρθει έτοιμα να ψωνίσουν; Ο κήπος είναι ανθηρός; Πάει; Δεν πάει! Και από του χρόνου να δείτε πόσο κινεζάκια ακόμα θα έρθουν στην Ελλάδα. Το είπε και ο Αντώνης Σαμαράς. Πολλά κινεζάκια. Και για επενδύσεις και για γάμους….  Και δεν θα παντρεύονται μόνο στη Σαντορίνη και τα Χανιά. Γιατί όχι και στην Ακρόπολη; Αυτό κι αν είναι είναι διαφήμιση της χώρας….

Ο οργασμός του τίποτα...

Ουδεν Σχολιον...

     Τί έγινε ρε παιδιά;

     Τί μπάχαλο είναι αυτό;
     Τί γενικό ξεχαρβάλωμα;
     Υπάρχει κράτος;  Δουλεύει τίποτα;
     Τίποτα εποικοδομητικό εννοούμε.

     Όχι σαν την διυπουργική απόφαση για την νομιμοποίηση του ''The Mall'', παρακάμπτωντας έτσι την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας,
     ..ούτε σαν την απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, που έδωσε δικαίωμα μετάδοσης ψηφιακού σήματος σε όλη την Ελλάδα, χωρίς μάλιστα διαγωνισμό, στο ΑΡΤ (πρώην ΤΗΛΕΑΣΤΥ) του Καρατζαφύρερ! (μπας και τον καλοπιάσουμε και ξαναγυρίσει στο μαντρί!).
     Αυτά τα σκανδαλώδη δουλεύουν συνέχεια και δουλεύουν πολύ καλά! Δεν εννοούμε αυτά!

     Ούτε  τα άλλα που αφορούν την περικοπή των επικουρικών συντάξεων από τον επόμενιο μήνα,
     ..την αλλαγή-σφαγή στο φορολογικό σύστημα των ελευθέρων επαγγελματιών,
     ..ή την αλλαγή προς το ευκολότερο των κατασχέσεων μισθών και ακινήτων για χρέη προς το δημόσιο!
     Κι αυτά δουλεύουν εντατικά. Ούτε αυτά εννοούμε.

     Ούτε εννοούμε το ξύλο από τα ΜΑΤ στις απολυμένες καθαρίστριες που ο οιονεί πρωθυπουργός και γενικός Γ@μάω επί των οικονομικών αρνείται να επαναπροσλάβει, βάζοντας τον εαυτό του πάνω από την Δικαιοσύνη!
     Ούτε καν εννοούμε το γελοίο μελόδραμα με το ''πρωτογενές πλεόνασμα'' που ακόμα δεν μπορούν να μοιράσουν!!! Τόσο άχρηστοι! Τόσο επικίνδυνοι! Τόσο μοιραίοι!

Ιερά βοσκοτόπια, ιερές ψήφοι...

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

Ψηφίζουν τροπολογίες, κλείνουν δουλειές, κάνουν ρουσφέτια, διευθετούν υποθέσεις, η φάμπρικα δεν σταματά, δουλεύει νύχτα μέρα, αγκομαχούν οι μηχανές μέχρι την ύστατη ώρα. Χέρι- χέρι κλείνουν τις δουλειές της τελευταίας στιγμής οι βουλευτές της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Οι πασόκοι που ισχυρίζονται ότι έχουν θέσει εαυτούς στην κρίση του ελληνικού λαού,
υποσχόμενοι ότι θα φύγουν από την κυβέρνηση αν το αποτέλεσμα δεν είναι καλό, ψηφίζουν κι αυτοί μετά χαράς τις αμαρτωλές τροπολογίες. Σαν τα ποντίκια που πηδάνε από το βυθιζόμενο πλοίο και προσπαθούν να πάρουν μαζί τους όσο περισσότερο τυρί μπορούν.
Τα μεσάνυχτα της περασμένης Δευτέρας, ψηφίστηκε από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ τροπολογία που μετατρέπει 50 εκατομμύρια στρέμματα δάσους σε βοσκοτόπια. Ας πάει και το παλιόπευκο, για να έχουν να βοσκάνε τα προβατάκια και για να μη χαθούν, όπως λέει το αρμόδιο υπουργείο, τα ευρωπαϊκά κονδύλια για την κτηνοτροφία. Ψέματα λένε, σιγά μην τους έπιασε ο πόνος για την κτηνοτροφία. Σκοπός τους είναι να αποχαρακτηριστεί το δάσος, να γίνει βοσκοτόπι ή ό,τι άλλο, αρκεί να μην είναι δάσος. Το είχαν επιχειρήσει και το 1987, όταν η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε ψηφίσει νόμο που μετέτρεπε τα δάση σε βοσκότοπους, ο νόμος όμως ακυρώθηκε από το ΣτΕ ως αντισυνταγματικός. Δεν πειράζει, επιστρέφουν τώρα, πάνω στην προεκλογική αναμπουμπούλα, διότι το κράτος έχει συνέχεια, έστω και με καθυστέρηση 27 ετών.
Πενήντα εκατομμύρια στρέμματα δεν είναι πλέον δάση, είναι βοσκοτόπια, η νομική προστασία του δάσους αίρεται και τούτο ανοίγει την όρεξη σε εκατοντάδες διεκδικητές. Είναι όντως εκατοντάδες οι διεκδικητές του δάσους, μόνο για το Πεντελικό Όρος διαγκωνίζονται κοντά στους τριάντα οικοδομικούς συνεταιρισμούς. Διαβάστε τα ονόματα και θα καταλάβετε περί τίνος πρόκειται: «Νέα Κωνσταντινούπολη», «Άγιος Σπυρίδων», «Άγιος Τιμόθεος», «Σύλλογος Εργαζομένων Τράπεζας Ελλάδας», «Σύλλογος Εργαζομένων και Ασφαλισμένων στο ΙΚΑ», «Σύλλογος Δημοσιογράφων και Εργαζομένων», «Τέκτων», «Φαίαξ», «Δημόκριτος», «Ροσόλυμος» ή «Κτήμα Πεντέλη Α.Ε.», «Νέα Βιθυνία», «Ίκαρος», «Β. Φρειδερίκη», «Νοσοκομείο Πειραιώς», «Αξιωματικοί Χωροφυλακής» «Δικηγόροι Πειραιώς», «Εφέδρων Αξιωματικών Αναγέννηση», «Νέοι Μακεδόνες», «Εργατοτεχνιτών Μαρμάρων», «Αργεννών», «Άγιος Σύλλας», «Νέος Μηχανικός Κόσμος», «Δασικών Υπαλλήλων», «Μεγαλόχαρη», «Καλλιθέα, Άγιος Θωμάς», «Αιολίδα» «Προβάλυνθος».
Έχει και ιερές διαστάσεις η τροπολογία της νυκτός. Από τα 50 εκατ. στρέμματα των δασών που αποχαρακτηρίζονται, τα 750.000 ανήκουν στην Εκκλησία της Ελλάδος, στον μοναδικό οργανισμό που έχει έννομο συμφέρον για τη μετατροπή του δάσους σε βοσκότοπο, καθώς διαθέτει ποίμνιο και μάλιστα εκτεταμένο. Εκτός από ποίμνιο, η Εκκλησία έχει και φιλανθρωπικό έργο, που απελευθερώνεται και αυτό μαζί με τα βοσκοτόπια. Να χτιστούν, αδελφέ, μέσα στο δάσος μοναστήρια, να χτιστούν ναοί, να χτιστούν εντευκτήρια, να χτιστεί και κανένα ξενοδοχείο, για να ξαποσταίνουν οι ασθενείς και οι οδοιπόροι.
Εφτακόσιες πενήντα χιλιάδες ιερά στρέμματα, εφτακόσιες πενήντα χιλιάδες ιερές ψήφοι. Η Δεξιά του Κυρίου ζει και βασιλεύει, με ολίγη Ελιά για γαρνιτούρα.

Όχι και τις παραλίες...

Τρέχοντα , και μη...

Είμαστε έθνος ναυτικών. Λαός ναυτικός. Από τις θάλασσες ξεκινήσαμε τ' άτιμο στοιχειό που λέει κι ο Καρκαβίτσας. Πριν χιλιάδες χρόνια. Η ναυμαχία της Σαλαμίνας είναι η πρώτη σύγκρουση μεταξύ των πολιτισμένων Ελλήνων και των βαρβάρων. Ξέραμε τις θάλασσες, γι αυτό νικήσαμε και επιβιώσαμε. Δεν οργώσαμε μόνο με άροτρα την γη μας. Ιδίως γεμίσαμε λείψανα και κουφάρια στο υγρό στοιχείο. Μα από εκεί ξεχυθήκαμε στον κόσμο. Από τα πέλαγα προς τις στεριές. Τα 3/4 του πλανήτη μας είναι θάλασσες και οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που τις έκαναν σπίτια τους. 

 

Πόσοι από εμάς δεν έχουμε ή δεν είχαμε σχέση με κάποιο ναυτικό; Πόσοι από εμάς δεν αντικρίζουμε με τον ίδιο σεβασμό όχι μόνο τα ροζιασμένα χέρια του αγρότη αλλά και τα σκληρά χέρια του ψαρά; Αυτού που του βάθυνε τις κόγχες των ματιών της θάλασσας η υγρασία. Αυτού που σκλήρυνε το βλέμμα του από τ' αλάτι. 

 

Πόσοι από εμάς δεν έχουμε ως καταφύγια κάποιες παραλίες; Καταφύγια ηρεμίας, επαφής με την φύση, ανάτασης, δίπλα στο γαλάζιο; Πόσοι από εμάς δεν κοιμηθήκαμε σε παραλίες σε sleeping bags ή ακόμα και στην ψάθα ακούγοντας κασσέτες; Πόσοι από εμάς δεν ξοδέψαμε νύχτες με την παρέα σε μία παραλία ανάβοντας φωτιά, παίζοντας μουσική, τραγουδώντας δυνατά κάτω απ' το φεγγάρι με κιθάρες και ζωηρές ματιές; 

 

Η θάλασσα μας περιτριγυρίζει. Είμαστε η χώρα με την μεγαλύτερη ακτογραμμή. Με τα περισσότερα νησιά. Η θάλασσα είναι τα χνάρια μας. Το παρελθόν, το παρόν αλλά και το μέλλον, βαριά βιομηχανία μας, ο τουρισμός. 

Δεν τους χρειάζεται ούτε μια μέρα παραπάνω...

my pillow book...

Όταν μιλάμε για τις τράπεζες, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η μεγάλη ληστεία στον δημόσιο πλούτο της χώρας ξεκίνησε πριν δυο καλοκαίρια με την απόφαση εκποίησης της Αγροτικής Τράπεζας αντί πινακίου φακής μέσα σε ένα σαββατοκύριακο.

 

Έτσι, μαζί με την Αγροτική τράπεζα, αγόρασε ο νέος ιδιοκτήτης και τις υποθήκεςγια το μεγαλύτερο μέρος της μεταποιητικής βάσης που διαθέτει η χώρα για την πρωτογενή μας παραγωγή. Είδαμε τα προεόρτια από πέρσι: φαινόμενα όπως αυτό της Δωδώνης, σηματοδότησαν την πορεία της απορρύθμισης και του ξεπουλήματος που βιώνουμε ετούτες τις σκοτεινές μέρες…

 

Είναι μικρής σημασίας το γεγονός ότι μαζί με την Αγροτική Τράπεζα, χάθηκαν και μερικά εκατομμύρια που είχαν εκχωρηθεί δανεικά στα κόμματα –αποκόμματα πλέον- των Ολετήρων που μας κυβερνούν, παρόλο που γίνεται μεγάλος θόρυβος επί τούτου. Μεγάλης σημασίας είναι οι υποθήκες της αγροτικής γης που κουβαλά η Αγροτική Τράπεζα στα σεντούκια της και για τις οποίες κανείς δεν μας έχει πει τίποτα για την τύχη τους, με αποτέλεσμα επενδύσεις δισεκατομμυρίων πληρωμένες με δημόσιο χρήμα να λιμνάζουν και αποθήκες, συσκευαστήρια, εγκαταστάσεις, να σαπίζουν.

 

Ότι θα πωλούσαν τις τράπεζες οι οποίες μας έχουν μέχρι σήμερα κοστίσει τα μαλλιά της κεφαλής μας για να τις «σώσομε», δεν πρέπει να μας εκπλήσσει αφού ήταν στο πρόγραμμα.

 

Τα 28 κτήρια του ΤΑΙΠΕΔ: από νοικοκύρης, νοικάρης...

Cynical...

Πολύ ανακουφισμένο εμφανίστηκε προχθές το ΤΑΙΠΕΔ από την ευτυχή κατάληξη της συμφωνίας «αξιοποίησης» των 28 ακινήτων του Δημοσίου από τις ελεούσες εταιρίες Real Estate της Εθνικής και της Eurobank .

«Κάθε εμπόδιο για καλό...», λένε τώρα στο ΤΑΙΠΕΔ. 

Εδώ το «καλό» αποκτάει φυσικά διαφορετική σημασία και θα δούμε το γιατί. Λογικά θα περιμένει κανείς το «καλό» να πηγαίνει στο Δημόσιο, μιας και το ΤΑΙΠΕΔ υποτίθεται ότι υπάρχει για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Δημοσίου και μόνο. Δεν είναι όμως έτσι, γιατί στην πραγματικότητα, που βγάζει μάτι, το «καλό» πάει αυτοδικαίως στις δυο εταιρίες. 

Από την παραχώρηση των 28 ακινήτων φιλέτων το ΤΑΙΠΕΔ θα εισπράξει, όποτε αυτό συμβεί, 261,3 εκατ. ευρώ τα οποία εντός 10ημέρου αυστηρά, όπως λέει ο νόμος που διέπει τη λειτουργία του ΤΑΙΠΕΔ, θα μεταβούν στον ειδικό λογαριασμό χρέους για να μεταναστεύσουν πάραυτα στου δανειστές.

«Πολύ καλά», θα πει ο όποιος καλοπροαίρετος, που έχει εμπεδώσει το γεγονός ότι οι ιδιωτικοποιήσεις δεν πάνε για μισθούς και συντάξεις, όπως διατεινόταν για πολύ καιρό μια αλήτικη προπαγάνδα και δημοσιογραφία, αλλά για το χρέος. «Τουλάχιστον θα ξεφορτωθούμε ένα μέρος, έστω και μικρό, του χρέους». 

Τoo good to be true!

Διότι, βάσει μιας λεόντειας υπέρ των συγκεκριμένων τραπεζών συμφωνίας, το Δημόσιο υποχρεώνεται να πληρώνει ενοίκιο στους καινούργιους ιδιοκτήτες για μια περίοδο 20-25 ετών, ύψους 30 εκ. ευρώ ετησίως.

Δηλαδή έλαβε 261,3 εκ. για να πληρώσει 600-750 εκ. ευρώ, τα οποία ως τώρα δεν πλήρωνε, και τα οποία θα βγουν από πού αλλού, παρά από τον προϋπολογισμό, δηλαδή από τις τσέπες των φορολογούμενων.

Και να ήταν μόνο αυτά; 

Ακούστε!

Το Δημόσιο, δεν φτάνει που θα ξεσπιτωθεί κι από νοικοκύρης θα γίνει νοικάρης, αλλά υποχρεώνεται κι από πάνω να

• 1)    Επιμεριστεί τις υποχρεώσεις και το κόστος συντήρησης των κτηρίων,

• 2)    τα έξοδα των ασφαλίστρων, καθώς και

• 3)    τους φόρους, και δασμούς

Φυσικά το Δημόσιο παραμένει μετά τη λήξη της μίσθωσης, προτιμητέος αγοραστής, αλλά σε τιμές που θα επικρατούν εκείνη την εποχή. Όχι παίζουμε!

Όπως διευκρινίζεται στην πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος, το Δημόσιο θα αναλάβει όμως τα «ψιλά» στη συντήρηση και οι νέοι δικαιούχοι τα «χοντρά», χωρίς όμως να προσδιορίζεται τι συνιστά «ψιλό» και τι «χοντρό», μιας και η ασάφεια πάντα βοηθά. Ενώ η υποχρέωση των επενδυτών να επενδύσουν άλλα 100 εκ. ευρώ για την ανακαίνιση των κτηρίων, όπως διακινείται από μερίδα του τύπου, δεν προκύπτει από την πρόσκληση του ΤΑΙΠΕΔ, ούτε από κανένα άλλο επίσημο έγγραφο. Και προφανώς γίνεται για τη διασκέδαση των εντυπώσεων από το περιεχόμενο της συμφωνίας, την οποία ακόμα και «παράγοντες της αγοράς εκτιμούν ότι είναιπερισσότερο συμφέρουσα για τους επενδυτές -παρά για το Δημόσιο».

Το πόσο λοιπόν βλάπτεται το Δημόσιο από τη συγκεκριμένη ιδιωτικοποίηση είναι παραπάνω από εμφανές. Όχι ότι και οι προηγούμενες είναι συμφέρουσες, αλλά αυτή εδώ βγάζει μάτι. Διότι όχι μόνο δεν πρόκειται για επένδυση που θα αποφέρει νέες θέσεις εργασίας, αλλά θα την πληρώσουμε κι από πάνω, και μάλιστα αδρά.

Και το κερασάκι στην τούρτα!

Ποιοι ήταν οι σύμβουλοι της συγκεκριμένης συμφωνίας;

Ελάτε! Δεν είναι δύσκολο! Αναγράφεται στη σελ. 20 της Πρόσκλησης:

• 1)    Η EUROBANK EQUITIES INVESTMENT FIRM Α.Ε., και

• 2)    Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.

Bingo!

ΥΓ. Η λίστα των 28 κτηρίων βρίσκεται ΕΔΩ

ΠΩΛΕΙΤΑΙ...

SakTsak...

Πατάτες!!! εδώ οι καλές πατάτες, πάρτε κυρίες και κύριοι καλές πατάτες.
Το Datsun σταμάτησε στην πλατεία του χωριού και ο Πρωθυπουργός διαλαλούσε την πραμάτεια του.
Καλά λιμάνια έχουμε κοψοχρονιά, περάστε κύριοι.
Το Ελληνικό σκοτώνουμε, ευκαιρίαααα.
Τζάμπα εργαζόμενους εξάγουμε. περάστε κόσμε.
Πλεόνασμα μοιράζουμε, τρέξτε να προλάβετε.
Μνημόνια υπογράφουμε, το Σύνταγμα το γράφουμε αλληλούια.

Και όμως ελληνικέ λαέ προσπαθούν να σε πείσουν πως η ευθύνη είναι δική σου. Εσύ τους ψήφισες σου λένε και πρέπει να τους ανεχθείς τέσσερα χρόνια.
Ξεχνάνε να σου πούνε ότι εσύ τους ψήφισες για να τηρήσουν αυτά που υποσχέθηκαν και όχι να τα ξεχάσουν αμέσως μόλις καθίσουν στην γλυκιά καρέκλα της εξουσίας.
Αρνούνται να παραδεχθούν ότι από τα προεκλογικά μπαλκόνια είχαν κηρύξει πόλεμο στα μνημόνια και υπόσχονταν ότι θα αλλάξουν προς το συμφέρον της πατρίδας μας τους επαίσχυντους όρους της δανειακής σύμβασης.
Ποτέ δεν σας ενημέρωσαν ότι θα μας κυβερνούσαν υπαλληλίσκοι της Τρόικας και του ΔΝΤ και ότι οι δικοί μας εκλεγμένοι πολιτικοί, απλώς θα υπηρετούσαν τα συμφέροντα των αφεντικών τους.
Ναι. Ο Ελληνικός λαός σας ψήφισε, αυτός σας έδωσε την εντολή να τον εκπροσωπήσετε και να διαπραγματευτείτε για λογαριασμό του.

Μπράβο Hood Robin!!!!

Cogito ergo sum...

Μπράβο του του Βαρβιτσιώτη! Κάλεσε τους εφοπλιστές για να τους πει ότι η πολιτεία είναι στο πλευρό τους και τους παρότρυνε να μη διστάσουν να του ζητήσουν ό,τι νομίζουν πως μπορεί να διευκολύνει το έργο τους. Αυτό σημαίνει να είναι κανείς καλός υπουργός. Να είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή να προσφέρει στον τόπο του. Κι ο Βαρβιτσιώτης έχει αποδείξει ότι είναι όχι μόνο καλός υπουργός αλλά και ανοιχτό μυαλό, το οποίο δεν κολλάει σε βλακείες. Μη ξεχνάμε ότι στις αρχές τού μήνα είχε διατυπώσει άλλη μια ρηξικέλευθη ιδέα: όσοι δεν έχουν να πληρώσουν τα χαράτσια, ας βάλουν μια μικρή αγγελία να πουλήσουν το σπίτι τους! Μπράβο και πάλι μπράβο!

Μπράβο του και του Αρβανιτόπουλου. Κλείνει το ένα σχολείο μετά το άλλο (συμπληρώνοντας το εμπνευσμένο έργο τής αλησμόνητης υπουργού τής φωτοτυπίας, της Αννούλας) αλλά, παράλληλα, δεν παραλείπει να τιμά με την παρουσία του τις εκδηλώσεις των ιδιωτικών σχολείων. Ο άνθρωπος δεν κολλάει σε αγκυλώσεις: κλείνει τα δημόσια σχολεία που περισσεύουν και επευλογεί τα ιδιωτικά σχολεία από τα οποία έχει έλλειψη ο τόπος. Μπράβο και πάλι μπράβο!

Μπράβο του και του Χρυσοχοΐδη. Ο αδιάβαστος υπουργός υπέγραψε την υπουργική απόφαση κατάργησης του Ταμείου Εθνικής Οδοποιίας (ΤΕΟ), το οποίο από το 1927 φτιάχνει δρόμους σε τούτο τον δύσμοιρο τόπο, παραχωρώντας την αποκλειστικότητα της εθνικής οδοποιίας σε ιδιώτες (φυσικά με το αζημίωτο). Τώρα, θα μου πείτε, τί κατάργησε; Αφού στο ΤΕΟ είχαν απομείνει τα διόδια των Μαλγάρων και η συνεκμετάλλευση των διοδίων τού Ακτίου. Μα γι' αυτό λέω μπράβο της της υπουργάρας μας. Μπράβο και πάλι μπράβο!

Αναπτυχθήκαμε!

Cogito ergo sum...

Ήταν να μη βγει στο σεργιάνι ο Αντώνης. Άπαξ και βγήκε...ώπα! Άπαξ κι ο Ανοιξιάτικος πήρε σβάρνα τσι ρούγες...κάτσε καλά, λέμε! Άλλωστε, ο τεράστιος τό 'λεγε από χρόνια πως χρειαζόμαστε "άλλο μείγμα πολιτικής". Τώρα που έχει την κουτάλα στα χέρια του, είναι δυνατόν να μη φτάξει το χαρμάνι σαν τα μούτρα του;

[Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η ύφεση στον τόπο μας αναμένεται να φτάσει εφέτος το 4,8% ενώ θα συνεχιστεί και το 2014 (για έβδομο συνεχόμενο χρόνο), φτάνοντας το 1,8%.]

Αναπτυχθήκαμε!

Διάολε, μέχρι την Κίνα έφτασε η σκούφια τού ασύγκριτου, κυνηγώντας την ανάπτυξη! Ήταν δυνατόν να του ξεφύγει η πουτάνα; Και στο Έβερεστ να κρυβόταν (που λέει ο λόγος), θα την ξετρύπωνε. Τελικά, την στρίμωξε σε κάτι στενά, κάπου εκεί, ανάμεσα Αζερμπαϊτζάν και Γέφυρας του Αδάμ στην Νότιο Κίνα, την άρπαξε από τον σβέρκο και μας την έφερε.

[Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η επίσημη ανεργία στην χώρα μας θα διαμορφωθεί εφέτος στο 27,8% και του χρόνου θα σκαρφαλώσει στο 28,4%. Η επίσημη, έτσι; Παναπεί, δεν λογαριάζονται όσοι δουλεύουνε δίωρα ή τρίωρα κι όσοι κάνουνε 1-2 μεροκάματα την εβδομάδα.]

Αναπτυχθήκαμε!

Το επιβεβαίωσε κι ο Βρούτσης, έτσι; Δεν ξέρω αν το προσέξατε αλλά ο γίγαντας δεν παίζεται. Δεν υπάρχει, λέμε! Τετραγώνισε τον κύκλο, ο τρισμέγιστος! Κατάφερε να μειωθούν οι άνεργοι κι ας αβγαταίνει η ανεργία!! Μάρτυράς του η ΕλΣτατ.

[Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το δημόσιο χρέος μας θα διαμορφωθεί εφέτος στο 183,7% του ΑΕΠ και του χρόνου θα εκτιναχτεί στο 189,2%. Όταν, πριν κανά τριάρι χρόνια, ο Γιωρίκας πήγε στο Καστελλόριζο για να μας πει πως φώναξε την τρόικα, το χρέος ήταν στο 150% του ΑΕΠ. Και για να μη ξεχνιόμαστε: η συνθήκη τής Λισαβόνας ορίζει όριο το 60%.]

Αναπτυχθήκαμε!

Σιγά που δεν θα τα κατάφερνε η τρικομματική! Με Αντώνη καπετάνιο, Φωτάκια για πυξίδα και Βαγγέλα για έρμα (δηλαδή, σαβούρα), η πετυχεσιά ήταν εξασφαλισμένη από χέρι. Τρίο άχαστο, λέμε! Αυτοί κι ο Αστραχάν! Και το καταλαβαίνει κι ο κόσμος, έτσι; Μια χαρά τα πάνε στις δημοσκοπήσεις κι ο φραντζάτος κι ο αριστερός (ο χοντρός και που εξακολουθεί να υπάρχει, επιτυχία είναι).

[Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, οι εξαγωγές μας άρχισαν να αυξάνονται, όπερ σημαίνει ότι η εθνική μας ανταγωνιστικότητα βελτιώνεται, αλλά ακόμη είμαστε μακρυά από τον στόχο. Παναπεί, οι μισθοί βρίσκονται ακόμη ψηλά και πρέπει να μειωθούν κι άλλο.]

Αναπτυχθήκαμε!

Και πού είσαστε ακόμη! Μόλις ξεπουληθούν κι όσα έχουν μείνει απούλητα, εκεί να δείτε ανάπτυξη! Μια αναπτυξάρα ΝΑ, με το συμπάθειο! Να τρώει η σύζυγος και στην γκόμενα να μη δίνει! Το μόνο που μένει είναι να φύγει κι η παραγγελία για τα χρυσά κουτάλια. Αλλά πού θα πάει; Θα γίνει κι αυτό. Και μετά...θα καθόοοοοοοομαστε!

[Σύμφωνα με τον Προβόπουλο, οι εργαζόμενοι δεν στρέφονται προς την επαγγελματική ή την ιδιωτική ασφάλιση λόγω της γαλαντομίας των δημόσιων ασφαλιστικών φορέων. Δηλαδή, οι έλληνες βολεύονται με τις παχυλές συντάξεις που χορηγούν τα ασφαλιστικά ταμεία και δεν έχουν λόγο να κάνουν ιδιωτική ασφάλιση. Παναπεί, πρέπει να περικοπούν περαιτέρω οι συντάξεις ώστε να αλλάξει νοοτροπία ο έλληνας.]

Αναπτυχθήκαμε!

Πόλεμοι μνήμης...

Της Πέπης Ρηγοπούλου, απο την Εφημεριδα των Συντακτων...

Αυτό που ζει η Ελλάδα σήμερα είναι ένας πόλεμος που πίσω από το πρόσωπο/προσωπείο του οικονομικού είναι και πόλεμος μνήμης. Η ένταξη στο ΤΑΙΠΕΔ του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής είναι μία ακόμα απόδειξη γι” αυτό, μία ακόμα βαρύτατη συνέπεια και όχι απλώς παράπλευρη απώλεια της επιχειρούμενης «αναδιάρθρωσης» της πατρίδας μας. Οπως αμφισβητείται η γενοκτονία των Εβραίων από τους ναζί, των Αρμενίων, των Ποντίων και των υπόλοιπων Ελλήνων το ’22 από τους Τούρκους -και όσους Ελληνες σπεύδουν να συμφωνήσουν μαζί τους διεκδικώντας δάφνες νεοφιλελεύθερου διεθνισμού-, το ίδιο μπορεί να συμβεί και με την Κατοχή και την Αντίσταση.

Οι τόποι μνήμης, χορταριασμένοι ή όχι, ερειπωμένοι ή υπό ανάπλαση, είναι, περισσότερο και από τα αντιρατσιστικά νομοσχέδια, οι μόνοι μάρτυρες, το τελευταίο υπαρξιακό επιχείρημα, όταν όλα πωλούνται, ανταλλάσσονται, μεταλλάσσονται. Στην Αθήνα που αναζητά το πρόσωπό της, στην πόλη αυτή που όντας μνήμη φοβάται και εξοστρακίζει τις μνήμες της, που κάθε μέρα αλλάζει, χάνει τις σταθερές της, γιατί τα λιγοστά της μνημεία από χαλκό και σίδερο οδηγούνται στα χυτήρια, κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο τα μαγαζιά της, επιβιώνουν δύσκολα τα στέκια της, μένουν ξενοίκιαστα τα σπίτια της, σβήνουν για οικονομία τα φώτα της, τα γεράκια του κέρδους κάνουν χρυσές δουλειές.

Η νέα συσσώρευση του πλούτου γίνεται μπροστά στα μάτια μας αφήνοντας πίσω της ανθρώπους συντρίμμια. Και μαζί βεβηλώνει τους τόπους αυτούς μνήμης, που σε μια γενικευμένη αμφισβήτηση του ιερού, ιδιαίτερα όταν αυτό προέρχεται από την επίσημη εκκλησία, παραμένουν για να θυμίζουν ότι το ιερό βρίσκεται μέσα μας και δίπλα μας, σ’ αυτόν εδώ τον επίγειο κόσμο, εγγεγραμμένο στα ιστορικά και τα προσωπικά τραύματά μας, στις μνήμες που αμφισβητούν την αφασία των κυρίαρχων θεσμών και ρητορικών.

Η άνοδος του ναζισμού σήμερα στην Ελλάδα κάνει περισσότερο επιτακτική την ανάγκη να περιφρουρήσουμε τα σπαράγματα της μνήμης του τόπου μας, να μην αφήσουμε κανέναν τόπο μνήμης να γίνει παρανάλωμα των ζηλωτών της φωτιάς και της βίας. Για κάποια παιδιά που βομβαρδίζονται στα σχολεία τους από τη ναζιστική προπαγάνδα, μια «ξενάγηση» σ’ αυτόν που υπήρξε κρανίου τόπος στην Καισαριανή είναι ένα προνομιακό εργαλείο για να μη νιώθουν ξένα –ή και εχθρικά- προς τους αγώνες που συγκροτούν την ταυτότητά μας. Αυτό το εθνικό σχολείο αγωνιστικού ήθους θέλουν να πουλήσουν (έναντι πινακίου φακής, όπως και όλα τα άλλα) όσοι σχεδίασαν το πέρασμα του χώρου στο ΤΑΙΠΕΔ. Εννοείται ότι όπως και όλες οι άλλες καταστροφές που πρόσφατα έπληξαν τον τόπο μας, έτσι και αυτή η καταστροφή δικαιολογείται με το επιχείρημα της οικονομικής ανάπτυξης. Χωρίς, υποτίθεται, οι εμπνευστές του ολέθριου σχεδίου να αντιλαμβάνονται ότι εκεί όπου τσακίζεται η ηθική ραχοκοκαλιά ενός λαού, κανενός είδους ανάπτυξη, εκτός από την ανάπτυξη της κάθε λογής καταστροφής, δεν είναι νοητή.

Το ξεπούλημα ως επένδυση...

Του Περικλή Κοροβέση, απο την Εφημεριδα των Συντακτων...

Επισήμως η Κίνα παραμένει κομμουνιστική μέσα σε έναν καπιταλιστικό κόσμο. Θεωρητικά θα έπρεπε να είχαμε έναν καινούργιο ψυχρό πόλεμο, όπως την εποχή της παντοδυναμίας της ΕΣΣΔ. Αλλά δεν το βλέπουμε αυτό. Δεν υπάρχει ολιγάρχης ή πολυεθνική που να μην είναι ερωτευμένος με την Κίνα και να μην επενδύει σε αυτήν. Οπότε κάθε λογικός άνθρωπος διερωτάται: Ή ο κόσμος ολόκληρος έγινε κομμουνιστικός και δεν το καταλάβαμε ή η Κίνα είναι μια επιθετική καπιταλιστική υπερδύναμη. Αν κρίνουμε μόνον από τους δισεκατομμυριούχους που διαθέτει -ανάμεσά τους και η εγγονή του Μάο- και τα πολλά εκατομμύρια των φτωχών Κινέζων που αναγκάζονται να μεταναστεύουν διαρκώς, είτε εντός της Κίνας είτε εκτός -ακόμα και στην Ελλάδα έρχονται- τότε όλες οι θεωρίες του Μάο περί ισότητας μοιάζουν με γκροτέσκα φάρσα.

Η Κίνα έχει ένα σοβαρό πλεονέκτημα σε σχέση με τις άλλες καπιταλιστικές χώρες. Είναι μια απόλυτη δικτατορία, συγκρίσιμη μόνο με τους ολοκληρωτισμούς του εικοστού αιώνα. Και έχει παραπάνω θανατικές εκτελέσεις από τις ΗΠΑ. Οι εκτελεσμένοι είναι μια μακάβρια επένδυση. Οπως κατήγγειλε αξιωματούχος που κατέφυγε στη Δύση, οι μελλοθάνατοι δεν εκτελούνται ακαριαίως, αλλά τραυματίζονται σε μη ζωτικά όργανα. Εν συνεχεία μεταφέρονται σε ειδικά νοσοκομεία, όπου αφαιρούνται τα όργανα, συσκευάζονται και εξάγονται.

Ολοι ξέραμε πως η Κίνα έχει μεγάλη γκάμα εξαγωγών. Αλλά κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ένα τέτοιο σαδιστικό εμπόριο. Και όμως, δεν έχει υποστεί καμία κύρωση παρά τις διαμαρτυρίες των οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η Κίνα, όπως και κάθε άλλη υπερδύναμη, ενδιαφέρεται να εδραιώσει τα συμφέροντά της παγκοσμίως. Σε αντίθεση με τις άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, δεν το κάνει με πόλεμο και κατακτήσεις, εξάλλου δεν υπάρχει τέτοια παράδοση στην ιστορία της, αλλά το πραγματοποιεί με δύο τρόπους: με αγορές και με δάνεια. Χώρες που είναι χρεωμένες πουλούν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές τους μπιρ παρά, για να καλύψουν τις τρέχουσες ανάγκες τους αδιαφορώντας για το μέλλον. Διεφθαρμένοι πολιτικοί που ενδιαφέρονται μόνο για τη μίζα τους, δεν βάζουν ποτέ το ερώτημα: «Αφού ο ξένος επενδυτής βρίσκει κερδοφόρα μια δημόσια επιχείρηση και την αγοράζει, γιατί να μην την κρατήσουμε εμείς και τα κέρδη της να πάνε για το κοινό καλό;». Αλλά δεν τους νοιάζει αυτό. Τους ενδιαφέρει η ανάπτυξη της φτώχειας και της εξαθλίωσης, γιατί έτσι πέφτει η αξία της εργατικής δύναμης. Οι Κινέζοι έχουν αγοράσει τεράστιες εκτάσεις εύφορης γης στην Αφρική, επενδύοντας σε αυτό που λέμε «αρπαγή γης». Και αυτό σημαίνει εξαφάνιση της μικρής αγροτικής παραγωγής που τροφοδοτούσε τις τοπικές κοινωνίες προς όφελος των μονοπωλίων που ενδιαφέρονται μόνο για το κέρδος.

Και σε αυτή τη βάση επιλέγουν τις καλλιέργειες. Αν τα κτηνοτροφικά προϊόντα ή τα βιοκαύσιμα έχουν μεγαλύτερο κέρδος, άσ’ τον κόσμο να ψοφήσει από την πείνα. Σήμερα σχεδόν ολόκληρη η Αφρική έχει «κινεζοποιηθεί».

Η άλλη μέθοδος είναι ο δανεισμός. Χώρες της Λατινικής Αμερικής που δανείστηκαν από την Κίνα έχουν υποθηκεύσει τις πλουτοπαραγωγικές πηγές τους. Το Εκουαδόρ, για παράδειγμα, θα αποψιλώσει τρεις χιλιάδες εκτάρια παρθένου τροπικού δάσους, για να εγκατασταθούν εκεί οι κινεζικές πετρελαϊκές εταιρείες, εξοργίζοντας τους ιθαγενείς πληθυσμούς που θα εξοριστούν βιαίως από τη γη τους. Το ίδιο θα γίνει σε Βενεζουέλα, Βραζιλία και Αργεντινή που είχαν υποθηκεύσει τις πρώτες ύλες τους στην Κίνα. Σαμαρείτης δανειστής δεν υπάρχει. Οι Σάιλοκ όλου του κόσμου έχουν ενωθεί.

Υπάρχει ακόμα ένας μύθος για εξαγωγές προϊόντων στην Κίνα. Ακούμε συχνά-πυκνά πως οι Κινέζοι έχουν τρελαθεί με το ελληνικό λάδι και τα κρασιά μας. Και αυτό θα δώσει ώθηση στην οικονομία μας. Αυτό βέβαια είναι ένα χοντρό ψέμα για να καλύψει ένα ακόμα ξεπούλημα μιας ακόμα πλουτοπαραγωγικής πηγής. Αν αρέσουν αυτά τα προϊόντα στους Κινέζους, τότε αυτοί θα αγοράσουν τους ελαιώνες και τους αμπελώνες μας και εμείς θα εισάγουμε ελληνικά προϊόντα από την Κίνα. Υπερβολικό; Στους Κινέζους άρεσαν και τα εκλεκτά γαλλικά κρασιά από τους διάσημους αμπελώνες της νότιας Γαλλίας. Περίπου τα μισά από τα επώνυμα γαλλικά κρασιά βρίσκονται σήμερα στα χέρια των Κινέζων. Οι Γάλλοι μιλούν για πολιτιστική καταστροφή. Αλλά δεν έκαναν τίποτα. Η αδράνεια είναι η καλύτερη βοήθεια για τους άρπαγες.

perkor29@gmail.com

Πόσο κοστίζει η οφειλή μας απέναντι στους ανθρώπους που θυσιάστηκαν....

Σπύρος  Τζόκας, απο την Αυγη...

Κάποτε το λέγαμε σαν αστείο... "Αυτοί θα πουλήσουν και την Ακρόπολη...". Τώρα και το αστείο έγινε πραγματικότητα. Θλιβερή πραγματικότητα. Δεν πουλήθηκε βέβαια ακόμα η Ακρόπολη, αλλά μπήκε σε πλειστηριασμό η Ιστορία. Εκποιείται πλέον και η ιστορική μνήμη: Το Σκοπευτήριο Καισαριανής... το παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης των λαών στον φασισμό.
Και όμως κάποτε... κάποτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έλεγε: "Η Καισαριανή είναι ταυτισμένη στο συλλογικό υποσυνείδητο με τον ήχο των πολυβόλων και ο κρότος αυτός εξακολουθεί να ηχεί μέσα μας, σαν διαρκής υπόμνηση της οφειλής μας απέναντι στους ανθρώπους που θυσιάστηκαν"...
Τα λόγια αυτά τα είπε εκεί στο Σκοπευτήριο, στις 24 Ιουνίου 2005... εκεί στον χώρο των εκτελέσεων... εκεί που ακόμα και σήμερα ο ταπεινός προσκυνητής ακούει φωνές...
-Παρών... παρών... παρών.
Και τότε ανοίγει ο κατάλογος του θανάτου. Διαβάζονται τα ονόματα με αλφαβητική σειρά.
Με ορθό ανάστημα και με ζωηρή φωνή η απάντηση των αγωνιστών. Και μετά ο αποχαιρετισμός.
Με περήφανο βήμα και σταθερό προχωρούσαν και σχημάτιζαν πεντάδες και εικοσάδες. Μόλις συμπλήρωναν εικοσάδες τούς έδιναν διαταγή να παραλάβουν τα πράγματά τους..., να ετοιμαστούν δηλαδή. Για το μεγάλο ταξίδι. Το ταξίδι στα Κύθηρα. Το μόνο της ζωής τους ελεύθερο ταξίδι.
Μαζική εξόντωση. Κόκκινη, κατακόκκινη πρωτομαγιά. Αίμα παντού... κοκκίνισε ο πράσινος τόπος.
Τα φορτηγά του δήμου γέμισαν. Η ζωή πεταμένη στα σκουπιδιάρικα. Η καμπάνα της εκκλησίας χτύπησε πένθιμα. Οι γυναίκες βγήκαν στους δρόμους και τους γέμισαν με λουλούδια. Έτσι, έκαναν κάθε φορά που ο δρόμος πλημμύριζε από το αίμα των ηρώων. Πουθενά αλλού και σε κανένα άλλο τόπο της Ευρώπης δεν έγιναν τόσες εκτελέσεις... σε ένα μικρό τόπο τόσες πολλές εκτελέσεις.
Ήθελαν να τρομοκρατήσουν την αδούλωτη συνοικία. Και σ' αυτό το θεάρεστο έργο βοηθούσαν και οι χίτες. Φώναζαν και πυροβολούσαν τις γυναίκες που πέταγαν λουλούδια στην οδό Σκοπευτηρίου πάνω στα αίματα που έτρεχαν από τα αυτοκίνητα.
Ο δρόμος έγινε κατακόκκινος. Τα φορτηγά προχωρούσαν... στον δρόμο έσταζε αίμα.
Και τα παιδιά του ονείρου και της επανάστασης ταξιδεύουν... στους δρόμους και τα σοκάκια της Καισαριανής, στις προσφυγικές του λαού εστίες. Εκεί που ξάγρυπνα μάτια δακρύζουν.
Ταράζονται με τον πρώτο κρότο... με την πρώτη ριπή. "Οι άτιμοι σκοτώνουν πάλι τα παλικάρια μας...". Και θυμούνται τις δικές τους συμφορές.
Ορθώνουν το ανάστημά τους στα μαρμαρένια αλώνια και βλέπουν κατάματα τον χάροντα. Και αυτός... και αυτός τους σέβεται. Στη μάχη αυτή δεν υπάρχει νικητής και νικημένος. Ένα όνειρο ήταν... ένας εφιάλτης. Τώρα, όμως, οι νύχτες αρχίζουν να μικραίνουν και να αλαφρύνουν. Πιο λίγα όνειρα, πιο λίγοι εφιάλτες.
- Παρών... παρών... παρών.
Τώρα και πάλι τους εκτελούν. Οι φωνές τους ακούγονται και πάλι αντρίκιες, κάτω από την Καισαριανιώτικη γη... και ανταμώνουν με την προτροπή του Γιάννη Ρίτσου στους ζωντανούς...
"Εμείς μερτικό δε ζητήσαμε. Τίποτα. Μόνο θυμηθείτε το: αν η ελευθερία δε βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας, εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα. Γεια σας".

Fust Fuck Outlet: Ο έμπορας τρελάθηκε!...

Νίκος Κουνενής, απο το αριστερο Blog...

Απίστευτες προσφορές των πολυκαταστημάτων μας, στην καρδιά των εκπτώσεων, με την εγγύηση των διεθνών επιτηρητών και αξιολογητών των εμπορευμάτων μας: Μετοχές ΔΕΗ μόνο 3,99 ευρώ το τεμάχιο, με 30% έκπτωση στις στρατηγικές προσφορές, συν το απόλυτο πλεονέκτημα στο γενικό κουμάντο.

Μετοχές ΟΣΕ, ΟΤΕ, ΟΑΣΑ, ΔΕΣΠΑ, ΔΕΣΦΑ, ΕΥΔΑΠ, ΕΛΤΑ, ΕΛΠΕ, Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και άλλων ελκυστικών επιχειρήσεων σε τιμές έκπληξη κάτω του κόστους, με εξασφαλισμένο το μάνατζμεντ και απολύτως προνομιακή συμμετοχή στην κερδοφορία.

Ειδυλλιακή έκταση πρώην αεροδρομίου Ελληνικού, μετατρέψιμη σε μετοχές ουρανοξυστών, εμπορικών κέντρων, ξενοδοχείων, ελικοδρομίων, καζίνο, κουλοχέρηδων, μπαρμπουτιερί, μπορντελερί, κυνοδρομίων, στριπτιζάδικων, πλυντηρίων λεκιασμένου χρήματος και λοιπών ψυχαγωγικών και κερδοφόρων επενδύσεων, σε ενιαία προσφορά, γενναιόδωρα διαπραγματεύσιμη με σοβαρά ενδιαφερόμενους πελάτες.

Βραχονησίδες, χωματονησίδες, πλαγκτονησίδες, λίμνες, λιμνοθάλασσες, ποταμοί, χείμαρροι, ρυάκια, καταρράκτες, πάρκα, κρημνοί, αγροτεμάχια, βραχότοποι, έλη,  ποιμνιοστάσια, βουστάσια, πτηνοστάσια, παράκτιες και παραλίμνειες ζώνες (με πλήρη εξοπλισμό τραπεζοκαθισμάτων, ομπρελοξαπλωστρών, αποδυτηρίων και ντουσιέρων), γέφυρες, μνημειοτεμάχια, δάση και δασικές εκτάσεις, με απίστευτα ευνοικούς όρους δόμησης και φαστ τρακ περαίωση εκρεμμοτήτων, σε τιμές- έκπληξη.

Σχολικά, νοσοκομειακά, ιδρυματικά και λοιπά κτίρια, άρτι εκκενωθέντα, μαζί με τους εξοπλισμούς τους, σε συμβολικά αντίτιμα, μετρητοίς ή με άτοκες ετήσιες δόσεις.

Κι ακόμα: Λιμενοβραχίονες, σταθμοί εμπορευματοκιβωτίων, αεροδρόμια, εθνικές οδοί (μετά σταθμών διοδίων), τοπικές οδοί (με δυνατότητα κατασκευής και εκμετάλλευσης σταθμών διοδίων), μεταλλεία, λιγνιτωρυχεία, αλατωρυχεία, χρυσωρυχεία, λατομεία, πολυτελείς παραθεριστικές κατοικίες, αστικά και περιαστικά ακίνητα (νόμιμα ή αυθαίρετα με φαστ τρακ περαίωση), ακτογραμμές, κορυφογραμμές, αερογραμμές, οροπέδια, υψίπεδα, χώροι υγειονομικής ταφής απορριμμάτων, νεκροτομεία, κοιμητήρια, συστοιχίες πεζοδρομιακών δένδρων με δικαίωμα ξεριζώματος και μεταφύτευσης πλησίον οικιών, ζαρντινιέρες, κολώνες και λάμπες δημοσίου φωτισμού, παγκάκια, οδοκάγκελα, οδονησίδες, κάδοι σκουπιδιών, σωλήνες ύδρευσης και αποχέτευσης, αμαξώματα, λάστιχα, καθίσματα και λοιπός εξοπλισμός δημοσίων οχημάτων, ξυλεία και μέταλλα σιδηρογραμμών και αμαξοστοιχιών και χιλιάδες ακόμα προσφορές σε τιμές που αποκλείεται να ξανασυναντήσετε.

Προλάβετε, πριν σας προλάβουν.

(Δεκτές πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες, σιντί και στικάκια).

Fust Fuck Outlet (A. Σαμαρίλας- Ε. Βελζεβούλος- Φ. Κουρέλης Α.Ε.). Με την εγγύηση της Τroika Internasional και της Vermacht Securities.

Ν. Κουνενής

kounenik@yahoo.gr

«Ελεγχόμενη χρεοκοπία» – Λεξικό Ψεμάτων...

Χωρις χρεος, χωρις ευρω...

Τι σημαίνει αυτή η φράση «ελεγχόμενη χρεοκοπία», η οποία είναι σε όλα τα δελτία ειδήσεων σήμερα; Ακούγεται τόσο λογικό. Νομίζω ότι είναι άλλη μια καταχώρηση στο λεξικό ψεμάτων.

Όταν οι τράπεζες και οι ειδήμονες λένε ελεγχόμενη, εννοούν ελεγχόμενη από τις τράπεζες. Όχι για την Ελλάδα ή τους Έλληνες ή τους Πορτογάλους ή τους Ιρλανδούς.

Η Ελλάδα πρόκειται να χρεοκοπήσει. Όλοι το παραδέχονται τελικά αυτό αφού το αρνούνταν κατηγορηματικά τόσο καιρό. Η γυμνή αλήθεια είναι ότι η ελληνική οικονομία δεν αναπτύσσεται αρκετά γρήγορα ώστε να υπάρχει η παραμικρή ελπίδα ακόμα και να συμβαδίσει με τα χρέη της και τους τόκους τους. Τα χρέη τους συσσωρεύονται γρηγορότερα από ό, τι η οικονομία τους αναπτύσσεται. Στην πραγματικότητα, η ελληνική οικονομία σχεδόν έχει σταματήσει να αναπτύσσεται – λιγότερο από 1% στην καλύτερη περίπτωση.Έτσι, το «ελεγχόμενο» σχέδιο είναι να δοθούν στην Ελλάδα δάνεια για να παραταθεί ο χρόνος πριν τα μαθηματικά των σύνθετων επιτοκίων και η συστελλόμενη οικονομία καλύψουν τη διαφορά. Σε αυτό το διάστημα το σχέδιο είναι να πληρωθούν κομμάτια του κεφαλαίου με την πώληση οργάνων. Οργάνων του κράτους: Ένα λιμάνι εδώ, ένα τηλεφωνικό σύστημα εκεί. Ο ψαράς πουλάει τη βάρκα και τα δίχτυα του για να καθαρίσει τα χρέη του. Και μετά τι; Ε, μετά, γίνεται τροφή για τον τοκογλύφο και την αγορά χαμηλόμισθης εργασίας.
Όμως, «απωθώντας» το αναπόφευκτο εγείρει το ερώτημα – γιατί το αναβάλουμε; Ποιος ωφελείται από την αναβολή; Εάν η Ελλάδα πρόκειται να χρεοκοπήσει γιατί να μην το κάνει νωρίτερα, αφού εν τω μεταξύ οι Έλληνες υποφέρουν από μαζική βία μέσα στον κοινωνικό τους ιστό και για ποιο λόγο; Σίγουρα όχι για να αποφευχθεί η χρεοκοπία. Γνωρίζουμε ήδη ότι πρόκειται να συμβεί. Είναι απλώς θέμα του πότε θα συμβεί. Επομένως, γιατί αργότερα; Ποιος ωφελείται;

Η απάντηση είναι, οι τράπεζες. Ιδιαίτερα οι τράπεζες της Γαλλίας και της Γερμανίας. Θα ήθελαν την αναβολή της χρεοκοπίας έτσι ώστε όσο περνάει ο καιρός να βελτιώνεται η ευρύτερη οικονομική τους κατάσταση και να είναι σε καλύτερη θέση να δεχθούν τις όποιες απώλειες θα προέρχονται από μια ενδεχόμενη ελληνική χρεοκοπία. Αν αναβληθεί για αρκετό διάστημα τότε δε θα υπάρξουν καθόλου απώλειες. Το οποίο ακούγεται λογικό – για τις τράπεζες. Όμως, ενώ η καθυστέρηση αγοράζει χρόνο, στην κυριολεξία, για τις τράπεζες ώστε να βελτιώσουν την γενικότερη κατάστασή τους, το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει στην Ελλάδα και τον ελληνικό λαό. Όσο περισσότερο παρατείνουν την χρεοκοπία, τόσο περισσότερο αγωνίζονται να ξεπληρώσουν τα χρέη που τους συνθλίβουν, και των οποίων την πληρωμή θα πρέπει να αθετήσουν τελικά, τόσο χειροτερεύει η ευρύτερη κατάστασή τους. Έτσι, το σενάριο του ‘’περιμένω και κινούμαι αργά’’ κάθε άλλο παρά ελεγχόμενο και ομαλό είναι για τον ελληνικό λαό.

Και πάλι θα ρωτήσω, γιατί υποστηρίζεται αυτό το αργό, «ελεγχόμενο», βασανιστήριο της Ελλάδας;

Νομίζω ότι η απάντηση είναι ότι για όσο χρονικό διάστημα το σχέδιο της «ελεγχόμενη χρεοκοπίας», μπορεί να επιβληθεί στους Έλληνες παρέχεται στις τράπεζες μια πολύ νόστιμη προοπτική εκποίησης περιουσιακών στοιχείων ενός ολόκληρου έθνους.

Επειδή αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει στην Ελλάδα. Αυτό που η «ελεγχόμενη» χρεοκοπία παρέχει είναι ένα παράθυρο ευκαιρίας ώστε τα αρπακτικά –οικονομικοί παίχτες, να μπορέσουν να μαδήσουν την Ελλάδα και στο μέλλον, ίσως, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία επίσης, από όλα όσα θα ήταν αδύνατο να αποκτήσουν οι τράπεζες σε οποιαδήποτε άλλη περίσταση.

Εάν έχεις μια επιχείρηση και να αντιμετωπίζεις πρόβλημα κάνεις αίτηση για την προστασία της πτώχευσης. Δηλαδή, προστατεύεις τα περιουσιακά σου στοιχεία από τα αρπακτικά, ενώ προσπαθείς να ξεδιαλύνεις τα χρέη σου, σταματάς να πληρώνεις αυτά που δεν μπορείς, κάνεις συμφωνίες για να πληρώσεις κάποιο μικρό ποσοστό από κάθε χρέος και στη συνέχεια να αναδύεσαι καθαρός αλλά ‘υπό επιτήρηση’. Αυτό ακριβώς είναι που αρνείται να δώσει στην Ελλάδα και τους Έλληνες η κυβέρνησή τους. Το σχέδιο της «ελεγχόμενης χρεοκοπίας», είναι να κρατηθεί η Ελλάδα έξω από την προστασία της πτώχευσης, να συνεχίσει να πληρώνει, να κρατηθεί το έθνος σε μια κατάσταση ημι-αναρχίας και πανικού με φαινομενικά καμία διέξοδο από αυτό το χάος – πέρα από το ξεπούλημα σε τιμές ευκαιρίας όποιου πράγματος γυαλίσει στους πιστωτές – για την όσο το δυνατόν περισσότερο.

Αυτό είναι πολύ ελεγχόμενο, αν είσαι μια από τις τράπεζες. Δε χάνεις τίποτα. Οι φορολογούμενοι στην Ελλάδα και στα δικά σας κράτη χάνουν επειδή παραλαμβάνουν τον λογαριασμό της συντήρησης του βασανιστηρίου μέσα από ατέλειωτες διασώσεις. Οι φορολογούμενοι είναι σαν τον βοηθό του βασανιστή που δουλειά του είναι να αναβιώσει το θύμα με ένα ποτήρι νερό, ώστε να μπορούν να το βασανίσουν λίγο περισσότερο. Οι επιχειρήσεις διάσωσης δε λύνουν τίποτα για την Ελλάδα, αλλά χρησιμεύουν αξιοθαύμαστα για τη διατήρηση της παρούσας κατάστασης «είμαστε ανοικτά για λεηλασίες».

Σε αυτή την ανυπεράσπιστη κατάσταση μπορείς να απογυμνώσεις το ενεργητικό της χώρας για όσο χρονικό διάστημα η τοπική κυβέρνηση μπορεί να κρατήσει το καπάκι πάνω από μια ολοκληρωτική εξέγερση.

Και το καλύτερο από όλα, στο τέλος αυτής της διαδικασίας, θα έχεις μια κατεστραμμένη οικονομία, με αποδυναμωμένους ανθρώπους που θα δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί, χωρίς εργατική νομοθεσία για την προστασία τους – αφού όλα αυτά τα ενοχλητικά πράγματα θα έχουν παραμεριστεί στα όνομα της λιτότητας – και θα είσαι επίσης ο νέος ιδιοκτήτης όλων των περιουσιακών στοιχείων, του λαού, και του έθνους που κάποτε τους ανήκαν.

Δεν είναι μόνο το ότι θα καταλήξεις με ένα απόλυτα συγκαταβατικό έθνος και εργατικό δυναμικό, αλλά έχοντας ένα τέτοιο καταπτοημένο και νικημένο μέρος τόσο κοντά θα χρησιμεύσει ως ένα υπέροχο εργαλείο πίεσης για ξερίζωμα κάθε «περιοριστικής» και «άκαμπτης» εργατικής νομοθεσίας και πρακτικής στις γειτονικές χώρες. Και δεδομένου ότι είναι σαφές ότι για αυτό ακριβώς μιλάει το ΔΝΤ όταν αναφέρεται στο σχέδιο για το μέλλον της Ευρώπης, δε γίνεται να μην δούμε ότι αυτό είναι τουλάχιστον μέρος της πρόθεσής της «ελεγχόμενης χρεοκοπίας».

Πηγή.