«Η Φωνή της Τερατίνας»....

noumero11...

Η συγγραφέας καθόταν σε ένα  εργονομικό παγκάκι ,σε ένα περιποιημένο παρκάκι, σε ένα  ήσυχο προάστιο της Γενεύης. Ο ήλιος έλαμπε και ένα  απαλό αεράκι της χάιδευε τα φρεσκοβαμμένα μαλλιά. Ο ανοιξιάτικος καιρός μέσα στην καρδιά της Ελβετίας ,είναι τέλειος για την εποχή, ,εντελώς διαφορετικός από αυτόν της αφρικάνικης Τερατίνας.

Η Ελβετία έχει ένα ευλογημένο κλίμα σε αντίθεση με την Τερατίνα που τέτοια εποχή ,ο ήλιος αρχίζει να καίει ευνοώντας την καλλιέργεια πρωτοφανούς τεμπελιάς.

Εδώ ,καθισμένη στο παγκάκι, δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει δραματικά φαινόμενα κακοσμίας εξαιτίας της ιδρωτίλας,οπότε απαλλαγμένη από αυτό το άγχος ,μπορεί να ξεχάσει για τις επόμενες δυο ώρες την μπανιέρα της και να συγκεντρωθεί στη δουλειά της.

Έβγαλε από την τσάντα της το ipad και το περιεργάστηκε για λίγο με θαυμασμό, προτού συμβουλευτεί το schedule της υπόλοιπης ημέρας. Τα χέρια της έτρεμαν από τη συγκίνηση.

Είναι να μη τρέμουν;

Από τότε που το ανακάλυψε, η ζωή της άλλαξε δραματικά. Τώρα μπορεί πιά να ρυθμίσει  τις ολοένα και αυξανόμενες απαιτήσεις που έχουν οι ολοένα και πιό απαιτητικοί ρυθμοί της γεμάτης ζωής της,με ακρίβεια ελβετικού χρονογράφου.

Το σφιχτό πρόγραμμά της (στις 12.10 ακολουθεί το δεύτερο ντους της ημέρας ,1.35 κομμωτήριο και περιποίηση προσώπου,2.59 μεσημεριανό γεύμα σε γκουρμέ ρεστοράν,4.00 απογευματινός καφές ,5.20 επίσκεψη στον οδοντίατρο,6.45γυμναστηριο ,8.00 μπάνιο με αιθέρια έλαια ,10.11 δείπνο με εξέχουσα προσωπικότητα των τεχνών & γραμμάτων της πόλης),δεν επέτρεπε καμία απολύτως απόκλιση.Έτσι με λύπη, αναγκάστηκε να βάλει για λίγο στην άκρη τον θαυμασμό της για το δημιούργημα της καπιταλιστικής προόδου και να πέσει με τα μούτρα στη δουλειά.

Το φύλλωμα του δέντρου δημιουργούσε τις κατάλληλες συνθήκες σκίασης,αλλιώς θα ήταν αδύνατο να διακρίνει την οθόνη κάτω από το άμεσο φως του ηλίου. Οι Ελβετοί δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη.

Είχε στη διάθεσή της μόλις δυο ώρες και πέντε λεπτά  να γράψει και να στείλει με wi-fi το άρθρο , για λογαριασμό της ανεξάρτητης, προσαρτημένης σε μεγάλο δημοσιογραφικό οργανισμό ,εξαρτημένης από τα  διαφημιστικά πακέτα τριών ελληνικών τραπεζών,μιας εταιρίας ρουχισμού,εφτά γκουρμέ εστιατορίων ,μιας εταιρίας κινητής τηλεφωνίας,μιας ναυτιλιακής και τριών κρατικών ,«Φωνή της Τερατίνας».

ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΛΟΥΣΜΕΝΗ ΜΕ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΑ ΠΕΡΙΤΤΩΜΑΤΑ

«Έχουν περάσει τρία χρόνια από την ημέρα που οι ζωές πολλών από εμάς, μπήκαν στη μέγγενη της αβεβαιότητας. Μια στυγνή και ακούραστη φασιστική μηχανή, προσπαθεί απεγνωσμένα να απλώσει το χέρι της, σε όσα ευρώ μας έχουν απομείνει στους λογαριασμούς κίνησης εντός της Τερατίνας, ή τα βιβλιάρια των καταθέσεων μας στην Ελβετία μέχρι και τα πολύτιμα κοσμήματα μας στις τραπεζικές θυρίδες ,με το γελοίο σύνθημα «να πληρώσουν την κρίση αυτοί που τη δημιούργησαν». Η αξιοπρέπεια και η ανθρωπιά μας , επαναπροσδιορίζονται σε καθημερινή βάση συντηρώντας  τι άλλο, από το να επιβιώσει της βαθιάς και αναγκαίας μεταρρύθμισης, ο συνασπισμός των λαϊκίστικων αντιλήψεων και η ένωση των θρησκευτικών πεποιθήσεων, βγαλμένα αμφότερα από τα κιτάπια του μεσαίωνα. Η Ευρώπη πέρασε αλλά δεν ακούμπησε τον καρβουνιάρη των Βαλκανίων.

Τότε ,μας υποσχέθηκαν με σιγουριά,ότι τα μέτρα εκείνα ήταν και τα τελευταία και κάποια στιγμή θα έρχονταν η ποθητή ώρα που η balkan αισθητική της απλυσιάς θα μας άφηνε επιτέλους χρόνους,δημιουργώντας έτσι τις καταλληλες προυποθέσεις ώστε  να «βγούν στην επιφάνεια οι δυνάμεις του πολιτισμού και της προόδου».Έκτοτε, κάθε τρίμηνο, με ρυθμό πυροβόλου όπλου, ένα τεράστιο και άνευ προηγούμενου δημόσιο κτήνος ,εκτοξεύει φτηνές δικαιολογίες για να δικαιολογήσει τα νέα μέτρα που θα είναι και αυτά τα τελευταία.

Και τα μέτρα δε λένε να τελειώσουν και μαζί τους ,δε λέει να τελειώσει ο φασισμός όσων πιστεύουν πως με τη βια θα μπορέσουν να επιβραδύνουν το έργο της κυβέρνησης.Και απ’ ότι φαίνεται τα καταφέρνουν μια χαρά ως τώρα. Όχι μόνο τα μικροκομματικά συμφέροντα κατάφεραν να επιβραδύνουν το αναπτυξιακό έργο της εκλεγμένης κυβέρνησης, αλλά το κυριότερο,μας έχουν κάνει περίγελους στα ευρωπαϊκά σαλόνια.

Μας υποσχέθηκαν αξιοκρατία,ωστόσο,μέχρι σήμερα οι ξινές του δημοσίου με τις αξύριστες γάμπες και το τουπέ «ξέρεις ποια είμαι εγώ!», βρίσκονται στη θέση τους ενώ η ανεργία έχει χτυπήσει ταβάνι.

Μας υποσχέθηκαν περισσότερη δημοκρατία και αντί αυτής, έχουμε τις αριστερές πρωτοπορίες όλη την ώρα να αποφασίζουν με το έτσι θέλω το κλείσιμο σταθμών του μετρό (τα λιμάνια θα τα κλείσουν το καλοκαίρι στο peak της τουριστικής κίνησης), εμποδίζοντας τους πολίτες να πάνε στη δουλειά τους ,ή να κατέβουν στο κέντρο για τα απαραίτητα ψώνια.

Μας υποσχέθηκαν ανάπτυξη σε δυο χρόνια και αντί αυτής ,νιώσαμε στο πετσί μας την ανάπτυξη των ακροαριστερών τρομοκρατικών οργανώσεων  ,νοιώσαμε να κυλάει στις φλέβες μας η ανάπτυξη της βίας των άκρων,νοιωσαμε να εισβάλει στα σπίτια μας  η μανιχαϊστική θεώρηση των πάντων:η δικιά μου αλήθεια είναι επάνω από το συμφέρον της κοινωνίας.

Μας υποσχέθηκαν καθαριότητα και αντί αυτής ,στις κεντρικές πλατείες ένα θλιβερό  εγκληματικό «πάρτι» με άπλυτους κάθε χρώματος,λαμβάνει χώρα κάθε βράδυ. Ταυτόχρονα ,στήνονται και χάρτινα τσαντίρια από περιπλανώμενους επαίτες του πεζοδρομίου. Απολίτιστες γύφτισσες με ναρκωμένα μωρά ,ζητιανεύουν κάτω από τη μύτη της αστυνομίας.Τα παγκάκια έχουν γίνει κρεβάτια και τα παρκάκια αποχωρητήρια.

Μας υποσχέθηκαν τάξη και ασφάλεια,όμως οι ακροαριστερές οργανώσεις καταλαμβάνουν την περιουσία του άλλου και τη μετατρέπουν σε γιάφκα ανομίας, με το κράτος να κοιτάει άπραγο. Κουκουλοφόροι συμφεροντολόγοι κάτοικοι ,ξαφνικά θυμούνται την οικολογική διάσταση του θέματος και καταλύουν με τη βια κάθε έννοια δημοσίου συμφέροντος. Τζαμπατζίδες ελεύθεροι επαγγελματίες ,γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια τους φορολογικούς νόμους του κράτους. Παλιάτσοι ντυμένοι με γελοία ρούχα επεμβαίνουν στους σταθμούς διοδίων και εμποδίζουν το νόμιμο έργο των ιδιωτικών εταιριών είσπραξης διοδίων.

Τρομοκράτες,ρακένδυτοι,ιδιώτες,αριστερολάγνοι,ντοπαρισμένοι,τεμπέληδες,άπλυτοι,

φανατισμένοι,υποχόνδριοι,λέρες,λαδωμένοι,ολοκληρωτικοί,υποανάπτυκτοι.

Ό,τι επίθετο και να χρ……..»

Εκεί που η συγγραφέας ετοιμάζονταν να τελειώσει το άρθρο και να «τελειώσει» γενικώς,ένα κοπάδι από περιστέρια που κούρνιαζε από ώρα επάνω στο δέντρο,εξαπέλυσε χημικά περιττώματα λούζοντας αυτή και το ipad. Πάνω στη βιασύνη της να τηρήσει το χρονοδιάγραμμα, αγνόησε τα σμήνη των περιστεριών που είχαν κάνει το δέντρο πρώτη τους κατοικία.

Τα σκατά μέσα στο κεφάλι συναντήθηκαν με τα σκατά έξω απ’ αυτό και ο δημόσιος κλαυσίγελος,έκανε για λίγο τους περαστικούς να ξεχάσουν τα δικά τους αυστηρά  χρονοδιαγράμματα.

Το τεράστιο «ηθικό» βρωμόστομα ξαναχτύπησε...

noumero11...

Η ηθική στις μέρες μας μπορεί άνετα να παραλληλιστεί με μια ανήθικη πόρνη πολυτελείας, φτιασιδωμένη και στολισμένη με πανάκριβα κοσμήματα, παράλληλα όμως  βρώμικη και διψασμένη για χρήμα. Τίποτα άλλο δεν έχει σημασία στο μυαλό της πόρνης αυτής, παρά μόνο το χρήμα. Όσο εισχωρούν τα συμφέροντα των ισχυρών στα εδάφη των αδύναμων εταίρων, τόσο οι ηθικές αντιστάσεις υποχωρούν ανοίγοντας τον δρόμο διάπλατα στην ηθικωλογία.

Από το προτεσταντικό  «νόμιμο και ηθικό», φτάσαμε αισίως στο σκέτα νόμιμο και νόμιμο, μέχρι να μπει σε ισχύ κάποιο καινούριο νομοθέτημα με την διαδικασία του κατεπείγοντος για να καταργήσει την ηθική του νόμιμου και νόμιμου, ωσότου αναιρεθεί και αυτή την επόμενη μέρα με κάποιο άλλο νόμιμο και νόμιμο νομοθέτημα. Από την υπέρτατη υπεράσπιση της ανθρωπινής ζωής με κάθε κόστος, φτάσαμε στην υπέρτατη υπεράσπιση του κεφαλαιακού συμφέροντος με ξύλο, απαγορεύσεις και βασανιστήρια. Παράξενο τέτοιες  πολιτικές μέριμνες συνηθισμένες στα  αποικιοκρατικά εδάφη του λεγόμενου «τρίτου κόσμου» να βρίσκουν άμεση εφαρμογή και μεταξύ των Ευρωπαίων συμμάχων, αλλά δε βαριέσαι, όλο και κάποιος Κανάκης θα τσακίσει τους φοβικούς  του φραγμούς διαφημίζοντας το φιλανθρωπικό μήνυμα της εποχής «Όλοι μαζί μπορούμε».

Η σφοδρότητα με την οποία επιτίθενται οι ηθικωλόγοι κέρβεροι και ο βαθμός εξάπλωσης τους στα διάφορα σουπερ βαρετά χειραγωγούμενα μπλογκς με έμβλημα το ευρώ, ή καμιά προτομή του Ρουσσώ· έτσι για την δικαιολόγηση του θέματος και του θεάματος  της ατομικής ιδιοκτησίας που σήμερα φτάνει αισίως μέχρι τα μέγαρα των 100 εκατομμυρίων ευρώ και τις πολυεθνικές με κεφαλαιακή συσσώρευση μεγαλύτερη απο το ΑΕΠ ολόκληρων κρατών (το ότι η έννοια της ατομικής ιδιοκτησίας στην εποχή του γαλλικού διαφωτισμού κινούνταν γύρω από ένα νηπιακό ερευνητικό στάδιο ,το προσπερνάμε στα γρήγορα), για στηρίξουν μια απολύτως υπαρκτή και δυσάρεστη κατάσταση, η οποία, λεκιάστηκε από τα αίματα των μνημονίων και είπαν οι ηθικωλόγοι να τη βάλουν στην πρόπλυση της ακατάσχετης πάρλας, μήπως και καθαρίσει, προκαλεί την έκπληξη ως προς τον αριθμό των μεροκάματων που πληρώνει η κομματική μηχανή στον αγώνα της διαιώνισης της .

Καθολικές χαρές και πανηγύρια, γιατί ο πανίσχυρος της ευρώπης των «λαών και της αλληλεγγύης» επιβάλεται του αδύνατου, στην μαρμίτα της eurogroup δημαγωγίας, όπου το επιχείρημα «και εσύ τι προτείνεις», συνοδεύεται πάντα από τα γνωστά ηθικωλογικά τέρματα της Μαρφίν. Ή θα φτάσουμε την ηλιθιότητα μέχρι το τέλος, ή θα κολυμπήσουμε στον μη εναλλακτικό βούρκο μαζί με τα άλλα σκατά. Με με τον σκλάβο, ή με τον αφέντη; Καλύτερα με κανέναν, μέχρι ο Ροβεσπιέρος να βγάλει οδηγό ευπρεπούς συμπεριφοράς για επαναστάτες χίπστερ.

Η θέληση των πολλών κάμπτει την θέληση των λίγων στην ουσιαστική συγκυρία της σημερινής δημοκρατίας. Ξεπερνώντας την προστυχιά της παραδοχής πως οι πολλοί μπορούν να πράξουν ό,τι θέλουν επάνω στα κορμιά των λίγων, ακόμα και και αν αυτό προϋποθέτει τον θάνατο των λίγων, το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Αν οι λίγοι γίνουν την επόμενη των εκλογών πολλοί, θα ισχύει η παραπάνω θεώρηση αυτούσια από την ανάποδη;

Όποτε γίνεται ο λόγος για τους γνωστούς εκβιασμούς και την κυβερνητική αναλγησία με την βοήθεια αρματωμένων ειδικών δυνάμεων,όποτε γίνεται λόγος για περιβαλλοντικές τραγωδίες ανυπολόγιστου μεγέθους στο όνομα του εταιρικού κέρδους, όποτε γίνεται λόγος για απτά κοινωνικά καταστροφικά αποτελέσματα και όχι εικασίες, τότε το θέμα περνάει στην φαντασιακή διάσταση της φιλοσοφίας ακυρώνοντας κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Μέσα σε αυτό το φαντασιακό τσουβάλι συνωστίζονται έννοιες όπως ο ντετερμινισμός, ο κοινωνικός δαρβινισμός και η δημοκρατία.

(Όλα είναι νομοτελειακά προκαθορισμένα, αλλά μπορούμε με την ψήφο να αλλάξουμε τα νομοτελειακά προκαθορισμένα …βγάλε άκρη.)

Από την στιγμή που η κυβέρνηση δεν έχει περάσει στον έλεγχο της τα  αποτελέσματα της διάσημης μηχανής αναζήτησής, άνετα παρακάμπτονται οι ηθικοί φραγμοί της αναστολής ολοκλήρων άρθρων του αστικού συντάγματος. Τα πάντα μπορούν να δικαιολογηθούν υπό το πρίσμα της ελευθεριάς της άποψης ,ασχέτως αν καμιά κυβέρνηση δεν είναι τόσο ηλίθια ώστε να προχωρήσει σε εξόφθαλμες τεχνικές φίμωσης ,από τη στιγμή που η ίδια η πληροφορία φιλτράρεται σε επιθυμητό βαθμό στα παραδοσιακά ΜΜΕ.

Η συντεχνία των επαγγελματιών καταδικαστών της βίας συνάντησε τους επαγγελματίες δημαγωγούς και τους επαγγελματίες χωροφύλακες της τάξης, συγκροτώντας σε παγκόσμια αποκλειστικότητα ένα ολοκληρωμένο ηθικωλογικό μέτωπο, σύννομο, σύμφωνο, σύγχορδο, και δουλοπρεπές στα μνημόνια και την απολυταρχική στάση του γερμανικού κράτους. Οι ηθικωλόγοι χρεώνουν με εξαιρετική άνεση τις «εθνικές» επιτυχίες σε μεμονωμένους απατεώνες τεχνοκράτες και τις αποτυχίες στις λαϊκές μάζες. Χρεώνουν την ατομική επιτυχία στην ικανότητα και την αποτυχία στο ότι «δεν προσπάθησες αρκετά». Θυμηθείτε τι γίνονταν με την αιώνια καταδίκη του δικομματισμού,και πως ο δικομματισμός, έγινε ξαφνικά υπεύθυνη πολιτική στάση τον Ιούνιο του 12.

Τα τελευταία χρόνια, οι τραγικές στιγμές της κυριαρχίας,ανασυρμένες από τα μεσαιωνικά ιεροεξαταστήρια ,έχουν γίνει ήδη εθνικές αφηγήσεις και έχουν περάσει στο συνειδησιακό και του τελευταίου μαλάκα σε αντίθεση με τις κατονομαζόμενες ως βάρβαρες κατακτήσεις των λαϊκών στρωμάτων ,τις οποίες πρέπει οπωσδήποτε να εκσυγχρονίσουμε. Παλιά μου τέχνη κόσκινο.

Το βασικό όμως πρόβλημα των ηθικωλόγων είναι πάντα η αντιαισθητική εξέγερση των σκλάβων της γαλέρας και όχι ο καπετάνιος που τους βασανίζει ανελέητα, γιαυτό και τα λυσσασμένα μετεμφυλιακά καταδικαστικά σύνδρομα. Απόλυτα λογικό, όταν έχεις συνδέσει την ηθική με τη βούληση του ισχυρού (το κράτος μας ανήκει),να σε τρομάζει η φωνή των καταπιεσμένων. Από τις καταλήψεις των αναρχικών τρομοκρατών, ως τις αντιδράσεις των κουκουλοφόρων κατοίκων στις σκουριές, o φόβος των ηθικωλόγων είναι ορατός: με δεδομένη την απουσία μιας ισχυρής κομαντατούρ, αν αύριο εξεγερθούν οι σκλάβοι της γαλέρας σε ποια αγκαλιά θα τρέξουν για να γλυτώσουν το τομάρι τους;

Διακήρυξη των δικαιωμάτων του κεφαλαίου...

Νουμερο11...

Άρθρο 1 – Το κεφάλαιο συσσωρεύεται και διακινείται ελεύθερα , με ίσα δικαιώματα αναλόγως του μεγέθους του. Κρατικές διακρίσεις γίνονται μόνο με γνώμονα το μονοπωλιακό συμφέρον.

Άρθρο 2 – Σκοπός κάθε πολιτικής ένωσης αποτελεί η διατήρηση των φυσικών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του κεφαλαίου. Τα δικαιώματα αυτά είναι η ελευθερία διακίνησης, η αφορολόγητη συσσώρευση του, η ασφάλεια των κερδών του και η κοινωνικοποίηση των ζημιών του.

Άρθρο 3- Η Εταιρία είναι η αποκλειστική πηγή κάθε εξουσίας. Καμία ομάδα ανθρώπων και κανένα άτομο δεν μπορεί να ασκεί εξουσία βλαπτική στα συμφέροντα της Εταιρίας.

Άρθρο 4 – Ελευθερία σημαίνει το να μπορεί να πράττει η κάθε εταιρία ο,τι δε βλάπτει την ίδια την εταιρία. Έτσι, η άσκηση των φυσικών δικαιωμάτων κάθε εταιρίας θέτει σαν όριο το σημείο εκείνο, από το οποίο αρχίζει η άσκηση των ίδιων δικαιωμάτων μιας μεγαλύτερης εταιρίας. Το όριο αυτό καθορίζεται από το φυσικό νόμο της αγοράς και μόνο  στην περίπτωση γενικευμένης κεφαλαιακής κρίσης από νόμο του κράτους.

Άρθρο 5 – Ο νόμος μπορεί να απαγορεύσει μόνο ό,τι είναι επιζήμιο για το κεφάλαιο. Ό,τι δεν απαγορεύεται από το νόμο θεωρείται επιτρεπτό μόνο για το κεφάλαιο και δεν μπορεί κανένα άτομο ή ομάδα ατόμων να κάνει κάτι που δεν ορίζεται από το νόμο.

Άρθρο 6 – Ο νόμος αποτελεί έκφραση της βούλησης του κεφαλαίου. Όλες οι εταιρίες έχουν το δικαίωμα, προσωπικά ή με αντιπροσώπους τους, να μετέχουν στη θέσπισή του. Ο νόμος πρέπει να είναι ο ίδιος για όλες, λαμβάνοντας ως βάση το μέγεθος της κάθε εταιρίας. Εφόσον όλες οι εταιρίες δεν είναι ίδιου μεγέθους , μπορούν να μετέχουν και στα δημόσια αξιώματα, στις θέσεις και τις υπηρεσίες ανάλογα με το μέγεθος τους και χωρίς καμία άλλη διάκριση παρά αυτή που πηγάζει από την χρηματοδοτική αρετή τους και το διαφημιστικό ταλέντο τους.

Άρθρο 7- Καμιά εταιρία δεν μπορεί να κατηγορηθεί, να δυσφημιστεί ή να φορολογηθεί παρά μόνο στις περιπτώσεις εξαγοράς από μεγαλύτερες και σύμφωνα με τις διαδικασίες που προκαθορίζονται από αυτές. Όσες εκδιώκουν μεγαλύτερο μερίδιο , και εκτελούν αμέσως ή εμμέσως αυθαίρετες εντολές πρέπει να εκκαθαρίζονται και να εξαγοράζονται. Όπως επίσης, κάθε εργάτης-υπάλληλος ο οποίος απολύεται και στη συνέχεια διαμαρτύρεται , συλλαμβάνεται εν ονόματι του νόμου και πρέπει να συμμορφώνεται αμέσως, κάθε αντίσταση που προβάλλει είναι ομολογία ενοχής.

Άρθρο 8 – Το κράτος οφείλει να επεμβαίνει μόνο σε περιπτώσεις κεφαλαιακών κρίσεων. Καμία εταιρία δεν μπορεί να τιμωρηθεί με νόμο που είχε ψηφιστεί πριν την κρίση και ο οποίος εμποδίζει την ελευθερία κοινωνικοποίησης των χρεών της.

Άρθρο 9 – Επειδή κάθε μικρή εταιρία θεωρείται ανταγωνιστική, αν κριθεί αναγκαίο να εξαγοραστεί, κάθε αυστηρό μέτρο που θα εμπόδιζε την εξαγορά της απαγορεύεται αυστηρά από το φυσικό νόμο έως ότου νομοθετηθεί ο νέος νόμος .

Άρθρο 10 – Καμιά εταιρία δεν πρέπει να διώκεται για τους στόχους της, εφ’όσον η εκδήλωσή τους δεν διαταράσσει τις αγορές που ο φυσικός νόμος έχει επιβάλλει.

Άρθρο 11 – Η ελεύθερη ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών είναι ένα από τα πολυτιμότερα δικαιώματα του κεφαλαίου. Επομένως, κάθε εταιρία έχει τη δυνατότητα να κερδοσκοπεί, να καταπατάει, και να χρηματοδοτείται για το έργο της ελεύθερα, αρκεί να μην κάνει κατάχρηση αυτής της ελευθερίας σε περιπτώσεις που δεν ορίζονται σαφώς από το νόμο.

Άρθρο 12 – Η εξασφάλιση των δικαιωμάτων του κεφαλαίου κάνει αναγκαία την ύπαρξη μιας κρατικής εξουσίας. Άρα αυτή η εξουσία έχει θεσπιστεί για το καλό όλου του κεφαλαίου συνεπώς και για την ιδιωτική ωφέλεια αυτών, στους οποίους έχει ανατεθεί.

Άρθρο 13 – Για τη συντήρηση της κρατικής εξουσίας και για τα έξοδα της διοίκησης,κάθε εταιρική συνεισφορά είναι ζημιογόνα. Η συνεισφορά αυτή πρέπει να είναι κατανεμημένη με δικαιοσύνη μόνο στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, ανάλογα με τις δυνατότητές τους

Άρθρο 14 – Όλες οι εταιρίες έχουν το δικαίωμα, αυτοπροσώπως ή με τους αντιπροσώπους τους, ν’αποδέχονται ελεύθερα την αναγκαιότητα της δημόσιας εισφοράς, να παρακολουθούν τη χρήση της και να καθορίζουν την ποσότητα, τη διάθεση, την είσπραξη και τη διάρκειά της.

Άρθρο 15 – Η εταιρία έχει το δικαίωμα να ζητήσει ευθύνη από κάθε δημόσιο λειτουργό για τον τρόπο που άσκησε την εξουσία του.

Άρθρο 16 – Κάθε εταιρία η οποία δεν έχει εξασφαλίσει τα δικαιώματα των μεγαλομετόχων της και δεν έχει καθορίσει με ακρίβεια τη διάκριση των εξουσιών, δεν μπορεί να θεωρηθεί οργανωμένη.

Άρθρο 17 – Επειδή η μικρή ιδιοκτησία είναι ένα απαραβίαστο και ιερό δικαίωμα κανείς δεν μπορεί να τη στερηθεί παρά μόνο σε περίπτωση κεφαλαιακής κρίσης, ή σε περίπτωση καθορισμού από το νόμο και φυσικά με την προϋπόθεση να καταβληθεί προηγουμένως στον κάτοχο η ελάχιστη αποζημίωση.

ΥΓ Το κείμενο αποτελεί παράφραση της διακήρυξης των δικαιωμάτων του ανθρώπου…

Μνημονιακός ορθολογισμός...

noumero11...

Πως τολμάει να αμφισβητήσει κάποιος ασήμαντος Ισπανός πυροσβέστης την απόφαση της πανω απ’ όλους και όλα , δικαιοσύνης;
Κάθισε καθόλου να μελετήσει τα πρακτικά της δίκης πριν αρχίσει τους λεονταρισμούς;Καλός ο αυθορμητισμός, αλλά η ανυπακοή στους νόμους και τις αποφάσεις των δικαστών - Θεών, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια την Ισπανία στην κατάσταση που έχει περιέλθει κι η Ελλάδα. Αυτή ακριβώς η ανυπακοή στο νομοτελειακό και αδιαμφισβήτητο(το ηθικό εξυπακούεται) κρισιακό της ελληνικής δικαιοσύνης σε συνδυασμό με το αδιάκοπο τσαλαπάτημα της θεσμισμένης νομιμότητας από τις ορδές των διεφθαρμένων, μας έφεραν στα πρόθυρα της καταστροφής. Η απουσία λογικής και η αντικατάσταση της από ακραίους συναισθηματισμούς, δεν πέτυχαν τίποτα παραπάνω από την είσοδο της χρυσής αβγής στο κοινοβούλιο.

Αλήθεια τον ιδιοκτήτη του σπιτιού τον σκέφτηκε καθόλου ο πυροσβέστης;Μπορεί η γριούλα να προκαλεί το δημόσιο αίσθημα με την ανημποριά της, αλλά και ο ιδιοκτήτης δεν πρέπει να προστατεύσει την περιουσία του από την καταπάτηση της; Με ποιο δικαίωμα ο πυροσβέστης αγνοεί τον νόμο στερώντας την ελευθερία του ιδιοκτήτη να βγάζει λεφτά από την επένδυση του! Δε χωράνε συναισθηματισμοί στην περίσταση παρά μόνο λογική, κι αν κάποιος ακολουθήσει το μονοπάτι της λογικής φτάνοντας στο τέρμα, τότε θα διαπιστώσει πως η γρια και η κάθε γρια είναι αντιπαραγωγική. Δεν εργάζεται και επιβαρύνει τον προϋπολογισμό του κράτους με τη σύνταξη της, άρα, μόνο μια λύση απομένει και αυτή είναι η όσο το δυνατόν λιγότερο δαπανηρή ευθανασία της. Στην εποχή με τα μετρημένα κουκιά, κανένας άνθρωπος δεν είναι χρήσιμος μετά τα εξήντα, ωστόσο έχουμε αφήσει τις σπηλιές πίσω μας γιαυτό και η γριούλα πρέπει το συντομότερο δυνατό να αδειάσει το διαμέρισμα. Το που θα μείνει είναι υπόθεση του κράτους και δεν αφορά κανέναν άλλο.

Έχουν κυκλοφορήσει άπειρα τραγούδια σε όλες τις γλώσσες  και έχουν γραφτεί χιλιάδες ποιήματα που προτρέπουν να ακολουθούμε την καρδιά και κατ’επέκταση τα συναισθήματα μας για να κοιμόμαστε ήσυχοι τα βράδια. Μας έχουν βομβαρδίσει με εκατομμύρια «Think out of the box».

Τόλμησε, πρωτοτύπησε, πρωτοστάτησε, προπορεύσου, κανε μια αταξία στην καθημερινότητα σου, δοκίμασε το άγνωστο η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή. Μην ακολουθήσεις τους κανόνες, κι αν χρειαστεί ας παρανομήσεις και λίγο στην προσπάθεια να πετύχεις τους στόχους σου που δεν είναι άλλοι από τα λεφτά. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.

Τώρα τέρμα όλα αυτά. Βρισκόμαστε πια  στην εποχή της εξορθολογισμένης σκέψης, του τετραγωνισμένου κύκλου  και του επαναπροσδιορισμού των στομαχικών αντοχών απ’ την αρχή. Η οικονομία κινδυνεύει ακόμα και από ένα μη προβλεπόμενο φτέρνισμα,η ανυπακοή φέρνει τους ναζί στη βουλή. Ο άνθρωπος εμπόρευμα με τη ρομποτοποιημένη σκέψη και την παγερή αδιαφορία ακόμα και μπροστά στο εξόφθαλμο άδικο, είναι το νέο ιδεολόγημα που πωλείται στα παζάρια της τηλεκατευθυνόμενης δημοσιογραφίας.Τα διαμελισμένα κορμιά των ειρηνικών βομβαρδισμών τα συνηθίσαμε, ώρα να μας γίνει συνήθειο και η ευθανασία των αντιπαραγωγικών. Αυτό υπονοούν οι μνημονιακοί και δεν βρίσκω κανένα λόγο για να μη τους φτύσω στα μούτρα.

Ό,τι λάμπει είναι σκατά(τρίγωνα κάλαντα….)

noumero11...

Αν υπάρχει κάτι πιο άθλιο και από την άθλια κυβέρνηση Σαμαρά , είναι τα πολυκαταστήματα. Αν υπάρχει κάτι αθλιότερο και από τα άθλια πολυκαταστήματα ,είναι τα στολισμένα λόγω των ημερών πολυκαταστήματα. Ευτυχώς ανήκουμε στη δύση και όχι στην βάρβαρη ανατολή οπότε και έχουμε την συγκίνηση να αντικρίζουμε από κοντά τον πολιτισμό των στολισμένων με λαμπερά σκουπίδια ,πολυκαταστημάτων .Ο δυτικός άνθρωπος τα Χριστούγεννα συγκεντρώνει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας ,άσχετα αν αποτελεί μόλις το 1/6 στον πλανήτη ,και επιβεβαιώνει την ηγεμονία του με το τρίπτυχο: χριστιανισμός-εκμετάλλευση-κατανάλωση, γιατί το τρίπτυχο:ψωμί-παιδεία- ελευθερία,τελείωσε με την έλευση των λευκών κολάρων.

Μικρές πολιτείες γεμάτες με ο,τι ποθεί ο καταναλωτής ,στηρίζονται σε τεράστιους τσιμεντένιους όγκους που επικοινωνούν μεταξύ τους με ηλεκτρικές σκάλες, εξυπηρετικές μόνο για τις αδηφάγες τσέπες των πολυεθνικών ,προσβλητικές για το περιβάλλον, δαιδαλώδης και συνωτισμένες ,φέρνουν στο νου σκηνές από το Metropolis του Fritz Lang .Όσο πιο πολλά τα γεμάτα με σακούλες χέρια ,τόσο περισσότερα τα αδειανά που περιφέρονται σαν φαντάσματα ψάχνοντας φαγητό και στεγή στις επίσης στολισμένες πλατείες, μακριά από τα φώτα της τηλεοπτικής δημοσιότητας. Ιδίως τις ήμερες των Χριστουγέννων, όλα τα γιορτινά σκηνικά υποκριτικών χαμογέλων που στήνονται στο εσωτερικό τους, είναι εξίσου εμετικά με το στολισμένο εξωτερικό τους. «Ζεστές» χριστουγεννιάτικες μελωδίες ακούγονται από τα μεγάφωνα τους  ,ζέχνοντας παλιανθρωπιά και αλλοτρίωση.

Εκεί μέσα ,εγκλωβισμένοι σε ένα αδιευκρίνιστο ­«εγώ» και γεμάτοι ανασφάλειες άνθρωποι,με μοναδικό ιδανικό την δύναμη του πορτοφολιού τους , συστεγασμένοι με ένα τεράστιο χριστουγεννιάτικο δέντρο «αγάπης και αλληλοβοήθειας» θα ξεροσταλιάσουν σχεδόν ξέψυχοι μπροστά από μια βιτρίνα ,ψάχνοντας την λυτρωτική εκπτωτική καταναλωτική ευκαιρία ,ώστε να γευτούν και αυτοί την ποθητή ,γεμάτη  με  ψώνια ,φιλική στο περιβάλλον,σακούλα.Άλλοι ,θα κυνηγήσουν την ναρκισσιστική κοινωνική επιβεβαίωση μπροστά στην ταμειακή,την ταμειακή ,με τα αλλεπάλληλα και εκνευριστικά τικ τακ τικ τακ ,εκείνα τα τικ τακ που θυμίζουν ρομποτικές συναλλαγές μα καθόλου ανθρώπινες ,γεμάτοι πάθος για τα ξεχειλισμένα τους καρότσια και αυτοθαυμασμό για την επίσης ξεχειλισμένη από χρήμα ,πιστωτική τους κάρτα. Άλλοι ,θα αναδείξουν την τσαμπουκαλωσύνη τους εκεί κάτω στο απέραντο πάρκινγκ, πνίγοντας την υποτιθέμενη εκεχειρία με τον πολιτισμένο τους εαυτό για ένα εκατοστό γδαρμένου προφυλαχτήρα (ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;)αποτέλεσμα του «τρομακτικού» προβλήματος της εύρεσης χώρου στάθμευσης, γιατί, τι το χειρότερο από το να μην βρίσκεις μια θέση στάθμευσης στην όαση της κατασκευασμένης ευτυχίας;

Ο πολιορκημένος σκουπιδοτενεκές δεν είναι ορατός στην απολιόρκητη οικογενειακή ευτυχία γιατί απλά στέκεται κάτι εκατοντάδες βήματα μακριά από την διώροφη μεζονέτα, στολισμένη και αυτή λόγω των ήμερων (έφαγε η οικοδέσποινα μια εβδομάδα από την ζωή της ψάχνοντας τα κατάλληλα πλακάκια ,όμως την κακόγουστη χριστουγεννιάτικη  πλαστικούρα την βάζει πρώτη μούρη).Τόση αδιαφορία δεν αντέχονταν ούτε στις χρυσές περιόδους του «ελληνικού θαύματος». Τόση κατασκευασμένη συνείδηση ούτε ο Τσόμσκι δεν στοχάστηκε στο :«Κατασκευάζοντας την κοινωνική συνείδηση». Τέτοια ανεμελιά δεν θα μπορούσε να ενσαρκώσει ούτε η Ε. Μενεγάκη σε κάποιο από τα γνωστά της τηλεοπτικά καραγκιοζιλίκια.

Τα Χριστούγεννα είναι όμως ήδη εδώ, και η ζωή είναι ωραία με καλούς προσκεκλημένους σε κάποιο χρυσοσκατένιο ρεβεγιόν και χέσε το συγκεντρωμένο πλήθος στις πλατείες που καρδιοχτυπά για το πεθαμένο αύριο. Φυσικά και λόγω της ιερότητας των ημερών, όλο και κάποιες περισσευούμενες δεκάρες θα σώσουν προς στιγμήν τους αναξιοπαθούντες,όλο και ένα κομμάτι ψωμί θα περισσέψει από το χλιδάτο χλαπάκιασμα, όλο και κάποιο κροκοδειλένιο δάκρυ θα στάξει αντικρίζοντας το συνηθισμένο θέαμα με τα τουμπανιασμένα παιδάκια της Αφρικής στον δέκτη της τηλεόρασης ,καταστρέφοντας την πανάκριβη μάσκαρα .

«Κυρίες και κύριοι ας κάνουμε μια δωρεά για το ίδρυμα των κοριτσιών με τα σπίρτα .»

Πλαστικό δέντρο, πλαστικό φαγητό, πλαστικά στολίδια, πλαστική ζωή,πλαστικοί άνθρωποι.

Εντάξει λοιπόν, τρίγωνα κάλαντα μεσ’ τη γειτονιά ήρθαν τα Χριστούγεννα και η πρωτοχρονιά.

Τον σιχάθηκα τον κόσμο σας...

Noumero11...

Πριν λίγες μέρες ένας άνθρωπος διαφορετικού χρώματος ,εθνότητας και θρησκείας· από αυτήν που θεωρείται κοινωνικώς μη αποδεκτή, πενήντα κιλά το πολύ, αλυσοδέθηκε, βασανίστηκε και χλευάστηκε σαν ζώο από την Ελλάδα της νοικοκυροσύνης, του ατσαλάκωτου, της ορθοδοξίας και της ματαιόδοξης συσσώρευσης πλούτου. Ενός πλούτου, που σου χαρίζει άφεση αμαρτιών ,σε ανεβάζει στα ανώτερα κλιμάκια,σε κάνει σεβαστό πολίτη στα μάτια του «αθώου κόσμου».

Μερικές στιγμές μετά ….

…. χιλιάδες άνθρωποι ψάχνοντας μια καλύτερη προοπτική από αυτή που μοιράζουν οι σωτήριες βομβιστικές επιθέσεις του ΝΑΤΟ και οι κάθε λογής δυτικής προέλευσης δημοκρατικές διεργασίες, θα πορευτούν ξυπόλητοι,χωρίς κανένα σκοπό και όνειρο, μέχρι να καταλήξουν σε ένα σύγχρονο δυτικό στρατόπεδο αλλοδαπών ψυχών.

Χιλιάδες περιποιημένες χωρίστρες θα πατήσουν επάνω σε γρανιτένια πλακάκια ψάχνοντας την προαγωγή που θα τους οδηγήσει στην πολυπόθητη αύξηση των ήδη παχυλών αποδοχών τους .

Εκατομμύρια τηλεθεατές θα ακούσουν κάποιο τραγούδι να μιλάει για αγάπη και θα ονειρευτούν, ούτε και οι ίδιοι τους ξέροντας ακριβώς τι.

Χιλιάδες κληρικοί και πάστορες θα μιλήσουν για την αγάπη κηρύσσοντας τον θάνατο  στους βρώμικους αράπηδες που μολύνουν την καθαρή γειτονιά.

Εκατομμύρια άνθρωποι θα ξεπαγιάσουν για άλλο ένα βράδυ στη μέση του δρόμου.

Χιλιάδες ανήλικοι άνθρωποι σε κάποιες άγνωστες χώρες θα ξυπνήσουν στα άγρια χαράματα για να συλλέξουν καφέ ,να σκάψουν στα ορυχεία χρυσού και να ράψουν παπούτσια και ρούχα.

Χιλιάδες ανήλικοι άνθρωποι θα κλάψουν γιατί οι γονείς τους δεν τους αγόρασαν ένα ακόμα τηλεκατευθυνόμενο παιχνίδι.

Εκατομμύρια άνθρωποι θα ξενυχτήσουν ευχόμενοι  να μην γίνει καμιά στραβή στα εργοστάσια της Κίνας και καθυστερήσει το νέο τους πλαστικό γκάτζετ,που θα ομορφύνει την πλαστική τους ζωή.

Χιλιάδες ξυρισμένα κεφάλια θα μαχαιρώσουν ανενόχλητα την σκουρόχρωμη λεία τους.

Εκατομμύρια άνθρωποι θα προσευχηθούν για να αλλάξει ο Θεός τους το νόμο της πάνσοφης νομοτέλειας υπέρ τους.

Χιλιάδες άνθρωποι θα γλεντήσουν μέχρι πρωίας, ανίκανοι να κατανοήσουν ότι τα γλέντια έχουν ημερομηνία λήξης.

Κάποιος εξουσιαστής θα επικαλεστεί τις αρχές της ελευθερίας για να επιβάλει τις αρχές της τυραννίας.

Εκατομμύρια άνθρωποι θα κλάψουν ακούγοντας τον εθνικό τους ύμνο,αγνοώντας τον φριχτό οδοστρωτήρα του εθνικού τους ύμνου επάνω σε εκατομμύρια ανθρώπινα κορμιά .

Χιλιάδες άνθρωποι θα δυσανασχετήσουν για το τι χρώμα πλακάκι θα βάλουν στο τζακούζι.

Εκατομμύρια άνθρωποι θα ξιφουλκήσουν μέχρι πρωίας στο ίντερνετ για το ποιά εταιρία είναι η καλύτερη.

Εκατομμύρια άνθρωποι θα αναθεματίσουν την δικτατορία του ξυπνητηριού.

Εκατοντάδες άνθρωποι θα συνεδριάσουν για να αποφασίσουν για πολλοστή φορά την κυριαρχία του θάνατου επί της ζωής.

Χιλιάδες άνθρωποι θα ψάξουν στους σκουπιδότοπους μήπως βρούνε λίγο πεταμένο φαγητό.

Εκατομμύρια άνθρωποι θα υπερασπιστούν κάποια μυστήρια  δημοκρατία φτύνοντας την διαφορετικότητα του γείτονα.

Εκατοντάδες άνθρωποι θα βασανιστούν γιατί επέλεξαν τον δρόμο της ελευθερίας από αυτόν της σαπίλας.

Χιλιάδες άνθρωποι θα κάνουν χρήση κόκας γιατί βαριούνται την χλιδάτη ζωή τους γενικώς.

Χιλιάδες άνθρωποι θα πεθάνουν από την πείνα γιατί έτυχε απλά να γεννηθούν σε λάθος γεωγραφική περιοχή.

Ένα ακόμα πρωινό,εκατομμύρια άνθρωποι θα διασταυρώσουν με φθόνο τα βλέμματά τους  στο μετρό μιας τερατούπολης  αναθεματίζοντας την βαρετή ζωή τους .

Δεκάδες άνθρωποι θα μεταβούν με τα τζετ τους στο χώρο της συναυλίας για να τραγουδήσουν κατά της φτώχειας και της καταστροφής του περιβάλλοντος.

Εκατοντάδες άνθρωποι θα πολεμήσουν σε μια δημοπρασία για να αποκτήσουν ένα ακόμα καταναλωτικό αντικείμενο αξίας εκατομμυρίων ευρώ.

Τρεις άνθρωποι των τεχνών θα κάνουν λόγο για «παράξενα κοινωνικά φαινόμενα», ποζάροντας στην τεράστια βίλα τους.

Χιλιάδες άνθρωποι θα απλώσουν το χέρι της ζητιανιάς έξω από ένα πολυκατάστημα.

Δεκάδες άνθρωποι θα προαποφασίσουν για το μέλλον δισεκατομμυρίων, βάζοντας μπροστά το πρόθεμα μιας ανύπαρκτης δημοκρατίας.

Η Γη θα σκαφτεί ,θα καεί ,θα μολυνθεί ,θα δηλητηριαστεί,θα ξεσκιστεί στο όνομα μιας «ανάπτυξης» που ελάχιστοι κατανόησαν και ακόμα πιό λίγοι επωφελήθηκαν.

Ο πλανήτης θα πνιγεί στην καταστροφή σε μια ακόμα εργάσιμη-αναπτυξιακή ημέρα, λαβωμένος και ανίκανος να ικανοποιήσει της δίψα του ανθρώπινου γένους στο όνομα της  λατρευτής εξέλιξης ,εξέλιξη που χρειάστηκε κάτι χιλιάδες χρόνια αλλά δεν ήταν εξέλιξη, παρά οπισθοδρόμηση στις σκοτεινές σπηλιές μιας αχόρταγης   ματαιοδοξίας.

Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για την ανοικοδόμηση, αλλά μόνο κάτι εκατοντάδες για την κατεδάφιση.

Δεν πρόκειται όμως να σας αδειάσω την γωνιά.Όχι δεν είμαι καλά ούτε περνάω καλά με τα σκουπίδια που με ταίζετε. Μπορεί να μου υπόσχεστε παράδεισο αλλά μου ξερνάτε  κόλαση κατάμουτρα.Απέναντί σας θα με έχετε μέχρι να με εξαφανίσετε. Για μένα μόνο ένας κόσμος άμορφος ,χωρίς εκμετάλλευση, γεμάτος αγάπη, ελευθερία και σεβασμό στο διαφορετικό έχει αξία. Πριν ανοίξετε τις σαμπάνιες, σκάψτε την τρύπα σας πρώτα.