Η σύζυγος Στουρνάρα έχει τον τρόπο της...

Της Βασιλικής Σιούτη, απο το The Press Project..
Είναι γυναίκα υπουργού αλλά προφανώς είναι και πολύ καλή στη δουλειά της γιατί ο σύζυγος που έχει βαλθεί να φέρει σε πέρας το δύσκολο έργο της σωτηρίας της χώρας είναι μεγάλος υπέρμαχος της διαφάνειας και άρα τα έργα με τον ΕΟΦ, και το Υπουργείο Παιδείας είναι αξιοκρατικά ανατεθειμένα.

Στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου είχαμε τον πρωθυπουργικό αδερφό Αντρίκο, να κάνει τα αμφιλεγόμενης χρησιμότητας «πράσινα» συνέδρια και να χρηματοδοτείται από ΔΕΚΟ και δημόσιους οργανισμούς με πλήρη αδιαφάνεια. Στην κυβέρνηση Καραμανλή είχαμε (μεταξύ άλλων) τη σύζυγο Βουλγαράκη, Κατερίνα Πελέκη, που έκανε χρυσές δουλειές. Και στην κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» έχουμε τη σύζυγο του υπουργού Οικονομικών, Γ. Σουρνάρα, κ. Σταυρούλα Νικολοπούλου της MIND WORK BUSINESS SOLUTIONS να διεκδικεί και να παίρνει δουλειές από το δημόσιο.

Όπως αυτή για την «εκστρατεία ενημέρωσης» του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ) τμηματικής αξίας 76.011,66 ευρώ (συνολικό έργο αξίας 435.666 ευρώ - βλέπε το UPDATE παρακάτω) που ανατέθηκε σε δύο εταιρείες : στη δική της και στη V+O (του ιού Βαρβιτσιώτη που είναι συνέταιρος με πρώην στενό συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά από την εποχή της Πολιτικής Άνοιξης). Για την κάθε μία εγκρίθηκε τον Μάιο το ποσό των 38.005,83 €.

Δεν εξετάζουμε το θέμα της νομιμότητας, θεωρούμε εκ των προτέρων ότι οι αναθέσεις είναι νόμιμες. Απλά θα αναρωτηθούμε -αφελώς- για άλλη μια φορά, κατά πόσο είναι και ηθικό:

δειτε την συνεχεια και ολοκληρο το αρθρο στο  The Press Project....

Η Ελλάδα ως γερμανικό λάφυρο...

Της Βασιλικής Σιούτη...

Ως λάφυρο που απέκτησαν κατά τον «πόλεμο» για τον έλεγχο της κρίσης επιδεικνύουν την Ελλάδα οι Γερμανοί, ενόψει των εθνικών τους εκλογών. Με τον ίδιο τρόπο δε χάνουν ευκαιρία να επιδείξουν και την ομηρία της χώρας. Δεν ήταν μόνο το υποτιμητικό νεύμα της Μέρκελ στον έλληνα πρωθυπουργό κατά τη διάρκεια της συνάντησης του Βερολίνου για την αντιμετώπιση της ανεργίας-ειδικά στο νότο, που η πολιτική της προκάλεσε. Αυτό (η ομηρία) ήταν και το νόημα των σχετικά πρόσφατων δημοσιευμάτων του γερμανικού τύπου για τα δισεκατομμύρια ευρώ που προσδοκώνται από τα ελληνικά κοιτάσματα.

«Η Ελλάδα έχει πλούτο. Θα πάρουμε όλα όσα μας χρωστάνε. Δεν χαθεί ούτε ευρώ». Αυτό είναι το μήνυμα προς το γερμανικό λαό. Επιθυμούν να δείξουν ότι κάνουν το σωστό για το «έθνος» τους και ότι από την κρίση αυτή δεν θα βγούνε χαμένοι, γιατί την ελέγχουν και κυρίως ελέγχουν –όλο και περισσότερο- την Ελλάδα, που έχει προσδεθεί στο άρμα της. Όχι από επιλογή των πολιτών της, αλλά από επιλογή των κυβερνώντων.
Γι’ αυτό, κι ενώ καιρό τώρα, ακόμα και το ΔΝΤ, διαπιστώνει ότι το πρόγραμμα των μνημονίων δεν βγαίνει, οι Γερμανοί δε δέχονται καμία συζήτηση για κούρεμα. Μόνο για μείωση επιτοκίων και επιμήκυνση της αποπληρωμής, θα συζητήσουν, απ’ ότι λένε οι πληροφορίες, κι αυτά με βαριά ανταλλάγματα

“Griechenland muss liefern”. H φράση αυτή (που σημαίνει «η Ελλάδα πρέπει να συνεισφέρει» ) επαναλαμβάνεται σχεδόν πεισματικά κάθε τόσο, από τους γερμανούς πολιτικούς όταν μιλούν για την ελληνική κρίση και την αντιμετώπισή της. Η εικόνα που έχουν εκείνοι για την κατάσταση της χώρας, αλλά και ο τρόπος που σκέφτονται, δεν έχει καμία σχέση με την αντίληψη που έχουν οι Έλληνες για την κατάστασή τους. Όσο για τα αισθήματα συμπόνιας ή αλληλεγγύης που ο Κωστής Χατζηδάκης πρόσφατα ευχήθηκε (και όχι απαίτησε) να επιδείξουν οι Γερμανοί, ήταν χαρακτηριστική η απάντηση που έλαβε την επομένη από τον γερμανικό τύπο και η οποία έλεγε: «Ούτε να το σκέφτεστε».
Δεν κρύβουν άλλωστε, ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να τηρηθούν τα μνημόνια και να μη χάσει η Γερμανία ούτε ένα ευρώ. Κάθε της κίνηση, δεν εξυπηρετεί παρά μόνο τα δικά της εθνικά συμφέροντα κι αυτό, όπως αναφέρουν έμπειροι πολιτικοί αναλυτές, προέρχεται από την έντονη «αίσθηση χρέους προς την πατρίδα» που έχουν σχεδόν όλοι οι γερμανοί πολιτικοί.
Σχετικά με τη φιλολογία που καλλιεργήθηκε εδώ και αρκετούς μήνες, ότι επίκειται νέο κούρεμα του χρέους, Μέρκελ, Σόιμπλε, Βεστερβέλε και Άσμουσεν ξεκαθάρισαν και πρόσφατα, σε όλους τους τόνους ότι δεν το βλέπουν. Παρότρυναν μάλιστα τους Έλληνες να μην το συζητάνε γιατί τους αποπροσανατολίζει από τις μεταρρυθμίσεις. Αλλά ακόμα και ο εκπρόσωπος των Χριστιανοδημοκρατών για θέματα προϋπολογισμού Ν.Μπάρτλε δήλωσε πρόσφατα –χωρίς να κρύβει τον εκνευρισμό του- ότι η συζήτηση περί κουρέματος «δημιουργεί λάθος προσδοκίες και είναι εντελώς ξεκάρφωτη».

Όσο για τις πιέσεις του ΔΝΤ, τη Γερμανία μάλλον δεν θα την ενοχλούσε καθόλου τώρα μία αποχώρησή του, καθώς όπως αναφέρει ανεπισήμως και γερμανός αξιωματούχος, «Θα ξεφορτωνόταν μερικούς ενοχλητικούς που πιέζουν για κούρεμα και ταυτόχρονα θα γινόταν απόλυτα κυρίαρχη». Στην ερώτηση αν υπάρχει καμία περίπτωση η γερμανική κυβέρνηση να συζητήσει τελικά για νέο κούρεμα, απαντά σκωπτικά : «Μόνο αν στην κυβέρνηση έρθει το Die Linke» (σ.σ το κόμμα της αριστεράς).
Η γερμανική κυβέρνηση έχει, εδώ και καιρό, συγκεντρώσει κάθε πληροφορία για τον πλούτο που υπάρχει στην Ελλάδα: την ακίνητη δημόσια περιουσία, της οποίας η πώληση είχε εκτιμηθεί αρχικά ότι θα αποφέρει 50 δισ. και τώρα έχει πέσει στα μισά, τις καταθέσεις που υπολογίζονται στα 160 δισεκατομμύρια ευρώ, ακόμα και τον χρυσό και τα χρήματα που «κρύβουν οι Έλληνες στα σεντούκια», τα οποία -σύμφωνα με κάποια έκθεση- υπολογίζονται γύρω στα 10 δισ. Υπάρχουν επίσης τα προσδοκόμενα έσοδα από τους υδρογονάνθρακες. Έξω από τους υπολογισμούς τους δε μένει ούτε η ιδιωτική ακίνητη περιουσία.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αυτές, υπολογίζουν ότι στη χώρα υπάρχει ένας πλούτος ενός τρισεκατομμυρίου ευρώ, μέρος του οποίου αρκεί για να υπερκαλύψει το χρέος. Με ποιον τρόπο (δίκαιο ή άδικο) θα γίνει αυτό, δεν τους απασχολεί ιδιαιτέρως. Το σκεπτικό τους είναι ότι «υπάρχει πλούτος, άρα μπορείτε να πληρώσετε». «Γιατί να χαρίσει ο Γερμανός φορολογούμενος στους Έλληνες έστω και ένα ευρώ;» είναι μια κουβέντα που επαναλαμβάνουν συχνά οι γερμανοί βουλευτές.
Η γερμανική κυβέρνηση δε συζητά περί κουρέματος –από το οποίο θα ζημιώνονταν αυτή τη φορά και η ίδια- αλλά δεν θα αρνηθεί να συζητήσει για μείωση επιτοκίων και επιμήκυνση της αποπληρωμής. Αυτό δε θα μείωνε το βάρος και θα έθετε άλλη μια γενιά ελλήνων σε ομηρία. Θεωρείται περίπου βέβαιο όμως ότι κάτι τέτοιο θα συνοδευόταν με (νέα) βαριά ανταλλάγματα και εξασφαλίσεις, όπως έγινε τις προηγούμενες φορές (με το αγγλικό Δίκαιο, τον ειδικό λογαριασμό, τη δικαιοδοσία των δικαστηρίων του Λουξεμβούργου). «Ίσως αυτή τη φορά, όπως έχει ακουστεί, τα ανταλλάγματα να είναι ακόμα μεγαλύτερα και να σχετίζονται ακόμα και με παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας». Μία από τις «ιδέες» που έχουν συζητηθεί είναι η δημιουργία ταμείου των δανειστών στον οποίο θα πηγαίνει απευθείας μέρος των φόρων που εισπράττονται.
Η γερμανίδα καγκελάριος σε αυτήν την άτυπη προεκλογική περίοδο που έχει ξεκινήσει, θέλει να δείξει στους πολίτες της χώρας της ότι η Γερμανία ελέγχει την κατάσταση στον επικίνδυνο νότο.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που σχολιάζουν, όπως έγινε πρόσφατα μετά την συνάντηση για την ανεργία στο Βερολίνο, ότι η Α. Μέρκελ «χρησιμοποιεί τους ηγέτες του νότου ως ντεκόρ στις φωτογραφίες». Η ελληνική κυβέρνηση, πάντως, αυτή την περίοδο ούτε που διανοείται να δυσαρεστήσει με οποιονδήποτε τρόπο τους Γερμανούς. Είναι ίσως χαρακτηριστικό ότι ο Α.Σαμαράς υποδέχθηκε τον υπουργό Εξωτερικών στο Μέγαρο Μαξίμου λέγοντας του: «Σας ευχαριστώ που είστε φίλος μας», υποδηλώνοντας την αδυναμία της ελληνικής κυβέρνησης να εκφράσει ένα διαφορετικό λόγο, ακόμα και τη στιγμή που όλοι διαπιστώνουν ότι το πρόγραμμα που η Γερμανία πιέζει να εφαρμοστεί, οδηγεί τη χώρα στα βράχια.

Η δικομματική (πλέον) κυβέρνηση έχει αποφασίσει από καιρό να επενδύσει στις ελληνογερμανικές σχέσεις, οι οποίες φυσικά δεν μπορεί να είναι ισότιμες. Ο άνθρωπος του πρωθυπουργού που έχει την εποπτεία των σχέσεων αυτών, είναι ο Μάκης Παπασταύρου, ο οποίος πριν από μερικούς μήνες είχε ανανεώσει –εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης- τους όρους της ελληνογερμανικής συμφωνίας. Στο πλαίσιο μάλιστα της «ελληνογερμανικής εταιρικής σχέσης» υπάρχει οργασμός πρωτοβουλιών με τον δραστήριο Γ.Φούχτελ και όχι μόνο. Σχεδόν κάθε υπουργείο έχει έναν γερμανό «επιθεωρητή» που το επισκέπτεται σε τακτά διαστήματα και δίνει τις κατευθύνσεις του.

Η επίσκεψη του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην Αθήνα στις 18 Ιουλίου παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως ψήφος εμπιστοσύνης της Γερμανίας σε αυτήν και είναι αληθές. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ήταν ο «προστατευόμενος» του Σόιμπλε, ο Γ.Στουρνάρας που τον (προς)κάλεσε προς βοήθεια, όταν αποχωρούσε η ΔΗΜΑΡ και υπήρχαν φόβοι για το μέλλον της κυβέρνησης αλλά και του ιδίου. Είναι γνωστό ότι οι προσωπικές σχέσεις του με τον Ευ.Βενιζέλο, που απέκτησε ξαφνικά καθοριστικό ρόλο στην κυβέρνηση, δεν είναι καλές. Παρ’ όλα αυτά, οι φόβοι του έλληνα υπουργού Οικονομικών ήταν μάλλον υπερβολικοί, καθώς ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αντιλαμβάνεται τη χρησιμότητα του και σε καμία περίπτωση δεν θα προέβαινε σε μία κίνηση που θα ενοχλούσε τη Γερμανία

Γερμανοί δημοσιογράφοι εκτιμούν ότι το ταξίδι αυτό γίνεται κυρίως για να περάσει στους γερμανούς πολίτες το μήνυμα ότι «η ελληνική κρίση είναι υπό έλεγχο», καθώς όπως υποστηρίζουν «ο Σόμπλε μιλάει συνεχώς με τον Στουρνάρα και συναντιέται κάθε τόσο μαζί του. Δεν υπήρχε κάτι για το οποίο θα χρειαζόταν να έρθει στην Ελλάδα για να συνεννοηθούν. Τα θέματα της ατζέντας που θα ανακοινωθούν, έχουν όλα συζητηθεί καιρό τώρα» υποστηρίζουν και προεξοφλούν ότι η επίσκεψη θα κρατήσει μόλις λίγες ώρες.

Κατά τ΄άλλα «η στροφή του Σαμαρά εδώ κι ένα χρόνο έχει εντυπωσιάσει τη γερμανική κυβέρνηση» αναφέρουν. «Ο Βενιζέλος ήταν πάντα ο σταθερός συνομιλητής. Για τη ΔΗΜΑΡ αρχικά νόμιζαν ότι το πρόβλημα ήταν πιο σοβαρό, αλλά η ανησυχία τους κράτησε λίγες ώρες. Όχι, πως δεν υπάρχει φόβος για το αν θα αντέξει η κυβέρνηση. Η Γερμανία έχει κάνει πολλά. Έχει στήσει έναν τεράστιο μηχανισμό για να ελέγξει την κρίση. Δεν θέλει εκπλήξεις».
Αυτό το τελευταίο, θα είναι μάλλον και το μήνυμα που θα μεταφέρει ο Β.Σόιμπλε στην ελληνική κυβέρνηση, αν και το ίδιο επιθυμεί και αυτή. Άλλωστε στη Γερμανία ελπίζει για τη σωτηρία της, αγνοώντας ίσως τη ρήση ενός άλλου Γερμανού, του Οτο φον Μπίσμαρκ που έλεγε ότι «Το πεπρωμένο των αδύναμων είναι να καταβροχθίζονται από τους δυνατούς».
siouti@ependytis.gr

Η μηδενική και η επιλεκτική ανοχή...

Της Βασιλικής Σιούτη....

Παρά τη μηδενική ανοχή «απέναντι σε κάθε ανομία» που διακηρύττει,καιρό τώρα, ο αρμόδιος για τα θέματα Δημόσιας Τάξης υπουργός, Ν.Δένδιας, οι φραουλοπαραγωγοί της Νέας Μανωλάδας εξακολουθούσαν να εφαρμόζουν τις παράνομες και μαφιόζικες πρακτικές τους απέναντι στους αλλοδαπούς –κατ’ ευφημισμό εργαζόμενους, γιατί σαν σκλάβοι δούλευαν και ζούσαν.

Έπρεπε να τους πυροβολήσουν, όταν πήγαν να ζητήσουν τα ψιχία που είχαν συμφωνήσει ως δεδουλευμένα, και το γεγονός να προβληθεί στα διεθνή ΜΜΕ, για να ασχοληθεί ο Ν.Δένδιας. Κι όμως, δε χρειαζόταν καμία κοπιώδη επιχείρηση για να διαπιστώσει τις παρανομίες του συγκεκριμένου μεγαλοκαλλιεργητή. Ήταν εκεί, μπροστά στα μάτια όλων, γνωστή από χρόνια, καθώς δεν έκανε καμία ιδιαίτερη προσπάθεια για να κρύψει τις παράνομες πράξεις του.
Ούτε παρακολουθήσεις, ούτε κοριοί, ούτε προσπάθεια συγκέντρωσης αποδείξεων…τίποτα δε χρειαζόταν, παρά μόνο η αληθινή βούληση του αρμόδιου υπουργού να πατάξει την ανομία.
Υπάρχουν πολλές Μανωλάδες στην ελληνική επικράτεια, αλλά η αντιμετώπισή τους προϋποθέτει μηδενική ανοχή απέναντι σε όσους παρανομούν εναντίον των αδυνάτων. Μέχρι στιγμής όμως, η «μηδενική ανοχή» του Ν.Δένδια είναι αρκετά επιλεκτική, τόσο που καθιστά αδόκιμη τη χρήση του χαρακτηρισμού «μηδενική».
Δύο από τους διαμαρτυρόμενους κατοίκους της Ιερισσού για τα μεταλλεία χρυσού, βρίσκονται ήδη στη φυλακή με διαδικασίες και αποδεικτικά στοιχεία για τα οποία υπάρχουν έντονες διαμαρτυρίες. Συνδικαλιστές που ενόχλησαν με τη δράση τους, όπως των ΠΟΕ ΟΤΑ, του Μετρό και της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, βρίσκονται υπόδικοι στα δικαστήρια. Δημοσιογραφικά σάιτ του αντιεξουσιαστικού χώρου, όπως το Indymedia, που υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, κατεβαίνουν από το διαδίκτυο χωρίς καμία εξήγηση , παρότι μέχρι σήμερα -όσο κι αν ενοχλούσαν τις κυβερνήσεις- δεν τολμούσαν να προβούν σε κινήσεις «φίμωσης». Την ίδια στιγμή η Ελλάδα αλλάζει κατηγορία, κατρακυλώντας προς τα κάτω, στους τομείς που αφορούν τον πλουραλισμό την πολυφωνία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Αλλά για αυτούς που καταπατούν ανθρώπινα και δημοκρατικά δικαιώματα δεν υπάρχει μηδενική ανοχή. Για την ακρίβεια υπάρχει τεράστια ανοχή. Τα δύο κόμματα που συγκυβερνούν με τη Ν.Δ δικαιολογούν τον κ.Δένδια, με το άλλοθι της Χρυσής Αυγής, στην οποία «δεν πρέπει να αφήσει περιθώρια αύξησης της επιρροής της», όπως λένε! Αποδεικνύεται λοιπόν, σύμφωνα με τη λογική αυτή, ότι η ύπαρξη της Χρυσής Αυγής βολεύει τα μέγιστα όσους θέλουν να ακολουθήσουν μία συγγενική πολιτική. (Στην κυβέρνηση επικρατεί και άλλη μία «βολική» αντίληψη , ότι η πολιτική της μηδενικής ανοχής εκθέτει τον ΣΥΡΙΖΑ, χρεώνοντας του την υπεράσπιση της ανομίας, από την οποία εκτιμούν ότι χάνει πολιτικά).
Η «μηδενική ανοχή» της κυβέρνησης υποτίθεται ότι επιδιώκει να παρέχει στους πολίτες το αίσθημα της ασφάλειας. Αντί όμως να προστατεύονται οι μη προνομιούχοι, ενισχύεται ο κατασταλτικός μηχανισμός, ειδικά σε περιοχές που θεωρούνται ύποπτες για αναταραχές και εξεγέρσεις, όπως στις Σκουριές, παλιότερα στην Κερατέα κτλ. Ο φόβος που καλλιεργείται για το έγκλημα και την τρομοκρατία, συμβάλει στην στοχοποίηση και ποινικοποίηση συνδικαλιστών, μεταναστών, διαμαρτυρόμενων πολιτών κ.α Αλλά η ενίσχυση της καταστολής, στην πραγματικότητα, στοχεύει όλη την κοινωνία. Η κυβέρνηση αδυνατεί να ελέγξει το πραγματικό έγκλημα και χρησιμοποιεί την καταστολή για να καλύψει αυτή την αδυναμία της και να διατηρήσει την εξουσία της, ειδικά σε συνθήκες κρίσης, όπου η κατάσταση είναι απρόβλεπτη.
Ο κ.Δένδιας εξαντλεί όλη την αυστηρότητα του στις Σκουριές, αλλά είχε τα μάτια κλειστά στη Μανωλάδα, όπου όλα γίνονταν φανερά.
Η κυβέρνηση παραβιάζει στην πράξη την αρχή της ίσης μεταχείρισης, ωθώντας συχνά με τις δικές της πράξεις ή παραλείψεις στην ανομία. Αλλιώς, ας μας απαντήσουν γιατί δεν επιδεικνύουν την ίδια μηδενική ανοχή για τους πολιτικούς που αποδεδειγμένα δωροδόκησε η Siemens; Γιατί δε διενεργούν έρευνες για το θέμα αυτό; Γιατί δεν έχει τιμωρηθεί ποτέ κανείς για κατάχρηση εξουσίας, για τα θαλασσοδάνεια στα κόμματα, για την τεράστια και πανθομολογούμενη φοροδιαφυγή; Αντιθέτως, όμως, σε αυτές τις περιπτώσεις, όχι μόνο μηδενική ανοχή δεν επιδεικνύουν, αλλά νομολογούν εκ των υστέρων για να τους προστατεύσουν από τυχόν ποινικές ευθύνες στο μέλλον, όταν η πολιτική βούληση μπορεί να είναι διαφορετική.
(δημοσιεύθηκε στον “Επενδυτή”)

Ούτε ένα ευρώ για την ανεργία από την “ειδική εισφορά υπέρ ανέργων”...

Της Βασιλικής Σιούτη...

Η ανεργία αυξάνεται δραματικά, αλλά τα κρατικά έσοδα από την ειδική εισφορά των φορολογούμενων «υπέρ ανέργων» δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους.

Ούτε ένα ευρώ δεν έχει πάει στον ΟΑΕΔ από την «Ειδική εισφορά αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας» που πληρώνουν εδώ και δύο χρόνια οι φορολογούμενοι.
Σε σχετικές εκθέσεις του ΟΑΕΔ που έχουν στα χέρια τους κυβερνητικοί αξιωματούχοι υπάρχει σαφής αναφορά ότι τα χρήματα της ειδικής εισφοράς του 2% από τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, που ξεκίνησαν να κρατούνται από το 2011 «υπέρ ανέργων», δεν έφτασαν ποτέ εκεί. Σε συγκεκριμένη έκθεση αναφέρεται ότι από τον ειδικό αυτό φόρο, που αποδίδει γύρω στα 300 εκατομμύρια ευρώ, δεν έχει αποδοθεί ποτέ στον ΟΑΕΔ οποιοδήποτε ποσό της εισφοράς αυτής. Την ίδια στιγμή υπάρχουν εισηγήσεις της διοίκησης του ΟΑΕΔ για πρόταση αντιμετώπισης της εξαθλίωσης των ανέργων, που θα μπορούσε να καλυφθεί από τα μισά και μόνο έσοδα της εισφοράς «υπέρ ανέργων», εάν αυτή δινόταν τελικά για το σκοπό που θεσμοθετήθηκε (το 2% υπέρ ανέργων παρακρατείται κατά την πληρωμή της τακτικής μισθοδοσίας και των άλλων πρόσθετων αμοιβών και αποζημιώσεων του μισθοδοτούμενου προσωπικού του δημοσίου, ΔΕΚΟ και ΟΤΑ).
Που πάνε λοιπόν τα χρήματα από την «Ειδική εισφορά αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας»; Επισήμως δεν έχει δώσει κανείς λογαριασμό και δεν υπάρχει καμία ενημέρωση. Εύλογα θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι πηγαίνουν κι αυτά, όπως κι άλλα, για να κλείσουν διάφορες τρύπες του προϋπολογισμού. Και δεν θα έπεφτε έξω. Απαντώντας, ανεπισήμως, στον «Ε» αξιωματούχος της κυβέρνησης, αναφέρει ότι τα χρήματα πηγαίνουν πράγματι σε «μαύρες τρύπες» του κράτους και των ασφαλιστικών ταμείων. «Ίσως είναι λάθος ο τρόπος που γίνεται, αλλά -με έναν τρόπο- πάλι στους άνεργους καταλήγουν, αφού ο ΟΑΕΔ χρηματοδοτείται από το κράτος και τα ασφαλιστικά ταμεία» ισχυρίζεται, αλλά αυτό συνέβαινε πάντα και δεν θα υπήρχε λόγος θέσπισης αυτής της ειδικής εισφοράς, εάν η μέχρι πρότινος χρηματοδότηση ήταν επαρκής.
Όμως δεν επαρκεί, για αυτό δημιουργήθηκαν οι συνθήκες έκτακτης ανάγκης ώστε να βρεθούν επιπλέον κονδύλια, και αποφασίστηκε (από την προηγούμενη κυβέρνηση) ο τρόπος αυτός. Τα χρήματα, ωστόσο, δεν έφτασαν ποτέ και οι άνεργοι εξακολουθούν να αυξάνονται κατά χιλιάδες κάθε μήνα. Την ίδια στιγμή επιδόματα ανεργίας λαμβάνουν (για δώδεκα μήνες) περίπου ένας στους πέντε μόνο και αυτά έχουν μειωθεί κατά 22%, όπως έχει μειωθεί και το κονδύλι χρηματοδότησης του ΟΑΕΔ παρά τη δραματική αύξηση της ανεργίας.

(δημοσιεύθηκε στον “Επενδυτή”)

Το δόγμα “Νόμος και Τάξη” και η επίδειξη ισχύος του Ν.Δένδια...

Της Βασιλικής Σιούτη...

Το δόγμα «Νόμος και Τάξη», που είδαμε να εφαρμόζεται τις προηγούμενες μέρες, θα εξακολουθεί να εφαρμόζει η κυβέρνηση και το επόμενο διάστημα, γνωρίζοντας ότι αυτό, πιθανότατα, θα συνεχίζει να προκαλεί ποικίλες αντιδράσεις. Πρόκειται για ένα «παιχνίδι ισχύος», όπως παραδέχονται κυβερνητικά στελέχη, από το οποίο η κυβέρνηση φιλοδοξεί να βγει κερδισμένη.
Στην πολιτική αυτή, συναινούν και τα άλλα δύο κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση Σαμαρά και τα οποία ταυτίζονται όλο και περισσότερο μαζί της. Η στρατηγική, που θα ακολουθηθεί το επόμενο διάστημα, παρουσιάστηκε στη σύσκεψη των τριών αρχηγών από τον υπουργό Δημόσιας Τάξης, Νίκο Δένδια, που έχει αναλάβει κεντρικό ρόλο και χαίρει της εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού.

«Η κυβέρνηση μας πρέπει να στείλει το μήνυμα ότι οι νόμοι θα εφαρμόζονται» είπε ο Α.Σαμαράς στους Β.Βενιζέλο και Φ.Κουβέλη κι εκείνοι συμφώνησαν μαζί του. Τους είπε ακόμα ότι η χώρα χρειάζεται θεσμική θωράκιση και ότι αυτά –περί τήρησης των νόμων- θα εφαρμοστούν σε όλα τα πεδία.

Το Μέγαρο Μαξίμου πιστεύει ότι η «πάταξη της ανομίας και της τρομοκρατίας» αποτελεί προνομιακό της πεδίο και όλοι όσοι ασχολούνται με τα επικοινωνιακά της κυβέρνησης εκτιμούν ότι έχει να κερδίσει πολλά: αλλάζει η ατζέντα και φεύγει η συζήτηση από τις επιπτώσεις της πολιτικής των μνημονίων και τις περικοπές, φέρνει πιο κοντά τους εταίρους της, στριμώχνει το ΣΥΡΙΖΑ και περιορίζει τις διαρροές προς τη «Χρυσή Αυγή».
Την ίδια στιγμή, όπως επεσήμαναν πολιτικοί αναλυτές, δημιουργείται ένα κλίμα ανασφάλειας, προκειμένου η κοινωνία να θέτει ως πρώτη προτεραιότητα την ασφάλεια και να συναινεί στην πολιτική του δόγματος «Νόμος και Τάξη». Η πολιτική αυτή, ωστόσο, ενέχει και κινδύνους και θα φανεί στην πράξη αν θα αποδώσει τα οφέλη που προσδοκά η κυβέρνηση.
Το χτύπημα με τα καλάσνικοφ στα κεντρικά γραφείο της Ν.Δ, ωστόσο, που σύμφωνα με κυβερνητικά στελέχη ήταν απάντηση στην επιχείρηση «Νόμος και Τάξη», προκάλεσε την αμφισβήτηση στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για την προέλευση του.

Ο Μ. Γλέζος αναρωτήθηκε μήπως πρόκειται για δεξιές παρακρατικές οργανώσεις, αφού, όπως είπε, η αριστερά δεν έχει να κερδίσει τίποτα από τέτοιες ενέργειες. Παρότι και ο ίδιος στη συνέχεια αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησαν να κάνουν μία μικρή αναδίπλωση, ο Δημ.Παπαδημούλης, αν και καταδίκασε εντόνως τις ενέργειες αυτές, έσπευσε να τον υποστηρίξει: «Ο κ. Γλέζος με το κύρος του και την εμπειρία του, είπε μια ολοφάνερη αλήθεια. Από τέτοιες εξελίξεις, δεν κερδίζει ούτε ο τόπος, ούτε η Αριστερά και για αυτό έθεσε ως σενάριο και νομίζω ότι κακώς αποκλείεται από όσους αποκλείεται, αυτό να είναι και από παρακρατικές δυνάμεις».
Είναι γεγονός, πάντως, ότι κι εκτός ΣΥΡΙΖΑ εκφράστηκαν αμφιβολίες για το εάν πρόκειται για παρακρατικές οργανώσεις ή τρομοκρατία, αν και οι περισσότεροι- και σίγουρα οι δυνάμεις που απαρτίζουν την κυβέρνηση- μιλούν με βεβαιότητα για καθαρό τρομοκρατικό χτύπημα που ήρθε ως απάντηση στη «βεντέτα» που έχει ανοίξει ο Ν.Δένδιας με τον αντεξουσιαστικό χώρο, για τον οποίο στο Μαξίμου ισχυρίζονται ότι «είναι συγκοινωνούντα δοχεία με την τρομοκρατία».
«Η δημοκρατία δεν τρομοκρατείται» ήταν η ατάκα με την οποία απάντησε ο Αντώνης Σαμαράς και η οποία θα γίνει σημαία τους και για το επόμενο διάστημα.
«Είναι ανοησία να πιστεύει κανείς ότι ωφελείται η κυβέρνηση» ισχυρίζονται στελέχη της, με την αιτιολογία ότι «έχει αρνητικές συνέπειες στην εικόνα της χώρας και βλάπτει σοβαρά τον τουρισμό».

Η επιχειρησιακή αντιμετώπισή της ανήκει στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης και στις αρμόδιες υπηρεσίες, αλλά πολιτικά «θα πρέπει όλα τα κόμματα να είναι αμείλικτα απέναντί τους, χωρίς να αφήνουν κανένα περιθώριο ανοχής» , λένε, γιατί «αυτό θα το εκμεταλλευθούν οι εχθροί της Ελλάδας και να το καταλάβουν όσοι δικαιολογούν την ανοχή απέναντι σε τέτοια φαινόμενα».

«Ο χώρος αυτός είναι πολύ ευάλωτος και χειραγωγίσημος ώστε να τον εκμεταλλεύονται διάφορες δυνάμεις αποσταθεροποίησης» δηλώνει συνεργάτης του πρωθυπουργού. «Στην τρομοκρατία είμαστε σκληρά απέναντι και τη θεωρούμε έγκλημα και όχι πολιτική δράση» λέει.

Στο ΠΑΣΟΚ ωστόσο κάποια στελέχη διαφωνούν με αυτό, αφού θεωρούν τις τρομοκρατικές ενέργειες, «εγκληματική μεν, αλλά πολιτική δράση», συμφωνούν όμως σχεδόν σε όλα τα υπόλοιπα και κυρίως στη σκληρή και ομόφωνη καταδίκη τους. «Αν δεν τους καταδικάζεις είναι σα να τους στρώνεις το χαλί» λένε. Ο Ευ.Βενιζέλος άλλωστε, στη σύσκεψη των τριών αρχηγών, υπερθεματίζοντας, πρότεινε να συγκροτηθεί «κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο κατά της τρομοκρατίας». Στο ΠΑΣΟΚ κάποιοι μιλούν και για ευθύνη όσων ασκούν έντονη κριτική με σκληρούς χαρακτηρισμούς: «Όταν ορισμένοι λένε συνεχώς ότι όλα είναι σάπια, οδηγούν κάποιους στη βία» ισχυρίζονται, φωτογραφίζοντας κυρίως τους πολιτικούς τους αντιπάλους και όσους ασκούν σφοδρή κριτική .
Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης συντάχθηκε με τον Αντώνη Σαμαρά κι επέβαλε τη στάση του και στο υπόλοιπο κόμμα, προκαλώντας την έκπληξη πολλών, καθώς η ανανεωτική αριστερά είχε μία διαφορετική κουλτούρα αντιμετώπισης αυτών των φαινόμενων, μέχρι πρότινος, και σίγουρα πολύ διαφορετική φρασεολογία από αυτήν της κυβέρνησης, την οποία κάποτε χαρακτήριζαν «ακροδεξιά φρασεολογία». «Οι ίδιοι άνθρωποι με τους οποίους κάποτε πηγαίναμε στη ΓΑΔΑ για να βγάλουμε αναρχικούς, σήμερα συναινούν με τον Α. Σαμαρά και το δόγμα «Νόμος και Τάξη» » αναφέρει, γεμάτος έκπληξη αλλά και απογοήτευση, στέλεχος που διαφωνεί με τη σημερινή γραμμή. Η δική του ερμηνεία είναι διαφορετική: «Το παιχνίδι αυτό το ξεκίνησε η κυβέρνηση για λόγους ιδεολογικής κυριαρχίας» λέει. «Δυστυχώς η ΔΗΜΑΡ την πάτησε και συμμετέχει σε αυτό από το οποίο έχει μόνο να χάσει. Παρακολουθεί και συναινεί χωρίς να διαφοροποιείται, καθώς δεν έχει πλέον τις ευαισθησίες που είχε κάποτε η ανανεωτική αριστερά».

«Αυτό που δείχνουμε με τη στάση μας -και σε αυτό το θέμα- είναι ότι είμαστε η αριστερά της ευθύνης και όχι των κραυγών και της στείρας διαμαρτυρίας» υποστηρίζει άλλο στέλεχος της ΔΗΜΑΡ που συμφωνεί με τη γραμμή του Φ.Κουβέλη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει στο ερώτημα «ποιος ωφελείται;» και απαντάει ότι σίγουρα δεν ωφελείται η αριστερά . Επισημαίνουν επίσης ότι με τις πράξεις αυτές αποπροσανατολίζεται η προσοχή της κοινής γνώμης από τα πραγματικά και μεγάλα προβλήματα , κάτι που εξυπηρετεί την κυβέρνηση.

Πρόσωπα από τον αντεξουσιαστικό χώρο, αναφέρουν ότι όσοι συμμετέχουν στο «αντάρτικο πόλεων» και στην τρομοκρατία δεν ενδιαφέρονται για αυτές τις συνέπειες και τις επιπτώσεις. «Τους είναι αδιάφορα. Ούτε η επικαιρότητα τους ενδιαφέρει, γιατί κάθε μέρα θα υπάρχει κάτι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως λόγος για να μην προβούν στις ενέργειες που σχεδιάζουν». Όσο για τα μέτρα καταστολής που προκαλούν τέτοιες ενέργειες, «μία απάντηση όσων συμφωνούν με αυτές τις δράσεις, είναι ότι όσο αυξάνεται η καταστολή, τόσο αυξάνεται η αντίσταση». Παραδέχονται ότι ο χώρος της «ένοπλης δράσης» είναι ένας χώρος που μπορεί πολύ εύκολα να διαβρωθεί, καθώς ο καθένας μπορεί να μπει σε αυτόν. «Όλες οι ερμηνείες αντέχουν σχετικά με τα αποτελέσματα που παράγουν τέτοιες ενέργειες» λένε «και ο καθένας μπορεί να τις χρησιμοποιήσει όπως θέλει».

Ο ιταλός Τζιανφράνγκο Σανγκουινέτι στο βιβλίο του «Περί τρομοκρατίας και κράτους» ισχυρίζεται ότι «η τρομοκρατία ωφελεί το κράτος, ακόμα και όταν δεν την προωθούν οι μυστικές του υπηρεσίες».

Το παιχνίδι αυτό ωστόσο, είναι επικίνδυνο, παρότι σχεδόν όλες οι πλευρές σπεύδουν να το αξιοποιήσουν πολιτικά, η κάθε μία με τον τρόπο της. Οι κυβερνητικές δυνάμεις στοχοποιούν τους αντιπάλους τους για ανοχή στα φαινόμενα βίας, η αντιπολίτευση μιλά για δεξιό παρακράτος και ταυτόχρονα από κάποιους επιχειρείται και μια προσπάθεια ενοχοποίησης της κριτικής και της αμφισβήτησης της πολιτικής εξουσίας, ενώ σε κάθε περίπτωση, μετά από τρομοκρατικά χτυπήματα δικαιολογούνται ευκολότερα αυξημένα μέτρα καταστολής.
(δημοσιεύθηκε στον “Επενδυτή”)