Σύμφωνα με το FAO, το ένα τρίτο των τροφίμων του πλανήτη καταλήγει στα σκουπίδια...

της Κλερ Προβόστ, μεσω της Προοδευτικης Πολιτικης...

Πεταμένες ντομάτες στην Ισπανία

Σύμφωνα με μια μελέτη που εξεδόθη την Τετάρτη (11/9) από τον «οργανισμό για τα τρόφιμα και τη γεωργία» (FAO) του ΟΗΕ, το ένα τρίτο των τροφίμων που παράγονται ετησίως για ανθρώπινη κατανάλωση πετιέται στα σκουπίδια.

Σχεδόν 1.3 δις τόνοι τροφίμων χάνονται και πετιούνται, λόγω της αναποτελεσματικής λειτουργίας της αλυσίδας κατανάλωσης των τροφίμων, αναφέρει η έκθεση, που βασίζεται στην έρευνα του «σουηδικού ινστιτούτου για τα τρόφιμα και τη βιοτεχνολογία» (Sik). Πέραν της αύξησης της τιμής των τροφίμων, η έρευνα αναφέρει πως ο περιορισμός στην σπατάλη τροφίμων θα μπορούσε να έχει «άμεσες και ευεργετικές» επιπτώσεις στις αναπτυσσόμενες χώρες όσον αφορά το επίπεδο διαβίωσης και τη διατροφική ασφάλεια σε ορισμένες από τις φτωχότερες χώρες.

Σύμφωνα με την έκθεση, η ετήσια σπατάλη τροφίμων κατανέμεται σχεδόν ισότιμα στις αναπτυγμένες και στις αναπτυσσόμενες χώρες, φτάνοντας αντίστοιχα τους 670 εκατομμύρια και τους 630 εκατομμύρια τόνους. Αλλά ενώ στις πλουσιότερες χώρες τα τρόφιμα σπαταλιούνται στο επίπεδο του καταναλωτή, το βασικό πρόβλημα στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι οι προβληματικές υποδομές στην αποθήκευση, την επεξεργασία και τη συσκευασία, που δεν επιτρέπουν την μακροημέρευση των τροφίμων. Η σπατάλη στα τρόφιμα πλήττει επίσης το εισόδημα των μικρών καλλιεργητών και αυξάνει τις τιμές για τους φτωχούς καταναλωτές των αναπτυσσομένων κρατών, επισημαίνει η έκθεση.

Εδώ τα καλά ληγμένα!

της Μαριαννας Τζιαντζη...

Ένα ληγμένο μήλο έδωσε η βασίλισσα-μάγισσα στη Χιονάτη

Μέχρι χθες οι περισσότεροι Έλληνες ψώνιζαν από τα «κινέζικα». Ρούχα και παπούτσια φτιαγμένα από πετρέλαιο και πλαστικό: εδώ δεν βρίσκεις είδη από βαμβάκι, δέρμα ή μαλλί. Πολλοί ψώνιζαν από τη λαϊκή αγορά αργά το μεσημέρι, όταν οι τιμές πέφτουν και τα ευπαθή φρούτα και λαχανικά έχουν ταλαιπωρηθεί. Στα σούπερ μάρκετ προτιμούσαν τις προσφορές, χωρίς να ρωτάνε πολλά για την προέλευση των προσφερόμενων ειδών. Από αύριο Δευτέρα μπορούμε να ψωνίζουμε από τα ράφια με την ένδειξη «Προϊόντα περασμένης διαθεσιμότητας» -και ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση από το νεκροτομείο.

Όταν δεν μπορούμε να ζήσουμε, δεν έχουμε την πολυτέλεια να ρωτάμε για την ποιότητα. Με την απόφασή της να νομιμοποιήσει την πώληση των ληγμένων, η κυβέρνηση δείχνει το πόσο σέβεται το αγαθό που λέγεται δημόσια υγεία, δείχνει το πόσο περιφρονεί το λαό που τον αναγκάζει να αγοράζει προϊόντα που βρίσκονται μια ανάσα από τη χωματερή.

Κάποτε οι διαχωριστικές γραμμές για τον καταναλωτή ήταν ανάμεσα στα κατεψυγμένα και τα φρέσκα, ανάμεσα στα εισαγόμενα και τα εγχώρια, ανάμεσα στο συνοικιακό μπακάλικο και το μεγάλο σούπερ μάρκετ, ανάμεσα στα χύμα και τα συσκευασμένα, ανάμεσα στα βιολογικά-μαϊμού και τα πιστοποιημένα, ανάμεσα στα βιολογικά και τα συνηθισμένα. Τώρα εισάγεται επισήμως –γιατί στην πραγματικότητα πάντα υπήρχε- μια άλλη διάκριση: τρόφιμα που δεν έχουν αλλοιωθεί και τρόφιμα που τα αγοράζουμε με δική μας ευθύνη, σαν τα τσιγάρα που η συσκευασία τους μας προειδοποιεί ότι το κάπνισμα προκαλεί θάνατο.

«Ληγμένες» οι ιδέες τους...

Του Χρήστου Καραγιαννίδη, απο το Red NoteBook...

Τρόφιμα περασμένης διατηρησιμότητας: αυτή είναι η εκδοχή ορισμένων θεωρητικών της αγοράς για να αποφύγουν την ωμη πραγματικότητα του ξινισμένου γιαουρτιού και του κομμένου γάλακτος. Δεν αντέχουν στην ιδέα να μη βγει κέρδος από προϊόντα που για κάποιο λόγο δεν άφησαν κέρδος στα αφεντικά τους. Και βέβαια οι λόγοι που αυτά τα προϊόντα έμειναν στο ράφι λίγο τους απασχολούν.

Μήπως πιστεύουν ότι η εμπορική δραστηριότητα τα τελευταία τρία χρόνια πνέει τα λοίσθια εξαιτίας της τεμπελιάς των εργαζομένων και των ανέργων να βγουν να πάνε να ψωνίσουν; Ειτε γι’ αυτό, είτε επειδή αφουγκράζονται πάντα τις κοινωνικές ανάγκες, οι φιλεύσπλαχνοι νεοφιλελεύθεροι διέταξαν τα καταστήματα να ανοίγουν και Κυριακές, βοηθώντας έτσι τους ανέργους να αγοράσουν με αέρα κοπανιστό κεφαλογραβιέρα ή τη χιλιάρα μηχανή που τους έλειπε τόσα χρόνια. Άλλο αν, μοναδικοί ευνοούμενοι αυτής της εξέλιξης είναι οι ιδιοκτήτες μεγάλων εμπορικών συγκροτημάτων, αφού αμείβοντας με τον ίδιο πενιχρό μισθό τους εργαζόμενους τους, τώρα τους υποχρεώνουν να δουλεύουν μια μέρα παραπάνω.

Ακούγεται ήδη στ’ αυτιά μου η φωνή των «λογικών» της αγοράς για την απίστευτη σπατάλη του πετάγματος των τροφίμων. Η φωνή που προσπαθεί να σκεπάσει το ψέμα της απίστευτης φτώχειας που δημιούργησε η «λογική» της αγοράς, με την εκτίναξη της ανεργίας σε ύψη που δεν είχαν καταγράφει ποτέ ως τώρα, αλλά και τις μειώσεις των μισθών σε τέτοιο σημείο που σε λίγο η εικόνα του ψαξίματος στα σκουπίδια θα αποκτήσει μόνιμο και μαζικό χαρακτήρα. Όποτε γιατί να μην τρώμε τα ληγμένα; Αφού σε λίγο θα τρώμε από τα σκουπίδια. Η Μαρία Αντουανέτα σηκώθηκε από τον τάφο της, κι αντί για παντεσπάνι, μας προτείνει ληγμένα τρόφιμα.

"Θεός σχωρέσ’ την μητέρα του Αγίου Φανουρίου! Θεός σχωρέσ' την!"...

My Pillow Book...

Επιτρέπονται από 1ης Σεπτεμβρίου οι πωλήσεις προϊόντων "περασμένης διατηρησιμότητας", -έτσι θα λέμε από τούδε και στο εξής τα ληγμένα προϊόντα, με τη βούλα και τους κανόνες της "Διακίνησης και Εμπορίας Προϊόντων και Παροχής Υπηρεσιών" που αποτελούν τη μετεξέλιξη (sic) του Αγορανομικού Κώδικα.

Όπως αναφέρεται σε ενημερωτικό σημείωμα, εφεξής επιτρέπεται η διάθεση ληγμένων μη ευαλοίωτων τροφίμων όπως προσδιορίζονται στη νομοθεσία, με τον όρο ότι αυτά θα πωλούνται σαφώς διαχωρισμένα από τα άλλα τρόφιμα και με ειδική σήμανση, όπου θα αναγράφεται, με κεφαλαία γράμματα, η φράση "Τρόφιμα για πτωχούς" ή κάτι παρόμοιο. 

Πρόσβαση σε αυτά τα ληγμένα τρόφιμα θα έχουν μόνο όσοι πτωχοί είναι φορολογικά ενήμεροι. Η φορολογική τους ενημερότητα θα αποδεικνύεται με την επίδειξη ειδικής ηλεκτρονικής κάρτας στο σημείο πώλησης. Οι ενδιαφερόμενοι φορολογικά ενήμεροι πτωχοί, με τη δική τους ελεύθερη βούληση- θα προμηθεύονται από τις κατά τόπους δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες, αντί παραβόλου 10 ευρώ, τις ειδικές ηλεκτρονικές τους κάρτες. Οι κάρτες θα επιδεικνύονται στα ταμεία των μεγαλομπακάλικων και οι κάτοχοι πτωχοί θα κερδίζουν πλούσια φορολογικά δώρα σε πρωτοχρονιάτική κλήρωση. Το υπουργείο Οικονομικών, στα πλαίσια της κοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης των Ολετήρων, στο προσεχές μέλλον θα προτείνει περαιτέρω φορολογικές εκπτώσεις για τους πτωχούς φορολογούμενους υπό τη μορφή πιστωτικών credits. Οι εκπτώσεις θα κυμαίνονται ανάλογα με την κατανάλωση ληγμένων προϊόντων. Η πρόταση για επιβολή μειωμένου συντελεστή Φ.Π.Α. στα ληγμένα τρόφιμα κρίθηκε ως ασύμφορη. Ανεπίσημες πηγές από το περιβάλλον του "υπουργού" Οικονομικών θεωρούν ότι η πρόταση του μειωμένου συντελεστή Φ.Π.Α. στα ληγμένα προϊόντα θα υπονόμευε το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής και τις προσπάθειες της χώρας να βγει στις αγορές μέσα στο 2014.

Κράτος-κακός πατριός...

Sotosblog...

Από το κράτος-μπαμπάς περάσαμε ολοταχώς στο κράτος-κακός πατριός. Χρειάστηκαν μερικοί εγκληματίες με τίτλο υπουργού, κι έγινε. Επετεύχθη στο άψε-σβήσε.
Το κράτος-μπαμπάς έλεγε να βάλεις τη ζώνη σου στο αυτοκίνητο, για να μην σκοτωθείς. Ο κύριος Μπάμπης χειροκρότησε εκείνη την ημέρα σαν τον ηλίθιο, μόλις άκουσε ότι το μέτρο υποστηρίζεται από αναλογιστική μελέτη για το κόστος, που βαραίνει το κράτος επειδή εσύ θέλεις να πας να σκοτωθείς. Τον κύριο Μπάμπη δεν τον κόφτει, αν εσύ θες να πας να σκοτωθείς. Τον κόφτει να μην το πληρώσει ο ίδιος.
Ούτε το κράτος το κόφτει. Μόνο καμωνόταν, όσο οι Μπάμπηδες ήταν πιο μετρημένοι. Μόλις έχασαν αυτοί κάθε μέτρο, ξεμπροστιάστηκε κι ελόγου του. Δεν λέει πλέον ότι δεν θέλει να σκοτωθείς. Λέει ότι δεν θέλει να σε πληρώνει. Έγινε κράτος-κακός πατριός.
Το κράτος-κακός πατριός, αφού πρώτα φρόντισε να μάθεις ότι δεν έχει δεκάρα και άρα δεν θα σε πληρώνει αλλά θα πληρώνεις εσύ, τώρα έρχεται και σου λέει κόψε το λαιμό σου, τράβα σκοτώσου! Από τροχαίο; Όχι. Από δηλητηρίαση. Κι επιτρέπει από την 1^η Σεπτεμβρίου να πωλούνται τα ληγμένα στα σούπερ-μάρκετ.

Οι τραπεζίτες παχαίνουν όταν... πεινούν οι άλλοι!

του Γιωργου Δελαστικ απο το Εθνος...

Εξω φρενών με τους τραπεζίτες ήταν η μετριοπαθέστατη κεντροαριστερή εφημερίδα του Λονδίνου «Ιντιπέντεντ» και το έδειχνε από την πρώτη της κιόλας σελίδα. Στο στόχαστρο της εφημερίδας βρέθηκε η αμερικανική επενδυτική τράπεζα Goldman Sachs.
«Η Goldman παχαίνει με την παγκόσμια πείνα» ήταν ο ευρηματικός τίτλος. «Οι τραπεζίτες της Goldman πλουτίζουν στοιχηματίζοντας στις τιμές των τροφίμων καθώς εκατομμύρια λιμοκτονούν», ήταν ο πιο επεξηγηματικός τίτλος της στη δεύτερη σελίδα. Σε διάστημα ελάχιστων ημερών υπήρξαν τρεις ειδήσεις γύρω από την Goldman Sachs με ιδιαίτερη σημασία, τόσο ουσιαστική όσο και συμβολική, οι οποίες συμπύκνωναν τους δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους στους οποίους ζει αφενός η ανθρωπότητα και αφετέρου το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Η πρώτη είδηση ήταν ότι η Goldman Sachs κέρδισε στη διάρκεια του 2012 περίπου 400 εκατομμύρια δολάρια παίζοντας ανενδοίαστα κερδοσκοπικά παιχνίδια με τις τιμές θεμελιωδών για τη διατροφή των ανθρώπων τροφίμων όπως το σιτάρι, αλλά και το ρύζι και το καλαμπόκι που καταναλώνονται κυρίως από δισεκατομμύρια κατοίκους των φτωχότερων χωρών του πλανήτη. Δεν είναι βέβαια μόνο η τραπεζική κερδοσκοπία υπεύθυνη για την παρατηρούμενη διαρκή αύξηση της τιμής των τροφίμων.
Σίγουρα όμως επιδεινώνει την κατάσταση και μάλιστα δραματικά σε ορισμένα προϊόντα, αν φυσικές αιτίες (ξηρασίες, πλημμύρες, παγετός κ.λπ.) έχουν πλήξει σοβαρά την παραγωγή τους. Στην κορυφή π.χ. των τροφίμων επί των οποίων θα κερδοσκοπεί το 2013 η Goldman Sachs βρίσκεται το καλαμπόκι, καθώς η χειρότερη ξηρασία στην ιστορία των ΗΠΑ καταβαράθρωσε τα αποθέματα καλαμποκιού στο χαμηλότερο επίπεδο από το... 1974, στο χαμηλότερο σημείο μιας τεσσαρακονταετίας!
Η ουσία είναι ότι ο συνδυασμός αυξημένης ζήτησης, τραπεζικής κερδοσκοπίας και παραγόμενων ποσοτήτων έχει οδηγήσει από το 2005 μέχρι σήμερα στο να έχει αυξηθεί σε αποπληθωρισμένες τιμές η τιμή του ρυζιού κατά 102%, η τιμή του σιταριού κατά 115% και η τιμή του καλαμποκιού κατά 204%. Αυτές οι αυξήσεις οδηγούν εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους στην πείνα, σε πραγματικό λιμό και πολλούς από αυτούς σε λιμοκτονία. Τα κολοσσιαία ποσά που διακινούν οι επενδυτικές τράπεζες μπορούν να προκαλέσουν πολύ ισχυρές διακυμάνσεις στις τιμές των τροφίμων. Υπολογίζεται, όπως γράφει ο «Ιντιπέντεντ», ότι μόνο π.χ. η Goldman Sachs έχει συνολικά παίξει όλα αυτά τα χρόνια που ασχολείται με την κερδοσκοπία τροφίμων το ασύλληπτο ποσό των... 200 δισεκατομμυρίων (!) δολαρίων.
Η δεύτερη είδηση που αφορούσε την Goldman Sachs ήταν η ανακοίνωση των αποδοχών (μισθοί συν διάφορα μπόνους) των υπαλλήλων της. Η τράπεζα έχει 32.400 υπαλλήλους σε όλο τον κόσμο. Αποφάσισε να δώσει για μισθούς και έκτακτες αμοιβές τους το ποσό των 13 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Μια απλή διαίρεση βγάζει ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα: Κατά μέσο όρο -υπογραμμίζουμε, κατά μέσο όρο- ο κάθε υπάλληλος της Goldman Sachs θα πάρει ως αμοιβή για ολόκληρο το 2012 το ποσό των... 400.000 δολαρίων! Εννοείται φυσικά ότι δεν παίρνουν όλοι ούτε τον ίδιο μισθό ούτε τα ίδια μπόνους. Ο επικεφαλής των υποκαταστημάτων της Goldman Sachs στο Λονδίνο, για παράδειγμα, ονόματι Μάικλ Σέργουντ τα πήγε πολύ καλά και έτσι θα πάρει μπόνους αξίας... 16 εκατομμυρίων δολαρίων! Αναδείχθηκε έτσι στον καλύτερα αμειφθέντα τραπεζίτη της Βρετανίας για τη χρονιά που πέρασε. Μπροστά του δηλαδή είναι... «μπατίρης» ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, ο μέχρι τώρα διοικητής της κεντρικής τράπεζας του Καναδά, τον οποίο οι Βρετανοί πήραν με μεταγραφή και θα αναλάβει τα καθήκοντά του το καλοκαίρι.
Αυτός θα πρέπει να τα βολέψει με ένα... μισθουλάκι μόλις 765.000 δολαρίων τον χρόνο συν... 400.000 δολάρια για να νοικιάσει ένα σπιτάκι της προκοπής! Ευτυχώς δηλαδή που είναι προνοητικός και σκέπτεται και τα γεράματά του κι έτσι ζήτησε από την Τράπεζα της Αγγλίας, η οποία φυσικά αποδέχτηκε το αίτημά του να του πληρώνει και 230.000 δολάρια τον χρόνο για τη σύνταξή του - προφανώς φοβούμενος μη βρεθεί κανένας Σαμαράς ή Βενιζέλος και του φάει τη σύνταξή του! Η τρίτη είδηση σχετικά με την Goldman Sachs, η οποία έχει περίπου 6.000 υπαλλήλους της στη Βρετανία, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Η διοίκηση της τράπεζας αποφάσισε αρχικά να δώσει τα μπόνους στους υπαλλήλους της στη Βρετανία μετά τις 6 Απριλίου 2013. Γιατί; Γιατί στις 6 Απρίλιου ο ανώτατος συντελεστής φορολόγησης θα πέσει στο 45% από το 50%. Χρειάστηκε η παρέμβαση στη Βουλή του νυν διοικητή της Τράπεζας της Αγγλίας για να δεχτούν τελικά οι της Goldman Sachs να πληρώσουν για τελευταία φορά 5% φόρο παραπάνω...

Tόνοι τροφίμων στα σκουπίδια...

Του Τάσου Σαραντή, απο την εφημεριδα των συντακτων...

Μόνο στις ΗΠΑ, μεταξύ της Ημέρας των Ευχαριστιών και της Πρωτοχρονιάς, περίπου πέντε εκατομμύρια τόνοι τρόφιμα που έχουν αγοραστεί δεν καταναλώνονται, αλλά καταλήγουν στα σκουπίδια. Μέσα σε ένα χρόνο τα αμερικανικά νοικοκυριά πετούν στα σκουπίδια περίπου 34 εκατομμύρια τόνους τρόφιμα.
Κατά ανάλογο τρόπο, μετά τη γιορτή των Χριστουγέννων, οι Βρετανοί πετούν στα σκουπίδια τρόφιμα που ισοδυναμούν με 2 εκατομμύρια γαλοπούλες, 5 εκατομμύρια πουτίγκες και 74 εκατομμύρια κρεατόπιτες.
Ενας από τους μεγαλύτερους μύθους σχετικά με το διατροφικό σύστημα είναι ότι δεν παράγουμε αρκετά ώστε να τραφεί ολόκληρος ο κόσμος και ότι η ανεπάρκεια τροφίμων είναι ο λόγος για τον οποίο σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη πεινούν.

Κι όμως, στην πραγματικότητα παράγουμε αρκετές θερμίδες για να τροφοδοτηθεί ολόκληρος ο πληθυσμός του πλανήτη, αν λάβουμε υπόψη ότι -σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO)- κάθε χρόνο περίπου 1,3 δισεκατομμύρια τόνοι τρόφιμα σε ολόκληρο τον κόσμο καταλήγουν στα σκουπίδια.

Πρόκειται για ποσότητα ίση με το ένα τρίτο της συνολικής παραγωγής τροφίμων που διατίθενται για κατανάλωση από τον άνθρωπο, αρκετή για να θρέψει τα 868 εκατομμύρια ανθρώπους που πηγαίνουν για ύπνο πεινασμένοι κάθε βράδυ.

Στις αναπτυσσόμενες χώρες οι πιο σημαντικές απώλειες καταγράφονται στο πρώτο τμήμα της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων: τα προβλήματα της κακής μεταφοράς, η έλλειψη εγκαταστάσεων αποθήκευσης, η μούχλα και τα παράσιτα οδηγούν στην απώλεια το 40% των καλλιεργειών.

Στην υποσαχάρια Αφρική, όπου περισσότεροι από 265 εκατομμύρια άνθρωποι πεινούν, οι αγρότες αγωνίζονται συνεχώς ώστε να περιορίσουν τις απώλειες μετά τη συγκομιδή που προκαλούνται από τις πλημμύρες και την ξηρασία, τους μύκητες και τη μούχλα, καθώς και την ανεπαρκή αποθήκευση. Οι ετήσιες απώλειες μετά τη συγκομιδή για τα φρούτα, τα λαχανικά, το κρέας και το γάλα ανέρχονται σε περίπου 100 εκατομμύρια τόνους ετησίως, αναφέρει ο FAO.

Αντίθετα, στις βιομηχανικές χώρες το μεγαλύτερο ποσοστό των τροφικών αποβλήτων παρουσιάζεται στα τελικά στάδια της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων, δηλαδή στην κατανάλωση των νοικοκυριών και των εστιατορίων καθώς και στις εγκαταστάσεις παροχής υπηρεσιών εστίασης.

Ετσι, στις ανεπτυγμένες χώρες το ένα τρίτο των τροφίμων που αγοράζονται πετιούνται. Ωστόσο, ακόμη και σε αυτές τις χώρες, οι απώλειες που καταγράφονται στο στάδιο της γεωργικής παραγωγής δεν είναι αμελητέες. Για παράδειγμα, στην Ιταλία το 2009 17,7 εκατομμύρια τόνοι γεωργικά προϊόντα έμειναν στα αζήτητα, ποσότητα που ισοδυναμούσε με το 3,25% της συνολικής παραγωγής.

Από την άλλη, αν στην αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων ληφθούν υπόψη όχι μόνο οι ζημιές και οι ποσότητες που καταλήγουν ως απόβλητα, αλλά και η μετατροπή της παραγωγής τροφίμων σε ζωοτροφές, διαπιστώνεται ότι μόνο το 43% του θερμιδικού ισοζυγίου των προϊόντων που καλλιεργούνται για διατροφικούς σκοπούς σε όλο τον κόσμο καταναλώνεται απευθείας από τον άνθρωπο.

Σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας, στις Ηνωμένες Πολιτείες το 30% των τροφίμων που προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο χάνεται κάθε χρόνο, κυρίως στο σπίτι, στα εστιατόρια και στις εγκαταστάσεις παροχής υπηρεσιών εστίασης. Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, η ποσότητα των τροφίμων που σπαταλιέται κάθε χρόνο στην Ευρώπη είναι 89 εκατομμύρια τόνοι, που ισοδυναμεί με 180 κιλά ανά κάτοικο.

Εντούτοις, στην ποσότητα αυτή δεν λαμβάνονται υπόψη οι απώλειες κατά τα στάδια της παραγωγής και συγκομιδής. Εστιάζοντας μόνο στα απορρίμματα των νοικοκυριών, και με τη χρήση διαφόρων εθνικών πηγών δεδομένων (οι οποίες είναι δεν είναι πάντα απολύτως συγκρίσιμες), διαπιστώνεται ότι η ποσότητα τροφίμων που χάνεται ανά άτομο κατ” έτος είναι 110 κιλά στη Μεγάλη Βρετανία, 109 στις Ηνωμένες Πολιτείες, 108 στην Ιταλία, 99 στη Γαλλία, 82 στη Γερμανία και 72 στη Σουηδία.

Στην πραγματικότητα, με δεδομένο το πρόβλημα του υποσιτισμού, που πλήττει περίπου ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους παγκοσμίως, η αύξηση των τροφικών αποβλήτων -ακόμη και με τη μορφή της υπερβολικής διατροφής που συμβάλλει στην αύξηση της επιδημίας της παχυσαρκίας στις δυτικές χώρες- αποδεικνύεται τουλάχιστον απαράδεκτη.

Ο FAO επισημαίνει ότι η ποσότητα των τροφίμων που καταλήγουν στα σκουπίδια στις βιομηχανικές χώρες (222 εκατ. τόνοι) αναλογεί με την ποσότητα των τροφίμων που διατίθενται με τη μορφή επισιτιστικής βοήθειας στην υποσαχάρια Αφρική (230 εκατ. τόνοι).