Τηλεοπτική Δημοκρατία...

the three mooges...

Τελειωμό δεν έχει η καταμέτρηση των σταυρών για τους υποψήφιους ευρωβουλευτές που αν συνεχιστεί με αυτούς τους ρυθμούς θα τελειώσει μετά τις ευρωεκλογές του 2019.
Το τοπίο πάντως έχει ξεκαθαρίσει. Ο σοφός ελληνικός λαός έστειλε στο ευρωκοινοβούλιο τους πιο αναγνωρίσιμους, αυτούς που παρήλαυναν καθημερινά κι επί μήνες
από τις οθόνες των τηλεοράσεων. Και καλά έκανε. Γιατί να κάτσεις να ψάξεις τα ονόματα των ευρωψηφοδελτίων για να δεις ποιος αξίζει περισσότερο την ψήφο σου; Αφού έχουν έτοιμη την απάντηση για σένα η Όλγα Τρέμη κι ο Νίκος Χατζηνικολάου.

Ακόμα και στην εποχή του διαδικτύου, οι Έλληνες πολίτες επέλεξαν αυτούς που τους είπε η τηλεόραση. Ψήφισαν δημοσιογραφική προπαγάνδα, μπάλα, τραμπουκισμό, ακαδημαϊκό συντηρητισμό, λαϊκισμό, τρολάρισμα του Συνταγματικού Δικαίου και φασισμό. Μέχρι και ηθοποιό διαφήμισης κόντεψαν να στείλουν στις Βρυξέλλες.

Από την άλλη, τίμησαν με την ψήφο τους και τον Μανώλη Γλέζο και την Κων/να Κούνεβα. Σε μια ευρωβουλή τίγκα στους εθνικιστές η Ελλάδα θα στείλει έναν ήρωα της Κατοχής και μια Βουλγάρα μετανάστρια που έφαγε βιτριόλι στο πρόσωπο. Κι αυτό από μόνο του είναι πολύ σημαντικό.

Δεκέμβρης 2008: Να μην ξεχάσουμε την Κωνσταντίνα ...

απο το barikat...

Ο Δεκέμβρης του 2008 για μια σειρά από λόγους ήταν εικόνα από το μέλλον. Για αυτούς που ήθελαν να δουν. Ο Δεκέμβρης είχε δύο πρόσωπα. Το πρώτο ήταν το πρόσωπο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Το δεύτερο ήταν το πρόσωπο της Κωνσταντίνας Κούνεβα. Ήταν μεσάνυχτα της 22ας Δεκεμβρίου 2008. Η 44χρονη  Κωνσταντίνα Κούνεβα επέστρεφε στο σπίτι της, στα Άνω Πετράλωνα, από τη δουλειά, όταν δέχτηκε επίθεση. Την περιέλουσαν με βιτριόλι, ενώ της άνοιξαν με την βία το στόμα, ποτίζοντάς την με το καυστικό υγρό, προκαλώντας της σοβαρότατες ζημιές σε ζωτικά όργανα.
Όλα αυτά έγιναν το 2008. Τότε που ακόμα δεν είχαμε μνημόνιο. Τότε που οι εργασιακές σχέσεις στις  εργολαβίες έμοιαζαν να αποτελούν μια μικρή εξαίρεση. Τότε που αυτοί που μίλησαν για χαμένη γενιά αντιμετωπίστηκαν σαν τρελοί. «Στην υγειά των τρελών» λοιπόν. Αυτών που επιλέγουν να μην ξεχάσουν. Αυτών που επιλέγουν να μην τη θεωρήσουν ως άλλη μία σταγόνα στον ωκεανό του καθημερινού βουλιάγματος στον βούρκο που έχει φτιάξει η ελεύθερη αγορά.

Μην ξεχνάς τον Δεκέμβρη...

Του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου, Red NoteBook...

Κάθε φορά που πλησιάζει έξι, ο Δεκέμβρης αποδεικνύεται άβολος μήνας. Πρώτα απ΄ όλα γιατί ως αυθεντικά αντικρατικός, και όχι απλώς αντικυβερνητικός, ο Δεκέμβρης δεν είναι «εθνικός» – κι ας ένωσε με τον τρόπο του τα Εξάρχεια, την Κηφισιά και το Ζεφύρι. Ο Δεκέμβρης ένωσε, αλλά χωρίζοντας. Γι΄ αυτό και τα σχολεία δεν τον γιορτάζουν με τραγούδια και θεατρικά, οι πολιτικοί αρχηγοί δεν τον τιμούν με λουλούδια και δηλώσεις στη Μεσολογγίου, οι κνίτες δεν καταλαμβάνουν το Πολυτεχνείο για λογαριασμό του και οι πασπίτες δεν περιφέρουν τη σημαία του ως λάφυρο.

Ως γνωστόν, ο Δεκέμβρης δεν έχει σημαία. Δεν ήταν μια «κοινωνική ομάδα» που βγήκε στο δρόμο για τα «προβλήματά της», δεν έθεσε «αιτήματα» στις αρχές, ούτε έδειξε διάθεση διαπραγμάτευσης μαζί τους. Δεν σχεδιάστηκε από κανένα πολιτικό σχέδιο ή επικοινωνιακό επιτελείο, δεν συντονίστηκε με τους κομματικούς ρυθμούς, ακόμα και τους πιο προχωρημένους, δεν ζήτησε τη μεσολάβηση κανενός κόμματος, ούτε περίμενε κανένα κόμμα να τον «πολιτικοποιήσει». Κανένας δεν είπε το Δεκέμβρη νίκη ή ήττα του λαού, και σε κανέναν δεν υπήρξε εκλογικά ωφέλιμος. Το μόνο κόμμα που στήριξε το Δεκέμβρη –με λόγο, παρουσία, ρητά, εξαρχής–, μετά τον Δεκέμβρη ηττήθηκε εκλογικά, και λίγο αργότερα, είδε την «Ανανεωτική» Πτέρυγά του να καταντά ΔΗΜΑΡ: δυσανεκτική με το ακραίο «Δίκτυο», συγκαταβατική με το κεντρώο Δίκτυο 21.

Η άνθιση της επιχειρηματικότητας και η ευτυχία του Μνημονίου

ΚΑΤΕΡΙΝΑ...

Πριν περίπου 10-12 χρόνια, ο Σημιτικός …σοσιαλισμός θεώρησε ότι το μισθολογικό κόστος των υπάλληλων καθαριστριών δημόσιων χώρων, είναι πολύ βαρύ για τον προϋπολογισμό του Κράτους. Κατήργησε λοιπόν ο Σημιτικός …εκσυγχρονισμός, τις θέσεις των δημοσίων υπάλληλων καθαριστριών, και οι καμπάνες της επιχειρηματικότητας ήχησαν χαρμόσυνα, μιας και δημιουργήθηκαν πολλές δεκάδες επιχειρήσεις συνεργείων καθαρισμού.

Υπήρχε ο έτοιμος χουβαρντάς πελάτης, το Κράτος, και βέβαια υπήρχε η φτηνή πρώτη ύλη. Ένα μεγάλο ανθρώπινο δυναμικό, που για ένα σημερινό μηνιάτικο των 300 ευρώ, ανασφάλιστο, χωρίς ωράριο εργασίας, θα άρπαζε την σφουγγαρίστρα χωρίς πολλά πολλά.

Tελικά το κόστος του δημόσιου χρήματος που δινόταν πια στις Επιχειρήσεις των συνεργείων καθαρισμού, ήταν λιγότερο από το μισθολογικό κόστος των καθαριστριών υπάλληλων; Ασφαλώς όχι. Ήταν πολλαπλάσιο.
Αλλά το δημόσιο αυτό χρήμα δεν το έπαιρναν οι εργαζόμενοι και τα ασφαλιστικά τους ταμεία.
Χρυσοφόρα συμβόλαια υπογράφηκαν, και τεραστία κονδύλια εκταμιεύτηκαν από τον δημόσιο κορβανά. Και μίζες ..ασφαλώς. Σφύριξαν και σφυρίζουν χαρούμενα, οι τσέπες των επιχειρηματιών συνεργείων καθαρισμού. Άνθισε η …επιχειρηματικότητα.

Η Κωσταντίνα Κούνεβα επιχείρησε να οργανώσει συνδικαλιστικά τις συνάδελφους της, ώστε να ζητήσουν τα …αυτονόητα. Ένα ανθρώπινο μεροκάματο, ένα ωράριο εργασίας, ασφάλιση. Προφανώς η Κωσταντίνα Κούνεβα δεν ήταν ο …Γιάννης Παναγόπουλος.

Η κατάληξη της Κωσταντίνας Κούνεβα, είναι γνωστή. Βιτριολισμένη από τις μαφίες των …επιχειρηματιών των συνεργείων καθαρισμού. Ε, τι να κάνουμε είπε το επίσημο Κράτος; Υπάρχουν και ατυχήματα στην …άνθιση της επιχειρηματικότητας. Και όλοι έγιναν φιλάνθρωποι και κατέθεσαν τον οβολό τους. Το εργασιακό δικαίωμα, η ζούγκλα, ο εργασιακός μεσαίωνας… καλύφθηκε με τα λουλούδια της φιλανθρωπίας.

Σήμερα …το Μνημόνιο προστάζει να μειώσουμε το Κράτος. Να δώσουμε στους …επιχειρηματίες την υγεία, την παιδεία, τις μεταφορές, τις υποδομές, την διαχείριση των ενεργειακών πόρων, ότι απόμεινε από το τραπεζικό σύστημα, τα σκουπίδια(συλλογή, διαχείριση), λιμάνια, αεροδρόμια, τραίνα, ότι πετάει και ότι κολυμπάει, βρε παιδί μου... Να ανθίσει η επιχειρηματικότητα ρε αδερφέ.

Το ίδιο το Μνημόνιο προστάζει τη σφαγή κάθε εργασιακού δικαιώματος. Μισθοί ελεημοσύνες, απλήρωτες υπερωρίες, ωράριο κατά βούληση, ανυπαρξία αργιών, μηδενικές αποζημιώσεις απολύσεων. Νόμος είναι η …άνθιση της επιχειρηματικότητας. Της εύκολης, της σίγουρης …επιχειρηματικότητας. Μια επιχειρηματικότητα με …έτοιμους πελάτες. Θα την πληρώνουν εκοντες άκοντες οι φορολογούμενοι.
Το λειτουργικό κόστος του Βρετανικού συστήματος υγείας ήταν 6% του Βρετανικού ΑΕΠ. Όταν ….αναδιαρθρώθηκε με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, έφτασε στο 12%. Φαντάζεστε βέβαια…πόσο ελάχιστο είναι το ποσοστό του μισθολογικού κόστους σε αυτό το 12%. Παρόλα αυτά…δεν μας εξηγούν πως στο διάβολο έπεσε έξω η Βρετανική οικονομία …γιατί απο τον ...Κρατισμό, δεν έπεσε.

Κάποιοι, είτε αφελείς από κούνια, είτε …επαγγελματίες «αφελή» φερέφωνα, έχουν μπει στο τρυπάκι να αντιδικούν για το αν είναι …ηθικό να πληρώσουν οι εργαζόμενοι στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα. Μα έχουμε καλές δημόσιες υπηρεσίες; Μα γιατί κάποιος να έχει εργασιακή ασφάλεια όταν εγώ είμαι έρμαιο της ασυδοσίας κάποιου επιχειρηματία; Μα αν τα βρει ο Παναγόπουλος με τον Δασκαλόπουλο;
Η Επικοινωνία έγινε πια προπαγάνδα. Λογικό. Είναι αμύθητα τα κέρδη που υπόσχεται η ιδιωτικοποίησή του δημόσιου τομέα. Σίγουρα λεφτά. Με μηδαμινό ρίσκο. Και μάλιστα επιδοτούμενο.


Η Κωσταντίνα Κούνεβα και η άνθηση της …σίγουρης επιχειρηματικότητας των …συνεργείων καθαρισμού, έδωσε πολύ νωρίς την απάντηση, στα αφελή αυτά ερωτήματα.


Και τα δυο ταυτόχρονα πρέπει να κάνει το Μνημόνιο, η ευτυχία του κ. Πάγκαλου Και μείωση του δημόσιου τομέα με κάθε τρόπο. Και κανένα εργασιακό δικαίωμα στον ιδιωτικό. Αυτά πάνε ΠΑΚΕΤΟ!.
Αλλά μην στενοχωριέστε συχωριανοί μου, θα έχουμε κέρδος. Την άνθηση της …επιχειρηματικότητας. Της σίγουρης επιχειρηματικότητας.


Μην ρωτήσετε, ε, τότε τι χρειάζεται το Κράτος;

Μα το Κράτος πρέπει να κάνει βολικούς Νόμους, πρέπει να συλλέγει φόρους (θα παραδοθεί ΚΑΙ η συλλογή φόρων στους ιδιώτες) και να υπογράφει για να πληρώνεται η αστυνομία(καθόλου απίθανο και αυτή να ιδιωτικοποιηθεί) που θα φυλάει …την άνθηση της επιχειρηματικότητας, από τους …κακούς και διεκδικητικούς εργαζόμενους και τα εκατομμύρια ανέργων.


Ε και βρε παιδί μου…όσο να πεις καλό είναι να υπάρχει και το Κράτος, κι αχρειαστο νάναι. Θα κάνει τίποτα φιλανθρωπικές εξορμήσεις για τις Κουνεβα, θα πληρώνει καμιά ΜΚΟ για να αναπτυχθεί η κοινωνική…επιχειρηματικότητα(sic!!!), και πάνω από όλα θα φροντίζει την …επικοινωνία. Εκεί να δεις …άνθηση της επιχειρηματικότητας. Λουλουδιάσαμε!!!!