Gyllene skymning (Χρυσό ηλιοβασίλεμα)...

Svennegreken...

Ο σκληρός πυρήνας της χρυσαβγής στην μπουζού, όμως το ποσοστό των Ελλήνων που έχει φασιστική νοοτροπία παραμένει το ίδιο. Και τέμνει το πολιτικό φάσμα οριζοντίως.

Και έγινε λοιπόν το απίστευτο:
Η ΝΔ του Σαμαρά, που έχει μαζέψει μέσα ό,τι ακροδεξιάς καρυδιάς καρύδι υπάρχει στην πιάτσα, έριξε στην μπουζού τους τελειωμένους ναζιστές του ηγετικού πυρήνα της χρυσαβγής! Οι μέθοδες (sic) βρίσκονταν εντός του εύρους από το όριο της νομιμότητας μέχρι την πατσαβουροποίηση συντάγματος και νόμων, αλλά όσο να 'ναι δεν μπορεί κανείς παρά να ευχαριστιέται με αυτό το θετικό ψίχουλο, έστω και με καθυστέρηση 15 ετών. Ξέρετε, τότε το 1998 επί ΠΑΣΟΚάρας, που Περίανδρος και Σια προκάλεσαν βαριές σωματικές στον Δημήτρη Κουσουρή στις καφετέριες της πλατείας που βρίσκεται απέναντι από τα δικαστήρια της Ευελπίδων.

Αντιφά ράπερ πανηγυρίζουν:

Βορίδας, αντιφά, γιο!
Μπουμπούκος, αντιφά, γιο!
Φαήλος αντιφά, γιο!
Πολύδωρ, αντιφα... εεε... τι να βάλω ρε;
- Έλα ρε μαλάκα βάλε κόρη, κόρες έχει ούτως ή άλλως!
- Πολύδωρ, αντιφά, κόρη!
-Τους πήρες τα σπλάχνα μεγάλε!

Αλλά ας σοβαρευτούμε:

Το παρακράτος του Μαξίμου...

του Στελιου Κουλογλου, απο το TVXS...

Είναι η δεύτερη φορά, τον τελευταίο καιρό, που μια δικαστική δίωξη ξεκινά μετά από υπόδειξη της κυβέρνησης. Η τελευταία ήταν αυτή που διατάχθηκε χθες εναντίον του κ.Καμμένου, μετά από ανάρτηση του Γ. Μουρούτη, επικεφαλής του γραφείο τύπου του πρωθυπουργού στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook. Κατακαλόκαιρο, είχε περάσει σχεδόν απαρατήρητη μια άλλη δίωξη, εναντίον του στελέχους και υποψήφιου βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργου Καραγιάννη που είχε προαναγγελθεί από το ελεγχόμενο από την κυβέρνηση Αθηναικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Συγκεκριμμένα στις 2 Αυγούστου, το Αθηναικό Πρακτορείο μετέδωσε ότι η προϊσταμένη της Εισαγγελίας Αθηνών κυρία Φάκου διέταξε κατεπείγουσα προανακριτική εξέταση για μια ανάρτηση του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ Ανδρέα Καραγιάννη, σε προσωπική του σελίδα σε δίκτυο κοινωνικής δικτύωσης, για την «πρόκληση σε τέλεση κακουργηματικών πράξεων». Οι δημοσιογράφοι που επιχείρησαν να μάθουν περισσότερα για την είδηση στην εισαγγελία, ανακάλυψαν ότι δεν υπήρχε τέτοια δίωξη, όταν μάλιστα η κυρία Φάκου βρισκόταν σε διακοπές. Την επομένη μέρα στις 10 το πρωί η εισαγγελία ανακοίνωσε πως ασκεί ποινική δίωξη εναντίον του Ανδρέα Καραγιάννη για όσα έγραψε το facebook!!
Στην χθεσινή περίπτωση, ο Μουρούτης έγραψε για την δήλωση Καμένου στο δικό του λογαριασμό στο facebook : «"Πολιτικός" "Αρχηγός" ζητά από "πολίτες" να λιντσάρουν εκλεγμένο Δήμαρχο. Φαντάζομαι ότι ο Εισαγγελέας θα επιληφθεί...» Η δήλωση Καμμένου ήταν πράγματι απαράδεκτη από κάθε άποψη,

Το Διαδίκτυο σαν μαμή....

του Παντελη Μπουκαλα απο την Καθημερινη...

Ακόμα και οι τελευταίοι των «παλαιοημερολογιτών» και των λουδιτών, ή των τεχνοφοβικών, θα συμφωνούσαν ότι το Ιντερνετ, εκτός από πανίσχυρο, είναι και καλό, κι όχι σατανάς. Για να το πω όσο πιο απλοϊκά γίνεται, λειτουργεί σαν μια τεράστια, διαρκώς διευρυνόμενη και ανανεούμενη εγκυκλοπαίδεια και συγχρόνως σαν ένας τεράστιος πομποδέκτης. Συμβάλλει λοιπόν στην έρευνα και την αυτομόρφωση, στη διακίνηση ιδεών και αισθημάτων, αλλά και στη συγκρότηση ομάδων που συχνά δεν παραμένουν ψηφιακές αλλά παίρνουν υλική υπόσταση.
Ωστόσο, και οι φανατικότεροι του Διαδικτύου θα αποδέχονταν ότι ούτε αποκλειστικά αγαθό είναι ούτε η ισχύς του απεριόριστη.
Ενα φρέσκο παράδειγμα από τη μονίμως ταραγμένη πολιτική σκηνή: Στον θυμό του απάνω, ο έτσι κι αλλιώς διαρκώς οργισμένος κ. Καμμένος υποστήριξε ότι «το κόμμα του δημιουργήθηκε στο Διαδίκτυο». Δεν ήθελε να δείξει την εξοικείωσή του με τα νέα μέσα ο υπό αμφισβήτηση νεόκοπος αρχηγός αλλά να καρφώσει τα έως χθες πρωτοπαλίκαρά του, που ήδη ανεξαρτητοποιούνται από τους Ανεξάρτητους Ελληνες. Να τους πει δηλαδή ότι δεν τους έχει ανάγκη, αφού αυτός, σαν «άφθαρτος», δεν στηρίζεται στο φθαρμένο πολιτικό προσωπικό αλλά στη γιγάντια ιντερνετική δεξαμενή. Πάνω-κάτω το ίδιο πιστεύει ο αυτοπροαναγγελθείς σωτήρ κ. Λοβέρδος. Και αυτός το Διαδίκτυο διάλεξε για την πρεμιέρα του, ευελπιστώντας ότι σ’ αυτό το απέραντο πέλαγος θα βρεθούν μερικοί καλοκάγαθοι κι άλλο τόσο αμνήμονες, ώστε να τον ακολουθήσουν στον μικροηγετικό βηματισμό του.
Παραπάει πιστεύω να συμπεράνουμε πως η μαμμή της Ιστορίας (ή της επανάστασης) είναι το Διαδίκτυο, η «κοινωνική δικτύωση». Σήματα, ναι, εκπέμπονται από εκεί. Σήματα πολλά και αλληλοσυγκρουόμενα. Η ιδεολογική μάχη άλλωστε στην μπλογκόσφαιρα είναι οξύτερη και από την εκεί σύγκρουση «γαύρων» και «βάζελων». Κάποια από τα σήματα είναι πιθανό να βρουν αποδέκτες, κάποιοι από τους αποδέκτες είναι πιθανό να πείσουν τον εαυτό τους να κάνει κάτι περισσότερο από το να παραμείνει αραχτός «φόλουερ» ή... «λάικερ», και κάτι να γίνει. Αυτό το «κάτι» όμως ενδέχεται να είναι τόσο υλικό όσο τα παραδοσιακά φαντάσματα. Βλέπεις ας πούμε στα σχετικά σάιτ να πέφτει χίλιες φορές, από χίλιους αποστολείς, το κατεπείγον μήνυμα «Ολοι κάτω τώρα!» (στο Σύνταγμα λ.χ.) και παρά τον τόσο ενθουσιασμό, να μη μαζεύονται στην πλατεία πάνω από εκατό. Και εν πάση περιπτώσει, παρά τα θρυλούμενα, ούτε οι επαναστάσεις στις αραβικές χώρες οφείλονται αποκλειστικά στο Διαδίκτυο ούτε τα κινήματα αγανακτισμένων στις ευρωπαϊκές πόλεις.
Αν ο έσωθεν βαλλόμενος κ. Καμμένος και ο σεμνοπρεπώς αυτοπροβαλλόμενος κ. Λοβέρδος πιστεύουν πως όλοι στην Ελλάδα ξημεροβραδιάζονται μπροστά στο κομπιούτερ τους περιμένοντας να «ζυμωθούν» από την αυθεντία τους και να ασπαστούν το σωτηριολογικό τους άγγελμα, λαθεύουν. Αλλά αυτό δεν είναι κακό.

Ανοιχτή επιστολή στον Πρετεντερη...

της Τζινας Πολιτη απο την Αυγη...

Αγαπητέ κ. Πρετεντέρη,
Στο Βήμα της Κυριακής της 11ης Νοεμβρίου, στο άρθρο σας «Άθλιο Θέαμα», γράφετε τα ακόλουθα:
«Και όσοι διαμαρτύρονται καλοπροαίρετα για την εξίσωση της άκρας Αριστεράς με την άκρα Δεξιά δεν έχουν παρά να αναρωτηθούν: πώς συμβαίνει και ένα κόμμα της Αριστεράς έχει καταντήσει να συμπλέει σχεδόν σε όλα στη Βουλή με τον Καμμένο και τον Μιχαλολιάκo; Αυτό είναι ένα ερώτημα στο οποίο δυστυχώς δεν έχω ακούσει καμιά πειστική απάντηση».
Το ότι είσαστε ένας έμπειρος πολιτικός αναλυτής, αγαπητέ κ. Πρετεντέρη, είναι στους πάντες γνωστό. Είναι, ωστόσο, και στους πάντες γνωστή η μαεστρία σας στην αξιοποίηση του κώδικα της προπαγάνδας. Δεν έχει παρά να διαβάσει κανείς το παραπάνω παράθεμα για να την διαπιστώσει. Kαι εξηγώ γιατί:
Στην πρώτη φράση του παραθέματος παρατηρεί κανείς ότι αποφεύγετε επιμελώς να προσδιορίσετε την πολιτική ταυτότητα των «διαμαρτυρομένων», σπεύδετε δε να χαρακτηρίσετε τη διαμαρτυρία τους «καλοπροαίρετη». Και τα δύο αυτά στοιχεία μαρτυρούν αυτό που θα αποκαλούσαμε «δημοσιογραφικό τακτ». Είναι αμφίβολο, ωστόσο, αν αυτό το «τακτ» αφορά στο υποκείμενο του λόγου (τους διαμαρτυρόμενους) ή αν το ύφος «ευγενείας» έμμεσα στοχεύει στην ταύτιση του αναγνώστη με τον συγγραφέα του άρθρου, προκειμένου να συμμεριστεί τις απόψεις του: εμείς είμαστε «ευγενικοί», αποφεύγουμε τους φανατισμούς και τις ακρότητες, προσπαθούμε να κρίνουμε δίκαια.
Οι «αγαθές» αυτές προθέσεις σας ενισχύονται περαιτέρω όταν σε τόνο ειλικρινούς έκπληξης θέτετε το ερώτημα «πώς συμβαίνει και ένα κόμμα της Αριστεράς έχει καταντήσει να συμπλέει σχεδόν σε όλα στη Βουλή με τον Καμμένο και τον Μιχαλολιάκο». Εδώ, ο κάθε καλοπροαίρετος αναγνώστης αναγνωρίζει πως το κόμμα της Αριστεράς, το οποίο εξ ευγενείας δεν ονομάσατε, είναι αναμφίβολα ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ. Επίσης, με την αξιοσημείωτη «απορία» που θέτετε, βοηθάτε τον αναγνώστη σας να καταλάβει αναδρομικά το εξής παράδοξο: τον λόγο για τον οποίο ταυτίσατε τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ με την "άκρα Αριστερά", δεδομένου ότι με την ακραία κοινοβουλευτική συμπεριφορά του τόσο το ΚΚΕ όσο και οι αντιεξουσιαστές και οι αναρχικοί τοποθετούνται πλέον αυτομάτως στα δεξιά του. Τόσο απλά!
Ομολογώ, κ. Πρετεντέρη μου, ότι έως τη στιγμή που διάβασα το άρθρο σας, ήμουν κι εγώ μπερδεμένη και διαμαρτυρομένη. Ένοιωθα ως εάν κάποιος να υποστήριζε ότι η Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜ.ΑΡ. ήταν -Θεός φυλάξοι- στα δεξιά της Χρυσής Αυγής! Η παρατήρησή σας, ωστόσο, σχετικά με τη «σύμπλευση», εντός του Κοινοβουλίου, του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ με τον Καμμένο και τον Μιχαλολιάκο, μου έλυσε σχεδόν όλες τις απορίες μου και σας ευχαριστώ.
Η μόνη απορία που μου απομένει, και θα σας ήμουν ευγνώμων αν μου την λύνατε, είναι η εξής: αν πράγματι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ συμπλέει με τους καρα-δεξιούς του Καμμένου και τους ακροδεξιούς του Μιχαλολιάκου, πως μπορεί να θεωρείται κόμμα της «Αριστεράς» και μάλιστα της «άκρας» ; Διότι, όπως όλοι γνωρίζουμε, και αναμφίβολα πρώτος απ’ όλους εσείς, η Δεξιά και η άκρα Δεξιά «συμπλέουν» με τους καπιταλιστές, τους εφοπλιστές, τα μονοπώλια και το κεφάλαιο. Τόσο μεγάλη λοιπόν είναι η υποκρισία του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ ώστε να δικαιώνει απολύτως τις κατηγορίες της κ. Παπαρήγα;
Ή μήπως εσείς, κ. Πρετεντέρη μου, με κάθε σεβασμό, πέσατε σε κάποια αβλεψία και, αντί να γράψετε ότι ο Καμμένος και ο Μιχαλιολάκος συμπλέουν με τον ΣΥΡΙΖΑ, αντιστρέψατε άθελά σας τους όρους και γράψατε το αντίθετο; Προσέξτε, γιατί στραβοπατήματα τέτοιου είδους μπορεί αδίκως να εγείρουν την κατηγορία της «μαύρης» προπαγάνδας! Και για μεν τον κ. Καμμένο, το ερώτημα έτσι κι αλλιώς δεν έχει μεγάλη σημασία. Γιατί, όπως και ο ίδιος τονίζει, το μόνο σημείο «σύμπλευσης» με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η «αντιμνημονιακή» θέση. Στα υπόλοιπα θέματα, και ιδίως στα θέματα της οικονομίας, η διαφορά του με το κόμμα της Αριστεράς είναι τόση όση του διαβόλου με το λιβάνι.
Τα πράγματα δυσκολεύουν με τον κ. Μιχαλολιάκο. Έχω προσέξει ότι τόσο η έγκυρη εφημερίδα με την οποία συνεργάζεστε όσο και το διάσημο τηλεοπτικό κανάλι, συχνά αναφέρονται στο κόμμα του κ. Μιχαλολιάκου ως «ναζιστικό». Κι επειδή είναι ευρύτατα γνωστό ότι οι Ναζιστές οικειοποιήθηκαν τον λόγο των κομμουνιστών προκειμένου να προσελκύσουν στις τάξεις τους την εργατική τάξη, προσέξτε γιατί κινδυνεύετε να θεωρηθείτε είτε ως αφελής είτε ως προπαγανδιστής τους. Διότι, αυτό ακριβώς πέτυχε στο παρελθόν η γνωστότατη και τετριμμένη πλέον προπαγανδιστική ατάκα ταύτισης της λεγόμενης Άκρας Αριστεράς με την Άκρα Δεξιά: πήρε τους εργαζόμενους και τους προλετάριους από την Αριστερά και τους έριξε στην αγκαλιά της Ακροδεξιάς. Δώρο, απρόσμενο και πολύτιμο για τα συμφέροντα του κεφαλαίου και την προπολεμική, ευρωπαϊκή Δεξιά!
Και αυτή, νομίζω, κ. Πρετεντέρη μου, είναι η μοναδική απάντηση στο «κορυφαίο ερώτημα» περί «συμπλεύσεως» που θέτετε. Το οποίο, από ρητορικής απόψεως, δεν είναι καν «ερώτημα», αφού εσείς που το θέτετε πρώτος και καλύτερος ξέρετε την «πειστική», την πειστικότατη απάντηση. Απλώς δεν την λέτε. Γιατί ο προπαγανδιστικός στόχος του άρθρου σας είναι ακριβώς αυτός: η απόκρυψη και η διαστρέβλωση της αλήθειας προκειμένου να στρέψετε την κοινή γνώμη εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ! Ο οποίος, όπως φάνηκε τελευταίως, απειλεί τα συμφέροντα τα οποία εσείς υπηρετείτε.
Τζίνα Πολίτη

Δεν είναι πακετάκι ...

Λωρη Κεζα, απο ΤΟ ΒΗΜΑ,... 
 Δεν έχει ολοκληρωθεί η κατάποση των αποτελεσμάτων: το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ έχει καθίσει στον λαιμό πολιτικών, αναλυτών και ατόμων που ένιωθαν ασφαλείς από τη σταθερότητα του συστήματος. Ετσι η συζήτηση συνεχίζεται με τον βασικό διαχωρισμό, Μνημόνιο/ Αντιμνημόνιο, με τσουβάλιασμα των κομμάτων που αντιτίθενται στην πρόσφατη εφαρμοσμένη πολιτική. Χρησιμοποιείται ακόμη ο ατυχής όρος «ψήφος διαμαρτυρίας» για όλα τα κόμματα πλην των δύο που κυβέρνησαν εναλλάξ στη Μεταπολίτευση. Με αυτό το σκεπτικό ο κ. Αλέξης Τσίπρας και ο κ. Πάνος Καμμένος αποτελούν ένα αντιπολιτευτικό ντουετάκι. Η πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς έτσι.

Ειδοποιός διαφορά είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πίσω του πολυετή πολιτική ιστορία και εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Οι Ανεξάρτητοι Ελληνες είναι προσώρας ένα ευκαιριακό, εκλογικό σχήμα. Ο χρόνος θα δείξει κατά πόσο οι εκλεγμένοι του είναι αποφασισμένοι να παραμείνουν στην καινούργια παράταξη ή θα αναζητήσουν ευκαιρία επιστροφής. Πιθανώς να νοσταλγήσουν το «μαντρί» εάν κι εφόσον το μαντρί εξακολουθήσει να έχει βοσκό και να λειτουργεί. Σε κάθε περίπτωση θα διατηρήσουν ένα όραμα δεξιάς – πατριωτικής, λαϊκής, ακραίας ή άλλης που δεν θα ταιριάξει ποτέ με τις αριστερές συνιστώσεις.

Ο κ. Αλέξης Τσίπρας μίλησε έγκαιρα για το επαχθές χρέος και έθεσε τα ερωτήματα για μια νέα διαπραγμάτευση. Σε αντίθεση με τα «ναι, ναι, ναι» του κ. Γ. Παπανδρέου, σε αντίθεση με την ύποπτη μοιρολατρία του κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πρότεινε τον έλεγχο των χρωστούμενων. Τούτο είναι κάτι που προσπεράστηκε με ελαφρότητα: ενώ δηλαδή η τρόικα υπήρξε υπερβολικά σαφής με τα μέτρα λιτότητας, υποδεικνύοντας μέχρι και το τελευταίο σεντ περικοπής, σε ό,τι αφορά το χρέος, το παρουσίασε με τη θεολογική αρχή του «πίστευε και μη ερεύνα». Ο ΣΥΡΙΖΑ πρότεινε την έρευνα. Αυτό είναι το νόημα της ζητούμενης νέας διαπραγμάτευσης.

Η πρόταση διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ περιέχει τη στήριξη του μικρού επιχειρηματία, την έμφαση στην αγροτική παραγωγή, την καταπολέμηση της ακρίβειας. Είναι ένα κόμμα αριστερό και ταυτόχρονα ευρωπαϊκό. Υπάρχει τεράστια απόσταση από τους Ανεξάρτητους Ελληνες οπότε εκείνοι που καλούν τα 2 κόμματα προ των ευθυνών τους ωσάν να απευθύνονται σε κοινό μέτωπο αντιμετωπίζουν το εκλογικό αποτέλεσμα κάπως ποδοσφαιρικά.

Μαγνητόφωνα και γλάροι...

kathimerini.gr...

Tου Παντελη Μπουκαλα

Την είχαν καλέσει κι αυτή σε κάποια προεκλογική τηλεσυζήτηση. Με την πρώτη ματιά φαινόταν πως είναι πρωτάκι. Και το κόμμα της πρωτάκι είναι. Εχει - δεν έχει σαραντίσει, κι όμως στα γκάλοπ ερωτοτροπεί με το 10%, γεγονός που πιστοποιεί ότι στην πολιτική και στο ποδόσφαιρο οι εκπλήξεις δεν τελειώνουν ποτέ. Ρωτάει λοιπόν ο συντονιστής της βραδιάς ποιο είναι το πρόγραμμα του κόμματός της και πώς ακριβώς εννοεί την απαλλαγή από το Μνημόνιο. Η εκπρόσωπος των «Ανεξάρτητων Ελλήνων» κομπιάζει: «Ε... όπως είπε και ο πρόεδρός μας, ο Πάνος Καμμένος... ε... το Μνημόνιο καταστρέφει, ε...» «Ναι, αλλά ποιο ακριβώς είναι το πρόγραμμα του κόμματός σας;» επιμένει καλότροπα ο δημοσιογράφος. Και πέφτει αποσβολωτική η απάντηση: «Δεν μπορώ να σας απαντήσω. Το πρόγραμμά μας υπάρχει στο σάιτ του κόμματός μας, βρείτε το εκεί, www» κ.λπ κ.λπ. Περιττεύει να πω ότι την τηλεοπτικώς ατυχήσασα νεαρά την περιέλαβαν χιουμοριστικές και μη εκπομπές του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης. Αλλά κάνουμε λάθος όταν ειρωνευόμαστε έναν άνθρωπο που ντροπιάζεται μπροστά στα μάτια μας. Είναι λάθος, αν όχι αγριότητα, να σπάμε πλάκα με κάποιον που καταρρέει σε κοινή θέα, σαν μαθητάκι που το πιάνει αδιάβαστο ο δάσκαλος. Και το ξαναλέω, δεν έφταιγε ο συντονιστής, δεν στάθηκε αγροίκος μαζί της, ούτε κάποιος από τους τηλεσυνομιλητές. Φταίει ο αρχηγός της, που την έστειλε στο γυάλινο σφαγείο ανεκπαίδευτη (μα τι να πρωτοπρολάβει κι αυτός και πώς να μη ζαλιστεί όταν βλέπει ότι ξαφνικά τον καλεί η Ιστορία) ή οι πιθανές δικές της τηλεοπτικοπολιτικές φιλοδοξίες. Ο κύριος λόγος που η εκπρόσωπος των «Ανεξάρτητων» δεν ήξερε το πρόγραμα του κόμματός της, δηλαδή το πρόγραμμα του κ. Καμμένου, είναι απλός: Δεν το ήξερε επειδή δεν υπάρχει. Ενα βιαστικό τουρλού συνθημάτων με κορφολόγημα δεξιά και αριστερά, συν μπόλικη συνωμοσιολογία και κατοχολογία, δεν αποτελούν πρόγραμμα που να μπορούν να το αποστηθίσουν τα στελέχη που θα βγουν στην τηλεόραση. Το πρόγραμμα είναι ο Καμμένος, τελεία και παύλα. Και δεν αποστηθίζεται. Ούτε επαναλαμβάνεται. Κατά κάποιο τρόπο όμως το όλο επεισόδιο μπορεί να θεωρηθεί παρηγορητικό. Το «δεν γνωρίζω, δεν απαντώ» της πολιτευόμενης ήταν όαση ειλικρίνειας. Δεν είναι συνηθισμένο να βλέπουμε κομματικά στελέχη να κομπιάζουν. Δεν είναι συνηθισμένο να τα ακούμε να μιλάνε με τη δική τους φωνή (έστω κι αν αστοχούν, έστω κι αν δεν ξέρουν τη «σωστή» απάντηση) και όχι σαν μαγνητόφωνα που παίζουν και ξαναπαίζουν την κασέτα με τις σοφίες του αρχηγού: «Ο πρόεδρός μας είπε... Ο προέδρός μας έδειξε...» Ενας κομματάνθρωπος που διστάζει, που δεν εμφανίζεται απολύτως βέβαιος ότι η αλήθεια είναι μία και μόνη και φυσικά δική του, είναι είδος τόσο σπάνιο όσο κι ο γλάρος (το σύμβολο του κ. Καμμένου) στο ημιορεινό Δίστομο, μεταξύ Παρνασσού και Ελικώνα, όπου βαφτίστηκε στην κολυμβήθρα του λαϊκισμού το νεογέννητο κόμμα.

Ο Σαμαράς πληρώνει τη στροφή...

γιωργος δελαστικ,  ethnos.gr

Ούτε στους χειρότερους πολιτικούς εφιάλτες του δεν θα μπορούσε να φανταστεί ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς ότι η κωλοτούμπα του υπέρ του νέου Μνημονίου θα είχε τόσο βαρύ πολιτικό αντίτιμο όσο έδειξε δημοσκόπηση της VPRC για το περιοδικό «Επίκαιρα», τα ευρήματα της οποίας συνιστούν πραγματικό σοκ: το αντιμνημονιακό κόμμα του Πάνου Καμμένου που κινείται στον χώρο της ΝΔ όχι μόνο μπαίνει στη Βουλή και μάλιστα με τα τσαρούχια, αλλά επιπλέον παίρνει... 11%!!!
Οσο για τη ΝΔ που βρίσκεται σε διαρκή πτωτική τάση από τότε που μπήκε στην κυβέρνηση Παπαδήμου και ακόμη περισσότερο από τότε που ο Αντ. Σαμαράς διέγραψε τον περασμένο μήνα τους αντιμνημονιακούς βουλευτές της και ένθερμους μέχρι τότε υποστηρικτές του, στη δημοσκόπηση της VPRC εμφάνισε το αναιμικό και επικίνδυνα ανεπαρκές ποσοστό του 22,5%.
Οι δημοσκοπήσεις δεν αποτυπώνουν ποτέ τίποτα περισσότερο από τις διαθέσεις της κοινής γνώμης τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Αν υποθέσουμε όμως ότι βρισκόμαστε μόλις έναν - ενάμιση μήνα πριν τις εκλογές και το νεοϊδρυθέν κόμμα Καμμένου εμφανίζει εκρηκτική άνοδο ενώ η ΝΔ συνεχίζει να διολισθαίνει προς τα κάτω, αυτές οι τάσεις δεν προοιωνίζονται τίποτα καλό για τον Αντώνη Σαμαρά και το κόμμα του που φιλοδοξούν να κυβερνήσουν την Ελλάδα. Με τέτοια ποσοστά δεν πάει πουθενά. Υπενθυμίζουμε ότι για την κατάκτηση της αυτοδυναμίας από τη ΝΔ απαιτείται ποσοστό που κυμαίνεται από το 36,4% των ψήφων το ελάχιστο έως 38,4% το μέγιστο, αν εκτιμήσουμε ότι το άθροισμα των ψήφων όσων κομμάτων μείνουν εκτός Βουλής θα ανέλθει στο πρωτοφανές ποσοστό του 10% ή στο σύνηθες 5% αντιστοίχως. Επομένως, με ποσοστά της τάξης του 25% η ΝΔ ούτε στα πιο τρελά της όνειρα δεν μπορεί να ελπίζει σε αυτοδυναμία. Ο Αντ. Σαμαράς εμφανώς υποτίμησε τραγικά το πολιτικό κόστος της μετατροπής του από «σημαιοφόρο του αντιμνημονιακού αγώνα» σε «Ηρακληδέα» του Μνημονίου. Δεν κατάλαβε ότι τα μέλη, οι οπαδοί και οι ψηφοφόροι της ΝΔ είχαν πιστέψει πολύ βαθύτερα στην αντιμνημονιακή του γραμμή από όσο είχε πιστέψει, όπως αποδείχθηκε, ο ίδιος!
Τασσόμενος υπέρ του νέου Μνημονίου, ο πρόεδρος της ΝΔ είναι γεγονός ότι κατέστη «πρωθυπουργήσιμος» στα μάτια των Γερμανών, της ΕΕ και του οικονομικού κατεστημένου. Μόνο που τα συγχαρητήρια και τα εγκώμια όλων αυτών δεν μεταφράζονται -τουλάχιστον αυτομάτως- σε ψήφους του ελληνικού λαού.
Μην έχοντας πια καμιά απολύτως ελπίδα αυτοδυναμίας, ο Αντώνης Σαμαράς δεν μπορεί να γίνει πρωθυπουργός παρά μόνο με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ και αποδεχόμενος φυσικά την πολιτική ομηρεία του από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο θα εργάζεται αποκλειστικά και μόνο προκειμένου να τον φθείρει και να τον ανατρέψει όσο το δυνατόν πιο σύντομα, όπως είναι το απολύτως φυσιολογικό. Ακόμη και έτσι όμως για να του επιτρέψει το ΠΑΣΟΚ να καθίσει επιτέλους στον πρωθυπουργικό θώκο, θα πρέπει ο Αντ. Σαμαράς πρώτον να έχει κάποιο αξιόλογο εκλογικό ποσοστό της τάξης του 30% και δεύτερον να προηγείται πολύ η ΝΔ του ΠΑΣΟΚ στο εκλογικό αποτέλεσμα. Υποθετικά μιλώντας, αν η ΝΔ έχει 25% και το ΠΑΣΟΚ 20% δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση στο εκατομμύριο να κάνει το ΠΑΣΟΚ τον Σαμαρά πρωθυπουργό! Αν όμως το αποτέλεσμα είναι π.χ. 32% ΝΔ και 16% ΠΑΣΟΚ ή έστω 30% ΝΔ και 20% ΠΑΣΟΚ, τότε είναι πολύ δύσκολο να αποτρέψει το ΠΑΣΟΚ την πρωθυπουργοποίηση του προέδρου της ΝΔ.
Το πολιτικό ζήτημα όμως είναι άλλο. Η θεαματικότατη απήχηση των Ανεξάρτητων Ελλήνων του Πάνου Καμμένου αποδεικνύει στον Αντώνη Σαμαρά πέραν πάσης αμφισβητήσεως ότι τεράστιο ποσοστό των ψηφοφόρων της ΝΔ εξακολουθεί να είναι κατά του Μνημονίου και απαιτεί αντιμνημονιακή γραμμή.
Ο ηγέτης της Δεξιάς επομένως τίθεται ενώπιον ενός αμείλικτου διλήμματος: Θα τολμήσει να επιχειρήσει επαναπροσέγγιση με τις αντιμνημονιακές διαθέσεις των ψηφοφόρων της παράταξής του, πράγμα που συνεπάγεται διόρθωση της γραμμής του και διάλογο με τον Π. Καμμένο με στόχο την επασυγκόλληση των κομματιών της συντηρητικής παράταξης σε αντιμνημονιακή βάση ή θα επιμείνει πάση θυσία στη μνημονιακή γραμμή, θυσιάζοντας εν ανάγκη στον βωμό του Μνημονίου τις πρωθυπουργικές του φιλοδοξίες;
Μέχρι τώρα, όλα δείχνουν ότι επιλέγει το δεύτερο, τη θυσία του υπέρ του Μνημονίου.
ΔΙΑΡΚΗΣ ΠΤΩΣΗ
ΛΑΟΣ: Χαροπαλεύει στο όριο του 3%
ΑΓΩΝΑ κοινοβουλευτικής επιβίωσης φαίνεται ότι θα υποχρεωθεί να δώσει το κόμμα του ΛΑΟΣ. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν την επιρροή του να βρίσκεται σε διαρκή πτωτική τάση. Το χειρότερο για το κόμμα του Γιώργου Καρατζαφέρη είναι ότι ήδη έφτασε στο όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης (η δημοσκόπηση της VPRC του δίνει ακριβώς 3%) χωρίς σημάδια ανακοπής της πορείας του προς τα κάτω. Αν αυτό συνδυαστεί αφενός με τη δημοσκοπικά διαγραφόμενη ως βέβαιη είσοδο της «Χρυσής Αυγής» στη Βουλή και αφετέρου με τη φυγή προβεβλημένων στελεχών του προς τη ΝΔ, το ερώτημα που αντικειμενικά θα τεθεί είναι αν το κόμμα του ΛΑΟΣ έχει όντως λόγους πολιτικής ύπαρξης ή αν ξεπεράστηκε από τις εξελίξεις.

Αυτό το «κάτι» του κ. Καμμένου ...

Λωρη Κεζα απο ΤΟ ΒΗΜΑ ...
Δεν είναι να απορεί κανείς με την απήχηση του κ. Πάνου Καμμένου. Χωρίς καν να έχει κοινοποιήσει μια ιδεολογική πλατφόρμα, έναν μπούσουλα για τους ψηφοφόρους του, κατάφερε να παραγκωνίσει τα λιμά της Δεξιάς, διεκδικώντας ένα στρουμπουλό 8%. Δεν είναι να απορεί κανείς επειδή ο κ. Καμμένος εκφράζει ένα πολύ συγκεκριμένο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, το οποίο ανακουφίζεται με τις απόψεις ενός ομοίου στη δημόσια ζωή. Ένα παράδειγμα. Κάθε φορά που η Αθήνα καιγόταν και οι βαθυστόχαστοι παρατηρητές της πόλης προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν και να κατανοήσουν το φαινόμενο της βίας, ο νεαρός βουλευτής συντασσόταν με το μέρος όσων έλεγαν «θα πιάσω μια βρεγμένη σανίδα και θα σου πω εγώ τι πά’ να πει αναρχικός». Δεν είναι τυχαίο ότι πήγε στο Δικαστήριο για να υπερασπιστεί το αστυνομικό που (όπως είπαν οι γιατροί) συνέθλιψε τα αχαμνά ενός από τους 521 νεαρούς που συνελήφθησαν στο Πολυτεχνείο, στην επέτειο του 1995. Ο κ. Καμμένος υποστήριξε ότι το ξύλο έπεσε από ιερή αγανάκτηση. Νισάφι πια με τα παλιόπαιδα.
Ο κ. Πάνος Καμμένος λειτουργεί παρηγορητικά και για ένα άλλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, το οποίο αναγνωρίζει παντού μια συνομωσία. Ο ιδρυτής της παράταξης «Ανεξάρτητοι Έλληνες» είναι ο μόνος πολιτικός που με επίσημο τρόπο αναφέρει ιστορίες που σέρνονται ως φήμες. Με ένα πολύ περιεκτικό f/b status κατηγόρησε τον αδελφό του κ. Γ. Παπανδρέου ότι εργάζεται σε εταιρεία που «καθοδηγούσε τους πελάτες της σε ποντάρισμα για χρεωκοπία της χώρας». Παλαιότερα είχε γράψει ένα βιβλίο σύμφωνα με το οποίο στην οργάνωση «17 Νοέμβρη» συμμετείχαν μέλη του ΠαΣοΚ. Για τους θαυμαστές του έχει μικρότερη σημασία η ανακρίβεια και μεγαλύτερη το επιδεικνυόμενο θάρρος. Σε έναν τόπο όπου οι πολιτικοί επιδίδονται στη συγκάλυψη ανομιών φίλων τε και εχθρών, ο κ. Καμμένος καλλιεργεί το προφίλ του πολίτη που δεν έχει κανένα όριο, που δεν έχει να χάσει τίποτε, που ορθώνει το ανάστημά του, ξεμπροστιάζει, αποκαλύπτει και γενικώς φέρεται ως άντρας με παντελόνια.
Ο κ. Καμμένος κατήγγειλε από το μικρόφωνο της Βουλής τους επενδυτές της χρεωκοπίας. Η κυρία Μιράντα Ξαφά, σύμβουλος επενδύσεων στην IJ Partners , είπε ότι πρόκειται για ανοησίες, διατυπωμένες από έναν ηλίθιο. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της ίδιας εταιρείας κ. Θεόδωρος Μαργέλλος διέψευσε και χαρακτήρισε τον κ. Πάνο Καμμένο «κοινό συκοφάντη». Μικρή σημασία έχει για τους υποστηρικτές της νέας παράταξης ποιος έχει δίκιο. Σημασία έχει ότι κάποιος «βγαίνει και τα λέει», ότι ένας βουλευτής ομιλεί τσουβαλάτα. Κι επειδή σέβεται τα παντελόνια του, δεν διστάζει να κάνει προσβλητικά αστειάκια για τον ερωτικό προσανατολισμό ξένων πολιτικών. Ως τυπικός έλλην, δεν μπορεί να ανεχτεί να κάνουν κουμάντο οι «τοιούτοι» και μάλιστα οι δεδηλωμένοι (ακούς εκεί, να παντρεύονται παλικάρια μεταξύ τους…). Ακόμη κι εκεί όμως ο κ. Καμμένος εκφράζει ένα πολύ συγκεκριμένο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, που είναι ομοφοβικό και θεοσεβούμενο. Δεν είναι τυχαίο ότι ανακοινώνοντας το νέο κόμμα, μέσω twitter, ζήτησε τη βοήθεια της Παναγίας.
Ο κ. Πάνος Καμμένος δήλωσε με αφορμή την ίδρυση του νέου κόμματος ότι δεν έχει κανένα πρόβλημα να συνεργαστεί με αριστερούς, με κεντρώους, με δεξιούς. Πρόκειται για εκλογικό φαινόμενο που πριν καλά καλά εκδηλωθεί, κρίθηκε από αναλυτές: «θα ξεφουσκώσει». Καθώς όμως διανύουμε μια περίοδο εντελώς διαφορετική από όσες είχε ζήσει η χώρα δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε από το αντίθετο, αν οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες» πάρουν τα πάνω τους και αυξήσουν το ποσοστό τους. Ο κ. Πάνος Καμμένος δεν προλαβαίνει να φθαρεί ως την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, προλαβαίνει όμως να προωθήσει θέσεις και απόψεις που ακούγονται αποτρόπαιες ή επιπόλαιες, όμως είναι αποδεκτές από τον «μέσο έλληνα».