Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2013

Πόθεν το αίσχος?

my pillow book...
Μέρες τώρα βοούν τα κοινωνικά δίκτυα σε συγχορδία με τα μέσα μαζικής εξαπάτησης, σχετικά με το «πόθεν έσχες» κάποιων ευκατάστατων βουλευτών της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Έχουν πάρει φωτιά τα πληκτρολόγια προς επίρρωση της πρότασης ότι  προτιμούμε να ασχολούμαστε με τα ελάσσονα και όχι με τα μείζονα... Χύνονται τόνοι μελάνης και σάλιου υπέρ του ενός ή κατά του άλλου. Χύνονται μαζί και αρκετά δάκρυα λύπης, ειλικρινά πολλές φορές δάκρυα, για την τιμή της «αριστεράς» που διακυβεύεται.

Αν είναι καλό ή κακό, ηθικό ή ανήθικο, να επενδύουν τον νόμιμα αποκτημένο και φορολογημένο πλούτο τους αυτοί οι βουλευτές σε εταιρείες των οποίων ο σκοπός, οι στρατηγικές ή οι δραστηριότητες αποβαίνουν εις βάρος των λαών -μαζί και του ελληνικού λαού- ασφαλώς είναι ένα στοιχείο που οφείλουν να το κρίνουν οι ψηφοφόροι τους, όταν φτάσει η ώρα των εκλογών και η στιγμή της σταυροδοσίας.

Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2013

Γκλουπ!

techie chan...
 Υπάρχουν μερικές θέσεις που είναι υπερασπίσιμες κάτω από ένα συγκεκριμένο πρίσμα. Υπάρχουν κι άλλες που είναι τόσο αδύνατο να τις υπερασπιστείς, όπου κάθε προσπάθειά σου να το κάνεις, ανοίγει τον δικό σου λάκκο. Οι συριζαίοι βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε μια κατάσταση σαν τη δεύτερη.
Όταν ο μάγος της επικοινωνίας ζακ σεγκελά κλήθηκε να υπερασπιστεί την περιέ* διότι βρέθηκαν κάτι πολύ επικίνδυνα χημικά στο γάργαρο νερό της, ήξερε ότι είχε να κάνει με τη δεύτερη περίπτωση. Και δεν προσπάθησε ποτέ να ανασκευάσει. Έβαλε απλά ένα νερό περιέ να κλαίει. Και ζήτησε την ειλικρινή συγνώμη των καταναλωτών. Το ίδιο έκανε και η BP όταν κατέστρεψε τον μισό κόλπο του μεξικού. Δυστυχώς οι συριζαίοι επικοινωνιολόγοι την πάτησαν προσπαθώντας να υπερασπιστούν κάτι που ήταν αδύνατο να τύχει υπεράσπισης. Και σκάβουν τον λάκκο τους ακόμα πιο βαθιά.

*ναι την έχετε ξανακούσει την ιστορία συγνώμη, απλά είναι κομβική στην ιστορία της εταιρικής και πολιτικής επικοινωνίας, κάτι σαν το κι όμως γυρίζει.

Οι δικηγόροι εδώ θα διαφωνήσουν και θα πουν πως όλες οι θέσεις είναι υπερασπίσιμες υπό κάποιο πρίσμα. Ναι αυτό ισχύει στις δικαστικές αίθουσες όπου ο κατηγορούμενος θα πει ο,τιδήποτε για να γλυτώσει και κανείς δεν πρόκειται να τον ψέξει. Όμως ο κατηγορούμενος βασίζεται ότι οι βλακίες που θα πει στη δικαστική αίθουσα θα μείνουν θαμμένες για πάντα στα πρακτικά, τη στιγμή που ένα κόμμα απευθύνεται στην ελληνική κοινωνία και άρα το κόλπο αυτό δεν λειτουργεί.

Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2013

Το πόθεν αίσχος των "κομμουνιστών" νεοφιλελεύθερων...

τρύπιο ευρώ...
Ισως οι νεοφιλελεύθεροι σε αυτήν τη χώρα να είναι περισσότερο κομμουνιστές από όσο θα ήθελαν και οι ίδιοι να πιστεύουν για τον εαυτό τους! Γι' αυτό κι από χθες λυσσομανούν γιατί ένας βουλευτής τού ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε 1.000.000 ευρώ τραπεζικές καταθέσεις. Φαντάζομαι πως θα ήθελαν αυτό το ποσό να έχει διανεμηθεί στους φτωχότερους των συμπολιτών μας ώστε να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής τους. Φαντάζομαι, επίσης, πως το ίδιο επιθυμούν και για τα πολλά περισσότερα εκατομμύρια της ελίτ αυτής της χώρας, που βρίσκονται είτε στην Ελλάδα είτε στην Ελβετία είτε σε οποιοδήποτε άλλο φορολογικό παράδεισο, ώστε να υπάρξει επιτέλους κοινωνική δικαιοσύνη. Δεν τολμώ, όμως, να φανταστώ πως τα δικαιικά τους κριτήρια είναι τόσο επιλεκτικά ώστε να απαιτούν κοινωνική δικαιοσύνη μόνο όταν είναι να λοιδορήσουν ένα βουλευτή τής Αριστεράς αλλά τη λησμονούν εντελώς όταν είναι να δικαιολογήσουν τα υπερκέρδη μιας φαύλης ελίτ, η οποία χρηματοδοτεί την προπαγάνδα τους. Αν είναι ανήθικο, επομένως, ο Δ. Τσουκάλας να έχει 1.000.000 ευρώ στην τράπεζα όταν συμπολίτες μας πεθαίνουν από την πείνα, εκτιμώ πως είναι χίλιες φορές πιο ανήθικο να χρησιμοποιείς δυο μέτρα και δυο σταθμά όταν την ίδια ώρα δε λες κουβέντα, στην καλύτερη των περιπτώσεων, ή υμνολογείς τραπεζίτες ή επιχειρηματίες με πολλαπλάσια περιουσία την οποία θέλουν να διατηρήσουν υποβάλλοντας το λαουτζίκο σε άγρια λιτότητα...

Τρίτη 17 Δεκεμβρίου 2013

Σύγκρουση συμφερόντων...

toufekiastoskotadi...
Σύγκρουση συμφερόντων.
Στην δημοσιότητα τα «πόθεν έσχες» βουλευτών και πολιτικών αρχηγών.
Το μόνο που “έπαιξε” στα κανάλια ήταν η δήλωση του κ. Τσουκαλά, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν ξέρω, δεν με ενδιαφέρει αν αυτό το €1.000.000 που δήλωσε ο εν λόγω βουλευτής είναι νόμιμο ή ηθικό, άλλωστε δεν είμαι ούτε δικαστής αλλά και ούτε παπάς. Δεν είμαι εγώ που θα κρίνω την περιουσία του οποιουδήποτε, τουλάχιστον με όπλο την άγνοιά μου.
Είδα και άλλα νούμερα, σε μερικές περιπτώσεις μεγάλα ποσά, μεγάλες περιουσίες που τα κανάλια άφησαν ασχολίαστα, λόγω φυσικά «έλλειψης τηλεοπτικού χρόνου.»
Σε αυτό όμως που θα ήθελα επιμείνω είναι σε μια μου απορία.
Αν, εγώ ή εσύ είχαμε καταθέσεις εκατομμυρίων, κάποιες εκατοντάδες ακίνητα, βουλευτικό έδρανο, σωφέρ, αστυνομικό, αν εσύ ή εγώ είχαμε όλα αυτά ή κάποια από αυτά και είχαμε, αναφέρομαι μόνο στους πολύ τίμιους, αγωνιστεί πολύ σκληρά για να τα αποχτήσουμε, θα θέλαμε με τίποτε να αλλάξει η παρούσα κατάσταση;
Αν εγώ ο Ευάγγελος π.χ, με καταθέσεις σε μετρητά  €1.633.054 και 27 ακίνητα (λέτε να είναι ημιυπόγειες γκαρσονιέρες;), ποιόν λόγο έχω να μην πιστεύω ότι η χώρα βρίσκεται στον σωστό δρόμο, και μάλιστα καλύτερα και από την Σουηδία;
Όταν μάλιστα, σύμφωνα με το περσυνό πόθεν έσχες ξόδεψα, χωρίς να κάνω κάποια αγορά, μέσα σε έναν χρόνο πάνω από  €500.000 χρειάζομαι πολύ φαντασία να καταλάβω πως είναι κάποιος π.χ. να ζει χωρίς ρεύμα.
Ευλογία το μνημόνιο για όσους είναι στην Εξουσία, όσους ζουν στην σκιά της, αλλά και για όσους περιμένουν να γίνουν χαλίφηδες στην θέση του χαλίφη.
Συμπονούν τον λαό, δηλώνουν αντιμνημονικοί αλλά κάπου εκεί υπάρχει αυτό που οι νομικοί ονομάζουν  σύγκρουση συμφερόντων (Conflict of interests).
Τα δικά μας είναι σε πλήρη αντίθεση με τα δικά τους.
Και σε αυτήν την περίπτωση ξέρουμε ποιού τα παιδιά θα φύγουν μετανάστες ή θα πεθάνουν από αναθυμιάσεις μαγκαλιού.

Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011

Το πόθεν έσχες και η κυρία Φανή...

Η Αυγή online...
Θανάσης Καρτερός
Με το φάντασμα της κατηγορίας για λαϊκισμό να πλανάται πάνω από το κεφάλι σου, δεν μπορείς εντούτοις και να μη σκεφτείς βλέποντας τα πόθεν έσχες πολλών, πάρα πολλών βουλευτών: Δηλαδή αυτοί τώρα είναι σε θέση να καταλάβουν τι σημαίνουν τα δέκα ευρώ για τον συνταξιούχο, ή τα πενήντα για τον εργαζόμενο; Έχουν κάποια σχέση τα επισήμως δηλωθέντα εισοδήματά τους του 2009 με τα πέντε, έξι, εφτά, ή οχτώ κατοστάρικα που καταφέρνουν να αποσπάσουν ως εισόδημα εκατομμύρια συμπολιτών και ψηφοφόρων τους; Τα οποία μάλιστα τα τρώει, ακόμα κι αυτά, ο δράκος του αφορολόγητου που συγκεκριμένοι βουλευτές σήκωσαν το χεράκι τους για να κατέβει στα 5.000 ευρώ;
Θα πείτε ότι δεν είναι και όλοι πλούσιοι - και θα έχετε δίκιο. Αλλά πρώτον, για να είμαστε καθαροί, ακόμα και οι φτωχοί απ’ αυτούς είναι πλούσιοι, για να μην πούμε πάμπλουτοι μπροστά στα εκατομμύρια φτωχούς, για να μην πούμε πάμπτωχους, που προσπαθούν να επιζήσουν στον βυθό της κοινωνίας και στη θύελλα της κρίσης. Δεύτερον, λίγοι είναι οι πλούσιοι, οι κανονικοί πλούσιοι δηλαδή, με σκαφάρες, αυτοκινητάρες, ακίνητα και κόντρα ακίνητα, καταθέσεις που ένας κανονικός άνθρωπος ούτε στον ύπνο του δεν τις βλέπει, ομόλογα, μετοχές, μερίσματα, διαμερίσματα; Ακόμα και η τύχη είναι με το μέρος ορισμένων - ένας του ΛΑΟΣ δηλώνει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από τυχερό παιχνίδι!
Και λοιπόν; Έχουμε μια Βουλή με πολλούς πλούσιους, πολλούς βολεμένους, πολλούς παντρεμένους με πλούσιες συζύγους, πολλούς ιδιοκτήτες. Τι σημαίνει αυτό; Ότι όποιος είναι πλούσιος δεν έχει θέση στη Βουλή, ή ότι όποιος έχει ένα εκατομμύριο (Θεέ μου!) στην τράπεζα είναι κλέφτης; Τίποτε από αυτά ασφαλώς. Μόνο κάτι απλό που ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει: Μας εκπροσωπούν κατά πλειοψηφία άνθρωποι που ανήκουν στους προνομιούχους, στα κοινωνικά στρώματα που επί δεκαετίες τη βολεύουν μια χαρά - και τη βολεύουν μια χαρά και σήμερα, σε σχέση με τους άλλους, τους πολλούς.
Είναι αυτό εντελώς άσχετο με την ευκολία με την οποία κόβουν και ξανακόβουν τη σύνταξη της κυρίας Φανής, ας πούμε, ενώ οι φοροφυγάδες συνεχίζουν το πάρτι; Κι αν εμείς είμαστε βέβαιοι ότι είναι άσχετο, ποιος θα μπορέσει να πείσει την κυρία Φανή που κάτι παθαίνει και μόνο βλέποντας βουλευτικές αποζημιώσεις ενενήντα και εκατό χιλιάδων ευρώ;;;;

Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011

Ο βουλευτής που αγόρασε το Hollywood ...

Protagon ...

Οι λογαριασμοί του πρώην δημάρχου Θεσσαλονίκης, του κ. Βασίλη Παπαγεωργόπουλου, είναι χορτάτοι με ένα εκατομμύριο ευρώ που δεν δικαιολογείται από τα εισοδήματα του ιδίου και της συζύγου του. «Είναι οι κόποι μίας ζωής» λέει. Αυτό επαναλαμβάνουν και άλλοι στενοί συνεργάτες του με χαρούμενους λογαριασμούς. Όλοι τους καλούνται να εξηγήσουν πώς άνοιξε μία τρύπα στα οικονομικά του Δήμου με διάμετρο αρκετών εκατομμυρίων. Διότι για να ανοίξει τέτοια τρύπα χρειάζεται κόπος. Ίσως όχι μίας ζωής, αλλά μίας θητείας, μπορεί και δεύτερης. Όμως αυτά θα τα διερευνήσει η Δικαιοσύνη. Άλλωστε η αναντιστοιχία μεταξύ εισοδημάτων και καταθέσεων προέκυψε έπειτα από έρευνα.
Σήμερα δίδονται στη δημοσιότητα οι δηλώσεις «πόθεν έσχες» των πολιτικών μας. Θα αναρτηθούν στο διαδίκτυο από τις υπηρεσίες της Βουλής. Κανένας τους δεν πρόκειται να μοιραστεί το ίδιο πρόβλημα με τον Β. Παπαγεωργόπουλο. Οι βουλευτές θα επιδείξουν τα περιουσιακά τους στοιχεία, αλλά ουσιαστικά δεν απαιτείται η αντιστοίχιση τους με εισοδήματα παρελθόντων ετών. Υπάρχουν πολιτικοί που μπορούν να παίξουν Μονόπολη με πραγματικά ακίνητα. Με κατάλογο ιδιοκτησίας που παραπέμπει σε site κτηματομεσίτη. Χωράφια σπαρμένα με χρήμα και τσιμέντα ολάνθιστα από γενναίες αποδόσεις. Κάποιοι βουλευτές είναι πλούσιοι άνθρωποι. Οι περιουσίες τους θα ξεφουσκώσουν πέντε γενιές μετά. Οι δηλώσεις «πόθεν έσχες» σου επιτρέπουν να τους ζηλέψεις, όχι όμως και να τους ελέγξεις. Αυτό δεν είναι δίκαιο, πρωτίστως για τους ίδιους.
 
Για ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας οι μεγάλες περιουσίες που θα επιδειχθούν σήμερα αποτελούν προϊόντα εγκλήματος. Βλακωδώς βέβαια, αλλά άντε βγες να το πεις στα σκαλιά της Βουλής. Ουσιαστικά ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η δημοσιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων, επιτρέπει στους πονηρούς να κρυφτούν πίσω από τους έντιμους. Η πολιτική είναι ένα ακριβό παίγνιο, διόλου φιλικό προς τον μέσο πολίτη. Κατά συνέπεια θα ενσωματώσει την εγχώρια «αριστοκρατία», ανθρώπους εύπορους. Είναι λογικό να έχεις ευκατάστατους βουλευτές. Δεν είναι κακό να έχεις και πλούσιους. Το πρόβλημα αρχίζει όταν δεν μπορείς να προσδιορίσεις πώς και πότε ήρθε ο πλούτος να τους απαλλάξει από το άγχος της επιβίωσης. Για να το πω απλά, σήμερα ένας βουλευτής μπορεί να δηλώσει ότι κατέχει το Empire State Building. Αν δεν υπάρξει διαυγής έλεγχος για την κτήση των εισοδημάτων που του επέτρεψαν να το αγοράσει, του χρόνου μπορεί να εμφανίσει ως ιδιόκτητο βοσκοτόπι την πλαγιά πάνω στην οποία είναι τα γράμματα του «Hollywood».
 
Από την άλλη, θα είχε πραγματικά ενδιαφέρον αν βλέπαμε ένα διάγραμμα με την εξέλιξη των περιουσιακών στοιχείων κατά τη διάρκεια μίας πολιτικής διαδρομής. Φανταστείτε ένα site όπου θα επιλέγετε το όνομα του αγαπημένου σας πολιτικού, έχοντας από δίπλα τη γραφική απεικόνιση της σχέσης που διατηρεί η ιδιωτική περιουσία με τη δημόσια παρουσία. Θα είχε περισσότερο ενδιαφέρον, όχι απαραίτητα και περισσότερη αλήθεια. Όμως θα άξιζε να τους δούμε με κριτήρια ινστιτούτου αδυνατίσματος: πριν και μετά την είσοδο στην πολιτική. Ασφαλώς ο οργανωμένος, ο ποινικός με πολιτική ιδιότητα, δεν πιάνεται ούτε έτσι. Τα λεφτά αναπαύονται στην Ελβετία και ο δικαιούχος του λογαριασμού είναι ένα διαβατήριο Λιβερίας με κάτοχο που ζει μόνο στα χαρτιά. Σταδιακά οι θρασείς θα εκλείψουν. Οι επίορκοι δεν θα γίνουν έντιμοι. Θα γίνουν πιο προσεκτικοί.

Ροη αρθρων