Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΑΥΡΕΝΤΙΑΔΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΑΥΡΕΝΤΙΑΔΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013

Πάλλης ξεκίνημα...

Πολυφημος...
Από την περίοδο της κατάρρευσης της κυπριακής οικονομίας και του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, μέχρι την εμφάνιση της παιδικής χαράς του ναζισμού στην έπαυλη του εφοπλιστή Πάλλη, η νεώτερη ελληνική ιστορία βιώνει μία ασταμάτητη αφαίμαξη των οικοδεσποτών πάσης φύσεως πολιτικής εξουσίας.

Το πάθημα Κοσκωτά δεν έγινε ποτέ μάθημα κι έτσι από την χαζοχαρούμενη εποχή Σημίτη κληρονομήσαμε μία σειρά από φυντάνια των μέσων ενημέρωσης και της εγχώριας τραπεζοκρατικής οικονομίας που τα ίδια τους τα μέσα πρόβαλαν ως "επιτυχημένους" αλλά κι ως "καταλληλότερους".

Ο ένας μετά τον άλλο υποδέχθηκαν στις ταπεινές επαύλεις τους ολόκληρη την πολιτική ηγεσία της χώρας η οποία σκούπιζε τα υγρά της από τον οίστρο υπερηφάνειας που την αγκάλιαζε η χαρούμενη συντροφιά των εγκληματιών.

Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2012

Γιατί συμπαθώ τον Λαυρεντιάδη...

Cynical...

Ο Λαυρεντιάδης μού είναι συμπαθής. Το ίδιο συμπαθής μού ήταν και ο Κοσκωτάς. Τι ήταν; Δυο απλά παιδιά, δραστήρια, φιλόδοξα και έξυπνα, που πίστεψαν ότι στον καπιταλισμό υπάρχουν ευκαιρίες, τις οποίες αν εκμεταλλευτούν «σωστά» δεν μπορεί παρά να κερδίσουν. Δεν τους έλλειπε δα και τίποτε. Και όρεξη είχαν, και μυαλό είχαν, και δουλευταράδες ήταν. Γιατί, δηλαδή, να μην ανέβαιναν ψηλά; Οι άλλοι που τους κοίταζαν αφ υψηλού, τι είχαν παραπάνω;

Η θεωρία είναι σαφής: Γίνε ανταγωνιστικός, βρες/φτιάξε ένα προϊόν καλύτερο απ αυτά που κυκλοφορούν, ανέδειξε τα προτερήματά του και άνοιξε μια καινούργια αγορά ή φρόντισε να πάρεις ένα μερίδιο από την υπάρχουσα, για να το πουλήσεις.  Επειδή όμως η αγορά δεν είναι άδεια, για να μπει ένας καινούργιος μέσα, πρέπει αναγκαστικά να εκτοπίσει κάποιους προηγούμενους.

Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Διότι η αγορά έχει τους μπάστακές της, τους φύλακες αγγέλους της. Για να μπεις πρέπει να πληρώσεις, όπως άλλωστε συμβαίνει οπουδήποτε αλλού, από το σινεμά, μέχρι το μπουρδέλο. Οι φύλακες της αγοράς, το πολιτικό δηλαδή σύστημα, είναι εκεί για να ρυθμίζει την κυκλοφορία προς όφελος αυτών που ήδη έχουν πιάσει τα πόστα από νωρίς, -οι πέντε νταβατζήδες, που έλεγε ο Κωστάκης ο Μικρός-, και προς όφελος αυτών οι οποίοι πλειοδοτούν στη μίζα. Ο καπιταλισμός, όπως έχουμε πολλές φορές τονίσει, σιχαίνεται τον ανταγωνισμό και κάνει το παν για να τον εξαλείψει, γιαυτό άλλωστε μισθώνει και τους πολιτικούς.

Πριν από κάμποσα χρόνια, ο Γιωργάκης ο Μικρός, είχε μαζέψει κάποιους φερέλπιδες επιχειρηματίες ή αεριτζήδες, (δεν το συγκράτησα), σκοπεύοντας να φτιάξει, κατά δήλωσή του, τα καινούργια τζάκια, μιας και τα παλιά είχαν αρχίσει φαίνεται ν’ αυτονομούνται και να αυθαδιάζουν. Είχα τότε εντυπωσιαστεί από το γεγονός, πως τα τζάκια δεν τ’ ανάβει ο ανταγωνισμός και το ρίσκο, αλλά ότι αρκεί το επιδέξιο χέρι κάποιου πολιτικού για να εκτοπίσει το μακρύ χέρι της αγοράς. Όπως επίσης, ότι κάθε πολιτικός με βλέψεις, ήθελε να έχει το δικό του, κατάδικο, τζάκι, κι όχι κάποιο παλιό και μεταχειρισμένο.

Πιθανόν, ο Λαυρεντιάδης να μην είχε συμπεριληφθεί στο προηγούμενο kick-off meeting χορήγησης διαβατηρίων, μπορεί να ήταν και γκρινιάρης, αλλά τον άκουσα πολλές φορές να παραπονιέται ότι τα παλιά τζάκια, ούτε που ήθελαν να τον δουν, ούτε να τον ακούσουν, δεν τον «έπαιζαν» δηλαδή. Τα ίδια παράπονα είχε και ο Κοσκωτάς. Οι μεγάλοι, είχαν σηκώσει μύτη και δεν τους έπαιζαν. Άπαξ, κι είχαν πιάσει το στασίδι εκεί στα ψηλά, είχαν φροντίσει να τραβήξουν και τη σκάλα πίσω τους, αφήνοντας τους από κάτω φιλόδοξους και δραστήριους να χτυπιούνται και να βουρλίζονται.

Και να πεις ότι έκαναν λάθη; Κανένα! Απλώθηκαν όσο πιο πολύ μπορούσαν, αυτό άλλωστε δεν λέει και το εγχειρίδιο του καλού καπιταλιστή; Expand, expand, expand! Έπιασαν τα πόστα στις εφημερίδες, τα κανάλια και τα περιοδικά. Αυτό δεν κάνει άλλωστε ο καλός καπιταλιστής, να φυλάει όσο πιο καλά μπορεί τα νώτα του από αήθεις επιθέσεις; Έπιασαν και τις άκρες στην πολιτική, ο ένας τον μακαρίτη Κουτσόγιωργα, ο άλλος τον Βενιζέλο. Μήπως κι αυτό ήταν λάθος κίνηση; Σύμφωνα με τα προηγούμενα, καθόλου! Προσφέρθηκαν τα παιδιά οικειοθελώς να χτίσουν τα καινούργια prive τζάκια, κι αυτοί θα τους απέρριπταν; Δεν είναι δα και τόσο χαζοί.

Μα θα μου πείτε, ότι για να βγάλουν τα έξοδα του τζακιού, έβαλαν χέρι στις τράπεζες που είχαν με κόπο στήσει, και ότι αυτό ήταν το λάθος τους. Λάθος! Μήπως έπαψε να ισχύει ότι όποιος θέλει να κλέψει μια τράπεζα, την αγοράζει; Όχι φυσικά ισχύει και παραισχύει. Τα παιδιά, τα έκανα όλα σωστά, ακολουθώντας κατά γράμμα το εγχειρίδιο.

Γιατί την πάτησαν όμως;

Γιατί παρά ήταν πολύ ικανοί. Τα παλιά τζάκια, όπως ήταν φυσικό τρόμαξαν και διαμαρτυρήθηκαν. Κάποιος έπρεπε να τους σταματήσει με τη φόρα που είχαν πάρει. Και έτσι ξεθάφτηκε από το παλιό συρτάρι η νομιμότητα και η παράβασή της.  Γιαυτό κι εγώ τον συμπαθώ τον Λαυρεντιάδη. Γιατί ήταν παιδί άξιο, με  όρεξη και ταλέντο, που δεν πρόλαβε ν’ ανθίσει γιατί το έφαγαν η γεροντοκρατία, τα μονοπώλια και η αναξιοκρατία.

Γιαυτό και η χώρα δεν πρόκειται να πάει ποτέ μπροστά. Ούτε ένα καπιταλισμό της προκοπής δεν μπορούν να στήσουν...

Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2012

Viva Alexis!...

απο τον Πιτσιρικο...
Η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να επισκεφτεί την Βραζιλία και την Αργεντινή και οι συναντήσεις του με πολιτικούς των δυο χωρών τυγχάνουν λυσσαλέας επίθεσης από τα χρεοκοπημένα εκδοτικά συγκροτήματα αλλά και από ανεξάρτητα σάιτ με διαφημίσεις τραπεζών.
Κρίνοντας από το ποιοι είναι αυτοί που ενοχλούνται, φτάνω στο συμπέρασμα πως η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στη Λατινική Αμερική είναι μια σωστή και πετυχημένη κίνηση.
Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που θεωρούσαν πολύ σημαντικά για τη χώρα τα εκατοντάδες ταξίδια αναψυχής των πασόκων και των νεοδημοκρατών στο εξωτερικό.
Αυτοί τους τάιζαν, αυτών τα ταξίδια έβρισκαν σημαντικά.
Είναι πολύ ωραίο να αναρωτιούνται με τι χρήματα ταξιδεύει ο Αλέξης Τσίπρας στη Λατινική Αμερική δημοσιογράφοι που θεωρούν πως η λίστα Λαγκάρντ δεν είναι κάτι σημαντικό.
Ακόμα πιο ωραίο είναι να γράφουν εναντίον του Αλέξη Τσίπρα δημοσιογράφοι που το 2004 κουβαλούσαν τις τσάντες και τα σακάκια της Γιάννας. Με το αζημίωτο.
Αλήθεια, τι γίνεται με τις λίστες με τα ονόματα δημοσιογράφων που ήταν στο Payroll;
Τι γίνεται με τα ονόματα των δημοσιογράφων που εξαγόρασε ο Λαυρεντιάδης;
Δεν έχουμε πάθει αμνησία όλοι.
Με την ευκαιρία, οι «πολιτικοί αναλυτές» που έχουν λυσσάξει με το ταξίδι του Τσίπρα στη Λατινική Αμερική έχουν ξεχάσει να γράψουν πως ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε να απουσιάζει τα Χριστούγεννα από την Ελλάδα για να μην δώσει χαρτζιλίκι στα παιδιά που θα του έλεγαν τα κάλαντα.
Μόνο αυτό δεν έχουν γράψει. Ακόμα.

Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012

Δημοσιογραφία, pay rolls και copy paste ...

Του Κλέαρχου Τσαουσίδη, απο την Αυγη...
Πόσο περήφανοι είναι οι Έλληνες δημοσιογράφοι για την εικόνα που μερίδα τους (όχι μικρή) παρουσιάζει; Το ρεπορτάζ του Reuters για τη διαπλοκή εξουσίας - ΜΜΕ (πέσαμε από τα σύννεφα), ο τρόπος παρουσίασης του σίριαλ της προφυλάκισης Λαυρεντιάδη και το πέταγμα στα ψιλά έως τη σχεδόν αποσιώπηση του πνιγμού 25 ανθρώπων στα νερά της Λέσβου, είναι τρεις μόνον ενδεικτικές περιπτώσεις της τελευταίας εβδομάδας.
Θυμάμαι, τότε, τις έξαλλες κραυγές παραγόντων της ενημέρωσης για την επέλαση του Κοσκωτά στον χώρο των ΜΜΕ.
Τώρα, το «Βήμα της Κυριακής» (που και τότε είχε πρωταγωνιστήσει στις αποκαλύψεις) γράφει για λίστες με ονόματα πολιτικών και δημοσιογράφων που βρέθηκαν ανάμεσα στα έγγραφα τα οποία κατασχέθηκαν στο σπίτι του κ. Λαυρεντιάδη. Υπάρχουν λοιπόν pay rolls; Μένω ενεός!
Τότε, στο Ειδικό Δικαστήριο, όλοι οι μεγαλοεκδότες έκαναν μεγαλοπρεπείς κωλοτούμπες και κατέθεταν τα αντίθετα από αυτά που έγραφαν οι υποτακτικοί τους, διότι ήθελαν πια να αθωωθεί ο παρών - απών Αντρέας Παπανδρέου (μιας και είχαν εξασφαλίσει ότι ο ενοχλητικός Κοσκωτάς θα επανερχόταν στα κιλά του).
Διαπιστώνεται εκ των υστέρων ότι ο ομογενής τραπεζίτης, πρώην καλλιτέχνης ελαιοχρωματιστής, ήταν συγκριτικά ένας φουκαράς που πλήρωσε με πολύχρονη φυλάκιση τα 41 δισ. δρχ. τα οποία λείπανε από το ταμείο της Τράπεζας Κρήτης (ενώ μόνον ένα τμήμα πήγε στην τσέπη του).
Αλλά ακόμη και τα 41 δισ. δρχ., 120 περίπου εκατομμύρια ευρώ, φαντάζουν ψίχουλα μπροστά στα ποσά που αποκαλύπτονται καθημερινά ότι κυκλοφορούν ποικιλοτρόπως στα φιλικά προς την εκάστοτε εξουσία ΜΜΕ. Και ωχριούν μπροστά στα ποσά (700 εκατ. ευρώ) που φέρεται ότι διακινούσε ο Λ. Λαυρεντιάδης από την  Proton Bank προς ανενεργές εταιρείες δικών του συμφερόντων ή για την  αγορά του όλου ή μέρους μέσων ενημέρωσης, με τη συνέργεια του καταζητούμενου (υποτίθεται) Πέτρου Κυριακίδη και συγγενών του.

Το χρυσό ράντσο
Και νά που η περήφανη ελληνική δημοσιογραφία, κυρίως η τηλεοπτική, παρουσιάζει τον κ. Λαυρεντιάδη περίπου ως έναν άνθρωπο που η ελληνική Δικαιοσύνη αλλά και το ΕΣΥ δεν αφήνουν σε χλωρό κλαρί. Κι έτσι, παραθέτουν τις εκούσιες μετακινήσεις του συλληφθέντος Λαυρεντιάδη ως μια ταλαιπωρία (από τον Ευαγγελισμό στο Ψυχιατρείο και από το Ψυχιατρείο στον Ερυθρό Σταυρό και πάλι πίσω στον Ευαγγελισμό όπου «δεν του δώσανε και κρεβάτι και τον είχανε σε ράντσο»).

Ένας βασιλιάς των ΜΜΕ σε ράντσο;
Απορείτε; Για να θυμίσω πού κινήθηκε ο κ. Λαυρεντιάδης (ο οποίος  είχε βραβευτεί κιόλας από την πολιτική και πολιτειακή ηγεσία για τις οικονομικές του επιτυχίες), παραθέτω την παρουσία του μαζί με την οικογένεια Κυριακίδη -μόνο στα ΜΜΕ- έως και πρόσφατα:
Στον «Πήγασο» της οικογένειας Μπόμπολα (12,22%), στο 33,3% του «Ποντικιού», στην «Ελευθεροτυπία» προτού κλείσει (9,62%), στις εφημερίδες «Athens News», «Espresso», «Espresso Κύπρου», «Σφήνα», «City Press», «Ισοτιμία», στα περιοδικά «Free», «Jolie», «Olive», στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Flash (100%), Σκάι 100,3 (10%) και  RED (10%), στον ιστότοπο flash.gr, στους τηλεοπτικούς σταθμούς Sport TV ΔΕΚΑ, Σκάι TV (10%), και στο 50% του περιοδικού «Επίκαιρα».
Όταν η ιστορία άρχισε να κακοφορμίζει, άλλα μέσα τα πούλησαν κοψοχρονιά, άλλα τα έκλεισαν και σε άλλα αγνοείται απλώς η τύχη τους…
Και ρωτώ ως γραφικός και απροσάρμοστος:
Για τα πλείστα ΜΜΕ το μόνο που έκανε εντύπωση ήταν το ράντσο;
Θα συνέβαινε το ίδιο με οποιονδήποτε κρατούμενο ακόμη και για πλημμέλημα; ‘Η ο μέτοχος, τέως ή νυν, έχει ασυλία;
Βεβαίως, να είστε σίγουροι ότι θα βρεθεί «παράθυρο» και έτσι σύντομα* θα έχουμε πάλι ανάμεσά μας (στον πλανήτη Γη) τον κ. Λαυρεντιάδη, ελεύθερο, όπως ο κ. Χριστοφοράκος και οι εταίροι του κ. Ψωμιάδη στην Aspis Bank και πάει λέγοντας. Ήδη, με το που πάτησε το πόδι του στον Κορυδαλλό, κατέθεσε αίτηση αποφυλάκισης, διότι «τα σοβαρά προβλήματα υγείας τα οποία αντιμετωπίζει καθιστούν αδύνατη την επιβίωσή του στο κελί»!

Η έρευνα του Ρόιτερς
Είναι λοιπόν ν’ απορείς που δεν απήντησε στην έρευνα του Reuters για τη διαπλοκή ο κ. Ψυχάρης (στον οποίο δεν είχε επενδύσει ο κ. Λαυρεντιάδης) ή που η άποψη της οικογένειας Μπόμπολα είναι πως ποτέ δεν ζήτησαν χάρες από τις ελληνικές κυβερνήσεις;
Ίσως να είναι κι έτσι αν κρίνουμε από το πώς οι εκτελεστές των Μνημονίων (Παπανδρέου, Παπαδήμος, Βενιζέλος, Σαμαράς και Κουβέλης) τρέχουν να ικανοποιήσουν κάθε επιθυμία δανειστών, αλλά και ντόπιων επιχειρηματιών προτού καν το ζητήσουν. Το είπε δυστυχώς γι’ αυτούς έως και η τρόικα.
Φυσικά, θα μάθουμε ότι «το Ρόιτερς εξυπηρετεί ανθελληνικά συμφέροντα, που στόχο έχουν να βυθίσουν στην ανυποληψία τη χώρα» κ.λπ. κ.λπ. Άργησε κιόλας ο Σίμος.
Τέλος -αλλά όχι έσχατο-, το ρεζιλίκι, η χυδαία απανθρωπιά των μεγαλύτερων ιδιωτικών μέσων της χώρας. Ατέλειωτα ρεπορτάζ (δανεικά ή κλεψιμαίικα) για την τραγωδία στις ΗΠΑ με τον ψυχάκια που, αφού σκότωσε την οπλομανή μάνα του, δολοφόνησε 20 παιδιά και 6 δασκάλες.
Εντάξει, δεν περίμενα να στείλουν δημοσιογράφους στις ΗΠΑ να δουν με την ελληνική ματιά την παράνοια της οπλοκατοχής και των συνεχών ομαδικών σφαγών συνήθως ανυπεράσπιστων παιδιών.
Αλλά ώς τη Λέσβο κόστιζε πολύ να πάνε; Κατά σύμπτωση, κι εκεί χάθηκαν, πνίγηκαν, 25 ψυχές, αλλά τα παιδιά ήταν μόνο δύο.
Τούτοι, όμως, οι δικοί μας νεκροί δεν ήταν άριοι, καλοταϊσμένοι Δυτικοί που παίζουν με όπλα αντί με κούκλες ή με μπάλες. Ήταν, όπως είπε η παρουσιάστρια των ειδήσεων στην ΕΤ 3, «λαθρομετανάστες».
Όχι, δεν μπορεί να ήταν πολιτικοί πρόσφυγες από το Αφγανιστάν, έστω οικονομικοί πρόσφυγες από μια πατρίδα που τα παγκόσμια αφεντικά την έκαναν λιώμα, τόσο που η σφαγή στο Κονέκτικατ να μοιάζει πταίσμα για τους εραστές της στατιστικής.
Όχι, αυτοί οι μεγάλοι δημοσιογράφοι ξέρουν: είναι λαθρομετανάστες.  Και θαρρείς και η άποψη πέρασε σχεδόν παντού με copy paste…

* Αυτές οι γραμμές γράφονται Τετάρτη μεσημέρι

Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2012

No news, good news... Πρωθυπούργος...

Η Κοπρια...
Κάθομαι και ακούω στο ραδιόφωνο εκπομπές όπου βγαίνουν ακροατές και λένε τον πόνο τους ή στέλνουν μηνύματα βάση του σχολιασμού της επικαιρότητας από τον δημοσιογράφο.

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ.  ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΟΓΟΉΤΕΥΣΗ.  ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΑΠΟΓΟΉΤΕΥΣΗ.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ακροατών, του κοινού, αλλά και των δημοσιογράφων 1ον απενοχοποιούν τους υπαλλήλους του διεθνούς κεφαλαίου ορίζοντάς τους ως ανίκανους και ηλίθιους και όχι ως ψεύτες και προδότες. Και ενώ από τη μεριά του κοινού αυτό είναι η μαλακία τους στην κατάρρευση του μοντέλου που είχαν μάθει να ζουν - κοιτάω τη δουλειά μου και γενικώς κάποιος φροντίζει τα πράγματα να πηγαίνουν καλά - από την πλευρά των δημοσιογράφων αυτό είναι ύποπτο, τουλάχιστον, αλλά τους καθιστά το ίδιο ενόχους με τους πολιτικούς απατεώνες.

Από την άλλη όλα πηγαίνουν Σκατά για όλους μας πλην της ελίτ των κακούργων, μεγσαλοεργολάβων και banksters που λυμαίνονται τη χώρα, τις ζωές μας και την ίδια μας την ψυχή ακόμη.

Στις Σκουριές το αρχαίο δάσος εξαφανίζεται από τα αδηφάγα σαγόνια της διεθνούς χρυσοθηρικής και του εθνικού εργολάβου που δήλωνε ότι "Ποτέ τα Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού που διαθέτει δεν στηρίζουν τις δουλειές του". Δεν θα έχει δει ποτέ τις ειδήσεις στο Mega μάλλον.

Από την άλλη οι μπάτσοι, ανθρωπάκια που δεν μπορούν να ζήσουν αν δεν έχουν κρεμασμένη την ψυχή τους στα σύρματα της αυστηρής ιεραρχίας και κάποιον να τους λέει τι να κάνουν. Κια είναι περήφανοι όταν το κάνουν, είτε φυλάσσοντας την χοντρό πυλώνα της κοινωνίας μας και του βαθέως ΠαΣοΚ Λαυρεντιάδη ως επίσημη φρουρά που τους αναθέτει το ξευτελισμένο κράτος, είτε ως μπράβοι υποκόσμου - που στην πραγματικότητα είναι - τον ίδιο άνθρωπο, παράνομα και πάντα περήφανα για το πατριωτικό τους έργο.

Ο κ. Λαυρεντιάδης ήταν αυτός που έφαγε καμιά 700 εκατομμύρια  από την Proton Bank που προέδρευε δανείζοντάς τα σε εταιρίες άμεσου ή έμμεσου ενδιαφέροντός του. Και αφού τα έφαγε όλα αυτά, ο κύριος αυτός, ήρθε ως από μηχανής χοντρός ο κ. Βενιζέλος - αυτός με τα αδηφάγα μάτια, και χρέωσε τα 700.000.000 ευρώ στον μηχανισμό στήριξης των banksters.
Τώρα γιατί ο κ. Βενιζέλος δεν είναι στο ίδιο κελί με τον κ. Λαυρεντιάδη; Θα σας γελάσω, ίσως επειδή δεν χωράνε στο ίδιο κελί και οι δύο. Ίσως γιατί υπάρχουν ακόμη ξευτελισμένοι "συμπατριώτες" μας που τον ψηφίζουν ως κάτι νέο.
Να ενημερώσω εδώ ότι ο κ. Πάγκαλος είναι καλά στα κιλά του.

Και οι χαχόλοι συνεχίζουν να τρέφονται με μαλακίες που ακούν και να καμαρώνουν ότι έχουν βάλει κόκκινη γραμμή στο τι ανέχονται, από τον καναπέ τους πάντα βλέποντας την Τρέμη.
"Δεν θα τολμήσουν να πάρουν την πρώτη κατοικία, ο Έλληνας θα ξεσηκωθεί" λένε και πέφτουν βροχή τα μηνύματα με τις απειλές και τις προκλήσεις...
"Μολών λαβέ" ρεεεε!
Έλα να πάρω την καραμπίνα, το δίκαννο, τον πλάστη.

Βέβαια αν κατέβαινε ποτέ σε πορεία και έσκαγε παρακείθε καμιά κρότου λάμψης θα την έκανε συντεταγμένα. Αλλά σιγά μην κατέβει. Έχει βάλει την κόκκινη γραμμή.
Αν το καλοσκεφτεί την κόκκινη γραμμή του την έβαλε ο δημοσιογράφος που υπαγόρευσε στο ζώο:
"Μεγάλε, αν σου κόψουν το μισθό ως εκεί που δεν μπορείς να ζεις μην ξεσηκωθείς.
Αν κόψουν τα φάρμακα και δεν μπορείς να τα δώσεις στους γονείς σου βρίσε τους.
Αν σου κόψουν την υγεία και δεν μπορείς να πας τα παιδιά σου για εμβόλιο, βγες και ρίχτα στο σταθμό.
Αν δεν υπάρχει παιδεία, κοινωνικό κράτος, και η εκμετάλλευση πάει σύννεφο μούτζωσέ τους.
Αλλά αν σου πάρουν την ΠΡΩΤΗ κατοικία τότε... γαμισέ τους, αλλά δεν θα τολμήσουν επειδή σε φοβούνται".

Μαλάκα μου δεν σε φοβούνται καθόλου. Η πρώτη κατοικία δεν είναι κόκκινη γραμμή, είναι το στριγκ που κρύβει την κωλοτρυπίδα σου και θα βγει τελευταίο, για να έχει και ένα ενδιαφέρον.
Αφού επιτρέπεις όλα τα άλλα. Αφού δεν ενοχλήσε που ξεπαστρεύουν τις συντάξεις των γέρων. Αφού κοιτάς με χαιρέκακα τον δημόσιο υπάλληλο που απολύεται, και δεν σκέφτεσαι ότι για κάθε έναν από αυτούς θα φύγει και ένας από τον ιδιωτικό τομέα όπως εσύ. Αφού τρως συνεχώς όποια ημερομηνία για ανάκαμψη σου πετάνε ώστε να ελπίζεις συνεχώς σε κάτι - καθιστός πάντα. Αφού δεν βλέπεις όσους ψάχνουν στα σκουπίδια ελπίζοντας ότι δεν θα είσαι εσύ. Αφού δεν μάχεσαι για να μην πετά ο Καμίνης τους νεοάστεγους στη βροχή με τα ΜΑΤ. Αφού ξαναψήφισες αυτούς που συγκυβέρνησαν πριν το πετσόκομα της ζωής σου (π.χ. τον Βενιζέλο που σου έβαλε το χαράτσι και τον Σαμαρά που το συνυπέγραψε)...
Ε,τότε μαλάκα μου, και γραμμένο σε έχουν και όταν θα σέρνεσαι από την εξαθλίωση και την πείνα τότε θα σε πετάξουν έξω από το σπί τους, την πρώτη κατοικία σου και δεν θα μπορείς να σηκώσεις ούτε το δαχτυλάκι σου για να αμυνθείς, δεν έχεις μάθει κιόλας.
Και για να μάθεις και κάτι άλλο, πρώτη κατοικία δεν είναι η κύρια κατοικία, είναι η πρώτη κατοικία κυριολεκτικά. Αυτή που αγόρασες πρώτη. Όχι αυτή που μένεις εσύ και τα παιδιά σου, δηλαδή την κύρια. Έτσι αν πούλησες το πρώτο σπίτι και μένεις στο καινούργιο που πήρες τότε δεν είναι πρώτη κατοικία.
Αλλά και πρώτη να είναι ο Βορβορίδης που ψήφισες στο είπε: "Οι τράπεζες πρέπει να πάρουν τα λεφτά τους".
Να στο πάρουν και να σέρνεσαι για 200 ευρώ το μήνα, με το πτυχίο σου κωλόχαρτο και την εμπειρία σου σημαία να βρεθεί κάποιος να σε εκμεταλλευτεί. Τα παιδιά σου λυπάμαι που δεν έφταιξαν σε τίποτα. Εσύ έχεις τους υπούργους που σου αξίζουν και πάνω από όλα τον πρωθυπούργο που σου πρέπει.

*Σημείωση. Μου έλεγε ένας γνωστός γιατρός ότι "χειρούργος=κακούργος". Το έψαξα και είδα ότι τα κακόσημα τονίζονται στην παραλήγουσα, π.χ. ραδιούργος, κακούργος πανούργος. Αυτά με τη καλή σημασία στην λήγουσα, π.χ. γεωργός, χειρουργός κλπ.

¨Αρα υπούργους έχουμε και πάνω απ'όλους πρωθυπούργο!!!

Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2012

Να συλληφθει ο ενοχος...

Καρτεσιος...
Με τον γνωστό γλοιώδη τρόπο του, πανηγύρισε ο Αντώνης Σαμαράς την απόφαση για την εκταμίευση ης «δόσης -  μαμούθ». Ξέρετε, αυτόν τον κάπως ταπεινό τρόπο του ήρωα που δε θέλει ζητωκραυγές διότι «απλά έκανε το καθήκον του». Το καθήκον του το έκανε ο κ. Σαμαράς. Το σε ποιους το έκανε είναι φανερό μετά την αποκάλυψη για την ψήφιση της άνευ όρων παράδοσης της εθνικής κυριαρχίας μας.
Επίσης γνωστά έχουν γίνει το πού θα πάει η δόση, ποιους θα ευνοήσει και ποιους θα αγνοήσει. Υπάρχουν βέβαια και χειρότερα. Όπως ότι ο κ. Σαμαράς πανηγυρίζει λες και τα δισ. αυτής της δόσης, μας χαρίστηκαν. Τα δισ. αυτά, όμως, τα δανειστήκαμε. Ουσιαστικά τα αγοράσαμε υποθηκεύοντας τις επόμενες γενιές και καταστρέφοντας τούτη εδώ τη γενιά. Τα ξέρουμε. Βαρεθήκαμε να τα συζητάμε. Τα είπαμε, τα ξαναείπαμε, τόσο που τα χωνέψαμε και τα θεωρούμε πλέον όλα φυσιολογικά.
Θέλω απλώς να σταθώ σε μία φράση του πανηγυρικού της δόσης που εκφώνησε ο κ. Σαμαράς. Είπε: «Η Ελλάδα έχει μπει σε μία φάση όπου περνάμε σε αποενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας». Συμφωνώ απόλυτα. Να αποενοχοποιηθεί και να μπει στη φυλακή όποιος την ενοχοποίησε.
Να μπουν στη φυλακή όσοι στήριξαν τον Κοσκωτά, όσοι ενεπλάκησαν στη ληστεία του χρηματιστηρίου, όσοι χαριεντίζονταν με τον Λαυρεντιάδη που σήμερα κάνουν ότι δεν τον ξέρουν. Να μπουν φυλακή όλοι οι πολιτικοί που έχουν εμπλακεί σε σκάνδαλα με επιχειρηματίες. Να διαλευκανθεί πλήρως η υπόθεση της SIEMENS. Να φυλακιστούν αυτοί που ψηφίζουν νομοθετικές ρυθμίσεις με τις οποίες αθωώνουν εκ των προτέρων τραπεζίτες που έκλεψαν τα λεφτά των μικρο-ομολογιούχων.
Η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα δεν ενοχοποιήθηκε σε μία νύχτα κι έτσι στο άσχετο. Ενοχοποιήθηκε ύστερα από μακρά σταδιοδρομία διαπλοκής με την πολιτική τάξη και τα ΜΜΕ. Συμφωνούμε, λοιπόν, κ. Σαμαρά. Να αποενεχοποιηθεί η επιχειρηματικότητα. Όχι, όμως, όπως το θέλετε εσείς, δηλαδή να γίνει ακόμη πιο ανεξέλεγκτη και ασύδοτη, αλλά βάζοντας φυλακή τους υπεύθυνους της ενοχοποίησης της.
Με την κατάργηση των υποχρεωτικών περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων, με την απελευθέρωση της χρήσης εργαζόμενων ως σκλάβων και με την απουσία κάθε ελεγκτικού μηχανισμού, αυτό που καταφέρνει η κυβέρνηση Σαμαρά είναι να ενοχοποιήσει περαιτέρω και συνειδητά την επιχειρηματικότητα και να αυξήσει τη διαπλοκή.
Μέχρι και σήμερα, ο Λαυρεντιάδης βρίσκεται στο στόχαστρο της δικαιοσύνης αποκλειστικά και μόνο για την υπόθεση της PROTON BANK που αφορά σε κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια.  Δείχνουν όλοι να αγνοούν υποθέσεις δισεκατομμυρίων στις οποίες εμπλέκεται ο εν λόγω επιχειρηματίας.
Ποιος απάντησε στην καταγγελία των εργαζομένων στην ALAPIS, που έλεγε «Είναι η στιγμή να αναφερθούμε σε ένα ακόμα μεγάλο σκάνδαλο το οποίο για πολιτικούς λόγους ….δεν αναφέρεται πουθενά και οι ελεγκτικές αρχές (χρηματιστήριο – οικονομικοί εισαγγελείς ) εθελοτυφλούν! ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ALAPIS . Την ώρα που ο επιτυχημένος επιχειρηματίας κατηγορείται για 800 εκατομμύρια, το σκάνδαλο Alapis αγγίζει τα 3 δισεκατομμύρια που θα κληθούν να πληρώσουν οι μικροεπενδυτές και ο Ελληνικός λαός (για τον δανεισμό των 1,2 δισ) . ΕΛΕΟΣ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ. 1000 εργαζόμενοι απλήρωτοι μέσα στις γιορτές και εσείς παίζετε πολιτικά παιχνιδάκια».
Ποιος θα απαντήσει στην αγωνία των 1.500 εργαζομένων στη πρώην κερδοφόρα δημόσιου χαρακτήρα Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων που ξεπουλήθηκε στον Λαυρεντιάδη μέσα σε μία νύχτα; Μέχρι προχτές, οι εργαζόμενοι σε αυτή την εταιρεία συνομιλούσαν με τον Κυριακίδη που τώρα καταζητείται. Τις τελευταίες ημέρες, το Σωματείο συζητούσε με τη σύζυγο του Λαυρεντιάδη, ενώ αν κάποιος ψάξει τον τρόπο με τον οποίο έγινε μπαλάκι μεταξύ «επενδυτών» μια τόσο μεγάλη εταιρεία, θα τραβάει τα μαλλιά του.
Λοιπόν; Ποιος ενοχοποίησε την επιχειρηματικότητα σε αυτόν τον τόπο; Ποιος «τρύπησε» τον νόμο που απαγόρευε σε κάποια εταιρεία που παίρνει δημόσια έργα ή πουλάει προϊόντα στο δημόσιο, να μπορεί να περιλαμβάνει μέσα της κάποιους, έστω και λίγο σημαντικούς μετόχους που να έχουν μετοχές σε τηλεοπτικούς ή ραδιοφωνικούς σταθμούς; Το γνωστό σκάνδαλο του «βασικού μετόχου». Ποιος ενοχοποίησε την επιχειρηματικότητα; Δεν τον ξέρουμε; Δεν είναι ο ίδιος άνθρωπος που σήμερα συγκυβερνά και προστάτευσε τους τραπεζίτες; Δεν είναι ο ίδιος που κατήργησε το Σύνταγμα μέσω της βιομηχανίας παραγωγής νομοθετικών ρυθμίσεων; Δεν είναι η πλειοψηφία των βουλευτών που στηρίζει την παρουσία του στη συγκυβέρνηση; Δεν είναι ο ένας από τους δύο πολιτικούς αρχηγούς που ο κ. Σαμαράς δεν ξεχνά να ευχαριστεί θερμότατα για τη στήριξή τους;
Την επιχειρηματικότητα των μεγάλων επιχειρήσεων την ενοχοποίησαν οι επιχειρηματίες και οι κυβερνήσεις αυτού του τόπου. Αυτές οι ταρζανιές περί αποενοχοποίησής της, είναι μήνυμα για το ακόμη μεγαλύτερο μπουρδέλιασμα της υπόθεσης. Όσο οι ένοχοι δεν μπαίνουν φυλακή, τόσο οι διάφοροι «επενδυτές» του Σαμαρά θα μοιάζουν με κοινούς ληστές.
*Στη φωτό, Γ. Παπακωνσταντίνου και Λ. Λαυρεντιάδης παρεούλα  στο συνέδριο του Economist, 30/04/2010

Τρίτη 10 Ιουλίου 2012

Μια υπέροχη ιστορία για 4 ανεμοδαρμένα Air-bus...

CYNICAL...


Μια από τις πρώτες κινήσεις του νέου ΥΠΟΙΚ ήταν να υπογράψει την πώληση των τεσσάρων Air-Bus στην εταιρία, με το ελληνοπρεπές, όπως θα ταίριαζε στην περίσταση, όνομα Apollo Aviation Group, αντί του ευτελούς, για τους επαΐοντες, τιμήματος των 40 και κάτι ψιλά εκατ. ευρώ.
Η τιμή μοιάζει σκανδαλώδης, παρ’ όλα αυτά βρέθηκαν οι κατάλληλες δικαιολογίες, ότι τα αεροσκάφη αν και καινούργια παρέμειναν για χρόνια σε υπόστεγα εκτεθειμένα στη βροχή και το ξεροβόρι, και αν και κανένας δεν τις μάσησε, εν τούτοις δεν βρέθηκε και κανένας άλλος να σκαλίσει γιαυτό που όλοι ήταν λίγο-πολύ σίγουροι ότι θα εύρισκαν. Δηλαδή, σκάνδαλο.  
Πόσο μεγάλο όμως; Πόσο μικρό; Πόσο βαθύ; Και πόσο πολυπλόκαμο; Δύσκολο να το πεις, ειδικά όταν τα σκάνδαλα είναι πια τόσα πολλά, που στο τέλος, μη ξέροντας κανείς από πού να πρωταρχίσει, σηκώνει τα χέρια ψηλά και τα παρατάει.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Διαβάζοντας σήμερα στο defence net σαν παραμύθι, όλη την προϊστορία της αγοραπωλησίας αυτής, τού τρόπου δηλαδή  και τού χρόνου που έγινε η χρηματοδότηση, των προσώπων που ενεπλάκησαν και των περίεργων συμπτώσεων και συνεργειών, περνάει πλέον σε άλλη σφαίρα. Όχι της οργής και της σιχασιάς, αισθήματα που συνοδεύουν συνήθως την εξιχνίαση ενός σκανδάλου, αλλά περιέργως πως, του θαυμασμού! Ναι θαυμασμού, για κάποιον άσχετο και ψοφοδεή, όπως ελόγου μου, μπροστά στην εφευρετικότητα, την άνεση, τη τόλμη και το μέγεθος της ξετσιπωσιάς με την  οποία κάποιοι μπορούν και στήνουν την επιχείρηση σκάνδαλο, και μάλιστα για κάποια 40 μόνο ψωροεκατομμύρια.
Εν ολίγοις, όπως αναφέρει με λεπτομέρειες ο αρθρογράφος, η Appolo Aviation Group δεν αποτελεί παρά όψιμη επένδυση μιας εταιρίας με το όνομα Sciens, η οποία έχει μια θυγατρική με το όνομα Cyprus Properties and Holdings, που παραθερίζει μονίμως στα Κeyman, η οποία θυγατρική, κοίτα να δεις, παραμονή Χριστουγέννων, ένα χρόνο πριν την αγοροπωλησία, επισκέπτεται την Proton Bank του γνωστού μας κ. Λαυρεντιάδη και ζητάει ένα δανειάκι των 35 εκ. ευρώ και η οποία είναι τόσο καπάτσα, που το παίρνει αυτοστιγμής.  Δηλαδή στις 24 το ζήτησε, στις 29 το πήρε!  Σημειωτέον, η εν λόγω εταιρία είναι ταπί, υπερδανεισμένη, και απ’ ότι φάνηκε, ψύχραιμη. Δικηγόρος της Sciens, είναι μια κυρία η οποία τυγχάνει να είναι σύζυγος του διευθύνοντος συμβούλου της Proton, οπότε τα υπόλοιπα τα καταλαβαίνετε, και δεν χρειάζεται να μακρηγορήσω.
Αν θυμηθούμε ότι η Proton φαλίρισε και ότι διασώθηκε με τη βοήθεια, αν δεν απατώμαι του ΤΕΚΕ και των 100 εκ. του φιλεύσπλαχνου Βενιζέλου, ποιο είναι το συμπέρασμα; Ότι στο τέλος τέλος, τα αεροπλάνα πάλι δικά μας είναι! Αν κινηθούν, βεβαίως οι σωστές διαδικασίες και οι δικαστικοί μηχανισμοί.
Γιατί αναφέρομαι στην εν λόγω ιστορία;
Πρώτα, όπως σας είπα, λόγω θαυμασμού, για τον τρόπο που στήνονται οι δουλειές. Το να γνωρίζεις τις λεπτομέρειες, πέρα από διασκεδαστικό, όπως ας πούμε όταν διαβάζεις ένα μυθιστόρημα με εξαιρετική πλοκή, είναι και χρήσιμο, γιατί μια τέτοια τεχνογνωσία μπορεί να αποβεί χρήσιμη σε κάποιο απώτερο μέλλον στον οποιονδήποτε. 
Αρχίζω να αντιλαμβάνομαι ότι το concept «offshore» αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο, ένα πασπαρτού για ένα σωρό επικερδείς εργασίες. Κάνε μερικές off-shore, και άστες να βρίσκονται, λέει το ένστικτο. Το να ανοίξει κανείς μια off-shore, απ’ ό,τι έχω πληροφορηθεί δεν είναι και τόσο δύσκολο, αρκεί να πληρώσεις ένα παράβολο 2-3 χιλιάδων ευρώ. Μπορεί τώρα τέτοια ποσά να φαντάζουν υπέρογκα, αλλά σκεφτείτε πόσο μπορεί να αυγατίσουν. Και πόσο σύντομα.
Ο δεύτερος λόγος, που αναφέρομαι στα Air-bus είναι ότι επίκεινται πολύ σημαντικότερες αποκρατικοποιήσεις. Αν μη τι άλλο, περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον να διαβάσω και να μάθω τους τρόπους με τους οποίους θα στηθούν τα νέα σκάνδαλα. Είμαι σίγουρη ότι η ευρηματικότητά τους θα με συναρπάσει. Και επιπλέον, θα συμβάλουν και στον εμπλουτισμό των γνώσεών μου επί του αντικειμένου. Πού ξέρεις καμιά φορά. Μάθε τέχνη κι άστηνε, κι αν πεινάσεις πιάστηνε… Έτσι δε λένε;

Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012

Εις μνήμην…

 Κύρκος - Λαυρεντιάδης

 Γαλαξιάρχης...
Μία φορά κι έναν καιρό ήταν ένας υπεύθυνος αριστερός κι ένας υγιής επιχειρηματίας. Όχι δεν είναι ανέκδοτο, αν και στην ιστορία συμμετέχουν πολλά… ανέκδοτα. Η Ιστορία είναι ύπουλη και έχει σαρδόνιο χιούμορ. Απεχθάνεται δε τα στερεότυπα και εκδικείται εκείνους που προσπαθούν να τη στριμώξουν σε απλοϊκά σχήματα. Ακούσαμε για την “Παλαβή Αριστερά”, για “δαιμονοποίηση της επιχειρηματικότητας”, για την “τελευταία Σοβιετία της Ευρώπης”, για την “εκδίωξη επενδυτών από απεργούς” και πολλές άλλες φαιδρότητες που συνθέτουν τη συνταγή μίας ξαναζεσταμένης εμφυλιοπολεμικής σούπας, με σεφ την πάλαι ποτέ αεριτζίδικη ψευδοαστική τάξη της χώρας. Θα ήταν φαιδρή όμως, μόνο αν βρισκόταν στα στόματα αστείων ηγεμονίσκων σαν τον Θεόδωρο Πάγκαλο ή τον Αντώνη Σαμαρά. Όταν με τέτοιου είδος, απονεκρωμένα από κάθε λογική και κάθε ιστορική πραγματικότητα, στερεότυπα, φλερτάρει και ο προοδευτικός κόσμος τότε τα πράγματα δεν είναι τόσο αστεία. Ειδικά μάλιστα, όταν αυτή η πολιτική τάξη θέλει να διατηρεί για τον εαυτό της το προσωνύμιο “Υπεύθυνη Αριστερά”. Να που η Ιστορία όμως τιμωρεί. Και δεν ορρωδεί προ ουδενός. Ούτε των μεγάλων προσωπικοτήτων, ούτε καν των ιερών τεράτων.

Όταν ο Λαυρέντης έσφυζε από (επιχειρηματική) υγεία

Ήταν κάποτε ένας φέρελπις επιχειρηματίας από την Κύπρο, ονόματι Λαυρέντης Λαυρεντιάδης. Ορφανός από τα 18 του, αναγκασμένος να διαχειριστεί την επιχείρηση του πατέρα του. Ασθενικός και θρήσκος. Κακοσουλούπωτος, πλην φιλόδοξος και πανέξυπνος. Το ασχημόπαπο μεγάλωσε κι έγινε μεγαλειώδης κύκνος των επιχειρήσεων και των τραπεζών. Επιτυχημένος επενδυτής, ηγέτης της χημικής βιομηχανίας, ανερχόμενος τραπεζίτης και εκδότης. Πολυβραβευμένος και, πάνω από όλα, θεοσεβούμενος αδελφός της Εκκλησίας. Εν ολίγοις, μία ιστορία με όλα τα συστατικά του δακρύβρεχτου χολιγουντιανού καπιταλιστικού παραμυθιού. Μόνο που ο θυμόσοφος λαός έχει ένα ρητό: “κάθε θαύμα μέρες τρεις”. Μέσα σε λίγους μήνες η χρυσοποίκιλτη άμαξα ξανάγινε κολοκύθα, καθώς ο λαμπρός και υγιής επιχειρηματίας προέκυψε ένα κλεφτρόνι που σούφρωνε το κομπόδεμα των πελατών του. Χάρη στη συνδρομή βέβαια του Υπουργού Οικονομικών, Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος νομοθέτησε έτσι ώστε αν επιστρέψει ο κάθε “Λαυρέντης” τα κλεμένα να ξεπλένεται από το έγκλημα, ο τραπεζίτης-κλεφτρόνι ενδέχεται να ξαναγίνει άσπιλος παρθένα. Όμως αυτό είναι μία άλλη ιστορία…

Ανευθυνοϋπεύθυνη Αριστερά

Τον καιρό εκείνο που ο Λαυρέντης μας αποτελούσε το ζωντανό παράδειγμα κάθε θρησκόληπτου τον αγορών, ο Κύπριος βιομήχανος-τραπεζίτης-εκδότης υπήρξε τακτικός θαμώνας πολιτικών γραφείων, κατεξοχήν “προοδευτικών”. Κάτι αιωνίως γκρινιάρηδες αριστεριστές, από αυτους που “διώχνουν τις επενδύσεις” και έχουν καταστήσει την Ελλάδα “τελευταία Σοβιετία της Ευρώπης”, ψιθύριζαν για την περίπτωση ενός καινούριου Κοσκωτά. Αλλά, τέτοιοι είναι οι “εχθροί της επιχειρηματικότητας”. Γρουσούζηδες. Τον καιρό εκείνο ο Λαυρέντης μας βρέθηκε προσκεκλημένος και στα μεγάλα σαλόνια της “Υπεύθυνης Αριστεράς”. Σε ένα περίφημο γεύμα από το οποίο αποκλείστηκαν οι “μυωπικοί αριστεριστές” και τη θέση τους πήραν αξιοπρεπείς και οραματιστές σοσιαλιστές σαν τον κύριο Πάγκαλο και τον κύριο Παπανδρέου αντίστοιχα. Υγιείς επιχειρηματίες σαν τον κύριο Λαυρεντιάδη. Και να οι χειραψίες με τα ιερά τέρατα της “Ανανεωτικής Αριστεράς” και να οι χαριεντισμοί με τα υψηλά στελέχη της “Υπεύθυνης Αριστεράς”. Και να που η πόρνη η Ιστορία, ήταν κρυμένη πίσω τις βαριές κουρτίνες και γέλαγε με τα καμώματα της ευθύνης και της προόδου. Όχι φίλε Ανευθυνοϋπεύθυνε Αριστερέ, δεν σπιλώνω τη μνήμη του Λεωνίδα Κύρκου. Εσένα κοντόφθαλμε και ξεχασιάρη οικτίρω. Εσένα που μπέρδεψες το σοσιαλισμό με τον (αντι)κοινωνικό (νεο)φιλελευθερισμό. Που έμπλεξες την κοινωική πρόοδο με την ιδιώτευση. Εσένα που τρέμεις στην ιδέα να απομακρυνθείς από τους κύκλους της πολιτικής ελίτ και να βρεθείς ανάμεσα στην λαϊκή πλέμπα. Που έβαλες μπροστά τα ιερά σου τέρατα, για να εξασφαλίσεις φθηνό εισιτήριο διαρκείας στα σαλόνια της εξουσίας. Σε σένα που ταιριάζει μία ακόμη θυμοσοφία: “δείξε μου τους φίλους σου”. Η εικόνα ενός κοινού κλέφτη στο σπίτι σου, είθε να γίνει γιατρικό για την αμνημοσύνη σου. Εις μνήμην λοιπόν… Zaphod

Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012

Ο σωστός ο κλέφτης ...

ΤΟ ΒΗΜΑ ...
Λωρη Κεζα

Η οικονομική κρίση θολώνει το μυαλό. Αρπάζει ο πονεμένος ένα όπλο και πάει να ληστέψει τράπεζα. Μεγάλη βλακεία. Για μερικά χιλιάρικα διακινδυνεύει τη φυλάκισή του, την περιφορά με χειροπέδες, το ρεζιλίκι. Ο σωστός ο κλέφτης δεν κλέβει τράπεζα, ιδρύει τράπεζα. Και μετά την κλέβει άνευ όπλου, φορώντας γραβατούλα. Ο δε συνεργός δεν κρατάει τσίλιες στο μηχανάκι, καταστρώνει σχέδια στην αίθουσα συσκέψεων. Συμμορία έχουν οι μεν, συμμορία έχουν και οι δε, πλην όμως η δεύτερη ευπρεπής συμμορία πηγαίνει στον εισαγγελέα με λιμουζίνα. Όλα αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε ένα διήγημα. Έχουμε μάλιστα ήρωα, με απολύτως λογοτεχνικό όνομα: Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, ο άνθρωπος που άρπαξε 701 εκατομμύρια από την Proton Bank και είναι έξω. Μια ακόμη συμβουλή για όσους θελήσουν να τον μιμηθούν. Να μην ξεκινήσουν τη δουλειά αν δεν έχουν βρει καλό δικηγόρο (ο κ. Γ. Ηρειώτης που χειρίζεται την υπόθεση είναι μανούλα στα ποινικο-οικονομικά).

Δεν θα αναφερθούμε καθόλου στον πλουτισμό του κ. Λαυρεντιάδη, που τον κατέστησε συνομιλητή των καλλιεργημένων μεγαλοαστών, δεν θα πούμε τίποτε για τους δημοσιογράφους που τον λιβάνιζαν ενώ ήξεραν ότι είναι αφύσικη η προκοπή του στον χώρο της φαρμακοβιομηχανίας, θα προσπεράσουμε τα ζητήματα χειραγώγησης των μετοχών. Πάμε απευθείας στην τράπεζα. Υποτίθεται ότι ο κ. Λαυρεντιάδης θα πήγαινε προχθές στον εισαγγελέα Πρωτοδικών να δώσει εξηγήσεις αλλά πήρε μια ακόμη αναβολή. Για όσους τυχόν δεν γνωρίζουν την υπόθεση να πούμε grosso modo ότι πήρε την Proton, μάζεψε όλο το «χαρτί» και μετά έδινε δάνεια σε δικές του εταιρείες άνευ αντικειμένου. Έχει τύχει δηλαδή να δώσει λεφτά σε εταιρείες που είχαν συσταθεί λίγες μέρες πριν κάνουν την αίτηση, εταιρείες με ασαφές αντικείμενο και έδρα σε μέρη που δεν τα ξέρει ούτε ο χάρτης. Να θυμίσουμε ότι οι τράπεζες όποτε έχουν πρόβλημα παίρνουν τα λεφτά των φορολογούμενων (οι «προνομιούχες μετοχές» που χαρίζουν διάφοροι διασώστες υπουργοί είναι στην ουσία ρευστό). Αυτά τα λεφτά μαζί με εκείνα των θυμάτων μετόχων παράχωνε ο κ. Λαυρεντιάδης στην τεράστια τσέπη του.

Η νομοθεσία είναι συστηματικά υπέρ του μεγάλου κλέφτη οπότε δεν απορεί κανείς που φτιάχτηκε νόμος σύμφωνα με τον οποίο προβλέπεται το ακαταδίωκτο για εκείνον που θα έχει χρήμα στην αρχή θα είναι βρόμικο, μετά ξεπλυμένο, κατόπιν καθαγιασμένο. Ο κ. Λαυρεντιάδης λοιπόν, από αναβολή σε αναβολή βρέθηκε τον Οκτώβριο στον εισαγγελέα όπου έκανε τη γενναιόδωρη πρόταση: να φέρει πίσω 51 εκατ. ευρώ για να τον αφήσουν στην ησυχία του. Για κακή του τύχη έπεσε στο στραβόξυλο. Ο τότε εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος κ. Γρ. Πεπόνης ζήτησε εξηγήσεις. Για ποιες εταιρείες και για ποιες απάτες θα επιστρέφονταν τα 51; Γιατί αν σχεδιάσει κάποιος τις διακλαδώσεις των εταιρειών Λαυρεντιάδη θα έχει αποτέλεσμα τόσο περίπλοκο όσο οι διαδρομές του μετρό στο Λονδίνο – όπου έχει μετοικήσει ο επιχειρηματίας.

Ο κ. Λαυρεντιάδης επανήλθε προχθές με νέα πρόταση επιστροφής χρημάτων. Προτίθεται να επιστρέψει 200 εκατ. ευρώ, εξ ου και ζήτησε μια ακόμη αναβολή. Δεν θα αναρωτηθούμε πού τα βρήκε τη στιγμή που οι επιχειρήσεις του έχουν πάρει την κατρακύλα. Θα δεχτούμε ότι τα είχε κρυμμένα κάτω από το στρώμα για μια δύσκολη στιγμή. Αν τα φέρει πάντως πριν από την άσκηση της ποινικής δίωξης θα φύγει από την υπόθεση ως αληθινός κύριος. Το μόνο που θα έχει να αντιμετωπίσει είναι η νέα διοίκηση της Proton η οποία κατέθεσε μήνυση εναντίον του, κατηγορώντας τον για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης. Σιγά μην φοβηθεί…

Τρία τελευταία πραγματάκια. Όταν ψηφιζόταν ο νόμος για το ακαταδίωκτο όσων επιστρέφουν ξεπλυμένο χρήμα θεσπίστηκε και η προσωποκράτηση εκείνων που χρωστούν στο Δημόσιο πάνω από 5.000 ευρώ. Στην απίθανη περίπτωση να καταδικαστεί ο κ. Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, τα κλοπιμαία δεν θα αναζητηθούν – δεν το προβλέπει ο νόμος. Στη απίθανη περίπτωση να καταδικαστεί ο κ. Λαυρεντιάδης, δεν θα μπει σε κελί . Ο δικηγόρος του θα επικαλεστεί λόγους υγείας. Ο ποινικά ελεγχόμενος πάσχει από νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα και χρειάζεται καθημερινή φυσιοθεραπεία. Θα μείνει έξω με τον νόμο.

Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2012

O μύθος και το παραμύθι του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη

Το Κουτι της Πανδωρας ...
Κώστας Βαξεβάνης
Τα θαύματα λένε διαρκούν τρεις μέρες.Το θαύμα Λαυρεντιάδη διαρκεί 20 χρόνια.
Το θαύμα του γιού ενός μικρού επιχειρηματία στο Αιγάλεω,που κατάφερε να κυριαρχήσει, πάνω στα κύματα της ελληνικής πραγματικότητας,πατώντας πάντα σε περίεργες συμπτώσεις.Ξένοι κολοσοί που ήταν έτοιμοι να τον χρηματοδοτήσουν,ακόμη και να εξαπατηθούν προκειμένου να ανδρωθεί και να φανεί αξιόπιστος,εκδοτικά συγκροτήματα που εφημερίδες είχαν αλλά δεν έβγαζαν μιλιά για όσα περίεργα συνέβαιναν και πολιτικοί που του χάριζαν πέρα από χαμόγελα και ευνοικές ρυθμίσεις.
Απ τα θαύματα δεν λείπει η Εκκλησία.Τον έχρισε με μεγαλεπίβολους τίτλους,και πρόσφερε ανοιχτόχερα την αγάπη της με ανταλλάγματα που μοιάζουν περισσότερο με μυστικά εξομολόγησης παρά με δωρεές.Όπως ομολογεί ο ίδιος άλλωστε,δεν θα έκανε ό,τι έκανε αν δεν υπήρχε το Βατοπαίδι.Είναι άγνωστο αν το εννοεί με την θρησκευτική έννοια ή με την σκανδαλώδη οικονομική.Ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης πάλεψε για να δημιουργήσει την εικόνα ενός αυτοδημιούργητου σύγχρονου Ωνάση αλλά εδώ και καιρό βρίσκεται αντιμέτωπος με το προφίλ ενός Κοσκωτά.Ίσως και με τη μοίρα του
Λίγες μέρες μετά τις εκλογές του 2009,ο Γιώργος Παπανδρέου, επισκέφτηκε για φαί στο αγαπημένο του στέκι στο Νέο Ηράκλειο.
Την ψαροταβέρνα «Ψάριστον». Έφτασε με δύο αυτοκίνητα της φρουράς του,μπήκε στο μαγαζί, έμεινε για δύο ώρες και αποχώρησε όπως έφτασε, διακριτικά.Λίγο μετά την αποχώρηση του πρωθυπουργού, ο δρόμος μπροστά στην ψαροταβέρνα άστραψε από τους μπλε φάρους θωρακισμένων τζιπ.
Μια ομάδα αγριωποί άντρες βγήκαν από τα αυτοκίνητα, απλώθηκαν στους γύρω δρόμους και περίμεναν έως ότου βγει αργά από το αυτοκίνητο ο μελαχροινός κοντός άντρας. Οι μισοί απ αυτούς μπήκαν στο εστιατόριο και στάθηκαν μπροστά από την πόρτα και γύρω από τα τραπέζια.
Έμειναν εκεί έως ότου ο άντρας που φρουρούσαν φάει και δώσει εντολή για να αποχωρήσουν.
Πάνω από τα κεφάλια των εκνευρισμένων πελατών που αναρωτιόντουσαν ποιός είναι αυτός ο προκλητικός τύπος που χρειαζόταν φρουρά τέσσερις φορές μεγαλύτερη και ισχυρότερη από τον ίδιο τον πρωθυπουργό που μόλις είχε αποχωρήσει
«Ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης» ψιθύρισαν κάποιοι που τον αναγνώρισαν.
Οι συζητήσεις επεκτάθηκαν στις παρέες για την προκλητική άφιξη και παραμονή του Λαυρεντιάδη. Από ποιούς κινδύνευε τόσο πολύ ένας επιχειρηματίας; Περισσότερο απ τον ίδιο τον πρωθυπουργό;
Ένας θαμώνας τελικώς διηγήθηκε ένα περιστατικό που είχε παρακολουθήσει στην Ελούντα της Κρήτης το προηγούμενο καλοκαίρι,όταν η διεύθυνση του ξενοδοχείου Ελούντα Beach εκκένωσε το βράδυ ολόκληρη την παραλία για να παρακολουθήσει σε γιγαντοοθόνη ,ο Λαυρεντιάδης με τη μητέρα του, βίντεο με την βάφτιση των παιδιών του.
Λίγο αργότερα από την παραλία άρχισαν να φεύγουν βεγγαλικά που σήμαναν το τέλος της ιδιωτικής προβολής που παρακολουθούσαν άθελά τους μερικές δεκάδες αποσβολωμένοι ένοικοι.Το πρόβλημα του Λαυρεντιάδη μπορεί να μην ήταν η ασφάλειά του,αλλά η εικόνα του.Η εικόνα ενός ισχυρού άντρα.Και όπως αποδείχθηκε, με τις πλάτες των άλλων

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα ορφανό αγόρι

Στο ξεκίνημά της, η ιστορία του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη μοιάζει με παραμύθι.Στη συνέχεια είναι που προστίθενται διάφοροι μύθοι.Προσεκτικά δημιουργημένοι από τα Μέσα Ενημέρωσης,τους τζογαδόρους της αγοράς και κάποιους οργανισμούς που οι ιδιοκτήτες τους, για έναν άγνωστο λόγο, αποφάσισαν να μάθουν να προφέρουν το δύσκολο όνομα του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη.
Ο Λαυρεντιάδης, έμεινε ορφανός το 1990, στα 18 του χρόνια. Ο πατέρας του Βασίλης Λαυρεντιάδης είχε το 50% μια μικρής εταιρείας διανομής χημικών προιόντων στο Αιγάλεω,της Νεοχημικής.
Ο Λαυρέντης αναγκάστηκε όπως έχει δηλώσει, να αρχίσει να δουλεύει στην πατρική εταιρεία που απασχολούσε 20 άτομα.Αποφάσισε ωστόσο να παρακολουθήσει νυχτερινά μαθήματα λογιστικής στο Αμερικάνικο Κολλέγιο. Το άγχος και η πίεση, όπως αφήνει να εννοηθεί ,ήταν υπεύθυνα για την ρευματοειδή αρθρίτιδα που εμφάνισε. Δίπλα του, αυτά τα χρόνια της δοκιμασίας, είναι ένας φίλος του πατέρα του.Ο Πέτρος Κυριακίδης, ένας άγνωστος βιβλιοπώλης.
Το 1994,η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται.Αποφασίζει να πάει στο Αγιο Όρος, στην Μονή Βατοπαιδίου.Είναι η εποχή που ο Εφραίμ γίνεται γνωστός φέρνοντας την Αγία Ζώνη για προσκύνημα σε πολιτικούς στην Αθήνα και αργότερα για τους πιστούς.
Γίνεται τηλεοπτικά γνωστός δια των συνεντεύξεων στον Θόδωρο Ρουσόπουλο και δηλώνει στις κάμερες,σαν να περιγράφει ειδικότητες γιατρού, πως η Αγία Ζώνη έχει ειδικότητα θεραπείας «σε καρκίνους και στειρότητες».Απ ό,τι φαίνεται όμως είχε και θεραπευτική επίδραση και στην ρευματοειδή αρθρίτιδα του Λαυρεντιάδη, ο οποίος δηλώνει μετά από χρόνια, όταν διαμορφώνει το δημόσιο προφίλ του στις εφημρίδες που φροντίζει να αγοράζει, πως το Βατοπαίδι άλλαξε τη ζωή του.

Οι αμερικανοί θέλουν Λαυρεντιάδη

Το 1996 αγοράζει το ποσοστό του συνεταίρου του στην Νεοχημική και δύο ακόμη εταιρείες χημικών.
Την Hoechst στην Αυλίδα και την Henkel στην Αταλάντη. Αρχίζει να παράγει απορρυπαντικά και αναλαμβάνει φασόν για τις μεγάλες πολυεθνικές.Μέχρι το 2003,ο άπειρος νεαρός Λαυρεντιάδης καταφέρνει να αποκτήσει σχέσεις με χρηματοπιστωτικούς κολοσσούς, όπως είναι η Sal Oppenheim.Το 2003, η Νεοχημική μπαίνει στο Χρηματιστήριο το οποίο την εποχή εκείνη βγαίνει καταρακωμένο από την μεγάλη κρίση.Περιέργως όμως, κάποιοι ξένοι επενδυτές αποφασίζουν να επενδύσουν σε μια άγνωστη, ασήμαντη χημική εταιρεία στην μικρή και ασήμαντη Ελλάδα.Γιατί; Κανένας δεν έχει απαντήσει.
Το χρήμα έρχεται από παντού, και η Νεοχημική παρουσιάζει χρηματιστηριακές συμπεριφορές λες και είναι η εταιρεία που ανακάλυψε το φάρμακο για την φαλάκρα.
Δεν το έχει ανακαλύψει βέβαια.Το 2007 η μετοχή της Νεοχημικής έχει ανέβει 1400% από το 2003.Πρόκειται για ένα ακόμη «θαύμα» στην επιχειρηματική ζωή του Λαυρεντιάδη
Το επόμενο θαύμα θα έρθει σε λίγο. Η Carlayl , η εταιρεία που έχει συνδέσει το όνομά της με τον Μπους και το συντηρητικό καταστημένο της Αμερικής, ενδιαφέρεται να αγοράσει την Νεοχημική.Όσοι γνωρίζουν την αγορά δεν έχουν καμιά εξήγηση στο γιατί το γκρουπ των σκληρών επενδύσεων και της γεωστρατηγικής παρέμβασης θέλει να πάρει την Νεοχημική που έφτιαξε κάποιος Βασίλης Λαυρεντιάδης στο Αιγάλεω.
Το 2008 η Νεοχημική πουλιέται στους αμερικανούς 749 εκατομμύρια ενώ λίγο πριν είχε αποτιμηθεί μόλις 70.Την επόμενη χρονιά όμως οι Carlaylαφήνει να εννοηθεί πως εξαπατήθηκε από την πώληση,αφού η εταιρεία εμφανίζει ζημιές.Ξεσπά μια κρίση μεταξύ Carlayl και Λαυρεντιάδη που καταλήγει στο να αγοράσει ξανά ο Λαυρεντιάδης την Νεοχημική δίνοντας μόλις 86 εκατομμύρια.Δηλαδή ο οικονομικός αμερικανικός κολοσσός,η εταιρεία των Μπους,όχι μόνο την πατάει με την επένδυση αλλά χάνει και σε ένα χρόνο 700 εκατομμύρια.Είναι αναμφισβήτητα άλλο ένα θαύμα
Με τα λεφτά που έχει εισπράξει ο Λαυρεντιάδης κάνει υποτείθεται άλλες επενδύσεις.Αγοράζει 29 εταιρείες και πάνω τους στήνει την φαρμακευτικήALAPIS.Η αγορά βοά από την φημολογία για το πώς εξοικονομεί λεφτά και αν οι εταιρείες στοιχίζουν όσα ανακοινώνεται, αλλά κανένας δεν μπορεί να βρει άκρη.Κάθε χρόνο η εταιρεία έχει εξαγοράσει και μια άλλη, οπότε στους ισολογισμούς συγκρίνονται ανόμια πράγματα
Οι ορκωτοί λογιστές που αναλαμβάνουν να κάνουν την αποτίμηση των εταιρειών είναι οι ίδιοι που αποτιμούν την περιουσία του ALTER σε ποσά που αργότερα θα αμφισβητηθούν όταν αποκαλύπτεται το σκάνδαλο με τα εικονικά τιμολόγια και τις υπερτιμολογήσεις στο κανάλι.Και όχι μόνο αυτό.Η εταιρεία αυτή λίγο αργότερα θα εξαγοραστεί από μέλος της οικογένειας ανθρώπου που ήταν στα ΔΣ του ομίλου Λαυρεντιάδη
Την ίδια εποχή ο Λαυρεντιάδης γίνεται τραπεζίτης αγοράζοντας μετοχές τηςOMEGA BANK.Γίνεται μέλος του ΔΣ συμβουλίου της.Μέλη του ΔΣ είναι ακόμη ο Νίκος Παπανδρέου, αδελφός του μετέπειτα πρωθυπουργού και ο Νίκος Μπακατσέλος,ξάδελφος της γυναίκας του Ευάγγελου Βενιζέλου.
Ένα χρόνο μετά την ανάληψη τραπεζικού ρόλου, ο Λαυρεντιάδης, όπως θυμούνται συνάδελφοί του τραπεζίτες, έγινε πολύ ανήσυχος,ζητώντας να λειτουργεί η τράπεζα με τρόπο που πολλοί δεν ήθελαν.Αποχώρησε από την Τράπεζα αγοράζοντας μία άλλη, την PROTON BANK. Αμέσως μετά την αγορά ,οι δύο τράπεζες συγχωνεύητηκαν με τρόπο που δημιούργησε αρκετό θόρυβο.Ο Λαυρεντιάδης αγόρασε τις μετοχές του Μ. Σάλα στην OMEGA(περίπου το 30 %) δίνοντας ποσό που αντιστοιχούσε στο σύνολο της Τράπεζας.
Στην τράπεζα διευθύνων σύμβουλος θα αναλάβει και ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ,ο οποίος διετέλεσε πρέσβης στην Ελλάδα και αμέσως μετά την αποχώρησή του θέλησε να ενταχθεί και αυτός στον όμιλο Λαυρεντιάδη
Οι σχέσεις του Λαυρεντιάδη είναι εντυπωσιακά καλές με τους αμερικανούς οι οποίοι όχι μόνο δεν δείχνουν να δυσαρεστούνται από την περιπέτεια με τηνCarlayl,αλλά δημιουργούν έδρα “Βασίλη Λαυρεντιάδη» στο αμερικανικό κολέγιο ACS και «Λαυρέντη Λαυρεντιάδη» στο CSIS.Το CSIS είναι η αμερικανική δεξαμενή σκέψης για τα γεωστρατηγικά σχέδια των ΗΠΑ.
Αυτοί που το διοικούν,-και ανάμεσά τους ο Μπρεζίνσκι,υπέυθυνος μαζί με τον Κίσινγκερ στη διαμόρφωση πολιτικής της χώρας και τέως νούμερο δύο στην Εθνική Ασφάλεια-θεώρησαν πως έχουν ανάγκη τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη
Θα χρειαστεί να περάσουν δύο χρόνια ακόμη για να αποκαλυφθεί αυτό που όλοι υποψιάζονταν αλλά κανένας δεν έλεγε.Η Τράπεζα Proton,σύμφωνα με τις ανακριτικές αρχές, χρησιμοποιήθηκε από τον Λαυρεντιάδη,όπως η Τράπεζα Κρήτης από τον Κοσκωτά.Για να χρηματοδοτεί δηλαδή τις επιχειρήσεις του.και αναζητείται αν ουσιαστικά χρηματοδοτούσε τον ίδιο και μόνο μέσα από ένα πολύπλοκο εταιρικό σχήμα στο οποίο συνεχώς προστίθονταν πολλές και αρκετές φορές άχρηστες εταιρείες
Οι εσωτερικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί στην Τράπεζα δεν υπήρχαν,ενώ η Τράπεζα της Ελλάδας, δεν θεώρησε ποτέ πως υπάρχει πρόβλημα με την λειτουργία της Τράπεζας, παρά τα 15μερα,μηνιαία και τριμηνιαία report που ήταν αρκετά ενημερωμένα.Τον Ιούνιο οι εισαγγελικές αρχές, εντόπισαν μια κατάχρηση 51 εκατομμυρίων στην Proton.
Την περίοδο εκείνη που οι εισαγγελικές αρχές ελέγχουν τον Λαυρεντιάδη και την Proton για καταχρηση και ξέπλυμα μαύρου χρήματος,ο υπουργός Οικονομικών παίρνει απόφαση να επιδοτήσει την Proton από τα αδιάθετα του Δημοσίου.Τα στελέχη του λογιστηρίου του κράτους ενημερώνουν τον βενιζέλο ότι αυτό είναι παράνομο γιατί με βάση το νόμο η Τράπεζα έπρεπε να επιστρέψει 70 εκατομμύρια.
Ο Βενιζέλος όμως δίνει 100 εκατομμύρια στην Proton και λίγο αργότερα άλλα 800 για να την κρατικοποιήσει.Και όχι μόνο αυτό.Φροντίζει να βάλεο τροπολογία στο νόμο 4002/11 η οποία προβλέπει ακαταδίωκτο αναδρομικά από το 1996,για όσους υπουργούς οικονομικών έχουν επιδοτήσει τις Τράπεζας στο όνομα μια αόριστης έννοιας που ονομάζουν «συστημική ευστάθεια των Τραπεζών»
Ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης επιστρέφει τα 51 εκατομμύρια που του αποδίδουν πως καταχράστηκε, για να κάνει χρήση ενός άλλου νόμου,τον οποίο έχει υπογράψει επίσης ο Ευάγγελος Βενιζέλος,τον 3904/10 που προβλέπει ακαταδίωκτο για όσους επιστρέψουν χρήματα από κατάχρηση.
Τελικώς όμως ο Λαυρεντιάδης δεν φαίνεται να εξασφαλίζει το ακαταδίωκτο.Αν όσα του καταλογίζουν αυτή τη στιγμή οι εισαγγελικές έρευνες αποδειχθούν αληθινά, τότε ο Κοσκωτάς θα φαντάζει μπροστά του ένας ευγενής πρόσκοπος.Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις που προκύπτουν από τα πορίσματα της Τράπεζς της Ελλάδος τα οποία δεν αξιοποιήθηκαν όταν έπρεπε και όπως έπρεπε,ο Λαυρεντιάδης έχει δώσει από την Τράπεζά του 700 εκατομμύρια για να χρηματοδοτήσει επιχειρήσεις του άμεσου ή έμμεσου ενδιαφέροντός του.Χωρίς βέβαια εγγυήσεις και αντικρύσματα

Ο βιβλιοπώλης που έγινε εκδότης

Ο Πέτρος Κυριακίδης είναι από τα κεντρικά πρόσωπα στην υπόθεση Λαυρεντιάδη.Ο βιβλιοπώλης που τον στήριξε όπως λέει όταν έμεινε ορφανός,έγινε ξαφνικά επιχειρηματίας.Όχι μόνο είναι μέλος ΔΣ των εταιρειών Λαυρεντιάδη, αλλά φαίνεται να έχει αγοράσει μετοχές από τουλάχιστον 20 Μέσα Ενημέρωσης.Η χρηματοδότηση προήλθε βέβαια από την Proton και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες.
Ο Λαυρεντιάδης λειτούργησε με τον Τύπο με τρόπο που είναι έξυπνος.’Εχοντας σύμβουλό του και στέλεχος στις επιχειρήσεις του έναν από τους ανθρώπους που συμμετείχαν στο σκάνδαλο Κοσκωτά, γνώριζε πολύ καλά πως αυτό που έφαγε τον Γιώργο Κοσκωτά, ήταν η παραγνώριση των εκδοτικών συμφερόντων την εποχή εκείνη.Έτσι αποφάσισε να ακολουθήσει μια στρατηγική με τους εκδότες.
Η τράπεζά του δανειοδότησε τον Πέτρο Κυριακίδη,ο οποίος με τη σειρά του μέσω της εταιρείας ΝΕΠ, άρχιζε να αγοράζει ποσοστά από εκδοτικά συγκροτήματα.Ο κανόνας ήταν απλός «όταν τρώνε δεν μιλάνε».
Αγόρασε λοιπόν ποσοστά από το ΔΟΛ, τον ΠΗΓΑΣΟ του Μπόμπολα, τον όμιλο Αλαφούζου,τις εκδόσεις Λιβάνη,το VETO του Τριανταφυλλοπουλου,το ΠΟΝΤΙΚΙ,περιοδικά, αλλά και κουτσά άλογα της δημοσιογραφίας.Εξυπηρετούσε έτσι δύο σκοπούς.
Έδινε την εντύπωση ενός ισχυρού επενδυτή, αλλά κυρίως εξασφάλιζε τη σιωπή των εν δυνάμει αντιπάλων που έκανε συμμάχους.
Επιπλέον οι εφημερίδες γέμιζαν με συνεντεύξεις και παρουσιάσεις των δραστηριοτήτων Λαυρεντιάδη.Μιλούσαν για «δυναμικό επιχειρηματία», «θρησκευόμενο άνθρωπο» «διορατικό πατριώτη» κλπ. Επεκτάθηκε βέβαια και σε άλλες επενδύσεις με λαικό έρισμα όπως η αγορά μετοχών στο Καραισκάκη.Την τελευταία στιγμή δεν κατάφερε να αγοράσει την Ολυμπιακό.
Ο Λαυρεντιάδης φρόντισε επίσης να χρηματοδοτήσει παρακμιακά έντυπα μηδενικής αξίας για να κλείσει το στόμα των ιδιοκτητών τους.Είναι εντυπωσιακό πως αγόρασε την Financial Box του Τράγκα,μια εφημερίδα που πουλούσε 300 φύλλα τη μέρα,και η οποία δεν είχε καμιά πρακτική αξία γι αυτόν
Ο μοναδικός εκδότης που αρνήθηκε να πουλήσει στον Λαυρεντιάδη ήταν η εκδότρια της Ελευθεροτυπίας Μάνια Τεγοπούλου.
Ο Λαυρεντιάδης κατάφερε ωστόσο να συγκεντρώσει μετοχές της Ελευθεροτυπίας από την διασπορά και να αποκτήσει το 10% της εφημερίδας.Όταν η Τεγοπούλου κατάλαβε τι συνέβαινε έγινε έξαλλη.Αποτέλεσμα της οργής της ήταν η απόλυση του διευθυντή της Κυριακάτικης Γιάννη Βλαστάρη τον οποίο θεωρούσε άνθρωπο του Λαυρεντιάδη στην εφημερίδα της.Ο Βλαστάρης βρέθηκε λίγο αργότερα ως εκδότης εφημερίδων όπως η «Ισοτιμία» οι οποίες χρεώνονται επίσης στον Λαυρεντιάδη αν και ο ίδιος το έχει αρνηθεί στην Τράπεζα της Ελλάδος
Ο Λαυρεντιάδης ποτέ δεν παραδέχθηκε πως είναι κάτοχος ΜΜΕ.
Χαριτολογώντας έλεγε πως απλώς έχει φίλο εκδότη, εννοώντας τον Πέτρο Κυριακίδη.Από τα στοιχεία που υπάρχουν στην εισαγγελική έρευνα προκύπτει πως όλες οι αγορές ΜΜΕ από τον όμιλο Κυριακίδη έγιναν με δάνεια της Proton.Στις δε περισσότερες των περιπτώσεων τα έξοδα αγοράς τίτλων είναι υπέρογκα.
Οι άυλοι τίτλοι δηλαδή και τα εμπορικά σήματα αποτιμούνται από την εταιρεία ορκωτών λογιστών- η οποία φέρεται να έχει κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα με τον ALTER- σε παράλογα ποσά. Μόνο για το σήμα της Espressoέχουν δοθεί 61 εκατομμύρια.Η Proton έδωσε δάνειο 22 εκατομμύρια στον Κυριακίδη για να πάρει το 49% της εφημερίδας VETO του τριανταφυλλόπουλου η οποία στήθηκε με μετοχικό κεφάλαιο 300.000 ευρω μερικούς μήνες πριν. Τα πορίσματα της Τράπεζας της Ελλάδας, διαπιστώνουν πως υπήρξαν αγορές όπως αυτή του Καναλιου 10 του Τράγκα που δεν αποσκοπούσαν σε οικονομικούς σκοπούς.

Όταν τρώνε δεν μιλάνε ευλογημένε

Ο Λαυρεντιάδης,μέσα σε αυτή την τρικυμία των αποκαλύψεων φαίνεται ότι παραμένει ένας πολύ θρήσκος άνθρωπος. Τις ημέρες που η ALAPIS και οι θυγατρικές της πτώχευαν, ο Λαυρέντης λαυρεντιάδης πέταξε με το ελικόπτερό του ως τη Σύμη,στο Μοναστήρι του ταξιάρχη Μιχαήλ για προσκύνημα.
Το ελικόπτερο προσγειώθηκε προκλητικά ανάμεσα στον κόσμο,και οι μοναχοί του μοναστηριού υποδέχθηκαν ένα αδελφό.
Μια που δεν υπάρχει εντολή “ου υπεξαιρέσεις” η Εκκλησία κάνει σαν να μην τρέχει τίποτα με τον Λαυρεντιάδη.
Ο άλλωτε κυρίαρχος της ελληνικής οικονομικής σκηνής πέταξε και ως τη Ντοχα ως Άρχω του Πατριαρχείου ιεροσολύμων για να παρακολουθήσει διαθρησκευτικό συνέδριο.Εκεί συνάντησε τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και συνέφαγε μαζί του.Οι σχέσεις του λαυρεντιάδη με τον σκληρό θρησκευτικό πυρήνα παραμένουν και ίσως αποδειχθούν ευεργετικές.Η ισχύς της Εκκλησίας ξεπερναέι το ιερό και την πόρτα της και φτάνει ως τα δικαστήρια και τα πολιτικά γραφεία
Οι παλιοί φωτογραφηθέντες πάντως με τον Λαυρεντιάδη,κάνουν πως δεν τον ξέρουν.Ο άνθρωπος που επιχορήγησε από το Μέγαρο μουσικής ως το Μουσείο Μπενάκη και την Εθνική πινακοθήκη “από αγάπη στην τέχνη” όπως έλεγε,πλησιάζει προς την απομόνωση και την μοναξιά με την ταχύητα του ανθρώπου που ζει την ήττα
Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται πως στην Ελλάδα κανένας επιχειρηματίας δεν ανακάλυψε μόνος την υπεξαίρεση ή την αυθαιρεσία.Ο Λαυρεντιάδης πέρασε πρώτα από τα πολιτικά γραφεία,έγινε αιμοδότης του πολιτικού συστήματος,κινήθηκε με ένα κοκτειλ ως τις εκθέσεις τέχνης και τις κοσμικές συγκεντρώσεις και κατέληξε στα γραφεία των εκδοτών με ένα μπλοκ επιταγών στο χέρι.
Παρότι ήξερε τη συνταγή της επιτυχίας, δεν μπορούσε ίσως να περιμένει πως όταν σκοντάψει,οι πρώτοι που θα περάσουν από πάνω του είναι όσοι ευεργέτησε,υπακούοντας απλώς στον νόμο της επιβίωσης που συνοδεύει όλους.
Κυρίως τα θηρία.
Άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη που δημοσιεύτηκε στο πρώτο τεύχος του περιοδικού Unfollow

Ροη αρθρων