της Μαριας Τριαντοπουλου, απο το Tvxs...

Λέω να οργανώσω μια αγρυπνία, μια παράκληση, κάτι τέλος πάντων από αυτά, για να παρακαλέσω κάποια Ανώτερη Δύναμη να πάψει επιτέλους ο Ανθιμος, το ποίμνιο του και όλοι εκείνοι που δρουν «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» αυτών,
να αφήσουν ήσυχο τον υπόλοιπο κόσμο και τις αμαρτίες του και να ασχοληθούν με κάτι άλλο, πιο χρήσιμο. Κάτι μάλιστα πιο προσήκον στα χρέη της Εκκλησίας από το να ξεσηκώνει με μισαλλόδοξο και προσβλητικό λόγο τους πιστούς σε ακροδεξιές εθνικιστικές και ντροπιαστικές διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες.
Διεθνώς οι ακροδεξιοί εκπρόσωποι του Θεού επί της Γης, όπως οι περισσότεροι Ευαγγελιστές για παράδειγμα στις ΗΠΑ ή οι φονταμενταλιστές όλων των θρησκευτικών αποχρώσεων σε σχεδόν όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου αντιτίθενται στα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα του σεξουαλικού αυτοκαθορισμού, του σεβασμού στην ιδιωτική ζωή ή της ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης, στο όνομα του Θεού ή του Αλλαχ ή οποιουδήποτε άλλου.
Στην Ελλάδα, επιπλέον, που η Χριστιανική Ορθοδοξία αναγνωρίζεται ακόμα ως επίσημη θρησκεία του κράτους, η Εκκλησία ανέκαθεν θεωρούσε, και θεωρεί ακόμα, ότι έχει δικαίωμα ίσο με εκείνο της Πολιτείας στην διακυβέρνηση της χώρας και ισάξια σχεδόν νομεθετικά δικαιώματα με τους εκλεγμένους βουλευτές του κράτους. Θα πρέπει επιτέλους να διαχωριστούν εντελώς, όχι μόνο στα χαρτιά αλλά ουσιαστικά, οι ρόλοι κράτους-εκκλησίας σε μια χώρα, μάλιστα, που θέλει να θεωρείται σύγχρονη και δημοκρατική.
Η εκκλησία και πολλοί από τους λειτουργούς της ούτε πτωούνται από αυτά τα χιλιοειπωμένα ούτε αντιλαμβάνονται τον πραγματικό τους ρόλο – ευτυχώς όχι όλοι καθώς υπάρχουν και πολλοί ιερείς που προσφέρουν αξιόλογο κοινωνικό και ανθρωπιστικό έργο – ξεχνώντας μάλλον την τύχη των καθολικών παπάδων στην διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου και υπερεκτιμώντας την δύναμή τους....
Λέω να οργανώσω μια αγρυπνία, μια παράκληση, κάτι τέλος πάντων από αυτά, για να παρακαλέσω κάποια Ανώτερη Δύναμη να πάψει επιτέλους ο Ανθιμος, το ποίμνιο του και όλοι εκείνοι που δρουν «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» αυτών,
να αφήσουν ήσυχο τον υπόλοιπο κόσμο και τις αμαρτίες του και να ασχοληθούν με κάτι άλλο, πιο χρήσιμο. Κάτι μάλιστα πιο προσήκον στα χρέη της Εκκλησίας από το να ξεσηκώνει με μισαλλόδοξο και προσβλητικό λόγο τους πιστούς σε ακροδεξιές εθνικιστικές και ντροπιαστικές διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες.
Διεθνώς οι ακροδεξιοί εκπρόσωποι του Θεού επί της Γης, όπως οι περισσότεροι Ευαγγελιστές για παράδειγμα στις ΗΠΑ ή οι φονταμενταλιστές όλων των θρησκευτικών αποχρώσεων σε σχεδόν όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου αντιτίθενται στα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα του σεξουαλικού αυτοκαθορισμού, του σεβασμού στην ιδιωτική ζωή ή της ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης, στο όνομα του Θεού ή του Αλλαχ ή οποιουδήποτε άλλου.
Στην Ελλάδα, επιπλέον, που η Χριστιανική Ορθοδοξία αναγνωρίζεται ακόμα ως επίσημη θρησκεία του κράτους, η Εκκλησία ανέκαθεν θεωρούσε, και θεωρεί ακόμα, ότι έχει δικαίωμα ίσο με εκείνο της Πολιτείας στην διακυβέρνηση της χώρας και ισάξια σχεδόν νομεθετικά δικαιώματα με τους εκλεγμένους βουλευτές του κράτους. Θα πρέπει επιτέλους να διαχωριστούν εντελώς, όχι μόνο στα χαρτιά αλλά ουσιαστικά, οι ρόλοι κράτους-εκκλησίας σε μια χώρα, μάλιστα, που θέλει να θεωρείται σύγχρονη και δημοκρατική.
Η εκκλησία και πολλοί από τους λειτουργούς της ούτε πτωούνται από αυτά τα χιλιοειπωμένα ούτε αντιλαμβάνονται τον πραγματικό τους ρόλο – ευτυχώς όχι όλοι καθώς υπάρχουν και πολλοί ιερείς που προσφέρουν αξιόλογο κοινωνικό και ανθρωπιστικό έργο – ξεχνώντας μάλλον την τύχη των καθολικών παπάδων στην διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου και υπερεκτιμώντας την δύναμή τους....