O Χατζηαβάτης δημοσιογράφος (στη Real News) – μέρος 2: Δημοσίευσαν ψεύτικο έγγραφο...

Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος, απο το UnFollow...

Διαβάστε εδώ: O Χατζηαβάτης δημοσιογράφος (στη Real News) – μέρος 1
 Με όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις, λέει ο λαός.
  Φαίνεται λοιπόν πως η συνεργασία του Νίκου Χατζηνικολάου με την οικογένεια του παλαιού ιδιοκτήτη της Αυριανής είχε τα αποτελέσματά της… Όχι μόνο γιατί αποφάσισε να παρουσιάσει ως «σκάνδαλο» που βαρύνει τη Λίνα Αλεξίου ένα λάθος του Ταμείου των δημοσιογράφων που αφορά 400 συνταξιούχους. Όχι μόνο γιατί ενέπλεξε στο πρωτοσέλιδο την βουλευτή Ζωή Κωνσταντοπούλου, σαν να είχε η ίδια γνώση ή ευθύνη για το επίδομα που το Ταμείο δεν σταμάτησε, ως όφειλε, να χορηγεί στη μητέρα της. Όχι μόνο γιατί, μετά τη δημοσίευση, έσπευσε να προβάλει το γεγονός ότι το θέμα εκμεταλλεύτηκαν πολιτικά ο Γ. Μουρούτης, ο Φ. Κρανιδιώτης, ο Α. Γεωργιάδης και οι άλλοι «αντισυστημικοί» της κυβέρνησης – και δεν ντράπηκε να το προβάλει, παρότι οι συγκεκριμένοι το έκαναν με το γνωστό χυδαίο ύφος που χαρακτηρίζει τις δημόσιες παρεμβάσεις τους.

 

Το χειρότερο όμως είναι ότι όλα αυτά τα έκανε η Real News, παρουσιάζοντας ως «αδιάσειστο στοιχείο» ένα ψεύτικο έγγραφο! Το έγγραφο Νο 4, που παρουσιάστηκε στο κυριακάτικο ρεπορτάζ της Real News είναι… ψεύτικο. Δεν έχει αριθμό μητρώου ασφαλισμένου και η υπογραφή δεν ανήκει στη Λίνα Αλεξίου, παρότι φαίνεται ως δική της αίτηση. Αυτό κατήγγειλε η ίδια η κα Αλεξίου με επιστολή που απέστειλε στην ΕΣΗΕΑ στις 26/3/2014.

«Η παραίσθηση του μεγαλείου»....

Της Μαριας Τριαντοπουλου, απο το TVXS...

Τηλεοπτική ημέρα η Δευτέρα καθώς Πρετεντέρης και Χατζηνικολάου «ανατρέπουν» «στον Ενικό» με καλεσμένους που αν κανείς καθίσει και τους παρατηρήσει με προσοχή,

αδιαφορήσει για το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών που λένε και επικεντρωθεί σε αυτά που δεν λένε - αλλά που «διαβάζονται» πια εύκολα από εμάς τους ωριμασμένους και σκληραγωγημένους τηλεθεατές – τότε έχει αρκετά πράγματα να μάθει και αρκετά χρήσιμα αλλά στενάχωρα κι απογοητευτικά συμπεράσματα να βγάλει.

Μετά την τόσο επιτυχημένη του εμφάνιση με ύφος αρχηγού κάποιας τεράστιας πλειοψηφίας στην εκδήλωση των 58 της κεντροαριστεράς στο Ακροπόλ ο κ. Βενιζέλος γεμάτος ευφορία πήρε το δρόμο για το στούντιο του MEGA και επί περίπου δύο ώρες μας προσέφερε ένα «ανατρεπτικό» σόου, με χαμόγελα, επιτηδευμένη προσήνεια, απαραίτητη δόση θυμού και αγανάκτισης, που θα ζήλευαν και οι επαγγελματίες του είδους.

Η μαλακία του Άδωνι...

του Θωμα Τσαλαπατη...

  ‘’Να ζητήσεις συγνώμη για την δήλωσή σου αυτή, είναι χειρότερη από το ‘’μαζί τα φάγαμε’’ του Πάγκαλου. Να ζητήσεις συγνώμη, είπες μεγάλη μαλακία, πολύ μεγάλη μαλακία.’’  Έτσι σχολίασε στην ραδιοφωνική του εκπομπή ο Νίκος Χατζηνικολάου τις δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη σε τόνο αρκετά διαφορετικό από τις συνήθεις εκφορές πολιτικής νηνεμίας που επιλέγει.

‘’ Αν υπάρξουν απολύσεις γιατρών στον ΕΟΠΥΥ, σάς παρακαλώ αυτό δεν θέλω να το χρεωθεί η τρόικα, δεν θέλω να μου παίρνει τη δόξα ο Τόμσεν για τα αυτονόητα. Οι αποφάσεις είναι δικές μου’’. Αυτά δήλωσε ο ακροδεξιός υπουργός με το όνομα γυμναστηρίου πριν το επίθετό του. Η χαιρεκακία για την καταδίκη του άλλου, δεν περιγράφει απλά το ήθος του ανδρός, περιγράφει και τη διαστροφική απόλαυση  της εξουσίας κατά την άσκηση της, το μέτρημα του μεγέθους της στο μέτρημα των θυμάτων της, την επιβεβαίωση της στην επιβολή της.

Είναι λογικό, στην Ελλάδα των στρατοπέδων συγκέντρωσης, της εξαθλίωσης και της διαπόμπευσης μόνο ένας μισάνθρωπος θα μπορούσε να είναι υπεύθυνος για την περίθαλψη των ανθρώπων. 

Γιατί ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν απαξιώνει απλά τους θεσμούς, είναι ο ίδιος η απόδειξη της απαξίωσης των θεσμών. (‘’Η δόξα λέγεται με την έννοια της ευθύνης όχι με την έννοια της φήμης’’ προσπάθησε να δικαιολογηθεί αργότερα και να αποδείξει πόσο αρχαίος Έλληνας είναι. Πως συνδέονται τα δύο δεν μας εξήγησε, πάντως η δόξα στα αρχαία ελληνικά μαθαίναμε πως σημαίνει γνώμη). 
‘’Βόλευε την κυβέρνηση και τη ΝΔ όταν η Χρυσή Αυγή καθάριζε τους αλλοδαπούς από τις γειτονιές, χωρίς να χρεώνονται το πολιτικό κόστος η αστυνομία και η ίδια η κυβέρνηση’’. Δήλωσε ο βουλευτής της ΝΔ, Μιχάλης Ταμήλος, μιλώντας στο τηλεοπτικό σταθμό ‘’Action24’’.

Στο σημείο αυτό δεν ξέρεις με τι να πρωτοανατριχιάσεις: το περιεχόμενο της δήλωσης; Την αφοπλιστική αφέλεια; Το ότι ο βουλευτής δεν μοιάζει να καταλαβαίνει τι σημαίνει εκείνο το ‘’καθάριζε’’ (ακόμα χειρότερα αν καταλαβαίνει).

Περιμένουμε την Νέα Δημοκρατία να κατηγορήσει τη Χρυσή Αυγή πως της κλέβει τη δόξα για τις εκκαθαρίσεις των μεταναστών. Και στο σημείο αυτό -άσχετα με οποιαδήποτε κυριολεξία- η ‘’δόξα’’ ταυτίζεται με την ευθύνη, όπως το αίμα ταυτίζεται με το αίμα.

(στην Εφημερίδα των Συντακτών)

Λαθροϋποψήφιος στο πούλμαν Συγγρού - Ενικός...

Της Μαρίας Μπαλάφα, απο το Red NoteBook...

Από τα χαράματα είχε στηθεί έξω από το studio του Χατζηνικολάου ο Μουρούτης για να πάρει τα νούμερα των «απλών πολιτών», που θα έκαναν ερωτήσεις στον Τσίπρα. Ξεροστάλιαζε στην πόρτα. Κάποιοι τον πέρασαν για άνεργο σε ουρά του ΟΑΕΔ ή για συνταξιούχο έξω από τον ΕΟΠΥΥ. Το απόγευμα πια ξεκίνησε το πούλμαν από τη Συγγρού με τους «απλούς πολίτες».
Κάτι ΔΑΠίτες του Παπαμιμίκου ήταν στο Γκάζι κι έτσι έκαναν μια παράκαμψη. Εκεί πήραν κι έναν της ΔΡΑΣΗ (μην πληρώνει μόνος τους ταξί). Ο Μουρούτης κάθισε στη θέση του ξεναγού και με το μικρόφωνο ξεκίνησαν να προβάρουν ερωτήσεις. Πρώτος στη συζήτηση εμφανίστηκε ένας ανεξάρτητος συνδικαλιστής της ΔΑΚΕ στον ΟΤΕ (κανονικός, όχι σαν τα λαμόγια, που τσιμπάει ο Άδωνις), που έλεγε η «άλλη εταιρεία», γιατί δεν μπορούσε να πει τη λέξη ΙΝΤΡΑΚΟΜ. Μετά εμφανίστηκε ένας 34χρονος με τρία παιδιά - ζωή νά ΄χουνε - νοικοκυραίος. Μετά ένας απόστρατος με κομπολόι και άλλες ωραίες φυσιογνωμίες της γνήσιας λαϊκής δεξιάς, που όλοι είχαν γνώση οικονομικών επιπέδου Στουρνάρα.

Στο πούλμαν όμως είχε μπει κι ένας... λαθραίος. Ο Γραμματέας του ΕΒΕΑ Νίκος Σοφιανός. Σπουδές, επιχειρηματίας, ένα βιογραφικό πέντε σελίδες. Βέβαια το βιογραφικό του ως επιχειρηματίας - απλός πολίτης δεν έγραφε, ότι ήταν και λαθροϋποψήφιος. Τον είχαν «κόψει» στη ΝΔ το 2012, αλλά ο άνθρωπος από τον καημό του δεν είχε ξεκρεμάσει τις αφίσες. Ένα κάρο λεφτά τις είχε πληρώσει. Τόσο ακριβές, που έπεσε έξω οικονομικά κι αναγκάστηκε να κλείσει μία από τις επιχειρήσεις του στην Χαλκίδα τη ΣΕΛΜΑΝ, που έφτιαχνε πατώματα, και 174 έμειναν στον δρόμο (αλλά «φταίνε οι μετανάστες»).

Για τον κ.Στουρνάρα – στον… πληθυντικό...

του Νικου Μπογιοπουλου, απο το enikos.gr...
Ένα από τα πιο βαρετά πράγματα σε αυτή τη ζωή είναι να διαβάζεις προϋπολογισμούς. Όχι γιατί τους φτιάχνει ο κ.Στουρνάρας. Ανέκαθεν ήταν βαρετό ανάγνωσμα οι προϋπολογισμοί. Ταυτόχρονα, όμως, το χρησιμότερο από τα βαρετά πράγματα σε αυτό τον κόσμο είναι το διάβασμα των προϋπολογισμών του κράτους - ειδικά όταν τους φτιάχνει ο κ.Στουρνάρας. Εν ολίγοις: Διαβάζετε τους προϋπολογισμούς του κ.Στουρνάρα. Είναι βαρετό. Αλλά χρήσιμο.
   Πάμε παρακάτω.
Ρωτήθηκε τη Δευτέρα στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου ο κ. Στουρνάρας πότε τέλος πάντων, εκτός από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, σε αυτό τον τόπο θα πληρώσουν κανένα φόρο και οι πολυεθνικές.
Ο υπουργός Οικονομικών διατύπωσε ένα ατράνταχτο επιχείρημα για να δείξει πόσο κοινωνικά δίκαιη είναι η φορολογική πολιτική της κυβέρνησης: Ξέρετε πόσες επιστολές λαμβάνω από πολυεθνικές γιατί πληρώνουν πολλά στην Ελλάδα, δήλωσε…
Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε την αλληλογραφία του κ. Στουρνάρα. Εκείνο που γνωρίζουμε (και το γνωρίζουμε από τους προϋπολογισμούς τόσο του κ. Στουρνάρα όσο και των προκατόχων του) είναι ότι: 
1)    Την περίοδο 2004 - 2013 (Πίνακας 1) το σύνολο των άμεσων φόρων ανήλθε στα 196,9 δισ. ευρώ. Από αυτά, τα Νομικά Πρόσωπα, δηλαδή η φορολογική κατηγορία στην οποία υπάγονται τα μονοπώλια και οι πολυεθνικές επιχειρήσεις,  πλήρωσαν μόλις 35,6 δισ. ευρώ (ποσοστό 18%).

Αλλάζουμε πίστα. Θέμα “πρόωρες εκλογές”

Sotosblog...

Δεν έχω χάσει ευκαιρία να αναδεικνύω μέσα από αυτό το μπλογκ την παροιμιώδη ανικανότητα όλων όσοι απαρτίζουν τον εσμό, που κρατά στα χέρια του τις τύχες της χώρας. Νομίζω όμως ότι δεν έχω παράλληλα καταστήσει όσο σαφές θα όφειλα το πόσο ικανούς τους θεωρώ στο να επιβιώνουν.
Αισθάνομαι άσχημα που δεν το έχω κάνει, διότι δεν γνωρίζω να υπάρχει ιστορικό ανάλογο με το δικό τους. Κάθε παρόμοιο παράδειγμα από την Ιστορία υπολείπεται· κάθε ιστορικό προηγούμενο μπροστά τους ωχριά· μήπως κάθε σύγκριση μαζί τους είναι και άτοπη.
Η φωτογραφία τους απειλεί να γίνει εξώφυλλο στα Άπαντα του Δαρβίνου. Ποιου Δαρβίνου… Όταν θα έλθει η ώρα, θα έχουν ειδικό δωμάτιο στην κόλαση – προνομιούχοι μέχρι κι εκεί, στην εσχατιά της μεταφυσικής· φυλαγμένοι από ανάξιές τους συναναστροφές, μακριά από κατώτερους του επιπέδου τους ηγεμόνες, ανιστόρητους αλαζόνες που προκάλεσαν την απρονοησία, και κατήντησαν να αντικρύσουν για τελευταία εικόνα του μάταιου κόσμου να σβήνει ο ουρανός ψηλά και γύρω τους όλο κι όλο το εσωτερικό τοίχωμα από ένα πλεκτό καλάθι, περιέργως για τα μάτια τους χωρίς το σώμα τους μέσα… Τι κοινό, λοιπόν, μπορούν να έχουν οι δικοί μας με τέτοιους αξιολύπητους παρακατιανούς; Καμία. Άρα, ιδιαίτερο δωμάτιο και στα Τάρταρα. Τέτοια δεινότητα!
Απόδειξη αυτής η απλή παρατήρηση ότι μολονότι κατέστρεψαν μια χώρα, ανέλαβαν οι ίδιοι να τη σώσουν, και αφού την αποτελείωσαν, παραμένουν άθικτοι στη θέση τους· κι εξακολουθούν ατάραχοι το ολέθριο πέρασμά τους αυτοδιαφημιζόμενοι, κουνώντας μας το δάχτυλο. Το απόθεμα των μεθόδων τους θα φθονούσαν οι πιο δεξιοτέχνες της ζωής –αετονύχηδες ταχυδακτυλουργοί, ιδιοφυείς μάγοι, υποβλητικοί υπνωτιστές, και κάθε είδους χαρτοκλέφτες.
Τούτη τη φορά όμως, τούτη τη φορά… Τούτη τη φορά, το χαρτί που τραβούν από την τράπουλα είναι, πιστεύω, σε θέση να εντυπωσιάσει ακόμα και αυτούς τους ίδιους· να εκτοξεύσει τη φιλαυτία τους σε δυσθεώρητα ύψη· να κάνει η ταπείνωση το νάρκισσο να πνιγεί μέσα στη λίμνη, όπου καθρεφτίζεται εδώ και χιλιάδες χρόνια. Να χορεύουν αυτοί μετά στις όχθες της σαν τους κορύβαντες.

Η Ιωάννα Γαϊτάνη, ο Νίκος Χατζηνικολάου και ο ΣΥΡΙΖΑ ...

Του Χρήστου Βαλλιάνου, Red NoteBook...

Για μια ακόμα φορά, η δημόσια τοποθέτηση ενός στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ που φαίνεται να παρεκκλίνει από την επίσημη θέση του πολιτικού του φορέα, κερδίζει τη μερίδα του λέοντος, ειδικά στον τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό σχολιασμό της επικαιρότητας.
Αυτή η βδομάδα ανήκε δικαιωματικά στις γνωστές δηλώσεις της βουλευτίνας του ΣΥΡΙΖΑ Ιωάννας Γαϊτάνη. Θυμίζω ότι η  Ι. Γαϊτάνη σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Nova Makedonia  είχε υποστηρίξει τη θέση ότι το κράτος βορείως της Ελλάδας που είναι αναγνωρισμένο από μια πλειάδα άλλων χωρών ως Δημοκρατία της Μακεδονίας θα πρέπει να αποκαλείται και από την Ελλάδα με το ίδιο όνομα. Πρόκειται για μια θέση που δεν είναι μόνο δική της αλλά απηχεί τις απόψεις ενός σημαντικού τμήματος του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ και της  αριστεράς γενικότερα, εντός και εκτός Ελλάδας – αλλά και τμήματος της κοινής γνώμης που δεν αυτοαναγνωρίζεται στην αριστερά.

Από το σύνολο των συγκαλυμμένα ή απροκάλυπτα οργισμένων αντιδράσεων που προκάλεσε η δημόσια αυτή τοποθέτηση της βουλευτίνας του ΣΥΡΙΖΑ θα εστιάσω στο σχολιασμό του Νίκου Χατζηνικολάου, από το ραδιοφωνικό σταθμό Real FM, γιατί θεωρώ ότι είναι απόλυτα ενδεικτικός της στάσης μιας μεγάλης μερίδας των media απέναντι στο φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ και των πολιτικών πιέσεων που ασκούνται –και μέσω των media– προκειμένου να μεταλλαχθούν όσα από τα χαρακτηριστικά και τις πρακτικές της σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης φαίνονται  να δοκιμάζουν τις αντοχές (και ανοχές) του συστήματος.

Τι είπε με δυο λόγια ο κ. Χατζηνικολάου, σε μια εκπομπή «αφιερωμένη εξαιρετικά» στην Ι. Γαϊτάνη; Οι δηλώσεις της Γαϊτάνη συνιστούν κατά τον Ν. Χ. μέγα πολιτικό θέμα, διότι προέρχονται από μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου και στέλεχος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, δηλαδή από ένα κόμμα που διεκδικεί με αξιώσεις την ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών, και ταυτόχρονα, αμφισβητούν ευθέως τη δεδομένη εθνική στρατηγική πάνω σε ένα κρίσιμο εθνικό θέμα. Η προφανής αυτή αντίφαση δεν μπορεί να γίνει ανεκτή, γι’ αυτό και η μοναδική πολιτικά ορθή αντιμετώπισή τους δεν μπορεί να είναι άλλη από τη δημόσια αποδοκιμασία της πρωτοβουλίας της Γαϊτάνη από το ίδιο το κόμμα της, και κατά προτίμηση από τον ίδιο τον επικεφαλής του. Στην ουσία ζητείται από τον υποψήφιο μελλοντικό πρωθυπουργό της χώρας να λάβει θέση, τραβώντας μια διαχωριστική γραμμή μεταξύ αυτού που είναι ανεκτό και αυτού που δεν είναι [1]. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε όλη τη διάρκεια της εκπομπής του, ο Ν. Χ. δεν μπαίνει ούτε στιγμή στον κόπο να ασχοληθεί με την ουσία των επιχειρημάτων της Γαϊτάνη (που, υπενθυμίζω, δυστυχώς γι’ αυτόν δεν είναι μόνο δικά της). Αρκείται στο να επαναλαμβάνει ότι είναι απόψεις που έρχονται σε ρήξη με τη δεδομένη «εθνική στρατηγική», ενώ δεν αποφεύγει το φτηνό εντυπωσιασμό του τύπου «η κ. Γαιτάνη είναι μέλος της συνιστώσας με το όνομα Διεθνής Επαναστατική Αριστερά, που ανήκει στο τροτσκιστικό κομμουνιστικό κίνημα», καλλιεργώντας προφανώς τους γνωστούς συνειρμούς που αυτόματα μεταφράζουν  την αριστερή αυτή αργκό σε εθνική μειοδοσία. Σε μια προσπάθεια δε να τηρήσει τα προσχήματα της αντικειμενικής δημοσιογραφίας, ο Ν.Χ. θα μας θυμίσει ότι ως δημοσιογράφος ασκεί κριτική «και στην άλλη πλευρά», όταν για παράδειγμα από αυτή την «πλευρά» προέρχονται «πολιτικές εντολές που περιφρονούν αποφάσεις δικαστηρίων». Ωστόσο η υπόμνηση αυτή γίνεται μόνο για να μπορέσει ο Ν.Χ. να εξηγήσει στη συνέχεια ότι «εδώ έχουμε ένα εντελώς άλλης τάξεως θέμα» (ατόπημα) που αφορά τα ζωτικά εθνικά συμφέροντα, τουλάχιστον έτσι όπως τα αντιλαμβάνεται ο ίδιος ο Ν. Χ.

Βέβαια, ακόμα και με αυτά τα τεχνάσματα, η μεροληπτική στάση του δημοσιογράφου απέναντι στο υποτιθέμενο «ατόπημα» της Ι. Γαϊτάνη είναι αδύνατον να συγκαλυφθεί. Ας υιοθετήσουμε προς στιγμήν τη λογική του Ν.Χ. σύμφωνα με την οποία σε κρίσιμα θέματα στα οποία διακυβεύονται σοβαρά εθνικά συμφέροντα κανένας εκπρόσωπος του κοινοβουλίου, ενδεχομένως και του πολιτικού προσωπικού της χώρας, δεν δικαιούται να έρχεται σε αντίθεση με τις διακηρυγμένες θέσεις από την υπεύθυνη πολιτική της ηγεσία. Ακόμα και αν δεχτούμε αυτή τη λογική, εύλογα αναρωτιέται κανείς, πότε και πώς εκδήλωσε ο Ν.Χ. τις αντίστοιχες ενστάσεις του για το γεγονός ότι σημερινοί βουλευτές και συμβουλάτορες του Έλληνα Πρωθυπουργού, και γνωστά στο πανελλήνιο μέλη του διαβόητου Δικτύου 21, εξέφραζαν τις γνωστές τυχοδιωκτικές απόψεις για το Μακεδονικό ζήτημα, απόψεις που έφταναν μέχρι την πρόταση για στρατιωτική επιχείρηση εις βάρος της γειτονικής χώρας, στην προοπτική του διαμελισμού της μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας, σε πλήρη προφανώς αντίθεση με την διακηρυγμένη εθνική γραμμή στο ζήτημα αυτό, που δεν ήταν δυνατόν να ενσωματώνει τέτοιες φαντασιοπληξίες; Αν υπάρχει μια φορά ατόπημα για την περίπτωση μιας βουλευτίνας της αντιπολίτευσης, τι θα έπρεπε να πούμε για την περίπτωση πολιτικών που αποτελούν επί χρόνια τους εξ απορρήτων μυστικοσυμβούλους του σημερινού Πρωθυπουργού, επαναλαμβάνω, με τα κριτήρια που ο ίδιος ο Ν.Χ. επικαλείται;

Και βέβαια, δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστη η ευκολία με την οποία ο Ν.Χ. αυτοαναγορεύεται σε υπέρτατο εκτιμητή, που κρίνει ποιες διαφωνίες σχετικά με τη διαχείριση των «εθνικών θεμάτων» είναι ανεκτές στα πλαίσια της πολιτικής διαμάχης, και ποιες όχι, ποιες απόψεις προωθούν πράγματι τα εθνικά συμφέροντα, αλλά και σε τι τέλος πάντων συνίστανται αυτά τα εθνικά συμφέροντα, χωρίς ωστόσο να νοιώθει υποχρεωμένος να τεκμηριώσει κάτι απ’ όλα αυτά. Η άποψη ότι όλα αυτά είναι μονοσήμαντα δεδομένα και δεν μπορούν να αποτελούν αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης ίσως δεν διατυπώνεται ρητά, μόνο και μόνο γιατί αποτελεί μία ακόμα από τις αυταπόδεικτες αλήθειες του Ν.Χ.

Αλλά, ας μην κουραζόμαστε άδικα αναζητώντας τεκμήρια αθωότητας σε μια επιχειρηματολογία και μια δημοσιογραφία που πολύ δύσκολα πλέον μπορεί να κρύψει τα κίνητρα της μεροληψίας της. Ανεξάρτητα αν ο Ν.Χ. ενεργεί συνειδητά ως μέλος ενός ευρύτερου σχεδιασμού που περιλαμβάνει θεσμικά και εξωθεσμικά κέντρα, οι παρεμβάσεις του εντάσσονται, ή μάλλον κατέχουν μια ιδιαίτερη θέση, στο σύνολο των πολιτικών πιέσεων που ασκούνται στο «παρείσακτο» τέκνο του πολιτικού συστήματος της χώρας που ακούει στο όνομα ΣΥΡΙΖΑ, και το οποίο από την άνοιξη του 2012 διεκδικεί ρόλους που δεν σχεδιάστηκαν για το μπόι του. Οι πιέσεις αυτές, που στοχεύουν στο στρογγύλεμα των χαρακτηριστικών  του ΣΥΡΙΖΑ, και που εν δυνάμει μπορούν να λειτουργήσουν ως σημεία αναφοράς για μια ριζική αμφισβήτηση του σημερινού σημείου ισορροπίας μεταξύ των αντίπαλων πολιτικών και κοινωνικών μπλοκ, είναι σίγουρο ότι στο επόμενο διάστημα θα συνεχιστούν με αμείωτη ένταση. Η αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος που επωμίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ θα κριθεί (και) από την ικανότητά του να αντισταθεί σ’ αυτές τις πιέσεις.

_______

[1] Όταν ο Δ. Στρατούλης, που κλήθηκε από τον Ν. Χ. να σχολιάσει τις δηλώσεις Γαϊτάνη εξηγεί ότι η βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε τις προσωπικές της απόψεις που είναι σεβαστές, ο Ν.Χ. απάντησε ότι τέτοιες απόψεις που υπονομεύουν το αρραγές εθνικό μέτωπο δεν μπορούν να είναι σεβαστές και πρέπει να αποδοκιμάζονται απερίφραστα.