Να λέμε και τα καλά του λαού...

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

Να τα λέμε και τα καλά του λαού. Έφαγε στις πρόσφατες εκλογές την πίεση της αρκούδας, από εξαγορά με πεντακοσάρικα μέχρι εκβιασμούς για το μέλλον των παιδιών του, που, αν δεν ψηφίσεις όπως πρέπει, άστοργε πατέρα, δεν θα έχουν φάρμακα να γιατροπορευτούν και τρόφιμα για να χορτάσουν.
Ριπές εκφοβισμού και καλοπιάσματος από τα βυρσοδεψεία των συνειδήσεων, να μην ξέρεις από πού θα σου 'ρθει, να οχυρώνεσαι για να μην σε πετύχει ο Πρετεντέρης και τελικά να στη φέρνει πισώπλατα η Χούκλη. Να τα λέμε και τα καλά του λαού, να λέμε ότι το 30,7% που έδωσε στους Σαμαράδες και τους Βενιζέλους ήταν το μικρότερο ποσοστό που έχει πάρει ποτέ το δικέφαλο κτήνος της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, μικρότερο και από το 32% του Μαΐου του 2012, τότε που η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι.
Πεντακοσάρικα υποσχέθηκε ότι θα μοιράσει ο Σαμαράς στο ένα εκατομμύριο των πιο φτωχών, προσδοκώντας ότι θα πάνε να τον ψηφίσουν από ευγνωμοσύνη, διότι οι φτωχοί, τούτη είναι πάντοτε η πεποίθηση των δεξιών, είναι εκ φύσεως εξαγοράσιμοι. Τα μισά λεφτά τα έδωσαν πριν από τις εκλογές και τα άλλα μισά τα άφησαν για μετά, σαν τους μαφιόζους που κόβουν το χαρτονόμισμα στη μέση, για να είναι σίγουροι ότι θα γίνει η βρομοδουλειά τους. Τους υποτίμησαν τους φτωχούς οι Σαμαράδες, τους πρόσβαλαν, γι' αυτό και έλαβαν εκείνο που τους άξιζε. Στις λαϊκές γειτονιές πήραν ποσοστά ντροπής, ντροπής για τους ίδιους και υπερηφάνειας για τους ψηφοφόρους.
Εκτός από πεντακοσάρικο, οι κυβερνήτες έταξαν και θέσεις εργασίας, «πεντακόσιες χιλιάδες» φώναξε ο Βενιζέλος, «επτακόσιες εβδομήντα χιλιάδες» υπερθεμάτισε ο Σαμαράς, λες και πρόκειται για πλειστηριασμό ψυχών. Επτακόσιες εβδομήντα χιλιάδες θέσεις εργασίας, να το ακούει ο άνεργος που είναι εκτός αγοράς δύο και τρία χρόνια, που δεν παίρνει ούτε καν το γλίσχρο επίδομα και να το σταυρώνει ενστικτωδώς το ψηφοδέλτιο της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Έλα όμως που δεν το σταύρωσε ο άνεργος το ψηφοδέλτιο, εξ ου και τα γλίσχρα ποσοστά που πήρε ο πάλαι ποτέ κραταιός δικομματισμός σε αυτή την κατηγορία των ψηφοφόρων.
Ούτε οι υποσχέσεις έπιασαν τόπο, ούτε οι θριαμβολογίες. Άκουγες το καθεστώς και τα καθεστωτικά ΜΜΕ να μιλούν για το πρωτογενές πλεόνασμα και την έξοδο στις αγορές και νόμιζες ότι είχαμε πάρει πίσω την Πόλη και την Αγιά Σοφιά. Άκουγες την Τρέμη και έλεγες, να, όπου να 'ναι θα ξεμαρμαρωθεί ο Παλαιολόγος και τα ψάρια θα βγουν από το τηγάνι για να βουτήξουν στον Βόσπορο. Φωνές βοόντων εν τη ερήμω. Ο κόσμος κατάλαβε ότι το πρωτογενές πλεόνασμα επιτεύχθηκε από το υστέρημά του, ότι από το υστέρημά του επιτεύχθηκε και η έξοδος στις αγορές, πεντακόσια εκατομμύρια την πλήρωσε την προεκλογική φιέστα του Αντώνη και του Βαγγέλη. Το κατάλαβε και τους μαύρισε δεόντως.
Οι πρώτες ριπές έπεσαν στα βράχια. Ετοιμαστείτε για τις επόμενες.

Το ΚΚΕ στα δίχτυα των illuminati...

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

"Μόνο ως προσβολή και θράσος αντιμετωπίζουν πλέον τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ τέτοιες προσχηματικές προτάσεις". Έτσι απάντησε η ηγεσία του ΚΚΕ στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για πολιτικό διάλογο. Ωραία απάντηση, ευγενική, μετριοπαθής, διαλλακτική, χωρίς υπεροψία και έπαρση.
Θα μου πεις, μπροστά σε όσα έχουν σούρει κατά καιρούς, τα περί προσβολής είναι χάδι με πούπουλο χήνας που έχει τραφεί αποκλειστικά με άνθη κερασιάς. Εδώ κατηγορούν τους συριζαίους ότι προωθούν συνειδητά τη ναρκοκουλτούρα, ότι ρίχνουν δηλαδή τον κοσμάκη στην πρέζα για να θολώνει η κρίση του και να μην ψηφίζει το Κόμμα. Σιγά μη διστάσουν να μιλήσουν για προσβολές.
Η φοβερή και τρομερή ηγεσία του ΚΚΕ, το ιερατείο που κάθεται στο όρος Αραράτ και συνομιλεί απευθείας με τον Θεό του Κομμουνισμού, που, κοίτα να δεις φίλε μου, είναι φτυστός ο Κουτσούμπας. Οι σύγχρονοι illuminati, οι πεφωτισμένοι που φυλάνε την Κιβωτό με τις Δέκα Εντολές, «Αγάπα τον Ιωσήφ σου ως εαυτόν», «Έξι ημέρες να συνεδριάζεις, την δε ημέρα την εβδόμη να εκλέγεις την ηγεσία με 99,4%», «Πούλα τη συχνότητα που σου έδωσε το κράτος στους δεξιούς» κ.ο.κ.
Όταν είσαι ιερατείο για πολύ καιρό, κάποια στιγμή ζαλίζεσαι και νομίζεις ότι είσαι ιερός. Κάτι σαν τον Γιαχβέ, που μόλις τον πιάσεις στο στόμα σου, πέφτει φωτιά από ψηλά κι αν δεν πέσει φωτιά από ψηλά, πέφτει πέτρα από χαμηλά, τι να κάνει κι ο Θεός, δεν προλαβαίνει να τσουρουφλίσει όλους τους βλάσφημους. Ζαλίστηκε το ιερατείο του ΚΚΕ, πίστεψε το παραμύθι που έχει πλάσει για τους άλλους, δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του το ιερατείο, δεν δέχεται κριτική και αμφισβήτηση. Τρώνε πέτρα οι βλάσφημοι με τα καντάρια κι όταν δεν προλαβαίνει η ηγεσία, αναλαμβάνουν οι πρόθυμοι του Διαδικτύου, απύθμενο το κουκουεδίστικο μίσος στο Διαδίκτυο, σε πονάει η ψυχή σου από το μίσος.
Τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ προσβλήθηκαν, λέει, από την πρόσκληση για συνεργασία των δυνάμεων της Αριστεράς. Από τη διακυβέρνηση της Δεξιάς με την Ακροδεξιά δεν προσβάλλονται τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ; Που τους πατάνε χάμω κάθε μέρα, τους παίρνουν τους μισθούς, τις δουλειές, τα δάση, το νερό, το ρεύμα, τις παραλίες. Από αυτά δεν προσβάλλονται τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ; Από την ηγεσία του κόμματος που λέει «όλοι ίδιοι είναι, τίποτα δεν αλλάζει». Ε, αφού δεν αλλάζει τίποτα και όλοι ίδιοι είναι, ας μείνουν κι άλλο στην εξουσία οι Σαμαράδες και οι Βενιζέλοι. Από αυτήν τη στάση δεν προσβάλλονται τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ;
Προσβάλλονται τα μέγιστα, γι' αυτό το ΚΚΕ πήρε 9% στις περιφερειακές και 6% στις ευρωεκλογές. Το κόμμα έχασε το ένα τρίτο της δύναμής του μέσα σε μία εβδομάδα κι οι illuminati της ηγεσίας δεν είδαν τίποτα. Παρέμειναν τυφλωμένοι από το Θαβώρειο φως της αρχέγονης αλήθειας που φυλάνε στις κρύπτες τους.

Αντί να φύγουν αυτοί στις 26, έφυγαν τα δάση και οι παραλίες

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

«Στις 25 ψηφίζουμε, στις 26 φεύγουν». Το σύνθημα έμοιαζε υπερβολικό, επιτηδευμένα πιασάρικο, ίσως και αλαζονικό. Κι όμως, αμέσως μετά τις εκλογές, αποδείχθηκε ότι έπρεπε να είχαν φύγει απαξάπαντος στις 26, έπρεπε το αποτέλεσμα να είναι τέτοιο που να μην δίνει στους λογής Πρετεντέρηδες - ο Πρετεντέρης δεν είναι άνθρωπος,
είναι επιθετικός προσδιορισμός- το δικαίωμα να πουν «ε, καλά, δεν έγινε και τίποτα, συνεχίζουμε ως έχουμε, μέχρι την επόμενη δημοσκόπηση της GPO, που θα αποκαταστήσει πλήρως την τάξη». Έπρεπε να είχαν φύγει απαξάπαντος στις 26, γιατί ετούτοι δεν είναι κυβέρνηση που δρα προς όφελος του λαού, εντός του θεσμικώς προσδιορισμένου χρόνου, ετούτοι είναι Οργάνωση ειδικού σκοπού, που όσο μένει στην εξουσία προκαλεί βλάβες μη αναστρέψιμες.
Στις 26 έμειναν, στις 27 έπιασαν δουλειά. Έκλεισαν άρον-άρον τη Βουλή για να μην έχουν ανάγκη την πλειοψηφία των 151, έστησαν τα θερινά τμήματα, όπως έστηναν ο Ποντικομαμής με τον Μπουγιαμπέσα -με το καλό να τους καμαρώσουμε και δημάρχους- τα ματσάκια στη Γ' Εθνική και τώρα ετοιμάζονται να φέρουν νομοσχέδια που δεν θα αφήσουν λίθον επί λίθου. Στην κυριολεξία λίθον επί λίθου, διότι με τις δραστικές αλλαγές που θα επέλθουν στη νομοθεσία για τους ελεύθερους χώρους, τα δάση και τον αιγιαλό, ο καθένας θα χτίζει όπου γουστάρει, θα μπαζώσουν ακόμη και τις θάλασσες για να φτιάξουν τις ριβιέρες που ονειρεύεται ο Σαμαράς.

Το 'χει πει κι ο Στάλιν: «Καλύτερα ο Μπέος, παρά ο Συριζαίος»...

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

Μόλις βγήκε ο απολογισμός της Κ.Ε. του ΚΚΕ για τις εκλογές, άρχισα να ψάχνω μανιωδώς. Στην πρώτη παράγραφο τίποτα, στη δεύτερη τίποτα, στην τρίτη, στην τέταρτη, στην πέμπτη, τίποτα, τίποτα, τίποτα. Περνούσαν σαν βαγόνια οι παράγραφοι του απολογισμού κι ούτε λέξη αυτοκριτικής για όσα διέπραξε η ηγεσία του ΚΚΕ στην υπόθεση του Πάχτα και του Μπέου.
Διότι όλα καταπίνονται, σύντροφοι, και τα ψέματα, και το μίσος, και οι συκοφαντίες. Το όνειδος του Πάχτα και του Μπέου, όμως, δεν καταπίνεται ούτε με όλο το νερό του Βόλγα.
Στη Χαλκιδική δίνεται εδώ και χρόνια η μάχη των μαχών. Από τη μία ένα πρωτοφανές κίνημα που προσπαθεί να εμποδίσει την εξόρυξη του χρυσού, για να σώσει μία από τις ομορφότερες περιοχές της Ελλάδας, να σώσει τα δέντρα του αρχέγονου δάσους, να σώσει εντέλει τα παιδιά από το δηλητήριο που μολύνει το νερό. Κι από την άλλη οι ορδές της εξόρυξης, το διεθνές κεφάλαιο, το εγχώριο κεφάλαιο -λέγε με Μπόμπολα και όχι μόνο -η κυβέρνηση, ο Γεωργιάδης, ο Δένδιας, τα ΜΑΤ, οι εισαγγελείς, τα κανάλια. Και βέβαια ο Χρήστος Πάχτας, ο δήμαρχος του Αριστοτέλη, που έδρασε ως εκπρόσωπος των χρυσοθήρων επί της Γης. Ο άνθρωπος που, όταν βρέθηκε αρσενικό στο νερό, τα έβαλε με τους διεθνείς οργανισμούς επειδή κατεβάζουν συνεχώς τα όρια του συναγερμού και δεν μας αφήνουν να κάνουμε τη δουλειά μας.
Λίγο πριν από τις εκλογές, οι κάτοικοι που συμμετέχουν στο κίνημα αποφάσισαν να εκλέξουν με δημοψήφισμα τον υποψήφιο που θα τα έβαζε με τον Πάχτα. Εξέλεξαν, λοιπόν, τον κ. Γιάννη Μίχο και τον στήριξαν όλοι ενθέρμως, ανεξαρτήτως κομματικών προτιμήσεων. Όλοι, πλην του ΚΚΕ, το οποίο κατέβασε δικό του υποψήφιο, διότι το Κόμμα κατέχει τη μοναδική αλήθεια και την κουβαλάει παντού, ακόμη και στον Δήμο του Αριστοτέλη. Τελικά, ο Μίχος νίκησε τον Πάχτα από την πρώτη Κυριακή και ο υποψήφιος του ΚΚΕ πήρε 1,96%, σχεδόν το μισό απ' όσο πήρε το Κόμμα στις ευρωεκλογές.
Στον Δήμο του Βόλου βρέθηκαν αντιμέτωποι στον δεύτερο γύρο ο Αχιλλέας Μπέος και ο Μ. Πατσιαντάς. Ο Μπέος του ποδοσφαιρικού παρακράτους, του στοιχήματος, των νυχτερινών κέντρων, ο Μπέος που στηρίχτηκε ανοιχτά από τη Χρυσή Αυγή, που υιοθέτησε τον λόγο και την αισθητική της Χρυσής Αυγής. Κι όμως, ακόμη και στον Βόλο η ηγεσία του ΚΚΕ δεν στήριξε τον Πατσιαντά, διότι ο Πατσιαντάς είναι του ΣΥΡΙΖΑ και, όπως έχει πει ξεκάθαρα ο Στάλιν στα απομνημονεύματά του, «καλύτερα ο Μπέος, παρά ο Συριζαίος». Τελικά νίκησε ο Μπέος και η ψυχούλα του "Πατερούλη" συνέχισε να αναπαύεται εν ειρήνη.
Κοίτα να δεις που ο Πάχτας με τον Μπέο έκαναν κι ένα καλό στη ζωή τους. Απέδειξαν ότι δεν υπάρχει πάτος, ότι δεν υπάρχει όριο για μια ηγεσία που δρα ως θρησκευτική σέχτα και ταυτοχρόνως ως διοικητικό συμβούλιο ανώνυμης εταιρείας.

Ιερά βοσκοτόπια, ιερές ψήφοι...

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

Ψηφίζουν τροπολογίες, κλείνουν δουλειές, κάνουν ρουσφέτια, διευθετούν υποθέσεις, η φάμπρικα δεν σταματά, δουλεύει νύχτα μέρα, αγκομαχούν οι μηχανές μέχρι την ύστατη ώρα. Χέρι- χέρι κλείνουν τις δουλειές της τελευταίας στιγμής οι βουλευτές της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Οι πασόκοι που ισχυρίζονται ότι έχουν θέσει εαυτούς στην κρίση του ελληνικού λαού,
υποσχόμενοι ότι θα φύγουν από την κυβέρνηση αν το αποτέλεσμα δεν είναι καλό, ψηφίζουν κι αυτοί μετά χαράς τις αμαρτωλές τροπολογίες. Σαν τα ποντίκια που πηδάνε από το βυθιζόμενο πλοίο και προσπαθούν να πάρουν μαζί τους όσο περισσότερο τυρί μπορούν.
Τα μεσάνυχτα της περασμένης Δευτέρας, ψηφίστηκε από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ τροπολογία που μετατρέπει 50 εκατομμύρια στρέμματα δάσους σε βοσκοτόπια. Ας πάει και το παλιόπευκο, για να έχουν να βοσκάνε τα προβατάκια και για να μη χαθούν, όπως λέει το αρμόδιο υπουργείο, τα ευρωπαϊκά κονδύλια για την κτηνοτροφία. Ψέματα λένε, σιγά μην τους έπιασε ο πόνος για την κτηνοτροφία. Σκοπός τους είναι να αποχαρακτηριστεί το δάσος, να γίνει βοσκοτόπι ή ό,τι άλλο, αρκεί να μην είναι δάσος. Το είχαν επιχειρήσει και το 1987, όταν η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε ψηφίσει νόμο που μετέτρεπε τα δάση σε βοσκότοπους, ο νόμος όμως ακυρώθηκε από το ΣτΕ ως αντισυνταγματικός. Δεν πειράζει, επιστρέφουν τώρα, πάνω στην προεκλογική αναμπουμπούλα, διότι το κράτος έχει συνέχεια, έστω και με καθυστέρηση 27 ετών.
Πενήντα εκατομμύρια στρέμματα δεν είναι πλέον δάση, είναι βοσκοτόπια, η νομική προστασία του δάσους αίρεται και τούτο ανοίγει την όρεξη σε εκατοντάδες διεκδικητές. Είναι όντως εκατοντάδες οι διεκδικητές του δάσους, μόνο για το Πεντελικό Όρος διαγκωνίζονται κοντά στους τριάντα οικοδομικούς συνεταιρισμούς. Διαβάστε τα ονόματα και θα καταλάβετε περί τίνος πρόκειται: «Νέα Κωνσταντινούπολη», «Άγιος Σπυρίδων», «Άγιος Τιμόθεος», «Σύλλογος Εργαζομένων Τράπεζας Ελλάδας», «Σύλλογος Εργαζομένων και Ασφαλισμένων στο ΙΚΑ», «Σύλλογος Δημοσιογράφων και Εργαζομένων», «Τέκτων», «Φαίαξ», «Δημόκριτος», «Ροσόλυμος» ή «Κτήμα Πεντέλη Α.Ε.», «Νέα Βιθυνία», «Ίκαρος», «Β. Φρειδερίκη», «Νοσοκομείο Πειραιώς», «Αξιωματικοί Χωροφυλακής» «Δικηγόροι Πειραιώς», «Εφέδρων Αξιωματικών Αναγέννηση», «Νέοι Μακεδόνες», «Εργατοτεχνιτών Μαρμάρων», «Αργεννών», «Άγιος Σύλλας», «Νέος Μηχανικός Κόσμος», «Δασικών Υπαλλήλων», «Μεγαλόχαρη», «Καλλιθέα, Άγιος Θωμάς», «Αιολίδα» «Προβάλυνθος».
Έχει και ιερές διαστάσεις η τροπολογία της νυκτός. Από τα 50 εκατ. στρέμματα των δασών που αποχαρακτηρίζονται, τα 750.000 ανήκουν στην Εκκλησία της Ελλάδος, στον μοναδικό οργανισμό που έχει έννομο συμφέρον για τη μετατροπή του δάσους σε βοσκότοπο, καθώς διαθέτει ποίμνιο και μάλιστα εκτεταμένο. Εκτός από ποίμνιο, η Εκκλησία έχει και φιλανθρωπικό έργο, που απελευθερώνεται και αυτό μαζί με τα βοσκοτόπια. Να χτιστούν, αδελφέ, μέσα στο δάσος μοναστήρια, να χτιστούν ναοί, να χτιστούν εντευκτήρια, να χτιστεί και κανένα ξενοδοχείο, για να ξαποσταίνουν οι ασθενείς και οι οδοιπόροι.
Εφτακόσιες πενήντα χιλιάδες ιερά στρέμματα, εφτακόσιες πενήντα χιλιάδες ιερές ψήφοι. Η Δεξιά του Κυρίου ζει και βασιλεύει, με ολίγη Ελιά για γαρνιτούρα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να πεθάνει...

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

Μία ώρα μίλαγε ο Αντώνης Σαμαράς στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του και το όνομα «Μπαλτάκος» δεν βγήκε από το στόμα του, σαν τους Εβραίους που δεν ξεστομίζουν το όνομα του Γιαχβέ για να μην πέσει φωτιά και τους κάψει. Μια λεξούλα έστω, βρε αδερφέ, να μάθουν κι αυτοί οι έρμοι οι βουλευτές τι απόγινε ο μεγάλος και τρανός γενικός γραμματέας της κυβέρνησης.
Ο άνθρωπος που τους κυνηγούσε στους διαδρόμους της Βουλής για να υπογράψουν τροπολογίες, το σκιάχτρο που τους απειλούσε ότι, αν δεν ψηφίσουν τα νομοσχέδια, θα διαγραφούν πάραυτα. Σαν να μην υπήρξε ποτέ ο κ. Τάκης, σαν να σβήστηκε με μπλάνκο από τα κατάστιχα της Ιστορίας. «Τι είναι ο άνθρωπος; Ατμός» που έλεγε και ο Θρασύβουλας.
Χάθηκε ο Μπαλτάκος και μαζί του χάθηκε και η Χρυσή Αυγή. Δεκαεπτά ημέρες πριν από τις εκλογές, ο πρωθυπουργός της χώρας δεν βρήκε να πει ούτε μια λέξη για το κόμμα του Μιχαλολιάκου, να μιλήσει έστω εμμέσως για ναζιστές ή για μαύρα κατάλοιπα του παρελθόντος, όπως είχε κάνει στο παρελθόν. Ούτε μια λέξη αναθέματος, ούτε μια φράση κριτικής, ούτε καν η προτροπή στους βουλευτές του να πάνε στα καφενεία και να πούνε στον κόσμο της Δεξιάς ότι δεν πρέπει να χαρίσει ούτε μια ψήφο στον ναζισμό. Η σιωπή του Σαμαρά προς απάντησίν μας: Η Χ.Α. δεν αποτελεί πλέον κίνδυνο για τη δημοκρατία, δεν πειράζει αν ψηφιστεί από κάποιους, αν δυναμώσει, αν επιστρέψει δριμύτερη.
Για τον Αντώνη Σαμαρά η θεωρία των δύο άκρων τελείωσε οριστικά. Το άκρο είναι ένα, είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, στον οποίο ο πρωθυπουργός καταλόγισε, επί λέξει, τα εξής: «Θρέφονται από την κρίση», «έχουν εχθρό τους την ανάπτυξη», «προσπαθούν να επαναφέρουν την κρίση», «νοσταλγούν την εποχή που οι κουκουλοφόροι έκαιγαν τις πόλεις», «νοσταλγούν της εποχή που τα πανεπιστήμια ήταν εστίες ανομίας», «νοσταλγούν τις εποχές που οι μετανάστες έμπαιναν ανενόχλητοι στη χώρα», «θέλουν η Ελλάδα να γυρίσει στο χθες και στο χάος», «δεν θέλουν η Ελλάδα να γίνει φυσιολογική χώρα», «θέλουν νέα Μνημόνια», «προσπαθούν να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα», «είναι συνώνυμο της αστάθειας», «έχουν σημαία τους και βασική τους επιδίωξη την αστάθεια», «ήθελαν να γίνουμε Αργεντινή», «επιδιώκουν την πόλωση και προσπαθούν να φέρουν διχασμό».
Αυτό δεν είναι πολιτική κριτική, αυτό είναι κατηγορητήριο σε ειδικό στρατοδικείο και αν καταδικαστείς, φίλε μου, ετοιμάσου να συναντήσεις αυθωρεί τον δημιουργό σου. Ο πολιτικός αντίπαλος ως μίασμα, ως θεομηνία, ως ασθένεια που κατατρώγει το σώμα της πατρίδας και πρέπει να ξεριζωθεί απαξάπαντος. Να ξεριζωθεί με αντιβίωση κι αν δεν αρκεί η αντιβίωση, δόξα τον Θεό, υπάρχουν και τα χειρουργεία.
Αυτός είναι, κυρίες και κύριοι, ο πρωθυπουργός μας. Αυτός είναι ο Αντώνης ο Σαμαράς, ο πολιτικός που αθωώνει διά της σιωπής τους ναζιστές και ζητά να επιβληθεί στην Αριστερά η εσχάτη των ποινών.

ΠΑΣΟΚ ή Ουκρανία; Ιδού η απορία...

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

"Θέλουμε η χώρα να βγει από τα αδιέξοδά της, από τα μνημόνια και να ακολουθήσει το δρόμο της σταθερότητας ή θέλουμε η χώρα το βράδυ των εκλογών να είναι μια χώρα η οποία θα υποστεί αυτά που υπόκεινται οι χώρες της Βόρειας Αφρικής, της Ουκρανίας, της Τουρκίας;
" Τούτα είναι τα φοβερά διλήμματα που έθεσε στο εκλογικό σώμα ο αναπλ. Υπουργός Εσωτερικών Λεωνίδας Γρηγοράκος. ‘Η ψηφίζετε ΠΑΣΟΚ ή θα γίνουμε Ουκρανία, θα βρεθούμε δηλαδή στα πρόθυρα εμφυλίου, θα έχουμε νεκρούς, οι νεοναζί θα πυρπολούν κτίρια γεμάτα ανθρώπους, άσε που μπορεί να προσαρτήσει η Ρωσία κάποια από τα εδάφη μας. Την Κρήτη ενδεχομένως.

Αν τα έλεγε αυτά ένας σκέτος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, θα επρόκειτο απλώς για κινδυνολογίες της συμφοράς, να πούμε καμιά χοντράδα, μπας και στραβωθεί κανένας βασιβουζούκος και μας ψηφίσει. Όταν τα λέει όμως ο αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών, ο οποίος είναι, μεταξύ άλλων, και συνυπεύθυνος για τη διεξαγωγή των εκλογών, τότε η κινδυνολογία αποκτά θεσμικό χαρακτήρα. Γίνεται απειλή της κυβέρνησης προς το λαό και όσο δεν βγαίνει κάποιος, ο Κεδίκογλου, επί παραδείγματι, να κάνει μια δήλωση, η απειλή θα κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας σαν Δαμόκλειο σπάθη.

Εν πάση περιπτώσει, δεν γίνεται να ζούμε άλλο μέσα στην αβεβαιότητα. Πρέπει κάποιος να βγει και να μας πει τι ακριβώς θα γίνουμε, αν πέσει η εθνική μας κυβέρνησις. Θα γίνουμε Ουκρανία; Θα γίνουμε Βόρεια Αφρική; Θα γίνουμε Τουρκία; Θα γίνουμε Αργεντινή; Θα γίνουμε Βενεζουέλα; Θα γίνουμε Βόρεια Κορέα; Κάποιος πρέπει να μας ενημερώσει επειγόντως, για να ντυθούμε αναλόγως, διότι αλλιώς είναι να είσαι βορειοαφρικανός και αλλιώς βορειοκορεάτης.

Προς το παρόν, πάντως, είμαστε η Ελλάδα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, η Ελλάδα των μνημονίων, στην οποία τα τελευταία χρόνια έχουν συμβεί τα εξής: Η φτώχεια έχει αυξηθεί κατά 98%, η ανεργία κατά 190,5%, οι νέοι με σοβαρή υλική στέρηση κατά 101,5%, τα κόκκινα δάνεια κατά 400%, το ποσοστά κατάθλιψης κατά 272%, οι αυτοκτονίες κατά 44%, η παιδική θνησιμότητα κατά 42,8%. Παραλλήλως, το ΑΕΠ έχει μειωθεί κατά 25%, οι συντάξεις έχουν μειωθεί κατά 45%, οι μισθοί κατά 30%, οι καταθέσεις κατά 32%, η ζήτηση κατά 31%, η παραγωγή κατά 23,5%, η βιομηχανική παραγωγή κατά 30,4%, η οικοδομική δραστηριότητα κατά 84,3%.

Αυτή είναι η Ελλάδα της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Και λίγο Ουκρανία και λίγο Βόρεια Αφρική και λίγο Τουρκία και λίγο Βόρεια Κορέα και λίγο απ' όλα τα κακά της μοίρας μας. Η αποτρόπαια Ελλάδα του Σαμαρά, του Βενιζέλου, του Στουρνάρα, του Γρηγοράκου, που θα φύγει μαζί με τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, τον Στουρνάρα και τον Γρηγοράκο.

Η ακαταμάχητη Λογική του Γιάννη Πρετεντέρη...

Του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη... Όλους μπορείς να τους νικήσεις, εκτός από τη Λογική, με το λάμδα κεφαλαίο. Η Λογική είναι ακατανίκητη, ακαταμάχητη, αναπόφευκτη, αδήριτη και διάφορα άλλα από άλφα. Δυο και δυο θα κάνουν τέσσερα εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν κι όποιος τα βάζει με τη Λογική, είναι σα να τα βάζει με τις μαθηματικές αρχές, με τους φυσικούς νόμους, με τον Θεό τον ίδιο. Ο Θεός να μας φυλάξει.

Ο Γιάννης Πρετεντέρης είναι ο Μέγας Διάκονος της Λογικής, με το λάμδα κεφαλαίο, τύφλα να ‘χουνε δηλαδή ο Αριστοτέλης και ο Ράσελ μαζί. Διαβάστε το πόνημά του στο ΒΗΜΑ της Κυριακής και θα αντιληφθείτε περί τίνος πρόκειται: «Η Ευρώπη του κοινού νομίσματος στηρίζεται σε μια σειρά από κανόνες και υποχρεώσεις για όσα κράτη έχουν κοινό νόμισμα. Μας αρέσουν, δεν μας αρέσουν, αυτοί είναι οι κανόνες και οι υποχρεώσεις. Θέλουμε το ευρώ; Εφαρμόζουμε τους κανόνες και εκπληρώνουμε τις υποχρεώσεις που επιβάλλει το ευρώ, είτε είναι φετίχ είτε δεν είναι. Δεν θέλουμε να εφαρμόσουμε τους κανόνες και να εκπληρώσουμε τις υποχρεώσεις; Κουνάμε μαντήλι στο ευρώ και βαδίζουμε καμαρωτά στη δραχμή, το ρούβλι, το γρόσι και σε ό, τι άλλο τραβάει η ψυχή μας. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει και ούτε προβλέπεται να υπάρξει, αν ψηφιστεί ο Τσίπρας ή η μούμια του Λένιν ή ο Βελζεβούλ αυτοπροσώπως».

Καταλάβατε ζαγάρια; Ή το ένα ή το άλλο, το τρίτο, το τέταρτο, το πέμπτο αποκλείονται εντελώς. ‘ Η με το ευρώ ή με το γρόσι, τελειωμένη υπόθεση. Ούτε διαπραγμάτευση ούτε συσχετισμός δύναμης, ούτε λαϊκός παράγοντας, τι να φτουρήσει ο λαϊκός παράγοντας μπροστά στα ατσάλινα τείχη της Λογικής. Τα γράφει αυτά ο Πρετεντέρης είκοσι ημέρες πριν από τις ευρωεκλογές, εκεί όπου οι λαοί τις Ευρώπης θα κληθούν να αποφασίσουν για το μέλλον τους.

Η Μαρία Σπυράκη έσωσε το έθνος!

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

Γνωρίζατε ότι στο διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ των εκλογών του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012 κατέφταναν σχεδόν καθημερινά στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας αεροπλάνα από την Ιταλία; Γνωρίζατε ότι τα αεροπλάνα αυτά ήταν γεμάτα χρήματα που διοχετεύονταν στην Τράπεζα της Ελλάδος και από εκεί στις εμπορικές τράπεζες; Για να μη φαλιρίσουν,
λέει, οι τράπεζες και μαζί τους και τα κόμματα της εξουσίας. Εσείς προφανώς δεν τα γνωρίζατε όλα τούτα, τα γνώριζε όμως η κ. Μαρία Σπυράκη, η τότε κυβερνητική ρεπόρτερ του Μega και νυν υποψήφια ευρωβουλευτής της Ν.Δ.
«Η συνείδησή μου, ως πολίτη, ως Ελληνίδας, δεν μου επέτρεψε να δω το δημοσιογραφικό μου συμφέρον. Εκτίμησα ότι δεν έπρεπε να το πω. Το πήρα στο μαξιλάρι μου, κύριε Χατζηνικολάου» δήλωσε η κ. Σπυράκη στην εκπομπή «Στον Ενικό» του Star. «Η χώρα», συνέχισε, «τότε καιγόταν και εκτίμησα ότι δεν έπρεπε να το πω. Πίστευα ότι αυτό ήταν το εθνικό μου καθήκον». Η κ. Σπυράκη έδρασε ως Ελληνίς, έψαυσε την άγρια πέτρα του βουνού, γεύτηκε την αλμύρα του πελάγου, αφουγκράστηκε τη βοή των προγόνων και μετά είπε ψέματα, για να διασώσει το έθνος, το δικό μας έθνος, όχι το "Έθνος" του Μπόμπολα.
Αν είχε αφουγκραστεί εις βάθος τους προγόνους, η κ. Σπυράκη θα είχε ακούσει και τη φωνή του ποιητή: «Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθές». Σιγά τα ωά. Τι να μας πούνε τώρα οι σολωμοί, τι να φτουρήσουνε μπροστά στον μέγα ποιητή του βραδινού δελτίου; Πήγαν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος στην παρουσίαση κάποιας από τις ποιητικές συλλογές του Διονύσιου; Δεν πήγαν.

Ω τι χαρά! Το δελτίο του ΜΕΓΚΑ καταρρέει...

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

Μέσα στο χειμώνα της ψυχής μας, μικρές αχτίδες φωτός ξεπροβάλλουν κάπου, κάπου από τα μαύρα σύννεφα. Αχτίδες μικρές και αχτίδες μεγάλες, σαν την κατάρρευση του βραδινού δελτίου ειδήσεων του ΜΕΓΚΑ, του πάλαι ποτέ κραταιού δελτίου τους ενός εκατομμυρίου τηλεθεατών,
που ανεβοκατέβαζε κυβερνήσεις και πατζούρια, κινούσε ταν Γαν, θεράπευε την φαλάκρα, την ποδάγρα και την φαινυλοκαιτονουρία. Στους μισούς έχουν μειωθεί οι θεατές του δελτίου, διακόσιες χιλιάδες έχασε μόνο εντός του 2014, βρέθηκε μακράν στη δεύτερη θέση μετά το δελτίο του ΑΝΤΕΝΑ και κάποιες ημέρες βρίσκεται πίσω και από το STAR. Κι αν πας στις ηλικίες 15-44, σε αυτές που οι τηλεορασάδες αποκαλούν «δυναμικά κοινά», εκεί γίνεται η νυξ του Αγίου Βαρθολομαίου, το δελτίο του ΜΕΓΚΑ εξαφανίζεται από το χάρτη.

Μόνο οι παλαιοί έχουν μείνει να βλέπουν το δελτίο του Μπόμπολα, του Ψυχάρη, του Βαρδινογιάννη. Άλλοι από συνήθεια –πάει ενστικτωδώς το χέρι στο ρημάδι το τηλεκοντρόλ- άλλοι από βαρεμάρα, άλλοι για να σιχτιρίσουν, να εκτονωθούν και να αποφύγουν το βραδινό αφέψημα του ύπνου. Λίγοι έχουν απομείνει κι αυτοί παρακολουθούν το δελτίο του ΜΕΓΚΑ σαν σήριαλ, για να δουν πως εξελίσσονται καθημερινά τα πάθη, τα μίση, οι δολοπλοκίες και οι πομπές του καθεστώτος.

Το βραδινό δελτίο του ΜΕΓΚΑ είναι το σήριαλ του καθεστώτος, με πρωταγωνίστρια τη μικρή και αθώα ΄Ολγα, που έχει μικρές και αθώες απορίες. «Είναι δυνατόν, Γιάννη μου, να υπάρχουν κόμματα που υποκύπτουν στο Τουρκικό Προξενείο;», «είναι δυνατόν, Παύλο, μου να υπάρχουν κόμματα που να επιθυμούν της καταστροφή της οικονομίας;», πόσες και πόσες ιστορίες, πόσες και πόσες απορίες. Άλλως ειπείν, γκαιμπελισμός δια της αθωότητας.

Ο Γιάννης και ο Παύλος στους οποίους απευθύνεται η Όλγα είναι οι δευτεραγωνιστές του σήριαλ. Ο Γιάννης είναι ο κακός, ο πάνκακος μπάτσος, πιο κακός και από τον Αστυνόμο Θεοχάρη στο «Καλημέρα ζωή». «Μίλα σκουλήκι, ξέρασέ τα όλα, το ξέρω ότι προσκυνάς το Τουρκικό Προξενείο, ότι πριονίζεις την οικονομία μας. Σκουλήκι!».

Το πλεόνασμα του Γιάννη και της Όλγας...

 του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

Πόσο είναι, καλοί μου άνθρωποι, το πρωτογενές πλεόνασμα που έφτιαξαν με τα χεράκια τους ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο, 5% ο ένας, 95% ο άλλος κι άντε να ξεχωρίσεις ποιος είναι ο ένας και ποιος ο άλλος; Είναι 1, 5 δισ. ευρώ, είναι 3, 5 δισ. ευρώ, πείτε μου γιατί θα σκάσω. Πώς κάνετε έτσι, κύριέ μου, για 2 δισ.,
εδώ έχουμε μπει σε τροχιά ανάπτυξης κι εσείς ασχολείστε με τα ψιχουλάκια του Κοντορεβιθούλη; Ασχολούμαι διότι το ζήτημα δεν είναι οικονομικό, είναι φιλοσοφικό. Αν δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε ούτε στους στεγνούς αριθμούς, τότε δεν έχουμε κανένα σταθερό σημείο προσανατολισμού, είμαστε αθύρματα αφημένα στο τυχαίο, πούπουλα χήνας που τα παρασέρνει ο άνεμος.
Όταν έχεις απορία για τους αριθμούς, βάλε τα κανάλια, μου έλεγε η μαμά μου, τότε που τα κανάλια ήταν η ΕΙΡΤ και η ΥΕΝΕΔ, σε αντίθεση με τώρα που έχουμε μόνο ΥΕΝΕΔ. Έβαλα λοιπόν και εγώ δυο - τρεις από τις ΥΕΝΕΔ και έμαθα απ' όλες ανεξαιρέτως ότι το πλεόνασμά μας είναι 3, 5 δισ. Τόσο θα είναι, σκέφτηκα, αλλιώς πού θα έβρισκαν ο Γιάννης και η Όλγα λεφτά για να ανοίγουν γαλλικές σαμπάνιες ενώπιον των καμερών; Με 1,5 δισ. δεν παίρνεις ούτε Καΐρ Ρόδου αρετσίνωτη.
Χαρά τρανή με πλημμύρισε και θα ήμουν ακόμη πλημμυρισμένος, αν δεν έκανα το λάθος να μπω στο Ίντερνετ και να διαβάσω τα οικονομικά σάιτ, που έλεγαν τα μπαμπέσικα ότι το πλεόνασμά μας είναι μόλις 1,5 δισ. Σιγά ρε μην πιστέψουμε εσάς τους τεχνοκράτες και όχι τον Γιάννη μας και την Όλγα μας, που μας κρατάνε συντροφιά κάθε βράδυ, την ιερή ώρα του φαγητού. Τον Γιάννη και την Όλγα μας θα πιστέψουμε, που ανοίγουνε και σαμπάνιες, να τρέχει ο αφρός στην οθόνη, να τον αγγίζεις, να τον μυρίζεις κι όχι εσάς τους καρμοίρηδες που ζείτε καταχωνιασμένοι στους αριθμούς και τα κομπιουτεράκια.
Πόσο είναι, καλοί μου άνθρωποι, το πρωτογενές πλεόνασμα που ανακοίνωσε η Γιούροστατ; Μα η Γιούροστατ δεν ανακοίνωσε κανένα πρωτογενές πλεόνασμα. Ανακοίνωσε το χρέος που έχει φτάσει στο 175%, ανακοίνωσε το έλλειμμα που είναι στο 12%, ανακοίνωσε ότι χάσαμε 50 δισ. σε τέσσερα χρόνια, πλεόνασμα ευθέως δεν ανακοίνωσε ποτέ. Από τα συμφραζόμενα και από κάτι προσθαφαιρέσεις επιπέδου ντάχτα μπούχτα τρία τάλαρα προέκυψαν τα 3,5 δισ. Και αμέσως μετά βγήκε ο εκπρόσωπος της Κομισιόν και είπε ότι το πλεόνασμά μας είναι 1,5 δισ. και να ζήσουμε να το φάμε μέχρι κόκκαλο.
Όλα προφορικά, τίποτα γραπτό. Ουδείς, ούτε η Γιούροστατ ούτε η Κομισιόν, τόλμησε να βάλει την υπογραφή του και να βεβαιώσει ότι το πλεόνασμα είναι τόσο και προέκυψε έτσι. ΄Επεα πτερόεντα, να τα αρπάζουν στον αέρα ο Γιάννης μας και η Όλγα μας και να τα πλάθουν σαν πασχαλιάτικα κουλουράκια. Κουλουράκια με σαμπάνια γαλλική.

Μικρά εγκλήματα μεταξύ φίλων...

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

Δυο φίλοι συναντώνται τυχαία, μετά από πολλά χρόνια. «Τι κάνεις, πώς τα πας;». «Τα πάω πολύ καλά, έχω γίνει εκατομμυριούχος». «Και πώς τα κατάφερες;». «Πουλάω αυγά, μυριάδες αυγά». «Τι ιδιαίτερο έχουν τα αυγά σου;» «Είναι πολύ φτηνά. Τα αγοράζω δέκα λεπτά το ένα και το πουλάω πέντε. Χαμός γίνεται, σου λέω». «Καλά και πώς έγινες εκατομμυριούχος πουλώντας αυγά μισοτιμής;» «Είναι πολύ απλό. Πριν αρχίσω να πουλάω αυγά, ήμουνα δισεκατομμυριούχος».

Βγαλμένο μέσα από τη ζωή είναι το ανέκδοτο. Ταιριάζει γάντι στην κυβέρνηση του Σαμαρά και του Βενιζέλου, που αγόρασε 1,25 ευρώ τις μετοχές της Eurobank με τα λεφτά που πήρε από τους δανειστές, με τα δικά μας λεφτά δηλαδή, που έγιναν Δημόσιο χρέος και θα τα πληρώνουμε για γενεές δεκατέσσερις, και μετά τις πούλησε για 30 λεπτά του ευρώ. Μηδέν και τριάντα, ούτε καν 0,43 που είναι η εξευτελιστική τρέχουσα χρηματιστηριακή αξία της μετοχής.
Όπου αλλού συνέβη κάτι παρόμοιο, στις ΗΠΑ, στην Αγγλία, στην Ιρλανδία, το Δημόσιο πούλησε τις μετοχές των χρεοκοπημένων τραπεζών σε τιμή υψηλότερη από την τιμή της αγοράς. Οι κουτόφραγκοι έβγαλαν κέρδος από τη διάσωση των τραπεζών, εμείς οι ελληναράδες πουλάμε την Eurobank στο 24% της τιμής εξαγοράς, τουτέστιν με χασούρα 76%. Ακολουθεί και η πώληση των κρατικών μετοχών της Εθνικής Τράπεζας με έκπτωση 25%-35% από την αρχική τιμή εξαγοράς, οπότε η συνολική απώλεια από Εθνική και Γιούρομπανκ θα αγγίξει τα 10 δισ. ευρώ.
Δέκα δισεκατομμύρια ευρώ χάρισμα στους ιδιώτες. Αυτό ήταν το μέγα ζητούμενο του πολυνομοσχεδίου, κρύφτηκε όμως πίσω από τη φασαρία για το γάλα. Γι' αυτό κατατέθηκε πρόταση μομφής κατά του Στουρνάρα, γι' αυτό αντέδρασε λυσσωδώς ο Βενιζέλος. Ολόκληρο σόου στήθηκε στη Βουλή, για να μην γίνει συζήτηση και αντιληφθούν οι πολίτες το μέγεθος του σκανδάλου. Να μην μάθουν για τη διασπάθιση του δημόσιου πλούτου, να μην μάθουν καν ότι η κυβέρνηση έσπευσε να αμνηστεύσει προκαταβολικά τα μέλη του Δ.Σ του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Λες και η ευθύνη ανήκει στους τεχνοκράτες που εκτελούν τις εντολές και όχι στους κυβερνώντες που δίνουν τις εντολές.
Δύο σκάνδαλα μέσα σε λίγες ημέρες. Πρώτα οι τράπεζες, μετά η έξοδος στις αγορές, η προεκλογική φιέστα του Σαμαρά, που μας στοίχισε 500 εκατομμύρια ευρώ. Και πες ότι τα 500 καταπίνονται. Εκείνο που δεν καταπίνεται με τίποτα είναι η υπαγωγή του ομολόγου σε αγγλικό δίκαιο -γεγονός πρωτοφανές για χώρα της Ευρωζώνης-, που σημαίνει ότι οι μεγάλες τράπεζες των ΗΠΑ και της Γερμανίας, αλλά και τα κερδοσκοπικά funds που συμμετείχαν στη δημοπρασία, θα μπορούν να βγάλουν στο σφυρί την κινητή και ακίνητη περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου, για να πάρουν πίσω τα χρήματά τους στο ακέραιο.
Μικρά εγκλήματα μεταξύ φίλων, του Σαμαρά, του Βενιζέλου, του Στουρνάρα. Με αυτήν ακριβώς τη σειρά.

Φτωχοί μπάτσοι δέρνουν φτωχές καθαρίστριες...

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

Έβλεπα τα όργανα της τάξεως να δέρνουν, να πατάνε, να σέρνουν τις καθαρίστριες που διαδήλωναν έξω από το υπουργείο Οικονομικών και η αγωνία μου είχε φτάσει στο κατακόρυφο. Θα το πάρουν άραγε τα όργανα το κοινωνικό μέρισμα του πλεονάσματος, ανήκουν στους 70.000 ένστολους δικαιούχους ή θα χάσουν το πεντακοσάρικο επειδή είναι υψηλόμισθοι; Μπα, χαμηλόμισθα μπατσάκια των 700 ευρώ είναι οι σιδηρόφρακτοι,
τρεις κι εξήντα παίρνουνε και τον κόσμο δέρνουνε. Τρεις κι εξήντα έπαιρναν προ Μνημονίου, μετά τους έριξαν στα δύο κι εξήντα, εκείνοι όμως συνέχισαν να δέρνουν με το ίδιο πάθος. Δεν δέρνουμε για τα λεφτά εμείς, αδερφέ, δέρνουμε για την πατρίδα. Το πεντακοσάρικο πάντως θα το πάρουμε, μη μας πούνε και κορόιδα.
Πρώτοι και καλύτεροι πρέπει να πάρουν το μέρισμα οι σιδηρόφρακτοι. Χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχες πρωτογενές πλεόνασμα, δεν θα υπήρχε καν η κυβέρνηση που μοιράζει το πρωτογενές πλεόνασμα. Αυτοί μας δείρανε όταν ήταν να ψηφιστεί το πρώτο Μνημόνιο, αυτοί μας έριξαν χημικά όταν ήταν να ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο, αυτοί μας ποδοπάτησαν όταν κατεβήκαμε 250.000 λαός στην πλατεία Συντάγματος. Αυτοί ψέκασαν στο πρόσωπο τον Μίκη και τον Γλέζο, αυτοί πέρασαν με τις μηχανές τους πάνω από διαδηλώτριες, αυτοί μας συνέλαβαν προληπτικά, για να μην φτάσουμε ποτέ στη διαδήλωση. Εντολές παίρνανε θα μου πείτε, πότε από τον Παπουτσή, πότε από τον Χρυσοχοΐδη, πότε από τον Δένδια. Εντολές παίρνανε, αλλά τις εκτελούσαν με χαρά μεγάλη και ζήλο υπερβάλλοντα.
Ποιος Σαμαράς, ποιος Βενιζέλος, ποιος Στουρνάρας. Χωρίς τα σιδερόφρακτα μπατσάκια δεν θα είχαμε φτάσει ποτέ στο success, δεν θα ήμασταν στο τσακ να βγούμε στις αγορές. Πρώτοι - πρώτοι να το πάρουν το επίδομα οι σιδερόφρακτοι κι εκείνοι που έδειραν τις καθαρίστριες, να πάρουν επίδομα διπλό και τρίδιπλο. Όταν δέρνεις απολυμένες γυναίκες, τα έξοδά σου αυξάνονται αλματωδώς. Χρειάζεσαι μαύρες κουρτίνες για να σκεπάσεις τους καθρέφτες και να μη βλέπεις τη φάτσα σου, χρειάζεσαι αντιεμετικά μην τυχόν γλιστρήσει η κουρτίνα και δεις ξαφνικά τη φάτσα σου, χρειάζεσαι δέκα μπουκάλια ουίσκι για να αντέξεις τον εαυτό σου, ένα φτωχό μπάτσο που δέρνει φτωχές γυναίκες.

Γιάννη μου, Λιάνα μου...

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

Βρέθηκαν κοντά οι δύο συνάδελφοι και φίλοι -τα «Γιάννη μου, Λιάνα μου» είναι εφάμιλλης οικειότητας με τα «Γιάννη μου, Όλγα μου»- καθόταν από δίπλα και ο υπουργός της κυβέρνησης των γεννημένων αντικομουνιστών Μιχελάκης, φυσικό κι επόμενο ήταν να επιδοθούν όλοι μαζί κι αντάμα στην κατασυκοφάντηση των κοινών εχθρών.
Είπε, Λιάνα μου, ο Τσίπρας ότι εσύ επιτέθηκες πρώτη στον Κασιδιάρη, έτσι μου είπανε, Γιάννη μου, δεν έχω δει το βίντεο, και να σου τα χαμόγελα από δίπλα ο Μιχελάκης, που έβλεπε να κοκόρια του να γεννούν ασυστόλως. Δεν ήταν μόνο η εύκρατη ατμόσφαιρα, ήταν και ο ναρκισσισμός της Κανέλλη, που χρειάζεται καθημερινό πότισμα, για να παραμείνει ολάνθιστος. Ήταν πρωτίστως η ανάγκη να δηλωθεί πίστη στη νέα ηγεσία, να δει ο αρχηγός ότι για χάρη του καταπίνουμε Τσίπρες αμάσητους, μπας και μας ανεχτεί μερικά χρόνια ακόμα. Να ανεχτεί το κομμουνιστικό κόμμα μια θρησκόληπτη εθνικίστρια.
Η Λιάνα Κανέλλη είναι εξοργισμένη κατ' επάγγελμα, υπάρχουν όμως και οι ερασιτέχνες εξοργισμένοι, που έχουν εκπαιδευτεί από την ηγεσία να μισούν θανάσιμα όποιον αμφισβητεί το Κόμμα και την ηγεσία του. Μη διανοηθεί να γράψει κάποιος μια λέξη για το ΚΚΕ, μιλιούνια από κάτω τα σχόλια των ιντερνετικών ορδών. Μίσος, φανατισμός, δογματισμός, συκοφαντίες, σαν θεούσες που τους αμφισβήτησες τη θρησκεία και την εκκλησία, σαν οπαδοί ομάδων που πλακώνονται στα αθλητικά sites για τη διαιτησία.
Όποιος αγγίζει το ΚΚΕ και την ηγεσία του έχει πάντοτε κίνητρα ιδιοτελή. Δεν είναι αδιάβαστος, ανόητος, παραπλανημένος, είναι εξαγορασμένος από το μεγάλο κεφάλαιο, άξιος ο μισθός σου, την έκανες πάλι τη δουλίτσα σου και άλλα παρόμοια.

Αι εν υπαίθρω συναθροίσεις δύναται να απαγορευθούν...

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...
Η μεγαλύτερη ήττα είναι να συνηθίζεις το αδιανόητο, να το βλέπεις μπροστά σου και να σου μοιάζει αυτονόητο ή έστω ανεκτό. Μέσα σε ενάμιση χρόνο το αδιανόητο έχει συμβεί τρεις φορές, τρεις φορές απαγορεύθηκαν οι διαδηλώσεις και οι συναθροίσεις, με εντολή της αστυνομίας. Και τις τρεις φορές η απαγόρευση έγινε σε επισκέψεις ηγετών της Γερμανίας, της Μέρκελ, του Σόιμπλε, του Γκάουκ, έτσι για να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία περί τους ποιος κάνει τα κουμάντα.
Να βολτάρει ο ηγεμόνας στην πόλη και οι υπήκοοι να είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους ή να κουνάνε σημαιάκια στους δρόμους, ως φολκλορικό ντεκόρ. Την επόμενη φορά θα μας ντύσουν τσολιαδάκια.
Η δημοκρατία του Σαμαρά και του Βενιζέλου απαγορεύει τις διαδηλώσεις και τις συναθροίσεις, χρησιμοποιώντας το νομικό οπλοστάσιο της χούντας του Παπαδόπουλου, αυτής που κάποιοι βουλευτές της Ν.Δ. αποκαλούν ακόμη και σήμερα επανάσταση. Τον Απρίλιο του 1969, «ο πρόεδρος της κυβέρνησης Γεώργιος Παπαδόπουλος ανήγγειλε ότι τρία ακόμα άρθρα του Συντάγματος ετέθησαν από χθες σε εφαρμογή». Μεταξύ αυτών, ήταν και το άρθρο 18, το οποίο ορίζει τα εξής:
«1) Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα όπως συνέρχονται ησύχως και αόπλως, ως ο νόμος ορίζει.
2)Το κράτος δύναται να λαμβάνει μέτρα προστασίας των δημοσίων συναθροίσεων, οι οποίες πρέπει να γνωστοποιούνται δεόντως 48 ώρες πριν την πραγματοποίησή τους. Αι εν υπαίθρω συναθροίσεις δύναται να απαγορευθούν, αν εκ τούτων επίκειται κίνδυνος διά τη δημόσια τάξιν και ασφάλειαν".
«Αι εν υπαίθρω συναθροίσεις δύναται να απαγορευθούν, αν εκ τούτων επίκειται κίνδυνος διά τη δημόσια τάξιν και ασφάλειαν».

Η δημοσιογραφία της χαρτοσακούλας...

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

Κάθε φορά που κάποιος σας λέει ότι πρέπει να σκύψετε το κεφάλι και να υπομείνετε αγόγγυστα το μαρτύριό σας, τι να γίνει, ρε μάστορα, όλοι μαζί τα φάγαμε, όλοι μαζί θα υποφέρουμε, θα απαντάτε ως εξής: Συγγνώμη, ρε μάστορα, τα 9 εκατομμύρια που πήρε η ΜΚΟ για να κάνει αποναρκοθέτηση, τα φάγαμε μαζί; Εξ όνυχος τον λέοντα, όταν δίνεις 9 εκατ. σε άσχετους, για να βγάζουν νάρκες, δουλειά που πρέπει να την κάνουν ειδικές μονάδες του στρατού, σκέψου τι φαγοπότι έχει γίνει, τη εξαιρέσει εμού.
Δεν τα φάγαμε όλοι μαζί τα εκατομμύρια των ναρκών, τα έφαγαν οι κολλητοί των κολλητών, οι στριφογυριζάμενοι, αυτοί που είχαν τις υψηλές γνωριμίες. Τι δουλειά έχει το υπουργείο Εξωτερικών να μοιράζει εκατομμύρια για αποναρκοθέτηση κι αν τέλος πάντων έχει, γιατί τα έδωσε σε κάποιον άσχετο με το αντικείμενο, που είχε στήσει ένα μαγαζάκι σφραγίδα, με τη σύζυγο και τον μπατζανάκη του;
Μοίραζαν εκατομμύρια σε ύποπτες ΜΚΟ, όπως μοίραζαν και μοιράζουν εκατομμύρια από τα μυστικά κονδύλια σε ύποπτα πρόσωπα, για να προωθούν μυστικά τις υποθέσεις της πατρίδος. Γιατί μυστικά και όχι φανερά; Φόρα παρτίδα την υπηρετούμε την πατρίδα και προπαντός δωρεάν. Πάντοτε δωρεάν την υπηρετούμε την πατρίδα, το πολύ- πολύ να πάρουμε κάτι για τα οδοιπορικά, μην βάλουμε και από την τσέπη μας, βρε αδερφέ. Μα τόσο χρήμα για οδοιπορικά, βρε αδερφέ; Οδοιπόρος στα Σούσα πήγες;
Μυστικά κονδύλια σε μυστηριώδεις ανθρώπους, για μυστικές αποστολές.

Το Άδωνις βγαίνει από το ‘Άδης;

Γιώργος Ανανδρανιστάκης, απο την Αυγη...

Μαύρη Δευτέρα σήμερα, 17 Φεβρουαρίου του 2014. Με εντολή Σαμαρά κλείνουν όλα τα πολυιτατρεία του ΕΟΠΥΥ, διαλύεται μέσα σε μια μέρα ό, τι έχει απομείνει από την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Πρόκειται για έγκλημα εκ προμελέτης, με διεκπεραιωτή τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, τον ερασιτέχνη φιλόλογο που αρέσκεται στην αναζήτηση πρωτότυπων ετυμολογιών, τα «γενέθλια», επί παραδείγματι, ετυμολογούνται, λέει, από τον άθλο, η ζωή μας είναι γεμάτη άθλους, γεμάτη δυσκολίες κι ένας τέτοιος άθλος είναι και το Μνημόνιο. Ε λοιπόν, μετά από το σημερινό μακελειό, το Άδωνις θα ετυμολογείται υποχρεωτικώς από το ‘Αδης και ζητώ συγγνώμη από τον θεό του κάτω κόσμου, που τον έβαλα δίπλα- δίπλα με τον τηλεβιβλιοπώλη. .
Προς τι η φασαρία, αναρωτιέται ο εκπρόσωπος του Άδη επί της Γης. Τα πολυιατρεία κλείνουν για ένα μήνα και μετά θα ξανανοίξουν ως κέντρα υγείας αστικού τύπου. Καταρχάς, ο ένας μήνας είναι χρόνος μεγάλος για ανθρώπους ασθενείς και ταλαιπωρημένους, που θα πρέπει να πληρώσουν από την τσέπη τους 50 ευρώ στον ιδιώτη γιατρό, για να τους εξετάσει και να τους γράψει τα φάρμακα. Είναι χρόνος τεράστιος για τα παιδιά και των δομών της ψυχικής υγείας, που θα μείνουν χωρίς ιατρική φροντίδα, τεράστιος και για τους γονείς αυτών των παιδιών.
Κι όταν περάσει ο μήνας, τι ακριβώς θα συμβεί; Τι θα είναι αυτά τα κέντρα υγείας αστικού τύπου, ποια επάρκεια θα έχουν σε προσωπικό και υλικό;

1.382.062 θύματα του πρωτογενούς πλεονάσματος...

του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

Τα καλά νέα του πρωτογενούς πλεονάσματος περιμέναμε, τα κακά νέα της ανεργίας κατέφθασαν. Κάκιστα τα νέα της ανεργίας: στο 28% έφτασε τον Νοέμβριο, στα 1.382.062 άτομα οι καταγεγραμμένοι άνεργοι, 78.000 περισσότεροι από πέρυσι. Μια ολόκληρη πόλη έχασε τη δουλειά της μέσα σε ένα χρόνο, το χρόνο του success story. Στο 61,4% η ανεργία στις ηλικίες 15-24, στο 38,4% στις ηλικίες 25-34, στο 32,2% στις γυναίκες, στο 28,9% στην Αττική, το οικονομικό κέντρο της χώρας. Πλεόνασμα περιμέναμε, ανεργία μας προέκυψε. Ανεργία εξαιτίας του πλεονάσματος, εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο επιτεύχθηκε το πλεόνασμα.

Το πρωτογενές πλεόνασμα του Σαμαρά και του Βενιζέλου προϋποθέτει την ανεργία. Επιτυγχάνεται χάρη στη συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, το κλείσιμο οργανισμών, νοσοκομείων, σχολείων, τις απευθείας απολύσεις, τους χιλιάδες νέους ανέργους στη χώρα του ενάμισι εκατομμυρίου ανέργων. Κι όσοι γλιτώνουν, μένουν στο Δημόσιο με μισθούς γλίσχρους, χωρίς τη δυνατότητα να καταναλώσουν επαρκώς προϊόντα και υπηρεσίες. Θα το γράφουμε σε κάθε ευκαιρία: Η συρρίκνωση του δημόσιου τομέα φέρνει ανεργία στον ιδιωτικό κι ας λένε ό,τι θέλουν οι Μπάμπηδες, οι Άρηδες και τα λοιπά παπαγαλάκια του καθεστώτος.

Το πρωτογενές πλεόνασμά τους προϋποθέτει φόρους μέχρι τελικής πτώσεως. Φόρους έμμεσους, άδικους εξ ορισμού, αφού πληρώνουν όλοι το ίδιο ανεξαρτήτως εισοδήματος. Φόρους άμεσους, άδικοι εν προκειμένω και αυτοί, αφού δεν πληρώνουν όλοι ανάλογα με τις δυνατότητές τους -

Τα ξενιτεμένα λεφτά των νεοδημοκρατών....

Γιώργος Ανανδρανιστάκης, απο την Αυγη...

Θύματα της ανάγκης έπεσαν οι τρεις βουλευτές της Ν.Δ. που έβγαλαν στο εξωτερικό 3,5 εκατομμύρια ευρώ κατά την περίοδο 2009-2012, όπως προκύπτει από το Κέντρο Ελέγχου Φορολογουμένων Μεγάλου Πλούτου. Στα μαύρα χρόνια του Μνημονίου, ο καθένας προσπαθούσε να διώξει από την Ελλάδα ό, τι αγαπούσε περισσότερο, άλλοι έστειλαν, με πόνο ψυχής, στην ξενιτειά τα παιδιά τους, οι τρεις της Ν.Δ. έστειλαν, με πόνο ακόμη μεγαλύτερο, στην ξενιτειά τα λεφτά τους. Εκεί που το ψωμί είναι πικρό, το νερό θολό και το στρώμα σκληρό.

Ως δεξιοί είχαν και άλλους λόγους να διώξουν τα λεφτά τους, σημαντικότερους της απελπισιάς του Μνημονίου. Τα φυγάδευσαν οι νεοδημοκράτες τα λεφτά- τους είχαν βγάλει και ψευδώνυμα, μαθαίνω-, για να μην πέσουν στα χέρια της επελαύνουσας Αριστεράς, καλύτερα στα σεντούκια των Ελβετών παρά στα σεντούκια των κομμουνιστών. ‘Άσε που ήτανε και μαύρα τα λεφτά, έπρεπε, άρα, να εξέλθουν απαξάπαντος της χώρας, για να μην μολύνουν τα καθαρόαιμα λευκά.

Δεν γνωρίζω ποιοι είναι οι τρεις βουλευτές της Ν.Δ., είμαι ωστόσο απολύτως βέβαιος ότι την εποχή που έβγαζαν έξω το μαύρο χρήμα τους, έδιναν παράλληλα αγώνες για τη σωτηρία της πατρίδας. Σαν να τους βλέπω στα τηλεπαράθυρα να λένε ότι πρέπει να εφαρμοστεί το Μνημόνιο, για να μην χρεοκοπήσουμε και την ίδια ώρα να στέλνουν τα λεφτά τους στην Ελβετία και αλλαχού, όντας βέβαιοι ότι με το Μνημόνιο θα χρεοκοπήσουμε. Σα να τους ακούω να λένε τον Ιούνιο του 2012, «προς θεού, μην βγει ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί θα χάσουν οι Έλληνες τις καταθέσεις τους», όταν οι καταθέσεις των ιδίων, ο παράνομος, μαύρος πλούτος τους, βρισκόταν ήδη στις ασφαλείς αγκάλες της Εσπερίας.

ΜΜΕ ενσωματωμένα στο στρατό του Μνημονίου...

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη, απο την Αυγη...

Απορώ πως δεν έχουν ξεσηκωθεί ακόμη ο Κεδίκογλου, η Άννα Μισέλ, ο Βενιζέλος και οι 58, που είναι ο Βενιζέλος με άλλο όνομα, να καταγγείλουν τους ανθέλληνες που φυτιλιάζουν το οικονομικό, πολιτικό, ου μην αλλά και πολιτιστικό θαύμα που συντελείται στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας. Κι αυτήν τη φορά οι ανθέλληνες δεν είναι όποιοι κι όποιοι, είναι η ίδια η Κομισιόν, που στην έκθεσή της για τη διαφθορά αξιολογεί τον ελληνικό τύπο ως «εν μέρει ελεύθερο».
Είναι μεγάλη προσβολή να αποκαλείς «εν μέρει ελεύθερα» τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Δεν είναι απλώς προσβολή, είναι συκοφαντική δυσφήμιση, η οποία μπορεί να αποδειχθεί πολλαπλώς βλαπτική. Κανάλια, ραδιόφωνα, εφημερίδες, είναι στην πλειοψηφία τους απολύτως δοσμένα στη μάχη για την ευδοκίμηση του μνημονιακού καθεστώτος, λειτουργούν, τηρουμένων των αναλογιών, όπως τα ενσωματωμένα στον Αμερικανικό στρατό ΜΜΕ. "Embedded" τα λέγαμε αυτά τα ΜΜΕ στον πόλεμο του Ιράκ, πρέπει να βρούμε κι έναν ελληνικό όρο που να αποδίδει τα όσα συμβαίνουν στον πόλεμο του Μνημονίου.
Δεν υπάρχει εν μέρει ελευθερία, υπάρχει απόλυτη εθελοδουλεία, εκδηλούμενη με χίλιους τρόπους. Μονταρισμένα βίντεο, πανομοιότυπα πρωτοσέλιδα, εσκεμμένα ψέματα για οικονομικά μεγέθη (σ.σ. διαβάστε όσα ομολογεί ο Πρετεντέρης σχετικά με το δημόσιο χρέος), κατευθυνόμενες γελοιογραφίες, υπερπροβολή γεγονότων, απόκρυψη γεγονότων ή θάψιμο εκεί προς το τέλος του δελτίο, στημένα πάνελ, ακόμη πιο στημένες δημοσκοπήσεις, ατέλειωτος ο κατάλογος της στρεψοδικίας.
Και πάνω απ΄ όλα, φόβος και τρόμος με τα καντάρια. Η έμμεση τρομοκρατία, η τρομοκρατία του αυτονόητου, τα πράγματα μόνο έτσι μπορούν να συμβούν κι όποιος τα αμφισβητεί είναι σαν να τα βάζει με την Θεία Τάξη.