Η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Αυτοκράτωρ Κάρολος...

Ο Εχθρός του Λαού...

Το προεδρικό διάταγμα «κήρυξης της λήξης των εργασιών της Β΄Συνόδου της ΙΕ Βουλευτικής Περιόδου συνιστά σύμπραξη των δύο κορυφαίων πολιτειακών παραγόντων, Προέδρου της Δημοκρατίας και Πρωθυπουργού, στην υπονόμευση της ίδιας της Δημοκρατίας, στην παρεμπόδιση απονομής της Δικαιοσύνης και στην φαλκίδευση της Διαφάνειας στη λειτουργία του Κράτους».

Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει επίσης, μεταξύ άλλων ότι με το αιφνιδιαστικό κλείσιμο της Βουλής «οι πρώην Πρωθυπουργοί Γ. Παπανδρέου και Λ. Παπαδήμος, ο πρώην και νυν Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Ε. Βενιζέλος και πλείστοι υπουργοί και υφυπουργοί των Κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου, εμπλεκόμενοι στις υποθέσεις του Μνημονίου, του PSI, των εξοπλιστικών και των υποβρυχίων, της λίστας Λαγκάρντ κλπ, που σήμερα έχουν βουλευτική ή/και υπουργική ιδιότητα, θα κοιμούνται (και θα ψηφίζουν) πιο ήσυχοι, αφού θα μπορούν να ισχυρίζονται ότι παραγράφηκαν οι κατηγορίες που συνδέονται με τις δεκάδες δικογραφίες, που εκκρεμούν στη Βουλή προς εξέταση για την περίοδο 2009-2012, διότι, με το προεδρικό διάταγμα κηρύσσεται «το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της επόμενης (από την περίοδο 2009-2012) βουλευτικής περιόδου» (άρθρο 86 Συντάγματος- Νόμος περί Ευθύνης Υπουργών)».

O Χατζηαβάτης δημοσιογράφος (στη Real News) – μέρος 2: Δημοσίευσαν ψεύτικο έγγραφο...

Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος, απο το UnFollow...

Διαβάστε εδώ: O Χατζηαβάτης δημοσιογράφος (στη Real News) – μέρος 1
 Με όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις, λέει ο λαός.
  Φαίνεται λοιπόν πως η συνεργασία του Νίκου Χατζηνικολάου με την οικογένεια του παλαιού ιδιοκτήτη της Αυριανής είχε τα αποτελέσματά της… Όχι μόνο γιατί αποφάσισε να παρουσιάσει ως «σκάνδαλο» που βαρύνει τη Λίνα Αλεξίου ένα λάθος του Ταμείου των δημοσιογράφων που αφορά 400 συνταξιούχους. Όχι μόνο γιατί ενέπλεξε στο πρωτοσέλιδο την βουλευτή Ζωή Κωνσταντοπούλου, σαν να είχε η ίδια γνώση ή ευθύνη για το επίδομα που το Ταμείο δεν σταμάτησε, ως όφειλε, να χορηγεί στη μητέρα της. Όχι μόνο γιατί, μετά τη δημοσίευση, έσπευσε να προβάλει το γεγονός ότι το θέμα εκμεταλλεύτηκαν πολιτικά ο Γ. Μουρούτης, ο Φ. Κρανιδιώτης, ο Α. Γεωργιάδης και οι άλλοι «αντισυστημικοί» της κυβέρνησης – και δεν ντράπηκε να το προβάλει, παρότι οι συγκεκριμένοι το έκαναν με το γνωστό χυδαίο ύφος που χαρακτηρίζει τις δημόσιες παρεμβάσεις τους.

 

Το χειρότερο όμως είναι ότι όλα αυτά τα έκανε η Real News, παρουσιάζοντας ως «αδιάσειστο στοιχείο» ένα ψεύτικο έγγραφο! Το έγγραφο Νο 4, που παρουσιάστηκε στο κυριακάτικο ρεπορτάζ της Real News είναι… ψεύτικο. Δεν έχει αριθμό μητρώου ασφαλισμένου και η υπογραφή δεν ανήκει στη Λίνα Αλεξίου, παρότι φαίνεται ως δική της αίτηση. Αυτό κατήγγειλε η ίδια η κα Αλεξίου με επιστολή που απέστειλε στην ΕΣΗΕΑ στις 26/3/2014.

Το ηθικό πλεονέκτημα και πώς το χάνεις...

του Λωτοφαγου...
Δεκαέξι μέρες πήρε η σύνταξη και επιμέλεια της προκήρυξης για τη διπλή δολοφονία των χρυσαυγιτών, για να μην έχει αυτή τη φορά αστοχίες σαν τα... ντόνατς της προηγούμενης. Η τελειότητα αυτή, μαζί με κάποια κενά στο περιεχόμενο (δεν περιέγραφε την επίθεση ούτε καταφερόταν κατά της κοινοβουλευτικής Αριστεράς, όπως έκαναν οι άλλες), την καταδίκασαν στην ανυποληψία.

Στο μεταξύ, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ασχολούνταν με τις κιτρινογραφίες του Χαντζόπουλου στα Νέα, ο Πέτρος Τατσόπουλος έκανε διάφορες υπερφίαλες δηλώσεις, ο Βασίλης Μουλόπουλος του επιτέθηκε μέσω της Αυγής και χθες ο Αλέξης Τσίπρας -με μια αριστοτεχνική, είναι η αλήθεια, κίνηση- κάλυψε και τους δύο!

Δυο τρία πραγματάκια:

    Τα στελέχη ήξεραν ποιος ήταν ο Τατσόπουλος όταν πρότειναν την υποψηφιότητά του: νάρκισσος και εμετροεπής, δεν αφήνει μικρόφωνο για μικρόφωνο. Οι ψήφοι που πήρε ήταν ακριβώς επειδή είναι γνωστός -είτε ως συγγραφέας, είτε ως τηλεπερσόνα. Εκτός από τον παρθενικό του λόγο στη Βουλή, δεν νομίζω να εμπλούτισε το κόμμα ή το κοινοβούλιο με τις απόψεις του.
    Όσοι ψηφίζουμε για χρόνια τον ΣΥΡΙΖΑ, το κάναμε για την πολυφωνία και τις δημοκρατικές συνθήκες. Αν θέλαμε μια γραμμή και στρατιωτάκια, θα ψηφίζαμε ΚΚΕ. Συνεπώς, αν θέλει κάποιος να υπερασπιστεί τον Βαλλιανάτο ή τη Σώτη από τον διαδικτυακό καννιβαλισμό, ας το κάνει ελεύθερα και με υπογραφή.
    Το άρθρο του Μουλόπουλου ήταν λάθος και παράλογα αυστηρό. Έχουμε μεγαλύτερα προβλήματα από τις δηλώσεις του Πέτρου σε αυτό τον τόπο.

Βαγγελιώ μου παινεμένη...

απο τον Πιτσιρικο...

Στην Προανακριτική Επιτροπή για τη λίστα Λαγκάρντ κατατέθηκε η αλληλογραφία ανάμεσα στην ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι και το γαλλικό υπουργείο Οικονομικών. Σύμφωνα με τα έγγραφα, η λίστα Λαγκάρντ ήταν επίσημο έγγραφο, δεν ήταν προϊόν υποκλοπής και ο σκοπός του ήταν να χρησιμοποιηθεί για φορολογικούς λόγους.
Όπως είναι γνωστό, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Ιωάννης Διώτης υποστηρίζουν πως η λίστα Λαγκάρντ ήταν προϊόν υποκλοπής, δεν ήταν επίσημο έγγραφο και δεν μπορούσε να αξιοποιηθεί για φορολογικούς ελέγχους.
Δηλαδή, οι δυο πρώην υπουργοί Οικονομικών, Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλος, και ο Ιωάννης Διώτης, λένε ψέματα.
Σε μια ευνομούμενη και δημοκρατική χώρα, θα είχε επέμβει αμέσως ο εισαγγελέας αλλά η Ελλάδα είναι Μπανανία-προτεκτοράτο, οπότε μάλλον αθώοι όλοι.
Ήταν ολοφάνερη η προσπάθεια να κρύψουν τον Βενιζέλο και να τον σώσουν.
Η επίθεση, απ’ όλες τις πλευρές, στη Ζωή Κωνσταντοπούλου, και η προσπάθεια να την γελοιοποιήσουν και να την δαιμονοποιήσουν δεν ήταν τίποτε άλλο από μια επιχείρηση διάσωσης του Ευάγγελου Βενιζέλου, ώστε να μην πέσει η κυβέρνηση Σαμαρά.
Είναι προφανές πως ο Βενιζέλος μπορεί να πάρει μαζί του στη φυλακή όλη την πολιτική και οικονομική ελίτ της χώρας αλλά θα ήταν προτιμότερο να ψηφίσουν έναν νόμο που να λέει πως ο Βενιζέλος είναι αθώος –ακόμα κι αν σκοτώσει καμιά πενηνταριά νοματαίους-, παρά να μας πρήζουν τα συκώτια με τον Μαρκογιαννάκη, τον Άδωνι Γεωργιάδη, το Κασιδιάρη και άλλες τέτοιες εξέχουσες προσωπικότητες που συμμετέχουν στην Προανακριτική Επιτροπή και αναζητούν την …αλήθεια.
Αλλά να μην παρασυρόμαστε από τη λίστα Λαγκάρντ και αυτά τα ανούσια πράγματα: Ξεχάστε τον Βενιζέλο και πάμε τώρα όλοι μαζί να κάνουμε πως η χώρα και η δημοκρατία κινδυνεύουν από την Χρυσή Αυγή.
Και ο νόμιμος Βενιζέλος θα βγάλει την Χρυσή Αυγή εκτός νόμου.

Έρι έρι έρι*

Αει Σιχτιρ...

Το τελευταίο άρθρο Πρετεντέρη δεν προσκομίζει κάτι καινούργιο στη δημόσια σκέψη. Ούτε και η υπερφίαλη βλακεία, η φασιστική ισοπέδωση και η άκριτη υιοθέτηση φιλοκυβερνητικών (ακραίων) θέσεων περι "των δύο άκρων" και όλα τα σχετικά. Απο το άρθρο Πρετεντέρη θα δώσω μόνο ένα εδάφιο ενδεικτικο του κυνικού τρόπου σκέψης του.

"Η αντίληψη είναι ο κυνισμός. (σ του Ζ: ποιος μιλάει ρεεεεε) Μπορεί, ας πούμε, να υπερασπίζεσαι βιαστές ή να δέρνεις Πακιστανούς αλλά ταυτοχρόνως να ελέγχεις τη διαφθορά και τη διαπλοκή."

Το να κάνεις πογκρόμ, δολοφονικές επιθέσεις κτλ είναι το ίδιο κατά Πρετεντέρη με την άσκηση δικηγορίας. Εκτος και αν, πάντα κατά Πρετεντέρη, οι βιαστές κτλ δεν δικαιούνται υπεράσπισης, ή εκτός και αν ενας δικηγόρος ειναι συγκατηγορούμενος ή ομοϊδεάτης του κατηγορούμενου και δεν το ξέρουμε. Ή ακόμα: εκτός και αν έχουμε την βεβαιότητα πως ένας κατηγορούμενος είναι a priori ενοχος και οποιαδήποτε προσπάθεια υπεράσπισής του καταπατά την ίδια την έννοια της δικαιοσύνης.

Και αυτά τα ...δεοντολογικά τα γράφει ένας ο οποίος ο ίδιος ομολόγησε πως περι κρίσης έλεγε μαλακίες επειδή έτσι του έλεγαν να πει. Μαλιστα.

Μετά την ...τσουτσουνιάδα που είχαμε στην προανακριτική επιτροπή και κοροϊδέψαμε αναλόγως στο προηγούμενο , και στην οποια τσουτσουνιάδη πετάχτηκε σαν την τσαπού ο Πρετεντέρης να μας τιγκάρει στην μαλακία, είχαμε τον Τράγκα που εμφάνισε την εθνική μας ομάδα βλακείας στην τηλεοπτική εκπομπή του

αλλά είχαμε και τον Πάσχο ο οποίος δεν μπορούσε να αφήσει την ρητορική του Αδωνη - Βενιζέλου (η Χα ειναι ουρα του Σύριζα, άρα τί ΧΑ τί Σύριζα) απροστάτευτη:

Σε σχετική μου ερώτηση για το γιατί δεν αναρωτήθηκε γιατί η Κωνσταντοπούλου δεν τσακώθηκε με τον Χαλβατζή ας πούμε, περιμένω ακόμα απάντηση. Η όλη ιστορία είναι να φανεί πως η Κωνσταντοπούλου είναι παρανοϊκή, ο Κασιδιάρης είναι βίαιος, οι ανεξέλληνες τρελοί κτλ έτσι ώστε "ελλείψει άλλου, η κυβερνητική επιλογή είναι η βέλτιστη" και επειδή στην παρούσα φάση το ΚΚΕ είναι στα κάτω του δεν το πειράζουμε, μπας και καταφέρει να πάρει ψήφους απο τους συριζαίοι. Και μάλιστα ενίοτε (αλα Παπαχελάς) λέμε και καμια καλή κουβέντα γι' αυτό. Βεβαίως όποιος έχει την υπομονή και την επιμονή να διαβάσει τα επίμαχα πρακτικά (από εδώ) θα δει πως η Κωνσταντοπούλου δεν ειναι παρανοϊκή αλλα επίμονη (σε κουραστικό βαθμό, δεν θα διαφωνήσουμε), ο Βενιζέλος αναιδεστατος και το παίζει τρελή, ο Μαρκογιαννάκης σιγουρα δεν κάνει για πρόεδρος (για να μην πω κανα χοντρό), οι Αδωνις-Βαρβιτσιώτης θλιβεροί και ο Ρήγας αστείος. Ο Κασιδιάρης ειναι απλά ο γνωστός καλός καραγκιόζης ο οποίος κουρδίζεται πολύ εύκολα μιας και τον έχουν μάθει όλοι, πόσο μάλλον μια πολιτική γάτα (με την κακή έννοια) όπως ο Βενιζέλος.

Το συμπέρασμα που βγαίνει ειναι πως η Κωνσταντοπούλου "τσακώνεται" με τους κυβερνητικούς βουλευτές και με όσους μάρτυρες δεν απαντάνε στις ερωτήσεις της ή την εμπαίζουν/κακοποιούν λεκτικά με την ανοχή του προεδρείου. Αυτο τώρα ειναι παρανοϊκό και σημαίνει πως "η Κωνσταντοπούλου τσακώνεται με όλους" κατά μερικούς

Θυμήθηκα εδώ πως κάποιοι πάσχοντες πασχίζοντες κατηγορούν τον Συριζα πως εχει ουρά τη ΧΑ επειδή συμφωνεί (;) μαζί του στην προανακριτική. Γιατί δεν κατηγορούν την κυβέρνηση για το ίδιο όταν η ΧΑ υπερψηφίζει τις φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών ή όταν υποστηρίζει "την επένδυση" στις Σκουριές; Εκεί ο λαλίστατος Πάσχος, ακόμα και όταν τον ρωτάμε ή τον προτρέπουμε, ξεχνάει να γράψει κατι. Ούτε αναρωτιέται, ούτε τουιτάρει ούτε τίποτε. Δεν έγινε τίποτε απ΄όλα αυτά κατά Πασχο καταπως φαίνεται ή είναι ανάξια σχολιασμού σαν να μην είναι αποφάσεις της ελληνικής βουλής.

Αλλά η ουσία δεν ειναι ο Σύριζας και η ΧΑ δεν ειναι τίποτε καινουριο. Εχει λεχθει και ειναι σχετικά ακριβες πως ενα καλο ποσοστό του πληθυσμού μας ειναι παραδοσιακά φασιστρόνια του κερατά μιας και ποτέ δεν αποφασιστικοποιηθήκαμε σαν χώρα. Το αστείο ειναι πως οι πιο πολλοί απο αυτούς διαχρονικά κρυβόντουσαν στο ΠΑΣΟΚ ή στην ΝΔ και σε επίπεδο στελεχών ακόμα το κάνουν. Kαι οι διάφοροι Πρετεντέρηδες, Πασχοι, Μπάμπηδες και σία μπορεί να νιώθουν "άβολα" με τους φασίστες αλλά τους προτιμάνε από άλλες επιλογές. Τόσο απλα. Γιατί οι ΝΔΣΟΚοι αλλά και τα ΜΜΕ ξέρουν πως ο κόσμος της ΧΑ ειναι δικός τους κόσμος, που απλα πήγε εκεί που ανήκει επειδής τελειώσαν τα ρουσφέτια (προς το παρον). Οποτε η ΧΑ απλά κανει συντήρηση του κόσμου αυτού και η ίδια προφυλάσσεται για να μην κανει καμια μαλακία ο κόσμος και σκεφτεί  (που δεν το νομίζω έτσι και αλλιως) διαφορετικά.

Βλέπουν το σύστημα ΝΔΣΟΚ να πέφτει, τον Κουβέλη να μην τραβάει και σκεφτονται από τώρα τον επόμενο "αξιοπιστο" κυβερνητικό εταίρο. Οπως νομιμοποιήθηκε το ΛΑΟΣ, για να λάβει αργότερα αναίμακτα κυβερνητικό πόστο και κατόπιν τα μεγαλοστελέχη του να μπουν "αθόρυβα" στην ΝΔ, έτσι σιγά σιγά άλλοι εξισώνουν την ΧΑ με υπάρχοντες σχηματισμούς (οπως το ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ (!)) και άλλοι τους προμοτάρουν απροκάλυπτα (Θέμος, Τράγκας) με στόχο να τους νομιμοποιήσουν στην κοινή γνώμη. Γιατί η μαύρη αλήθεια είναι πως αν ας πούμε το ΚΚΕ ήταν στην παρούσα φάση μεγάλο και ο Σύριζας μικρός όλοι αυτοί θα κραύγαζαν για τις "ουτοπικές ονειρώξεις", το "σταλινισμό" κτλ, θα εξίσωναν το ΚΚΕ με την ΧΑ ενθυμούμενοι τα ΚΝΑΤ κτλ, ο Σύριζα θα προστατεύονταν για να μην πέσει και άλλο και πάλι θα προμόταραν την ΧΑ. Γιατί;

Γιατί απλουστατα την προτιμάνε. Ολοι αυτοι, deep down inside, αλλά και φανερά αν τους ρωτήσεις αν θέλουν να βγει πρώτο κόμμα ο Σύριζα (πχ) ή η χρυσή αυγή θα απαντήσουν το δεύτερο. Είτε στα κουφωτά είτε απροκάλυπτα. Γιατί νομίζουν πως είναι ίδια περίπτωση με το ΛΑΟΣ. Μερικα τρελαμένα attention whores, ουφολόγοι και μια μειοψηφία "ακτιβιστών της δεξιάς", τους οποιους όλους αυτούς νομίζουν πως μπορούν να τους κουλαντρίσουν όπως τους λαοτιανούς. Ομως θα την πατήσουν γιατί όταν (και αν) καταλάβουν πως προμοτάρουν  όχι μονο ουφολόγους, απλούς βλαμμένους και attention whores αλλά και δυνάμει (ή ήδη) δολοφόνους μπορεί ήδη να είναι πολύ αργά.

---

*Ερι ερι ερι μαλάκα Πρετεντέρη.

Προανακριτική: Δεν είναι (μόνο) ο σεξισμός· είναι ο φασισμός...

του Στρατη Μπουρναζου, απο το Κοκκινο Σημειωματαριο...

Η αξιοθρήνητη εικόνα της Προανακριτικής, την περασμένη Πέμπτη, συζητήθηκε αρκετά. Μια από τις διαστάσεις που τονίστηκαν (βλ., εδώ, το άρθρο της Άννας Χατζησοφιά) ήταν η διάσταση του σεξισμού. Πιστεύω, ωστόσο, ότι το επίδικο, το μείζον θέμα στην περίπτωση αυτή δεν είναι ο σεξισμός, αλλά ο φασισμός. Πριν εξηγήσω το γιατί, θέλω να κάνω τρία σχόλια επί του πραγματολογικού.

Το πρώτο αφορά τον Ηλία Κασιδιάρη. Οι εκρήξεις οργής, τα σπασμένα μικρόφωνα, οι λεονταρισμοί του και όλα τα συναφή είναι συνειδητά και σκηνοθετημένα. Πέρα ως πέρα. Για του λόγου το ασφαλές: Στις 7 Μαρτίου κάθισε στο εδώλιο, για τη γνωστή υπόθεση συνδρομής σε μαχαίρωμα φοιτητή. Ήμουν μέσα στην αίθουσα – κι όμως  νόμιζα πως βρίσκομαι αλλού, τσιμπήθηκα κάμποσες φορές για να σιγουρευτώ ότι δεν βρίσκομαι σε λάθος δίκη. Γιατί, για πέντε ολόκληρες ώρες, ο Η. Κασιδιάρης καθόταν σαν αρνάκι· κι όταν ήρθε η ώρα να απολογηθεί είπε μερικά στρογγυλεμένα και όμορφα  λόγια. Μόλις αθωώθηκε, βέβαια, πέταξε αμέσως τη λεοντή κι έγινε ξανά ο γνωστός «θηρίος», ωρυόμενος έξω  από την αίθουσα για τα «τσοντοκάναλα»…

Το δεύτερο αφορά τον Χρήστο Μαρκογιαννάκη. O πρόεδρος της Επιτροπής προσπαθεί συστηματικά, και το έχει καταφέρει εν πολλοίς, να φιλοτεχνήσει την εικόνα του δεινοπαθούντος από τη  στάση της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Η ανάγνωση όμως των Πρακτικών αποκαλύπτει –αυτοτελώς, και ανεξάρτητα από την εικόνα που μορφώνει κανείς μέσα απ’ αυτά για τη Ζ. Κωνσταντοπούλου– μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα για τον ρόλο του: ένας πρόεδρος που διακόπτει διαρκώς μάρτυρες και βουλευτές, αντιδικεί, υποδεικνύει τι να απαντήσουν και τι όχι, και, εκτός των άλλων, αποδεικνύεται ανίκανος να κρατήσει τη διαδικασία.

Το τρίτο αφορά τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Μιλώντας περί τεστοστερόνης και ψυχιατρικής ήταν σαν να έδινε το σύνθημα στον Κασιδιάρη να εφορμήσει για να τα κάνει λίμπα. Ως έμπειρος πολιτικός (και κυρίως ως έμπειρος κατεργάρης) το ήξερε, και πιθανότατα το επιδίωκε. Ωστόσο, η συνολική εικόνα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ δεν είναι αποτέλεσμα υπολογισμού ούτε δείγμα ισχύος, αλλά αδυναμίας: είναι μια ξεδοντιασμένη αλαζονεία, ένας άνθρωπος που έχει χάσει την μπάλα.

***

Έρχομαι τώρα στο μείζον. Από την όλη εικόνα της Επιτροπής προκύπτουν δυο σοβαρές ζημίες και δύο μεγάλοι κερδισμένοι.

Το πρώτο πλήγμα είναι στη λογοδοσία, την αλήθεια, τη δυνατότητα διερεύνησης των ευθυνών· αν εξαρχής οι προσδοκίες από την Επιτροπή ήταν μικρές, τα τεκταινόμενα αποτελούν το τελειωτικό χτύπημα στην αξιοπιστία της. Με κερδισμένους, βέβαια, όλους όσους θέλουν να συσκοτιστούν οι ευθύνες τους, να τις σκεπάσει ο θόρυβος. Όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, εκείνο που θα θυμόμαστε από τη συνεδρίαση είναι η αποβολή Κασιδιάρη και οι αθλιότητες περί «τεστοστερόνης», «χοντρών» και «εγκυμονούντων». «Η Επιτροπή δεν ασχολείται πια με τη λίστα Λαγκάρντ, αλλά με τον εαυτό της», έγραψε ο Νίκος Ξυδάκης (βλ. εδώ).

Ακόμα σοβαρότερο όμως είναι το δεύτερο πλήγμα,  που αφορά τη Βουλή και  συνολικότερα τη δημοκρατία. Σε ένα βαθύτερο και μονιμότερο επίπεδο, ο μόνος που ωφελείται από αυτή την επιθεωρησιακή εικόνα ταυρομαχιών είναι ο φασισμός. Οι νεοναζιστές. Οι Χρυσαυγίτες. Αυτοί μπορούν πολύ καλά –και το κάνουν ήδη– να την κεφαλαιοποιήσουν πολιτικά, επιχαίροντας, άλλη μια φορά, για τους «πρασινοκοκκινομπλέ πολιτικούς» που βράζουν στο ίδιο καζάνι, διεφθαρμένοι και ανίκανοι, να ξιφουλκήσουν κατά του «κυνοβουλίου» κ.ο.κ. Αλλά και σε ένα βαθύτερο, νοοτροπικό επίπεδο, η εξαχρείωση του δημόσιου λόγου, η εμπέδωση της λογικής της αρένας καλλιεργούν ένα πολιτικό ήθος από το οποίο μόνο η ακροδεξιά κερδίζει.

Αν έτσι έχει το πράγμα, το αναμενόμενο ερώτημα είναι τι κάνουμε εμείς, τι κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Στέκομαι στη Ζωή Κωνσταντοπούλου – μια που αυτή έχει αναλάβει το κύριο βάρος της υπόθεσης, και το κάνει με ζήλο και αφοσίωση. Πρώτα απ’ όλα, ασφαλώς οφείλουμε να την υπερασπιστούμε  από όσες αήθεις επιθέσεις δέχεται, όπως το κρεσέντο αθλιότητας του Γ. Πρετεντέρη (Παρεμπιπτόντως, διαβάζοντας στο Βήμα όσα έγραψε για «το αποτρόπαιο τέρας» «Ζωή Κασιδιάρη», σκεφτόμουν ότι το μόνο που καταφέρνει είναι να διατρανώσει το δικό του αποτρόπαιο ήθος). Πέρα από αυτό όμως, χρειάζεται να προχωρήσουμε την κουβέντα και να σκεφτούμε με ειλικρίνεια: Η όλη στάση της Ζ. Κωνσταντοπούλου στην Επιτροπή, όπως σκιαγραφείται μέσα από τα Πρακτικά, υπηρετεί τους πολιτικούς μας στόχους και, κυρίως, αναγνωρίζουμε σε αυτή τον εαυτό μας και τις αξίες της Αριστεράς;

Είμαι πεπεισμένος, σε αντίθεση με πολλούς φίλους και συντρόφους, ότι η στάση αυτή (όπου η μαχητικότητα και η οξύνοια συνδυάζονται με την αυταρχικότητα, το «δεν αφήνω κουβέντα να πέσει κάτω», την ειρωνεία, την ισοπέδωση του αντιπάλου), συντελεί κι αυτή στην καταρράκωση της διαδικασίας. Παρότι αντιλαμβάνομαι πως, με τον Ευ. Βενιζέλο απέναντι, το παιχνίδι εύκολα εξελίσσεται σε διαγωνισμό για την πιο πομφολυγώδη ατάκα, ο εκφυλισμός της διαδικασίας είναι ό,τι χειρότερο. Δεν είναι θέμα καθωσπρεπισμού ή θεσμολατρίας, αλλά ουσίας. Αν οι μόνοι που ωφελούνται είναι οι υπόλογοι και οι νεοναζιστές, πρέπει να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να μη συντείνουμε,  έστω και άθελά μας, στον ευτελισμό της  διαδικασίας, της Βουλής και της δημοκρατίας. Δεν έχω έτοιμες λύσεις, θυμάμαι όμως πάντα τη νηφάλια στάση του Γ. Δραγασάκη σε άλλες περιπτώσεις (βλ. σχετικά εδώ).

Ανάμεσα στα άλλα, την Πέμπτη, η Ζωή Κωνσταντοπούλου είπε, προς  στον Ευ. Βενιζέλο: «Είστε ίδιος με τον κ. Κασιδιάρη!». Το επισημαίνω, επειδή πρόκειται για αντίληψη διάχυτη, με ποικίλες μορφές, στον λόγο των αριστερών. Άκουγα, λ.χ., χθες, στο «Κόκκινο», τον Στέλιο Ελληνιάδη να λέει: «Οι πυρσοί των Χρυσαυγιτών είναι ντεκόρ μπροστά στους πραγματικούς πυρσούς των μνημονιακών εμπρηστών, που καίνε την Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη». Ωστόσο, όσο κακή γνώμη και να έχουμε  για τον Ευ. Βενιζέλο (γιατί καλή είναι μάλλον δύσκολο να έχουμε), όσο εμπρηστικούς και να θεωρούμε τους  «μνημονιακούς πυρσούς», είναι ολέθριο να τους τσουβαλιάζουμε με τους Χρυσαυγίτες. Ο νεοναζισμός έχει, και πρέπει να έχει, διακριτή και αυτοτελή απαξία. Όσο και να απεχθανόμαστε, και ορθώς βέβαια, την πασοκική και μνημονιακή πολιτεία, δεν χωρεί, καταστατικά, σύγκριση και συμψηφισμός με τον νεοναζισμό. Ελπίζω, για το καλό όλων μας, να μη χρειαστεί να το διαπιστώσουμε  εν τοις πράγμασι.

Πολιτικοί του τσουτσουνιού και πολιτική της....

Αει σιχτιρ...

το ειδα στον @galaxyarchis

"Αυτος που κρατάει με πείσμα τον φαλλό του για να μην του φύγει ονομάζεται φαλλοκράτης" - Τζόμπε Κοβάτα

Πολύ αντρίλα εχει πέσει σε αυτήν την χώρα. Ρε πολύ αντρίλα μιλάμε. Ο καθείς βγάζει βόλτα το τσουτσούνι του και όταν μιλάει το κρατάει σφιχτά, ενίοτε δε, μας το κουνάει και στα μουτρα νομίζοντας πως αυτός το 'χει και αλλος δεν το 'χει. Δεν θα μπω στην διαδικασία της ψυχολογησης των τσουτσουνοφόρων ηγετών μας, απλα θα υπενθυμίσω πως απο μόνη της η ύπαρξη τσουτσουνιού δεν ειναι κάτι ιδιαίτερο, περίπου ένας στους δύο το έχουν, αν και με τα αναβολικά που παίζουν στον αθλητισμό ενίοτε το ποσοστό μεταβάλλεται.

Το πρόβλημα κατ΄εμέ εστιάζεται πως πολιτικά είμαστε σε ένα περίεργο άκρο. Παλιά λέγαμε δεν δικαιούστε να ομιλείτε για κάποιον που εμφανιζόταν ανακόλουθος.  Πλεον λέμε δεν δικαιούστε να ομιλείτε αν δεν έχετε τσουτσούνι ή αν έστω δεν δανείζεστε ένα δίκην μικροφώνου δια να ομιλήσετε. Και κατά τα φαινόμενα το δικαίωμα λόγου ή το δικαίωμα κατοχής της αλήθειας είναι ανάλογο τους μήκους του προαναφερόμενου (δανεικού ή όχι) οργάνου. 

Τα παραπάνω ισχύουν γενικά (πχ: δεν πάει καιρός απο τις εσωκομματικές εκλογές στην ΝΔ που έχασε η Ντόρα. Το δε κυρίαρχο εσωκομματικό επιχείρημα στα καφενεία και αλλαχού (να μην ξεχάσω τις αήθεις επιθέσεις του Πρώτου Θέματος κατά της Ντόρας τότε) ήταν ακριβώς αυτό, πως δηλαδή δεν είχε τσουτσουνι, κάτι το οποίο είχαμε βγάλει εμείς δημόσια και ελάχιστοι έως κανένας άλλος, να μην ξεχάσω την γεμάτη αντρίλα θέση "Πάψε μωρή καλτσοδέτα" του ανδρός Ξυνίδη,  αλλά και να μην ξεχάσω και την δολοφονία χαρακτήρα που παραλίγο να υποστεί ή ομολογουμένως έχουσα ωραία μεμε Αφροδίτη Αλ Σάλεχ, ναι αυτη που πεσαμε στα κάγκελα τότε να υπερασπιστούμε ως ανθρωπο και γυναίκα, η ίδια ακριβώς με αυτήν που τώρα συντάσσεται με τον Βαγγέλα στις σεξιστικές επιθέσεις του ενάντια στην Κωνσταντοπούλου), αλλα αφορμή για το σημερινό ποστ ειναι η...μεγαλειώδης κατάθεση του Βαγγέλα+ του τσουτσουνόμαγκα στην προανακριτική επιτροπή της Βουλής.

Ενδεικτικα:

* Βαριεμαι να σταχυολογήσω όσα έχουν ακουστεί κατα καιρούς για την Κωνσταντοπούλου τα οποία δεν ειναι ακριβως σχετικά με την υποθεση (απο κριτική εμφάνισης, έως το πως κανει ετσι η αγάμητη και τέτοια). Τα έχετε ακούσει και τα ξέρετε.

* Ο άνθρωπος - άνδρας Μαρκογιαννάκης δεν ανέχεται "αυτό το θηλυκό"  να του μιλάει έτσι. Θίγεται το τσουτσούνι του και μπλοκάρει

 

* Ο Εξαίρετος τσουτσουνοφόρος ανηρ Βαγγέλας θεωρεί πως η πρέπουσα στάση στην διάρκεια εξέτασης του, οταν ειδικά και ιδιαίτερα του μιλαει μια γυναίκα είναι να απλώνει τις αρίδες του πάνω στο γραφείο και να το παίξει τρελή. Πως θα δείξουμε τι κοχονάτοι είμαστε ε; Αν μπορούσε θα την άπλωνε κι όλας την τσουτσουνα του επί του γραφείου, αλλα ειναι πρόβλημα λόγω πάχους το ότι μεχρι εκεί που φτάνει δεν την βλέπει, οποτε δεν μπορει να ξέρει επακριβώς και σε τι κατάσταση ευρίσκεται (κοινώς δεν ξέρει αν θα πουνε οι αλλότριοι "ουαου" ή "σιγά τα ωα", μην το γελάτε, είναι θέμα, αλλιως όλοι θα γυρίζαμε με την τσουτσούνα όξω) Τελος παντων, διοτι το τσουτσούνι τι το έχουμε ρε αδερφε, αν τολμήσει καμια α-τσουτσουνη να μας την πει διαμαρτυρόμεθα διοτι θιγόμεθα: 

(Πρακτικά: κλατς. Ειναι 4 συνεχόμενες σελίδες)

" ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Επειδή έχετε βάλει σχεδόν το πόδι σας επάνω στο έδρανο, σας παρακαλώ να είστε πιο ευπρεπής, όταν παρίστασθε σε αυτή την Επιτροπή.

ΜΑΡΤΥΣ (Ευάγγελος Βενιζέλος): Συμμαζέψτε την, κύριε Πρόεδρε! Συμμαζέψτε την πραγματικά! Συμμαζέψτε την!

"

* Ο τσουτσουνοφόρος ανήρ Βενιζέλος δεν ξέχασε να πετάξει και την σχετική σπόντα περι τσουτσουνορμονών που ενας πραγματικά τσουτσουνάτος πολιτικός οπως ο Κασιδιάρης δεν θα μπορούσε να αφήσει έτσι. Στην ουσία είναι μια σπόντα διοτι όλοι ξέρουμε πως οι ορμονες/αναβολικα που παιρνουν οι τακτικα γυμναζόμενοι έχουν σαν παρενέργεια την μειωση (!) του μεγέθους τσουτσουνιου, οποτε δεν δικαιουστε δια να ομιλείτε κύριε μιας και το τσουτσουνι σας μίκρυνε και όλα τα σχετικά.

κλατς:

"Διακρίνω μια αυξημένη ένταση λόγω τεστοστερόνης. Είναι θέμα ενδοκρινολογικό. Και σε κάθε περίπτωση η ιατρική δεν έχει απαντήσει αν η ψυχιατρική προηγείται της ενδοκρινολογίας ή το αντίθετο"

Για να δειξει ο Κασιδιάρης πως το τσουτσούνι του ειναι ΟΚ και ουχι μικροτερο του αναμενομενου θυμηθηκε τις μη τσουτσουνατες εκδηλώσεις τύπου "αντε καλε" του Βαγγέλα του πολλά βαρύ με ολίγη και κατέληξε στο συμπέρασμα πως το δικό του τσουτσούνι (του Βαγγέλα ντε) έχει θέματα. Μετα αρχισαν τις αντρικειες κουβέντες.

"

• Ηλ. Κασιδιάρης: Ακούω ανοησίες εδώ μέσα! Ο μάρτυρας επιχειρεί να ρίξει το επίπεδο της Επιτροπής τόσο χαμηλά, ώστε να διαφύγει. Και όσον αφορά τα περί τεστοστερόνης, κύριε μάρτυς, τα είδαμε όταν βγαίνετε στο βήμα της Βουλής και λέτε 'άντε καλέ', μ' ένα ύφος που δείχνει ασφαλώς ότι σας λείπει αυτή η συγκεκριμένη ορμόνη
• Ευ. Βενιζέλος: Αυτό το φαινόμενο της κοινοβουλευτικής αλητείας να το αποσύρετε από μπροστά μου Ηλ. Κασιδιάρης: Και κατεβάστε το χέρι! Δεν σου επιτρέπω να μου κουνάς το χέρι!
• Ευ. Βενιζέλος: Άντε από εδώ!
• Ηλ. Κασιδιάρης: Άντε; Άντε βρε χοντρέ, τελείωνε!

"

* Κατόπιν τουτων των χαριτωμένων εφάνηκε πως ο Κασιδιάρης ήθελε να κάνει επίδειξη τσουτσουνιου, οπως τοτε με την Κανέλλη που αφού απο θαύμα γλίτωσε τον τραυματισμό απο τον....ριζοσπάστη της τις εριξε τις σφαλιάρες της (αν και ομολογουμένως βαράει σαν κορίτσι), και μετά γενναία πήγε και κρύφτηκε πίσω από μια πόρτα. Κοινως εσπασε κανα δυο ποτηρια και ενα μικρόφωνο, οπως κανουν οι αντρες να 'ουμε, και μην το γελάτε, εχει διαβάσει σχετικα το παιδι και ξέρει, και κινήθηκε απειλητικα με το τσουτσούνι όρθιο να διεμβολίσει τον Βαγγέλα. Εκει πετάχτηκε το τσουτσουνάκι της υπόθεσης και ορθωμενο εβαλε σε τάξη τον Ηλία που πεταγότανε σαν ... (ε με τοσα που έχετε διαβάσει, καταλαβαίνετε σαν τι):

κλατς:

"

Μιλώντας στο ΒΗΜΑ FM ο κ. Γεωργιάδης και αναφερόμενος στη συμπεριφορά του βουλευτή της Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη είπε: «Εσπασε ένα ποτήρι και ένα μικρόφωνο. Σηκώθηκα, πήγα μπροστά του και του είπα «κάτσε κάτω» και άλλες εκφράσεις τύπου «μη νομίζεις ότι σε φοβόμαστε». Παρά την εικόνα του μεγάλου μάγκα και τσαμπουκά που έχει, το σκέφτηκε λίγα δευτερόλεπτα και δεν με βάρεσε, κάθισε σαν καλό παιδάκι και του επιβάλλαμε τον κανονισμό της αφωνίας. Γυαλίζει το μάτι του του παιδιού, δεν το λέω με κακία. Εχω εξηγήσει ότι ξύλο δεν παίζω, αλλά άμα με ακουμπήσει θα τον κλείσω αμέσως φυλακή. Στη Βουλή υπάρχει φρουρά, δεν είναι Αντέννα, να πάει να κρυφτεί σε ένα δωμάτιο και μετά να σπάσει την πόρτα και να φύγει».

"

* Τελευταίο αλλά όχι έσχατο. Αντε μωρή μείνε έγκυος (δηλ. δανείσου ένα τσουτσούνι) που τολμας και μου μιλάς κιόλας!

"

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Επαγωγικά, μαιευτικά. Δια της μαιευτικής.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Αν κυοφορείτε κάτι, ελπίζουμε να είναι καρποφόρα η κατάθεσή σας.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ναι, κυοφορώ.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ο κ. Ηλίας Βεργίτσης, λοιπόν…

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Σας εύχομαι να κυοφορήσετε κι εσείς συντόμως.

"

Συμπέρασμα: Η πεοκρατία βασιλεύει στην πολιτική και όχι μόνο ζωή μας. Αλλα αν η αξία και το δικαίωμα λόγου μετριέται με το μήκος τσουτσουνιού τελικά νομοτελειακά η πολιτική που θα παραχθεί θα είναι πολιτική της πούτσας και οι αποφάσεις που θα βγουν θα ειναι για τον πούτσο καβάλα.

---

+ Απο την οποία κατάθεση τελικά μάθαμε:
* Ο Βενιζέλος κυοφορεί
* Εχει πολλές γραμματείς, τοσες πολλες που δεν ξέρει ποια κανει τι.
* Ο Βενιζέλος ή δεν θυμάται ή δεν απαντά ή εχει απαλλαγεί απο την Βουλή
* Ο Βενιζέλος δεν έχει την  "τεχνική ικανότητα" να χειριστει ηλεκτρονικό υπολογιστή!
* Πως μου μιλάτε έτσι
* Αντε απο δω

Έτσι είναι η Ζωή...

Θανάσης  Καρτερός, απο την Αυγη...

Πρόβλημα κι αυτό του Μαρκογιαννάκη! Μυρμηγκιάζει ο εγκέφαλός του κάθε φορά που ακούει τη φωνή της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην επιτροπή για τη λίστα Λαγκάρντ. Και εξομολογείται τον πόνο του σε συναδέλφους του και δημοσιογράφους, οι οποίοι δείχνουν μεγάλη προθυμία να εμφανίσουν την εν λόγω Ζωή ως σαδίστρια, που σκοπός της ζωής της είναι να τον βασανίζει.
Κατ’ αρχήν εκφράζουμε την κατανόησή μας στον παθόντα.
Κάτι ξέρουμε κι εμείς από μυρμήγκιασμα εγκεφάλου και άλλων μερών του σώματος. Το παθαίνουμε συνεχώς. Όταν ακούμε τον Στουρνάρα να προβλέπει ανάπτυξη στο τέλος του χρόνου, όταν ακούμε τον Σαμαρά να εκφράζει τη χαρά του γιατί γίναμε αξιόπιστοι, όταν ακούμε τον Δένδια να αθωώνει τους αστυνομικούς του και τους αστυνομικούς του να αθωώνουν τον εαυτό τους για την κακοποίηση κρατουμένων. Και σε χίλιες δυο άλλες περιπτώσεις. Εν γένει μάθαμε να ζούμε με το μυρμήγκιασμα. Το αυτό λοιπόν απαιτούμε και από τον κύριο Μαρκογιαννάκη, ο οποίος στο κάτω - κάτω έχει μια δουλειά να κάνει ως πρόεδρος της επιτροπής. Και η δουλειά του είναι ακριβώς αντίθετη από τη δουλειά της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Εκείνος θέλει να κρατήσει την έρευνα σε πλαίσια ευπρεπή και κόσμια -μην πάρουμε αμπάριζα πρόσωπα υπεράνω υποψίας. Κι εκείνη θέλει να πάει την έρευνα ακριβώς εκεί που δεν θέλει ο Μαρκογιαννάκης. Να χώσει, κατά το κοινώς λεγόμενο, τη μύτη της εκεί που δεν έχει θέση καμιά αριστερή μύτη.
Να, για παράδειγμα, την τελευταία φορά που τον έζωσαν τα μυρμήγκια ήταν όταν η Κωνσταντοπούλου άρχισε να ρωτάει για τον Σταύρο Παπασταύρου, σύμβουλο του πρωθυπουργού, που το όνομά του περιλαμβάνεται στη λίστα Λαγκάρντ. Όχι απλά μυρμήγκια, αλλά και σαρκοφάγοι τερμίτες δικαιολογείται να κάνουν την εμφάνισή τους στον εγκέφαλο του Μαρκογιαννάκη στην περίπτωση αυτή. Διότι δεν μπορεί οποιαδήποτε Ζωή να κάνει πατίνι τη ζωή τέτοιων και τόσο εκλεκτών τέκνων της ελληνικής Δεξιάς και των ελβετικών τραπεζών. Έτσι δεν είναι;
Αυτά είναι τα δεδομένα. Αν προσθέσουμε μάλιστα και το δεδομένο ότι ένας κόσμος εύχεται: Ζωή να 'χεις Ζωή μας, μην τους αφήσεις να κουκουλώσουν τίποτε, τότε καταλαβαίνετε ότι τα μυρμήγκια θα εξακολουθήσουν να κάνουν κατοχή στον εγκέφαλο του Μαρκογιαννάκη. Τι να του πούμε για παρηγοριά; Κουράγια πρόεδρε. Έτσι είναι η Ζωή...