Ξύπνα! Οι Κουίσλινγκοι σώζουν τους ομοίους τους....

My Pillow Book...

 

 Σπεύδομε όλοι να πετάξουμε τις σκούφιες μας με ενθουσιώδεις αλαλαγμούς επιδοκιμασίας στο άρθρο της έγκριτης Wall Street Journal και να πανηγυρίζομε την υπόδειξη του δημοσιογράφου τους, που εγκαλεί τους συνδίκους της ελληνικής πτώχευσης και υποδεικνύει στην επικεφαλής του ΔΝΤ να ζητήσει συγνώμη από την Ελλάδα, επειδή δεν πίστεψε, λέει, ότι οι Ολετήρες που μας κυβερνούν θα επιτύγχαναν πρωτογενές πλεόνασμα για το 2013.

 

Μόνο που όσοι πανηγυρίζομε για την υπόδειξη αυτή της WSJ, ξεχνάμε ότι το πρωτογενές πλεόνασμα του 2013 δεν ήταν παρά ένα απόσταγμα των δακρύων μας. Ξεχνάμε ότι το πρωτογενές πλεόνασμα του 2013 δεν ήταν παρά ένα πικρό καταπότι φτιαγμένο από θλίψη, αίμα και οδύνη. Ένα παρανοϊκό πείραμα που συνεχίζεται να εφαρμόζεται. Ένα πρόγραμμα με λάθος πολλαπλασιαστές, λάθος διαιρέτες και τερατώδη μιγαδικά αποτελέσματα. Ένα πρόγραμμα που οδηγεί από το μονοπάτι του «τίποτα», στον γκρεμνό του πουθενά.

 

Δεν έχει καμιά υποχρέωση, η επικεφαλής του ΔΝΤ να ζητήσει συγνώμη από τους Ολετήρες κυβερνήτες μας. Δεν έχει τέτοια υποχρέωση η κυρία. Αυτής παράσημο της αξίζει από τον Πρόεδρο της Τηλεδημοκρατίας μας, επειδή συναίνεσε στις λογιστικές αλχημείες –μετά τα Greek Statistics, κάποτε θα γραφτούν στα κιτάπια της Ιστορίας και οι τερατολογίες του Greek Public Accounting. 

 

Η δυστυχία της «επιτυχίας»...

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ*, απο την Ελευθεροτυπια...

Δεν χρειάζεται να ξαναπούμε από τη στήλη αυτή ότι το «επίτευγμα» του πρωτογενούς πλεονάσματος, που γιορτάζει η κυβέρνηση, κάθε άλλο παρά αποτελεί λόγο για εορτασμούς. Ακόμη και ο Γιώργος Κύρτσος έχει περιγράψει τη σχετική «πολιτική μυθολογία» (δικός του ο όρος) στην αρθρογραφία του, πριν από την ανακήρυξη της υποψηφιότητάς του για την Ευρωβουλή.

Δεν αντανακλά καμιά βελτίωση στην πραγματική οικονομία, δεν οφείλεται στην αύξηση των εσόδων από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, που αποτελεί ιστορικά το βασικό λόγο διόγκωσης των ελλειμμάτων. Αποτελεί αφ' ενός δημιούργημα νέας εκδοχής των Greek statistics και αφ' ετέρου αιματηρό λάφυρο της καταλήστευσης μισθών, συντάξεων και του ξεπουλήματος των υποδομών του κοινωνικού κράτους.
Η οικονομία εξακολουθεί να είναι παγιδευμένη στη σπείρα αργού θανάτου που την έχει οδηγήσει η συνταγή του Μνημονίου: το χρέος διογκώνεται, ενώ η παραγωγική βάση της χώρας συνεχίζει να συρρικνώνεται. Ο αποπληθωρισμός του τελευταίου διαστήματος δεν αποτελεί όψιμη επιτυχία του σεναρίου της εσωτερικής υποτίμησης, αλλά θανάσιμη παγίδα, από την οποία ακόμη και πανίσχυρες οικονομίες, όπως η ιαπωνική, παλεύουν χρόνια να ξεφύγουν. Στο πλαίσιο αυτό δεν έχει τόση σημασία εάν το 2014 θα έχουμε μια αναιμική ανάπτυξη του 0,6%, όπως προβλέπει η πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ή συνέχιση της ύφεσης, όπως προβλέπει ο ΟΟΣΑ.
Αλλωστε, αυτή είναι η φύση των κυκλικών κρίσεων του καπιταλισμού, κάποια στιγμή έρχεται και η πάνω πλευρά τους. Το θέμα είναι κυρίως ποιος θα ωφεληθεί από την ανάπτυξη και τι χαρακτήρα θα έχει όταν έρθει. Οι πολιτικές του νεοφιλελευθερισμού, όπως κατ' εξοχήν είναι αυτές των Μνημονίων, ακόμη και εάν «πετύχουν», προαναγγέλλουν υποτονική ανάκαμψη χωρίς νέες θέσεις εργασίας, μισθούς Βουλγαρίας και θηριώδη ποσοστά ανεργίας, σε συνδυασμό με τη διάλυση όχι μόνον των εργασιακών δικαιωμάτων, αλλά και κάθε άλλης ρύθμισης της οργανωμένης κοινωνικής συμβίωσης.

Προπαγάνδα και πραγματικότητα...

του Σταυρου Καπακου, απο την Αυγη...

Το θέμα του πρωτογενούς πλεονάσματος είναι το κορυφαίο προπαγανδιστικό χαρτί του συστήματος Σαμαρά, αφού πάνω σε αυτό έχει οικοδομήσει όλη την επιχειρηματολογία περί ανάκαμψης της οικονομίας, αποδέσμευσης από το Μνημόνιο, αλλά και την προσδοκία για ρύθμιση του χρέους βάσει της δέσμευσης που έχουν αναλάβει οι δανειστές.

Η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 1,5 δισ. ευρώ, αν αυτό είναι το τελικά αποδεκτό, δεν μπορεί να λειτουργήσει θετικά υπό τις παρούσες συνθήκες για την ελληνική οικονομία. Ένα πλεόνασμα θα ήταν επιτρεπτό αν η οικονομία βρισκόταν σε ανοδικό κύκλο, σε ανάπτυξη, αν δεν ήταν σε βαθιά ύφεση. Η κυβέρνηση πέτυχε το πρωτογενές πλεόνασμα ασκώντας μια άδικη φορολογική και μια σκληρή περιοριστική οικονομική πολιτική. Τα σκληρά μέτρα δεν αποσκοπούσαν στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, ενώ η υπερβολική φορολογία συνέτεινε στο βάθαιμα της ύφεσης και έφερε σε απόγνωση χιλιάδες πολίτες.
Το ερώτημα είναι: γιατί εφαρμόζεται αυτή η πολιτική; Η απάντηση είναι πολύ απλή. Η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης είναι μια στρατηγική στην οποία έχουν συμφωνήσει η κυβέρνηση και η τρόικα, να μειωθούν οι μισθοί και τα εισοδήματα και να υποτιμηθούν οι περιουσιακές αξίες, δημόσιες και ιδιωτικές. Να "σκοτωθεί" δηλαδή ένα μεγάλος μέρος του ΑΕΠ, πάνω από 50 δισ., για να δημιουργηθούν κίνητρα στους επίδοξους επενδυτές, να αγοράσουν και να πουλήσουν Ελλάδα. Αυτή η οικονομική μεγέθυνση αποτελεί για το σύστημα Σαμαρά την ουσία της οικονομικής του πρότασης. Δεν πρόκειται όμως για παραγωγική ανασυγκρότηση και ανάπτυξη, αλλά κατά κύριο λόγο για φούσκα κερδοσκοπίας με σαθρές παραγωγικές βάσεις, η οποία στηρίζεται στη βίαιη υποτίμηση της εργασίας και των περιουσιακών αξιών.

Γέλωτας Πικρός...

my pillow book...

 

Από τα παράθυρα  όλων ανεξαιρέτως  των  Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης, οι εξάγγελοι της «ενημέρωσης» επιχείρησαν ακόμη μία φορά, να προσβάλουν τη νοημοσύνη μας. Οι γηπεδικού χαρακτήρα αλαλαγμοί των ψιττακών της Ελληνικής Τηλεδημοκρατίας μας για τη δήθεν αναγνώριση του πρωτογενούς πλεονάσματος από τη στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προκαλούν μόνο τον γέλωτα! Γέλωτα παρόμοιο με εκείνον των πανηγυρισμών για την έξοδο στις αγορές χρήματος. 

 

Ήταν ξεκάθαρα -και μιλούσαν από το περασμένο καλοκαίρι τα νούμερα από μόνα τους και ήταν βέβαιο ότι μόνο από θαύμα ή με τη βοήθεια λογιστικών αλχημειών θα μπορούσε ποτέ να δημιουργηθεί πρωτογενές πλεόνασμα σε ένα κράτος με μια κοινωνία χειμαζόμενη, με εξαντλημένη τη φοροδοτική ικανότητα και με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς διαχρονικά ανεπαρκείς κι από πάνω, τώρα, ξεχαρβαλωμένους. 

 

Μαρτυρούσαν εγκαίρως, λοιπόν, οι αριθμοί ότι αυτό το πλεόνασμα είναι για τα πανηγύρια κι όχι για πανηγυρισμούς και ήδη ο διεθνής Τύπος έχει αρχίσει να χλευάζει την προθυμία του ευρωπαϊκού ιερατείου να ενστερνιστεί τη σουξεδιάρικη ιστορία του μικρότατου κυβερνήτη μας. 

Το πλεόνασμα του Γιάννη και της Όλγας...

 του Γιωργου Ανανδρανιστακη, απο την Αυγη...

Πόσο είναι, καλοί μου άνθρωποι, το πρωτογενές πλεόνασμα που έφτιαξαν με τα χεράκια τους ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο, 5% ο ένας, 95% ο άλλος κι άντε να ξεχωρίσεις ποιος είναι ο ένας και ποιος ο άλλος; Είναι 1, 5 δισ. ευρώ, είναι 3, 5 δισ. ευρώ, πείτε μου γιατί θα σκάσω. Πώς κάνετε έτσι, κύριέ μου, για 2 δισ.,
εδώ έχουμε μπει σε τροχιά ανάπτυξης κι εσείς ασχολείστε με τα ψιχουλάκια του Κοντορεβιθούλη; Ασχολούμαι διότι το ζήτημα δεν είναι οικονομικό, είναι φιλοσοφικό. Αν δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε ούτε στους στεγνούς αριθμούς, τότε δεν έχουμε κανένα σταθερό σημείο προσανατολισμού, είμαστε αθύρματα αφημένα στο τυχαίο, πούπουλα χήνας που τα παρασέρνει ο άνεμος.
Όταν έχεις απορία για τους αριθμούς, βάλε τα κανάλια, μου έλεγε η μαμά μου, τότε που τα κανάλια ήταν η ΕΙΡΤ και η ΥΕΝΕΔ, σε αντίθεση με τώρα που έχουμε μόνο ΥΕΝΕΔ. Έβαλα λοιπόν και εγώ δυο - τρεις από τις ΥΕΝΕΔ και έμαθα απ' όλες ανεξαιρέτως ότι το πλεόνασμά μας είναι 3, 5 δισ. Τόσο θα είναι, σκέφτηκα, αλλιώς πού θα έβρισκαν ο Γιάννης και η Όλγα λεφτά για να ανοίγουν γαλλικές σαμπάνιες ενώπιον των καμερών; Με 1,5 δισ. δεν παίρνεις ούτε Καΐρ Ρόδου αρετσίνωτη.
Χαρά τρανή με πλημμύρισε και θα ήμουν ακόμη πλημμυρισμένος, αν δεν έκανα το λάθος να μπω στο Ίντερνετ και να διαβάσω τα οικονομικά σάιτ, που έλεγαν τα μπαμπέσικα ότι το πλεόνασμά μας είναι μόλις 1,5 δισ. Σιγά ρε μην πιστέψουμε εσάς τους τεχνοκράτες και όχι τον Γιάννη μας και την Όλγα μας, που μας κρατάνε συντροφιά κάθε βράδυ, την ιερή ώρα του φαγητού. Τον Γιάννη και την Όλγα μας θα πιστέψουμε, που ανοίγουνε και σαμπάνιες, να τρέχει ο αφρός στην οθόνη, να τον αγγίζεις, να τον μυρίζεις κι όχι εσάς τους καρμοίρηδες που ζείτε καταχωνιασμένοι στους αριθμούς και τα κομπιουτεράκια.
Πόσο είναι, καλοί μου άνθρωποι, το πρωτογενές πλεόνασμα που ανακοίνωσε η Γιούροστατ; Μα η Γιούροστατ δεν ανακοίνωσε κανένα πρωτογενές πλεόνασμα. Ανακοίνωσε το χρέος που έχει φτάσει στο 175%, ανακοίνωσε το έλλειμμα που είναι στο 12%, ανακοίνωσε ότι χάσαμε 50 δισ. σε τέσσερα χρόνια, πλεόνασμα ευθέως δεν ανακοίνωσε ποτέ. Από τα συμφραζόμενα και από κάτι προσθαφαιρέσεις επιπέδου ντάχτα μπούχτα τρία τάλαρα προέκυψαν τα 3,5 δισ. Και αμέσως μετά βγήκε ο εκπρόσωπος της Κομισιόν και είπε ότι το πλεόνασμά μας είναι 1,5 δισ. και να ζήσουμε να το φάμε μέχρι κόκκαλο.
Όλα προφορικά, τίποτα γραπτό. Ουδείς, ούτε η Γιούροστατ ούτε η Κομισιόν, τόλμησε να βάλει την υπογραφή του και να βεβαιώσει ότι το πλεόνασμα είναι τόσο και προέκυψε έτσι. ΄Επεα πτερόεντα, να τα αρπάζουν στον αέρα ο Γιάννης μας και η Όλγα μας και να τα πλάθουν σαν πασχαλιάτικα κουλουράκια. Κουλουράκια με σαμπάνια γαλλική.

Ο διεθνής Τύπος γελάει με το «πρωτογενές πλεόνασμα»...

info-war.gr...

Περίγελος των σοβαρότερων ευρωπαϊκών αλλά και αμερικανικών εφημερίδων έχει γίνει για άλλη μια φορά η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου αλλά και οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι που στηρίζουν τα «μαγειρεμένα» στοιχεία περί του υποτιθέμενου πρωτογενούς πλεονάσματος.

Πέρα από το γεγονός ότι και μόνο η αναφορά σε πρωτογενές πλεόνασμα (αντί του κανονικού ) αποτελεί λάθος στοιχείο αναφοράς, αφού δεν λαμβάνει υπόψη τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας, τα στοιχεία που δίνει στη δημοσιότητα η Eurostat διαψεύδουν τα ίδια τα λεγόμενα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

 

Η Stuttgarter Zeitung επισημαίνει ότι «το ελληνικό χρέος συνεχίζει να αυξάνεται και καταπνίγει κάθε μελλοντική ανάπτυξη. Το πρωτογενές πλεόνασμα που πιστοποιήθηκε τώρα στο αναφερθέν ύψος και το οποίο δεν περιλαμβάνει τους τόκους, δεν είναι τίποτε παραπάνω από ένα στατιστικό τρικ».
Ο βρετανικός Guardian κάνει λόγο για «ύποπτη λογιστική» και «ταχυδακτυλουργικά κόλπα» τα οποία φαίνεται να έχουν την ανοχή και τη στήριξη της ΕΕ, όπως ακριβώς είχε συμβεί και με τα ψευδή στοιχεία με τα οποία πραγματοποιήθηκε η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη.

Η πολιτική οικονομία του θράσους...

Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*, απο την Ελευθεροτυπια...

Η εικόνα αισιοδοξίας και αυτοπεποίθησης που επιδεικνύουν η κυβέρνηση και τα συστημικά ΜΜΕ εν όψει ευρωεκλογών θα προκαλούσε απλά θυμηδία, αν δεν αποτελούσε θρασύτατη προσπάθεια συγκάλυψης της πρωτοφανούς στην ιστορία της χώρας οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης.

Τα «πρωτογενή πλεονάσματα» και η «έξοδος στις αγορές» είναι τα εθνικά επιτεύγματα που ασταμάτητα καλούμαστε να πανηγυρίσουμε, αναγνωρίζοντας σ' αυτά τα ευεργετικά αποτελέσματα των Μνημονίων. «Επιτυχία», λοιπόν, τα «πλεονάσματα», που είναι μικρότερα των οφειλών του Δημοσίου στους ιδιώτες και που, ακόμη κι αν δεν ήταν, πραγματοποιήθηκαν με τη συντριβή της δημόσιας δαπάνης και της εγχώριας ζήτησης. «Επιτυχία» και η έκδοση ομολόγων συμβολικού ύψους με ένα καθόλου συμβολικό, και μάλιστα απολύτως ληστρικό, επιτόκιο και με δρακόντειο για τον οφειλέτη καθεστώς αγγλικού δικαίου. «Επιτυχία» μέγιστη φυσικά και το ύψος του δημόσιου χρέους, που ανέρχεται τώρα στο 180% του ΑΕΠ, ενώ ήταν στο 120% όταν η Ελλάδα μπήκε στο Μνημόνιο γιατί δεν μπορούσε να το αναχρηματοδοτήσει στις αγορές.
Για να καταλάβουμε τη σημασία αυτών των «επιτυχιών» θα συστήναμε σε οποιονδήποτε ενδίδει στην επιχειρούμενη πλύση εγκεφάλου να ανατρέξει όχι σε κάποια αριστερή ή αντιμνημονιακή πηγή πληροφόρησης, αλλά στην αρχική σελίδα του ιστότοπου της ΕΛΣΤΑΤ, της επίσημης στατιστικής αρχής της χώρας. Ο μόνος δείκτης με θετικό πρόσημο είναι αυτός της ανεργίας, στο 27,5%.
Ο δείκτης της βιομηχανίας εμφανίζεται μεν θετικός σε σχέση με αυτόν του Φλεβάρη 2013, αλλά αυτό οφείλεται στον εποχικό του χαρακτήρα. Με βάση 100 το 2005, ο δείκτης αυτός κυμάνθηκε στο 69,6 τον προηγούμενο Φλεβάρη, ήταν στο 68,5 πριν από ένα χρόνο, αλλά εν τω μεταξύ είχε αγγίξει το 80 τον περασμένο Ιούλη. Στην πραγματικότητα, πέρα από τις εποχικές διακυμάνσεις, η βιομηχανική παραγωγή έχει καταρρεύσει, όπως και όλη η υπόλοιπη οικονομία. Αναφέρουμε ενδεικτικά τους υπόλοιπους δείκτες, πάντα σε σύγκριση με την προ έτους κατάσταση: -2,3% στο ΑΕΠ για το τελευταίο τρίμηνο του 2013, -4,3% στο λιανικό εμπόριο, -40% στην οικοδομική δραστηριότητα. Υποχωρούν, και μάλιστα ταχύτατα, ακόμη και οι εξαγωγές, στις οποίες κάποιοι είχαν εναποθέσει τις ελπίδες ανάκαμψης, κατά 0,2% συνολικά σε αξία το 2013, ενώ τον Δεκέμβριο η πτώση ήταν της τάξης του 14%.

Ήρθε το πλεόνασμα...

Τα κουρελια τραγουδαμε ... ακομα...

Ανακοινώθηκε και επίσημα από την Eurostat το πρωτογενές πλεόνασμα που σύμφωνα με τον πρωθυπουργό πιστοποιεί τη μεγάλη στροφή της ελληνικής οικονομίας. Φαντάσου για τι στροφή θα μιλάγαμε αν το πλεόνασμα ήταν πραγματικό.

Βέβαια το πρωτογενές πλεόνασμα δεν πρέπει να είναι και καμιά σπουδαία επιτυχία αφού δεν βλέπω κανέναν να πανηγυρίζει. Εκτός από τον πρωθυπουργό και τον στενό του κύκλο. Και δεν είναι ότι δεν ήμαστε εξωστρεφής λαός. Δώσε μας ευκαιρία να πανηγυρίσουμε και πάρε μας την ψυχή. Απλώς αυτό το πλεόνασμα είναι μάλλον για πανηγύρια παρά για πανηγυρισμούς.

Εκτός από τον πρωθυπουργό και τον στενό του κύκλο, πανηγυρίζει και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Τον οποίο όμως θα μπορούσες άνετα πλέον να τον κατατάξεις στον στενό κύκλο του Αντώνη Σαμαρά. Ο οποίος κινείται σε πιο αισιόδοξα μονοπάτια από τον πρωθυπουργό αφού θεωρεί όχι ότι απλώς βγαίνουμε από την κρίση αλλά ότι επιστρέφουμε στην κανονικότητα. Τώρα που διάολο την βρίσκει την αισιοδοξία με τέτοια δημοσκοπική κατρακύλα είναι απορίας άξιο. Προφανώς πρόκειται για μηχανισμό άμυνας του υπερεγώ του Ευάγγελου του Βενιζέλου.

(Το πρωτογενές πλεόνασμα της Ελλάδας πρόκειται από εδώ και πέρα να διδάσκεται στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Όχι στον κλάδο των οικονομικών αλλά στον κλάδο της μεταφυσικής. Γιατί μια μεταφυσική την χρειάζεσαι ώστε να εξηγήσεις πως στο διάολο με αυξημένο χρέος κατά 15 δις ευρώ και με μειωμένο ΑΕΠ κατά 11 δις ευρώ δημιουργείς πρωτογενές πλεόνασμα.)

Πλεόνασμα και ξέρω γω εντάξει!

απο το Alter Thess...

Οι γηπεδικού τύπου πανηγυρισμοί, από τα χρεωκοπημένα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, για την αναγνώριση του πρωτογενούς πλεονάσματος από τη στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προφανώς και αποτελούν μία απίστευτη προσβολή για όλους τους πολλούς καλούς ανθρώπους που κλήθηκαν να πληρώσουν τα σπασμένα μίας μεγάλης οικονομικής κρίσης – κρίσης μοντέλου – την οποία δεν προκάλεσαν ούτε και συνέβαλαν με κάποιον τρόπο ώστε να συμβεί.
Η φτώχεια των πολλών καλών ανθρώπων αποτελεί μία επιλογή/απάντηση στο πως θα μπορέσει να συνεχιστεί το πάρτι των από τα πάνω με άλλα μέσα και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από την αναγνώριση του πρωτογενούς πλεονάσματος από τη νυσταλέα και πάμπλουτη γραφειοκρατία των Βρυξελών. Πως, αλλιώς, μπορεί να υπάρξει τέτοια… αναγνώριση, από τη στιγμή που βγάζει μάτι ο τρόπος με τον οποίο βγήκε αυτό το πλεόνασμα; Οι γηπεδικού τύπου πανηγυρισμοί, «πλεόνασμα και ξέρω γω και ξέρω γω εντάξει!», έχουν βάση γιατί αυτό το πλεόνασμα είναι απόδειξη της δικής τους νίκης και της ήττας των πολλών καλών ανθρώπων.
Είναι ματς λοιπόν… Αυτό θα πρέπει να γίνει τώρα περισσότερο ξεκάθαρο από ποτέ και η απ’ εδώ πλευρά να καταλάβει πως η ισοπαλία, στο επόμενο ματς, δεν είναι ένα αποτέλεσμα που βολεύει. Οι από τα πάνω θα επιδιώξουν ένα… ισόπαλο αποτέλεσμα στην τριπλή εκλογική μάχη του Μαΐου με διάφορους τρόπους και με πολλά κόλπα. Άλλοι θα παίζουν φουλ άμυνα, άλλοι να πετούν την μπάλα διαρκώς στα μνήματα και κάπως έτσι θα προσπαθήσουν να σπαταλήσουν το χρόνο μέχρι να ανοίξουν οι κάλπες.
Έχουν τη βοήθεια της… διαιτησίας; Προφανώς και την έχουν, γι’ αυτό καλό είναι η απ’ εδώ πλευρά να μην κλαψουρίζει για το δελτίο του Mega, για τα ρεπορτάζ των «Νέων», για την αβάντα που έχει ο Μπουτάρης και ο Τζιτζικώστας απ’ όλα τα χρεωκοπημένα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Οπότε σφίγγουμε τα δόντια, οι 11 παίζουμε για 22 και στις 25 Μαΐου θα τους τρίψουμε το πλεόνασμα στα μούτρα.
Ο alterthess ιανός

Παραλλαγή στο ίδιο έργο, με φόντο κάλπες...

του κ. Σταυρου Λυγερου, απο το Real.gr...

ΤΟ ΕΡΓΟ το έχουμε ξαναδεί επανειλημμένως. Οταν έρχεται η ώρα να εκταμιευθεί μία δόση, η τρόικα θέτει νέες απαιτήσεις, η κυβέρνηση αρχικά αρνείται να τις ικανοποιήσει, αλλά τελικώς υποκύπτει. Η μόνη διαφορά με το παρελθόν είναι ότι αυτή τη φορά έχουμε μπροστά μας κάλπες. Κάλπες για την τοπική αυτοδιοίκηση, κάλπες για το Ευρωκοινοβούλιο, ενώ δεν αποκλείεται να στηθούν και εθνικές κάλπες.

Ο Σαμαράς έχει επίγνωση ότι το κόμμα του κινδυνεύει να υποστεί βαριά ήττα στις ευρωεκλογές. Γι’ αυτό αγωνίζεται να μοιράσει το 70% του πρωτογενούς πλεονάσματος με τη μορφή εφάπαξ προεκλογικού δώρου μερικών ευρώ σε χαμηλοσυνταξιούχους και ένστολους. Αν και υπάρχει σχετική συμφωνία, η τρόικα δεν συναινεί. Ο λόγος δεν είναι μόνο η ιδεοληπτική προσκόλλησή της στη μονοδιάστατη λιτότητα. Είναι και το γεγονός ότι έχει επίγνωση πως το πρωτογενές πλεόνασμα είναι πλασματικό και, βεβαίως, μη βιώσιμο.

Εχουμε εξαρχής υπογραμμίσει ότι είναι κοροϊδία να μιλάει η κυβέρνηση για πρωτογενές πλεόνασμα όταν δεν πληρώνει ληξιπρόθεσμες οφειλές της προς ιδιώτες. Αν το Δημόσιο ήταν συνεπές στις υποχρεώσεις του, αντί για το πρωτογενές πλεόνασμα, θα είχε καταγραφεί πρωτογενές έλλειμμα πάνω από δύο δισ. ευρώ. Η τρόικα αποδέχεται την ύπαρξη πρωτογενούς πλεονάσματος επειδή το ευρωιερατείο έχει ανάγκη να δείξει στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη ότι η μονοδιάστατη λιτότητα φέρνει και θετικά αποτελέσματα. Η Ελλάδα, άλλωστε, έχει εξαρχής μετατραπεί στο πειραματόζωο της κρίσης του ευρώ.

Επειδή η τρόικα γνωρίζει ότι το πρωτογενές πλεόνασμα είναι πλασματικό και μη βιώσιμο, από το φθινόπωρο είχε αποκλείσει τη διάθεση του 70% σε προεκλογικά δώρα. Τώρα που έρχεται η ώρα, περιορίζει το ύψος του κάτω από το ένα δισ., επικαλούμενη προεισπράξεις δημοσίων εσόδων του 2014. Παραλλήλως, πιέζει την κυβέρνηση να διοχετεύσει το πρωτογενές πλεόνασμα στην εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και στην κάλυψη δημοσιονομικών αναγκών του 2014.

Το πλεόνασμα, ο μινώταυρος και η… μαϊμού...

Του Γιάννη Τόλιου*, απο τον Δρομο της Αριστερας...

Η νέα επικοινωνιακή επίθεση και η σκληρή πραγματικότητα.

Τελευταία βρίσκεται σε εξέλιξη μια νέα «επικοινωνιακή καταιγίδα» της κυβέρνησης, συνέχεια του «success story», προκειμένου να δημιουργήσει την εντύπωση ότι οι θυσίες τελείωσαν, ο στόχος επετεύχθη, έχουμε «πλεόνασμα» και μπορούμε από φέτος να μοιράσουμε έστω και λίγα στους δεινοπαθούντες. Για μια ακόμα φορά επαναλαμβάνεται, σε όλους τους τόνους,

ότι νέα μέτρα δεν θα υπάρξουν, ότι θα βγούμε στις αγορές, ότι θα έχουμε ανάπτυξη και ότι τελικά σωθήκαμε που παραμένουμε στην Ευρωζώνη κ.λπ.

Μνημονιακός «μινώταυρος» και δημόσιο χρέος
Οι πολιτικές του Μνημονίου που εφαρμόζονται από το 2010 με ευθύνη της Ε.Ε.-ΕΚΤ-ΔΝΤ και συνεργασία των κυρίαρχων αστικών δυνάμεων στο όνομα του χρέους, έχουν οδηγήσει τον ελληνικό λαό στην εξώθυρα του Άδη. Η πρωτοφανής οικονομική ύφεση, με μείωση ΑΕΠ -25%, εκρηκτική ανεργία, χιλιάδες λουκέτα μικροεπιχειρήσεων, φτωχοποίηση λαϊκών στρωμάτων και 5.000 αυτοκτονιών, είναι ο τραγικός απολογισμός του «μνημονιακού μινώταυρου». Μισθωτοί και συνταξιούχοι έχασαν την τελευταία 5ετία πάνω από 50 δισ. ευρώ, ενώ το 20% των ενήλικων, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, ζουν σε νοικοκυριά που δεν υπάρχει κανένας εργαζόμενος, ενώ το 18% δεν έχουν χρήματα να αγοράσουν ούτε τα αναγκαία τρόφιμα. Από την άλλη, το δημόσιο χρέος από 129% του ΑΕΠ το 2009, ανέβηκε στο 175% και παρά τα δύο μνημόνια, γίνεται λόγος για ένα τρίτο και νέα δανειακή σύμβαση, με σκληρούς όρους. Πάνω σε αυτά τα ερείπια, έρχεται η κυβέρνηση να ασελγήσει κουνώντας ως έπαθλο το «πρωτογενές πλεόνασμα», αποσιωπώντας πλήρως τον κοινωνικό αρμαγεδώνα.

Περί πλεονάσματος...

του Γιωργου Σταθακη, απο την Αυγη...

Το Μνημόνιο τελειώνει τον Μάιο του 2016. Η τελευταία δόση από τα χρήματα των Ευρωπαίων εταίρων θα δοθεί τον Μάιο του 2014. Στη συνέχεια, υπάρχει δανεισμός μόνο από το ΔΝΤ και τα χρήματα αυτά είναι δεσμευμένα για την αποπληρωμή αποκλειστικά των δανείων του ΔΝΤ. Από τα δημοσιονομικά μέτρα προβλέπεται η εφαρμογή του 75% την περίοδο 2012-13 και των υπόλοιπων την περίοδο 2014-16.

Με βάση το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 2014-2020, η Ελλάδα καλείται να πληρώσει περίπου 80 δισ. σε τόκους, 20 δισ. προερχόμενα από ιδιωτικοποιήσεις και 60 δισ. από το πλεόνασμα του προϋπολογισμού, την περίοδο αυτή. Το πλεόνασμα θα έπρεπε να είναι μηδέν για το 2013 και σταδιακά να αυξηθεί στο 4,5% του ΑΕΠ το 2016 ή περίπου 9 δισ. ετησίως και εκεί να παραμείνει μέχρι το 2020. Ακόμα υπάρχει ένα κενό χρηματοδοτικό, της τάξης των 11 δισ., για το 2014-15, που μένει να αποφασιστεί πώς θα καλυφθεί. Η αναθεώρηση του Μεσοπρόθεσμου έχει ορισθεί για τον Μάιο του 2014.
Με βάση τη συμφωνία του Νοεμβρίου του 2011 σχετικά με οτιδήποτε πετυχαίνει πάνω από τον στόχο της σε πλεόνασμα η Ελλάδα, αν θεωρητικώς μία χρονιά πετύχει 6% πλεόνασμα έναντι στόχου 4,5%, τότε μπορεί να ανακυκλώσει το 70% του 1,5% από αυτό για εσωτερικές ανάγκες και το υπόλοιπο να διατίθεται για την πληρωμή του τόκου. Επίσης, η συμφωνία προβλέπει την ελάφρυνση του χρέους, εφόσον επιτευχθεί πλεόνασμα, προκειμένου να βελτιωθούν οι όροι αποπληρωμής του, κάποια δηλαδή επιμήκυνση ή κάποια περαιτέρω μείωση των επιτοκίων.
Η κυβέρνηση από τον Οκτώβριο του 2013 θριαμβολογεί ότι, αντί για ισοσκελισμένο προϋπολογισμό που είχε την υποχρέωση να επιτύχει, έχει πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα, το οποίο στη συνέχεια αυξάνει κάθε μήνα, αρχικά οριοθετημένο στα 700 εκατομμύρια, στη συνέχεια στα 3 δισ. Τούτου δοθέντος ισχυρίζεται ότι το Μνημόνιο τελείωσε, ότι δεν θα ληφθούν άλλα μέτρα, ότι τα επόμενα χρόνια δεν υπάρχει πρόβλημα δημοσιονομικού κενού και ακόμα ότι το χρηματοδοτικό κενό μπορεί να καλυφθεί με προσφυγή, έστω μερική, στις αγορές.

H ύβρις των πτωχευμένων...

Του Γιαννη Βαρουφακη, απο το Protagon...
Τόσο η διανομή 500 εκ. ευρώ όσο και η προσεχής (σταδιακή) έξοδος στις αγορές, παρά το μη βιώσιμο χρέος και υπό την κηδεμονία της ΕΚΤ, είναι λόγος για να θρηνούμε αγαπητοί αναγνώστες. Όχι για να ζητωκραυγάζουμε. Ούτε καν για να αναπτερώνεται το ηθικό μας. Επιτρέψτε μου να εξηγήσω το γιατί με τέσσερα επιχειρήματα:

1. Το ζητούμενο δεν είναι να δοθούν μερικά ψίχουλα ενόψει ευρωεκλογών, που μετά τις εκλογές θα μετατραπούν σε νέες περικοπές. Η χώρα έχει υποφέρει τα μέγιστα από τέτοια προεκλογικά δωράκια. Τα 500 εκ. παροχών αποτελούν μέγιστη προσβολή στον χειμαζόμενο λαό όχι επειδή οι ένστολοι, οι άστεγοι ή οι συνταξιουχοι δεν τα έχουν ανάγκη, ή δεν τα αξίζουν, αλλά επειδή δεν μπορεί να υπάρξει συνέχεια στη διανομή κοινωνικού μερίσματος.
2. Γιατί δεν μπορεί; Κατ΄ αρχάς, επειδή το πρωτογενές πλεόνασμα του 2013 προέκυψε επειδή το κράτος δεν πλήρωσε 4,3 δισ. για φάρμακα, άλλα αγαθά και υπηρεσίες που αγόρασε από ιδιώτες (που αδυνατούν να καταβάλλουν μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές) κατά τη διάρκεια του 2013 και, επί πλέον, επειδή δεν έχει καταγραφεί ακόμα η ζημία του δημοσίου από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (κάτι που θα φανεί τον Αύγουστο, μετά την σχετική αναφορά του Ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας). Άρα πρωτογενές πλεόνασμα για το 2013 δεν υπάρχει. (Τότε γιατί η τρόικα αποδέχθηκε τη μοιρασιά των 500 εκ.ευρώ; Η μόνη εξήγηση είναι ότι το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες έκαναν μια μικρή «υπέρβαση» για να βοηθήσουν τους κκ. Σαμαρά και Βενιζέλο πριν τις ευρωεκλογές.)

Ο Mαυρογυαλούρος....

Sotos...

Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει αμέσως! Όσο μένει τόσο πιο δύσκολη θα γίνεται η υπόθεση της ανάταξης της χώρας.

Είμαστε ήδη πολύ πέρα από το σημείο του να καταγράφουμε πάλι εδώ μια προς μια τις βλάβες, που έχει μέχρι στιγμής επιφέρει. Αρκεί ως επιτομή το λεγόμενο πρωτογενές πλεόνασμα, που ως προς την Οικονομία συμπυκνώνει όλα τα προηγούμενα.

Δεν υπήρχε κανένας λόγος για να «επιτευχθεί». Πόσο μάλλον έτσι όπως «επετεύχθη» για να αποκληθεί «πρωτογενές πλεόνασμα». Δεν το ζήταγε ούτε η Τρόικα. Δεν ήταν καν στις προϋποθέσεις του Προγράμματος. Είναι χρήματα που στερήθηκε η κοινωνία, άρα η Οικονομία. Μια στις δύο μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα βάλει λουκέτο εντός του έτους εξαιτίας του. Δεκάδες αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που το χρηματοδότησαν, περιμένοντας να βγουν στη σύνταξη, δεν θα έχουν πού την κεφαλή κλίνειν. Οι ήδη αγρίως υπερφορολογηθέντες Έλληνες –πόσο πιο υπερφορολογημένος πια από το να είσαι μισθωτός και να μην έχεις δεκάρα για να πληρώσεις την εφορία;– θα ξαναϋπερφορολογηθούν, και ακόμα περισσότερος κόσμος θα χάσει τη δουλειά του, μέχρι να παρακαλάμε γονατιστοί να ξεπουληθεί το σύμπαν μπιρ παρά, μπας και γλυτώσουμε.

Όλα τούτα, για να επαναλαμβάνει υψαυχώς ο  Σαμαράς ό,τι το πιο παλαιοκομματικό σε νοοτροπία, δηλαδή τη χειρότερη εκδοχή της μαυρογυαλούρικης πρακτικής προεκλογικών παροχών. Την ίδια ώρα μάλιστα που όλα, μα όλα τα φερέφωνά του ενοχοποιούν αυτήν ακριβώς τη νοοτροπία ως υπεύθυνη για το κατάντημά μας, oι άθλιοι!

Αφήστε κάτω το πλεόνασμα, κουφάλες...

του Θαναση Καρτερου, απο την Αυγη... Σκούρα τα πράγματα. Αν πιστέψουμε τις διαρροές, τα δημοσιεύματα των εφημερίδων και τις αναγγελίες θυέλλης των καναλιών, υπάρχει κίνδυνος να τα σπάσει ο Σαμαράς με την τρόικα. Αυτός είναι ο λόγος που στο Μαξίμου βρίσκονται σε κόκκινο συναγερμό, στο υπουργείο Οικονομικών σε πολεμική κινητοποίηση και στις κοινοβουλευτικές ομάδες ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ. σε κατάσταση γενικής επιστράτευσης. Μέχρι και η Συλβάνα Ράπτη, να φανταστείτε, εκτός από τον μαχητικό υφυπουργό Παπαδόπουλο, έτριξε τα δόντια στους τροϊκανούς.

Αυτό δυστυχώς σημαίνει ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα χρεοκοπίας, εξόδου από την Ευρωζώνη, επιστροφής στη δραχμή. Τραγωδία! Διότι, αν πιστέψουμε όσα μας λένε τόσα χρόνια, τυχόν μετωπική με τους δανειστές θα μας στείλει στον αγύριστο. Αυτό λέγεται βέβαια για την περίπτωση που απέναντι στην τρόικα βρεθεί μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά τρώει η χρεοκοπία ταραμά; Είτε με τους σημερινούς είτε με τους αυριανούς, αν δεν τα βρούμε με τους τροϊκανούς, ζήτω που φαγωθήκαμε.
Ως εκ τούτου θα πρόκειται για τεράστια εθνική επιτυχία του Σαμαρά και του Στουρνάρα -ο Βενιζέλος δεν πιάνεται- να αποφύγουμε τη σύγκρουση. Κι αυτό σημαίνει φυσικά σκληρή διαπραγμάτευση, κατά την οποία κάποια από τα αιτήματα της τρόικας πρέπει να γίνουν δεκτά. Για τις απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα, παραδείγματος χάρη, υπάρχει συμβιβαστική πρόταση του Βρούτση. Πέντε πάνω, πέντε κάτω, να τα βρούμε. Για τις 12.500 απολύσεις από το Δημόσιο το 2015 επίσης μπορεί να παίξουμε την κολοκυθιά και να καταλήξουμε σε κάποιο μικρότερο νούμερο.
Θα χαθούν μερικές ακόμα ψυχές έτσι και μερικά ακόμα δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά θα είναι μεγάλο ψυχικό για όλους αν επιτευχθεί συμβιβαστική συμφωνία - έτσι δεν είναι; Εκείνο όμως που δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να γίνει δεκτό είναι να μη μοιραστούν κάποια εκατομμύρια από το πλεόνασμα στους ευπαθείς - ένστολους και μη. Διότι κάτι τέτοιο θα σημαίνει ότι η κυβέρνηση παρέχει προεκλογικώς μόνο λόγια - κι έτσι ως γνωστόν δεν χτίζονται ανώγια και κατώγια. Άρα θα χάσει τις εκλογές. Άρα θα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ. Άρα θα καταστραφεί η χώρα. Συνεπώς ας αναφωνήσουμε όλοι ενωμένοι στην τρόικα: Αφήστε κάτω το πλεόνασμα, κουφάλες. Υπογράψτε έστω μια επιταγή. Να την επιδείξει ο Σαμαράς στο έθνος προεκλογικώς, έστω κι αν είναι πληρωτέα μετεκλογικώς.
Αλλιώς θα σας πάρει όλους το Ποτάμι...

Ζητείται τρικ αξίας 9 δισ. ευρώ...

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου, απο τον Δρομο της Αριστερας...

Η τρόικα επιστρέφει απαιτητική, αλλά και υποχρεωμένη να αποτρέψει μια στάση πληρωμών στις λήξεις ομολόγων του Μαΐου...

Habemus τρόικα! Ακόμη και την καθυστερημένη επιστροφή των «τυράννων» της στην Αθήνα η κυβέρνηση επιχειρεί να την εμφανίσει ως μείζονα επιτυχία της, ως πρελούδιο συμφωνίας για την 4η αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος καταστροφής και ως ψήφο εμπιστοσύνης στο εγχείρημα της ανάκαμψης. Ωστόσο, η τρόικα επιστρέφει επειδή οφείλει να επιστρέψει. Το οφείλει ιδιαίτερα στο ΔΝΤ, το οποίο απαιτεί βάσει του καταστατικού του να γνωρίζει όχι μόνο πώς εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και η χρηματοδότηση της Ελλάδας το επόμενο δωδεκάμηνο, αλλά και αν θα αρχίσει να παίρνει πίσω τα λεφτά του από τον προσεχή Μάιο.

Το βασικό σενάριο
Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν μετά το Eurogroup της περασμένης Δευτέρας, με τις δηλώσεις και τις διαρροές σεναρίων που το ακολούθησαν, αποσαφηνίζει αρκετά πράγματα για το βασικό σενάριο με το οποίο θα χειριστούν φέτος οι δανειστές το «πρόβλημα Ελλάδα».
Πρώτα, την Κυριακή έρχεται η τρόικα και για δεκαπέντε μέρες «τσουρουφλίζει» την κυβέρνηση με στόχο μια πλήρη συμμόρφωση στη «μεταρρυθμιστική ατζέντα», ώστε να καταστεί δυνατή μια θετική αξιολόγηση η οποία θα επιτρέψει εκταμίευση των δόσεων που εκκρεμούν από πέρσι. «Τα λεφτά φτάνουν μέχρι τον Αύγουστο», λέει ο επικεφαλής του Eurogroup Γ. Ντάισελμπλουμ, εννοώντας ότι αν η κυβέρνηση είναι «καλό παιδί» θα εκταμιευτούν όλες οι δόσεις και δεν θα υπάρξει στάση πληρωμών τον Μάιο, οπότε συσσωρεύονται λήξεις ομολόγων και υποχρεώσεις εξόφλησης του ΔΝΤ ύψους 9 δισ. ευρώ.

Η παράσταση «ο πρωθυπουργός διαπραγματεύεται» μόλις ξεκίνησε...

απο το Tvxs...

Είναι 5,5 δισ, όπως λέει η ελληνική πλευρά, το πρόσθετο ποσό που χρειάζεται για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ή 20 δισ, όπως υποστηρίζουν οι Financial Times; Αν βρεθεί ένας συμβιβασμός, θα πρόκειται για τα 11 δισ. που περισσεύουν από το πακέτο των περίπου 50 δισ. ευρώ που δόθηκαν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τα οποία πέρασαν στο ελληνικό χρέος, χωρίς ποτέ να γίνει η υπεσχημένη ένεση ρευστότητας στην αγορά, δηλαδή να περάσει ένα μέρος των χρημάτων στην πραγματική οικονομία. Σε αυτό το "μαξιλάρι" των 11 δισ ευρώ προσέβλεπε η κυβέρνηση προκειμένου να αποφευχθούν τα νέα μέτρα λιτότητας. Η Τρόικα της το παίρνει χωρίς πολλά-πολλά, άλλά έτσι κι αλλιώς τα νέα μέτρα θα πέσουν στο τραπέζι μετά τις εκλογές του Μαίου.

Πέρα από τις βολικές κραυγές για "βρώμικο πόλεμο" των δανειστών, γεγονός είναι ότι το ΔΝΤ φτιάχνει το κατάλληλο σκηνικό για να προετοιμάσει την έξοδό του από το ελληνικό πρόγραμμα και η κυβέρνηση κινδυνεύει να μείνει χωρίς βαρβάρους αλλά με μνημόνιο. Οπως όλα δείχνουν, ένα τρίτο πακέτο είναι έτοιμο στο συρτάρι του Β. Σόιμπλε και μας περιμένει, αλλά τα διλήμματα θα έρθουν μετεκλογικά και αφού έχουν διαμορφωθεί τα νέα πολιτικά δεδομένα που θα προκύψουν από τις κάλπες.
Βέβαιο είναι ότι οι δανειστές, εγείροντας συνεχώς ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη χρηματοδότηση της χώρας,

Στο τέλμα του αποπληθωρισμού...

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ, απο την Ελευθεροτυπια...

Δεν κρατιέται η κυβέρνηση από τη χαρά της να διαρρέει τα «ευχάριστα» νέα, που η ίδια προετοιμάζει, όχι χωρίς κόπο, από καιρό: τα διπλά ελλείμματα, δημοσιονομικό και εξωτερικό, της ελληνικής οικονομίας εξελίσσονται επίπονα, αλλά πάντως προς θετική κατεύθυνση, αφού έχουν ήδη μετατραπεί σε «πλεονάσματα».

Ο αρμόδιος υπουργός επαίρεται ότι «κατόρθωσε να αναστρέψει την πορεία της ελληνικής οικονομίας και να την επαναφέρει στην οδό μιας νέας ανάπτυξης». Ο εκπρόσωπός του μας ειδοποιεί ότι χάρη στο κυβερνητικό έργο πιάσαμε επιτέλους πάτο και ότι στο εξής επιστρέφουν «καλύτερες μέρες».

Ωστόσο, εάν δεχθούμε την ακρίβεια των στοιχείων, παραμένει η ουσιαστική πλευρά της οικονομικής πραγματικότητος, που συστηματικά παρασιωπάται με τις πανηγυρικές δηλώσεις. Δεν αρκεί ο ιατρός να κάνει καλά την εγχείρηση, θα πρέπει ακόμη και ο ασθενής να βγαίνει από αυτήν ενισχυμένος, όχι περισσότερο εξαντλημένος. Για τα «επιτεύγματα» στην ισοσκέλιση του δημοσιονομικού και εξωτερικού ισοζυγίου, θα πρέπει να συνυπολογίζεται και το κόστος τους, οι επιπτώσεις στην οικονομία. Επί του παρόντος, μπορεί η κυβέρνηση να πανηγυρίζει ότι ισοσκέλισε τα ισοζύγια, αλλά η οικονομία έχει περιέλθει εξαιτίας της ισοσκέλισης σε κατάσταση «νεκροφάνειας». Η εγχείρηση επέτυχε, αλλά ο ασθενής αντιμετωπίζει «κλινικό θάνατο».

Οσον αφορά στο ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών, εάν το χρόνιο έλλειμμα της χώρας μετατράπηκε σε πλεόνασμα, αυτό δεν οφείλεται στο ότι τα ελληνικά προϊόντα και υπηρεσίες έγιναν ανταγωνιστικότερα, όπως διετείνετο η πολιτική της λιτότητος. Αντίθετα, οι εξαγωγές μας έχουν καθηλωθεί σε 22 δισ. και δεν αυξάνονται, αφού και οι εταίροι μας, εφαρμόζοντας και αυτοί πολιτική λιτότητος, δεν μας διευκολύνουν διόλου σε αυτό. Εάν το εξωτερικό έλλειμμα μετατράπηκε σε πλεόνασμα, αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στη συρρίκνωση των εισαγωγών.

Φαύλος κύκλος...

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ, απο την Ελευθεροτυπια...

Διαβεβαιώνει ο πρωθυπουργός ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα είναι υπερτριπλάσιο του αρχικά αναμενόμενου και δεσμεύεται ότι αυτό «θα επιστραφεί στην κοινωνία», στους χαμηλοσυνταξιούχους και ενστόλους, υπό τον όρο ότι πλεόνασμα διατηρείται τα επόμενα έτη.

Η αξιωματική αντιπολίτευση περιορίζεται στην αμφισβήτηση του πλεονάσματος,
υποστηρίζοντας ότι είναι «εικονικό», αφού το Δημόσιο δεν καταβάλλει τις οφειλές του. Παράλληλα, από τις τάξεις της κάποιοι διεκδικούν «πραγματικό» δημοσιονομικό πλεόνασμα, ως «προϋπόθεση» για απεξάρτηση της χώρας από τις αγορές και άσκηση κοινωνικής πολιτικής. Η σύγχυση γύρω από την έννοια και τις επιπτώσεις του πρωτογενούς πλεονάσματος παραμένει και επιτείνεται.
Πλεόνασμα του δημόσιου τομέα σημαίνει έλλειμμα του ιδιωτικού. Οπως βέβαια και το αντίστροφο: δημόσιο έλλειμμα σημαίνει ιδιωτικό πλεόνασμα. Οσο περισσότερα χρήματα αποσπά το κράτος από την οικονομία τόσο περισσότερο αυτή πλήττεται από αυξανόμενη έλλειψη ρευστότητας. Εξ ορισμού, κάθε δημόσιο πλεόνασμα αποφέρει υφεσιακά αποτελέσματα στην οικονομία. Οπως και κάθε δημόσιο έλλειμμα τονώνει το επίπεδο λειτουργίας της οικονομίας. Στην τελευταία περίπτωση, ελλοχεύει κίνδυνος πληθωρισμού, στην πρώτη ο αντίθετος κίνδυνος, αυτός του αποπληθωρισμού.
Πλεόνασμα σημαίνει αφαίμαξη ρευστότητος από την οικονομία, με αυτονόητη συνέπεια την ύφεση και εκτίναξη της ανεργίας. Εάν η οικονομία βρίσκεται ήδη σε ύφεση, η απόσπαση πλεονάσματος την εξωθεί αναπόφευκτα σε βαθύτερη ύφεση. Στη χώρα μας, το πλεόνασμα, εάν είναι πραγματικό, βασίζεται κυρίως στην υπερφορολόγηση και δραστική περικοπή δημόσιων δαπανών, που συρρικνώθηκαν στην τελευταία 4ετία κατά 25%, με συνέπεια την κατάρρευση της οικονομίας, τη δραματική πτώση του εθνικού εισοδήματος κατά -27% και ανεργία 28%.

Περιμένοντας την «πολιτική στήριξη»...

απο το Tvxs...

«Μετά την επισημοποίηση του πρωτογενούς πλεονάσματος και πριν από τις ευρωεκλογές θα πρέπει να υπάρξει από τους εταίρους μας μία δήλωση πολιτικής στήριξης». Με αυτά τα λόγια στενός συνεργάτης του  πρωθυπουργού, μιλώντας χθες σε δημοσιογράφους, περιέγραψε με σαφήνεια την προεκλογική στρατηγική της κυβέρνησης. Στο Μέγαρο Μαξίμου προσβλέπουν στην ανοιχτή παρέμβαση των Βρυξελλών και του Βερολίνου υπέρ της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ενόψει των ευρωεκλογών της 25ης Μαΐου. Γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να ξεκινήσει η συζήτηση για την απομείωση του ελληνικού χρέους πριν από τις ευρωεκλογές αλλά θέλουν να καθοριστεί ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και να εκφραστεί ισχυρή δέσμευση από την πλευρά των εταίρων ώστε να πάει ο Α. Σαμαράς στις κάλπες με το σύνθημα «ψηφίστε με για να υπογράψω το τέλος της ελληνικής κρίσης».
Μέχρι στιγμής, η στάση των εταίρων είναι αμφίθυμη και γι’ αυτό στο τραπέζι του Μεγάρου Μαξίμου υπάρχει και εναλλακτικό σενάριο ρήξης με την Τρόικα, εφόσον οι πιστωτές δεν δείξουν καλή διάθεση τον Απρίλιο, όταν θα επισημοποιηθεί από την Eurostat η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος.