Ο θεός αγαπάει το σύριζας...

Techie Chan...
 

Γνωρίζω πως οι συριζαίοι δεν πιστεύουν στον θεό, αλλά ο θεός σίγουρα πιστεύει σε αυτούς. Σε παλιότερες εποχές θα είχε δείξει την εύνοια του, ρίχνοντας βατράχια στο βερολίνο, αλλά οι ουρανοί έχουν γίνει πιο σικ τώρα τελευταία και είπαν να εκμεταλλευτούν κι εκείνο το mba που έκαναν πριν μερικά χρόνια.

Για αρχή ο γιαραμπής χάρισε στο σύριζα έναν αντίπαλο σαν τον σαμαρά. Που είναι ελαφρά ποιο αστείος από τον έβερτ. Που μόλις ανακοίνωσε το περίφημο οικονομικό πρόγραμμα εντατικών μειώσεων άμεσων και έμμεσων φόρων για όλη την οικογένεια.

Τόσο αστείος είναι, που αν ο καμμένος δεν ήταν ακόμα πιο αστείος ώστε να κάνει την κωλοτούμπα με το ραβασάκι στον πρόεδρο της δημοκρατίας, τώρα θα ήταν πρώτο κόμμα. Α ρε καμμένε, για ένα υπουργείο υδρογονανθράκων θα χάσεις την ηγεμονία της δεξιας (dumb and dumber)

Έπειτα οι ουρανοί χάρισαν στον σύριζας μια εντελώς κουλή κρίση στην ισπανία. Η ισπανία είχε από πέρσι το καλοκαίρι μεγάλα προβλήματα και μπορούσε να συντηρηθεί εντός αγορών μόνο μετά τις μεγάλες απευθείας αγορές ομολόγων από την ΕΚΤ πέρσι το καλοκαίρι και τα δύο προγράμματα τυπώματος LTRO και LTRO2.

Αλλά η δεξιά κυβέρνηση ραχόι, που μόλις κέρδισε τις εκλογές, είχε δείξει να συντάσσεται με τις υπόλοιπες δεξιές κυβερνήσεις που ήθελαν λιτότητα και διαρθρωτικές αλλαγές. Πήγε να κάνει βέβαια έναν μικρό αλογοσκούφη με το έλλειμμα που της άφησαν υποτίθεται οι σοσιαλιστές, αλλά τίποτα το τρομερό μη φανταστείτε ένα 5-7% του ΑΕΠ μόνο.

Την προηγούμενη βδομάδα ανακοίνωσε πως μια τράπεζα, η bankia είχε προβλήματα και θα χρειαζόταν μόλις 19δις.

Η bankia ήταν η περσινή συνένωση 7 χρεοκοπημένων cajas, τα οποία -ωω τι περίεργο- έφτιαξαν μια εξίσου χρεοκοπημένη τράπεζα. Βέβαια τα stress test τα πέρασε αέρα, αλλά ξέρετε τώρα τα στρες τεστ τα περνάνε όλες οι τράπεζες λίγο πριν χρεοκοπήσουν και κρατικοποιηθούν (εκτός από τη eurobank που δεν τα πέρασε). Για να το κάνουν αυτό αποφάσισαν να παίξουν το κόλπο της ελληνικής ανακεφαλαιοποίησης. Δηλαδή το ισπανικό δημόσιο θα εξέδιδε ομόλογα ύψους 19δις , θα τα έδινε στη bankia κι αυτή τσουπ τσουπ θα τα πήγαινε στην εκτ που μαγικά θα τύπωνε 19δις για πάρτη της. Με λίγα λόγια, move along boys, nothing to see here.

Κι εδώ έρχεται η παρέμβαση των ουρανών. Εκεί που το ζήτημα bankia ήταν έτοιμο να εξαφανιστεί στα αζήτητα ως μερικές ακόμα ντουζίνες δις προς κάποια αδιόριστη τράπεζα, η εκτ αποφάσισε να μιλήσει (μέσα από τους financial times) και να πει ότι ρε παιδιά ντροπή να μην μας ειδοποιείτε κι εμάς για τέτοια ζητήματα. Είπαμε να δώσουμε 18δις απο ομολογα efsf στους έλληνες να κάνουν το τυπωματάκι τους, αλλά αν είναι η κάθε χώρα να εκδίδει ομόλογα και να τα σπρώχνει κατευθείαν στην εκτ χωρίς να ρωτήσει, να το διαλύσουμε το μαγαζάκι.

Κι άρχισε να ζητά διευκρινήσεις για τον τρόπο ανακεφαλαιοποίησης της bankia. Κι αν θέλετε 19δις τους είπε, να πάτε να πουλήσετε τα ομόλογα στην αγορά πρώτα και να δώσετε ζεστό χρήμα στη bankia σας, κι όχι να πάτε στο ευκολάκι της εκτ. Και ξαφνικά ο σύριζας έγινε ένας πράος συνομιλητής απέναντι στους ισπανούς δεξιούς που έχουν πάρει τις χατζάρες και ουρλιάζουν πως αυτοί θα τυπώσουν, και καλό θα ήταν η εκτ να σοβαρευτεί.

Σαν να μην έφτανε αυτό, οι ουρανοί είπαν να συνεχίσουν την πλάκα κι έτσι βγήκε ο κυβερνήτης της πιο πλούσιας ισπανικής επαρχίας (της καταλούνα) και είπε λίγο πολύ: ρε παιδιά έχουμε κι εμείς 13δις σε ομόλογα που λήγουν φέτος, κι επειδή έχουμε και έξοδα που τρέχουν, καλό θα ήταν η κεντρική κυβέρνηση να μας τα σκάσει γρήγορα γιατί εμείς δεν μπορούμε να τα αναχρηματοδοτήσουμε. Κι αν τα είπε αυτά ο κυβερνήτης της πιο πλούσιας επαρχίας, σκεφτείτε τι έχουν να πουν οι κυβερνήτες των υπόλοιπων επαρχιών, όπου συνολικά φέτος έχουν 45δις σε ομόλογα που λήγουν και 15δις σε επίσημο προϋπολογισμένο έλλειμμα.

Με αυτά και μ’αυτά το επιτόκιο του ισπανικού δεκαετούς έφτασε στο διαβολικό 6,666% δηλαδή μόλις 34 μονάδες βάσεις μακριά απο το μαγικό 7% το οποίο είναι και λίγο πολύ το όριο στο οποίο πετάς την πετσέτα κι αρχίζεις τα κουρέματα. Αλλά εξίσου σημαντικό είναι πως το επιτόκιο του 2ετους ξεπέρασε το 5% με αποτέλεσμα η περίφημη καμπύλη των επιτοκίων να μοιάζει εντυπωσιακά επίπεδη για μια οικονομία που θέλει να θεωρείται εντός αγορών.

Η πλάκα είναι πως η εκτ δεν μπορεί να κάνει και πολλά πράγματα προκειμένου να αποτρέψει το σχέδιο των ισπανών, εκτός κι αν ψηφίσει να μη δέχεται τα ισπανικά ομόλογα  ως ενέχυρο στέλνοντας όλες τις ισπανικές τράπεζες στον ela. Όμως κάτι τέτοιο, πέρα από το γεγονός πως ο ντράγκι θα προτιμούσε να κόψει το χέρι του παρά να το κάνει, θα αποτελούσε και casus belli για τους ισπανούς που ως γνωστό κάποτε διαφέντευαν κάτι περιοχές σαν τη βρυξέλλα κι αναρωτιέμαι πως σκατά θα βρεθεί μια τέτοια πλειοψηφία στο δσ της εκτ να υπερψηφίσει μια τέτοια πρόταση. Εδώ εγώ δυσκολευόμουν να βρω πλειοψηφία που να υπερψηφίσει την έξοδο της ελλάδας από τον ela, πέρα δηλαδή από κάτι σλοβάκους που ευχαρίστως θα ψήφιζαν ο,τιδήποτε πονάει αυτούς τους μισητούς τεμπέληδες δυτικούς που τα βρήκαν όλα έτοιμα, σε αντίθεση με τους ίδιους που τον καπιταλισμό τον πληρώνουν με αίμα τα τελευταία 20 χρόνια (κάποιος πρέπει να τους εξηγήσει κάποια στιγμή πως στον καπιταλισμό το αίμα είναι για τα κορόιδα, αλλά δεν πειράζει, καινούργιοι είναι θα μάθουν).

Ευτυχώς πάνω στην κρίσιμη στιγμή εμφανίστηκε ο σουπερμαν με μπέρτα κομισιόν και σενα comic relief δήλωσε πως θα επιτρέψει στην ισπανία να μη μειώσει το έλλειμμα στο 3% φέτος, αλλά θα τους δώσει παράταση για τον επόμενο χρόνο , λολ λολ. είναι σαν τον κομπάρσο που τον πήρε ύπνος και πετάγεται στη σκηνή αγχωμένος για να πει την ατάκα, “μην τον σκοτώνεις, μη” τι στιγμή που το πτώμα έχει ήδη αρχίσει να μυρίζει.

Αυτό το τέντωμα του σκοινιού από το πουθενά, μπορείτε να φανταστείτε πως δεν έχει καμία λογική και μπορεί να εξηγηθεί μόνο με την ανωτέρω θεϊκή παρέμβαση που ισχυρίζομαι στην αρχή του βαθυστόχαστου άρθρου μου. Σκεφτείτε πως η κύπρος που θέλει να κρατικοποιήσει τη λαϊκή βγενοπουλιάδα, ακριβώς την ίδια μέθοδο ανακοίνωσε πως θα χρησιμοποιήσει πριν 3 βδομάδες και η εκτ δεν είπε κουβέντα για το ζήτημα.

το δντ δήλωσε έτοιμο να βοηθήσει την ισπανία αν αυτή δεν καταφέρει να βρει τα χρήματα, αλλά με τοσο τσαμπουκά που έπαιξαν οι δεξιοι ισπανοί, λέγοντας πως το ελληνικό και πορτογαλικό πρόγραμμα είναι για τα σκουπίδια, θα ήταν αυτοκτονία να ανακοινώσουν πως στρέφονται στο δντ, σαν τους φτωχομπινέδες τριτοκοσμικούς της νοτίου αμερικής που τους αγοράζαμε τα μονοπώλια με το τσουβάλι όταν αυτοί ήταν στο δντ. Εννοώ οι ισπανοί ήταν μέρος του παιχνιδιού δντ, αλλά από την πλευρά αυτών που αγοράζουν. Μάλλον δεν θα δουν με καλό μάτι να γίνουν αυτοί που πουλάνε.

Ο ισπανός υποικ δήλωσε πως this is sparta κι αν δεν κόψετε τις μαλακίες θα κρατήσουμε την αναπνοή μας μέχρι να σκάσουμε και δεν θέλετε να σας σκάσουμε στα μούτρα εεε? Με τέτοια διαπραγματευτική τακτική, ο τσίπρας φαίνεται συντηρητικός κεντροδεξιός στην καλύτερη περίπτωση. Άλλο ένα σχέδιο του γιαραμπή προκειμένου να φέρει στην κυβέρνηση τους άθεους κομουνιστές που θα μας πάρουν τους άντρες και θα μας δώσουν καλλίπυγα προικισμένα 18χρονα σομαλά αγόρια. (και δεν θέλετε να μάθετε τι θα κάνουν με τα ναρκωντικά εε? διεθνές χασισοποτείο θα κάνουν τους δελφούς, αφού δεν τα κατάφερε ο αντιεξουσιαστής γραπ)

και στην ισπανία ποιος θα κερδίσει?

μα τι λέτε ρε παιδιά, είπαμε οι ουρανοί κάνουν τα πάντα για να βγει ο συριζας κυβέρνηση, σιγά μην τους ενδιαφέρει ποιος θα κερδίσει στην ισπανία. Φυσικά και θα κερδίσουν οι ισπανοί καθώς:

α) όπως είπαμε μπορούν να προχωρήσουν στο σχέδιο ακόμα κι αν η εκτ δεν γουστάρει, άρα το μπαλάκι βρίσκεται στην εκτ να κάνει την επιθετική ενέργεια και είναι απίθανο να αποκτήσει πλειοψηφία για κάτι τέτοιο, άρα μάλλον θα το βουλώσει και θα αφήσει σιωπηλά την ανακεφαλαιοποίηση των απιθανοδις να προχωρήσει (εκτός αν πιστεύετε πως μιλάμε πράγματι μόνο για 19)

β) μπορεί να υποχωρήσουν αν η εκτ αγοράσει απευθείας ισπανικά ομόλογα, όπως έκανε πέρσι τον αύγουστο προκειμένου να ρίξει το επιτόκιο. Αυτό βολεύει ακόμα περισσότερο την ισπανία που θα χρηματοδοτήσει φθηνά και τα δανεικά των τοπικών κυβερνήσεων.

γ) μπορεί να δούμε ταυτόχρονα και τον LTRO3 να εμφανίζεται προκειμένου να μπορέσουν μαγικά οι ισπανικές επαρχίες να βρουν αγοραστές για τα ομόλογά τους

δ) οι γερμανικές εφημερίδες θα ικανοποιηθούν μ’ ένα ναι στο δημοψήφισμα άνευ λόγου και ουσίας των ιρλανδών. Μάλιστα η κυβέρνηση τέκι προτείνει να υιοθετήσουμε κι εμείς τον ίδιο κανόνα για τα πρωτογενή ελλείμματα, αφού έτσι κι αλλιώς λεφτά δεν θα πάρουμε και σε ένα χρόνο από τώρα θα το βλέπουμε το σύμφωνο για το έλλειμμα και θα γελάμε (εκτός αν πιστεύετε τα δύσμοιρα που υπόσχεται ο σαμαράς με τα ψωμιά του εσπα που πολλαπλασιάζονται). Η μέρκελ δεν πρόκειται να κάνει καμία δραματική κίνηση προς καμία κατεύθυνση. Καθώς έχει παγιδευτεί σε μια ρητορική από την οποία δεν μπορεί να ξεφύγει, το μόνο που μπορεί και ξέρει να κάνει, είναι να κερδίζει χρόνο μέχρι τις εκλογές. Κάτι που φυσικά δεν είναι απαραίτητο ότι θα της αποφέρει πολλά κέρδη αν πχ στις επερχόμενες γαλλικές κοινοβουλευτικές εκλογές ο γιαραμπής δώσει στην αριστερά αρκετές έδρες και αναγκάσει τον hollande να αποφύγει να γίνει hollandreou όπως ο ίδιος είχε αφήσει να εννοηθεί μέσω διαρροών ήδη πριν ακόμα εκλεγεί.

Έτσι κι αλλιώς ο αστραχάν της μέρκελ είναι από τα άλογα που χάνουν, και οι σοσιαλιστές συνήθως πιάνουν γρήγορα το προς τα που φυσάει ο άνεμος (κι αν δεν το πιάνουν, η κατάντια των ελλήνων σοσιαλιστών θα λειτουργεί ως καλή υπενθύμιση)

Κα[η]μένη γη...

Στη Χώρα της Λήθης...

"Παραλάβαμε καμένη γη", είχε πει κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Νομίζω ότι ήταν το 1981, αλλά δεν παίρνω κι όρκο. Ούτως ή άλλως, τα ίδια είπε και όταν διαδέχθηκε τον Μητσοτάκη, μετά την άθλια εκείνη τριετία. Ο Ανδρέας είχε καταλάβει εγκαίρως ότι οι Έλληνες τρελαίνονται για μεγαλοστομίες και δράματα.

Γι' αυτό και στον διαχρονικό του δίσκο "Έθνος ανάδελφον" (1985), ο Χάρρυ Κλυνν βάζει τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να ισχυρίζεται ότι η κυβέρνηση παρέλαβε χάος από τον... εαυτό της!

Η αλήθεια είναι, όμως, πως η επόμενη κυβέρνηση θα παραλάβει καμένη γη! Η διόλου αξιοζήλευτη θέση της μπορεί να συγκριθεί με του Καποδίστρια ή του Γεωργίου Παπανδρέου (του Α΄ βεβαίως-βεβαίως) μετά την Κατοχή. Η διαφορά είναι ότι και στις 2 εκείνες περιπτώσεις είχε προηγηθεί πόλεμος.

Τα δημόσια ταμεία είναι άδεια. Τα δισεκατομμύρια ευρώ που δανειζόμαστε προορίζονται μόνο για τους πιστωτές και τις τράπεζες που έπαιξαν κερδοσκοπικά παιχνίδια εις βάρος της Ελλάδας. Τις οποίες έχουμε μπουκώσει με δεκάδες δισεκατομμύρια, χωρίς να απαιτούμε να τα ρίξουν στην πραγματική οικονομία. Που είναι τόσο αναξιόπιστες, ώστε οι πολίτες προτιμούν να κρύβουν τις οικονομίες τους στο στρώμα, παρά να τις καταθέτουν σε αυτές.

Το καλυτερότερο; Η Eurobank του Λάτση απείλησε τους υπαλλήλους ότι, αν ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, θα μείνουν άνεργοι, ενώ τους κάλεσε να "ενημερώνουν" τους πελάτες ότι τα λεφτά τους κινδυνεύουν στην Ελλάδα και η καλύτερη για αυτούς λύση θα ήταν να αγοράσουν αμοιβαία από θυγατρική της στο... Λουξεμβούργο (εφ. Δρόμος/26.5.12)

Φόροι δεν εισπράττονται, διότι η φοροδιαφυγή καλά κρατεί. Άκουγα χθες ότι τρεις τυχαίες φορολογικές δηλώσεις γνωστών επιχειρηματιών αναφέρουν εισόδημα 30.000, 12.000 και... 1.200 ευρώ!

"Η αδικαιολόγητη (;) παράταση της προθεσμίας των δηλώσεων φυσικών προσώπων  για μετά τις εκλογές, δεν φέρνει τίποτε στα ταμεία", είπε ο πρόεδρος εφοριακών υπαλλήλων. Μα δεν θέλουν έσοδα, χρυσέ μου άνθρωπε, αλλά ψήφους.

Εισπράξεις δεν είχαμε ούτε από όλους αυτούς τους μεγαλόσχημους που συνελήφθησαν και σιτίζονται δωρεάν στα λεγόμενα σωφρονιστικά ιδρύματα.

Το κράτος δεν πληρώνει ούτε ευρώ από τα δισεκατομμύρια που οφείλει σε ιδιώτες, διότι απλούστατα δεν έχει να πληρώσει. Τα μόνα έσοδά του ήταν από το χαράτσι της ΔΕΗ, ενώ, εξαιτίας ακριβώς του χαρατσιού, η ίδια η εταιρεία ηλεκτρισμού δεν καταφέρνει να εισπράξει τα οφειλόμενα.

Το πολυδιαφημισμένο κούρεμα δεν διέγραψε 100 εκατομμύρια από το χρέος, αλλά μόνο 30-40. Το περίφημο ομόλογο που πληρώθηκε στις 15 Μαΐου ήταν από εκείνα ακριβώς που δεν κουρεύτηκαν. Και τότε τι στην ευχή κουρεύτηκε;

Μα τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, των νοσοκομείων και των ΑΕΙ-ΤΕΙ, με τα οποία η Τράπεζα της Ελλάδος αγόρασε αυτοβούλως ομόλογα, αφήνοντας τα ιδρύματα αυτά χωρίς φράγκο! Να δεις πώς τον λένε τον Διοικητή της.... α, ναι, Προβόπουλο. Είναι αυτός που μας κουνούσε το δάχτυλο από το ύψος του τεράστιου μισθού του. Αυτός που είχε ενημερώσει τον ΓΑΠ για την κατάσταση της οικονομίας, πριν εκείνος παρασύρει τους ανόητους με το "λεφτά υπάρχουν" και προτού επίσης συμφωνήσει με τον Στρος Καν για την υπαγωγή μας στο ΔΝΤ.

Τα νοσοκομεία καταρρέουν. Οι μεγαλογιατροί έχουν κάνει τη μπάζα τους με τα φάρμακα και τις προμήθειες και αποσύρονται. Η περίθαλψη βασίζεται αποκλειστικά στους ειδικευόμενους, το νοσηλευτικό προσωπικό και, ασφαλώς, στους έντιμους γιατρούς, που είναι περισσότεροι από όσους νομίζουμε. Όμως, δεν έχουν ούτε τα μέσα ούτε τη στήριξη. Ο Ανδρέας Λοβέρδος άφησε πίσω του συντρίμια, αφού προηγουμένως κατασυκοφάντησε τον κλάδο και έστησε ένα σύστημα συνταγογράφησης διάτρητο.

Όλες οι εκπαιδευτικές βαθμίδες υπέφεραν τα πάνδεινα στα χέρια της ξιππασμένης επαρχιώτισσας. Στα 30 χρόνια που πέρασαν από το 1981, καταργήθηκαν διαδοχικά, για να επανέλθουν αργότερα, τα μαθήματα της γραμματικής, της ορθογραφίας και των αρχαίων. Κάθε υπουργός έπαιζε τάβλι στην πλάτη της δημόσιας παιδείας, που μόνο παιδεία δεν είναι. Μάλλον φέτος ήταν το αποκορύφωμα, αφού μέχρι τις αρχές του 2012, δεν υπήρχαν βιβλία. Του χρόνου ίσως έχουν πουληθεί και τα κτήρια.

Το αποτέλεσμα είναι αποκαρδιωτικό: τα παιδιά είναι αστοιχείωτα, χωρίς αισθητική και χωρίς γνώση της γλώσσας. Αδυνατούν να αναπτύξουν τις απόψεις τους, να σκεφτούν, να στοχαστούν. Δεν ωραιοποιώ την εποχή μου. Τότε μας έλειπαν τα μέσα. Σήμερα λείπει η λαχτάρα για γνώση.

Η ανεργία καλπάζει. Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι κάποιοι τεμπελιάζουν ή δεν καταδέχονται χειρωνακτικές δουλειές, ακόμα κι αν η αδήλωτη εργασία θερίζει, οι πραγματικοί άνεργοι ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο. Και είναι πολλοί για μια μικρή χώρα. Μια ολόκληρη γενιά έχει πεταχτεί στα αζήτητα, ενώ οι νεότερες θα είναι λιγότερο εκπαιδευμένες και καταρτισμένες, εξαιτίας της φτώχειας των γονέων τους. Ένας φίλος μού έλεγε τις προάλλες ότι συνάδελφός του, ωρομίσθιος και απλήρωτος καθηγητής ΤΕΙ (διδάκτωρ, δηλαδή), θα στείλει το παιδί του να δουλέψει μόλις τελειώσει το Λύκειο, διότι δεν έχει τη δυνατότητα να τον σπουδάσει!

Στις περικοπές, τις απολύσεις και τη μαύρη εργασία οφείλεται το γεγονός ότι οι φόροι που εισρέουν στα δημόσια ταμεία μειώνονται διαρκώς. Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος.

Ο υπηρεσιακός υπουργός εργασίας Αντώνης Ρουπακιώτης ανέλαβε την πρωτοβουλία να παγώσει το θέμα της μετενέργειας και των ατομικών συμβάσεων μέχρι τις εκλογές, αλλά η ΓΣΕΕ (ναι, ο Παναγόπουλος ΖΕΙ!) και ο ΣΕΒ του Δασκαλόπουλου τορπίλισαν τις συνομιλίες!

Και η κάθε λογής εγκληματικότητα καλπάζει. Όπως και η προπαγάνδα από τα κανάλια, προκειμένου να κρατούν τρομαγμένους τους λεγόμενους "νοικοκυραίους". Οι οποίοι, βεβαίως, μπορεί να είναι ο καταστηματάρχης της γωνίας που μειώνει διαρκώς το μισθό της πωλήτριας και δεν αποδίδει ΦΠΑ, ο φροντιστηριάρχης που κλέβει τις ώρες των καθηγητών και δεν πληρώνει το ΙΚΑ, ο μηχανικός που βάζει τους νεαρούς αρχιτέκτονες να δουλεύουν 12ωρο για 400 ανασφάλιστα ευρώ, ο φοροτεχνικός που χρόνια τώρα κλέβει το Δημόσιο το οποίο βρίζει, ο υδραυλικός που δεν σου δίνει απόδειξη, ο κάφρος που κλείνει το πεζοδρόμιο, ο γιος του κάφρου που τριγυρνάει άσκοπα με κομμένη εξάτμιση, ο γείτονας που γεμίζει τον δικό σου κάδο, για να μην βρομάει ο δικός του.

Το κέντρο της Αθήνας εξελίχθηκε, βάσει σχεδίου, σε γκέτο. Όταν βραδιάσει είναι ελάχιστοι αυτοί που βαδίζουν μόνοι. Ηλικιωμένοι και γυναίκες το αποφεύγουν. Τα περισσότερα καταστήματα, ιδίως εκδοτικοί οίκοι και μικρά βιβλιοπωλεία, κλείνουν νωρίς. Η Ακαδημίας και η Ιπποκράτους γεμίζουν με ΜΑΤ. Τα ξενοδοχεία βάζουν λουκέτο, διότι οι πελάτες τους φοβούνται να βγουν τη νύχτα. Και, αν καλομάθουμε στην ησυχία, αρκεί ένα ντου στα Εξάρχεια, για να ανάψουν τα αίματα.

Η Χρυσή Αυγή μπήκε στη Βουλή, μα δεν εκπολιτίστηκε, όπως βαυκαλίζονταν οι ανεγκέφαλοι ψηφοφόροι της. Αντιθέτως, έχει εκτροχιαστεί: δύο επιθέσεις σε μετανάστες μέσα σε βαγόνια του ΗΣΑΠ την περασμένη εβδομάδα, τους έστειλαν αιμόφυρτους στο νοσοκομείο. "Οι επιθέσεις έχουν αρχίσει από τον Ιανουάριο", δηλώνει ο πρόεδρος του σωματείου μηχανοδηγών. Το εγκληματικό αυτό κόμμα είναι δημιούργημα των καναλιών και των δύο τέως μεγάλων κομμάτων και χαίρει μεγάλης εκτίμησης στους κόλπους της αστυνομίας! Τα αβγά του Alien εκκολάφθηκαν και τα νεογνά βρίσκονται ανάμεσά μας.

Last but not least, το βαθιά πληγωμένο από τον αλήστου μνήμης Γιώργο Παπακωνσταντίνο φυσικό περιβάλλον και ο φυσικός μας πλούτος. Όπως έγραψε ο Μάριος Διονέλλης στον Δρόμο της 12ης Μαΐου, 10 μέρες πριν από τις προηγούμενες εκλογές, η κυβέρνηση Παπαδήμιου μεταβίβασε στα μουλωχτά μεγάλο μέρος της δημόσιας περιουσίας στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου. Σε αυτό περιλαμβάνονται λιμάνια, ΔΕΠΑ, ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, αεροδρόμιο Αθήνας, ΕΛΠΕ και ΛΑΡΚΟ. Στο Ταμείο παραχωρήθηκε επίσης το δικαίωμα ψήφου του Δημοσίου στην ΕΒΟ, τη ΔΕΗ, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και την ΑΤΕ -η οποία είναι ουσιαστικά κάτοχος όλων των αγροτικών κλήρων, μέσω των δανείων που έχει δώσει! Εκτός από τον Γ. Παπακωνσταντίνου, τις παραχωρήσεις αυτές υπογράφουν οι συνήθεις ύποπτοι Α. Διαμαντοπούλου, Γ. Κουτρουμάνης, Π. Γερουλάνος, Φ.Σαχινίδης και... Μάκης Βορίδης. Μόνο οι 2 τελευταίοι επανεξελέγησαν.

Η προσπάθεια να εισπράξουν τέλη από τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων δεν απέδωσε, διότι πολλοί δεν έχουν να πληρώσουν πλέον. Απλώς έδωσε το μήνυμα ότι ο καθένας μπορεί να χτίσει ατιμώρητα όπου θέλει, αρκεί να έχει λεφτά. Προχθές, ο σεισμολόγος Άκης Τσελέντης προειδοποίησε ότι ένας μεγάλος σεισμός είναι θέμα χρόνου, και τα αυθαίρετα δεν έχουν ελεγχθεί ποτέ. Σχολεία και δημόσια κτήρια έχουν αφεθεί στην τύχη τους.

Ύστερα από όλα αυτά, είναι δυνατόν να μας τρομάξουν Λάνγκάρντ, Κον Μπεντίτ και Σόιμπλε; Αν η απάντηση είναι θετική, μην μου τη δώσετε, σας παρακαλώ.

Κάλεσμα Ανώνυμου Απελπισμένου ...

Eagainst.com...

Σηκώνομαι αρκετά νωρίς το πρωϊ ώστε να μη νιώθω ενοχές πως έχασα ακόμη μια ανατολή, πως ξόδεψα τις πιο δημιουργικές μου ώρες στο κρεβάτι. Φτιάχνω το καθημερινό μου καφεδάκι, κάνοντας κλικ πρώτα στο μέιλ, ύστερα στα sites με τις αγγελίες που ‘χω βάλει bookmark. Τίποτε καινούργιο και σήμερα, πέρα απ’ τις γνωστές μούφα εταιρίες που ζητούν πρήχτες. Ανοίγω τηλεόραση για να πετύχω γι’ άλλη μια φορά τους συνηθισμένους παπαγάλους ν’ αναμασάν την ίδια και την ίδια φρασεολογία, να μού θέτουν κουνώντας το δάχτυλο και με δήθεν χαλαρή πρωϊνή διάθεση, τα διλήμματα της εβδομάδας. Φτύνω την οθόνη και βγάζω την πρίζα, ορκιζόμενος για πολλοστή φορά πως δεν θα την ξανανοίξω τη γαμημένη.

Ανοίγω το ψυγείο, να τσεκάρω τι έχει περισσέψει. Δυο ανοιχτά κουτιά με σάλτσα, λίγα αυγά, φέτες για τοστ και μια μισοτελειωμένη συσκευασία ζαμπονάκι. Και στο ντουλάπι, μακαρόνια κι άλλα ζυμαρικά που ‘χα αγοράσει προσφορά, για τις μέρες που θα μαγειρεύω μόνος. Στο τραπέζι, δίπλα στις φέτες με μαρμελάδα που πασάλειψα, δύο απλήρωτοι λογαριασμοί ρεύμα, δύο κοινόχρηστα και μια προειδοποίηση απ΄την εταιρία του ίντερνετ πως έρχεται κόψιμο. Τα κρύβω μέσα στο ντουλάπι, να μην τα βλέπω και χαλιέμαι πάλι. Άσε που χρωστάω και 2 νοίκια. Στο ίδιο ντουλάπι που έχω πρόχειρα ένα πτυχίο κι ένα μεταπτυχιακό στην Ψυχολογία, κάποιες δεκάδες βεβαιώσεις και μοστραρισμένη πάνω πάνω μια κάρτα ανεργίας.

Δυο κολλητάρια έφυγαν ήδη για έξω, κι η πρώην πια κοπέλα μια απ΄τα ίδια. Στο αεροδρόμιο τους χαιρετούσα κι είχαν κάτι μάτια όλο ζωντάνια, σα να πηγαίνουν σ’ άλλο πλανήτη όπου όλα ομορφαίνουν. Σκατά, λένε, όμως. Στην Ολλανδία οι δύο ακόμη τριγυρνάνε από γραφείο ευρέσεως σε θερμοκήπια μπας και τους πάρει κανένας, ενώ ακόμα δεν βρήκαν ένα νορμάλ σπίτι ν’ αφήσουν τα προικιά που κουβάλησαν μαζί τους. Η κοπελιά στην Αυστραλία, στο σόι της, ακόμη παιδεύεται να βγάλει άδεια εργασίας, εδώ και κάτι μήνες.

Κι εγώ εδώ, από τη μια να ψάχνω για δουλειά και να εισπράττω άκυρα, από την άλλη να μου ‘ρχονται ιδέες να κάνω κάτι δικό μου και να μην έχω φράγκα• και στο τέλος να βλέπω από πάνω τον κόσμο γύρω μου να αποκτηνώνεται, κι ως πολιτική θέση να γαυγίζει «έξω οι ξένοι». Όχι «η ξένη» όμως, γιατί κι η φουκαριάρα η Ρωσίδα που αναγκάζεται να τους κωλοτρίβεται στο μπαράκι πιο κάτω, ξένη είναι. Τέτοιοι τύποι (που δεν είναι και λίγοι), όταν λένε «ξένοι» εννοούν όσους δεν τους εκμεταλλεύονται κι όσες δεν χουφτώνουν. Κι αν αυτή η μερίδα του κόσμου, δεν είναι τόσο μεγάλη όσο μας την παρουσιάζουν οι τηλεαστέρες, έχω και τους άλλους που τους βλέπω καθημερινά, της διπλανής πόρτας που λέμε, τους πασόκους που βρίζουν το Σύριζα, τους δεξιούς του Σαμαρικού θιάσου που βρίζουν τον Τσίπρα, τους νυν και πρώην κνίτες που τα βάζουν με τους θιασώτες του δίκαιου καπιταλισμού (πάλι δηλαδή τον Σύριζα), τους συντρόφους απ’ τα ΕΑΑΚ (Ανταρσύα ντε) να λένε κι αυτοί για τον Σύριζα, και τους συριζαίους να προσπαθούν να συμβιβάσουν όσα έλεγαν ως υποστηρικτές κόμματος διαμαρτυρίας με αυτά που πρέπει να πουν τώρα που το κόμμα τους οδεύει για εξουσία.

Κι οι αναρχικοί; Αυτοί, να έχουν μπλέξει σε χίλια μέτωπα…Από τη μια να κυνηγάν φασιστομαλάκες που αφού τελειώσαν οι καγκουριές στα κλαμπ κι η χλίδα με τα τούρμπο αμαξάκια, ξοδεύουν την όποια κινητικότητα του γκαζοντενεκέ που έχουν αντί για κεφάλι στο πώς θα ξεκοιλιάσουν Αφγανούς. Από την άλλη να προστατέψουν τα αυτόνομα στέκια που έχουν ξεφυτρώσει σα μανιτάρια μετά το Δεκέμβρη του ’08, από τις επιθέσεις των μπάτσων. Επίσης, να οργανώσουν εκδηλώσεις, συζητήσεις μπας και πάει μπροστά κάποιο κίνημα από τα κάτω. Να παρευρεθούν ως αλληλέγγυοι σε συλλήψεις συντρόφων, που έχουμε χάσει το μέτρημα σχετικά με το πόσοι είναι προφυλακισμένοι (ή και καταδικασμένοι ) με τρελές κατηγορίες, χωρίς αποδείξεις, χωρίς τίποτε. Βλέπεις, σ’ αυτή τη χώρα ο Χριστοφοράκος φεύγει ταξιδάκια στο Μπέρλιν, κι ο Σίμος μπαίνει φυλακή για χρόνια ώστε να αθωωθεί σήμερα. Κάποτε το «πουτάνα κοινωνία», το λέγαμε χάριν αστεϊσμού. Σήμερα λέω Πουτάνα Κοινωνία και γεμίζει το στόμα μου οργή κι αγανάκτηση και θλίψη κι απελπισία και ό,τι άλλο σκέφτεσαι βάλτο μέσα…

Ακούω ευχές για επανάσταση και με πιάνουν τα γέλια, εμένα που πριν λίγα χρόνια ονειρευόμουν με τα μάτια ανοιχτά κατειλλημένες σχολές, φουγάρα από εργοστάσια να ατμίζουν επαναστατικό καπνό, συνελεύσεις στημένες και λόγους εμπνευσμένους ν’ ακούγονται εκεί, πιτσιρικάδες να συγκρούονται με μπάτσους και να τους αναγκάζουν σε τρεχάλα, σχέδια για την επόμενη μέρα να πέφτουν στα τραπέζια κι ερωτευμένα πιτσουνάκια να κυλιούνται στα χορτάρια όλης της χώρας• ονειρευόμουνα πολλά ο Μαλάκας. Και τώρα…να περιμένω τα συνδικάτα των χαραμοφάηδων να κυρήξουν καμιά απεργία, να βγούμε να κάνουμε βολτίτσα. Να περιμένω κάτι επίδοξους ηγετίσκους να τα βρούνε σχετικά με το ποιό πανό θα μπει μπροστά και ποιο προσυμφωνημένο με τους κρατικούς μηχανισμούς δρομολόγιο θ’ ακολουθήσουμε. Να φωνάζω τα ίδια και τα ίδια ξεπερασμένα συνθήματα γι’ αφεντικά, αστούς και κεφαλαιοκράτες. Ξεχάσαμε, σαν το ΚΚΕ, να προσαρμοστούμε στο ότι τα αφεντικά ζουν στο Αμέρικα, το κεφάλαιο τους είναι στο Γιβραλτάρ ή στη χώρα που κάνουνε ρολόγια δεν είναι εχθροί, αλλά άνθρωποι με τους οποίους θα συμβιώσουμε και δεν θα τους κρεμάσουμε, ούτε αυτούς, ούτε τους μπάτσους, ούτε τους πολιτικούς, γιατί αν το κάναμε θα γινόμασταν ίδιοι με τα μούτρα τους. Που σκατά είν’ η φαντασία; Λέμε για νέα γενιά, κι αναπαράγουμε τα συνθήματα, τις ιδέες, τα στερεότυπα που μας παρέδωσε η προηγούμενη γενιά. Ναι, αυτή που έζησε την καταναλωτική ευημερία και δεν έβγαλε κιχ για να την τελειώσει. Αυτήν που όταν τα (σήμερα τα λένε τοκογλυφικά) δάνεια έρεαν στα βύσματα και στις επιδοτήσεις και στα επιδόματα και όπου φανταστείς, έβγαζαν το σκασμό βουλώνοντας το στόμα με χρήμα. Λίγοι μιλούσαν, λίγοι άκουγαν…έτσι πάει. Σήμερα που μιλάν πολλοί, και ακούν πολλοί, υπάρχει σύχγυση επικοινωνίας. Μια μέση λύση δεν μας ταίριαξε ποτέ.

Κι αν φαίνομαι απογοητευμένος, είναι επειδή φαίνομαι και αδυνατισμένος. Είναι επειδή χάνω την ελπίδα για ένα μέλλον αλλιώτικο απ’ αυτό που μου υπόσχεται ο κάθε τραπεζίτης.. Είναι επειδή χάνω την ελπίδα και για τη μάνα μου και τον γείτονα, που τόσα έχω περάσει μαζί της και μαζί του. Είναι επειδή χάνω την ελπίδα μου και γι΄αυτόν κι αυτήν που δεν γνώρισα ποτέ, επειδή πάντα θα ήθελα να τον ή την γνωρίσω χαρούμενο/η κι όχι μέσα στη μιζέρια. Περιμένω από σένα, ναι, είναι αλήθεια. Περιμένω από σένα, που ‘σαι ακόμα ελπιδοφόρος, που ‘χεις ακόμα πολύ ζωντάνια μέσα σου, να βγεις και να με παρασύρεις. Περιμένω από όσους φόρεσαν κουκούλα να μου προσφέρουν κι εμένα μία, γιατί ενάντια στον απρόσωπο δυνάστη, θα πάω κι εγώ ανώνυμος επαναστάτης. Περιμένω από όσους δεν μασάνε από τα παραμύθια των μίντια, από αυτούς που έχουν τα κότσια να συγκρουστούν για τους εαυτούς τους και για μένα, να χαλάσουμε παρέα αυτή την κοινωνική ραθυμία, αυτό το μακρόσυρτο θάνατο. Δεν έχω την επόμενη μέρα σχεδιασμένη σε τεφτέρι, μην μου το ζητάς αυτό, γιατί δεν θα στο δώσω ακόμη κι αν μπορούσα να το κάνω. Θα την δημιουργήσω την επόμενη μέρα, παρέα με το φιλαράκο που ανέφερα παραπάνω. Και μην με κατηγορήσεις ότι σκέφτομαι με τη λογική του βλέποντας και κάνοντας, γιατί είμαι της λογικής του Πράττοντας και Αμφισβητώντας.

Θα συναντηθούμε στο δρόμο της πράξης
Θα μιλήσουμε στους διαλόγους της αμφισβήτησης
Τον Ιούνη που μας έρχεται ας σηκώσουμε τους γείτονες στο πόδι. Η ησυχία είναι για τους ήσυχους, η ασφάλεια για τους ασφαλίτες, και η επανάσταση για εμάς τους λυσσασμένους. Επαναστάτησε ρε! Μπορώ!

ΥΓ. Τώρα που τελείωσα, αλλάζω και τον τίτλο. Ας το κάνουμε «Κάλεσμα Ανώνυμου Λυσσασμένου».

Οι 'Οίκοι' δεν ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ !...

Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου..

Πριν από δύο περίπου χρόνια οι οίκοι αξιολόγησης ήταν εκείνοι που εξανάγκαζαν με τις αξιολογήσεις τους την Ευρώπη να θέσει την Ελλάδα υπό αυστηρή δημοσιονομική επιτήρηση και να της επιβάλει ένα βίαιο πρόγραμμα λιτότητας (του λαού) με τα μνημόνια. Τώρα ξαφνικά, οι ίδιοι οίκοι, προειδοποιούν την Ευρώπη πως μια έξοδος της Ελλάδας απ’ το ευρώ θα οδηγούσε σε ‘καταστροφή’. Με τον τρόπο αυτό οι ‘αγορές’ (οι οίκοι είναι οι επίσημοι εκφραστές τους), δηλαδή, το παγκόσμιο (και παγκοσμιοποιημένο) καπιταλιστικό σύστημα, ουσιαστικά δείχνουν να επιλέγουν την πάση  θυσία παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη ! Οι οίκοι ξαφνικά ..ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ !!...

Δεν τρέφω καμία αυταπάτη, πως ξαφνικά το σύστημα μας ..αγάπησε, ή ‘λυπήθηκε’ τον ‘καημένο τον Ελληνικό λαό’. Εδώ και δύο χρόνια, παίχθηκε ένα παιχνιδάκι ‘μοιρασιάς’, που βέβαια πρώτο στόχο είχε εμάς χάρη στις χρηστές και πατριωτικές (βλέπε Άκη) διακυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Αποφασίστηκε το μεγάλο πλιάτσικο, το ΔΝΤ μπόρεσε (ή κλήθηκε) και μπήκε στο παιχνίδι, ο άξονας Γερμανίας-Γαλλίας (οι ισχυροί της Ευρώπης) έβαλαν τους όρους τους, έκλεισαν τις παραγγελίες τους (φρεγάτες-υποβρύχια-κλπ), μοίρασαν τους πόρους, εσύ αυτό, εγώ ετούτο, κλπ. (Και μόνο γι αυτό, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ θα έπρεπε εάν είχαμε ως λαός καταλάβει, να ψάχνουν να βρουν ψηφοφόρο με το φανάρι, αλλά αυτή είναι άλλη κουβέντα).

Το ιδανικό για όλους αυτούς τους ‘παίκτες’ ποιο ήταν;; Μα αυτό που επιδιώχθηκε πρώτο : Nα κάνουν όλη την μοιρασιά ΧΩΡΙΣ ΚΟΣΤΟΣ, το κόστος της ‘ΔΙΑΣΩΣΗΣ’ (θα μείνει ιστορικά κατάπτυστος ο όρος) να το πληρώσει εξ ολοκλήρου ο λαός (χάνοντας δικαιώματα, μισθούς, δουλειές, περιουσίες, παιδιά στην μετανάστευση, συντάξεις, όλα). Λες και ήταν ο λαός που είχε δημιουργήσει τη φούσκα. Λες και τα 400 δις του χρέους τα είχε βάλει ο λαός στην τσέπη του !

Αυτή ήταν η πολιτική των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ στην πραγματικότητα. Τα υπόλοιπα που περιελάμβανε, περί ‘διαρθρωτικών’ αλλαγών, ‘δημοσιονομικής τάξης’, ‘ανοίγματος των αγορών’ ήταν όλα ΜΠΟΥΡΔΕΣ, κανέναν δεν ένοιαζαν ! Ποια ‘τάξη’ όταν όλη η Ευρώπη είναι ένα ..δημοσιονομικό μπουρδέλο ! Ποιες ‘διαρθρωτικές’ αλλαγές, όταν εδώ και δυόμιση χρόνια έχουν ΠΑΡΑΛΥΣΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, όταν έχουν ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΕΙ τον δημόσιο τομέα, ευχαρίστως θα τον καταργούσαν τελείως, και δεν λειτουργεί απολύτως ΤΙΠΟΤΕ (το μεγάλο έγκλημα, για το οποίο δυστυχώς δεν θα δικαστεί κανείς).

Αυτό, το πλιάτσικο ΧΩΡΙΣ ΚΟΣΤΟΣ, με το αποτέλεσμα της 6^ης Μαΐου, φαίνεται πως ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ εκ των πραγμάτων. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΙΑ ΓΙΑΤΡΕΙΑ.  Είναι φανερό, πως ακόμη και ο Σαμαράς να κάνει κάποιας μορφής συγκυβέρνηση με το κατεδαφισμένο ΠΑΣΟΚ ή με όποιον άλλο, η πολιτική του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ δύσκολα θα μπορέσει να εφαρμοστεί. Κι αυτοί που κάνουν πως δεν το βλέπουν ή εξηγούν όπως τους συμφέρει το αποτέλεσμα θα λάβουν ότι τους αξίζει…

Το PLAN B του συστήματος λοιπόν, αυτό που πάει τώρα να εφαρμοστεί, είναι να ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΜΕΝ ΚΑΠΟΙΟ ΕΞΤΡΑ ΚΟΣΤΟΣ, αλλά για να ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΤΟ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ. Το ‘κάποιο’ αυτό κόστος, είναι όλα αυτά που ακούγονται εσχάτως. Περί ‘ευρωομολόγου’. Περί ‘νέου πακέτου’. Περί ‘επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου’, περί ‘καλύτερου κλίματος στην Ευρώπη’, κλπ. Αυτή ακριβώς την έννοια έχει και η ‘μεταστροφή’ των οίκων αξιολόγησης. Αυτή ακριβώς την σημασία έχει η ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ ΠΑΡΑΜΟΝΗ της Ελλάδας στο ευρώ ! Διότι, και αυτό μην το ξεχνάμε, το κύριο ΕΡΓΑΛΕΙΟ στα χέρια τους είναι το ΚΟΙΝΟ ΝΟΜΙΣΜΑ και δευτερευόντως οι ΕΥΡΩΠΑΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ.

Ο λαός το μυρίστηκε όλο αυτό –από ένστικτο- και τον Μάιο ενδυνάμωσε ακριβώς τα δύο κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ) που ακριβώς έδειχναν ανυποχώρητα και στο PLAN A (μνημόνιο-λιτότητα) αλλά και στο PLAN B (πλιάτσικο κλπ). Δυστυχώς, όπως ήταν φυσικό, δεν έχει ακόμη απεξαρτηθεί απ’ το ΕΥΡΩ. Φυσικό είναι να φοβάται την ‘απομόνωση’ που του κουνάν ως σκιάχτρο. Φυσικό είναι να νομίζει πως εάν τα ΜΑΤΑΙΩΣΕΙ ΟΛΑ, η ‘τιμωρία’ του θα είναι ‘παραδειγματική’. Εάν δεν υπήρχε αυτή η φοβία, σίγουρα σαφέστερη ενδυνάμωση θα είχε και το ΚΚΕ που ίσα-ίσα διαφήμιζε την ..έξοδο !

Αυτό που θα αποφασιστεί, λοιπόν, απ’ το αποτέλεσμα της 17^ης Ιουνίου, είναι εάν θα περάσει το PLAN B, δηλαδή η συνέχιση του πλιάτσικου, έστω με το έξτρα κόστος της ‘χαλάρωσης’ των μέτρων της λιτότητας (γιατί ακόμη κι ο ..Σαμαράς, κάποια ..χαλάρωση θα πρέπει να εμφανίσει) ! Εάν καταφέρουμε να ματαιώσουμε ΚΑΙ ΑΥΤΟ, να μην γελιόμαστε, θα τους απομένει ένα (PLAN C) δηλαδή παραμονή στο ευρώ με αντάλλαγμα την συνέχιση της δανειοδότησης όχι μόνο χωρίς νέο πλιάτσικο αλλά και με πιθανή επανάκτηση κάποιων που είχαν ήδη εκχωρηθεί (ΣΥΡΙΖΑ) ή η οριστική μας ΕΞΟΔΟΣ (ΚΚΕ).

Η Ευρώπη, λοιπόν, σε τέτοια περίπτωση, θα κληθεί να επιλέξει ουσιαστικά ανάμεσα στο κόστος της παραμονής της Ελλάδας ‘εντός των συμβατικών ορίων’ (με διάσωση των συνθηκών, των τυπικών δεσμεύσεων, των κοινοτικών νομοθεσιών, κλπ,), για ένα εύλογο διάστημα που θα ζητήσει σε πολιτικό επίπεδο, για να διορθώσει τα του οίκου της, και της ζημιάς, απ’ την άλλη της αιφνίδιας εξόδου της. Το τι θα πράξει κανείς δεν θα μπορούσε να το ξέρει.

Η αριστερά –όπως κάθε πραγματικά λαϊκή πολιτική παράταξη- οφείλει να μην φοβάται καμία απ’ τις δύο πιθανές εξελίξεις. Να μην φοβάται, εφ όσον έχει αποφασίσει να σταθεί απαρασάλευτα και σε κάθε περίπτωση στο πλευρό του λαού. Με μια κυβέρνηση που θα φροντίσει τον αδύνατο. Με μια κυβέρνηση που θα σχεδιάσει εθνικά την οικονομία. Με μια κυβέρνηση που δεν θα είναι υπόδουλος των τραπεζών και των μεγάλων πολυεθνικών. Με μια κυβέρνηση που δεν θα πουληθεί σε κανέναν, μικρή θα είναι και η σημασία και οι επιπτώσεις ακόμη κι  απ’ την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Σε κάθε περίπτωση, ο ουρανός στο κεφάλι μας δεν θα πέσει, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.

Στις 17 -πλησιάζουν- φτάνουμε στην καρδιά του ερωτήματος. Την καρδιά, που είναι απ’ τη μια να συνεχίσεις να είσαι ‘πελάτης’ και ‘θύμα’ του συστήματος (πάει να πει εκχωρημένος) κι απ’ την άλλη, να πεις ‘ΟΧΙ’ στα σχέδιά τους. Γι αυτό οι επιθέσεις στον ΣΥΡΙΖΑ και την αριστερά (που είναι η μόνη που τα θέτει σε αμφισβήτηση) γίνονται όλο και πιο λυσσαλέες. Γι αυτό η τρομοκρατία έξωθεν και ντόπια έχει φτάσει σε επίπεδα ..γελοιότητας. Γι αυτό τα πιο αντιδραστικά, τα πιο βολεμένα, τα πιο μισθωμένα και τα πιο συντηρητικά κοινωνικά στρώματα, τρέμοντας για τις θλιβερές τους ζωούλες, συνεχίζουν και χειροκροτούν τους ..πολλαπλά προδότες. Μπορεί, προσωρινά, να υπερισχύσουν, αν και καμιά εμπιστοσύνη δεν έχω στις δημοσκοπήσεις ειδικά αυτό τον καιρό. Όμως οι εκλογές δεν θα είναι το τέλος. Η πάλη θα συνεχιστεί. Η κλεψιά και τ’ άδικο, δεν μπορεί επ’ άπειρον να νικούν._

Η κρυφή πορεία προς το ΔΝΤ...

απο το περιοδικο Hot doc...


Διαβάστε το αποκαλυπτικό αφιέρωμα του περιοδικού HOT DOC για την κρυφή πορεία προς το ΔΝΤ, που περιγράφει με λεπτομέρειες πως η Ελλάδα πήρε τον δρόμο για την πιο μεγάλη εξάρτηση που γνώρισε ποτέ μέσα από σχεδιασμένες κινήσεις και επιλογές ανθρώπων.
Με το χρήμα μπορείς να αγοράσεις πολλά ψέματα. Αλλά το χρήμα λέει πάντα την αλήθεια. Αρκεί να ακολουθήσεις την πορεία του. Ποιά είναι η αλήθεια για την καταστροφή της Ελλάδας; Τρία ακριβώς χρόνια από εκείνη την μέρα που ο Γεώργιος Αντρέα Παπανδρέου, με μία προσεγμένα επιλεγμένη μωβ γραβάτα και ύφος τεθλιμμένου συγγενή, παρέδιδε μπροστά στο βαθύ μπλε του Καστελόριζου την Ελλάδα στο ΔΝΤ, τα πράγματα είναι μάλλον ξεκάθαρα. Η Ελλάδα πήρε το δρόμο για την πιο μεγάλη εξάρτηση που γνώρισε ποτέ, μέσα από σχεδιασμένες κινήσεις, επιλογές ανθρώπων που γνώριζαν και άλλων που απλώς ήταν ανίκανοι. Η πολιτική στην Ελλάδα αρκετές φορές είναι ταυτισμένη με την υποτέλεια. Και η υποτέλεια ξέρει καλά πως αν οι προδότες είναι χρήσιμοι για τα άμεσα αποτελέσματα, οι ανίκανοι είναι αποφασισμένοι να τρέξουν τον μαραθώνιο, μόνο και μόνο για να βγουν νικητές.
Η χώρα θα καταρρεύσει μέσα από τις πολιτικές που υιοθετήθηκαν με το επιχείρημα της σωτηρίας. Η ύφεση, η ανεργία, η σμίκρυνση της πραγματικής αγοράς οδηγούν σε αδιέξοδο μέσα από τα μνημόνια. Το περιγράφουν όλοι οι μεγάλοι οικονομολόγοι του κόσμου. Αλλά δεν το βλέπουν οι κυβερνώντες. Γιατί άραγε; Την απάντηση μου έδωσε ένας ευρωπαίος Οικονομολόγος: «Οι έλληνες πολιτικοί θεωρούν πως αν ταυτιστούν με την ευρωπαϊκή ελίτ και τις επιδιώξεις της, θα εξασφαλίσουν την επιβίωσή τους. Αυτή τους ενδιαφέρει. Δεν είναι νεοφιλελεύθεροι από ιδεολογία, αλλά βλέπουν πως ο νεοφιλελευθερισμός και οι αγορές είναι ο μόνος δρόμος για να κυβερνήσουν. Και το θέλουν πολύ».
Αυτά που θα διαβάσετε, ξεκινούν από την απλή «ανάγνωση» του ημερολογίου της κρίσης, την αναψηλάφιση όσων ειπώθηκαν τα τελευταία τρία χρόνια (και είναι αποκαλυπτικά αν και χάνονται στο δάσος των πληροφοριών) και φτάνουν ως τις πληροφορίες από απόρρητα mails, συσκέψεις και πρωταγωνιστές της εποχής. Όσοι συμμετείχαν σε αυτό που σήμερα ονομάζεται από πολλούς ξεπούλημα της χώρας, δεν είχαν τις ίδιες αφετηρίες. Ούτε γνώριζαν όλοι απαραίτητα. Αν έπρεπε να μιλήσουμε με σενάρια θα λέγαμε πως υπάρχουν τρία:
Το πρώτο είναι της προδοσίας. Είναι το πιο εύκολο να λεχθεί, αλλά δύσκολο να αποδειχθεί.
Το δεύτερο είναι πως στο ΔΝΤ οδήγησε η ανικανότητα όσων κυβερνούσαν. Τα αδοκίμαστα κολεγιόπαιδα με τις ιδεοληψίες της αγοράς που έσπρωξαν τη χώρα στον γκρεμό, όταν χρειάστηκε να κάνουν εκτός από θεωρία και πράξη.
Το τρίτο σενάριο είναι των ατυχών επιλογών. Ο Γιώργος Παπανδρέου, μέσα από μια προσωπική σχέση με τον Στρός Καν, ο οποίος φιλοξενήθηκε αρκετές φορές στην Ελλάδα και κατάφερε να ξεδιπλώσει όλο το μέχρι σήμερα γνωστό ταμπεραμέντο του, πείστηκε πως ο δρόμος για το ΔΝΤ θα ήταν μια εγγυημένη από τον ίδιο λύση.
Το πιθανότερο είναι πως τα τρία σενάρια αρκετές φορές συναντήθηκαν για να δημιουργήσουν μια πραγματικότητα ζοφερή για την Ελλάδα. Οι Έλληνες έγιναν φτωχότεροι, εκτός από κάποιους που έγιναν πλούσιοι και θα γίνουν ακόμη περισσότερο.

Διαβάστε τη συνέχεια της έρευνας για την κρυφή πορεία προς το ΔΝΤ του HOT DOC:

-Η κρυφή πορεία προς το ΔΝΤ
-Το ΔΝΤ δεν έτυχε, πέτυχε
-Το μ-έλλειμμα Παπακωνσταντίνου
-Τα αδύνατα ΔυΝαΤά
-Παράδοση άνευ όρων στους κερδοσκόπους