Πώς μπορεί να υπάρξει Αριστερά σε μια οικονομία μόχλευσης, ομολόγων, δανειοκρατίας
και εξάρτησης;
Σε τι Αριστερά αντιστοιχεί μια οικονομία χωρίς παραγωγή ή
μάλλον μια οικονομία που αλλοτριώνει το μέσον της (το χρήμα) ,
ανάγοντάς το σε δεσπόζουσα παραγωγική δύναμη; Πού εκτείνεται, μέσα στη
χρηματοπιστωτική ευπλαστότητα, το αριστερό εγχείρημα; Ή μήπως η ίδια η πραγματικότητα είναι «δεξιά»; Κι όποιος την ακολουθήσει γίνεται αυτομάτως δεξιός;
Πολλοί βιάζονται να ξεμπερδέψουν με τέτοια ερωτήματα, πηγαίνοντας προς
την αναχωρητική επιλογή ή τη γενικότητα. Έξω από την επώδυνη διαπάλη που
σχετίζεται με συγκεκριμένα ερωτήματα, συγκεκριμένων αναγκών, μπορείς να
κυκλοφορείς ελεύθερος κατηγορώντας του άλλους για δεξιούς. Τα
προβλήματα βέβαια θα πολλαπλασιάζονται, τα ερωτήματα θα τίθενται, οι
απαντήσεις δεν θα δίνονται.
Είναι γεγονός πάντως, και αυτό φαίνεται και από τις χαλαρές
κινητοποιήσεις και την εξάντληση των πολιτών, ότι υπάρχει μια κυτταρική
αλλαγή στα θεμελιώδη αριστερά επίδικα. Και δεν νομίζω ότι πρόκειται για
την επιρροή μιας πραγματικότητας που απλώς είναι «δεξιά» ή για
ρεφορμιστικές στροφές και οπορτουνισμούς.
.jpg)
