Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

Θα χυθεί αίμα...και πετρέλαιο....

από τον Γιάννη Αγιάννη...
There will be blood. Ήταν ο τίτλος μιας ταινίας με θέμα τη ζωή ενός "πετρελαιά" στην Αμερική και το πώς μεταμορφώθηκε από πάμπτωχος σε δισεκατομμυριούχο.
Στη ταινία αυτή, εκτός από την ωραία ηθοποιία του άλλοτε Τελευταίου των Μοϊκανών Daniel Day Lewis, βλέπουμε κι έναν ιεροκήρυκα με μεγάλο σουξέ στους πιστούς που έχει βάλει στόχο της ζωής του να πλουτίσει σαν παράσιτο του ήρωα της ταινίας μέσω εκβιασμών και απειλών.
Κρατάω αυτό και προχωράω. Πρόσφατα είδα την καμπάνια που ξεκίνησε η Greenpeace ενάντια στη Gazprom και τα σχέδια της να ξεκινήσει άντληση πετρελαίου στην Αρκτική. Στο πλαίσιο της καμπάνιας, μια ομάδα ακτιβιστών ανέβηκε στην πλωτή πλατφόρμα που έστησε η Gazprom στα νερά του Βορείου Παγωμένου Ωκεανού ως ένδειξη διαμαρτυρίας, γεγονός που κατέληξε στη σύλληψή της.
Ακόμα και ο George Clooney, σαν καλός Δημοκρατι(κό)ς που είναι, αφού ήπιε ένα φλιτζανάκι Nespresso Volluto, έκανε δήλωση συμπαράστασης στον δίκαιο αγώνα των ακτιβιστών.
Εγώ πάλι, που ζηλεύω τον George, σαν γνήσιος απόγονος του Άπιστου Θωμά άρχισα να κοιτάζω το θέμα και από την άλλη μεριά, αφού, ως γνωστόν, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά.
Αναρωτήθηκα λοιπόν εάν η Greenpeace έχει άδικο και γιατί τα βάζει με τον ορθόδοξο σύντροφο Πούτιν και τη Gazprom.
Το ερώτημα μου δεν απαντήθηκε βέβαια. Οι γνώμες διίστανται. Είναι πράγματι η Greenpeace μια πολύ επιθετική οικολογική οργάνωση που κάνει πραγματικό ακτιβισμό ή μήπως είναι ένα καλά κατασκευασμένο εργαλείο κάποιων, προκειμένου να κατευθύνει την κοινή γνώμη και να τα "πιάνει", όπως έκανε ο ιεροκήρυκας της ταινίας;
Από τη μία υπάρχει η άποψη ότι η πλωτή μονάδα της Gazprom που θα ρουφάει πετρέλαιο είναι πρόχειρα κατασκευασμένη και κινδυνεύει από τις ακραίες καιρικές συνθήκες της περιοχής και τα παγόβουνα. Από την άλλη, η Gazprom λέει ότι όλα έχουν γίνει σωστά και "διαρρέει φήμες", όπως ότι το μόνο που ενδιαφέρει τη Greenpeace είναι πώς θα βάλει πλάτη σε αμερικάνικες και δανέζικες εταιρείες που διεκδικούν τα σχετικά εδάφη.
Σημειωτέον, ότι τα σχετικά χωρικά ύδατα ήταν κάποτε πάγος και ανήκαν μόνο στις φώκιες και τις πολικές αρκούδες. Τώρα που λιώσαν οι πάγοι τσακώνονται σε ποιόν ανήκει το "χωράφι".
Αντί να βρω απάντηση λοιπόν, μας προέκυψε ο σεισμός στη Κεφαλονιά και ένα άλλο βασανιστικό ερώτημα. Άραγε σε αυτό το ρημάδι που λέγεται Ελλάδα, που ξαφνικά όλοι ψάχνουν για αέριο και πετρέλαιο, και ο υπουργός Μανιάτης υπόσχεται τρυπάνια που οσονούπω θα βγάζουν μαύρο χρυσό στο Ιόνιο, όταν και εάν έρθει αυτή η στιγμή, θα υπάρξει ένα οικολογικό πλαίσιο σχετικά με την εξόρυξη του πετρελαίου και ειδικά σε υποθαλάσσια κοιτάσματα;
Για να το σχηματοποιήσω, σκέψου να πας καρντάση μου για διακοπές στη Πρέβεζα και να βρεις αυτό που βλέπεις στη διπλανή αεροφωτογραφία.
Και λέω εγώ τώρα, σαν άλλος ιεροκήρυκας, μήπως να το ξεχάσουμε ρε παιδί μου; 

Μήπως να ασχοληθούμε μόνο με την άντληση φυσικού αερίου που είναι κάτι ωραίες μπουρμπουλήθρες και να αφήσουμε τα βαριά; Να ενημερώσω εδώ ότι δεν σκοπεύω να τα πιάσω, άλλωστε και να ήθελα ποιος με χέζει εμένα!
Θα βρεθούν σίγουρα πολλοί μεγάλοι επιστήμονες και καθηγητές να υπερβάλλουν και να πανικοβάλλουν μέχρι να τα πιάσουν από τη μία ή την άλλη μπάντα των UHF συχνοτήτων.
Μήπως όμως θα πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά ότι η Μεσόγειος είναι κάτι το μοναδικό, μία κλειστή "λεκάνη" με ιδιαιτερότητες αλλά και σπάνια ομορφιά; Μα υπάρχει ήδη η Λιβύη θα πει κάποιος· ναι αλλά τα τρυπάνια της είναι στη στεριά, θα απαντήσω εύκολα. Μια πιθανή μόλυνση των νερών στη Μεσόγειο θα έχει πολλαπλές επιπτώσεις σε ένα σχεδόν "κλειστό σύστημα νερού" που έχει μόνο δύο "πόρτες", το Γιβραλτάρ και το Πόρτ Σάιντ. Γι’ αυτό υπάρχουν παραλίες μοναδικές στο πλανήτη, γι’ αυτό υπάρχουν και είδη ψαριών που ζούνε μόνο στη Μεσόγειο.
Και καλά, πες ότι σου αρέσουν μόνο οι πισίνες και δεν τρως ψάρια γιατί είσαι αλλεργικός. Μήπως πράγματι η Ελλάδα είναι όντως το καλύτερο οικόπεδο πάνω στο πλανήτη Γη και θα το διακινδυνεύσουν να γίνει Νιγηρία; Αν θέλετε να δείτε τι έγινε στη Νιγηρία google it or wiki it. Θα αηδιάσετε.
Και ο τουρισμός (η περιβόητη βαριά βιομηχανία μας) τι θα απογίνει; Όταν βυθίστηκε το Sea Diamond στη Σαντορίνη τα έκαναν επάνω τους μόλις είδαν την κηλίδα πετρελαίου να γυαλίζει πάνω στο νερό. Φανταστείτε ένα παρόμοιο περιστατικό επί 100 στο Ιόνιο.
Γιατί όπως λέει και η Greenpeace, ο κίνδυνος να έχεις μια διαρροή τύπου Deepwater Horizon- όπως αυτή που είδατε στον κόλπο του Μεξικού - είναι πάντα υπαρκτός, ειδικά όταν η κατασκευή άντλησης δεν έχει γίνει με τις σωστές προδιαγραφές, προκειμένου να κατέβει το κόστος και να είναι το προϊόν ανταγωνιστικό. Σκεφτείτε τι έχει να γίνει εάν κάνει ένα πολύ δυνατό υποθαλάσσιο σεισμό στο Ιόνιο.
Αν συνυπολογίσουμε σε αυτό και το ότι ο ιδιωτικός τομέας που θα φτιάξει την πλωτή πλατφόρμα θα είναι τίποτα λαμόγια σε συνεργασία με διαπλεκόμενους καλοφαγάδες πολιτικούς  (σαν τον Δρούεζα στον Μαυρογιαλούρο που έτρωγε από τα σίδερα, έτρωγε από τα μπετά κτλ), τι μπορεί να περιμένει κανείς;


Προβλέπω να στέλνουν τα υποβρύχια που γέρνουν για να κλείσουν την τρύπα που θα ανοίξει καμιά μέρα και θα χύνεται άφθονο το πετρέλαιο στη θάλασσα. Έτσι, για να μας πείσουν ότι κι αυτά βγήκαν χρήσιμα τελικά. 

από τον Γιάννη Αγιάννη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ροη αρθρων